Μετά από δέκα ώρες διαδικασίας, γεμάτες παράλληλους διαλόγους αλλά και «παράλληλους μονολόγους», η Γενική Συνέλευση Προέδρων της ΟΛΜΕ κατέληξε –για ακόμη μία φορά– σε αδιέξοδο.

Η πρόταση για απεργιακή κινητοποίηση τον Μάρτιο δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη στήριξη, καθώς απορρίφθηκε από τις παρατάξεις του ΠΑΜΕ και των Παρεμβάσεων. Ως αποτέλεσμα, η συνέλευση ολοκληρώθηκε χωρίς καμία ουσιαστική απόφαση, αφήνοντας τον κλάδο χωρίς σαφή κατεύθυνση δράσης.

Την ώρα που τα προβλήματα στη δημόσια εκπαίδευση οξύνονται, οι εκπαιδευτικοί καλούνται να περιμένουν πότε οι αυτοαποκαλούμενες λεγόμενες «δημοκρατικές δυνάμεις» θα κατορθώσουν να βρουν κοινό βηματισμό. Μέχρι τότε, η αδυναμία συνεννόησης μεταφράζεται σε αδράνεια και σε απουσία διεκδίκησης των πραγματικών αναγκών του κλάδου.

Η επανάληψη τέτοιων άκαρπων διαδικασιών δεν μπορεί να αποτελεί κανονικότητα. Ο κλάδος απαιτεί σοβαρότητα, υπευθυνότητα και, πάνω απ’ όλα, αποτελεσματικές αποφάσεις.