Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  

Πολιτική (12378)

 
Ο Ερντογάν καταστρέφει το τέμενος αλ-Άκσα από την Αγία Σοφία ή πώς οι Σύροι μουσουλμάνοι σχολιάζουν την αρπαγή της Αγίας ΣοφίαςNaram Sargon (Συρία)
.
Το να γράφω με αίσθημα δικαιοσύνης για τον εχθρό είναι ένα από τα χόμπι μου, γιατί σέβομαι τον εαυτό μου και το όπλο μου (στυλό) όταν αναγνωρίζω το θάρρος του εχθρού μου. Το να γράφεις αμερόληπτα και με σεβασμό στον εχθρό είναι πηγή υπερηφάνειας επειδή είναι συμπεριφορά ιππότη. Τα δικαιώματα των ηρώων δεν πρέπει να υποτιμηθούν ακόμη και αν είναι εχθροί. Δεν θα κρατούσα μυστικό λέγοντας πόσο ήθελα να γράψω ένα άρθρο στο οποίο, ας ήταν μόνο μία φορά, θα επαινούσα αυτόν τον φανατικό, βάρβαρο, ιδιότροπο Τούρκο που είναι ο Ερντογάν. Έψαξα για τη διαδρομή του και δεν βρήκα τίποτα άλλο αξίολογο από το άλμα του από πωλητή καρπουζιών σε αρχηγό του κράτους.

 Αλλά ακόμη και αυτό το άλμα αποδείχθηκε μασονικό άλμα που τον βοήθησε να ξεπεράσει τον μέντορά του Necmettin Erbakan, ο οποίος είχε ζητήσει, πριν πεθάνει, να είμαστε προσεκτικοί με τον Ερντογάν. Ο θάνατος του αποδίδεται από μερικούς σε μυστική οργάνωση που ενεργούσε για λογαριασμό του Ερντογάν για να σιωπήσει ο Ερμπακάν μετά από αυτή τη δήλωση του
Περίμενα πολύ καιρό για να γράψω μια κολακευτική μικρή φράση, αλλά διαφορετική από όλες τις θεατρικές κωμικές παραστάσεις που του έγραψαν οι θαυμαστές του Νταβός και του Μαρμαρά. Ωστόσο, απέτυχα, όχι επειδή τον μισώ, αλλά επειδή είναι σκιερός, επειδή ενεργεί χωρίς ευγένεια, χωρίς υπερηφάνεια, χωρίς διάκριση, και επειδή είναι σκατόπαιδο. 
Εμφανίζεται ως σουλτάνος ​​και χαλίφης των Μουσουλμάνων, εκτός από το ότι δεν ενήργησε ποτέ ως χαλίφης, αλλά ως ληστής που κλέβει το σιτάρι, το χρυσό και το πετρέλαιο, λεηλατεί τους αγρούς, τα χρήματα και τα εργοστάσια, ληστεύει τα σπίτια και ρίχνει τους ανθρώπους στη θάλασσα για να τους πουλήσει στις ευρωπαϊκές αγορές, όπως το έκαναν οι έμποροι μαύρων  και άλλων σκλάβων. 
Προδίδει τους συνοδοιπόρους του και τους ξεφορτώνεται. Μια μέρα αγκαλιάζει έναν ηγέτη και τον αποκαλεί αδερφό και την επόμενη μέρα, συνωμοτεί κατά εκείνου και σχεδιάζει τη δολοφονία του. Όπως συμβαίνει με όλους τους Άραβες ηγέτες που τον δέχτηκαν και του άνοιξαν τις πόρτες τους, παραβίασε τα σύνορά τους για να κλέψει τον πλούτο τους.
.
Είναι σαν τον διαρρήκτη που σκοτώνει τον ιδιοκτήτη του σπιτιού ενώ κοιμάται, και μπαίνει στο δωμάτιο της συζύγου για να την βιάσει και να κλέψει τα κοσμήματά της μετά τη δολοφονία του συζύγου της. Σε όλη μου τη ζωή, γεμάτη με ονόματα πολιτικών, διασημοτήτων, ηρώων, ποιητών, κατασκόπων … ποτέ δεν γνώρισα έναν τόσο άθλιο κλέφτη. 
Σήμερα, αυτός ο κακοποιός κλέβει την Αγία Σοφία δημόσια και υπό το βλέμμα του κόσμου, με το πρόσχημα ότι πριν από 100 χρόνια ήταν τζαμί, αν και γνωρίζει ότι η Αγία Σοφία είναι ένα χριστιανικό οικοδόμημα που δεν χτίστηκε από τους Οθωμανούς σουλτάνους. 
Το έκλεψαν με το περιεχόμενό του (όπως οι Σιωνιστές έκλεψαν το Τέμενος αλ-Άκσα) και το μετέτρεψαν σε τζαμί, έως ότου ο Κεμάλ Μουσταφά Ατατούρκ μείωσε τον αντίκτυπο αυτής της ιστορικής κλοπής μετατρέποντάς το σε μουσείο για να εξιλεώσει την οθωμανική αμαρτία και τον μεσαιωνικό γκανγκστερισμό… έως ότου ο Ερντογάν αποκαθιστά την ηθική των Οθωμανών χαλίφων, των μεσαιωνικών κλεφτών.
Ως Μουσουλμάνος, νιώθω θλίψη και θυμό για αυτήν την ερντογάνικη πράξη μετατρέποντας τη βασιλική της Αγίας Σοφίας από μουσείο σε τζαμί. Ήθελα να ζητήσω συγνώμη από κάθε Χριστιανό που επηρεάζεται από αυτήν τη συμπεριφορά. 
Εκείνοι που, συγκλονισμένοι, χειροκροτούν αυτό το θρασύ και φρενοβλαβές κάθαρμα, μου θυμίζουν την παιδική μας ηλικία όταν παρακολουθούσαμε τα γουέστερν του Χόλιγουντ και την καταστροφή και την εκκαθάριση των ιθαγενών αμερικανών φυλών, χειροκροτούσαμε τότε τον ηρωισμό των καουμπόηδων που σκότωναν τους Αυτόχθονες Αμερικανούς πολεμιστές. 
.
Δεν γνωρίζαμε ότι χειροκροτούσαμε τους κλέφτες και τους δολοφόνους εναντίον των πραγματικών ιδιοκτητών της γης, εκείνων των Αυτοχθόνων Αμερικανών στους οποίους μοιάζουμε σήμερα. Οι καουμπόηδες μας σκοτώνουν και ο κόσμος ζητωκραυγάζει για το θάνατό μας καθώς μας  εξολοθρεύουν με τα πυροβόλα όπλα τους.
.
Εγώ, ο Μουσουλμάνος, παρατήρησα την απόφαση του Ερντογάν και θυμήθηκα τα δάκρυα των Μουσουλμάνων όταν οι Σταυροφόροι μετέτρεψαν το τέμενος αλ-Άκσα σε στάβλο για άλογα. Θυμήθηκα τον πόνο των Μουσουλμάνων όταν οι Ισπανοί κατέλαβαν τα τζαμιά και τα παλάτια τους που είχαν χτίσει στην Ανδαλουσία και τους μετέτρεψαν σε εκκλησίες και καθεδρικούς ναούς. 
.
Δεν ασχολήθηκαν με τα συναισθήματα των Μουσουλμάνων που έφυγαν από την Ισπανία και άφησαν εκεί τις προσευχές τους, τα στολίδια και ξόρκια τους στους τοίχους που έχουν γίνει εκκλησίες. Σήμερα διδάσκουμε στα παιδιά μας, που περιπλανιούνται σε αυτά τα έργα και εικόνες, ότι τα έχουμε σχεδιάσει και χτίσει και λυπούμαστε που οι Ισπανοί δεν σεβάστηκαν τη θρησκεία μας και την ιερότητα αυτού που αφήσαμε πίσω μας.
Δεν ξέρω γιατί οι Μουσουλμάνοι είναι μονόφθαλμοι και βλέπουν τον πόνο τους με το ένα μάτι και δεν βλέπουν τον πόνο των άλλων. 
Εάν επιτρέψουμε αυτήν τη συμπεριφορά, δεν ξέρω με ποιο δικαίωμα αντιτιθέμεθα στον Ποιμένα Τζόουνς που σκοπεύει να κάψει το Κοράνι. Πώς θα υπερασπιστούμε τα δικαιώματα ιδιοκτησίας μας στο Τέμενος αλ Άκσα; Η Ιερουσαλήμ δόθηκε στους Σιωνιστές με ομόφωνη ευρωπαϊκή απόφαση. Δεν ήταν μόνο ο Τραμπ που παρέδωσε την Ιερουσαλήμ στους Ισραηλινούς, αλλά η προστασία της Δύσης και ολόκληρης της Ευρώπης για την κατάληψη της Ιερουσαλήμ από το Ισραήλ και η αποτροπή της ήττας του να ανακτήσει την πόλη είναι μια δυτική απόφαση, σύμφωνα με την οποία η Ιερά Πόλη και τα ισλαμικά ιερά μέρη της δεν ανήκουν πλέον σε εμάς. Πρόκειται για μια σιωπηρή αναγνώριση της κατάκτησής της από το Ισραήλ..
Δεν αποκλείω το ενδεχόμενο συντονισμού της προσέγγισης του Ερντογάν για την «επανα-κατάκτησης» της Αγίας Σοφίας με τους Ισραηλινούς, την ίδια στιγμή που το Ισραήλ επιμένει να «Ιουδοποιήσει » ολόκληρη την Ιερουσαλήμ και να συνεχίσει να έχει υπό την κατοχή του το Τέμενος Αλ-Ακσα. Η ευβραϊκή οντότητα θέλει όλο το μέρος να αλλάξει σε ένα μοντέλο που θα διευκολύνει τα σχέδια της Ιουδοποιήσης του. .
Το Ισραήλ τροφοδοτεί τις σεκταριστικές και θρησκευτικές συγκρούσεις για να διεκδικήσει το δικαίωμα να διακηρύξει την ιουδαιότητα του κράτους, δεδομένου ότι ολόκληρη η περιοχή ζει σε θρησκευτικότητα και σεχταρισμό. Το Ισραήλ επομένως οικειοποιείται το δικαίωμα να δηλώσει τη θρησκευτική του ταυτότητα ως εβραϊκή.
Και να που σήμερα, ο Ερντογάν τολμά να κάνει ένα πρωτοφανές βήμα, περιφρονώντας τα χριστιανικά σύμβολα, μονοπωλώντας τα και μετατρέποντάς τα σε τόπο λατρείας για μια άλλη θρησκεία, σαν να πρόσφερε στο Ισραήλ ένα πολύτιμο δώρο, έτσι ώστε η επόμενη κατάληψη του τζαμιού αλ Άκσα να μην χαιρετιστεί με μεγάλη έξαψη, καταδίκη και θυμό, επειδή οι Μουσουλμάνοι το έχουν ήδη κάνει στην Τουρκία και ταπείνωσαν εκατομμύρια Χριστιανούς.
Η διαδικασία μετατροπής των ιερών τόπων πάντα χρησιμοποιείται ως επιχείρημα για την αιτιολόγηση κάθε παρόμοιας δράσης που επιδιώκει το Ισραήλ.
.
Αμφιβάλλω ότι η προσέγγιση του Ερντογάν είναι αθώα, ακόμα κι αν φαίνεται να είναι ένας εσωτερικός προπαγανδιστικός ελιγμός στην Τουρκία και στον ισλαμικό κόσμο για να προκαλέσει μεγαλύτερο ενθουσιασμό για τον Σουλτάνο χωρίς κανένα ηθικό λόγο. Περαιτέρω, είναι ιδανική για τους Ισραηλινούς. Αυτό που με κάνει να αμφιβάλλω είναι η επικίνδυνή στιγμή της, λίγο μετά το διάταγμα του Τραμπ που δίνει την Ιερουσαλήμ στους Ισραηλινούς.
.
Θα μπορούσε να είναι το προοίμιο για μέτρα κατάσχεσης των ισλαμικών ιερών τόπων στην Παλαιστίνη μέσω ισραηλινών δικαστικών αποφάσεων, όπως έκανε ο σουλτάνος ​​Ερντογάν. 
Θα μπορούσε ένας νεο-συντηρητικός να έρθει να μας διεκδικεί αμοιβαιότητα για να μετατρέψει το τζαμί των Ομεϊάδων σε εκκλησία επειδή υπάρχει εκεί ο τάφος του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, ένα από τα μεγαλύτερα σύμβολα του Χριστιανισμού.
Και αντί ο λυσσασμένος Ερντογάν να προσεύχεται στο Ayiasofya Cami, ένας τρελός από τη Δύση να σηκώσει τα μανίκια του για να προσευχηθεί στο Ιερό του Ιωάννη του Βαφτιστή.
.
Εάν οι θαυμαστές του σουλτάνου υπερασπίζονται την φρενοβλάβεια και το πλιάτσικο του Ερντογάν, τους υπενθυμίζω ότι θα πληρώσουμε αργότερα το τίμημα για τους φανφαρονισμούς του. Αν ο Σουλτάνος ​​επιμένει να επιστραφούν τα τζαμιά στους Μουσουλμάνους, θα έπρεπε να επιδιώκει να επιστραφεί το κλεμμένο τζαμί μας στην Ιερουσαλήμ αντί να κυλήσει μηχανισμούς για να κλέψει ξανά τις εκκλησίες των Χριστιανών «κατακτώντας» τες, όπως θα έκανε οποιοσδήποτε τζιχαντιστής του Ντάες σε ελεύθερη γυναίκα.
.
Δεν σεβόμαστε αυτήν την απόφαση και ντρεπόμαστε γι’ αυτήν και η Αγία Σοφία δεν ανήκει στους μουσουλμάνους. Δεν μας νοιάζει να μην έχουμε όλα τα τζαμιά του κόσμου ή μετατρέπουμε ολόκληρο τον κόσμο σε τζαμί όσο θα χάσουμε το Τέμενος αλ-Άκσα το οποίο χλευάζει ο κ. Ερντογάν. Φαίνεται να θέλει να δωροδοκήσει τους μουσουλμάνους με την Αγία Σοφία ως υποκατάστατο του αλ-Άκσα.
Αγαπητή Αγιά Σοφιά, με τα μελαγχολικά σου μάτια και με σιωπηλές τις καμπάνες, μην είσαι λυπημένη. Ανήκεις στους Χριστιανούς αδελφούς μου και μόνο οι καμπάνες σου ταιριάζουν, ό,τι κι αν κάνουν οι Οθωμανοί.
Δεν θα προσευχηθώ στα τείχη σου παρά μόνο όπως προσεύχομαι στον καθεδρικό ναό της Μαραμίτης στη Δαμασκό. Από εκεί, θα προσευχηθώ στον Θεό, ακόμα κι αν το κάλεσμα στην προσευχή (adhan) και το takbir αντηχούν εκεί. Τίποτα δεν είναι αρκετά άξιο για σένα, εκτός από το: Δόξα στον Θεό στην υπεροχή του … Ας γνωρίσουν οι άνθρωποι την ευτυχία … Και η ειρήνη να βασιλεύει στη γη.
Κυριακή, 12 Ιουλίου 2020 00:32

Η εκδιδόμενη… άποψη του Αντώνη Αντωνάκου

Γράφτηκε από
 

Η εκδιδόμενη… άποψη.
«Το νόημα μιας λέξης βρίσκεται στη χρήση που αυτή επιτελεί», Βιτγκενστάιν
Επειδή, ενώ βαραίνουν τα μαύρα σύννεφα και πληθαίνουν τα κακά μαντάτα, το κλίμα θυμίζει το: «εδώ ο κόσμος χάνεται και τα… βουβάλια κυλιούνται στη λάσπη τους», ο φίλος μου ο Περικλής αποφάσισε να γράψει στον Περικλή τον νεότερο.
«Αγαπητέ Περικλή, αναφέρεις συχνά κάποια «άποψη» και επειδή ανησυχώ με τον ενθουσιασμό σου αποφάσισα να σου γράψω μερικές σκέψεις μου για το θέμα. Αν και δεν υπάρχουν πρόστυχες λέξεις αλλά μόνο πρόστυχα μυαλά, επειδή, στον δημόσιο λόγο, γραπτό ή προφορικό, δεν είναι δυνατό να γνωρίζουμε πόσα πρόστυχα μυαλά μας διαβάζουν ή μας ακούν, καλό είναι να αποφεύγουμε τις «βρώμικες» λέξεις και στην θέση τους να χρησιμοποιούμε υποκοριστικά ή σε τελική ανάλυση πιο κόσμιες εκδοχές τους. Έτσι, όταν αναφερόμαστε στο «αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου», αποφεύγοντας την ορολογία χαμαιτυπείου, μιλάμε για εκδιδόμενες. Παρομοίως αντί για το «νταβατζής», της λαϊκής καθομιλουμένης, μπορούμε να χρησιμοποιούμε την λέξη προστάτης ή ακόμα καλύτερα «εκδότης». Η τελευταία εκδοχή είναι προτιμότερη αφού συνδέεται με το «λειτούργημα» της εκδιδόμενης.

Στο ίδιο πνεύμα θα μπορούσαμε να πούμε, αποφεύγοντας τις «βρώμικες» λέξεις, ότι η εκδιδόμενη διαθέτει την «άποψή» της επ’ αμοιβή. Είναι προφανές ότι η «άποψη» της εκδιδόμενης έχει αξία αφού αποφέρει κέρδη στον εκδότη. Ένας εκδότης είναι δυνατόν να διαχειρίζεται πολλές εκδιδόμενες. Όσο περισσότερες τόσο μεγαλύτερα τα κέρδη για τον εκδότη που διαχειρίζεται τις «απόψεις» τους. Κάποιοι «εκδότες», παρασύρονται από την δύναμη που τους δίνει η διαχείριση των «απόψεων». Πιστεύουν ότι ισχύει το ρητό: «η «άποψη» σέρνει καράβι» και θεωρούν ότι μπορούν καθορίζουν τη «ρότα» οποιουδήποτε «καραβιού». Αλλά δεν είναι όλα τα «καράβια» ίδια. Ούτε όλοι οι «καπετάνιοι». Ούτε βεβαίως όλα τα πληρώματα είναι «μοιραία και άβουλα», έρμαια της βούλησης του «καπετάνιου» και των «απόψεων» με τις οποίες οι «εκδότες» επιχειρούν να τον επηρεάσουν.
Βεβαίως, μερικές φορές, ο εμφανιζόμενος ως «εκδότης» δεν είναι τίποτε άλλο από μια απλή βιτρίνα, ένας διαχειριστής/«ματρόνα». Ο διαχειριστής/«ματρόνα» διαχειρίζεται την εκδιδόμενη έχοντας απόλυτη συναίσθηση ότι η «άποψή» της οφείλει να υπηρετεί τα συμφέροντα του «εκδότη». Οι «εκδιδόμενες» είναι ενίοτε φορείς μεταδοτικών ασθενειών. Οι μεταδοτικές ασθένειες, επειδή είναι κατ’ αρχήν αφανείς, είναι επικίνδυνες. Ο ανυποψίαστος χρήστης μιας «άποψης» δεν γνωρίζει τον κίνδυνο που διατρέχει. Οι ασθένειες αυτές μεταδίδονται εύκολα -σαν τις φήμες ή τα fakenews- με την επαφή.
Οι δυσκολίες που πρέπει να αντιμετωπίσουν οι μη «παροικούντες…» -αδαείς ή απλώς άπειροι, νέοι και αμύητοι-, στην προσπάθεια να ξεχωρίσουν ποιες από τις «απόψεις» που κυκλοφορούν είναι «εκδιδόμενες» και ποιες όχι είναι μεγάλες. Γιατί εκτός από τις «ξεφωνημένες» υπάρχουν και πολλές που κυκλοφορούν ντυμένες με το «λευκό της αγνότητας». Από το άλλο μέρος οι «απόψεις» που δεν «εκδίδονται» είναι αναγκαίες και πολύτιμες διασφαλίζοντας την ποιότητα της ζωής, καθορίζοντας το παρόν και, κυρίως, το μέλλον.
Αγαπητέ Περικλή, οφείλεις να μελετάς τις απόψεις αξιολογώντας την ουσία τους. Να επιλέγεις εκείνες με τις οποίες θέλεις να συμπορευτείς αλλά να απορρίπτεις τις «εκδιδόμενες». Στηρίζοντας τους δυνατούς «καπετάνιους» και τα υπεύθυνα «πληρώματα» κερδίζεις το μέλλον. Σε χαιρετώ, Περικλής ο πρεσβύτερος».
Αντωνάκος Αντώνης
11-07-2020
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.           http://www.antonakos.edu.gr

Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Σουλτάνα Ελευθεριάδου

Η βουλευτής Καβάλας του ΣΥΡΙΖΑ Τάνια Ελευθεριάδου αποκάλυψε σήμερα στη Βουλή ότι ο Αλέξανδρος Σβώλος ήταν γνωστός υποστηρικτής της Δεξιάς. Ο Σβώλος. Ο πρωθυπουργός της Κυβέρνησης του Βουνού.

Το ακούσαμε και αυτό! "Ο Αλέξανδρος Σβώλος ήταν υποστηρικτής της Δεξιάς" Αυτός ο ανιστόρητος συρφετός, αποτελεί την παράταξη ΣΥΡΙΖΑ-ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ.

Ο Αλέξανδρος Σβώλος υποστηρικτής της Δεξιάς για βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ. Οι άνθρωποι έχουν βάλει στο μπλέντερ την ιστορία και πίνουν τον χυλό που οι ίδιοι φτιάχνουν...

Ρε ΣΥΡΙΖΑιοι, ανοίξτε και κανένα βιβλίο ιστορίας. Έστω της "δική σας". Άκου εκεί ο Σβώλος δεξιός...

 

Σημειώστε το ονοματάκι, Τάνια Ελευθεριάδου, μπορεί να αποδειχτεί καλύτερη από Νοτοπούλου.

 

 

Ποιος ήταν ο Αλέξανδρος Σβώλος

Ο Αλέξανδρος Ι. Σβώλος (1892 – 1956) ήταν διαπρεπής Έλληνας νομικός και πολιτικός. Κατά την περίοδο της Κατοχής, διετέλεσε πρόεδρος («πρωθυπουργός») της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ, γνωστής και ως «Κυβέρνησης του Βουνού»). Με την ιδιότητα αυτή, αμέσως μετά, ο Σβώλος έλαβε μέρος στο Συνέδριο του Λιβάνου για την ανασυγκρότηση της ελληνικής κυβέρνησης στο Κάιρο και την μετατροπή της σε Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου, στην οποία θα συμμετείχαν και εκπρόσωποι της ΠΕΕΑ. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1944, ο Σβώλος ανέλαβε υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Παπανδρέου.

 

Από το 1945 έως το 1953 διατέλεσε πρόεδρος του Σοσιαλιστικού Κόμματος-Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας και, μετά την συγχώνευση του κόμματος αυτού με το Δημοκρατικό Κόμμα, διετέλεσε πρόεδρος του ενιαίου Δημοκρατικού Κόμματος του Εργαζομένου Λαού (1953–1956).

 

Το 1950 εκλέχθηκε βουλευτής Θεσσαλονίκης, όπως επίσης συνέβη και στις εκλογές του 1956. Ωστόσο, πέθανε μόλις τρεις ημέρες μετά την δεύτερη εκλογή του, στις 22 Φεβρουαρίου 1956 στην Αθήνα.

 

Από πολιτική άποψη, ο Σβώλος ανήκε στην σοσιαλιστική, δημοκρατική, αλλά μη κομμουνιστική αριστερά. Η τοποθέτησή του αυτή τον έφερε συχνά σε ρήξη τόσο με την δεξιά όσο και με της αριστερά. Αρθρογραφούσε συχνά σε εφημερίδες εκφράζοντας πάντα λόγο δημοκρατικό. Ήταν πολιτικός της δημοκρατίας, της ανεκτικότητας και της μετριοπάθειας. Όμως, η εποχή του ήταν εποχή έντονων διχασμών που έσπρωξαν στο περιθώριο φωνές σαν και αυτή του Αλέξανδρου Σβώλου.

 

Κεντρική οδός της Θεσσαλονίκης φέρει το όνομά του, όπως και δρόμοι σε πολλές άλλες πόλεις της Ελλάδας. Στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην οδό Σόλωνος, υπάρχει αίθουσα στην οποία έχει δοθεί το όνομά του, ενώ έχει συσταθεί το 1980 κοινωφελές ίδρυμα με το όνομα «ΙΔΡΥΜΑ ΥΠΟΤΡΟΦΙΩΝ – ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ι. ΣΒΩΛΟΣ» με σκοπό τη χορήγηση υποτροφιών για μεταπτυχιακές σπουδές στις Κοινωνικές και Οικονομικές Επιστήμες πανεπιστημίων χωρών της Ευρώπης.

 

Παρασκευή, 03 Ιουλίου 2020 00:24

Προγκίξτε τους ηλίθιους

Γράφτηκε από
 
 
Προγκίξτε τους ηλίθιους Ε δεν θα βγούμε δα και στην παρανομία εμείς για να παριστάνουν οι ηλίθιοι τους κανονικούς. Διότι όσο βρίσκουν ελεύθερο πεδίο, τόσο δηλητηριάζουν μυαλά.

Χθες ένας τύπος που με πέτυχε στο κέντρο, με καθήλωσε και επί μισή ώρα μου εξηγούσε πως όταν θα κυκλοφορήσει το εμβόλιο του κορονοϊού (που κατά την πεποίθηση του υπάρχει και το κρύβουν) θα μας φυτέψουν το τσιπάκι παρακολούθησης στο αίμα.

Κι όσο μου μιλούσε, έγραψε στα social media του «αυτή την στιγμή στην οδό Ακαδημίας, τα ψέλνω στον Καμπουράκη».

Κατά τα λοιπά, φοβόταν μήπως ο Γκέιτς ή ο Σόρος τον θέσουν υπό παρακολούθηση.


Έχουμε γεμίσει ηλίθιους, το γράφω ευθέως και δεν μ’ ενδιαφέρει καθόλου αντίδραση τους. 


Όχι ψεκασμένους ή παραπλανημένους ή συνωμοσιολόγους, αυτοί είναι επιεικείς και κατά βάση αθωωτικοί χαρακτηρισμοί που εν τέλει τους δίνουν χώρο να αναπτύσσονται και να εκφράζονται.

Ο μοναδικός χαρακτηρισμός που τους πάει γάντι είναι ηλίθιοι.

Και ως ηλίθιοι, είναι επικίνδυνοι.

Και δεν με νοιάζει αν είναι επικίνδυνοι για τον εαυτό τους, με κόφτει πολύ όμως διότι καταλήγουν επικίνδυνοι για μένα και τους ανθρώπους μου.

Κρατάνε στο χέρι το έξυπνο κινητό τους, που αν το αποφασίσει ο εισαγγελέας μπορεί να δείξει που ακριβώς βρίσκονταν κάθε λεπτό του προηγούμενου τριμήνου, διαρκώς σηκώνουν πληροφορίες και φωτογραφίες για το που είναι και τι κάνουν για να το μάθει όλος ο κόσμος, αλλά το μόνο που τους καίει είναι ο αγώνας εναντίον του εμβολίου.

Θα μου πείτε πως όπως πάνε τα πράγματα ενδέχεται να κάνουν αγώνα στο κενό καθώς εμβόλιο δεν φαίνεται στον ορίζοντα, όμως η τραγωδία είναι ότι για να φθάσουν να λένε αυτά τα πράγματα, το μυαλό τους έχει πάρει ένα εντελώς λανθασμένο δρόμο που επιδρά στα πάντα κι όχι μόνο στο θέμα του κορονοϊού.

Μπορεί να είμαι υπερβολικός, αλλά έχω συναντήσει τόσο πολλούς γύρω μου, που αρχίζω πραγματικά να ανησυχώ για το μέλλον μας ως κοινωνία.

Όταν ένα ικανό κομμάτι του πληθυσμού αρνείται να σκεφτεί και να πράξει ορθολογικά πάνω σ’ ένα μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας, είναι δυνατόν να το κάνει στην δουλειά του, στις κοινωνικές του σχέσεις ή στις πολιτικές του επιλογές;

Κοντολογίς, μπορεί κάποιος να είναι ηλίθιος μόνο στο ζήτημα του κορονοϊού, αλλά στα υπόλοιπα να είναι κανονικός;

Συμπαθάτε με, αλλά εγώ το αποκλείω.

Άρα δεν κάνει ζημιά μόνο στην υπόθεση της πανδημίας, κάνει όπου βρεθεί κι όπου σταθεί.

Δεν ξέρω τι κάνετε εσείς όταν πέφτετε πάνω σε τέτοιους, εγώ πάντως τον τελευταίο καιρό τους προγκίζω κανονικά.

Παλιότερα χαμογελούσα ή αδιαφορούσα, όμως το κακό έχει πλέον παραγίνει. Τώρα τους την πέφτω άσχημα.

Δεν γίνεται οι ανόητοι να είναι οι μόνοι που μιλάνε, ενώ οι ορθολογιστές άνθρωποι που προσπαθούν να κρατήσουν όρθια την κοινωνία και την οικονομία να κάθονται απαθείς να τους ακούνε. 


Νισάφι πια.

Όταν ακούω κάποιον αν μου λέει
  • ότι κορονοϊός δεν υπάρχει, 
  • ότι οι εντατικές και τα πτώματα είναι κατασκευασμένα πλάνα, 
  • ότι τα lock dawn είναι προϊόντα κάποιας παγκόσμιας συνωμοσίας για να μας φτωχύνουν ή να μας παρακολουθήσουν, 
...του λέω ευθέως ότι είναι ηλίθιος.

Και προκαλώ και τους γύρω να κάνουν το ίδιο.

Ε δεν θα βγούμε δα και στην παρανομία εμείς για να παριστάνουν οι ηλίθιοι τους κανονικούς. 


Διότι όσο βρίσκουν ελεύθερο πεδίο, τόσο δηλητηριάζουν μυαλά.

Ας νιώσουν λίγο άσχημα, ας αντιληφθούν ότι δεν είναι οι έξυπνοι της παρέας αλλά μια μειοψηφία ανόητων. 

Όχι για να αλλάξουν μυαλά, αλλά για να σωπάσουν.


Δημήτρης Καμπουράκης
liberal.gr
Τετάρτη, 01 Ιουλίου 2020 00:53

Μήπως ήρθε η ώρα για το δικό μας Casus belli;

Γράφτηκε από
 

Για τους Τούρκους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ, πιθανή απόφαση της Ελλάδας για επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Αιγαίο από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια συνιστά casus belli. Η Άγκυρα έχει προειδοποιήσει από το 1995 ότι ενδεχόμενη επιμήκυνση της ελληνικής χωρικής θάλασσας στο Αιγαίο στα 12 ν.μ. θα θεωρηθεί εχθρική πράξη και θα σημάνει πόλεμο.

 
Με αυτό τον απόλυτο τρόπο θέτουν οι Τούρκοι τους όρους για την υποτιθέμενη καλή γειτονία. Αντί της συνεννόησης και του διαλόγου, το casus belli, η αιτία πολέμου.
Τα χρόνια που μεσολάβησαν από την διακήρυξη αυτή της Άγκυρας, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις έχουν διέλθει διάφορες φάσεις, από την κρίση των Ιμίων, μέχρι την αναζήτηση οικονομικής συνεργασίας και τις κοινές συνεδριάσεις των υπουργικών συμβουλίων των δύο χωρών, από την διπλωματία των σεισμών στην κρίση του Έβρου με την απόπειρα εισβολής παράνομων μεταναστών, αναλόγως της εποχής περνούν από διακυμάνσεις που χαρακτηρίζονται από ανεκτά φιλικές επαφές μέχρι την ψυχροπολεμική φάση του λεγόμενου «μη πολέμου».

Εδώ και αρκετούς μήνες, οι Τούρκοι υλοποιούν μια νέα, αναθεωρητική στρατηγική.

Από τη θεωρία της Γαλάζιας Πατρίδας στην οποία πιστεύουν ότι ανήκει το μισό Αιγαίο ανατολικά του 25ου μεσημβρινού, στις γκρίζες ζώνες, δηλαδή την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε μια σειρά από νησιά και νησίδες στο Αιγαίο, στον ισχυρισμό ότι το Καστελόριζο είναι περίπου ένα νησί που βρέθηκε στη λάθος πλευρά του χάρτη και άρα η Τουρκία σχεδόν νομιμοποιείται να το… καταπιεί, μέχρι την απόπειρα σφετερισμού ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων σε θαλάσσιες ζώνες ανοιχτά της Ρόδου, της Καρπάθου, της Κάσου, ακόμη και της Κρήτης, όπου είναι προφανές διά γυμνού οφθαλμού ακόμη και στα νήπια ότι η Άγκυρα δεν θα έπρεπε να εχει διεκδικήσεις.
Πώς θα έπρεπε να αντιμετωπίσει η Ελλάδα, όχι μόνο οι κυβερνήσεις αλλά συνολικά οι πολίτες της χώρας, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες ως έθνος την τουρκική απειλή;
Με πολιτική κατευνασμού, διάλογο, υποχωρήσεις και συμβιβασμό, με το δέλεαρ των ευρωπαϊκών ταμείων και του χρήματος από τις Βρυξέλλες με το οποίο ευχόμαστε να εξημερωθεί το θηρίο; Μήπως άραγε έχουν δίκιο όσοι λένε ότι καμία ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να δώσει στους Τούρκους όλα όσα ζητούν σε βάρος ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, την ώρα που ακόμη κι αυτά που θα μπορούσαμε να παραχωρήσουμε απλώς δεν είναι αρκετά για τους Τούρκους;
Ποια είναι η λύση;
Μήπως θα έπρεπε να εξεταστούν κι άλλες εναλλακτικές, την ώρα μάλιστα που η κυβέρνηση πασχίζει να πείσει φίλους και συμμάχους ότι αν η Τουρκία υλοποιήσει τις απειλές της για έρευνες υδρογονανθράκων σε περιοχές 6 μίλια από την Κρήτη και την Ρόδο, η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα;

Μήπως έχει έρθει ο χρόνος να εξηγήσει και η Ελλάδα ότι η τακτική κάποιων Τούρκων να ισχυρίζονται ότι -για παράδειγμα- το Αγαθονήσι είναι δήθεν τουρκικό έδαφος συνιστά για την Αθήνα casus belli;

Διότι μπορεί να είναι ένας φτηνός, ψευδής και ανιστόρητος ισχυρισμός που διακινείται από περιθωριακές τουρκικές εφημερίδες, όλοι όμως αντιλαμβάνονται ότι πες, πες, ακόμη και από το μεγαλύτερο ψέμα κάτι θα μείνει.
Παραγνωρίζει κανείς ότι με τέτοιες ανοησίες ίσως κάποιες μάζες Τούρκων να μεγαλώσουν πιστεύοντας ότι η Ελλάδα τους έχει… κλέψει το Αγαθονήσι;
Ο πόλεμος δεν θα έπρεπε και δεν είναι η λύση. Η συνεννόηση και ο διάλογος είναι οι βασικές επιλογές. Όταν όμως έχεις να κάνεις με γείτονες που συνεχώς διεκδικούν, ποια είναι η καλύτερη απάντηση;
Μήπως έχει έρθει η ώρα και η Ελλάδα, να εξετάσει έστω το ενδεχόμενο να εξηγήσει στους φίλους και συμμάχους που σήμερα αναζητά, ότι πιθανή απόπειρα της Τουρκίας να εκμεταλλευθεί πλουτοπαραγωγικές πηγές στο όριο των 6 ν.μ. από τις ακτές των νησιών του Αιγαίου ισοδυναμεί με casus belli;

protothema

Πελατειακή «ελεύθερη οικονομία».

«Ένας πελατειακός πυρετός, μια ασθένεια εξίσου απειλητική με την COVID-19, αλλά τόσο παλιά όσο το ελληνικό κράτος, επανεμφανίστηκε στη σκιά του κορωνοϊού, δοκιμάζοντας όχι μόνο τις αντοχές των επιχειρήσεων και των τραπεζών, αλλά κυρίως την τιμή του πολιτικού συστήματος.», Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 21/06/2020

Δεν είναι «φρέσκα νέα», κάθε άλλο. Είναι γνωστό ότι «κάτι πολύ σάπιο» υπάρχει στο βασίλειο της Ελληνικής «αγοράς». Οι στρεβλώσεις δεν υφίστανται μόνο στον αντιπαραγωγικό της χαρακτήρα. Δεν ανάγονται μόνο στο μικρό μερίδιο που κατέχουν στην οικονομία ο πρωτογενής και ο δευτερογενής τομέας με αποτέλεσμα, έχοντας έντονα παρασιτικό χαρακτήρα, να είναι ευάλωτη στις κρίσεις. Δυστυχώς οι στρεβλώσεις οφείλονται και στην χρόνια «αμαρτωλή» εξάρτησή της από το κράτος. Από τους πολιτικούς –αλλά και από τα εκτελεστικά όργανα της πολιτείας, δεν είναι τυχαίο ότι οι Δ.Υ. που ευδοκιμούν στην πολιτική είναι κατά κανόνα εφοριακοί- με τους οποίους συνάπτουν πελατειακές σχέσεις. Πελατειακές σχέσεις που διαμορφώνουν και συντηρούν ένα «λαθρόβιο» κομμάτι της αγοράς που επιβιώνει χάρις στην φοροδιαφυγή, την εισφοροδιαφυγή, στα δανεικά κι αγύριστα και στα «προγράμματα». Η επιμονή σε αυτές τις συνήθειες –όπως καταγγέλλει, πρωτοσέλιδα, η Καθημερινή- δείχνει ότι η χρεωκοπία δεν μας δίδαξε τίποτα. Ότι εξακολουθούμε να πλέουμε στην ίδια ρότα. Δεν φαίνεται να έχουμε κατανοήσει ότι η στρεβλή «ανάπτυξη» ήταν η κύρια αιτία που οδηγηθήκαμε στα βράχια.

 

Σε άρθρο του Economist(Καθημερινή, 15/4/2006) αναλύονται οι λόγοι για τους οποίους: «η στρεβλή στήριξη αντιπαραγωγικών εταιρειών» αποτελεί κίνδυνο για την οικονομία. Το άρθρο αναφέρεται φυσικά στην Αμερικάνικη αγορά αλλά είναι σαφές ότι η επιπτώσεις της στήριξης των εταιρειών «ζόμπι» είναι πολλαπλάσια επικίνδυνη και καταστροφική για την χώρα μας και την «αγορά» της. Επισημαίνει ότι οι εταιρείες αυτές «εκμεταλλεύονται τη νομοθεσία […] για να μην ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις σ' ό,τι αφορά την παροχή συντάξεων και τις συμβάσεις εργασίας». Ασφαλώς για την Ελλάδα θα μπορούσαμε να προσθέσουμε και πολλά άλλα «κόλπα» τα οποία μετέρχονται για να αποφύγουν τις υποχρεώσεις τους προς την πολιτεία, τους εργαζόμενους και την κοινωνία. Συνεχίζει το άρθρο επισημαίνοντας ότι ειδικότερα, «αυτές που δεν ανήκαν στον μεταποιητικό κλάδο και, επομένως, ήταν απομονωμένες από τον παγκόσμιο ανταγωνισμό- απορροφούσαν επιχορηγήσεις από εσφαλμένα διοικούμενες τράπεζες». Βεβαίως, όσον αφορά την χώρα μας, οι «εσφαλμένες διοικήσεις» ήταν συνήθως πολιτικά καθοδηγούμενες και συνεπώς πλήρως ενταγμένες στο πελατειακό σύστημα. Επιπλέον στα τραπεζικά δάνεια θα πρέπει να προστεθούν και οι παροχές «ενισχύσεων» είτε από τα κρατικά ταμεία είτε από τα διάφορα Ευρωπαϊκά προγράμματα. Ας συνυπολογιστεί, μάλιστα, το γεγονός ότι σπανίως οι εταιρείες αυτές ασχολούνται με την μεταποίηση. Όντας κατά συνέπεια «απομονωμένες από τον παγκόσμιο ανταγωνισμό» συντηρούνται ευκολότερα με «τεχνητά» μέσα.

Όπως επισημαίνεται στο άρθρο, εφ’ όσον «οι μη παραγωγικές εταιρείες εξακολουθούν να λειτουργούν» στηριζόμενες σε νομοθετικά παράθυρα και πολιτικά οικονομικά δεκανίκια δεν είναι εφικτή η εξυγίανση της οικονομίας. Αυτό είναι το τίμημα της συντήρησης μη βιώσιμων επιχειρήσεων, οι οποίες αντί να κλείσουν ανοίγοντας το πεδίο για νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες, στον ίδιο ή σε άλλους πιο πρόσφορους κλάδους, συνεχίζουν την λειτουργία τους σπαταλώντας επιχορηγήσεις και επισφαλή δάνεια τα οποία δεν πρόκειται να επιστραφούν.

Σε πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της Καθημερινής(21/6/20) υπό τον εμφατικό τίτλο «Πελατειακός πυρετός για τα εγγυημένα δάνεια» αναλύεται με ενάργεια η «ανηθικότητα» της διατήρησης μιας παλιάς πρακτικής που θέτει σε δοκιμασία «όχι μόνο τις αντοχές των επιχειρήσεων και των τραπεζών, αλλά κυρίως την τιμή του πολιτικού συστήματος». Οι παρεμβάσεις πολιτικών προσώπων προκειμένου να χορηγηθούν δάνεια σε επιχειρήσεις που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις ή, ακόμα χειρότερα, σε επιχειρήσεις οι οποίες έχουν αποδειχθεί στο παρελθόν αφερέγγυες αποδεικνύουν, για μια ακόμα φορά, ότι «Το χρήμα με τη μικρότερη αξία είναι το χρήμα των φορολογουμένων, που γεμίζει το δημόσιο ταμείο». Γιατί, στο τέλος οι πολίτες θα κληθούν, για μια ακόμα φορά, να καλύψουν τις μαύρες τρύπες του προϋπολογισμού και τα κόκκινα δάνεια των τραπεζών.

Πριν από λίγους μήνες, πρωτοσέλιδο εφημερίδας αναφερόταν στα υπέρογκα κόκκινα δάνεια(670 εκ. €) τριών ξενοδοχειακών επιχειρήσεων. Με αφορμή τα κόκκινα δάνεια των τουριστικών επιχειρήσεων ο Σεραφείμ Κωνσταντινίδης με άρθρο στην Καθημερινή(21/9/19) επεσήμανε το «παράδοξο» ένας κλάδος που τα τελευταία χρόνια γνώριζε δυναμική ανάπτυξη να εμφανίζει αδυναμία εξυπηρέτησης των δανείων. Χαρακτηριστικά τόνιζε ότι: «Περισσότερες από τις μισές χορηγήσεις που έχουν δοθεί σε επιχειρήσεις τουρισμού είναι απλήρωτες». Βεβαίως, στο ίδιο άρθρο, έδινε και μια εξήγηση για το γεγονός ότι οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις «εμφανί­ζουν ζημίες και δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τις υποχρεώσεις τους» συμπληρώνοντας ότι «Υπάρχουν, όμως, και καλά νέα.» αφού «Οι εταιρείες που ανακαινίζουν τα ξενοδοχεία, όπως και οι άλλες που τα προμηθεύουν τρό­φιμα. ποτά, κλινοσκεπάσματα και άλλα αναλώσιμα, είναι εξαιρετικά κερδοφόρες. Συνήθως ανήκουν σε πρόσωπα από τις οικογένειες υπερχρεωμένων ξενοδόχων». Αλλά βεβαίως όπως είχα επισημάνει στο άρθρο «Η χαμένη τιμή των «επενδύσεων».»,29/09/2019» προφανώς δεν είναι μόνο οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις προβληματικές. Αυτές τις «κλινικά νεκρές» επιχειρήσεις επισημαίνει, με νέο πρωτοσέλιδο, -«Στήριξη σε εταιρείες-ζόμπι»- η Καθημερινή(24/6/20) ότι επιχειρεί η κυβέρνηση να στηρίξει.

Η κρισιμότητα της κατάστασης, η επερχόμενη ύφεση, το ενδεχόμενο ενός δεύτερου κύματος της πανδημίας, η εξ Ανατολών απειλή, καθιστούν εγκληματική κάθε περαιτέρω διολίσθηση σε προσφιλείς πρακτικές του παρελθόντος. Επιπλέον, όπως επισημαίνει ο Κώστας Καλίτσης(Καθημερινή, 24/5/2020), δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι: «η δυναμική της ελληνικής οικονομίας είχε γυρίσει σε αρνητική αρκετούς μήνες πριν ξεσπάσει η πανδημία. Αυτό καθιστά την ανάγκη άμεσων και ριζικών μεταρρυθμίσεων ζωτικής σημασίας. Έπρεπε να είχαμε ήδη ξεκινήσει. Όπως επισημαίνει ο αρθρογράφος η ανάγκη «ανασυγκρότησης του παραγωγικού μοντέλου» αποτελεί κοινή παραδοχή. Ο τουρισμός είναι ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο αλλά δεν αρκεί. Οι επενδύσεις στο Ελληνικό και την Κασσιόπη είναι σημαντικές, έπρεπε να έχουν προκαθοριστεί πριν από την τέλεση των Ο.Α., αλλά δεν αποτελούν οδοδείκτες για αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου. Στην ειδήσεις καταγράφηκε το ενδιαφέρον των Ισραηλινών για την ΕΛΒΟ και τα ναυπηγεία Ελευσίνας. Για δύο από τις δεκάδες ελπιδοφόρες και εμβληματικές βιομηχανίες που «κατορθώσαμε» να χρεοκοπήσουμε.

Οφείλουμε τελικά να πιάσουμε το νήμα από την αρχή. Να ξεκινήσουμε από το σημείο που το «σοσιαλιστικό μοντέλο» μας οδήγησε σε λάθος δρόμους. Η ευημερία χωρίς παραγωγική ανάπτυξη είναι πάντα συγκυριακή, δεν είναι βιώσιμη. Η «αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου» βεβαίως δεν γίνεται στο γόνατο. Δεν οδηγεί αυτόματα η «πράσινη» ενέργεια στην ανάπτυξη. Απαιτούνται πολλά περισσότερα. Απαιτείται «μακρά και επίπονη διαδικασία ανασυγκρότησης και ανασύνθεσης» κατά την διάρκεια της οποίας πρέπει «ο κόσμος της εργασίας να προστατευθεί». Κατά τον αρθρογράφο της Καθημερινής όμως «δεν υπάρχουν σχέδια ούτε προσχέδια» για μεταρρυθμίσεις. Αντίθετα επισημαίνει τον κίνδυνο «επιδείνωσης της φοροδιαφυγής» και τεχνητής «μείωσης των τζίρων προκειμένου κάθε πικραμένος να μπει σε κάποιο πρόγραμμα».

Αντωνάκος Αντώνης

29-06-2020

antonakosantonis@gmail.com           http://www.antonakos.edu.gr

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2020 00:38

Ψέμμα κάθε λέξη στη στάνη του Αλέξη!

Γράφτηκε από
 
Πόσο ...ερασιτέχνες ήταν τελικά οι Αντρέας, Άκης, Κουτσόγιωργας, Λούβαρης, Λαλιώτης, ΠαπαντωνίουΣε λίγο θα κάνουν ότι δεν ξέρουν τον Παπαγγελόπουλο. Αφού ο ίδιος έφερε τη διάταξη και την απέσυραν λίγο πριν πέσουν, τώρα κάνουν τους ανήξερους. - Πέρκα: Δεν φέραμε εμείς διάταξη νομιμοποίησης παράνομου υλικού
Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2020 00:34

Tελικά ποιο είναι το «μαγαζί»-BINTEO

Γράφτηκε από
 
Όταν οι συριζαίοι λένε για "μαγαζί" εννοούν τη χώρα. Όλοι το ξέρουν αυτό!
Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2020 00:33

Χορηγοί ή «αγαπητικοί» του Αντώνη Αντωνάκου

Γράφτηκε από
 

Χορηγοί ή «αγαπητικοί»;
Ο χορηγός συγκροτούσε μια ομάδα πολιτών, οι οποίοι υπηρετούσαν στο θέατρο ως χορός, και τους προσέφερε στέγαση αλλά και σίτιση για τις πρόβες. Φρόντιζε για όλες τις ανάγκες […] Πλήρωνε τις φορεσιές για τους ηθοποιούς και άλλες έκτακτες ανάγκες, τα «παραχορήματα», τους κομπάρσους, δεύτερο βοηθητικό χορό, και διάφορες άλλες ανάγκες, […]. Wikipedia
Ως γνήσιοι, εξ αίματος, απόγονοι των αρχαίων ημών προγόνων δεν θα μπορούσαμε να μην συνεχίζουμε την παράδοση. Όμως έχουμε, φυσικά, εκσυγχρονίσει τους διάφορους «πρωταγωνιστές» του «θεάματος», τους «θιάσους» τον «χορό» και την σκηνή της «παράστασης». Είναι φυσικό, αφού η πόλις-κράτος δεν υφίσταται πια, να μην υπάρχει ούτε το θέατρο, στην αρχαία του μορφή και ρόλο, όπως δεν υπάρχουν και οι δημοκρατικοί θεσμοί που δημιούργησαν τον Χρυσό Αιώνα. Όμως σε πείσμα των αναγκαστικών, αλλά και των άλλων «εκσυγχρονισμών» οι χορηγίες εξακολουθούν να υφίστανται, «εκσυγχρονισμένες» φυσικά.

Είναι πασίγνωστο και ομολογημένο το ένα(1) εκατ. που εισέπραξε, για λογαριασμό του «εκσυγχρονισμού», ο «στρατηγός» του. Άλλωστε, σύμφωνα με την κατάθεση-δήλωση του ιδίου, κατά το σωτήριο έτος 2000 εισέρευσαν στα ταμεία του «Κινήματος» 16 δισ. δρχ. ως «χορηγίες» επιχειρήσεων. Αν το ποσό εντυπωσιάζει θα πρέπει να συγκριθεί με τα 105 δισ. €(35 τρισ. δρχ.) που άλλαξαν χέρια κατά την μεγάλη «ληστεία» του χρηματιστηρίου, που έλαβε χώρα εκείνη την περίοδο. Υπό το «άσβηστο φανάρι» της κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού φυσικά. Προφανώς οι «χορηγίες» δεν κατευθύνονταν –και δεν κατευθύνονται- μόνο προς τον, εκάστοτε, εβρισκόμενο επί σκηνής «θίασο» αλλά και προς τους εφεδρικούς.
Επίσης οι «χορηγίες» δεν κατευθύνονταν μόνο σε «θιάσους» αλλά και σε πρωταγωνιστές. Τα «αμέτρητα» του Άκη και τα μετρημένα(400.000€) του Τάσου είναι προφανώς η κορυφή του παγόβουνου. Οι χορηγίες που τρέχουν προς ορισμένους «πρωταγωνιστές» μπορεί να ξεπερνούν, αθροιστικά, τις αντίστοιχες προς τους «θιάσους». Είναι φυσικό αφού -ανέκαθεν ίσως αλλά τις τελευταίες δεκαετίες με ιδιαίτερη ένταση- είναι ιδιαιτέρα must, όταν διαθέτεις το χρήμα, να έχεις «δεσμό» -όχι αίματος αλλά χρήματος- με έναν, τουλάχιστον, «πρωταγωνιστή». Προς αμοιβαίο όφελος, όπως είναι αυτονόητο, «χορηγού» και «επιχορηγούμενου».
Επειδή, όπως λέει ο λαός, «τρώγοντας ανοίγει η όρεξη» -και στα πλαίσια της ελεύθερης οικονομίας και του «γνήσιου και ανόθευτου» ανταγωνισμού- με το πέρασμα του χρόνου οι «χορηγοί» έβαλαν στόχο την διαμόρφωση δεσμών με ολόκληρους «θιάσους». Οι λόγοι είναι αυτονόητοι και δεν απαιτείται ανάλυσή τους. Είναι γνωστό ότι, ανέκαθεν, ορισμένοι επέβαλαν την πρωταγωνίστρια(ή τον πρωταγωνιστή) της «καρδίας» τους χρηματοδοτώντας την «παράσταση». Αφού κανένας δεν «τρώει» μόνο «αγάπη», μετά την εποχή του ρομαντισμού, απαιτείται το έργο να «κόβει και εισιτήρια». Έτσι οι «ξεπεσμένοι θίασοι» και οι «παρακατιανοί πρωταγωνιστές» ξεμένοντας από χορηγούς είναι αναγκασμένοι να περιοριστούν σε «ρόλους» gueststar. Ενίοτε, ορισμένοι «χορηγοί» ονειρεύονται τον εαυτό τους στον ρόλο του πρωταγωνιστή. Ίσως, γιατί, «πολλοί μίσησαν το χρήμα αλλά την δόξα ουδείς». Ο Μπερλουσκόνι έδειξε τον δρόμο ανοίγοντας την όρεξη σε μιμητές.
Οι «παραστάσεις» δεν είναι, φυσικά, διαδραστικές. Οι «θεατές», σε αντίθεση με τα εικαζόμενα, -και τα προβλεπόμενα στο «πρόγραμμα»- δεν συμμετέχουν. Εθισμένοι μπροστά στις οθόνες «καθεύδουν» -διχασμένοι μεταξύ «Παλαιολόγου» και «Νοταρά»- ενώ οι «εχθροί» είναι εντός των τειχών, η Δημοκρατία «στα γήπεδα αναστενάζει» και η Ελλάδα με τσακισμένα άρμενα περιμένει τις νέες καταιγίδες.
Αντωνάκος Αντώνης
23-06-2020
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.">antonakosantonis@gmail.com       http://www.antonakos.edu.gr
Τρίτη, 23 Ιουνίου 2020 00:30

ΕΞΟΧΟ, respect...

Γράφτηκε από
 
ΕΞΟΧΟ, respect...Να ενημερώσω ότι τα "Μένουμε Ευρώπη" και αργότερα τα "Παραιτηθείτε" δεν ήταν μόνο κάποιες μαζικές... συγκεντρώσεις.
Αυτές, ήταν το αυτονόητο που μπορούσαμε να κάνουμε ως Πολίτες.
• Ήταν κυρίως ο καθημερινός, 24ωρος Αγώνας στο διαδίκτυο, στις δουλειές μας & στους κοινωνικούς κύκλους μας απέναντι σε μια Καλοκουρδισμένη Μηχανή κομματικής Προπαγάνδας από τα Υπόγεια της Κουμουνδούρου, των ΑΝΕΛ, των Αριστερών Εισαγγελέων και της Χρυσής Αυγής.
Με τεράστιο οικονομικό, επαγγελματικό και προσωπικό κόστος για πολλούς από εμάς.
Διότι όταν αγγίζεις Κοινωνικοπολιτικά ζητήματα, αποκτάς εκτός από πολλούς φίλους, και (πάρα) πολλούς εχθρούς. Ακόμα και μέσα στην ίδια σου την Οικογένεια.

Ειδικά σε εποχές, που όποιος τολμούσε να αμφισβητήσει τον "Μεγάλο Ηγέτη Αλέξη" ήταν αυτομάτως "Δεξιός Φασίστας!".
• Καθημερινός Αγώνας λοιπόν,
όσο δηλαδή αρκετοί απ' αυτούς που κυβερνούν τώρα,
μαζί με τις "καλλονές" & τους "μοντέλους" του Ίνσταγκραμ, αλλά και τους εγχώριους Εντεχνοκαλλιτεχνάδες,
είτε είχαν ενθουσιαστεί απ' τα Αριστερακροδεξιά Λεφτόδεντρα,
είτε πετούσαν... χαρταετό,
ανεβάζοντας μόνο κανά "Je suis Charlie" όλα αυτά τα χρόνια της Αντιμνημονιακής Χολέρας.
• Ο Αγώνας αυτός όμως, έγινε για ολόκληρη την χώρα.
Και για τους απολιτίκ, και για τους άσχετους, και για τους Πουροτηνέητζερ με τα παιδικά Ξενοφοβικά Αντιευρωπαϊκά σύνδρομα και για τους υπόλοιπους εγχώριους... " Idiot-ες".
• Οι απώλειες Αγωνιστών, πραγματικών, όχι κατασκευασμένων, όπως αυτούς που πλάθει η Αριστερά, τα αμέσως επόμενα χρόνια στις 2 παράλληλες κινήσεις ήταν -θεωρώ- σχετικά λίγες.
• Προήλθαν είτε από τυπάκια που πάτησαν την μπανανόφλουδα του Παρακράτους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και μουσκεύτηκαν με τις μαύρες βαλίτσες στις "Πρέσπες", αρχίζοντας μέσα σε ένα βράδυ να πιπιλίζουν τις κατουρημένες -και απ' τους ίδιους- ποδιές των Τσιπροκαμμένων απλά για να δείξουν (Σε ποιον; Ίσως στους γονείς τους που ποτέ δεν τους αγάπησαν όσο οι ίδιοι θα ήθελαν;) πόσο "Καλοί & Προοδευτικοί ΆνθρΩπες" δήθεν είναι,
είτε από Κομματόσκυλα που τα μάζεψαν οι Πατερούληδες τους όσο αυξάνονταν οι πιθανότητες να πάρουν -και με τις πλάτες μας- οι ίδιοι την κουτάλα.
Είτε τέλος, από ακραίους, που κανένα Ευρωπαϊκό Ιδεώδες όπως αποδείχθηκε δεν τους ένωνε το 2015, και προφανώς απλά κρατούσαν τα ζεστά ευρουδάκια τους σε Ελλαδικές τράπεζες.
• Τους είδαμε και τους ξέρουμε πλέον. Όλους.
Κάποιοι έγιναν μάλιστα κανονικότατοι... Ζαίοι, προτάσσοντας το πραγματικά κωμικό "Εγώ δεν είμαι Σύριζα, ΑΛΛΑ..."
Κάποιοι άλλοι απ' αυτούς, μπήκαν σε μια μόνιμη χειμερία νάρκη, και ξετσουτσούνιασαν μόνο για λίγο στο ψευδοενωτικό ευκολάκι του "Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ!!!!" δίπλα στους παπάδες, στους Ζαίους, στους Νεοναζί, στους "Κάτσε να μην κάνει καμιά πατάτα ο Αλέξης μας" που τον Ιούλιο του '19 πήγαν και το ξαναέριξαν "Αριστερά", στον Καμμένο που... συγκυβερνούσε, στους κάθε είδους Όχιδες, ακόμα και στον ίδιο τον Κοτζιά (!) που κατέβαζε στους δρόμους το "ΠΡΑΤΤΩ". Μετά την Τελευταία Μπλόφα ήταν και η Τελευταία Φασοκωμωδία.
Οι ίδιοι, ευτυχώς λίγοι σε αριθμό και με μικρό Πολιτικό ανάστημα, όσο οι περισσότεροι σφίγγαμε εκ νέου τα δόντια μέσα στον Covid, έγραφαν για "Ανοσίες Αγέλης", "Παγκόσμια Συνομωσία", "Πρότυπο Σουηδίας" κλπ.
Ανεκδιήγητες μπούρδες εναντίον των Λοιμωξιολόγων δηλαδή, περιμένοντας με λαχτάρα χιλιάδες νεκρούς για να παρουσιαστούν ως "έξυπνοι".
Ψυχικού Τύπου επικίνδυνη Ανοησία. Σχεδόν για λύπηση.
Κακό έκαναν όμως μόνο στην αξιοπιστία τους και σε όσα έχτιζαν οι ίδιοι τα προηγούμενα χρόνια.
• Τώρα, πιο καθαρά από ποτέ, και έχοντας ξεμπλέξει απ' τους ασύγγνωστα αφελείς & τους κοντόθωρα αριβίστες,
τα παράλληλα κινήματα, όσο κυβερνούν επιτέλους -έστω- "κανονικοί" άνθρωποι τη χώρα, βρίσκονται με την ηρεμία της καθολικής νίκης σε stand-by, ώστε να ανασυγκροτηθούν όταν -και αν- ξαναχρειαστεί.
• Διότι,
ο αχταρμάς των ΑγαναΧτισμένων, των Όχιδων, της Οικογένειας Μιχαλολιάκου, της Ανταρσύα, της πανοπλίας, της κρεμάλας, των "Αντίφα" και των Ακροαριστερών του 61,3% μπορεί να τα έχει σπάσει εντελώς και να έχει διαλυθεί.
Αλλά βλαμμένοι ώστε να δημιουργήσουν εκ νέου προβλήματα Ψεκασμού στο μέλλον, υπάρχουν.
• Οι υπόλοιποι, που παλαιότερα ήμασταν άσχετοι με τις βρώμικες τακτικές τους, παραμένουμε έτοιμοι.
Με την Ελλάδα να έχει βγει πιο δυνατή από ποτέ μετά τον Πόλεμο εναντίον του Λαϊκισμού,
δυνατότερη ακόμα και από άλλες, ισχυρότερες χώρες, όπως οι Η.Π.Α. και το Ηνωμένο Βασίλειο,
οι οποίες όπως βλέπουμε περνάνε τώρα ταυτόχρονα με τον Covid την Λαϊκίστικη Παιδική Αρρώστια του 2011-2019 που ξεπεράσαμε εδώ στην Ελλάδα.
• Ας μην μπερδευόμαστε όμως. Δεν... έτυχε.
Πέτυχε.
Απ' όσους άντεξαν να παραμείνουν σταθερά,
όπως άλλωστε αποδεικνύεται πλέον καθημερινά,
στη Σωστή Πλευρά της Ιστορίας.


Iskár Azif
ΈναρξηΠροηγούμενο12345678910ΕπόμενοΤέλος
Σελίδα 1 από 885

Εκπαιδευτικά Νέα