ΑΣΕ – ΠΑΜΕ: Από το «ΑΠΕΧΟΥΜΕ» στο «ΨΗΦΙΣΤΕ ΜΑΣ»

Από τις «ηλεκτρονικές ψευδοεκλογές» στις υποψηφιότητες για τις ίδιες ηλεκτρονικές κάλπες – Η αλλαγή στάσης που δεν μπορεί να μείνει χωρίς εξηγήσεις

Η πρόσφατη επιλογή της Αγωνιστικής Συσπείρωσης Εκπαιδευτικών (ΑΣΕ) – ΠΑΜΕ να συμμετάσχει στις ηλεκτρονικές εκλογές για την ανάδειξη αιρετών εκπροσώπων στα Υπηρεσιακά Συμβούλια δημιουργεί ένα σοβαρό ζήτημα πολιτικής και συνδικαλιστικής συνέπειας.

Δεν πρόκειται απλώς για μια διαφορετική εκλογική τακτική. Πρόκειται για αλλαγή στάσης απέναντι στην ίδια διαδικασία που τα προηγούμενα χρόνια η ΑΣΕ είχε αντιμετωπίσει ως ζήτημα αρχής και είχε καταγγείλει με ιδιαίτερα έντονο τρόπο.

ΤΟΤΕ: «ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ – ΜΑΖΙΚΗ ΑΠΟΧΗ»

Το 2020 η ΑΣΕ καλούσε τους εκπαιδευτικούς σε «καμία συμμετοχή» και «μαζική αποχή» από τις ηλεκτρονικές εκλογές για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια, ενώ είχε χρησιμοποιήσει και τον χαρακτηρισμό «ηλεκτρονικές ψευδοεκλογές», ζητώντας παράλληλα την απόσυρση των ψηφοδελτίων της.

Ανάλογη στάση καταγράφηκε και το 2022, με νέα καλέσματα για αποχή από τις ηλεκτρονικές εκλογές των αιρετών.

Ακόμη και το 2024, η ΑΣΕ εξακολουθούσε να εκφράζει σοβαρές ενστάσεις για την ηλεκτρονική διαδικασία και να υποστηρίζει την αποχή.

Οι θέσεις αυτές δεν παρουσιάζονταν ως μια απλή επιλογή τακτικής. Αποτελούσαν μέρος μιας συγκεκριμένης πολιτικής και συνδικαλιστικής επιχειρηματολογίας.

ΤΩΡΑ: ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΚΑΛΠΗ

Το 2026, όμως, η εικόνα αλλάζει.

Η ΑΣΕ επιλέγει να συμμετάσχει στις ηλεκτρονικές εκλογές αιρετών για ΚΥΣΠΕ/ΚΥΣΔΕ, ΑΠΥΣΠΕ/ΑΠΥΣΔΕ και ΠΥΣΠΕ/ΠΥΣΔΕ, ζητώντας πλέον από τους ίδιους εκπαιδευτικούς να συμμετάσχουν στην ηλεκτρονική διαδικασία και να στηρίξουν τα ψηφοδέλτιά της.

Εδώ βρίσκεται η ουσία της αντίφασης:

Η ίδια ηλεκτρονική κάλπη που χθες καταγγελλόταν, σήμερα αποτελεί το πεδίο μέσα από το οποίο η ΑΣΕ διεκδικεί την ψήφο των εκπαιδευτικών.

Και αυτό δεν μπορεί να προσπεραστεί ως μια λεπτομέρεια.

ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ;

Το αυτονόητο ερώτημα προς την ΑΣΕ είναι συγκεκριμένο:

Τι άλλαξε από το 2020 μέχρι το 2026;

Άλλαξε το θεσμικό πλαίσιο;

Άλλαξαν οι εγγυήσεις της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας;

Άλλαξε η διαδικασία;

Αναγνωρίστηκαν στην πράξη διαφορετικά δεδομένα από εκείνα που επικαλούνταν τα προηγούμενα χρόνια;

Ή άλλαξε απλώς η συνδικαλιστική επιλογή της ίδιας της ΑΣΕ;

Αν η ηλεκτρονική διαδικασία εξακολουθεί να έχει τα προβλήματα που καταγγέλλονταν στο παρελθόν, τότε χρειάζεται να εξηγηθεί γιατί σήμερα επιλέγεται η συμμετοχή σε αυτήν.

Αν, αντίθετα, η διαδικασία θεωρείται πλέον αποδεκτή, τότε επίσης απαιτείται μια καθαρή τοποθέτηση:

Τι ακριβώς οδήγησε στην αλλαγή της προηγούμενης θέσης;

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ Η ΑΛΛΑΓΗ ΘΕΣΗΣ – ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΕΞΗΓΗΣΗΣ

Κάθε συνδικαλιστική παράταξη έχει το δικαίωμα να επανεξετάζει τις θέσεις και τις επιλογές της.

Αυτό είναι απολύτως θεμιτό.

Όταν όμως μια θέση έχει υποστηριχθεί επί χρόνια με τόσο απόλυτο τρόπο, όταν έχουν γίνει καλέσματα για αποχή και έχουν καταγγελθεί οι ηλεκτρονικές εκλογές ως προβληματική διαδικασία, τότε η μεταβολή στάσης δεν μπορεί να περνάει σιωπηλά.

Η ΑΣΕ οφείλει να εξηγήσει στους εκπαιδευτικούς τι άλλαξε και γιατί.

Γιατί διαφορετικά δημιουργείται μια εύλογη εικόνα πολιτικής αντίφασης: άλλο μήνυμα όταν ζητούσε από τους εκπαιδευτικούς να απέχουν και διαφορετικό μήνυμα σήμερα, όταν ζητά τη συμμετοχή τους και τη στήριξη των ψηφοδελτίων της.

ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΘΑΡΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Οι εκπαιδευτικοί έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν αν οι προηγούμενες καταγγελίες εξακολουθούν να ισχύουν.

Έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν αν η ΑΣΕ θεωρεί σήμερα την ηλεκτρονική ψηφοφορία αξιόπιστη.

Έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν ποια ακριβώς επιχειρήματα οδήγησαν από το «καμία συμμετοχή» στις σημερινές υποψηφιότητες και τη διεκδίκηση ψήφου μέσα από την ίδια διαδικασία.

Η αλλαγή θέσης δεν είναι από μόνη της κατακριτέα. Αυτό που απαιτείται είναι πολιτική καθαρότητα και συνδικαλιστική ειλικρίνεια.

ΚΑΙ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΣΤΑΣΗΣ

Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον όταν συνδέεται με τη συνολικότερη στάση της ΑΣΕ απέναντι στις συνδικαλιστικές κινητοποιήσεις.

Όταν η συμμετοχή στα Υπηρεσιακά Συμβούλια αντιμετωπίζεται πλέον ως αναγκαία και η ψήφος των εκπαιδευτικών διεκδικείται μέσα από την ηλεκτρονική κάλπη, είναι εύλογο να ζητείται αντίστοιχα σαφής και συνεκτικός σχεδιασμός για τις συλλογικές διεκδικήσεις του κλάδου.

Οι εκπαιδευτικοί δεν χρειάζονται έναν συνδικαλισμό που θα περιορίζεται στην καταγγελία.

Χρειάζονται συνέπεια, συγκεκριμένο σχέδιο, καθαρές προτάσεις και αποτελεσματική διεκδίκηση.

Η συμμετοχή στα Υπηρεσιακά Συμβούλια και η διεκδίκηση της ψήφου των εκπαιδευτικών είναι θεμιτή. Δεν μπορεί όμως να υποκαθιστά την ανάγκη για συνεχή αγωνιστική παρουσία και ουσιαστική παρέμβαση στα προβλήματα του κλάδου.

ΑΠΟ ΤΟ «ΟΧΙ» ΣΤΟ «ΝΑΙ» – Η ΑΛΛΑΓΗ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ

Τα γεγονότα μπορούν να συγκριθούν χωρίς υπερβολές:

ΤΟΤΕ: «Καμία συμμετοχή – μαζική αποχή».

ΤΟΤΕ: Καταγγελία των ηλεκτρονικών εκλογών.

ΤΟΤΕ: Κάλεσμα για απόσυρση ψηφοδελτίων.

ΤΩΡΑ: Συμμετοχή στις ηλεκτρονικές εκλογές.

ΤΩΡΑ: Υποψηφιότητες και διεκδίκηση της ψήφου των εκπαιδευτικών.

Η αλλαγή αυτή είναι πραγματικότητα και δεν χρειάζεται ούτε χαρακτηρισμούς ούτε προσωπικές επιθέσεις.

Χρειάζεται απλώς μια καθαρή απάντηση.

Γιατί η συνδικαλιστική αξιοπιστία δεν οικοδομείται μόνο με καταγγελίες και συνθήματα. Οικοδομείται όταν υπάρχει αντιστοιχία ανάμεσα σε αυτά που λέγονται, σε αυτά που καταγγέλλονται και σε αυτά που τελικά πράττονται.

Και σήμερα το ερώτημα προς την ΑΣΕ – ΠΑΜΕ είναι απλό: