Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ipourgeio 400px

 

Σας ενημερώνουμε ότι στον ακόλουθο σύνδεσμο του Ι.Ε.Π. μπορείτε να υποβάλλετε την αίτηση και τα σχετικά ηλεκτρονικά αρχεία που αφορούν στην Υ.Α. με αρ.πρωτ. 49780 /Δ7 /15.05.2024 ΑΔΑ:

9ΙΠΚ46ΝΚΠΔ-Γ23 όπως ανακοινοποιήθηκε στο ορθό  24-5-2024, με θέμα: Πρόσκληση Εκπαιδευτικών προς υποβολή αιτήσεων απόσπασης στη Γενική Διεύθυνση Σπουδών ΠΕ & ΔΕ για το σχολικό έτος 2024-2025.

https://secondment.eservices.iep.edu.gr/home

Σημειώνεται ότι για τυχόν ερωτήματα των ενδιαφερομένων  λειτουργεί  helpdesk  μέσω της υποβολής αιτήματος υποστήριξης  στη σχετική  πλατφόρμα.

ΘΕΜΑ : «Γνωστοποίηση της νέας λειτουργικότητας του Πληροφοριακού Συστήματος myschool για την ηλεκτρονική ενημέρωση για τη βαθμολογία μαθητών/ριών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης των ιδίων, εφόσον είναι ενήλικοι/ες, ή των γονέων/κηδεμόνων ή εχόντων/ουσών τη γονική μέριμνα ή επιμέλεια αυτών»

Με το παρόν έγγραφο σάς ενημερώνουμε ότι στο Πληροφοριακό Σύστημα myschool προστίθεται μια νέα λειτουργικότητα, με την οποία ο/η Διευθυντής/ρια της σχολικής μονάδας καλείται, αφού ολοκληρωθεί η καταχώριση και ο έλεγχος της βαθμολογίας του μαθητικού δυναμικού, να οριστικοποιήσει τα δεδομένα, επιλέγοντας στην αρχική οθόνη το κουμπί «Οριστικοποίηση Βαθμολογίας». Με την επιλογή αυτή παρέχεται από το Πληροφοριακό Σύστημα myschool η πληροφορία της βαθμολογίας του μαθητικού δυναμικού της σχολικής μονάδας στην ηλεκτρονική εφαρμογή e-Parents, μέσω της οποίας δύνανται να ενημερωθούν οι γονείς/κηδεμόνες ή οι έχοντες/ουσες τη γονική μέριμνα ή επιμέλεια των μαθητών /ριών ή οι ίδιοι/ες, εφόσον είναι ενήλικοι/ες, εφόσον εισέλθουν στην εφαρμογή και ταυτοποιηθούν με τη χρήση των κωδικών - διαπιστευτηρίων του άρθρου 24 του ν. 4727/2020.

Επισημαίνεται ότι σε περίπτωση που ο/η Διευθυντής/ρια της σχολικής μονάδας προβαίνει σε οιαδήποτε τροποποίηση, προσθήκη ή επεξεργασία της βαθμολογίας, θα πρέπει να επιλέγει εκ νέου το κουμπί «Οριστικοποίηση Βαθμολογίας», προκειμένου να είναι επικαιροποιημένα τα δεδομένα που θα δοθούν προς ενημέρωση στους/στις αιτούντες/σες στην ηλεκτρονική εφαρμογή e-Parents.

O ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ

 

 

 

Σύμφωνα με την Υφυπουργό κα Ζέττα Μακρή ισχύουν τα παρακάτω σχετικά με:

 

α. Τις μεταβολές σχολικών μονάδων (Ιδρύσεις, Προαγωγές, Υποβιβασμούς, Συγχωνεύσεις και Καταργήσεις).

 

Για τις μεταβολές σχολικών μονάδων, που αφορούν σε Ιδρύσεις, Προαγωγές, Υποβιβασμούς, Συγχωνεύσεις και Καταργήσεις σχολικών μονάδων, και οι οποίες ισχύουν από το επόμενο σχολικό έτος, εκδίδεται εγκύκλιος του ΥΠΑΙΘΑ σύμφωνα με την οποία ο/η Διευθυντής/ντρια Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης καλείται, εντός ορισμένου χρονοδιαγράμματος, να εισηγηθεί τις όποιες Σχολικές Μεταβολές και ο/η Περιφερειακός/η Διευθυντής/ντρια Εκπαίδευσης καθώς και οι αρμόδιοι Δήμοι να γνωμοδοτήσουν ως προς αυτές

β. Τις μεταβολές σχολικών μονάδων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για το σχολικό έτος 2024-2025.

Μεταβολές σχολικών μονάδων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για το σχολικό έτος 2024-2025 Η Κοινή Υπουργική Απόφαση στην οποία θα περιλαμβάνονται οι σχολικές μεταβολές του έτους 2024-2025 βρίσκεται στο στάδιο της επεξεργασίας. Αναφορικά με τις μεταβολές των σχολικών μονάδων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για το σχολικό έτος 2024-2025 εκδόθηκε η με αριθ. 118145/ΓΔ4/20-10-2023 εγκύκλιος σύμφωνα με την οποία: α) Οι Διευθυντές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κλήθηκαν να καταχωρίσουν τις προτάσεις τους μέχρι 06-11-2023 για τις συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων, και μέχρι 13-11-2023 για τις υπόλοιπες μεταβολές των σχολικών μονάδων της αρμοδιότητάς τους, συμπληρώνοντας και υποβάλλοντας τις σχετικές φόρμες στο Πληροφοριακό Σύστημα myschool, και β) Οι Περιφερειακοί Διευθυντές Π/θμιας και Δ/θμιας Εκπαίδευσης κλήθηκαν να υποβάλουν την εισήγησή τους, στις αντίστοιχες ειδικές φόρμες εισηγήσεων του myschool, μέχρι 20-11-2023 για τις συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων και μέχρι 30-11-2023 για τις υπόλοιπες σχολικές μεταβολές, αφού μελετήσουν και επεξεργαστούν τις προτάσεις των Διευθύνσεων περιοχής ευθύνης τους.

γ. Τι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τις μεταβολές των σχολικών μονάδων.

 

Για τις μεταβολές των σχολικών μονάδων πρέπει να λαμβάνονται υπόψη: Ο αριθμός των μαθητών/τριών, η ορθή διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού, η χιλιομετρική απόσταση που διανύουν οι μεταφερόμενοι μαθητές/τριες και οι κτιριακές υποδομές με στόχο τη δημιουργία άρτιων, εξοπλισμένων και επαρκώς στελεχωμένων σχολικών μονάδων. 

δ. Την οργανικότητα των σχολικών μονάδων.

Ως προς την οργανικότητα των σχολικών μονάδων ισχύει ότι: α) για τα δημοτικά σχολεία προσδιορίζεται από την αναλογία δεκαπέντε (15) μαθητών προς έναν (1) δάσκαλο για τα μονοθέσια, διθέσια και τριθέσια και για τα λοιπά εικοσιπέντε (25) μαθητών προς έναν (1) δάσκαλο (Φ.3/897/97652/Γ1/25-9-2006, (Β΄ 1507) Κ.Y.A.) και β) τα νηπιαγωγεία ανάλογα με τον αριθμό των οργανικών θέσεων των νηπιαγωγών, είναι μονοθέσια ή πολυθέσια (παρ. 4 του άρθρου 40 του ν. 4589/2019 (Α΄13) και την παρ. 1, του άρθρου 50 του ν. 4692/2020 (Α΄111)).

Ο ελάχιστος αριθμός μαθητών/τριών ανά Τμήμα είναι: α) δεκαπέντε (15) μαθητές/τριες για τα διθέσια και άνω Νηπιαγωγεία και β) πέντε (5) μαθητές/τριες σε σχολικές μονάδες απομακρυσμένων, δυσπρόσιτων και παραμεθόριων περιοχών ή περιοχών με δυσκολίες πρόσβασης ή περιοχών για τις οποίες απαιτείται μεταφορά/μετακίνηση μαθητών/τριών, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις νόμων και κανονιστικών πράξεων. Για το Νηπιαγωγείο ισχύουν οι διατάξεις του άρθρου 6 του π.δ. 79/2017 (A΄ 109, διόρθ. σφάλμ. Α΄ 112), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει: «2. Ο μέγιστος αριθμός νηπίων- προνηπίων είναι είκοσι πέντε (25) ανά τμήμα. Από διθέσιο νηπιαγωγείο και άνω, ο ελάχιστος αριθμός είναι δέκα πέντε (15)». 

ε. Τον ελάχιστο αριθμό μαθητών/τριών ανά Τμήμα.

Ο ελάχιστος αριθμός μαθητών/τριών ανά Τμήμα είναι: α) δεκαπέντε (15) μαθητές/τριες για τα διθέσια και άνω Νηπιαγωγεία και β) πέντε (5) μαθητές/τριες σε σχολικές μονάδες απομακρυσμένων, δυσπρόσιτων και παραμεθόριων περιοχών ή περιοχών με δυσκολίες πρόσβασης ή περιοχών για τις οποίες απαιτείται μεταφορά/μετακίνηση μαθητών/τριών, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις νόμων και κανονιστικών πράξεων. Για το Νηπιαγωγείο ισχύουν οι διατάξεις του άρθρου 6 του π.δ. 79/2017 (A΄ 109, διόρθ. σφάλμ. Α΄ 112), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει: «2. Ο μέγιστος αριθμός νηπίων- προνηπίων είναι είκοσι πέντε (25) ανά τμήμα. Από διθέσιο νηπιαγωγείο και άνω, ο ελάχιστος αριθμός είναι δέκα πέντε (15)». 

Αναλυτικά τι λέει η κα Μακρή α. Μεταβολές σχολικών μονάδων (Ιδρύσεις, Προαγωγές, Υποβιβασμούς, Συγχωνεύσεις και Καταργήσεις) Για τις μεταβολές σχολικών μονάδων, που αφορούν σε Ιδρύσεις, Προαγωγές, Υποβιβασμούς, Συγχωνεύσεις και Καταργήσεις σχολικών μονάδων, και οι οποίες ισχύουν από το επόμενο σχολικό έτος, εκδίδεται εγκύκλιος του ΥΠΑΙΘΑ σύμφωνα με την οποία ο/η Διευθυντής/ντρια Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης καλείται, εντός ορισμένου χρονοδιαγράμματος, να εισηγηθεί τις όποιες Σχολικές Μεταβολές και ο/η Περιφερειακός/η Διευθυντής/ντρια Εκπαίδευσης καθώς και οι αρμόδιοι Δήμοι να γνωμοδοτήσουν ως προς αυτές. β. Μεταβολές σχολικών

 

 

 
Προειδοποίηση: είναι ΜΕΓΑΛΟ.
 
 

Η Πόλις εάλω!
 
 
Η δραματικότερη ίσως στιγμή στην ιστορία του Ελληνισμού, η άλωση της Κωνσταντινούπολης από τις τουρκικές ορδές, την Τρίτη 29 Μαΐου 1453, αποτελεί ταυτόχρονα ένα ορόσημο για την ευρωπαϊκή και παγκόσμια ιστορία, αφού ουσιαστικά ολοκληρώνει με τον πιο τραγικό τρόπο την περίοδο που έμεινε γνωστή ως "Μεσαίωνας".
 
*Θρήνος κλαυθμός και οδυρμός και στεναγμός και λύπη,
Θλίψις απαραμύθητος έπεσεν τοις Ρωμαίοις.
Εχάσασιν το σπίτιν τους, την Πόλιν την αγία,
το θάρρος και το καύχημα και την απαντοχήν τους.
 
Το κρατικό μόρφωμα που οι Δυτικοί ιστορικοί κατά το 17ο-18ο αιώνα ονόμασαν "Βυζάντιο", ήταν στην πραγματικότητα η ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ο νόμιμος διάδοχος της Ρώμης, της μεγαλύτερης και ισχυρότερης αυτοκρατορίας που γνώρισε ποτέ η Ευρώπη. Φυσικά, με δεδομένο ότι η πλειονότητα των κατοίκων της "ανατολικής" αυτοκρατορίας ήταν Ελληνες, εθνικά ή πολιτιστικά, στη Δύση η αυτοκρατορία ήταν γνωστή ήδη από τον 6ο αιώνα ως "η αυτοκρατορία των Ελλήνων" και ο

ηγέτης της ως "ο Ελληνας αυτοκράτορας".

Δεν έπαυε ωστόσο να είναι η διάδοχος της Ρώμης και ως τέτοια, η πρωτεύουσα της "Βυζαντινής" Αυτοκρατορίας, η "Νέα Ρώμη", η πόλη που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος ο Μέγας και για περισσότερα από 1.100 χρόνια ήταν γνωστή ως Κωνσταντινούπολη, αποτέλεσε την πλέον ένδοξη και ισχυρή πόλη της εποχής της, έναν πραγματικό φάρο πολιτισμού και γνώσης, σε μια εποχή που στη χριστιανική Δύση προσπαθούσε να αναδυθεί από τα σκοτάδια της βαρβαρότητας.
 
Τα τείχη της εύμορφης νύφης του Βοσπόρου έστεκαν περήφανα μνημεία του οράματος του "άπαρτου κάστρου" των αυτοκρατόρων που διέταξαν και επέβλεψαν την ανέγερσή τους. Οι κάτοικοι της πόλης, ένα αμάλγαμα φυλών και λαών στους οποίους κυρίαρχη θέση είχαν οι Ελληνες, ήταν περήφανοι για την "Πόλη" τους. Ακόμη και στον 15ο αιώνα, όταν η πάλαι ποτέ ισχυρότερη πόλη του Μεσαίωνα δεν ήταν πια παρά μία σκιά του παλιότερου ένδοξου εαυτού της, η περηφάνια αυτή αποτελούσε τον ακρογωνιαίο λίθο, όπου θεμελιωνόταν η προσωπικότητα του "Ρωμιού".
Παρόλα αυτά, στα χρόνια της ένδειας που διήγε το Βυζάντιο στις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του, πολύς λίγος χώρος υπήρχε για υπερηφάνεια. Μία νέα δύναμη είχε εμφανιστεί στην περιοχή της εγγύς Ανατολής, η οποία ουσιαστικά ήλθε να καλύψει το "κενό εξουσίας" που είχε αφήσει το Βυζάντιο, αφού διαλύθηκε εις τα εξ ων συνετέθη όταν οι σταυροφόροι κατέλυσαν την αυτοκρατορική εξουσία το 1204. Η αυτοκρατορία μπορεί να αναγεννήθηκε από τις στάχτες της, αλλά πλέον δεν ήταν το πανίσχυρο Βυζάντιο που τρόμαζε τους εχθρούς και ενέπνεε σεβασμό στους φίλους με τη δύναμη, το μεγαλείο και την παράδοσή του.
 
Η δόξα που υπήρξε
 
Ηδη από τις αρχές του 15ου αιώνα, η ένδοξη αυτοκρατορία του Βυζαντίου δεν υπήρχε πλέον. Ο τίτλος, φυσικά, υφίστατο και οι Ελληνες αυτοκράτορες φορούσαν ακόμη την πορφύρα. Η Κωνσταντινούπολη ήταν πάντα η πρωτεύουσα του κράτους και ακόμη και τις τελευταίες ημέρες τους οι Βυζαντινοί φάνταζαν υποβλητικοί σε άλλους, νεότερους λαούς, που ακόμη πάσχιζαν ν’ αποκτήσουν το λούστρο του πολιτισμού. Έναν πολιτισμό που οι Βυζαντινοί, ως φυσικοί συνεχιστές της αρχαίας Ελλάδας και της Ρώμης, φορούσαν με την άνεση και τη σιγουριά εκείνου που κατέχει κάτι με το οποίο γεννήθηκε. Η εντύπωση που προκαλούσαν οι απεσταλμένοι του Βυζαντίου στη Δύση, που αναδυόταν την εποχή αυτή από τη μεσαιωνική βαρβαρότητα και προσέγγιζε τη δική της αναγέννηση, ήταν χαρακτηριστική: ήταν υποβλητικές φιγούρες, που ενέπνεαν σεβασμό, ορισμένες φορές και δέος, ιδιαίτερα όταν ο βασιλεύς συνδιαλεγόταν με τους "σοφούς" της Ευρώπης σαν να ήταν ένας από εκείνους, σε αντιδιαστολή με τους δυτικούς ηγέτες που στην διακρίνονταν μάλλον για την παντελή έλλειψη μόρφωσης και παιδείας.
 
Αλλά ως πολιτική και στρατιωτική δύναμη το Βυζάντιο είχε σβήσει. Αυτό που είχε απομείνει ήταν μια μικρή λωρίδα γης στην Ανατολική Θράκη, ο Μοριάς και η Πόλη. Η τελευταία, θλιβερό απομεινάρι της κοσμοκράτειρας που υπήρξε στο παρελθόν, είχε παρακμάσει σε απελπιστικό βαθμό. Ουδέποτε συνήλθε η Κωνσταντινούπολη από την καταστροφή που προκάλεσαν οι σταυροφόροι. Οι συνεχείς επισκέψεις του "Μαύρου Θανάτου", της πανούκλας, από τα μέσα του 14ου αιώνα και μετά, ολοκλήρωσαν την καταστροφή. Τα τείχη της, τα οποία κάποτε προφύλασσαν ίσως και 1.000.000 ανθρώπους από τους εισβολείς που μάταια προσπαθούσαν να τα εκπορθήσουν, την εποχή του τέλους έδιναν καταφύγιο σε λιγότερες από 50.000 ψυχές. Τεράστιες εκτάσεις γης εντός των τειχών είχαν απογυμνωθεί και στη θέση τους είχαν ξεφυτρώσει εκτεταμένες καλλιέργειες, που ουσιαστικά έτρεφαν τον συρρικνωμένο πληθυσμό. Τα περισσότερα ένδοξα κτήρια που έχτισαν οι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες και οι Έλληνες Βασιλείς, έστεκαν πλέον σαν απογυμνωμένα ερείπια, άδεια κελύφη που είχαν λεηλατηθεί από τους βαρβάρους της Δύσης, και τα υπέροχα έργα τέχνης που κάποτε τα κοσμούσαν, πλέον αποτελούσαν το καύχημα των πόλεων της Εσπερίας.
 
Ο κάποτε υπερήφανος και πανίσχυρος στρατός του Βυζαντίου, που αποτελούσε το φόβητρο ολόκληρου του πολιτισμένου κόσμου με τους επιβλητικούς κατάφρακτους, τους τρομερούς κλιβανάριους και τους πάνοπλους σκουτάτους, τις τελευταίες ημέρες ήταν πια μια μικρή δύναμη μέτρια εξοπλισμένων πολιτοφυλάκων, που συμπληρωνόταν με ξένους μισθοφόρους. Το βυζαντινό ναυτικό, που για 700 χρόνια κυριαρχούσε σε ολόκληρη την Κεντρική και Ανατολική Μεσόγειο, δεν ήταν παρά ένας μίζερος στολίσκος με δύο-τρία πλοιάρια και η αυτοκρατορία εκλιπαρούσε τους πανίσχυρους Γενοβέζους και Ενετούς θαλασσοκράτορες για βοήθεια όποτε παρουσιαζόταν ανάγκη.
 
Τα αυτοκρατορικά θησαυροφυλάκια όμως, ενάμιση αιώνα πριν από το τέλος, ήταν ακόμη αρκετά ισχυρά ώστε να χρηματοδοτήσουν μεγάλες μισθοφορικές δυνάμεις. Σε μία τέτοια περίσταση το Βυζάντιο σφράγισε τη μοίρα του. Με την πρόσληψη της Καταλανικής Εταιρείας, μιας μισθοφορικής φατρίας που έλκυε την καταγωγή της από την ομώνυμη περιοχή της Ιβηρικής αλλά συμπεριλάμβανε τυχοδιώκτες και αποβράσματα από ολόκληρη τη Δυτική Ευρώπη, το Βυζάντιο μπήκε σε μια τρομερή περιπέτεια, που είχε ως αποτέλεσμα την οριστική καταστροφή της κρατικής δομής και του κοινωνικού ιστού στα Βαλκάνια, την ερήμωση πολλών περιοχών και την εξάντληση και των τελευταίων αποθεμάτων χρυσού. Οι Καταλανοί, μετά τις αρχικές επιτυχίες τους ενάντια στους εχθρούς του Βυζαντίου, στράφηκαν ενάντια στους εργοδότες τους, ερήμωσαν μεγάλες εκτάσεις στη Θράκη, τη Μακεδονία και τη Νότιο Ελλάδα και επιχείρησαν να δημιουργήσουν την δική τους ηγεμονία στα ελληνικά εδάφη, πριν εξαφανιστούν από το προσκήνιο της ιστορίας. Η ιστορική ειρωνεία σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια: οι Καταλανοί είχαν προσληφθεί για να αντιμετωπίσουν τους Οθωμανούς, οι οποίοι είχαν αρχίσει να αποθρασύνονται και απογύμνωναν την αυτοκρατορία από τα τελευταία ερείσματά της στη Μ. Ασία.
 
Οι Βυζαντινοί διπλωμάτες, που κάποτε κρατούσαν τις τύχες ολόκληρου του κόσμου στα χέρια τους, που δημιουργούσαν και εξαφάνιζαν βασίλεια με τις μηχανορραφίες τους, που εξασφάλισαν την επιβίωση του Βυζαντίου με χρυσό και υποσχέσεις όταν άλλες, ισχυρότερες στρατιωτικά, ηγεμονίες υπέκυπταν στη βαρβαρική πλημμυρίδα, τώρα το μόνο που μπορούσαν να κάνουν ήταν να προσπαθούν να περισώσουν την ύπαρξη του κράτους τους, παρακαλώντας τους Οθωμανούς σουλτάνους για έλεος και τους δυτικούς βασιλείς για βοήθεια.
Μέσα σε όλη αυτή την ατμόσφαιρα παρακμής, το σκοτάδι ανακουφιζόταν από ένα λαμπερό φάρο: το αιώνιο φως του ελληνικού πολιτισμού, που μεγαλουργούσε ξανά. Πράγματι, όπως παρατηρεί έμπλεος θαυμασμού ο μέγιστος Βρετανός ιστορικός του Μεσαίωνα, Στήβεν Ράνσιμαν, "από ένα καπρίτσιο της ιστορίας, αυτή η περίοδος της πολιτικής παρακμής, συνοδεύτηκε από μία πολιτιστική ζωή πιο αξιοζήλευτη και πιο παραγωγική απ’ ό,τι γνωρίσαμε σε οποιαδήποτε άλλη περίοδο της βυζαντινής ιστορίας. Καλλιτεχνικά η εποχή των Παλαιολόγων ήταν εξαιρετική. Τα μωσαϊκά και οι νωπογραφίες του 14ου αιώνα στην Εκκλησία της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη δείχνουν μία ζωντάνια, μία φρεσκάδα και μία ομορφιά που κάνουν τα ιταλικά έργα της ίδιας περιόδου να δείχνουν πρωτόγονα και αδέξια. Εργα της αυτής ποιότητας παράγονταν και αλλού στην πρωτεύουσα καθώς και στη Θεσσαλονίκη".
 
Πέρα από τις εκπληκτικές προόδους στην τέχνη, που θα αποτελούσαν τον προπομπό της καλλιτεχνικής αναγέννησης που ακολούθησε στη Δύση μέσα στις επόμενες δεκαετίες, το Βυζάντιο σε αυτήν την ύστατη ώρα του ευτύχησε να διαθέτει και ένα πλήθος από εξέχοντες διανοητές, που προσέφεραν εξαιρετικό έργο. Στην τελευταία περίοδο της αυτοκρατορίας, μια σειρά από εμβληματικές φυσιογνωμίες φώτιζαν τον πνευματικό ορίζοντα της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, προσφέροντας μια εξαιρετικού πλούτου παραγωγή ιδεών.
Κάτω από τη φωτισμένη καθοδήγηση μιας προσωπικότητας του μεγέθους του Θεόδωρου Μετοχίτη, πρωθυπουργού του Βυζαντίου στα τέλη του 14ου αιώνα, στο αναγεννημένο Πανεπιστήμιο της Πόλης μαθήτευσαν και δίδαξαν εξέχοντα πνεύματα, όπως οι Νικηφόρος Γρηγοράς, Γρηγόριος Παλαμάς, Νικόλας Καβάσιλας, Δημήτριος Κυδώνης και πολλοί άλλοι. Η επόμενη γενιά των λογίων του Βυζαντίου περιελάμβανε κι άλλες εξέχουσες προσωπικότητες, με κορυφαία μεταξύ τους το νεοπλατωνιστή Γεώργιο Πλήθωνα ή Γεμιστό, τον εκ του Μορέα λόγιο που προσπάθησε να βρει πρακτικές λύσεις στα προβλήματα του ελληνισμού της εποχής του, ευαγγελίστηκε μια επιστροφή στις σπαρτιατικές ρίζες και τελικώς κατέληξε να ιδρύσει μια σχολή στην οποία φοίτησαν όλοι οι γόνοι της φλωρεντινής αριστοκρατίας. Υπό το πρίσμα αυτό, η σχολή και η σκέψη του Πλήθωνα αποτέλεσαν το έναυσμα για να ξεκινήσει το πνευματικό και πολιτιστικό κίνημα που στη Δύση αποκλήθηκε "Αναγέννηση" και το οποίο άρχισε, ακριβώς, από τη Φλωρεντία με πρωτομάστορες μερικούς από τους μαθητές του Γεμιστού.
 
Η ανερχόμενη δύναμη
 
Αν το Βυζάντιο παρουσίαζε όλα τα συμπτώματα μιας παραπαίουσας αυτοκρατορίας που πλέον είχε δύναμη μόνο στους τίτλους και στα ονόματα, η νεόκοπη οθωμανική αυτοκρατορία ήταν ακριβώς το αντίθετο. Στα τέλη του 13ου αιώνα, μία τουρκική φατρία που ανήκε στη φυλή των Ογούζων Τούρκων, άρχισε υπό την ηγεσία του Οσμάν να χτίζει μία ηγεμονία στις παρηκμασμένες δομές του σελτζουκικού σουλτανάτου. Η Μικρά Ασία είχε ήδη εκτουρκισθεί μερικώς από τους προκατόχους τους (Σελτζούκους), οπότε οι Οθωμανοί (όπως ονομάστηκαν, από το όνομα του πρώτου σημαντικού ηγέτη τους, Οσμάν ή Οττομάν) βρήκαν πρόσφορο έδαφος για να ξεκινήσουν μία δική τους ηγεμονία.
 
Μάλιστα, το κράτος του Οσμάν αρχικά ήταν ένα μπεηλίκι στο πλαίσιο του σελτζουκικού σουλτανάτου, το οποίο όμως την εποχή εκείνη (τέλη του 13ου αιώνα) ήταν ήδη μια σκιά του παλιού, πανίσχυρου εαυτού του, μετά από συντριπτικά πλήγματα καθ' όλη τη διάρκεια του 13ου αιώνα από το Ιλχανάτο των Μογγόλων, του οποίου είχε καταστεί υποτελής. Ο Οσμάν, σύμφωνα με την τουρκική παράδοση, κήρυξε την ανεξαρτησία του μπεηλικιού του το 1299 και από εκεί και πέρα ξεκίνησε να χτίζει μία πραγματική αυτοκρατορία. Αυτό το αρχικά ταπεινό κρατίδιο στη δυτική Μ. Ασία, σύντομα θα εξελισσόταν στην ισχυρότερη μουσουλμανική αυτοκρατορία από την εποχή του Πρώτου Χαλιφάτου και σε μία από τις πλέον ισχυρές στην παγκόσμια ιστορία.
 
Ωστόσο, η άνοδος των Οθωμανών περνούσε μέσα από το Βυζάντιο. Οι Οθωμανοί ευτύχησαν να βρουν απέναντί τους ένα Βυζάντιο μικρό, αποδυναμωμένο, με μειωμένο πληθυσμό, αποδιοργανωμένο κοινωνικό ιστό και χωρίς πόρους. Η αυτοκρατορία αποξενωνόταν από τους υποτελείς πληθυσμούς της, οι οποίοι καθίσταντο έτσι εύκολη λεία για τους μουσουλμάνους επιδρομείς, και σε πολλές περιπτώσεις οι ντόπιες ελίτ δέχτηκαν με αγαλλίαση τους Οθωμανούς καθώς η φορολόγηση των τελευταίων ήταν πολύ λιγότερο επαχθής από αυτήν της αυτοκρατορίας.
Τις πρώτες δεκαετίες αυτής της επέκτασης, οι Οθωμανοί βασίζονταν στον δοκιμασμένο κι επιτυχημένο, από τους αιώνες εφαρμογής του στην αραβική επέκταση, θεσμό των "γαζήδων" (ghazi). Στη θεωρία πρόκειται για μαχητές της (ισλαμικής) πίστης, στην πράξη όμως επρόκειτο για μικροφεουδάρχες και επικεφαλής φατριών ή μικρών φυλών, οι οποίοι εγκαθίσταντο σε μία μεθοριακή περιοχή κάποιας μουσουλμανικής ηγεμονίας και με την υποστήριξη του επικυρίαρχού τους έκαναν επιδρομές στα χριστιανικά εδάφη, αρπάζοντας αιχμαλώτους και αγαθά. Αργότερα και καθώς η πληθυσμιακή πυκνότητα σε αυτά τα εδάφη μειωνόταν, συνέπεια κυρίως της δράσης τους, τόσο λόγω του εξανδραποδισμού των κατοίκων όσο και της τρομοκράτησης αυτών που έμεναν, οι οποίοι συχνά έφευγαν εσπευσμένα για πιο ασφαλείς περιοχές, οι γαζήδες άρπαζαν τα χριστιανικά εδάφη και εγκαθιστούσαν δικούς τους αποίκους, συνήθως εξισλαμίζοντας και όσους χριστιανούς είχαν απομείνει. Για την αντιμετώπιση των γαζήδων φρόντιζαν, με ιδιαίτερη επιτυχία, οι θρυλικοί Ακρίτες του Βυζαντίου, οι οποίοι όμως τον 15ο αιώνα ήταν άλλη μία ανάμνηση του ένδοξου βυζαντινού παρελθόντος.
 
Με την πρακτική αυτή είχαν δημιουργήσει το μπεηλίκι του Οσμάν οι πρόγονοί του, συμπεριλαμβανομένου του θρυλικού Ερτουγρούλ, και με την ίδια τακτική το επέκτεινε και ο αυτός. Εδωσε στέγη σε όλους τους αραβογενείς και τουρκογενείς γαζήδες του Ισλάμ και τους ώθησε να ξεπεράσουν τα όριά τους, καταλαμβάνοντας σιγά, σιγά όλη τη Μικρά Ασία. Οι Βυζαντινοί προσπάθησαν να αντιδράσουν, αλλά το 1301 οι δυνάμεις τους ηττήθηκαν σε μάχη εκ παρατάξεως από τους Οθωμανούς. Η κλήση της καταλανικής εταιρείας δύο χρόνια μετά, από τον Ανδρόνικο, το μόνο που έκανε ήταν να χειροτερεύσει τα πράγματα για το Βυζάντιο. Παρότι και οι Οθωμανοί αντιμετώπιζαν δικά τους προβλήματα, η στιβαρή ηγεσία των ηγετών και ο ενθουσιασμός του νεοφώτιστου που αποτελούσε την κινητήρια δύναμη των νεόκοπων κατακτητών, επέτρεψε να ξεπεραστούν όλα τα εμπόδια. Ακόμη και τα πλέον σοβαρά, όπως η συντριπτική ήττα από τις ορδές του Ταμερλάνου, ο οποίος νίκησε αποφασιστικά το στρατό του Βαγιαζίτ το 1402 στη μάχη της Αγκυρας, δεν σταμάτησαν την ανοδική πορεία του κράτους που δημιούργησε ο Οσμάν. Μάλιστα ο Βαγιαζίτ πολιορκούσε την Κωνσταντινούπολη όταν οι ταταρικές ορδές του μισού Τούρκου  μισού Μογγόλου Τιμούρ Λενκ (που στη Δύση έγινε γνωστός ως Ταμερλάνος) εισήλθαν στην επικράτειά του, οπότε έλυσε την πολιορκία και έσπευσε να αναμετρηθεί μαζί του. Οι περισσότεροι δυτικοί ιστορικοί ψέγουν τις ηγεσίες των χριστιανικών κρατών που στην κρίσιμη αυτή ώρα, που η ανερχόμενη δύναμη των Οθωμανών υπέστη την πρώτη μεγάλη της ήττα και βρισκόταν κυριολεκτικά στα γόνατα και με τη δυναστεία του Οσμάν διαλυμένη, δεν εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία για να τερματίσουν την οθωμανική απειλή. Ηταν μία ιστορική ευκαιρία που χάθηκε, όπως τόσες άλλες.
 
Οι Βυζαντινοί προσπάθησαν να παίξουν το μοναδικό χαρτί που είχαν αυτό της αποτελεσματικής διπλωματίας  πλέκοντας τις γνωστές βυζαντινές ίντριγκες στα παρασκήνια της διαμάχης των γιων του Βαγιαζίτ (ο οποίος συνελήφθη από τον Τιμούρ και πέθανε ένα χρόνο αργότερα σε αιχμαλωσία) για τον οθωμανικό θρόνο. Η τύχη φάνηκε να χαμογελά στο Μανουήλ τον 2ο Παλαιολόγο, με την ανάρρηση στο θρόνο του φιλο-βυζαντινού Σουλεϊμάν, ωστόσο ο ίδιος ο στρατός του τον ανέτρεψε και έδωσε το θρόνο στον αδελφό του, Μούσα. Ο τελευταίος αποδείχθηκε ένας ιδιαίτερα άγριος πολέμαρχος, που προσπάθησε να τιμωρήσει τους χριστιανούς που είχαν υποστηρίξει τον αδελφό του. Μετά από εκτεταμένες σφαγές στη Μακεδονία και κυρίως στη Σερβία, όπου ερήμωσαν ολόκληρα χωριά, ένας άλλος αδελφός του, ο Μωάμεθ Α', τον ανέτρεψε με τη βοήθεια των Βυζαντινών, των Σέρβων και μεγάλου μέρους του στρατού του που είχε αποκάμει με την υπέρμετρη σκληρότητα του νέου σουλτάνου. Η διακυβέρνηση του Μωάμεθ ήταν ένα διάλειμμα γαλήνης για τους χριστιανούς γείτονες των Οθωμανών, αλλά αυτό δεν έμελλε να διαρκέσει πολύ. Το πνεύμα του Γαζή ήταν ακόμη ζωντανό στους διαδόχους του Οσμάν.
 
Η πορεία προς το τέλος
 
Στις αρχές του 14ου αιώνα οι Οθωμανοί έθεταν τη μία μετά την άλλη τις βυζαντινές επαρχίες της Μικράς Ασίας υπό τον έλεγχό τους. Οι αυτοκράτορες της Κωνσταντινούπολης πολύ λίγο μπορούσαν να αντιδράσουν και όταν το έκαναν, συνήθως ηττώντο στο πεδίο της μάχης από τον πολυάριθμο και πειθαρχημένο οθωμανικό στρατό.
Ελάχιστες απόπειρες ήταν σοβαρές και ακόμη λιγότερες επιτυχημένες. Ακόμη και όταν οι Οθωμανοί έχαναν τη μάχη, οι Βυζαντινοί έχαναν τον πόλεμο λόγω των εσωτερικών διαφωνιών και των σοβαρών προβλημάτων πειθαρχίας που ήταν πλέον ορατά και στον πιο καλόπιστο παρατηρητή. Κάτι ανάλογο συνέβη όταν ο Ανδρόνικος ο 3ος προσπάθησε να άρει την πολιορκία της Νίκαιας το 1329: στο πεδίο της μάχης δεν ηττήθηκε από τον οθωμανικό στρατό, αλλά οι δικές του δυνάμεις σύντομα διαλύθηκαν εξαιτίας εσωτερικών διαφωνιών και διχογνωμιών.
 
Η Νίκαια έπεσε στα χέρια των Οθωμανών όταν ηγέτης τους ήταν ο γιος του Οσμάν, Ορχάν. Την ίδια περίοδο χάθηκε και η Νικομήδεια. Και καθώς η αυτοκρατορία προσπαθούσε να ανασυντάξει τις δυνάμεις της, προέκυψε η έριδα του 1341 και ο συνακόλουθος εμφύλιος, που έφερε τους Οθωμανούς και επίσημα στην Ευρώπη για πρώτη φορά, αφού ο εκ των διεκδικητών του θρόνου, Ιωάννης Καντακουζηνός, συμμάχησε με τον Ορχάν, ο οποίος του έστειλε 6.000 στρατιώτες για να πολεμήσουν στο πλευρό του.
Ο Καντακουζηνός κέρδισε το θρόνο και εξακολούθησε τη συμμαχία του με τον Ορχάν, ενώ η εκθρόνισή του το 1355 έδωσε την αφορμή στον Οθωμανό πολέμαρχο να εισβάλει στα Βαλκάνια και να αρχίσει να παγιώνει την τουρκική κυριαρχία στη χερσόνησο.
 
Το τέλος της ηγεμονίας του Ορχάν βρήκε τους Οθωμανούς κυρίαρχους της Δ. Θράκης, του μεγαλύτερου μέρους της Μ. Ασίας, και με ανανεωμένη επιθετικότητα και πλείστους όσους γαζήδες να συρρέουν στις τάξεις τους για να καταλύσουν την κυριαρχία των απίστων και στην Ευρώπη!
Ο Ορχάν είχε προλάβει επίσης να αναδιοργανώσει την κρατική δομή του νεόκοπου κράτους και το στρατό, παραδίδοντας στο διάδοχό του, Μουράτ Α', μια αποτελεσματική κρατική μηχανή και έναν εξαιρετικά πειθαρχημένο και αποτελεσματικό στρατό. Παρά τις προσπάθειες των Σέρβων, και λιγότερο των Βυζαντινών, για ανάσχεση της τουρκικής πλημμυρίδας στα Βαλκάνια, αργά αλλά σταθερά οι Τούρκοι επέκτειναν τα όρια του κράτους τους, υποτάσσοντας τους ντόπιους πληθυσμούς και χάρη σε θεσμούς, όπως το devsirme (στρατολόγηση χριστιανών με τη βία για να πολεμήσουν στο στρατό του σουλτάνου, αυτό που στη συνέχεια θα γινόταν γνωστό ως "παιδομάζωμα" και θα παρήγαγε τις εκλεκτές δυνάμεις των Γενίτσαρων), πλήθαιναν τις τάξεις των πολεμιστών του Μουράτ, που εμφανιζόταν ασταμάτητος. Με αυτούς τους πολεμιστές, ο στρατός του Μουράτ, που οδηγούσε ο γιος του, Βαγιαζήτ, αφού ο Μουράτ είχε μόλις δολοφονηθεί από έναν Σέρβο, συνέτριψε τις συνασπισμένες δυνάμεις των Σλάβων των Βαλκανίων στην ιστορική μάχη του Κοσσυφοπεδίου το 1389.
 
Ο πρώτος Τούρκος που πολιόρκησε την Κωνσταντινούπολη το 1402, ήταν ο ίδιος ο Βαγιαζήτ, ο οποίος είχε προσπαθήσει και το 1396, αλλά τον σταμάτησαν τα νέα της σταυροφορίας του Ούγγρου βασιλιά, Σιγκισμούνδου. Ο Βαγιαζίτ διέλυσε το στρατό των σταυροφόρων στη Νικόπολη αλλά η ευκαιρία να πολιορκήσει την Κωνσταντινούπολη είχε χαθεί. Ομως το 1402 ο Βαγιαζήτ ξεκίνησε εκ νέου την πολιορκία, την οποία όμως έλυσε εσπευσμένα για να αντιμετωπίσει τον Τιμούρ που ερχόταν επικεφαλής της ταταρικής ορδής προς την Αγκυρα.
Στα τελευταία χρόνια ύπαρξής της η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ή μάλλον τα θλιβερά υπολείμματά της, ήταν ουσιαστικά υποτελής του Σουλτάνου, όπως άλλωστε και όλες οι εναπομείνασες χριστιανικές ηγεμονίες των Βαλκανίων. Η ανέγερση του νέου κάστρου των Οθωμανών, του επονομαζόμενου Ρούμελη Χισάρ, στην ακτή του Βοσπόρου, ακριβώς δίπλα στην Κωνσταντινούπολη, εξυπηρετούσε τα σχέδια του νέου σουλτάνου και τον καθιστούσε κυρίαρχο και των στενών. Ομως ο Μωάμεθ δεν ήταν ικανοποιημένος με την επικυριαρχία στο Βυζάντιο, αφού ήθελε να καταστήσει την Κωνσταντινούπολη κέντρο της αυτοκρατορίας του. Ηθελε το στέμμα του Καίσαρα των Ρωμαίων και είχε βάλει σκοπό της ζωής του να το αποκτήσει.
 
Η θύελλα έρχεται
 
Ο Δούκας στο χρονικό του παραδίδει ένα περιστατικό που, ακόμη κι αν δεν είναι πραγματικό, δίνει τη διάσταση της φιλοδοξίας του μετέπειτα Πορθητή να γίνει δική του η Κωνσταντινούπολη: ο μέγας βεζίρης του Μωάμεθ, ο Τσανταρλί Χαλίλ, που δεν είχε καλές σχέσεις με τον σουλτάνο και φοβόταν (δίκαια, όπως αποδείχτηκε μετά την άλωση της Πόλης) για τη ζωή του, κλήθηκε από τον Μωάμεθ τα μεσάνυχτα στα διαμερίσματά του. Πήγε τρέμοντας από το φόβο, κρατώντας, όπως ήταν το έθιμο, ένα πεσκέσι, ένα δώρο στον άρχοντά του, μια πιατέλα γεμάτη με χρυσά νομίσματα, μήπως και τον εξευμενίσει.
Οταν τον είδε ο Μωάμεθ, ρώτησε τι ακριβώς ήταν αυτό και ο Χαλίλ, φοβισμένος, του είπε ότι του έφερε ένα δώρο, όπως ήταν το έθιμο. Ο σουλτάνος παραμέρισε το δίσκο και φώναξε στον έντρομο βεζίρη του: "Εγώ μόνο ένα πράγμα θέλω: δώσε μου την Κωνσταντινούπολη." Ο Χαλίλ, έντρομος από το ξέσπασμα του αφέντη του, τον άκουσε να του περιγράφει τα σχέδιά του: θα επιτίθεντο στην Πόλη το συντομότερο δυνατόν, μόλις ολοκληρώνονταν οι προετοιμασίες του. Ο Χαλίλ υποσχέθηκε αιώνια πίστη και αποχώρησε. Ο μέγας βεζίρης ήταν ο μοναδικός από τους ανώτερους αξιωματούχους του σουλτανάτου που διατράνωνε σε κάθε ευκαιρία την αντίθεσή του στην κατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Αυτή ακριβώς η αντίθεσή του ήταν η πρόφαση για την καρατόμησή του μετά την άλωση.
Ο Μωάμεθ, με τη χαρακτηριστική αποφασιστικότητά του, ξεκίνησε μία σειρά κεραυνοβόλων ενεργειών για την πραγμάτωση του σχεδίου του. Επίσης, πήρε τη σύμφωνη γνώμη του συμβουλίου των υπουργών του, υποσχόμενος ότι αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή για να γίνει δική τους η υπέρλαμπρη Πόλη. Ο Χαλίλ δεν τόλμησε να διαφωνήσει μπροστά στην ψυχρή αποφασιστικότητα του αφέντη του και στην ομοθυμία των Οθωμανών, που ονειρεύονταν πλούσιο πλιάτσικο και στιγμές πολεμικής δόξας.
 
Μετά από εντατικές προετοιμασίες και αφού φρόντισε να συγκεντρώσει το τρομερό στράτευμά του, ο Μωάμεθ έσπευσε προς το Βόσπορο, έτοιμος να ξεκινήσει την πολιορκία.
Ο Κωνσταντίνος είχε προσπαθήσει με διπλωματικές επαφές να εξασφαλίσει κάποιου είδους βοήθεια για τη δοκιμαζόμενη πόλη. Πρεσβείες στις μεγάλες ιταλικές δυνάμεις και στα χριστιανικά βασίλεια των Βαλκανίων και της Ρωσίας εκλιπάρησαν για βοήθεια, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η πόλη θα έπρεπε να φροντίσει με τις ίδιες τις δυνάμεις της να αποφύγει το μοιραίο. Οι βενετικές και γενουάτικες παροικίες της πόλης αποφάσισαν να αντισταθούν και έθεσαν τις δυνάμεις τους στην υπηρεσία του αυτοκράτορα. Επτά βενετικά πλοία με 700 Ιταλούς δραπέτευσαν από την καταδικασμένη πόλη, αλλά οι υπόλοιποι έμειναν ως το τέλος. Σπουδαίοι άνδρες, όπως ο Γενουάτης Τζιοβάνι Τζιουστινιάνι Λόνγκο, ο οποίος έφερε 700 αρματωμένους άνδρες από τη Γένοβα, τη Χίο και τη Ρόδο, ανέλαβαν να εκπροσωπήσουν τη χριστιανική Δύση σε αυτή την ύστατη μάχη.
Το σκηνικό είχε στηθεί και αυτό που θα ακολουθούσε θα ήταν μία από τις πλέον δραματικές πολιορκίες της ιστορίας.
 
Οι αντίπαλοι στρατοί
 
Οι Οθωμανοί ήταν η ανερχόμενη δύναμη του μεσαιωνικού κόσμου και σίγουρα η στρατιωτική οργάνωσή τους ξεπερνούσε οτιδήποτε μπορούσε να αντιπαραθέσει οποιοσδήποτε χριστιανός ηγεμόνας της Ανατολικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης την ίδια περίοδο. Το στράτευμα αποτελούνταν από δύο κατηγορίες: τους επίστρατους, που ήταν ο κύριος όγκος του στρατεύματος αλλά ήταν σχετικά μέτριας μαχητικής αξίας, και τον τακτικό στρατό, τους στρατιώτες του παλατιού (Καπικουλού), μεταξύ των οποίων ήταν και περίφημοι Γενίτσαροι (Yeni Ceri στα Τουρκικά).
Αν και τα πρώτα χρόνια της επέκτασής τους οι Οθωμανοί βασίζονταν, όπως όλοι οι Τουρκομάνοι, κυρίως σε δυνάμεις άτακτων ελαφρών ιππέων και ιπποτοξοτών, μετά τις μεταρρυθμίσεις του Ορχάν και καθώς οι Τούρκοι αφομοίωναν σταδιακά τα διδάγματα τόσο του Βυζαντίου όσο και της Δυτικής Ευρώπης με την οποία έρχονταν σε επαφή, ο στρατός τους εκσυγχρονίστηκε αποφασιστικά.
 
Οι επιδράσεις των Βυζαντινών ήταν εμφανείς κυρίως στη δομή του στρατού. Μεταξύ των επίστρατων του Μωάμεθ, η κύρια μάζα του πεζικού ήταν οι Αζάποι, χαμηλής κοινωνικής τάξης (και χαμηλής μαχητικής αξίας) μουσουλμάνοι χωρικοί, οι οποίοι εντάσσονταν υποχρεωτικά στο στρατό του σουλτάνου πριν από κάθε εκστρατεία και πολεμούσαν με τα όπλα που είχαν στη διάθεσή τους. Επρόκειτο για τουρκογενείς, Κούρδους, αραβογενείς και άλλους ανατολίτες, που ήταν συνήθως οπλισμένοι με τόξα και μεγάλα μαχαίρια και μάχονταν χωρίς συγκεκριμένη τακτική. Οι Οθωμανοί διοικητές χρησιμοποιούσαν αυτό το σώμα για να ανοίξουν το δρόμο στα πιο επίλεκτα τμήματα που θα ακολουθούσαν και είναι χαρακτηριστικό ότι Αζάποι, μαζί με τα κατεξοχήν σώματα των ατάκτων, ήταν εκείνοι που έκαναν τις περισσότερες εφόδους στα τείχη της Κωνσταντινούπολης πριν αυτά υποστούν σοβαρά ρήγματα.
Μέρος των επίστρατων ήταν και το ιππικό των Ακιντσί, κυρίως Τουρκομάνοι οι οποίοι πολεμούσαν με τις γνωστές τακτικές των ιπποτοξοτών της στέπας και λίγη αξία είχαν σε συντεταγμένη μάχη, πόσο μάλλον σε πολιορκία. Στους επίστρατους θα συντάσσαμε και τις δυνάμεις των χριστιανών Τιμαριούχων, που ήταν υποτελείς του σουλτάνου, οι Βοϊνιούκ όπως τους αποκαλούσαν οι Τούρκοι. Μεταξύ αυτών ήταν βαρύ και μέσο ιππικό, καθώς και μέσο ή βαρύ πεζικό. Σε αυτούς θα πρέπει να προστεθούν και οι δυνάμεις των Οθωμανών Τιμαριούχων, που οργανώνονταν κυρίως στο ιππικό των Τοπρακλί Σουβαρισί και ήταν ιδιαίτερα μεγάλης μαχητικής αξίας και πολυάριθμες, αποτελώντας ουσιαστικά τον δεύτερο ισχυρότερο πόλο του οθωμανικού στρατού, μετά τα στρατεύματα του παλατιού.
 
Τα σώματα του "παλατιού", δηλαδή ο τακτικός στρατός, περιελάμβανε τον καιρό του Μωάμεθ το επίλεκτο ιππικό Καπικουλού, καθώς και το εξίσου επίλεκτο πεζικό Καπικουλού. Βασικό συστατικό στοιχείο του τελευταίου ήταν οι Γενίτσαροι, που την εποχή εκείνη ήταν κυρίως στρατολογημένοι με τη βία αιχμάλωτοι πολέμου, οι οποίοι είχαν αναγκαστεί ν’ αλλαξοπιστήσουν και είχαν εκπαιδευτεί ως υψηλής ποιότητας πεζικό παντός ρόλου. Τα χρόνια του Μωάμεθ είχαν αρχίσει να εισέρχονται οι πρώτοι Γενίτσαροι που προέρχονταν από το παιδομάζωμα και ως εκ τούτου ήταν ακόμη πιο φανατισμένοι και καλύτερα εκπαιδευμένοι. Φυσικά, στις Καπικουλού δυνάμεις εντάσσονταν και τα επικουρικά σώματα του παλατιού, όπως οι Μποσταντσί, οι Σεγκμέν και ο Ντογκαντσί, ενώ εδώ ανήκαν και οι πυροβολητές και οι υπηρέτες των πυροβόλων, που θα έπαιζαν καθοριστικό ρόλο στην πολιορκία και οι οποίοι ήταν γνωστοί με τους τίτλους Τοπτσού και Τοπ Αραμπατσί.
Υπήρχε και ένας αδιευκρίνιστος αριθμός ατάκτων (βαζιβουζούκων), που δεν μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε κάποια από τις παραπάνω τάξεις. Κατά πάσα πιθανότητα οι άτακτοι, που ακολουθούσαν τους οθωμανικούς στρατούς για το πλιάτσικο και ήταν ιδιαίτερα άγριοι στη μάχη, ξεπερνούσαν τους 20.000.
 
Μέσα στα επόμενα χρόνια μετά την κατάκτηση ο οθωμανικός στρατός, με τη γενίκευση του παιδομαζώματος και την οργάνωση σε νέα πρότυπα, θα γινόταν ένας πραγματικά πανίσχυρος οργανισμός, προφανώς ο καλύτερος στρατός της εποχής του, πριν αρχίσει να παρακμάζει δραματικά  μαζί με ολόκληρη την οθωμανική κοινωνία  στα μέσα του 17ου αιώνα. Το 1453 όμως ο Μωάμεθ είχε τη δυνατότητα να παρατάξει ένα εξαιρετικό στράτευμα και μάλιστα πολυπληθές: μόνο για την άλωση της Πόλης, ο στρατός που είχε μαζευτεί έξω από τις πύλες των τειχών ξεπερνούσε τους 100.000 μάχιμους, ενώ ακολουθούσαν πολλοί περισσότεροι υπηρέτες, εργάτες, τεχνίτες και το πλήθος που κατά κανόνα ακολουθεί τους μεγάλους στρατούς.
 
Τι είχε να αντιπαρατάξει ο Βυζαντινός ηγεμόνας σε αυτόν τον τεράστιο στρατό; Ο ίδιος ο Σφραντζής ετοίμασε, κατ’ εντολή του Κωνσταντίνου, μία λίστα των κατάλληλων προς στρατιωτική υπηρεσία ανδρών. Σε αυτόν περιλαμβάνονταν 4.973 Ελληνες και περί τους 2.000 ξένοι κάτοικοι της Πόλης και εθελοντές. Σε αυτούς θα πρέπει να προστεθεί και ένας μικρός ακόμη αριθμός προερχόμενων από έξωθεν βοήθεια, συμπεριλαμβανόμενων και Ελλήνων (όπως των Κρητών τοξοτών, που ήταν τυπικά πολίτες της Ενετίας). Το σύνολο των υπερασπιστών ήταν γύρω στις 7.500 με 8.000 μάχιμους.
Οι βυζαντινές δυνάμεις συμπεριλάμβαναν ένα μικρό τμήμα ελληνικού μέσου ιππικού, τους Στρατιώτες, καθώς και τμήματα πολιτικού πεζικού. Κάποιοι από τους πεζούς ήταν επαγγελματίες στρατιώτες, φορούσαν δυτικού τύπου πανοπλίες και είχαν ανάλογο οπλισμό, αλλά η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων υπερασπιστών δεν ήταν παρά πολιτοφύλακες με φτωχό οπλισμό και ελάχιστη εκπαίδευση. Μεταξύ των Ελλήνων υπήρχαν και λίγοι βαλλιστροφόροι, οι οποίοι μάλιστα ήταν οργανωμένοι σε μια στρατιωτική κολεκτίβα, στα ιταλικά πρότυπα.
 
Στις τάξεις των Βυζαντινών πολέμησαν και κάποιοι Ιταλοί και Ούγγροι, ίσως και Γερμανοί "πυροβολητές", δηλαδή πρώιμοι τουφεκιοφόροι, που μάχονταν με τα άβολα και καθόλου ακριβή "κανόνια χειρός" της εποχής. Ο αριθμός αυτών ήταν πολύ μικρός (λίγες δεκάδες) και έπαιξαν μικρό μόνο ρόλο στην εξέλιξη της πολιορκίας. Η πλειονότητα των ξένων που συμμετείχαν στην άμυνα της Πόλης ήταν Ενετοί και Γενοβέζοι. Αν και οι Γενοβέζοι του γενουατικού τομέα της Πόλης (Πέρα) διακήρυξαν ουδετερότητα αρκετοί συμπατριώτες τους πέρασαν τον Κεράτιο και εντάχθηκαν σε στρατιωτική υπηρεσία. Μοιάζει τραγική ειρωνεία ότι εκείνοι που έκαναν το μεγαλύτερο κακό στο Βυζάντιο ήταν οι ίδιοι που τώρα, λίγο πριν από το τέλος, θα προσπαθούσαν να βοηθήσουν να αποφευχθεί το μοιραίο. Μάλιστα, οι Βενετοί φέρεται να είχαν αποφασίσει να στείλουν έναν αξιόμαχο στόλο με 800 επαγγελματίες στρατιώτες, αριθμό Κρητών πολεμιστών και, φυσικά, μεγάλο αριθμό ναυτών, για να βοηθήσουν στην υπεράσπιση της πόλης. Μία δύναμη που αν όντως είχε φθάσει, θα προσέφερε πολλά στην άμυνα, κυρίως αποσοβώντας την καταλυτική κυριαρχία του οθωμανικού στόλου. Ωστόσο, ο στόλος της Βενετίας καθυστέρησε για δύο μήνες ν’ αναχωρήσει από τη Βενετία. Η εντολή για την αναχώρηση δόθηκε μόλις στις 7 Μαΐου, όταν η πολιορκία βρισκόταν ήδη στην κορύφωσή της (κάτι που δεν γνώριζαν, βεβαίως, οι Ενετοί) και όταν η Πόλη έπεφτε, ο στόλος βρισκόταν ακόμη στο Αιγαίο! Οι λόγοι αυτής της τεράστιας καθυστέρησης δεν έχουν ακόμη διευκρινισθεί. Ισως η ηγεσία της Γαληνότατης πίστευε ότι η Κωνσταντινούπολη, με τα πανίσχυρα τείχη της, θα κρατούσε επ’ αόριστον. Ισως πάλι οι καιροσκόποι Ενετοί δεν ήταν απολύτως βέβαιοι για την αφοσίωσή τους στους χριστιανούς του Βυζαντίου, αφού μπορεί να είχαν ακόμη κατά νου κάποιες μεθόδους συνεννόησης με τους Οθωμανούς ώστε να διατηρήσουν τα εμπορικά προνόμιά τους στην Ανατολική Μεσόγειο.
 
Τέλος, στο πλευρό των Βυζαντινών πολέμησε και μία ομάδα Τούρκων. Επρόκειτο για τον πρίγκιπα Ορχάν, διεκδικητή του οθωμανικού θρόνου, που κατοικούσε στην Πόλη μαζί με τη συνοδεία των πιστών σωματοφυλάκων του και ακολούθων, οι οποίοι προσφέρθηκαν να πολεμήσουν στο πλευρό των χριστιανών και ενάντια στους ομοδόξους τους.
 
Η έναρξη των εχθροπραξιών
 
Οι κάτοικοι της Πόλης μόλις είχαν προλάβει να γιορτάσουν το Πάσχα, όταν οι ορδές του Μωάμεθ άρχισαν να καταφτάνουν. Τα πρώτα τμήματα των προφυλακών των Οθωμανών φάνηκαν κοντά στα τείχη της πόλης στις 2 Απριλίου του 1453. Τμήμα ιππικού των Βυζαντινών έκανε έξοδο και κατάκοψε τους πρώτους Τουρκομάνους που αφίχθησαν, ωστόσο η ροή ανδρών ήταν σταθερή και σύντομα οι Βυζαντινοί επέστρεψαν στη – σχετική – ασφάλεια των τειχών, χωρίς να μπορούν να κάνουν τίποτε περισσότερο από το να παρακολουθούν το μεγάλο στράτευμα να συγκεντρώνεται σιγά-σιγά.
 
Οι μάχιμοι άνδρες του τουρκικού στρατού θα πρέπει να ήταν περί τους 100.000, ωστόσο το πλήθος που συγκεντρώθηκε έξω από τις πύλες της Βασιλεύουσας ήταν τουλάχιστον δύο φορές μεγαλύτερο.
Ο Κωνσταντίνος έβλεπε με απόγνωση το πλήθος των πολιορκητών να μαυρίζει τον ορίζοντα, αλλά δεν έχανε την ψυχραιμία του. Εδωσε εντολή να τοποθετηθεί η αλυσίδα στον Κεράτιο, φράζοντας έτσι τον κόλπο και εμποδίζοντας τους Τούρκους να κερδίσουν την πολυπόθητη γι' αυτούς καθολική θαλάσσια κυριαρχία και να αποκλείσουν την πόλη απ' όλες τις πλευρές. Παράλληλα με τον τρόπο αυτό απεφεύχθη η επανάληψη του στρατηγήματος που είχαν χρησιμοποιήσει οι εισβολείς σταυροφόροι κατά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204, όταν είχαν καταλάβει εξ εφόδου τα ασθενώς υπερασπιζόμενα θαλάσσια τείχη.
 
Η αλυσίδα, οι γενναίοι αλλά ολιγάριθμοι υπερασπιστές και τα επιβλητικά χερσαία τείχη ήταν τώρα τα μόνα εμπόδια ανάμεσα στην πόλη και στους εχθρούς. Τα τείχη της Κωνσταντινούπολης, με κύριο άξονα το Θεοδόσιο τείχος, θεωρούνταν μακράν το καλύτερο δείγμα μεσαιωνικής τειχοποιίας και μέχρι τότε ήταν πρακτικά ακατάβλητα, τουλάχιστον πριν από την έλευση της πυρίτιδας, όπως θα αποδεικνύονταν στη συνέχεια. Απλώνονταν σε μήκος έξι χιλιομέτρων, από τον Κεράτιο στο Μαρμαρά, σε τρία επάλληλα τμήματα, με μία τάφρο να εμποδίζει τους πολιορκητές να πλησιάσουν. Απέναντι στα τυπικά μεσαιωνικά όπλα, καταπέλτες και πετροβόλους (trebuchets), τα τείχη, αρκεί να ήταν επαρκώς επανδρωμένα, δεν είχαν φόβο. Ωστόσο, αυτή δεν ήταν μια τυπική μεσαιωνική πολιορκία. Μια νέα εποχή ανέτειλε και ο ερχομός της σηματοδοτήθηκε από το βροντώδη ήχο τεράστιων μπρούτζινων ή σιδερένιων κυλίνδρων, που έριχναν ογκώδη πέτρινα βλήματα με μία δύναμη που κανένας καταπέλτης δεν μπορούσε να προσεγγίσει και σε σχεδόν ευθυτενή τροχιά.
Τα κανόνια των Τούρκων δίκαια έχουν χρεωθεί με το μεγαλύτερο μέρος της επιτυχίας της πολιορκίας. Γνωστά είναι τα τρία μεγάλα κανόνια που είχε κατασκευάσει ο Ούγγρος μηχανικός Ουρβανός για τον Μωάμεθ. Το μεγαλύτερο από αυτά έριχνε βλήματα βάρους άνω του μισού τόνου, το δεύτερο μέχρι και 360 κιλά και το τρίτο λίγο πάνω από 300. Οι Οθωμανοί όμως είχαν πολύ περισσότερα κανόνια. Σύμφωνα με τις πηγές, τα οθωμανικά κανόνια ήταν περίπου 70, οργανωμένα σε 14 πυροβολαρχίες κατά μήκος των τειχών της Κωνσταντινούπολης. Το σφυροκόπημα από τα κανόνια άρχισε από την έκτη Απριλίου, όταν το σύνολο των πυροβολαρχιών είχε παραταχθεί και το οθωμανικό στράτευμα είχε πάρει τις θέσεις του στη γραμμή που είχαν προετοιμάσει γι' αυτό οι πολυάριθμοι εργάτες και συνοδοί.
 
Πριν από αυτό, ο σουλτάνος, όπως επέβαλλε το τυπικό των συγκρούσεων της εποχής για τους Οθωμανούς, έστειλε ένα τελευταίο μήνυμα στον Κωνσταντίνο, με το οποίο του ζητούσε να παραδοθεί, υποσχόμενος ότι σε μια τέτοια περίπτωση και κάτω από τους νόμους των μουσουλμάνων, δεν θα πείραζε τους πολίτες της Κωνσταντινούπολης ούτε τις περιουσίες τους. Σε διαφορετική περίπτωση, συμπλήρωνε, δεν θα έδειχνε τον παραμικρό οίκτο όταν θα έμπαινε στην Πόλη. Οι προτάσεις του απορρίφθηκαν από τον αυτοκράτορα και τους πολίτες και η πολιορκία ήταν πλέον γεγονός.
Το πρωί της έκτης Απριλίου ο αυτοκράτορας βρέθηκε με τον Λόνγκο, στον οποίο είχε ανατεθεί η ευθύνη υπεράσπισης του κεντρικού τμήματος του τείχους, στην Πύλη του Αγίου Ρωμανού. Εκεί άκουσε για πρώτη φορά τον εκκωφαντικό θόρυβο των τουρκικών κανονιών, που ξεκίνησαν αργά αλλά σταθερά να αποσαθρώνουν τις δομές του τείχους και να δημιουργούν τη μία ρωγμή μετά την άλλη. Μάλιστα, ήδη από την πρώτη ημέρα του βομβαρδισμού προκάλεσαν την κατάρρευση ενός μικρού τμήματος του τείχους.
 
Την επομένη ο Μωάμεθ αποφάσισε να δοκιμάσει τις αντιστάσεις των χριστιανών. Συγκέντρωσε ένα σώμα ατάκτων και τους έστειλε κατά του κέντρου του τείχους. Οι υπερασπιστές, χωρίς καν να χρειαστεί να συμπτυχθούν από το εξωτερικό τείχος, τους απώθησαν εύκολα προκαλώντας τους μεγάλες απώλειες.
Μετά από αυτό η δραστηριότητα των επιτιθέμενων περιορίστηκε και οι Βυζαντινοί αποσύρθηκαν από τον "περίβολο" στο κυρίως τείχος. Ο βομβαρδισμός ξανάρχισε με ιδιαίτερη σφοδρότητα στις 12 Απριλίου, αφού ο Μωάμεθ είχε δώσει εντολή για αναδιάταξή των πυροβολαρχιών βάσει των παρατηρήσεων από τις πρώτες βολές, και από εκεί και πέρα οι εκρήξεις των κανονιών και οι ξεροί ήχοι που έκαναν τα βλήματα πάνω στο τείχος, ήταν η καθημερινή συντροφιά των γενναίων υπερασπιστών έως την ημέρα που έπεσε η Πόλη.
Ταυτόχρονα με τον από ξηράς βομβαρδισμό, οι θαλάσσιες δυνάμεις του "Πορθητή" έκαναν αλλεπάλληλες προσπάθειες να περάσουν την αλυσίδα και να εισέλθουν στον Κεράτιο, αλλά κάθε φορά αποκρούονταν από τα πλοία των Βυζαντινών και των Ενετών που είχαν αναλάβει την υπεράσπιση του όρμου.
 
Οι Τούρκοι, ίσως για να δείξουν στους Βυζαντινούς τι τους περίμενε μετά το πέρας της πολιορκίας, κατέλαβαν δύο μικρά οχυρά που βρίσκονταν εκτός των τειχών και επάνδρωναν ολιγομελείς φρουρές των Βυζαντινών και παλούκωσαν τους επιζώντες υπερασπιστές, περί τα 70 άτομα, μπροστά στα τείχη.
Ο συνεχιζόμενος βομβαρδισμός, παρά τα τεχνικά προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι Οθωμανοί πυροβολητές, συνεχιζόταν ακατάπαυστα όλη μέρα και οι υπερασπιστές ήταν απασχολημένοι με το να προσπαθούν, μόλις έπεφτε το σκοτάδι, να μπαλώνουν όπως-όπως τα χάσματα που εμφανίζονταν συνεχώς στα τείχη.
Στις 18 Απριλίου, ο Μωάμεθ πίστεψε ότι θα μπορούσε να πάρει την Πόλη, θεωρώντας ότι η ζημιά στα τείχη ήταν ήδη σημαντική. Επέλεξε ένα συγκεκριμένο τμήμα του τείχους στο Μεσοτείχιο και εξαπέλυσε εκεί μια μεγάλη επίθεση, στην οποία δεν συμμετείχαν πλέον τμήματα βαζιβουζούκων αλλά τακτικοί πεζοί, με τους φανατικούς Γενίτσαρους να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτήν την επίθεση.
Με επικεφαλής τον γενναίο Τζουστινιάνι, οι χριστιανοί κράτησαν τη θέση τους, απωθώντας τους Τούρκους που έρχονταν κατά κύματα. Η μάχη κράτησε πάνω από 4 ώρες, πάνω από 200 Τούρκοι σκοτώθηκαν και πολλοί περισσότεροι τραυματίστηκαν, αλλά οι Ελληνες δεν υποχώρησαν ούτε εκατοστό. Μάλιστα, σύμφωνα με τον Βενετό αυτόπτη μάρτυρα, Νικολό Μπαρμπάρο, ούτε ένας Ελληνας ή Ιταλός δεν σκοτώθηκε σε αυτήν την επίθεση!
 
Μία μικρή αχτίδα φωτός για το χριστιανικό στρατόπεδο έλαμψε όταν τρία γενουάτικα πλοία και ένα βυζαντινό, αψηφώντας την τεράστια τουρκική αρμάδα, πέρασαν στον Κεράτιο φέρνοντας τρόφιμα και άλλες προμήθειες. Στη ναυμαχία που ακολούθησε και στην οποία συμμετείχαν και βενετικά πλοία από την άμυνα της πόλης, σκοτώθηκαν πάνω από 100 Τούρκοι ναύτες, ενώ τα πλοία διέσπασαν τον αποκλεισμό και οι πολιορκημένοι αναθάρρησαν έστω για λίγο, προσβλέποντας σε ακόμη μεγαλύτερη βοήθεια από τον έξω κόσμο, που θα τους έδινε τη νίκη σε αυτήν την μάχη ζωής και θανάτου. Αλλά αυτό ήταν μόνο ένα μικρό φωτεινό διάλειμμα στις έξι εβδομάδες απελπιστικής βεβαιότητας ότι το τέλος ήταν κοντά.
 
Ο κλοιός σφίγγει
 
Αφού τιμώρησε (δεν τον αποκεφάλισε, μετά τα παρακάλια των αξιωματούχων του, αλλά τον καθαίρεσε και τον μαστίγωσε) τον Βούλγαρο ναύαρχο Μπάρτογλου για την αποτυχία του ενάντια στα τέσσερα χριστιανικά πλοία, ο Μωάμεθ αποφάσισε να αλλάξει πορεία. Κατανοούσε ότι για να εξασφαλίσει τον πλήρη αποκλεισμό της Πόλης, έπρεπε να ελέγξει τον Χρυσόκερο, τον Κεράτιο κόλπο. Η αλυσίδα που έφραζε την είσοδο, σε συνδυασμό με τα ισχυρά πλοία που τη φρουρούσαν, έμοιαζε αδύνατο να παραβιαστεί. Οπότε, παίρνοντας παράδειγμα από παρόμοιες ενέργειες που είχαν γίνει παλιότερα από Ιταλούς και Αραβες, αποφάσισε να προχωρήσει στην υπερνεώλκηση τμήματος του στόλου του από το δρόμο που περνούσε δίπλα στο Γαλατά, διαμέσου της "κοιλάδας των Πηγών".
 
Επρόκειτο για ένα τεράστιο έργο, αλλά οι δυνατότητες των Οθωμανών σε ανθρώπινο δυναμικό ήταν σχεδόν ανεξάντλητες. Τα πληρώματα των πλοίων και χιλιάδες από τους εργάτες που συνόδευαν το στράτευμα, ξεκίνησαν το κολοσσιαίο έργο της υπερνεώλκησης 72 από τα μικρότερα πλοία των Οθωμανών στον Κεράτιο. Το πρωί της 23 Απριλίου το σύνολο των πλοίων βρισκόταν πλέον στον κόλπο. Οι Βυζαντινοί είχαν χάσει τον έλεγχο του Κεράτιου και ο οθωμανικό κλοιός είχε σφίξει γύρω από την Πόλη σαν μέγκενη που απειλούσε να συντρίψει τους υπερασπιστές της.
Το σχέδιο του Ενετού Τζιάκομο Κόκο να πυρποληθούν τα πλοία των Οθωμανών που είχαν περάσει στον Κεράτιο τέθηκε σε εφαρμογή, αλλά το μόνο αποτέλεσμα ήταν η απώλεια δύο χριστιανικών πλοίων. Δύο ένα μάλιστα, όπου επέβαινε ο Κόκο, βυθίστηκε αύτανδρο. Σύμφωνα με τις πηγές, ένας Γενουάτης εξωμότης, έμπορος από το Πέρα, ήταν εκείνος που ενημέρωσε τον Μωάμεθ για το σχέδιο και γι’ αυτό οι τολμηροί μπουρλοτιέρηδες απέτυχαν.
 
Για μερικές ημέρες τα πράγματα ηρέμησαν, καθώς πέρα από τους συνεχείς κανονιοβολισμούς και κάποιες σποραδικές απόπειρες των τουρκικών πλοίων να προσεγγίσουν τα θαλάσσια τείχη από την πλευρά του Κεράτιου, δεν υπήρξε άλλη αξιοσημείωτη δραστηριότητα. Αυτό κράτησε για μία σχεδόν βδομάδα. Καθώς η βοήθεια που περίμεναν οι πολιορκημένοι από τη Βενετία δεν ερχόταν, ο αυτοκράτορας έστειλε ένα πλοίο υπό τουρκική σημαία, με πλήρωμα δώδεκα εθελοντές ντυμένους με τουρκικές στολές, για να αναζητήσει νέα για το στόλο που είχαν ζητήσει ο αυτοκράτορας και οι Βενετοί της Πόλης από το Συμβούλιο της Γαληνότατης. Η αγωνιώδης αναμονή επέφερε διαλυτικά αποτελέσματα, καθώς τις ίδιες ημέρες η διαρκής έχθρα μεταξύ Γενουατών και Ενετών είχε εξελιχθεί σε ανοιχτή διαμάχη και η ενδοχριστιανική έριδα έμοιαζε αγριότερη από εκείνη έξω από τα τείχη. Η παρέμβαση του αυτοκράτορα έθεσε τέρμα στις ανοιχτές κατηγορίες και στους τσακωμούς, ωστόσο τα προβλήματα συνεννόησης μεταξύ των Ιταλών παρέμεναν.
 
Οι επιθέσεις ξαναρχίζουν
 
Για μερικές ημέρες το μεγάλο ("βασιλικό") κανόνι του Ουρβανού είχε σιγήσει, αντιμετωπίζοντας τεχνικά προβλήματα (παρουσίασε ρωγμές εξαιτίας της υπερθέρμανσης από τη συνεχή χρήση). Ομως την έκτη Μαΐου άρχισε ξανά να στέλνει τεράστιους ογκόλιθους με τρομερή δύναμη ενάντια στο τείχος. Οι υπερασπιστές παρατήρησαν μία αυξανόμενη κινητικότητα στις τουρκικές δυνάμεις που βρίσκονταν έξω από το τείχος, ενώ ταυτόχρονα τα πλοία στον Κεράτιο έδειχναν σημάδια κινητοποίησης.
Φαινόταν ότι προετοιμαζόταν επίθεση των Οθωμανών και πραγματικά, την αυγή της επομένης, 7 Μαΐου, ο Σουλτάνος έστειλε ένα μεγάλο τμήμα του στρατού να επιτεθεί στα τείχη. Περνώντας μέσα από την, παραγεμισμένη με τα υλικά από το τείχος που κατέρρεε, τάφρο, οι Τούρκοι έβαλαν ξανά στόχο το Μεσοτείχιο. Η επίθεση ήταν σύντομη, αφού κράτησε μόλις τρεις ώρες, αλλά εξαιρετικά σφοδρή. Το τείχος στο σημείο αυτό ήταν περισσότερο ένα ερείπιο και οι υπερασπιστές χρειάστηκε να αντιμετωπίσουν τους επιτιθέμενους επί ίσοις όρους.
 
Στην τρομερή μάχη διακρίθηκε ένας γιγαντόσωμος Ελληνας με το όνομα Ρανγάβος, που φέρεται να έκοψε με μία σπαθιά στα δύο τον ίδιο τον σημαιοφόρο του σουλτάνου, τον Αμίρ Μπέη, πριν περικυκλωθεί και ο ίδιος από τα στίφη των Τούρκων και φονευθεί. Οι χριστιανοί κατάφεραν να κρατήσουν για άλλη μία φορά, προκαλώντας ακόμη μεγαλύτερες απώλειες στους Τούρκους.
Ο Μωάμεθ άρχιζε να γίνεται ανυπόμονος και προβληματιζόταν με την αντοχή των υπερασπιστών. Ξημερώνοντας η 12η Μαΐου, ο Μωάμεθ έριξε σχεδόν το μισό στράτευμά του σε άλλη μία σφοδρή επίθεση, αυτή τη φορά στο τμήμα του τείχους των Βλαχερνών, κοντά στην ένωση με το Θεοδοσιανό τείχος. Στην τρομερή μάχη που ακολούθησε, οι χριστιανοί κατόρθωσαν για μία ακόμη φορά να αποκρούσουν την έφοδο, χάρη στην έγκαιρη άφιξη των εφεδρειών υπό τον Θεόδωρο Καρυστινό.
Η απελπισία άρχισε να γίνεται εμφανής στα πρόσωπα των πολιορκημένων και κάποιοι πρότειναν ακόμη και μαζική έξοδο, με επικεφαλής τον αυτοκράτορα, κάτι που απορρίφθηκε από εκείνους που προσέβλεπαν ακόμη σε έξωθεν βοήθεια.
 
Οι Τούρκοι, βλέποντας ότι τα τείχη, παρά τον σφοδρότατο βομβαρδισμό, πρόσφεραν ακόμη κάλυψη στους υπερασπιστές της πόλης, είχαν ξεκινήσει ήδη από εβδομάδες να σκάβουν σήραγγες για να τα υπονομεύσουν. Σέρβοι και Βόσνιοι μεταλλωρύχοι είχαν αναλάβει απρόθυμα το τρομερό καθήκον και ακούραστα έσκαβαν σήραγγες κάτω από τη δομή των τειχών. Στην αντιμετώπιση αυτής της απειλής εξέχοντα ρόλο έπαιξε ο Ιωάννης Γκραντ, μηχανικός που είχε έλθει στην Πόλη από τη Γερμανία, αλλά κατά πάσα πιθανότητα ήταν σκωτσέζικης καταγωγής. Υπό την καθοδήγησή του οι Βυζαντινοί, αφού ανακάλυπταν τις στοές των Οθωμανών, έσκαβαν δικές τους και απέκρουαν τους εισβολείς, βάζοντας φωτιά στα υποστηρίγματα των "λαγουμιών" των Τούρκων. Το σκηνικό αυτό επαναλήφθηκε πολλές φορές.
 
 
Ο Μωάμεθ είχε πια ουσιαστικά σταματήσει τις εφόδους και προσπαθούσε με διάφορα τεχνάσματα να πετύχει την εκπόρθηση της πόλης. Πέρα από τις στοές, που συνέχιζαν να σκάβονται σχεδόν καθημερινά, οι Τούρκοι ξεκίνησαν να κατασκευάζουν στις 19 Μαΐου μια πρόχειρη γέφυρα στον Κεράτιο, από το Γαλατά στα τείχη της πόλης, θέλοντας προφανώς να συνδυάσουν την επίθεση στο θαλάσσιο τμήμα του τείχους με τις χερσαίες επιχειρήσεις. Ωστόσο, δεν φαίνεται αυτή η γέφυρα να ολοκληρώθηκε ή να χρησιμοποιήθηκε ποτέ στις συγκρούσεις. Επίσης, ένας τεράστιος πολιορκητικός πύργος που κατασκεύασαν οι Οθωμανοί για να επιτεθούν κατά των τειχών, ανατινάχθηκε από μία ομάδα αποφασισμένων Βυζαντινών κατά τη διάρκεια της νύχτας.
 
Στις τελευταίες φάσεις της πολιορκίας υπερφυσικά σημάδια, όπως τουλάχιστον τα ερμήνευσαν οι πολιορκημένοι, ξύπνησαν δεισιδαιμονίες και προκαταλήψεις: Μία απόκοσμη ομίχλη, εντελώς εκτός εποχής, έπεσε στην πόλη και στα περίχωρα. Μία περίεργη λάμψη φώτισε την εκκλησία της Αγιάς Σοφιάς και, το χειρότερο απ’ όλα, τη νύχτα της 24 Μαΐου, μια έκλειψη της Σελήνης σκοτείνιασε τον ουρανό και τρόμαξε τους χριστιανούς, θυμίζοντας στους γηραιότερους μια προφητεία ότι "η πόλη δεν θα πέσει όσο το φεγγάρι βρίσκεται στον ουρανό". Μια τρομερή καταιγίδα διέκοψε τη λιτανεία και την περιφορά της εικόνας της Θεοτόκου την επομένη. Και σαν να μην έφθανε αυτό, στην ίδια λιτανεία η εικόνα της Παναγίας γλίστρησε από τη θήκη της και έπεσε. Τα σημάδια ήταν πλέον εμφανή: οι περισσότεροι άρχισαν να πιστεύουν ότι όλα έδειχναν ότι η πόλη θα πέσει και ο Τούρκος θα πατήσει την Αγία Σοφία.
Ακόμη όμως δεν είχαν δει τα χειρότερα, ένα σημάδι το οποίο δεν ήταν ούτε θεόσταλτο ούτε υπερφυσικό: Οι Βυζαντινοί και οι Ιταλοί παρατήρησαν ένα μικρό πλοίο να προσεγγίζει τον Κεράτιο. Τα μεγαλύτερα τουρκικά πλοία προσπάθησαν να το αναχαιτίσουν, αλλά οι ικανοί ναυτικοί που το οδηγούσαν τα απέφευγαν με μαεστρία. Οταν άνοιξαν την αλυσίδα για να περάσει το πλοίο, είδαν ότι επρόκειτο για το μπρίκι που είχαν στείλει λίγες ημέρες πριν να εντοπίσει τον Ενετικό στόλο που θα ερχόταν για να λύσει την πολιορκία. Τα νέα που έφερναν οι γενναίοι ναυτικοί ήταν τρομερά. Αν και είχαν χτενίσει το Βόρειο Αιγαίο απ’ άκρη σε άκρη και είχαν ρωτήσει παντού, κανένα νέο για ενετικό στόλο δεν υπήρχε, ούτε φυσικά σημάδι του ίδιου του στόλου, ο οποίος είχε σταθμεύσει στη Στερεά Ελλάδα.
Ωστόσο και η κατάσταση στο μουσουλμανικό στρατόπεδο δεν ήταν ιδανική. Ο Μωάμεθ άρχιζε να έχει αμφιβολίες για το πόσο εύκολο ήταν, τελικά, να πάρει την Πόλη, ενώ πράκτορές του που είχαν μόλις αφιχθεί από τη Δύση, ανέφεραν ότι ένας μεγάλος ενετικός στόλος βρισκόταν καθ' οδόν για το Βόσπορο. Μαζί με τις γκρίνιες των στρατιωτών του αλλά και ορισμένων συμβούλων του, με πρώτο το μεγάλο βεζίρη, ο Μωάμεθ πείστηκε να δώσει ακόμη μία ευκαιρία στους πολιορκημένους να του παραδώσουν την πόλη.
Μία αντιπροσωπία στάλθηκε και έφερε μαζί της έναν πρέσβη. Στον τελευταίο ο Μωάμεθ έκανε για μία ακόμη φορά μια πρόταση που, προφανώς, στον ίδιο φαινόταν γενναιόδωρη, με δεδομένο ότι ήδη πολιορκούσε την Πόλη για πάνω από ενάμιση μήνα: αν οι υπερασπιστές δέχονταν ακόμη και τώρα να παραδώσουν την Κωνσταντινούπολη, θα τους επιτρεπόταν να φύγουν μαζί με τις οικογένειες και τα υπάρχοντά τους και όσους κατοίκους το επιθυμούσαν. Ο Κωνσταντίνος θα μπορούσε να εγκατασταθεί στο Μοριά και να ζήσει εν ειρήνη το υπόλοιπο του βίου του.
Ο γενναίος αυτοκράτορας έδωσε τη μόνη απάντηση που θα μπορούσε: ότι αρνείται να παραδώσει την Πόλη και ότι εκείνος και όλοι οι υπερασπιστές προτιμούν να πεθάνουν παρά να αφεθούν στα χέρια του. Αλλωστε, η φήμη του Μωάμεθ δεν ήταν τέτοια που μπορούσε να καθησυχάσει τους υπερασπιστές ότι θα τηρούσε το λόγο του.
 
Την επομένη, Σάββατο 25 Μαΐου, ο Μωάμεθ συγκάλεσε τους υπουργούς του και τους στρατιωτικούς διοικητές του. Η αμφιβολία είχε αρχίσει να κατατρώει το σουλτάνο και ήθελε να μοιραστεί το βάρος της ευθύνης. Ο Χαλίλ, ο γηραιός βεζίρης, θέλησε να πετύχει έστω και αυτήν τη στιγμή τη λύση της πολιορκίας, όμως ο Ζαγανός Πασάς μίλησε ένθερμα για τη μοίρα του Μωάμεθ και τον συνέκρινε με τον Μέγα Αλέξανδρο, διαβεβαιώνοντας ότι οι άνδρες θέλουν να επιτεθούν άμεσα στην Πόλη.
Ο Μωάμεθ δε χρειάστηκε και πολλή ώρα για να αποφασίσει. Ανακοίνωσε ότι η μεγάλη επίθεση στα τείχη θα γίνει μόλις ολοκληρωθούν οι προετοιμασίες. Ο κύβος ερρίφθη και η τύχη της Πόλης είχε σφραγιστεί.
 
Η Πόλις εάλω 
 
Αυτή τη φορά οι Οθωμανοί δεν προσπάθησαν να καλύψουν τις προετοιμασίες τους. Για τρεις ημέρες οι στρατιές του Μωάμεθ αναδιατάσσονταν σε όλο το μήκος των τειχών και συγκεντρώνονταν στα πλέον στρατηγικά σημεία, εκεί όπου είχε γίνει η μεγαλύτερη ζημιά από το βομβαρδισμό των έξι εβδομάδων. Ο στόλος έδειχνε παρόμοια κινητικότητα και όλοι πλέον ήταν βέβαιοι: η μεγάλη έφοδος ετοιμάζεται. Την 28η Μαΐου η Κωνσταντινούπολη αντηχούσε από προσευχές, ικεσίες, κλάματα και κραυγές απελπισίας. Την ίδια ημέρα έλαβε χώρα η τελευταία μετάληψη του αυτοκράτορα στην Αγία Σοφία, μαζί με την τελευταία χριστιανική λειτουργία στη μεγαλύτερη εκκλησία της Ορθοδοξίας. Στη συνέχεια ο Κωνσταντίνος μετέβη στο παλάτι των Βλαχερνών και ζήτησε συγχώρεση απ' όλα τα μέλη του προσωπικού του. Τόση ήταν η θλίψη που ήταν αποτυπωμένη στα τραχιά χαρακτηριστικά του, τέτοια η βεβαιότητα του επερχόμενου θανάτου και τόση η συγκίνηση που, όπως περιγράφει ο Σφραντζής, ακόμη και αν κάποιος ήταν από πέτρα ή ξύλο, δεν μπορούσε παρά να δακρύσει.
 
Οι Τούρκοι, καθώς ξημέρωνε η 29 Μαΐου, είχαν ολοκληρώσει τις προετοιμασίες τους και είχαν ετοιμαστεί για την έφοδο. Ο Κωνσταντίνος διέτρεχε το τείχος σε όλο το μήκος, δίνοντας κουράγιο στους πολεμιστές που επάνδρωναν το μισογκρεμισμένο τείχισμα, το οποίο μόλις πριν από δύο μήνες ήταν ακόμη το μεγαλύτερο και επιβλητικότερο τείχος που είχε δει ο κόσμος και ήταν το μοναδικό στήριγμά τους, το μόνο που έστεκε πλέον μεταξύ αυτών και του βέβαιου θανάτου. Μιάμιση ώρα πριν χαράξει, δόθηκε το σύνθημα. Ο Μωάμεθ είχε οργανώσει το στρατό του σε τρία κύματα, στοχεύοντας σε ένα ιδιαίτερα μεγάλο ανάπτυγμα των τειχών και σε πολλά σημεία που είχαν υποστεί συντριπτικά πλήγματα από τα κανόνια.
Με τους ήχους από τα νταούλια και τις σάλπιγγες, το πρώτο κύμα των Οθωμανών ξεχύθηκε προς τα τείχη. Το αποτελούσαν οι άτακτοι που είχαν έλθει με τους Οθωμανούς και χρησιμοποιήθηκαν για να ανοίξουν το δρόμο για τους υπόλοιπους. Οι βαζιβουζούκοι, εκτοξεύοντας ομοβροντίες βελών και κραδαίνοντας γιαταγάνια, επιτέθηκαν με πρωτοφανή αγριότητα, αλλά απωθήθηκαν από τους αποφασισμένους υπερασπιστές μετά από σκληρή μάχη. Τα πτώματά τους στοιβάζονταν στα χαλάσματα και το αίμα τους έβαφε τις θρυμματισμένες πέτρες. Ακόμη και την ώρα που οι άτακτοι επιτίθεντο, τα κανόνια συνέχιζαν το αποτρόπαιο έργο τους, συνθλίβοντας φίλους και εχθρούς μαζί με τα κάποτε περήφανα τείχη. Οι άτακτοι άρχισαν να υποχωρούν και τότε οι σάλπιγγες ήχησαν ξανά και το δεύτερο κύμα των Τούρκων επιτέθηκε. Αυτή τη φορά ήταν ο τακτικός στρατός των μπεηλικιών, οι πεζοί και οι ιππείς που τώρα μάχονταν και εκείνοι πεζή. Επέπεσαν στους υπερασπιστές των τειχών με τρομερή ορμητικότητα και άρχισαν να δημιουργούν τα πρώτα ρήγματα στην άμυνα. Οι χριστιανοί, με αυταπάρνηση, ρίχνονταν στη μάχη ενάντια στους πάνοπλους Οθωμανούς, κατορθώνοντας να αντέξουν και αυτό το δεύτερο κύμα της επίθεσης σε όλο το μήκος των τειχών. Οι τακτικοί στρατιώτες του Μωάμεθ δεν ήταν βαζιβουζούκοι, αλλά ικανοί επαγγελματίες πολεμιστές, αρματωμένοι με τις καλύτερες πανοπλίες που παρήγαγε η τουρκική μεταλλουργική και οπλισμένοι με θανατηφόρα όπλα. Αποχωρούσαν με τάξη από το τείχος, αφήνοντας τα κανόνια να εξαπολύσουν ακόμη ένα τρομακτικό κύμα βλημάτων και πριν ακόμη κατακαθίσει ο κουρνιαχτός, ξεχύνονταν ξανά μπροστά. Αλλά ό,τι κι αν έκαναν, ήταν αδύνατο να κάμψουν την αντίσταση των υπερασπιστών, που πλέον μάχονταν σαν λιοντάρια, σαν αληθινοί ήρωες στο πνεύμα της προαιώνιας ελληνικής παράδοσης.
Αλλά η γενναιότητά τους δεν επαρκούσε απέναντι στο πλήθος των Οθωμανών. Αν και τα δύο πρώτα κύματα δεν είχαν διαρρήξει την άμυνα, ο Μωάμεθ είχε ακόμη έναν "άσσο στο μανίκι του", με τη μορφή του τρίτου κύματος. Το αποτελούσαν οι εκλεκτότερες των μονάδων του, με το ιππικό του παλατιού που τώρα είχε ξεπεζέψει και πολεμούσε πεζή και το πεζικό του παλατιού και με τους περίφημους Γενίτσαρους ν’ αποτελούν την αιχμή του δόρατος. Για πολλή ώρα μαινόταν η μάχη των Βυζαντινών με τις ορδές του δεύτερου κύματος, όταν ο Μωάμεθ έδωσε εντολή στο τρίτο κύμα να επιτεθεί.
 
Με απόλυτη τάξη και δίχως τη συνοδεία μουσικής, οι Γενίτσαροι ξεκίνησαν για τις θέσεις που είχαν επιλεγεί. Οι συμπολεμιστές τους παραμέριζαν και τους άφηναν να πιάσουν δουλειά. Οι αποκαμωμένοι χριστιανοί, που φυτοζωούσαν τον τελευταίο μήνα λόγω της έλλειψης τροφίμων, είχαν ξενυχτήσει περιμένοντας την επίθεση και είχαν αποκρούσει δύο σφοδρότατα κύματα εχθρών, τώρα είχαν να αντιμετωπίσουν τη φρέσκια εφεδρεία των Οθωμανών, η οποία μάλιστα αποτελούνταν από τους τρομερότερους πολεμιστές της Ανατολικής Μεσογείου. Η αντίσταση που προέβαλλαν ήταν μνημειώδης, αλλά δεν ήταν αρκετή. Οι Οθωμανοί, σύμφωνα με την τουρκική παράδοση, υπό την άμεση καθοδήγηση του ίδιου του Μωάμεθ που έφθασε κοντά στα τείχη και έδινε άμεσα διαταγές στους διοικητές των μονάδων, άρχισαν να εντοπίζουν αδύναμα σημεία στην άμυνα και να επικεντρώνουν εκεί τις προσπάθειές τους. Ενα παραπόρτι από το οποίο είχαν βγει ανιχνευτές των πολιορκημένων και το οποίο δεν είχε κλείσει καλά, η "τρισκατάρατη" της ελληνικής παράδοσης  Κερκόπορτα, έδωσε την ευκαιρία σε μια ομάδα Γενίτσαρων να περάσει μέσα στο τείχος και να υψώσει το πρώτο οθωμανικό λάβαρο. Αυτή η επιτυχία και το λάβαρο των Γενίτσαρων να κυματίζει στο τείχος, έδωσε θάρρος σε όλους τους υπόλοιπους Οθωμανούς, που με ανανεωμένη επιθετικότητα όρμησαν στους υπερασπιστές. Οι Γενίτσαροι της Κερκόπορτας απωθήθηκαν και εξοντώθηκαν, αλλά η αντίσταση είχε αρχίσει να κάμπτεται στα περισσότερα σημεία. Χιλιάδες Τούρκοι συνέρρεαν από κάθε άνοιγμα των τειχών, πέφτοντας με τρομακτική αγριότητα στους υπερασπιστές. Ο ίδιος ο Κωνσταντίνος, με τη γυαλιστερή πανοπλία του γεμάτη αίματα και το σπαθί στο χέρι, πολεμούσε ασταμάτητα, έχοντας ξεφορτωθεί την πορφύρα και τα αυτοκρατορικά διακριτικά, ανάμεσα στους άνδρες του, μέχρι που κυκλώθηκε από τα οθωμανικά στίφη. Πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, κάτω από τα αλλεπάλληλα κτυπήματα των Γενίτσαρων, ακούστηκε να κραυγάζει πάνω από τη βοή της μάχης: "Μα δεν υπάρχει χέρι χριστιανού να μου πάρει τη ζωή;". Ετσι άφησε την τελευταία του πνοή ο ύστατος Ελληνας αυτοκράτορας, με το σπαθί στο χέρι, πιστός στις παραδόσεις ηρωισμού και αυταπάρνησης, έσχατος υπερασπιστής μιας σπουδαίας αυτοκρατορίας.
 
Οι Τούρκοι πλέον είχαν πάρει το πάνω χέρι σε όλες τις επιμέρους εστίες αντίστασης και οι υπερασπιστές που είχαν επιβιώσει, κυκλώνονταν και παραδίνονταν ή σφάζονταν. Ακολουθώντας τους Γενίτσαρους, οι υπόλοιποι Τούρκοι είχαν μπει στην πόλη και άρχισε το όργιο της λεηλασίας και του πλιάτσικου. Καθώς προωθούνταν στην πόλη, τα τακτικά σώματα του οθωμανικού στρατού, που είχαν ακόμη κάποιου είδους πειθαρχία και δεν είχαν υποκύψει στις σειρήνες του πλιάτσικου, εκκαθάρισαν τις τελευταίες εστίες αντίστασης και εξασφάλισαν όλες τις σημαντικές θέσεις στρατηγικής σημασίας.
 
Πολλή ώρα μετά την πτώση του τείχους, μία απομονωμένη εστία αντίστασης προβλημάτιζε ακόμη τους Τούρκους. Επρόκειτο για τους Κρήτες τοξότες, που είχαν στρατολογηθεί από τον αυτοκράτορα στη Μεγαλόνησο, μετά από ειδική άδεια που παραχώρησαν οι Ενετοί. Οι Κρήτες, τέκνα της προαιώνιας πολεμικής παράδοσης του νησιού, δεινοί τοξότες όπως οι πρόγονοί τους για πάνω από 2.000 χρόνια, τρομεροί πολεμιστές, με αδάμαστο κουράγιο, είχαν οχυρωθεί στους τρεις πύργους που βρίσκονταν την είσοδο του Κερατίου. Παρά τις αλλεπάλληλες προσπάθειές τους, οι Οθωμανοί δεν κατόρθωσαν να εκπορθήσουν τους πύργους ή να κάμψουν την αποφασισμένη αντίσταση των Κρητών. Οι ανώτεροι αξιωματικοί του σουλτάνου, εντυπωσιασμένοι από την παλικαριά των τελευταίων ζωντανών υπερασπιστών της Πόλης, τους πρότειναν παράδοση υπό τους δικούς τους όρους. Εκείνοι δέχτηκαν να παραδοθούν υπό τον όρο να τους επιτραπεί να φύγουν χωρίς να πειραχτούν, με όλα τους τα υπάρχοντα και άρματα και με τιμή. Οι ηγέτες των Οθωμανών, που όπως όλοι οι μουσουλμάνοι εκτιμούσαν τη γενναιότητα και που, βεβαίως, δεν ήθελαν να υποστούν δυσανάλογα μεγάλες απώλειες για να ολοκληρώσουν την κατάκτηση της πόλης που ήταν ήδη δική τους, ενώ πιθανόν έκριναν ότι αν χρονοτριβούσαν ακόμη περισσότερο στο σημείο αυτό, δεν θα είχαν το ανάλογο μερίδιο από τη λεηλασία, δέχτηκαν. Οι Κρήτες, συντεταγμένοι και με την υπερηφάνεια εκείνου που δεν ηττήθηκε από υπέρτερους εχθρούς, μπήκαν στα δύο πλοία τους που ήταν αγκυροβολημένα κοντά στα κάστρα και αναχώρησαν για τη Μεγαλόνησο.
 
Μετά την παράδοση των Κρητών, δεν είχαν μείνει πλέον υπερασπιστές ζωντανοί και ελεύθεροι στην Πόλη. Το αιώνιο φως είχε σβήσει και μια νέα εποχή ξεκινούσε για την Κωνσταντινούπολη.
 
Μπήκαν στην Πόλη οι οχτροί 
 
Ο Μωάμεθ είχε πλέον κερδίσει τον τίτλο του Πορθητή. Η Πόλη ήταν δική του και η αντίσταση είχε παύσει. Κατόρθωσε με τον τρόπο αυτό να εκπληρώσει το πρώτο μέρος του ονείρου του, που ήταν η ανασύσταση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας σε όλο της το μεγαλείο: η "Νέα Ρώμη" ήταν δική του. Η μελλοντική απόπειρά του να καταλάβει και την ίδια τη Ρώμη απέτυχε παταγωδώς, αλλά για την ώρα ήταν θριαμβευτής, κατακτητής και μπορούσε πλέον να σφετεριστεί τον τίτλο "καϊζέρ ι ρουμ", Καίσαρας των Ρωμαίων.
 
Η μοίρα της Πόλης και των κατοίκων της αμέσως μετά την άλωση δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από αυτή που αναμενόταν: κάτω από την ισλαμική παράδοση του πολέμου, την οποία ο Μωάμεθ συνήθως τηρούσε, όπως και τους υπόλοιπους κανόνες που συνιστούσαν το πλαίσιο γύρω από το οποίο διεξάγονταν οι πολεμικές επιχειρήσεις τον ύστερο Μεσαίωνα, εάν μια πόλη "απίστων" που πολιορκούνταν, καλούνταν να παραδοθεί και δεχόταν, οι κάτοικοί της διατηρούσαν πλήρη θρησκευτική ελευθερία, ενώ και οι περιουσίες τους παρέμεναν στα χέρια τους. Η πόλη δεν ήταν υποκείμενη λεηλασίας και τα θρησκευτικά κέντρα των κατακτημένων παρέμεναν στη θέση τους και λειτουργούσαν κανονικά αν και με κάποιους περιορισμούς που έθετε ο κατακτητής. Η μόνη "ποινή" των παραδοθέντων ήταν η πληρωμή κάποιας προσόδου στον κατακτητή, πέρα φυσικά από το ότι θα ήταν πλέον υποτακτικοί του τελευταίου.
 
Βεβαίως, η Πόλη δεν παραδόθηκε. Οι υπερασπιστές της πολέμησαν γενναία, αψηφώντας τους πολυάριθμους εχθρούς και οι Οθωμανοί χρειάστηκε να πληρώσουν βαρύτατο φόρο αίματος για να καταβάλουν την αντίσταση των τελευταίων Βυζαντινών. Υπό αυτό το πρίσμα και κάτω από τους κανόνες εμπλοκής των μουσουλμάνων, οι στρατιώτες του κατακτητή είχαν πλέον δικαίωμα σε τρεις μέρες λεηλασίας, ενώ όταν αυτή έληγε, όλα τα λατρευτικά κτήρια των υποδούλων μετατρέπονταν σε τζαμιά ή κατεδαφίζονταν. Κατά τα ειωθότα, ο Μωάμεθ, ακόμη κι αν το επιθυμούσε, δεν μπορούσε να απαγορεύσει στους άνδρες του, που κυριολεκτικά μάτωσαν για να καταλάβουν την πόλη, ν’ απολαύσουν τους καρπούς των κόπων τους.
Οταν και οι τελευταίοι υπερασπιστές είτε έπεσαν υπό το βάρος των αριθμών των Οθωμανών που εισέρρεαν στην Πόλη από κάθε πιθανό και απίθανο άνοιγμα είτε οχυρώθηκαν στα τελευταία σημεία αντίστασης, οι Τούρκοι επιδόθηκαν σε ένα απίστευτο όργιο λεηλασίας, φόνων, βιασμών και πλιάτσικου. Οι χιλιάδες τακτικών και ιδιαίτερα οι ημιάγριοι βαζιβουζούκοι άτακτοι έσφαζαν όποιον έβρισκαν μπροστά τους, άνδρα, γυναίκα, παιδί. Ουδείς μπορούσε να ξεφύγει από τη μανία των κατακτητών, που έκοβαν αδιακρίτως κεφάλια, χέρια, πόδια, σε μια τρομερή μανία που προερχόταν από τις ταλαιπωρίες της πολιορκίας και το βαρύ φόρο αίματος που χρειάστηκε να πληρώσουν, αλλά και από το πολύχρονο αίσθημα κατωτερότητας που διακατείχε τους νεόκοπους κατακτητές σε σχέση με τους Βυζαντινούς, οι οποίοι είχαν πίσω τους 3.000 χρόνια ελληνικής και ρωμαϊκής κουλτούρας.
 
Αυτά τα συναισθήματα μετουσιώθηκαν σε σφαγή. Οπως παραδίδεται στο "Απόδειξις ιστοριών" του Λαόνικου Χαλκοκονδύλη: "... Οι Ελληνες, μόλις διέτρεξε η φήμη πως έπεσε η Πόλη άρχισαν να τρέχουν προς το λιμάνι στα πλοία των Βενετσιάνων και των Γενοβέζων και καθώς ορμούσαν πάνω τους βιαστικά και με ακαταστασία, χάνονταν, γιατί βούλιαζαν τα πλοία. Και έγινε εκείνο που συνήθως γίνεται σε τέτοιες καταστάσεις. Με θόρυβο, φωνές και χωρίς καμιά τάξη, έτρεχαν να σωθεί ο καθένας μέσα σε σύγχυση...
.... Ενα μεγάλο πλήθος άνδρες και γυναίκες, που όλο και μεγάλωνε από τους κυνηγημένους, στράφηκε προς τον πιο μεγάλο ναό της Πόλης, που ονομάζεται Αγία Σοφιά. Μαζεύτηκαν εδώ άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Σε λίγο όμως πιάστηκαν από τους Τούρκους, χωρίς αντίσταση. Πολλοί άνδρες σκοτώθηκαν μέσα στο ναό από τους Τούρκους. Αλλοι πάλι σ' άλλα μέρη της Πόλης πήραν τους δρόμους χωρίς να ξέρουν για πού. Σε λίγο σκοτώθηκαν, άλλοι πιάστηκαν και πολλοί όμως φάνηκαν γενναίοι, αντιστάθηκαν και σκοτώθηκαν, για να μη δουν τις γυναίκες και τα παιδιά τους σκλάβους.
Σε όλη την Πόλη τίποτε άλλο δεν έβλεπες παρά αυτούς που σκότωναν και αυτούς που σκοτώνονταν, αυτούς που κυνηγούσαν και κείνους που έφευγαν."
 
Μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό κλαγγών όπλων και ουρλιαχτών, μέσα στα ποτάμια αίματος που πλημμύριζαν τα σπίτια, τις πλατείες και τους δρόμους, μέσα σε αυτό το όργιο της καταστροφής και του πλιάτσικου, ο Μωάμεθ άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι αν άφηνε τους βάρβαρους στρατιώτες του να συνεχίσουν, δεν θα του έμενε τίποτε να κυβερνήσει από την κάποτε υπερήφανη πόλη. Ετσι, σε λιγότερο από 24 ώρες από την πτώση της πόλης, ο σουλτάνος διέταξε την άμεση παύση του πλιάτσικου και έδωσε εντολή στους Γενίτσαρους να σύρουν έξω από την Πόλη όποιον αρνηθεί να υπακούσει τη διαταγή.
Μέσα σε ελάχιστες ώρες η καταστροφή είχε σταματήσει. Τα τελευταία σώματα άτακτων είχαν συρθεί έξω από τα τείχη και όσοι Ελληνες είχαν επιβιώσει, έβγαιναν σιγά-σιγά από τις εκκλησίες και τις κρυψώνες τους. Η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων είχε είτε σφαγιασθεί είτε σκλαβωθεί, καθώς οι περισσότεροι Τούρκοι, μετά την εκτόνωση της αρχικής μανίας τους, άρχισαν να σκέφτονται περισσότερο το κέρδος και λιγότερο τη σφαγή, οπότε τα θύματά τους αιχμαλωτίζονταν για να πωληθούν στη συνέχεια ως σκλάβοι.
 
Φυσικά, ο ήδη συρρικνωμένος πληθυσμός της πόλης δεν ανταποκρινόταν πλέον ούτε σε... μεγάλο χωριό. Γι’ αυτό και μία από τις πρώτες κινήσεις του Μωάμεθ αμέσως μετά την ανακήρυξη της Κωνσταντινούπολης ως νέας πρωτεύουσας του Οθωμανικού κράτους ήταν να φέρει πολυάριθμους αποίκους, κυρίως Τούρκους ή εξισλαμισμένους Ανατολίτες, Ελληνες, αλλά και Αρμένιους και Εβραίους, να κατοικήσουν στην αχανή πόλη.
Αμέσως μετά την παύση της σφαγής και την εδραίωση κάποιας τάξης στην κατακτημένη πόλη, ο Μωάμεθ εισήλθε επικεφαλής εντυπωσιακής πομπής και προσευχήθηκε στην Αγία Σοφία, τον κύριο χριστιανικό ναό της πόλης, που είχε χτιστεί από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό το έτος 532. Η Αγία Σοφία θα μετατρεπόταν πλέον σε τζαμί μέχρι τον 20ό αιώνα. Ο κατακτητής δεν φάνηκε ιδιαίτερα γενναιόδωρος με την παλιά αριστοκρατία και τη διοικητική ελίτ του Βυζαντίου. Μέσα σε λίγες μέρες είχε εκτελέσει το σύνολο των επιφανών Βυζαντινών που κατείχαν κάποιο αξίωμα και δεν είχαν φροντίσει να αποχωρήσουν. Ακόμη και ο Μέγας Δούκας Λουκάς Νοταράς, ένας από τους ηγέτες της ανθενωτικής παράταξης και εκείνος που είχε εκφράσει την άποψη ότι καλύτερα οι Τούρκοι παρά η Ενωση, αποκεφαλίσθηκε. Σύμφωνα με κάποιες πηγές εξαιτίας των αντιρρήσεων που εξέφρασε όταν ο Μωάμεθ του ανακοίνωσε την απόφασή του να πάρει το γιο του ως "προστατευόμενό" του. Μάλιστα ζήτησε από τον Μωάμεθ να σκοτώσει τα παιδιά του και μετά ν’ αποκεφαλίσει τον ίδιο, έτσι ώστε να πεθάνει βέβαιος πως τα παιδιά του είναι νεκρά.
 
 
Η δόξα της Βασιλεύουσας
 
Η Βασιλεύουσα της ελληνικής παράδοσης, η πιο ένδοξη πόλη του Μεσαίωνα και το φρούριο του μεσαιωνικού ελληνισμού, η "Νέα Ρώμη", το "κόσμημα του Βοσπόρου" και άλλα πολλά είναι η Κωνσταντινούπολη, η πρωτεύουσα και το κέντρο της Βυζαντινής (Ρωμαϊκής) Αυτοκρατορίας, που το 1453 έπεσε στα χέρια των Οθωμανών.
Το αρχαίο όνομα της πόλης, την οποία κατέστησε πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αντικαθιστώντας την παραπαίουσα Ρώμη, ο Κωνσταντίνος ο Μέγας, ήταν Βυζάντιο. Πόλη ελληνική, ήταν για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της εξαιρετικής στρατηγικής σημασίας, ελέγχοντας τα στενά του Βοσπόρου, ωστόσο ουδέποτε μπόρεσε να πλησιάσει τη σημασία των ελληνικών μητροπόλεων (Αθήνα, Σπάρτη) και των μεγαλύτερων δυτικών αποικιών (Συρακούσες, Τάρας).
Το Βυζάντιο είχε ιδρυθεί από τους Μεγαρείς υπό τον θρυλικό Βύζαντα το 667 π.Χ. Η ιστορία της πόλης ανά τους αιώνες έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αλλά δεν σχετίζεται πρακτικά με αυτήν της μετέπειτα Κωνσταντινούπολης.
Ιδρυτής της τελευταίας είναι ο αυτοκράτορας της Ρώμης Κωνσταντίνος ο Μέγας, που με σκοπό να εξυπηρετήσει τα ιδιαίτερα φιλόδοξα σχέδιά του για τη νέα Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, αποφάσισε να μεταφέρει την πρωτεύουσα από τη Ρώμη.
Η τελευταία την εποχή του Κωνσταντίνου συνέχιζε να είναι μία εντυπωσιακή και πλούσια και σχεδόν οριακά πυκνοκατοικημένη πόλη, ωστόσο δεν ήταν πλέον το κατάλληλο κέντρο διακυβέρνησης μιας αυτοκρατορίας που άρχιζε να νιώθει καυτή την ανάσα των βορείων και ανατολικών εχθρών της. Η Ρώμη είχε μία σειρά από μειονεκτήματα, τα οποία επιγραμματικά μπορούν να διατυπωθούν ως εξής:
- Ηταν κτισμένη σε πεδινή τοποθεσία και ήταν δύσκολη η υπεράσπισή της σε περίπτωση πολιορκίας.
- Δεν είχε άμεση πρόσβαση στη θάλασσα.
- Αντιμετώπιζε μία σειρά από προβλήματα υγιεινής (ιδιαίτερα επιδημίες ελονοσίας ήταν τακτικό φαινόμενο).
- Η αριστοκρατία της ήταν διεφθαρμένη και ο λαός καλομαθημένος και συνηθισμένος μέχρι υπερβολής σε "άρτο και θεάματα".
- Ουδέποτε έπαψε να είναι μία πόλη-κράτος, με όλα τα συμπλέγματα που αυτό συνεπάγεται, και ως εκ τούτου όχι ιδανική για το ρόλο της πρωτεύουσας μιας πολυεθνικής, εκτεταμένης αυτοκρατορίας.
- Βρισκόταν μακριά από τα κύρια σύνορα της αυτοκρατορίας (που τότε ήταν ο Δούναβης και ο Ευφράτης), τα οποία αποτελούσαν και σημεία μόνιμης τριβής με τους γείτονες των Ρωμαίων.

- Βρισκόταν στο φτωχό δυτικό τμήμα της αυτοκρατορίας (σε αντίθεση με το πλούσιο ανατολικό).

 

 

 

 Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για την έναρξη των Πανελλαδικών Εξετάσεων 2024

Ο χρόνος μετρά αντίστροφα για τις πανελλήνιες εξετάσεις 2024, αφού σύμφωνα με το πρόγραμμα την Πέμπτη 30 Μαΐου 2024 οι υποψήφιοι των Επαγγελματικών Λυκείων ξεκινούν με το μάθημα των Νέων Ελληνικών, ενώ, μια ημέρα αργότερα, οι υποψήφιοι των Γενικών Λυκείων θα διαγωνιστούν, με την σειρά τους, στην Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία (Γενικής Παιδείας).

Tα Γενικά Λύκεια (ΓΕΛ), θα αρχίσουν την ερχόμενη Παρασκευή, στις 31 Μαΐου 2024 με το μάθημα Γενικής Παιδείας, Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία. Στη συνέχεια, την Τρίτη 4 Ιουνίου θα διεξαχθούν οι εξετάσεις για τα Αρχαία Ελληνικά (Ομάδα Προσανατολισμού Ανθρωπιστικών Σπουδών), τα Μαθηματικά (Ο.Π. Θετικών Σπουδών και Σπουδών Οικονομίας και Πληροφορικής) και τη Βιολογία (Ο.Π. Σπουδών Υγείας).

Την Πέμπτη 6 Ιουνίου, οι υποψήφιοι θα εξεταστούν στα Λατινικά (Ο.Π. Ανθρωπιστικών Σπουδών), τη Χημεία (Ο.Π. Θετικών Σπουδών και Σπουδών Υγείας) και την Πληροφορική (Ο.Π. Σπουδών Οικονομίας και Πληροφορικής).

Θα μεσολαβήσει ένα κενό εξετάσεων, λόγω της διεξαγωγής των Ευρωπαϊκών Εκλογών στις 9 Ιουνίου και έτσι, οι εξετάσεις των πανελλαδικά εξεταζόμενων μαθημάτων θα ολοκληρωθούν την Τετάρτη 12 Ιουνίου, με τα μαθήματα: Ιστορία (Ο.Π. Ανθρωπιστικών Σπουδών), Φυσική (Ο.Π. Θετικών Σπουδών και Σπουδών Υγείας), Οικονομία (Ο.Π. Σπουδών Οικονομίας και Πληροφορικής).

Αντίστοιχα, το πρόγραμμα των Πανελλαδικών για τους υποψηφίους των ΕΠΑΛ, έχει ως εξής: Έναρξη την ερχόμενη Πέμπτη 30 Μαΐου 2024 με το μάθημα των Νέων Ελληνικών. Στη συνέχεια, την 1η Ιουνίου, οι υποψήφιοι θα εξεταστούν στα Μαθηματικά (Άλγεβρα). Θα ακολουθήσουν, από τις 3 έως και τις 17 Ιουνίου οι εξετάσεις σε μαθήματα ειδικότητας, με ενδιάμεσο κενό, λόγω των Ευρωεκλογών, μεταξύ 5 και 11 Ιουνίου.

 
 

Ως ώρα έναρξης εξέτασης έχει ορισθεί η 08:30 και έτσι, οι υποψήφιοι θα πρέπει να προσέρχονται στις αίθουσες εξέτασης μέχρι τις 08:00. Η διάρκεια εξέτασης είναι τρεις (3) ώρες.

Ειδικά μαθήματα και πρακτική δοκιμασία για ΤΕΦΑΑ

Οι εξετάσεις των ειδικών μαθημάτων θα διεξαχθούν από τις 18 έως και τις 28 Ιουνίου 2024.

Παρομοίως, η διεξαγωγή των Υγειονομικών Εξετάσεων και Πρακτικής Δοκιμασίας των υποψηφίων (ΓΕΛ και ΕΠΑΛ) για εισαγωγή στα Τμήματα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) από τις 17 έως και τις 28 Ιουνίου.

Αναλυτικότερα, το πρόγραμμα εξετάσεων των ειδικών μαθημάτων έχει ως εξής:

  • Τρίτη 18 Ιουνίου 2024: Αγγλικά
  • Τετάρτη 19 Ιουνίου 2024: Γερμανικά
  • Πέμπτη 20 Ιουνίου 2024: Ελεύθερο Σχέδιο
  • Παρασκευή 21 Ιουνίου 2024: Γραμμικό Σχέδιο
  • Σάββατο 22 Ιουνίου 2024: Μουσική Αντίληψη, Θεωρία και Αρμονία
  • Τρίτη 25 Ιουνίου 2024: Μουσική Εκτέλεση και Ερμηνεία
  • Τετάρτη 26 Ιουνίου 2024: Γαλλικά
  • Πέμπτη 27 Ιουνίου 2024: Ισπανικά
  • Παρασκευή 28 Ιουνίου 2024: Ιταλικά

Η διάρκεια εξέτασης των μαθημάτων ξένων γλωσσών είναι τρεις (3) ώρες, των Σχεδίων είναι έξι (6) ώρες, της «Μουσικής Εκτέλεσης και Ερμηνείας» η εξέταση της φωνητικής ή οργανικής μουσικής διαρκεί 4 έως 6 λεπτά ανά υποψήφιο και της «Μουσικής Αντίληψης, Θεωρίας και Αρμονίας», η εξέταση συνολικά έχει διάρκεια τρεισήμισι ώρες (3 ώρες και 30 λεπτά).

Οι υποψήφιοι πρέπει να προσέρχονται στις αίθουσες εξέτασης μέχρι τις 08:00 για τα μαθήματα με ώρα εξέτασης 08:30, μέχρι τις 11:30 για το μάθημα με ώρα εξέτασης 12:00 και μέχρι τις 11:00 για το μάθημα με ώρα εξέτασης 11:30.

 

 

Παραμονές των Πανελλαδικών Εξετάσεων, στη μάχη των οποίων πέφτουν στο τέλος της εβδομάδας οι μαθητές της Γ Λυκείου και οι ειδικοί εφιστούν την προσοχή στη διατροφή που χρειάζεται να ακολουθούν όλοι οι υποψήφιοι για τις επόμενες απαιτητικές εβδομάδες. Μικρά, υγιεινά γεύματα (με ψάρι, κρέας, όσπρια, ζυμαρικά σε μια σωστή αναλογία), συνοδεία σαλάτας (ωμής ή βραστής), φρούτα και σνακ (όπως γιαούρτι με σταφίδες, ξηροί καρποί, κουλούρι Θεσσαλονίκης με λίγο τυρί κ.λπ.) και καλή ενυδάτωση αποτελούν τη «συνταγή της επιτυχίας» αυτήν την περίοδο για τους καλά προετοιμασμένους μαθητές.

Όσο για το τελευταίο γεύμα πριν από τις εξετάσεις, οι διατροφολόγοι συνιστούν να αποφευχθούν πίτσα, μπέργκερ ή σουβλάκια, γιατί μπορεί να προκαλέσουν κακό ύπνο ή στομαχικές διαταραχές σε συνδυασμό με το άγχος των ημερών. Προτείνουν μία μακαρονάδα με λίγη σάλτσα και τυρί, μία ωραία πατατοσαλάτα με αβγό, μία σπιτική τυρόπιτα ή σπανακόπιτα.

Εξίσου σημαντικό είναι καθ' όλη αυτήν την περίοδο τα παιδιά να έχουν ένα καλό πρωινό και σταθερό αριθμό γευμάτων, ώστε να παραμένουν σταθερά τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα τους, που είναι το βασικό καύσιμο του εγκεφάλου τους.

Σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό τεύχος του ιατρικού περιοδικού της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας «Neurology», τα ακανόνιστα γεύματα, όπως και η παράλειψη του πρωινού, συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο συχνών πονοκεφάλων στα παιδιά και τους εφήβους, κάτι που δεν πρέπει να συμβεί κατά την περίοδο των εξετάσεων.

 

 

 

Το μυστικό, θα μπορούσαμε να πούμε, είναι να συμμετέχετε στις Πανελλαδικές Εξετάσεις με τη «μαγεία της θετικής σκέψης», η οποία είναι βέβαιο πως μας βοηθά να αντιμετωπίζουμε την κάθε δυσκολία στη ζωή μας με αισιοδοξία, πρακτικότητα και αποτελεσματικότητα.Αγαπητοί μαθητές,

Σε λίγες ημέρες ξεκινούν οι Πανελλαδικές Εξετάσεις και, σύμφωνα με την εμπειρία μας εδώ και 28 χρόνια, προσπαθώντας να σας βοηθήσουμε στον μέγιστο βαθμό, ώστε να εκπληρώσετε τα όνειρα και τους στόχους σας αναφορικά με τις σπουδές σας, έχουμε καταγράψει κάποιες χρήσιμες συμβουλές για να αντεπεξέλθετε σε αυτή τη δοκιμασία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Οι Πανελλαδικές Εξετάσεις είναι μία ευκαιρία για να ξεκινήσετε τις σπουδές σας· σίγουρα, όμως, δεν είναι η μόνη. Συνεπώς, θα πρέπει να αντιμετωπίσετε αυτές τις εξετάσεις με ηρεμία και, σε καμία περίπτωση, να μη δημιουργείτε τον μύθο στο μυαλό σας ότι από αυτές μονάχα εξαρτάται το μέλλον σας και η επαγγελματική σας σταδιοδρομία.

Επιπλέον, οι Πανελλαδικές Εξετάσεις είναι μία εκπαιδευτική δοκιμασία ανάλογη με αυτές που τόσα χρόνια έχετε αντιμετωπίσει στη σχολική σας διαδρομή· συνεπώς, είναι οικεία και όχι κάτι πρωτόγνωρο.

Το μυστικό, θα μπορούσαμε να πούμε, είναι να συμμετέχετε στις Πανελλαδικές Εξετάσεις με τη «μαγεία της θετικής σκέψης», η οποία είναι βέβαιο πως μας βοηθά να αντιμετωπίζουμε την κάθε δυσκολία στη ζωή μας με αισιοδοξία, πρακτικότητα και αποτελεσματικότητα.

Αν θέλουμε να καταγράψουμε και να συνοψίσουμε κάποιες χρήσιμες συμβουλές, μπορούμε να αναφέρουμε τις εξής:

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

  • Δεν επαναλαμβάνουμε στον εαυτό μας πως οι Πανελλαδικές Εξετάσεις είναι κάτι το φοβερό που δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε, ξεχνώντας πόσες εξετάσεις έχουμε δώσει μέχρι τώρα.
  • Οι επιδόσεις δεν είναι «ή του ύψους ή του βάθους». Υπάρχουν αξιόλογες λύσεις στο μηχανογραφικό δελτίο για όλα τα βαθμολογικά «βαλάντια».
  • Δεν προφητεύουμε καταστροφές, γιατί τότε γινόμαστε ένας μικρός προφήτης· ένας προφήτης, όμως, με ειδίκευση σε αρνητικές προβλέψεις για το ίδιο μας το μέλλον! Ας μην αυθυποβαλλόμαστε, λοιπόν, αλλά ας σκεπτόμαστε θετικά! «Χτίζουμε» ένα ασφαλές περιβάλλον με τους ανθρώπους που μας γνωρίζουν καλά (γονείς, φίλοι, καθηγητές), οι οποίοι είναι βέβαιο πως και σε αυτή τη δοκιμασία θα βρίσκονται δίπλα μας.
  • Ηττοπαθείς σκέψεις, όπως «δεν θα τα καταφέρω», εντείνουν την ανασφάλειά μας. Αντίθετα, ρεαλιστικές σκέψεις, όπως «θα κάνω την καλύτερη δυνατή προσπάθεια», «ακόμα κι αν δεν πετύχω, υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις», «οι Πανελλαδικές Εξετάσεις είναι σημαντικές, αλλά η πορεία της ζωής μου εξαρτάται και από άλλους παράγοντες», μας βοηθούν να ελέγξουμε το άγχος μας.
  • Δεν χρειάζεται να αναστατωνόμαστε από φήμες της τελευταίας στιγμής για SOS θέματα, που δεν επιβεβαιώνονται ποτέ.
  • Δεν ξενυχτάμε το βράδυ πριν από κάθε εξέταση. Καλύτερα να κλείσουμε από νωρίς τα βιβλία και να κάνουμε το πρωί μια σύντομη επανάληψη.
  • Η διατροφή μας, τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια των εξετάσεων, θα πρέπει να είναι ισορροπημένη. Ειδικά το βράδυ της παραμονής κάθε εξέτασης, αποφεύγουμε τις διατροφικές υπερβολές και καταναλώνουμε ένα ελαφρύ γεύμα.

ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΤΡΙΩΡΗΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ

  • Φροντίζουμε να έχουμε απαραιτήτως μαζί μας
    – Δελτίο ταυτότητας ή διαβατήριο
    – Δελτίο εξεταζομένου Πανελλαδικών Εξετάσεων (καρτελάκι)
    – Τρία στιλό (μπλε ή μαύρου χρώματος), μολύβι, γόμα και ξύστρα
    – Γεωμετρικά όργανα, όπου χρειάζονται
    – Ένα μπουκαλάκι με νερό ή χυμό
    – Ένα ρολόι χειρός, ώστε να διαχειριζόμαστε σωστά τον χρόνο μας κατά τη διάρκεια της εξέτασης.
  • Διαβάζουμε τα θέματα αργά και προσεκτικά, ώστε να κατανοήσουμε πλήρως τι ζητείται, και ξεκινάμε από αυτά που γνωρίζουμε καλύτερα.
  • Αφού απαντήσουμε κάποιο ερώτημα, καλό θα ήταν να διαβάσουμε άλλη μία φορά την εκφώνηση.
  • Ερωτήσεις που μας φαίνονται γνωστές και εύκολες χρειάζονται περισσότερη προσοχή.
  • Ακόμη και αν κάποιο από τα θέματα δεν μας θυμίζει κάτι, δεν πρέπει να απογοητευτούμε, καθώς μπορεί στη συνέχεια της εξέτασης να «καθαρίσει» το μυαλό μας και να το κατανοήσουμε.
  • Χρησιμοποιούμε, όπου χρειάζεται, το πρόχειρο (τις τελευταίες σελίδες του τετραδίου).
  • Δεν αποκαρδιωνόμαστε από τυχόν δύσκολα θέματα και, κυρίως, δεν τα παρατάμε. Τα θέματα όσο δύσκολα θα φαίνονται σε εμάς τόσο δύσκολα θα φαίνονται και στους άλλους μαθητές.
  • Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να επιμείνουμε για πολλή ώρα σε κάποιο θέμα που μας δυσκολεύει ιδιαίτερα, ούτε φυσικά να απογοητευόμαστε. Πρέπει να προχωρήσουμε, να αντιμετωπίσουμε τα υπόλοιπα ζητήματα και μετά να επιστρέψουμε στο ερώτημα που δεν λύσαμε και να αφοσιωθούμε σε αυτό.
  • Γράφουμε ό,τι γνωρίζουμε, ακόμη και αν δεν είμαστε σίγουροι· δεν αφήνουμε κανένα μόριο που να μην το διεκδικήσουμε!
  • Το γραπτό μας πρέπει να αποπνέει σιγουριά και να αντιμετωπίζει έξυπνα τα ερωτήματα, ώστε ο διορθωτής να μην έχει την παραμικρή αμφιβολία για τις γνώσεις μας.
  • Προσέχουμε την εμφάνιση του γραπτού μας, ώστε να είναι ευανάγνωστο. Ένα καλά δομημένο και καθαρογραμμένο γραπτό είναι βέβαιο πως προκαταβάλλει θετικά τον διορθωτή.
  • Κατανέμουμε σωστά τον χρόνο ανάμεσα στα θέματα, ώστε να αφήσουμε τουλάχιστον 10 λεπτά για να ξαναδιαβάσουμε τις απαντήσεις μας και να διορθώσουμε τυχόν ορθογραφικά και εκφραστικά λάθη.
  • Δεν βιαζόμαστε. Αν μέσα στον ενθουσιασμό μας βιαστούμε, υπάρχει κίνδυνος να δώσουμε λανθασμένες απαντήσεις.
  • Ακόμα και αν έχουμε τελειώσει νωρίτερα, εξαντλούμε τον χρόνο της εξέτασης. Διαβάζουμε ξανά και ξανά τις απαντήσεις μας, ώστε να είμαστε σίγουροι ότι τίποτα δεν ξέφυγε της προσοχής μας.
  • Αφού τελειώσει η εξέταση… τελείωσε και το μάθημα αυτό! Δεν μπορούμε να ξέρουμε επακριβώς τι γράψαμε και, κυρίως, δεν ξέρουμε πώς έχουν γράψει οι άλλοι. Ας μην ξεχνάμε ότι ο βαθμός μας συγκρίνεται με τους βαθμούς των άλλων υποψηφίων. Στόχος μας, πλέον, είναι το επόμενο μάθημα!

 

 

Αθήνα, 25-05-2024

«Να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την  ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών στον χώρο των σχολείων»

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Επιστημονικής Ένωσης Διευθυντών/ντριών Σχολικών Μονάδων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, με αφορμή την πτώση της σιδερένιας πόρτας στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Κηφισιάς, που είχε ως αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό μαθητή, έχει να επισημάνει τα εξής:

1. Εκφράζει τη βαθειά του ανησυχία για την ασφάλεια των μαθητών/τριών και των εκπαιδευτικών στο χώρο των σχολείων, καθώς το παραπάνω περιστατικό έρχεται να προστεθεί και σε άλλα παρόμοια περιστατικά που συνέβησαν στο πρόσφατο παρελθόν, τα οποία είναι αποτέλεσμα της ανεπαρκούς συντήρησης των σχολικών κτηρίων.

2. Το φαινόμενο μετακύλισης ευθυνών στους/στις Διευθυντές/ντριες σχολικών μονάδων, με αποτέλεσμα να σύρονται στα δικαστήρια και στα πειθαρχικά συμβούλια, όχι για κάποια δική τους παράλειψη, αλλά για χρόνια προβλήματα των σχολικών κτηρίων, που οφείλονται  στη μακροχρόνια  ελλιπή συντήρησή τους από τις υπηρεσίες των Δήμων, θα πρέπει να σταματήσει.

3. Καλούμε τις πολιτικές ηγεσίες των Υπουργείων Παιδείας και Εσωτερικών να προχωρήσουν άμεσα σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες, για:
α. Έκδοση Πιστοποιητικού Καταλληλότητας, Πιστοποιητικού Ηλεκτρολογικής Εγκατάστασης και θέσπιση Μητρώου Ελέγχων, Επισκευών και Συντήρησης, με  ευθύνη των Δήμων για όλα τα σχολικά κτήρια.
β. Ολοκλήρωση, το συντομότερο δυνατόν, του προσεισμικού ελέγχου όλων των σχολικών κτηρίων και πραγματοποίηση των απαραίτητων παρεμβάσεων σε όλα όσα
διαπιστωθούν προβλήματα.
γ. Επισκευή ή και εκ νέου εγκατάσταση Συστημάτων Πυροπροστασίας σε όλα τα σχολικά κτήρια με ευθύνη των Δήμων, και έκδοση σε συνεργασία με την Πυροσβεστική Υπηρεσία των προβλεπόμενων Πιστοποιητικών Πυρασφάλειας.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος                                        Η Γεν. Γραμματέας

Τηλέμαχος Κουντούρης                                                     Παρασκευή Κουτσαντώνη

Κυριακή, 26 Μαΐου 2024 01:26

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ video

 

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Ε.Λ.Μ.Ε. Αργολίδας

Θέμα : Αποτελέσματα εκλογών ανάδειξης αντιπροσώπων για το 21ο συνέδριο της ΟΛΜΕ και για το Ν.Τ της ΑΔΕΔΥ

Την Πέμπτη 23/05/2024 πραγματοποιήθηκαν οι εκλογές για την ανάδειξη αντιπροσώπων για το 21ο συνέδριο της ΟΛΜΕ και για το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ.

Τα αποτελέσματα έχουν ως εξής :

Για το 21ο συνέδριο της ΟΛΜΕ


Ψήφισαν : 298 Έγκυρα 294

Άκυρα: 1 Λευκά: 3

Εκλέγονται 3 σύνεδροι

ΠΑΡΑΤΑΞΗ

ΨΗΦΟΙ

ΣΥΝΕΔΡΟΙ

ΕΚΛΕΓΟΝΤΑΙ

ΔΑΚΕ

153

2

ΝΙΚΟΛΑΟΣ  ΔΕΛΗΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

76

1

ΜΑΡΙΑ ΑΛΗΜΠΕΡΤΗ

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΟΧΘΗ

65

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Για το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ

Ψήφισαν : 298 Έγκυρα 288

Άκυρα: 1 Λευκά: 9

ΠΑΡΑΤΑΞΗ

ΨΗΦΟΙ

ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ

ΕΚΛΕΓΟΝΤΑΙ

ΔΑΚΕ

152

8

ΝΙΚΟΛΑΟΣ   ΔΕΛΗΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗΣ

ΕΛΕΝΗ ΣΤΟΓΙΑΝΝΟΥ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥΛΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΕΜΥΔΑΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΚΑΧΡΙΜΑΝΗ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΛΕΝΤΖΕΣ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

79

4

ΜΑΡΙΑ ΑΛΗΜΠΕΡΤΗ

ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΟΡΟΜΠΟΚΗ

ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ΚΟΝΔΥΛΗΣ

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΟΧΘΗ

57

3

ΣΟΦΙΑ ΓΑΛΑΝΗ

ΕΥΑ ΠΕΠΠΑ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Εκλέγονται 15 αντιπρόσωποι

Η Εφορευτική Επιτροπή

 

 

 

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία μέχρι στιγμής, τα εκλογικά αποτελέσματα για το 21ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ παρουσιάζουν κάποιες ενδιαφέρουσες τάσεις:

Έχουν διεξαχθεί εκλογές σε 62 από τις 87 ΕΛΜΕ.

Η ΔΑΚΕ ενισχύεται με 3 έδρες σε σχέση με το προηγούμενο Συνέδριο, φτάνοντας στους 65 Συνέδρους.

Τα ΣΥΝΕΚ χάνουν 5 έδρες, κατακτώντας 46 Συνέδρους. 

Το ΠΑΜΕ κερδίζει 3 έδρες, εκλέγοντας 55 Συνέδρους.

Οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ αυξάνουν τις δυνάμεις τους κατά 3 έδρες, φτάνοντας στους 52 Συνέδρους.

Η ΠΕΚ υφίσταται σημαντική απώλεια 6 εδρών, καταλήγοντας με 13 Συνέδρους.

Οι λοιπές παρατάξεις ενισχύονται με 2 έδρες, εκλέγοντας 4 Συνέδρους.

Εκτιμήσεις για το τελικό αποτέλεσμα:

  • Η Εκτίμησή είναι ότι η ΔΑΚΕ μπορεί να φτάσει πάνω από 80 Συνέδρους.

      Στις 25 ΕΛΜΕ που εκκρεμούν οι εκλογές, η ΔΑΚΕ και τα ΣΥΝΕΚ διατηρούν πλεονέκτημα. 

      Αναμένεται σκληρή μάχη μεταξύ ΣΥΝΕΚ ,  ΠΑΜΕ και ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ για τη διεκδίκηση της δεύτερης θέσης, με πιθανό νικητή να συγκεντρώνει περίπου 63 έδρες.

Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα υποδηλώνουν μια ενίσχυση της ΔΑΚΕ.

Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι πρόκειται για προκαταρκτική ανάλυση και τα τελικά αποτελέσματα ενδέχεται να διαφοροποιηθούν μετά την ολοκλήρωση των εκλογών σε όλες τις ΕΛΜΕ.

 

 

 

Τι αλλαγές θα υπάρξουν στο ωράριο από τη νέα σχολική χρονιά για τους μαθητές στα δημοτικά σχολεία, οι οποίοι παρακολουθούν το ολοήμερο πρόγραμμα. 

Αναλυτικότερα, στο εξής θα δίνεται η δυνατότητα να αποχωρήσει και στις 14:55, μετά το πέρας της πρώτης διδακτικής ώρας της δεύτερης ζώνης. 

Σύμφωνα με την υπουργική απόφαση που δημοσιεύεται στο ΦΕΚ: 

 Ρυθμίζουμε για το σχολικό έτος 2024-25, την ώρα από τις σχολικές μονάδες που φεύγουν από το Αναβαθμισμένο πρόγραμμα Δημοτικού Σχολείου, ως εξής: 

«Για το σχολικό έτος 2024-25, η αποχώρηση των μαθητών του Δημοτικού Σχολείου που παρακολουθεί το πρόγραμμα του αναβαθμισμένου Ολοήμερου Δημοτικού Σχολείου λαμβάνει χώρα στις 15:50, με το πέρας της δεύτερης διδακτικής ώρας της 2ης ζώνης, ή στις 17:30, με τη λήξη του προγράμματος. Επιπλέον, δύναται η αποχώρηση να λαμβάνει χώρα και στις 14:55 με το πέρας της 1ης διδακτικής ώρας της 2ης ζώνης»

Σάββατο, 25 Μαΐου 2024 00:39

Λειτουργία σχολικών μονάδων

 

 

 

ΘΕΜΑ: «Λειτουργία σχολικών μονάδων»

Σχετ. : Το άρθρο 1 της υπό στοιχεία 1614/Υ1/8-1-2020 ΚΥΑ (Β΄ 8).

Σας γνωρίζουμε ότι, λόγω της διενέργειας των εκλογών για την ανάδειξη των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 9ης Ιουνίου 2024, τα σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης δεν θα λειτουργήσουν την Παρασκευή 7 Ιουνίου 2024 και τη Δευτέρα 10 Ιουνίου 2024. Παρακαλούνται οι Διευθυντές/ντριες των σχολικών μονάδων, που έχουν οριστεί ως καταστήματα ψηφοφορίας, να παραδώσουν το πρωί της Παρασκευής 7 Ιουνίου 2024 τις σχολικές αίθουσες στις κατά τόπους δημοτικές αρχές, ώστε να γίνει έγκαιρα η διαμόρφωση των αιθουσών και των χώρων που θα χρησιμοποιηθούν στις εκλογές.

Παρακαλείστε να ενημερώσετε τα σχολεία της αρμοδιότητάς σας.

Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Π/ΘΜΙΑΣ, Δ/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ

ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ

 

 

 

Θέμα: Υπενθύμιση καταληκτικών ημερομηνιών της εφαρμογής του «Συλλογικού

προγραμματισμού, εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης των σχολικών μονάδων ως προς το εκπαιδευτικό τους έργο» για το σχολικό έτος 2023-2024

Σύμφωνα με το με αρ. πρωτ. 4136/20-05-2024 έγγραφο του Ι.Ε.Π. και λαμβάνοντας υπόψη τα προβλεπόμενα στον ν. 4692/2020 και στην με αρ. πρωτ. 108906/ΓΔ4/10-09-2021 Υπουργική Απόφαση (Β’ 4189), υπενθυμίζεται πως τα πεδία Β και Γ της φόρμας Σχεδίων Δράσης στην ειδική ψηφιακή εφαρμογή του ΙΕΠ (https://sch-eval.iep.edu.gr/) θα είναι ενεργά για υποβολή των σχετικών δεδομένων μέχρι την Πέμπτη 30 Μαΐου 2024 και ώρα 23:59.

Στη συνέχεια, θα ενεργοποιηθεί το πεδίο για την υποβολή της Έκθεσης Εσωτερικής Αξιολόγησης, το οποίο θα είναι ενεργό μέχρι την Τρίτη 25 Ιουνίου 2024 και ώρα 23:59.

Υπενθυμίζουμε επίσης ότι, στο πλαίσιο της Έκθεσης Εσωτερικής Αξιολόγησης, τα σχολεία μπορούν να προτείνουν κάποιο/α από τα Σχέδια Δράσης που υλοποίησαν ως Καλή/ές Πρακτική/ές, ώστε να υπάρχει στη συνέχεια δυνατότητα ανάδειξής τους ως τέτοιες από τους Συμβούλους Εκπαίδευσης.

Πριν την καταχώριση στοιχείων στην ψηφιακή εφαρμογή είναι απαραίτητο να συμβουλεύεστε τις τεχνικές οδηγίες καθώς και το επικαιροποιημένο υλικό (οδηγοί, παρουσιάσεις κ.λπ.) που έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα αξιολόγησης σχολικών μονάδων: http://iep.edu.gr/el/nea-anakoinoseis

Για ερωτήματα τεχνικής φύσης σχετικά με την πλατφόρμα, μπορείτε να απευθύνεστε στο helpdeskτου ΙΕΠ: https://www.iep.edu.gr/helpdesk/open.php?topicId=60

Για ερωτήματα παιδαγωγικού ή διοικητικού περιεχομένου παρακαλούμε να απευθύνεστε στους αρμόδιους Συμβούλους Εκπαίδευσης Παιδαγωγικής Ευθύνης ή στις οικείες Διευθύνσεις Εκπαίδευσης αντίστοιχα.

Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Π/ΘΜΙΑΣ,

Δ/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ

ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ

 

 

Η Φ. αυτή την εβδομάδα δίνει εξετάσεις για το απολυτήριο Λυκείου και ετοιμάζεται για την ανηφόρα των Πανελλαδικών στις 31 του μηνός. Ήρθε η ώρα για αυτό για το οποίο προετοιμαζόταν από την αρχή της Β' Λυκείου - αν όχι νωρίτερα. Παρ’ όλα αυτά είναι ψύχραιμη. Η μαμά της το ίδιο, ή τουλάχιστον έτσι δείχνει. «Κάνω σαν να μη συμβαίνει τίποτα, σαν να μην είναι κάτι σημαντικό, επίτηδες για να μην την αγχώνω. Πάω στο δωμάτιό της και κάθομαι μήπως θέλει κάτι να μου πει. Αλλά διακριτικά». Η Φ. είναι το δεύτερο παιδί της οικογένειας. «Ο μεγάλος δεν διάβαζε και ήμασταν πιο ανήσυχοι. Στην κόρη μου έχουμε εμπιστοσύνη ότι θα περάσει».

Το ίδιο λένε οι γονείς του και για τον Σ. «Δεν τον φοβόμαστε, είναι άριστος μαθητής». Ότι θα γράψει καλά το έχει σίγουρο όλη η οικογένεια, το διακύβευμα στη δική του περίπτωση είναι το πού θα περάσει. Για οικονομικούς λόγους, είναι κρίσιμο να μην περάσει εκτός Αθήνας. «Θα δώσει τη μάχη του και ό,τι γίνει», λένε, αλλά δεν κρύβεται η αγωνία.

Κανείς δεν μιλάει για το άγχος των «καλών μαθητών» πριν από τις εξετάσεις. Οταν όλοι περιμένουν από σένα να πετύχεις, το βάρος στους ώμους σου μπορεί να γίνει ασήκωτο. Δεν είναι τυχαίο, όπως λέει στην «Κ» ο Νίκος Γιώτας, κοινωνικός λειτουργός ψυχοθεραπευτής της Γραμμής 115 25 και του συμβουλευτικού κέντρου του «Μαζί για το Παιδί», ότι πολλοί από τους εφήβους που καλούν αυτές τις ημέρες στη συμβουλευτική γραμμή εκφράζουν αυτή την αγωνία: «Νιώθω ότι έχω πολύ άγχος», «Φοβάμαι ότι θα απογοητεύσω την οικογένειά μου», «Νιώθω ότι τα φώτα είναι πάνω μου και δεν αντέχω». «Η αλήθεια είναι ότι οι Πανελλαδικές είναι οικογενειακό γεγονός στην Ελλάδα. Τις βιώνει όλη η οικογένεια μαζί και μάλιστα όχι μόνο στη διάρκεια της Γ' Λυκείου, αλλά από πολύ καιρό πριν». Κατά συνέπεια, το παιδί από την πρώτη στιγμή αισθάνεται ότι δίνει μια μάχη για όλους. «Το άγχος των παιδιών δεν προκύπτει στις εξετάσεις, προϋπάρχει. Καλλιεργείται από τους γονείς που και οι ίδιοι μπορεί να περνούν μια δύσκολη καθημερινότητα, αλλά να το θέλουν περνούν τα δικά τους άγχη στο παιδί τους». Όπως λέει ο κ. Γιώτας, φράσεις όπως «δεν σε φοβάμαι, το ’χεις» μπορεί να λέγονται με τις καλύτερες προθέσεις αλλά καταλήγουν να αυξάνουν το άγχος των παιδιών. «Το άγχος εξετάσεων συνήθως πηγάζει από το συναίσθημα του φόβου, και πρωτίστως του φόβου της αποτυχίας». Τα παιδιά έχουν αγωνία για το ποιες θα είναι οι συνέπειες αν δεν τα καταφέρουν. Οι Συμβουλές για την επικοινωνία με το παιδί κάνουμε Ρωτάμε πώς νιώθει και ακούμε έχει να μας πει, χωρίς να βιαστούμε να το καθησυχάσουμε. Ρωτάμε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε, χωρίς να προτείνουμε δικές μας λύσεις. Λέμε πως καταλαβαίνουμε γιατί νιώθει άγχος και ότι είναι φυσιολογικό να το αισθάνεται. Εξηγούμε ότι όΛοι μας κάνουμε Λάθη και μπορούμε να έχουμε και αποτυχίες. Τι δεν κάνουμε Να το καθησυχάζουμε διαρκώς Λέγοντάς του πως δεν πειράζει Ή να μην ανησυχεί. Να αποκλείουμε την πιθανότητα αποτυχίας. Να του υπενθυμίζουμε Λάθη που έχει κάνει. Να υπογραμμίζουμε ότι η προσπάθειά του δεν είναι αρκετή, ακόμη και αν όντως πιστεύουμε ότι μπορεί να κάνει περισσότερα. Να το κατηγορούμε και να το κρίνουμε. Πανελλαδικές Εξετάσεις άλλωστε έχουν ταυτιστεί στην Ελλάδα με τη μελλοντική ευτυχία. Λες και από έναν βαθμό κρίνεται ολόκληρη η ζωή μας.

Τι μπορούν να κάνουν όμως οι γονείς για να ανακουφίσουν τα παιδιά τους; «Είναι κρίσιμο να πούμε ότι ανεξαρτήτως αποτελέσματος, θα είμαστε δίπλα σου. Σε αποδεχόμαστε. Είναι σημαντικό επίσης να μεταδώσουμε στο παιδί ότι υπάρχει επιλογή, ότι δεν πειράζει για παράδειγμα αν δεν περάσει Αθήνα, ότι υπάρχει plan b ή και c. Αυτό αυτομάτως μειώνει τον φόβο αποτυχίας», εξηγεί Η σύγκριση με άτομα του οικείου περιβάλλοντος που πέτυχαν στις εξετάσεις είναι εξίσου επιβαρυντική. «Μπορεί να πυροδοτήσει τον θυμό ή να μπλοκάρει τον υποψήφιο». ο ίδιος. «Επίσης, να έχουμε ενσυναίσθηση. Αν το παιδί δείξει ότι δεν αντέχει άλλο να μελετάει και ρίξει ταχύτητες, να το ρωτήσουμε “έχεις κουραστεί;”, “θυμάμαι ότι κι εγώ είχα δυσκολευτεί, σε θαυμάζω για τον τρόπο που το χειρίζεσαι”». Σημαντικό είναι, όπως λέει ο κ. Γιώτας, να φροντίσουμε να εξασφαλίσουμε ένα ήρεμο περιβάλλον στο σπίτι, αφήνοντας έξω τυχόν νεύρα, διαμάχες, άλλα προβλήματα. «Θα υπάρξουν εντάσεις, είναι αναμενόμενο (σ.σ. τη συγκεκριμένη περίοδο τα παιδιά μπορεί να εκνευρίζονται πιο εύκολα), αλλά όσο γίνεται να αποφεύγουμε τις διενέξεις. Ρωτάμε τι θέλει από εμάς. Καμιά φορά φτιάχνουμε χυμό για παράδειγμα, το παιδί δεν θέλει χυμό, λέμε μα πιες τον χυμό κ.ο.κ. Αυτό έχει νοιάξιμο μεν, αλλά είναι και λίγο παραβιαστικό για τον έφηβο».

Ας αποφεύγουμε τις συγκρίσεις. Με τον ξάδερφο που πέρασε με την πρώτη, με τον αδερφό που έγραψε άριστα, τον γονιό που είναι επιστήμονας. «Αυτή η σύγκριση μπορεί είτε να πυροδοτήσει τον θυμό είτε να μπλοκάρει τον υποψήφιο. Συχνά γονείς ρωτούν το παιδί τους γιατί πήρε 1 7 και όχι 19. Μα και το 17 είναι ένας καλός βαθμός! Πρέπει να ξέρουμε ότι η αποτυχία είναι κομμάτι της ζωής. Ούτε εμείς πρέπει να τα κάνουμε όλα σωστά. Ακόμα και αυτό μπορεί να αγχώνει ένα παιδί, αφού δεν αφήνει περιθώρια λάθους». Σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι χρήσιμο να αντιληφθούμε ότι τα παιδιά μπορεί να έχουν και άλλες ανησυχίες αυτή την περίοδο. «Οι εξετάσεις εκτός των άλλων σημαίνουν το τέλος της εφηβείας, την αρχή της ενήλικης ζωής». Σημαίνει ότι φίλοι θα σκορπίσουν, σχέσεις θα διαλυθούν.

Η πανελλαδική Γραμμή 1 15 25 του «Μαζί για το Παιδί» παρέχει δωρεάν συμβουλευτικές υπηρεσίες σε γονείς, εφήβους και εκπαιδευτικούς από όλη την Ελλάδα. Είναι στελεχωμένη από έμπειρη επιστημονική ομάδα και εκπαιδευμένους εθελοντές με συνεχή κλινική εποπτεία. Τηρείται το απόρρητο και όλες οι κλήσεις είναι επώνυμες, εμπιστευτικές και δεν ηχογραφούνται. Λειτουργεί από Δευτέρα έως Παρασκευή.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Αναλυτικότερα, ο υπουργός Κυριάκος Πιερρακάκης ζητά την αναγνώριση της απεργίας-αποχής των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας, ως παράνομης και καταχρηστικής.

Παράλληλα, ζητά την καταδίκη των εναγόμενων και νόμιμων εκπροσώπων σε «χρηματική ποινή δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ για κάθε μεμονωμένη παραβίαση της απόφασης που θα εκδοθεί και να απαγορευτεί η επανάληψη από αμφότερες τις εναγόμενες της ίδιας ή άλλης απεργίας, με όμοιο αντικείμενο, αίτημα, μορφή και συνθήκες στο μέλλον». 

Αναλυτικά

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ 

ΑΓΩΓΗ

Του Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπούμενου από τους Υπουργούς Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, που κατοικοεδρεύουν στην Αθήνα και στο Αμαρούσιο Αττικής αντίστοιχα

ΚΑΤΑ

1. Της συνδικαλιστικής οργάνωσης με την επωνυμία «Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης» (Ο.Λ.Μ.Ε.), που εδρεύει στην Αθήνα. Ερμού και Κορνάρου 2, όπως εκπροσωπείται κατά νόμο.

2. Της συνδικαλιστικής οργάνωσης με την επωνυμία «Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού Ειδικής Αγωγής (Π.Ο.Σ.Ε.Ε.Π.Ε.Α)», που εδρεύει στην Αθήνα, επί της οδού Πανεπιστημίου αρ. 59, όπως εκπροσωπείται κατά νόμο. ……………………………………..

ΠΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

και όσους επιφυλάσσομαι να προσθέσω νομίμως κα παραδεκτώς

ΑΙΤΟΥΜΑΙ

Κατά παραδοχή της παρούσας,

1. Να αναγνωρισθεί ότι είναι παράνομη κυρίως ως καταχρηστική η κηρυχθείσα από τις εναγόμενες απεργία – αποχή των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, που καλύπτονται συνδικαλιστικά από αυτές, από κάθε διαδικασία ή ενέργεια που συνδέεται με την εφαρμογή του ν 4823/21, όπως αυτές συμπληρώθηκαν και περαιτέρω ρυθμίστηκαν στην Υπουργική Απόφαση 9950/ΓΔ5/ΦΕΚ Β 388/27-1-2023 Ρύθμιση ειδικότερων και λεπτομερειακών θεμάτων σχετικά με την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των μελών Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού και Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης καθώς και τη διαδικασία διενέργειάς της.

2. Να απαγορευτεί στην μεν πρώτη εναγόμενη η συνέχιση της ως άνω απεργίας – αποχής στη δε δεύτερη η έναρξή και η συνέχισή της

3. Να απαγορευτεί η επανάληψη από αμφότερες τις εναγόμενες της ίδιας ή άλλης απεργίας, με όμοιο αντικείμενο, αίτημα, μορφή και συνθήκες στο μέλλον.

4. Να καταδικαστούν οι εναγόμενες και οι νόμιμοι εκπρόσωποι αυτών σε – άλλως και επικουρικώς να απειληθεί εναντίον τους – χρηματική ποινή δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ για κάθε μεμονωμένη παραβίαση της απόφασης που θα εκδοθεί.

5. Να κηρυχθεί προσωρινώς εκτελεστή η απόφαση που θα εκδοθεί ως προς τα παραπάνω αιτήματά μου.

6. Να καταδικαστούν οι εναγόμενες στην εν γίνει δικαστική δαπάνη του Ελληνικού Δημοσίου.

7. Λόγω του κατεπείγοντος, καθώς ήδη από τις 9/2/2024 έχει παρέλθει η καταληκτική ημερομηνία για τις πρώτες ενέργειες αξιολόγησης, από 15/3/2024 παρήλθε και δεύτερη καταληκτική ημερομηνία, ενώ έχει παρέλθει και η καταληκτική ημερομηνία (2/4/2024) για τις ενέργειες των διαδικασιών αξιολόγησης για το πεδίο Β, τη στιγμή που οι με αριθμούς 195/2024. 227/2024, 255/2024. 413/2024 αποφάσεις του Δικαστηρίου Σας δημοσιεύθηκαν την 27/2/2024 , 7/3/2024 15/3/2024 και 1/572024 αντίστοιχα, με τις οποίες κηρύχθηκε παράνομη – και καταχρηστική (με τη δεύτερη απόφαση) η απεργία – αποχή των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιος και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ώστε αν δεν εκδοθεί απόφαση του Δικαστηρίου Σας απολύτως άμεσα, θα ματαιωθεί ο σκοπός των επίμαχων διατάξεων που καθιερώνουν την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και θα εκκινήσει εκ νέου, κατά την επόμενη σχολική χρονιά και με καθυστέρηση ήδη 2 ετών, καινούργιο διαδικασία με αμφίβολο αποτέλεσμα ως προς το ποσοστό ολοκλήρωσης της, λαμβανομένης υπόψη και της καταχρηστικής, όπως καταδείξαμε, συμπεριφοράς της εναγόμενης.

ipourgeio 400px

 Παράταση υποβολής ηλεκτρονικού Μηχανογραφικού Δελτίου υποψηφίων που πάσχουν από σοβαρές παθήσεις για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση ακαδημαϊκού έτους 2024 - 2025 σε ποσοστό 5% επιπλέον των θέσεων εισακτέων.

Από το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού ανακοινώνεται παράταση της προθεσμίας υποβολής του ηλεκτρονικού Μηχανογραφικού Δελτίου υποψηφίων που πάσχουν από σοβαρές παθήσεις για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση ακαδημαϊκού έτους 2024 - 2025 σε ποσοστό 5% επιπλέον των θέσεων εισακτέων έως τη Δευτέρα 27 Μαΐου 2024.

Υπενθυμίζεται ότι η εφαρμογή του Μηχανογραφικού Δελτίου θα είναι προσβάσιμη έως τη Δευτέρα 27 Μαΐου 2024 όλο το 24ωρο στην ηλεκτρονική πλατφόρμα:

https://exams-severeillness.it.minedu.gov.gr/

 και οι υποψήφιοι θα μπορούν από οποιοδήποτε ηλεκτρονικό υπολογιστή με πρόσβαση στο Διαδίκτυο, να υποβάλουν το Μηχανογραφικό τους Δελτίο με τις προτιμήσεις των Σχολών που επιθυμούν να εισαχθούν και να δηλώσουν όλα τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για την υποψηφιότητά τους.

Η εφαρμογή συνοδεύεται από οδηγίες, τις οποίες οι υποψήφιοι οφείλουν να μελετήσουν προσεκτικά και να ακολουθήσουν πιστά τα προτεινόμενα βήματα για τη σωστή συμπλήρωση του Μηχανογραφικού Δελτίου.

Υπενθυμίζεται ότι οι υποψήφιοι πρέπει, αμέσως μετά την ηλεκτρονική υποβολή:

Α. Να εκτυπώσουν απευθείας από την εφαρμογή τα δύο αρχεία που εμφανίζονται και να υπογράψουν σε όλες τις σελίδες:

α)  ένα (1) αντίγραφο του Μηχανογραφικού Δελτίου, καθώς και β)             την προσυμπληρωμένη Υπεύθυνη Δήλωση.

Β. Να αποστείλουν (μέχρι και την Τρίτη 28 Μαΐου 2024, ημερομηνία ταχυδρομικής σήμανσης) τα δύο (2) ανωτέρω έγγραφα μαζί με:

  • ένα (1) φωτοαντίγραφο του τίτλου απόλυσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
  • ένα (1) φωτοαντίγραφο του Πιστοποιητικού διαπίστωσης της πάθησης, που έχει εκδοθεί από την αρμόδια επταμελή Επιτροπή του νοσοκομείου ή φωτοαντίγραφο Απόφασης του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕΣΥ). Τα Πιστοποιητικά θα πρέπει να έχουν εκδοθεί μετά τις 31 Οκτωβρίου 2017. Σύμφωνα με την Υ.Α. Φ.153/147462/Α5/28-11-2022 (Β΄6069) δεν ισχύουν πλέον τα Πιστοποιητικά με κωδικούς 26, 39, 50 και 55, εφόσον αυτοί καταργήθηκαν και οι κάτοχοί τους κλήθηκαν να υποβάλουν εκ νέου σχετικό αίτημα σε Επταμελή Επιτροπή σύμφωνα με την Φ.152/141455/Α5/08-12-2023 εγκύκλιο, προκειμένου να αποκτήσουν Πιστοποιητικό με νέο κωδικό.

      Σε περίπτωση που ο/η υποψήφιος/α περιμένει το αποτέλεσμα ένστασης από την Επιτροπή Ενστάσεων του ΚΕΣΥ, αντί του Πιστοποιητικού, θα συμπληρώσει ΥΔ δηλώνοντας ότι είναι σε αναμονή και θα στείλει το απαραίτητο αντίγραφο, όταν παραλάβει το πρωτότυπο από την Επταμελή Επιτροπή.

  • ένα (1) φωτοαντίγραφο της αστυνομικής ταυτότητας ή του διαβατηρίου
  • σε περίπτωση υποβολής του Μηχανογραφικού Δελτίου, από νόμιμα εξουσιοδοτημένο εκπρόσωπο, συνυποβάλλεται και η πρωτότυπη εξουσιοδότηση.

Η αποστολή θα πρέπει να γίνει Α Π Ο Κ Λ Ε Ι Σ Τ Ι Κ Α   ΚΑΙ   Μ Ο Ν Ο με ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΑ (COURIER ) προς το:

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ

ΤΜΗΜΑ Β΄ γρ. 0090,

Α. Παπανδρέου 37, Τ.Κ. 15122, Μαρούσι – Αθήνα, Ελλάδα

με την ένδειξη:

Για την Επιτροπή Συγκέντρωσης και Ελέγχου δικαιολογητικών υποψηφίων με σοβαρές παθήσεις για το έτος 2024

και καταληκτική ημερομηνία της ταχυδρομικής σήμανσης την  28η Μαΐου 2024.

ipourgeio 400px

Λειτουργία σχολικών μονάδων ενόψει εκλογών για την ανάδειξη μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Η απόφαση ΕΔΩ 

 

 

 

Τηλεφωνικές γραμμές παροχής πληροφοριών για τις Πανελλήνιες 2024 και ψυχολογικής υποστήριξης των υποψηφίων και των οικογενειών τους τέθηκαν σε λειτουργία στην Κεντρική Μακεδονία και θα παραμείνουν ανοιχτές έως την Παρασκευή 28 Ιουνίου.

Οι ανοικτές τηλεφωνικές γραμμές υποστήριξης στελεχώνονται από εξειδικευμένους υπαλλήλους σε θέματα Πανελλαδικών Εξετάσεων στις Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και από ειδικούς στην Ψυχική Υγεία στα Κέντρα Διεπιστημονικής Αξιολόγησης, Συμβουλευτικής και Υποστήριξης (ΚΕΔΑΣΥ) Κεντρικής Μακεδονίας.

 

«Σε λίγες ημέρες τα παιδιά μας, έχοντας διανύσει μία μακρά και απαιτητική διαδρομή προετοιμασίας, θα προσέλθουν στα εξεταστικά κέντρα των πανελλαδικών εξετάσεων για να διεκδικήσουν το μέλλον που ονειρεύονται. Τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία στους στόχους τους και από την πλευρά μας στεκόμαστε δίπλα τους, όπως και στις οικογένειές τους, αξιοποιώντας κάθε δυνατότητα που έχουμε για να παρέχουμε ουσιαστική υποστήριξη από εξειδικευμένους επαγγελματίες, ώστε οι υποψήφιοι να είναι απερίσπαστοι από διαδικαστικά θέματα και ο ψυχολογικός παράγοντας να είναι σύμμαχος στην προσπάθεια τους», δήλωσε ο περιφερειακός διευθυντής εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας, Αλέξανδρος Κόπτσης.

Οι γραμμές υποστήριξης των Διευθύνσεων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, όπως εξήγησε, «έχουν στόχο να παρέχουν πληροφορίες σε σχέση με τις Πανελλαδικές Εξετάσεις, να ενημερώνουν τους υποψηφίους για διαδικαστικά θέματα και να παρέχουν συμβουλευτική υποστήριξη», ενώ οι γραμμές υποστήριξης των ΚΕΔΑΣΥ «έχουν στόχο να υποστηρίξουν τους μαθητές και μαθήτριες της Γ΄ Λυκείου κατά την ιδιαίτερη περίοδο των Πανελλαδικών Εξετάσεων, να τους βοηθήσουν στη διαχείριση του άγχους των εξετάσεων και να ενισχύσουν τις οικογένειες των υποψηφίων στον υποστηρικτικό τους ρόλο».

Δείτε αναλυτικά τις τηλεφωνικές γραμμές εδώ

 panellinies 2024 tilefonikes grammes 4ec9f

 

 

 

 Οι εξετάσεις αφορούν στα μαθήματα της Νεοελληνικής Γλώσσας και των Μαθηματικών στις τάξεις της ΣΤ' δημοτικού και Γ' γυμνασίου, με στόχο την αποτύπωση του επιπέδου των γνώσεων και των δεξιοτήτων τους

Περισσότερα από 630 σχολεία από όλη την Ελλάδα συμμετείχαν στις φετινές Εθνικές Εξετάσεις Διαγνωστικού Χαρακτήρα (αποκαλούμενες και «Ελληνική PISA»), που διενεργήθηκαν σήμερα, Τετάρτη 22 Μαΐου 2024, σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας.

 

Οι εξετάσεις αφορούν στα μαθήματα της Νεοελληνικής Γλώσσας και των Μαθηματικών στις τάξεις της ΣΤ' δημοτικού και Γ' γυμνασίου, με στόχο την αποτύπωση του επιπέδου των γνώσεων και των δεξιοτήτων τους.

«Η "Ελληνική PISA" είναι πολύτιμο εργαλείο για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού συστήματος σήμερα και ένας ακόμη βατήρας για τις μεγάλες αλλαγές που χρειάζονται αύριο. Αντίστοιχες εξετάσεις διενεργούνται σε όλες τις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες με στόχο τη βελτίωση των εκπαιδευτικών συστημάτων», ανέφερε σε ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα ο υπουργός Παιδείας, Κυριάκος Πιερρακάκης.

Πρόσθεσε, επίσης, ότι το αποτέλεσμα των εξετάσεων δεν μετράει βαθμολογικά, ότι τα γραπτά είναι ανώνυμα και δεν συνεκτιμώνται στην αξιολόγηση της επίδοσης των μαθητών. «Η στόχευση είναι διαφορετική: η ποσοτική και ποιοτική ανάλυση των αποτελεσμάτων δίνει πολύτιμες πληροφορίες για τον βαθμό επίτευξης των στόχων των Αναλυτικών Προγραμμάτων Σπουδών σε εθνικό επίπεδο σε αυτή τη φάση και σταδιακά το ίδιο θα συμβεί και σε περιφερειακό επίπεδο και στο επίπεδο της σχολικής μονάδας», σημείωσε.

«Τα θέματα είναι γνώριμα. Οι μαθητές τα έχουν ήδη διδαχθεί και δεν χρειάζονται καμία προετοιμασία. Στόχος είναι να αποτυπωθεί ο βαθμός αφομοίωσης της εκπαιδευτικής ύλης, αλλά και ανάπτυξης των δεξιοτήτων τους και κυρίως της κριτικής σκέψης τους. Οι εκπαιδευτικοί είναι αρωγοί και καταλύτες στην τιτάνια προσπάθεια για ένα καλύτερο σχολείο, λειτουργικό, δημιουργικό, ψηφιακό. Αντιστέκονται αναχρονιστικές μειοψηφίες, οι οποίες με τη στάση τους στρέφονται εναντίον των μαθητών υπονομεύοντας ουσιαστικά το μέλλον τους», επεσήμανε.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες, ΔΟΕ και ΟΛΜΕ, είχαν αντιδράσει και φέτος στη διεξαγωγή των εξετάσεων -οι οποίες διεξάγονται για τρίτη διαδοχική χρονιά- προκηρύσσοντας στάση εργασίας κατά τις ώρες διεξαγωγής των εξετάσεων. Ωστόσο, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, μετά από σχετική προσφυγή του υπουργείου, έκρινε παράνομη και καταχρηστική την κηρυχθείσα στάση εργασίας.

«Οι λίγοι δεν θα εμποδίσουν τους πολλούς», σχολίασε σχετικά ο κ. Πιερρακάκης και πρόσθεσε:

«Ο δρόμος για τις μεγάλες αλλαγές που έχει ανάγκη η εκπαίδευση έχει ανοίξει με το ψηφιακό σχολείο που πρόσφατα ανακοινώθηκε, με το πολλαπλό βιβλίο, με τις επερχόμενες αλλαγές στα προγράμματα σπουδών, με τη μελέτη ολόκληρων λογοτεχνικών βιβλίων αντί αποσπασματικών κειμένων, με τεστ επαγγελματικού προσανατολισμού και με όσα ακόμη πρόκειται να ανακοινωθούν και να υλοποιηθούν τους επόμενους μήνες. Με πολλές μικρές και μεγάλες αλλαγές που τόσο έχει ανάγκη το ελληνικό σχολείο. Και σίγουρα χωρίς ιδεοληψίες - όχι απλώς άλλων δεκαετιών, αλλά άλλου αιώνα. Δεν θα συμβιβαστούμε με τους μηχανισμούς και τις δυνάμεις της αδράνειας. Οι πολίτες έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση για να φέρει τη χώρα στο μέλλον. Κι αυτό ακριβώς είμαστε αποφασισμένοι να πράξουμε».

Εκπαιδευτικά Νέα