Έλαβα χθες ένα e-mail, από άγνωστο σε μένα αποστολέα, με θέμα: «Είμαι κι εγώ ένας Νεοδημοκράτης». Ομολογώ ότι το διάβασα αρκετές φορές, προβληματίστηκα έντονα και αποφάσισα να το δημοσιεύσω αυτούσιο.

«Διαβάζω σχεδόν καθημερινά τα όσα γράφονται στο antinews, με τα περισσότερα από τα οποία συμφωνώ. Αυτό όμως που με αναγκάζει να γράψω αυτή την επιστολή είναι ότι αισθάνομαι πολλές φορές ενοχλημένος ως Νεοδημοκράτης. Ως Νεοδημοκράτης που ακούω και βλέπω διάφορα που με πληγώνουν.Είχα την τύχη ή ατυχία, ας το εκλάβει ο καθένας όπως θέλει, να μην διοριστώ στο

δημόσιο. Επέλεξα το ελεύθερο επάγγελμα, το οποίο ασκώ περισσότερα από 15 χρόνια, δυστυχώς τα τελευταία χωρίς επιτυχία. Αντιλαμβάνομαι όμως κάθε μέρα ότι ακόμη και σήμερα δεν νοιάζονται για μένα. Το αντίθετο μάλιστα. Και σε αυτούς που θα προτρέξουν για να ισχυριστούν το αντίθετο, θα θέσω το ερώτημα: θα ήθελε κάποιος δημόσιος υπάλληλος να ανταλλάξει τη θέση του με τη δική μου; Η απάντηση είναι σίγουρα όχι.

Έχω πλήρη αντίληψη για την κρίση που διέρχεται η οικονομία, αλλά και την γενικότερη κρίση αξιών που μαστίζει τη χώρα. Δεν ψάχνω ευθύνες, γιατί ξέρω ότι ανήκουν σε όλες τις κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης και δεν με ενδιαφέρει ο επιμερισμός τους. Ψάχνω όμως τη διέξοδο και το αύριο, που πολλές φορές δεν μπορώ να το συνδυάσω με όσους βολεμένους, πολιτικούς και μη, μου κουνάνε το δάχτυλο στην οθόνη της τηλεόρασης. Ψάχνω να βρω κάποιον σαν όλους εμάς, αλλά βρίσκω ελάχιστους. Βέβαια υπάρχουν και οι άλλοι, οι κρυπτόμενοι. Μία ειδική κατηγορία πολιτικών που κρύβονται στα δύσκολα. Και η Νέα Δημοκρατία έχει αποκτήσει πολλούς τέτοιους.

Έζησα τη Νέα Δημοκρατία και στα πάνω της και στα κάτω της, χωρίς να επισκεφτώ ποτέ μου πολιτικό γραφείο. Θυμάμαι όμως πρόσωπα και τα θυμάμαι έντονα, γιατί είναι τα ίδια. Θα μου θυμώσετε λέγοντάς μου ότι αυτούς επέλεξαν οι πολίτες. Θα σας απαντήσω ότι δεν αναφέρομαι μόνο σε αυτούς. Αναφέρομαι στους άλλους, στους από πίσω, στους παρατρεχάμενους που πάντα έβρισκαν πόρτα ανοιχτή αλλά έχουν μάτια και αυτιά κλειστά σε όσα συμβαίνουν γύρω τους. Δεν με ενοχλεί αν βολεύονται. Με ενοχλεί ότι δεν βολεύουν στο δρόμο για το αύριο. Είναι «αγκαλιασμένοι» με το χθες και αρνούνται τη μετάβαση, παίρνοντας όμως μαζί τους στον κατήφορο και τους υπόλοιπους.

Ψήφισα Σαμαρά και το ίδιο θα κάνω πάλι. Είτε μου αρέσει είτε όχι υποτάχθηκα, ως όφειλα, στη βούληση του εκλογικού σώματος για κυβέρνηση συνεργασίας. Γνώριζα από την πρώτη στιγμή ότι δεν θα είχε ο Πρωθυπουργός την ελευθερία κινήσεων που θα είχε σε μία αυτοδύναμη κυβέρνηση. Δεν γνώριζα όμως ότι πρέπει να υπερασπιστώ την υπερφορολόγηση του κ. Στουρνάρα ως δίκαιη και ως μη υπερφορολόγηση. Άλλωστε δεν επέλεξα τον κ. Στουρνάρα και ούτε θα τον επέλεγα. Ούτε όμως θα υπερασπιστώ τα λάθη των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας στο παρελθόν. Θέλω να υπερασπιστώ την αλήθεια και πάλι κάποιοι βάζουν εμπόδια.

Βλέπω Υπουργούς και στελέχη να μιλούν για την ανάκαμψη της οικονομίας και αναρωτιέμαι αν έχουν επενδύσει έστω και ένα ευρώ στη ζωή τους, στην πραγματική οικονομία. Μου αντιπαραθέτουν ευχολόγια σε συνεντεύξεις τύπου. Πολλές συνεντεύξεις τύπου, με ήπιο ύφος, σύγχρονο, όπως επιβάλλεται. Η ανάκαμψη όμως δεν έρχεται με μαγικό ραβδί, πολύ δε περισσότερο με συνεντεύξεις. Και βλέπω αντίστοιχα και Υπουργούς ή στελέχη με άλλο ύφος, όχι τόσο σύγχρονο, που έχω διαφωνήσει με τις απόψεις τους πολιτικά, χωρίς πολλά πτυχία, αλλά παράγουν αποτέλεσμα. Και αναρωτιέμαι τι έχει μεγαλύτερη σημασία σήμερα, το ύφος ή το αποτέλεσμα;

Όσοι με γνωρίζουν με χαρακτηρίζουν Σαμαρικό. Είναι αλήθεια. Κάθε Νεοδημοκράτης σήμερα οφείλει να είναι υποστηρικτής του Αντώνη Σαμαρά. Όχι γιατί αυτός είναι ο Πρόεδρος του κόμματος, αλλά γιατί είναι ότι καλύτερο έχει να παρουσιάσει η πολιτική ζωή του τόπου. Πάντοτε πρώτος στην καταλληλότητα για Πρωθυπουργός. Δεν είναι όμως μόνος. Υπάρχει η τρόικα και ο ΣΥΡΙΖΑ. Η τιμωρητική πολλές φορές τρόικα που ζητάει αίμα και ο λαϊκισμός του ΣΥΡΙΖΑ. Εγκλωβισμένοι πολλές φορές οι μετέχοντες στις αποφάσεις, στην ανυπαρξία εναλλακτικής πρότασης από τον ΣΥΡΙΖΑ, ακροβατούν με το άδικο και το μη ωφέλιμο αποδεχόμενοι τις προτάσεις της τρόικα. Συνεχίζουν να δείχνουν την αδυναμία τους στην εύρεση εναλλακτικής δικής τους πρότασης έναντι των τρελών απαιτήσεων. Όταν μάλιστα καλούνται να προτείνουν κάτι εναλλακτικό απλά συντάσσουν κείμενα εξυπηρέτησης εκλογικής πελατείας, τα οποία περιφέρουν από χωριό σε χωριό της εκλογικής τους περιφέρειας, στην προσπάθεια να προσθέσουν ψηφαλάκια στον προσωπικό εκλογικό τους «λογαριασμό».

Είμαι κι εγώ ένας Νεοδημοκράτης από ιδεολογία και όχι από ανάγκη. Υπάρχουν πολλοί σαν εμένα. Θα τολμούσα να εντάξω τον εαυτό μου στη σιωπηρή αυτή πλειοψηφία που θέλουμε τη μετάβαση στο αύριο και το διαζύγιο από το χθες. Θέλω να τα αλλάξουμε όλα χωρίς βαρίδια και εμπόδια. Θέλω να δω την ελπίδα. Θέλω να αφουγκραστώ την κατανόηση που θα συνοδεύεται από λύσεις και αποτέλεσμα. Θέλω να λυτρωθώ από ότι με πληγώνει μέχρι σήμερα. Θέλω να μπορώ να υποστηρίζω αυτό που πιστεύω, όποιους και αν ενοχλεί. Θέλω να γίνουν πράξη αυτά για το οποία ήμουν και είμαι σίγουρος ότι είναι σωστά. Θέλω περήφανος να λέω και αύριο ότι είμαι κι εγώ ένας Νεοδημοκράτης.»




ΒΤ
antinews

Σχετικά με το δημοσίευμα της εφημερίδας ΤΟ ΧΩΝΙ που αφορά σε απόλυση εκπαιδευτικού μας, διότι δήθεν συνέλαβε μαθητή μας να επιχειρεί να αντιγράψει, επιθυμούμε να σας γνωρίσουμε τα ακόλουθα:

Θεωρούμε ότι η εφημερίδα σας, στα πλαίσια της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, θα όφειλε να το σεβαστεί και να μην υιοθετεί άκριτα τέτοιου είδους αυθαίρετες και κατασκευασμένες καταγγελίες.ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Ειδικά προνόμια που ισχύουν για τους συνδικαλιστές, αλλά, όπως φαίνεται, λίγοι και τυχεροί μπορούν να τα αξιοποιήσουν και με το παραπάνω, κρύβονται πίσω από την ερώτηση του «ενός εκατομμυρίου ευρώ», για την ακρίβεια των 830.000 ευρώ που εισέπραξε νομίμως κατά τα άλλα ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Τσουκαλάς κατά τη συνταξιοδότησή του ως τραπεζικού υπαλλήλου από την ολλανδικών συμφερόντων τράπεζα ABN-AMRO.

εκπροσώπησης των τραπεζοϋπαλλήλων προάγονται στις θέσεις της ιεραρχίας όπως όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι, με τη διαφορά όμως ότι η προαγωγή των συνδικαλιστών γίνεται χωρίς να ασκούν τα καθήκοντά τους, λόγω της συνδικαλιστικής τους δράσης!

συνάνθρωπο είναι μια έννοια, την οποία συχνά οι ρυθμοί της καθημερινότητας δεν μας επιτρέπουν να ακολουθούμε. Μέσα όμως από την προσφορά, μπορούμε να βελτιώσουμε πτυχές της προσωπικότητάς μας. Κι αυτό αποτελεί ένα χρήσιμο «μάθημα» και για τα παιδιά μας. Σε αυτά τα πλαίσια έγκειται και η έννοια της φιλανθρωπίας, μέσω της προσφοράς μας σε λιγότερους τυχερούς συνανθρώπους μας. Ένα σκέπασμα, λίγα χρήματα ή ακόμη και μόνο μια καλή κουβέντα, αρκεί πολλές φορές για να απαλύνει τον πόνο τους. Μπορείτε, αν θέλετε, να τους μιλήσετε για το συναίσθημα του να «δίνω, χωρίς να περιμένω αντάλλαγμα», φέρνοντας ως παράδειγμα την φροντίδα και το καταφύγιο που παρείχαν οι απλοί βοσκοί στον Χριστό, κατά τη γέννησή του μέσα στη φάτνη και εξηγώντας τους ότι ακόμη και μέσα από μια μικρή και απλή προσφορά, μπορεί να προκύψει κάτι σπουδαίο.

Ο άγιος Βασίλης, σαν περάσανε τα Χριστούγεννα, πήρε το ραβδί του και γύρισε σ' όλα τα χωριά, να δει ποιος θα τον γιορτάσει με καθαρή καρδιά. Πέρασε από λογιών -λογιών πολιτείες κι από κεφαλοχώρια, μα σ' όποια πόρτα κι αν χτύπησε δεν του ανοίξανε, επειδή τον πήρανε για διακονιάρη. Κι έφευγε πικραμένος, γιατί ο ίδιος δεν είχε ανάγκη από τους ανθρώπους, μα ένοιωθε το πόσο θα πονούσε η καρδιά κανενός φτωχού από την απονιά που του δείξανε κείνοι οι άνθρωποι.

να μην αφήσαμε πίσω μας κανέναν». Κι ο άγιος Βασίλης πάλι στεναχωρήθηκε και είπε: «Τούτοι οι χωριάτες ούτε σε ζωντανό δε δίνουνε βοήθεια, ούτε σε πεθαμένο», και βγήκε από το νεκροταφείο, και περπατούσε ολομόναχος μέσα στα παγωμένα χιόνια.

Μετά την απελευθέρωση των Αγίων Σαράντα στις 6 Δεκεμβρίου 1940, κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, του Λουκόβου στις 7 και του Πικέρασι (Πικέρνι) στις 8 του ίδιου μήνα, η 3η Μεραρχία του Ελληνικού Στρατού κινήθηκε βόρεια και στις 13 Δεκεμβρίου είχε φθάσει δυτικά και βορειοδυτικά του Μπόρσι, στην άριστα οχυρωμένη γραμμή, ύψωμα 613 – Μάλι ε Κηπαρόιτ – Μάλι ε Τζόρετ – αυχένας Κούτσι – Μάλι Ιτέρας που υπεράσπιζε η ιταλική μεραρχία Σιένα.

εκβιάσει δι’ υπερκεράσεως τον αυχένα Κούτσι, με κατάληψη του όγκου της Παπαθιάς.

Η αποκάλυψη του Αντώνη Κάντα για την μίζα-μαμουθ των 3 εκατομμυρίων ευρώ έφερε στο προσκήνιο την αγορά των ρωσικών αντιαρματικών Kornet. Επειδή συνήθως όταν για ένα οπλικό σύστημα που αγοράσαμε ακούγεται ότι έπεσε μίζα, έχουμε το κακό συνήθειο να απαξιώνουμε και το όπλο. Στην περίπτωση των Kornet αυτο δεν ευσταθεί.
Το Kornet είναι ένα απόλυτα αξιόπιστο αντιαρματικό. Το κακό είναι ότι οι Ρώσοι το πούλησαν και στη Τουρκία για να αντιμετωπίσουν τα ελληνικά Leopard.Το σύστημα Kornet αποτελείται από εκτοξευτήρα και κατευθυνόμενους πυραύλους με κεφαλή κοίλου

γεμίσματος ή εκρηκτική κεφαλή.

Για την κατεύθυνση της βολής χρησιμοποιείται ειδικό σκοπευτικό θερμικής όρασης.

Ο πύραυλος διαμετρήματος 152 χιλιοστών έχει διπλή θερμοβαρική κεφαλή κοίλου γεμίσματος ή εκρηκτική. Στην πρώτη περίπτωση εξασφαλίζεται η προσβολή των σύγχρονων αρμάτων μάχης και στη δεύτερη – η καταστροφή των ισχυρών οχυρωματικών εγκαταστάσεων . Η κατεύθυνση του πυραύλου γίνεται με τη βοήθεια του συστήματος κατεύθυνσης με την χρησιμοποίηση ακτίνων λέιζερ.

Ένα αντιαρµατικό πυραυλικό σύστηµα Κornet-E είχε χρησιμοποιηθεί στις πολεμικές επιχείρησεις του Ισραήλ στο Νότιο Λίβανο το 2006, από τη Χεζμπολάχ.

 Οι Ισραηλινοί στρατιωτικοί βρήκαν μερικούς εκτοξευτήρες και αχρησιμοποίητους πυραύλους. Η  Χεζμπολάχ  προμηθεύτηκε Κορνέτ-Ε από τη Συρία. Το Ισραήλ παραδέχτηκε την  προσβολή  46 αρμάτων μάχης    Merkava από τα πυρά του εχθρού σ΄αυτή τη σύγκρουση.

 Εκτός από τον ρωσικό ,τον ελληνικό και το τουρκικό στρατό, με συστήματα Kornet  είναι εξοπλισμένοι οι Στρατοί της Αλγερίας, της της Ινδίας, της Ν. Κορέας και του Περού. (onalert)

Η έκθεση με τις στρατιωτικές δραστηριότητες του τομέα στην Adra (νότια Συρία) και στη Δαμασκό, σύμφωνα με δημοσίευμα του ‘Sana’, αναφέρει ότι οι μονάδες του συριακού στρατού σκότωσαν πολλούς τρομοκράτες που είχαν- σύμφωνα με τα χαρτιά τους

σειρά  όπλων και πυρομαχικών που προορίζονταν να χρησιμοποιηθούν σε επιχειρήσεις εναντίον χωριών στην περιοχή.

Να βάλει τέλος στην επετηρίδα για τις προαγωγές στο Δημόσιο θέτει ως στόχο του νομοσχεδίου για το νέο τρόπο επιλογής διευθυντικών στελεχών ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκος Μητσοτάκης .«Έχουμε πολλούς άξιους ανθρώπους στη Δημόσια Διοίκηση, πολλούς νέους ανθρώπους οι οποίοι θα πρέπει να ξεφύγουν από την παραδοσιακή έννοια της επετηρίδας ή της μοριοδότησης, η οποία πολύ συχνά τους κρατάει δέσμιους», λέει χαρακτηριστικά σε

συνέντευξή του στον Τύπο της Κυριακής.