Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  

Άρθρα & Απόψεις (1115)


 

Σάββατο, 13 Απριλίου 2019 00:34

O Φλαντανελάς σπάει τον αποκλεισμό

Γράφτηκε από
 
12 Απριλίου
               Ο Τούρκος ναύαρχος Μπάλτογλου, ενισχυμένος με καράβια που κατέβηκαν από τη Μαύρη θάλασσα, επιχειρεί νέα επίθεση στο φράγμα του Κεράτιου. Γίνεται μια πραγματική ναυμαχία, με ανταλλαγές βλημάτων, αναμμένων πυρσών που ωστόσο δεν μπορούν να βλαψουν τις ψηλές χριστιανικές γαλέρες, ενώ τα βέλη και τα ακόντια των χριστιανών που εκτοξεύονταν από τα ψηλά καταστρώματα ήταν πολύ πιο αποτελεσματικά. Τα χριστιανικά πλοία θα κυκλώσουν τον τούρκικο στόλο που για δεύτερη θα σημάνει υποχώρηση.
             Ο Μωάμεθ βλέπει την αποτυχία του, αλλά από τα λάθη βγάζει και χρήσιμα συμπεράσματα. Ένα κανόνι τοποθετείται σε υπερυψωμένο επίπεδο κοντά στο Πέραν και με τη δεύτερη βολή βυθίζει μια χριστιανική γαλέρα… Η πολιορκία μόλις έχει αρχίσει…
Τετάρτη 18 Απριλίου
             Δυο ώρες μετά τη Δύση ο Μωάμεθ διατάζει γενική επίθεση εναντίον του Μεσοτειχίου, το σημείο εκείνο που είχε στοχεύσει ως το πιο αδύνατο. Είχαν προηγηθεί ισχυρές βολές από τη μπομπάρδα του Ουρβανού που είχαν προκαλέσει ρήγματα στην πύλη του Αγίου Ρωμανού. Βαριά οπλισμένοι στρατιώτες, κρατώντας δαυλούς και χτυπώντας δαιμονισμένα τα τύμπανά τους, προσπαθούν να περάσουν την παραγεμισμένη τάφρο και ορμούν προς το φράχτη που είχαν σηκώσει οι υπερασπιστές.
            << Δεν μπορώ να περιγράψω τις κραυγές με τις οποίες έφταναν στα τείχη>> θυμάται αργότερα ο αυτόπτης μάρτυρας Μπάρμπορο με ρίγος. Βάζουν φωτιά και εξοπλισμένοι όπως είναι με γάντζους και σκάλες αλλά και καλυπτόμενοι από πολιορκητικούς κριούς, επιχειρούν να ανέβουν σε μέρη του τείχους που είναι ακόμη όρθια. Η σύγκρουση μέσα στη νύχτα είναι άγρια και αμφίρροπη. Καθώς τσάκιζαν και πετσόκοβαν ο ένας τον άλλον, το πλεονέκτημα το  είχαν οι αμυνόμενοι που φορούσαν γερές πανοπλίες και διοικούνταν σθεναρά από τον Ιουστινιάνη. Σταδιακά η ορμη των Τούρκων εξασθένησε. Ο αγώνας διήρκησε τέσσερις ώρες. Στην επιθεώρηση που έκανε ο Κων/νος βρήκε την  τάφρο και τις όχθες της στρωμένη με κατακρεουργημένα πτώματα. Ο  βενετός Μπάρμπορο γράφει ότι οι <<οι Τούρκοι έχασαν περίπου 200 άνδρες. Ούτε ένας χριστιανός δεν είχε σκοτωθεί>>.
              Έχουν περάσει πάνω από 10 ημέρες από τότε που ξεκίνησε η πολιορκία. Το ηθικό όλων μέσα στην Πόλη αναπτερώνεται. Τα τείχη επιδιορθώνονται, ενώ αν έρθει και βοήθεια, τότε μπορούν να ελπίζουν…

                  Παρασκευή 20 Απριλίου ----- Ο Φλαντανελάς σπάει τον αποκλεισμό

                Το πρωινό εκείνο, οι φρουροί στα θαλάσσια τειχιά της Πόλης αντικρίζουν στον ορίζοντα τα κατάρτια τεσσάρων πλοίων. Είναι οι τρεις γενοβέζικες γαλέρες που μεταφέρουν όπλα και προμήθειες και ένα αυτοκρατορικό μεταγωγικό γεμάτο με σιτάρι, που είχε ναυλωθεί στη Σικελία υπό τη διεύθυνση του έμπειρου καπετάνιου Φλαντανελά. Είχαν περάσει εύκολα τα αφύλακτα Δαρδανέλια και τώρα έπλεαν στην Προποντίδα σε ορατή απόσταση από τον τουρκικό στόλο που τίθεται σε πολεμική ετοιμότητα. Τα τουρκικά καράβια εξοπλισμένα με κανόνια, κάτω από τυμπανοκρουσίες και ζητωκραυγές, εφορμούν για να αιχμαλωτίσουν τα χριστιανικά.
            Τέσσερις ευρωπαϊκές μεγάλες γαλέρες αρχίζουν να καταδιώκονται από τον τουρκικό στόλο. Ωστόσο το αποτέλεσμα των ναυτικών αναμετρήσεων εξαρτιόταν λιγότερο από τους αριθμούς και περισσότερο από την πείρα, την αποφασιστικότητα  και τις τυχαίες πορείες ανέμων κα ρευμάτων. Οι τακτικές μάχης στη θάλασσα δε διέφεραν πολύ από αυτές της ξηράς. Οι γαλέρες ήταν γεμάτες πολεμιστές, που μετά από μια αρχική βολή επιχειρούσαν να εισβάλλουν στο αντίπαλο πλοίο  με σκληρές μάχες σώμα με σώμα.
             Νωρίς το απόγευμα τα χριστιανικά πλοία προσεγγίζουν την νοτιοανατολική ακτή της Πόλης. Ο Μπάλτογλου τους κάνει σήμα να σταματήσουν. Η θάλασσα είναι φουρτουνιασμένη και ο άνεμος φυσά αντίθετα με το ρεύμα του Βοσπόρου. Τα χριστιανικά πλοία είναι ψηλότερα και καλά εξοπλισμένα. Από τα ψηλά καταστρώματά τους και τις γέφυρες οι ναύτες ρίχνουν βέλη, πέτρες, ακόντια, ενώ οι Τούρκοι κάνουν προσπάθειες να τα πλησιάσουν. Όταν οι πλώρες τους βρίσκονται κάτω από το πλοίο του Φλαντανελά, οι ναύτες του ρίχνουν υγρό πυρ μέσα από χάλκινα αγγεία, σκοτώνοντας πολλούς Τούρκους. Δυο τουρκικά πλοία τυλίγονται στις φλόγες και βυθίζονται. Τα  κουπιά των τουρκικών πλοίων μπλέκονται μεταξύ τους και πολλά σπάνε από τα βλήματα που πέφτουν από ψηλά. Η απώλεια όμως ενός πλοίου γρήγορα αναπληρώνεται από ένα άλλο.
          Ο ίδιος ο σουλτάνος από την ακτή, καβάλα στο άλογό του, παρακολουθεί την καταδίωξη των χριστιανικών πλοίων από το Μπάλτογλου. Σκαρφαλωμένοι πάνω στα τείχη, οι πολιορκημένοι παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα την κρίσιμη καταδίωξη.
            Κι ενώ τα τα χριστιανικά πλοία είναι έτοιμα να πάρουν την στροφή ακριβώς στην άκρη της ακρόπολης, ο άνεμος κοπάζει και τα πανιά πλαταγιάζουν νωχελικά. Το ρεύμα της θάλασσας τα σπρώχνει προς τα τουρκικά. Για τους Τούρκους και το Μπάλτογου είναι τώρα εύκολο να συλλάβουν τη λεία τους. Τα τουρκικά πλοία πλησιάζουν και σαρώνουν με βλήματα τα ευρωπαϊκά, όμως οι ναύτες με βαρέλια  γεμάτα νερό κατορθώνουν και σβήνουν τις φλογες.
              Ο Μπάλτογλου πλησιάζει την αυτοκρατορική γαλέρα και διατάζει επίθεση. Το ένα κύμα των ανδρών του μετά το άλλο προσπαθεί να επιβιβαστεί  σε αυτή, για να απωθηθεί από το Φλαντανελά και το πλήρωμά του. Οι Γενοβέζοι κυβερνήτες των τριών πλοίων  φέρνουν κοντά τα πλοία τους  που ενώνονται, σαν ένα κάστρο που δίνει τον <<υπέρ πάντων αγών>>. Ο Μωάμεθ παρακολουθεί από την ακτή και από την αγωνία του είναι έτοιμος να μπει με το άλογό του στη θάλασσα...
             Λίγο πριν πέσει η νύχτα, κι ενώ τα χριστιανικά καράβια είναι παγιδευμένα, άνεμος σηκώνεται  και πάλι από το βορά. Τα μεγάλα τετράγωνα πανιά φουσκώνουν και οι χριστιανικές γαλέρες αρχίζουν να κινούνται, σπάζουν το τείχος των μικρότερων τουρκικών, ορμούν στην είσοδο του Κεράτιου και με την κάλυψη τριών βενετικών πλοίων εισέρχονται στο ασφαλές καταφύγιο του Κεράτιου. Είναι πια νύχτα, όλα έχουν κριθεί, οι Τούρκοι ηττημένοι αποσύρονται.
           Ο αντίκτυπος της ναυμαχίας είναι ψυχολογικός για το πεσμένο ηθικό των πολιορκημένων που θα αναπτερωθεί αλλά και ουσιαστικός, καθώς η πόλη αποκτά πρόσθετο ανθρώπινο δυναμικό αλλά και πολύτιμες προμήθειες. Για τους Τούρκους, η ήττα ήταν ταπεινωτική γιατί αποδεικνύεται η κατωτερότητα τους στη θάλασσα. Ο Μπάλτογλου θα καθαιρεθεί και θα ατιμαστεί, ενώ μετά βίας θα γλυτώσει το κεφάλι του. Ο Μωάμεθ <<ήταν βαθιά πληγωμένος, έφυγε σιωπηλός, χτυπώντας δυνατά το άλογό του με το καμουτσίκι>>. Θα ψάξει να βρει άλλες λύσεις…
Σάββατο, 13 Απριλίου 2019 00:33

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ (ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ) video

Γράφτηκε από
 
 

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ (ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ)

 

«-Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν.
Μήνα σε γάμο ρίχνονται, μήνα σε χαροκόπι;
-Ούδε σε γάμο ρίχνονται ούδε σε χαροκόπι.
Η Δέσπω κάνει πόλεμο με νύφες και μ’ αγγόνια
Δημοτικό τραγούδι
Η κοινή γνώμη παρακολουθεί ενεός και άπνους την κραταιά μάχη που διεξάγεται με αφορμή την υποψηφιότητα του Πέτρου Κόκκαλη για την Ευρωβουλή. Σε αντίθεση με τον πραγματικό αγώνα υπέρ της ελευθερίας και υπέρ βωμών και εστιών που εξυμνεί το δημοτικό τραγούδι εδώ δίνεται ο υπέρτατος αγώνας για την πίττα της εξουσίας. Αυτό σηματοδοτεί τόσο η συγκεκριμένη υποψηφιότητα όσο και ο «σκληρός» αγώνας που διεξάγεται εναντίον της. Στην πραγματικότητα αντί για πραγματικά «πολιτικά πυρά» χρησιμοποιούνται στρακατρούκες και πυροτεχνήματα. Τούτου δοθέντος κανένας δεν θα πρέπει να εκπλαγεί αν στις επόμενες εκλογές η αποχή του κόσμου από μια διαδικασία η οποία θα έπρεπε να αποτελεί την πεμπτουσία της Δημοκρατίας ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.

 

Η συγκεκριμένη υποψηφιότητα ασφαλώς στοχεύει και στην σχέση της οικογένειας Κόκκαλη με τον Ολυμπιακό. Είναι επίσης δεδομένο ότι ο πατέρας Κόκκαλης έχει συνδυαστεί με το φαινόμενο που ανεφύη την δεκαετία του ’90 και που στην συλλογική συνείδηση έχει καταγραφεί με τον γενικό όρο «διαπλοκή». Ένα φαινόμενο το οποίο ανέδειξε «εθνικούς εργολάβους» και «εθνικούς προμηθευτές» οι οποίοι, -μέσω του ελέγχου Μ.Μ.Ε. και αθλητικών σωματείων- χειραγώγησαν την κοινή γνώμη και την πολιτική εξουσία. Ένα φαινόμενο ακραία αντιδημοκρατικό και πολιτικά «ανήθικο» αφού αλλοιώνει την νομιμοποιητική σχέση πολίτη-εξουσίας. Όμως κάπου εδώ αρχίζει και χάνεται η αξιοπιστία –τουλάχιστον ορισμένων- από εκείνους που αντιμάχονται την υποψηφιότητα με αυτό το επιχείρημα. Γιατί η «διαπλοκή» είναι σαν το ταγκό, «χορεύεται» από δύο, τον επιχειρηματία και τον πολιτικό, την επιχείρηση και το πολιτικό κόμμα.
Η διαπλοκή θέριεψε και έγινε επικυρίαρχη της πολιτικής στην Ελλάδα γιατί κάποιοι της άνοιξαν τον δρόμο επειδή τους εξυπηρετούσε πολιτικά. Κάποιοι την υπηρέτησαν με πάθος –φυσικά με το αζημίωτο- έστω κι αν τώρα παριστάνουν τις «αθώες περιστερές» έχοντας, συγκυριακά, αλλάξει μετερίζι. Παίζουν και τώρα το ίδιο παιχνίδι απαιτώντας να ξεχάσουμε το παρελθόν και το παρελθόν τους.
Όμως είναι δεδομένο ότι, όσο η ΠΟΛΙΤΙΚΗ απουσιάζει και στην θέση της συνεχίζεται το «ξεκατίνιασμα» των πολιτικών, όσο οι εκλεκτοί των ισχυρών και τα «διακοσμητικά» personsoffame (αθλητές, τηλεπερσόνες, κ.λπ.) θα συνεχίσουν να εμφανίζονται -ως πολιτικά «εμφυτεύματα»- από το «πουθενά» συμβάλλοντας στην δημιουργία πολιτικής «παράγκας», οι πολίτες θα απέχουν και η Δημοκρατία θα «ασθενεί».
Αντωνάκος Αντώνης
29-03-2019

 

 
 
Στην Κωνσταντινούπολη έχει δημιουργηθεί ένα μουσείο - θόλος με διάμετρο 38 μέτρα, όπου ο επισκέπτης μπορεί να δει περιμετρικά σε ζωγραφική απεικόνιση τις στιγμές της Άλωσης. Η αναπαράσταση είναι τόσο φυσική που νιώθεις ότι βρίσκεσαι σε εκείνη την ιστορική στιγμή!
 
  Με τη βοήθεια της τεχνολογίας αυτή η επίσκεψη μπορεί να γίνει και εικονικά μέσα από την οθόνη του υπολογιστή. Πώς γίνεται αυτό;Αρχικά μεταβαίνουμε στην ιστοσελίδα Panorama 1453. 'Επειτα πατάμε στις τέσσερις εικόνες με την ονομασία TURKEYISTANBUL 2009για να αποθηκεύσουμε στον υπολογιστή μας τα τέσσερα αρχεία.
   Προσοχή! Η εικόνα που θα κατεβάσουμε είναι μόνο μία. Καλό είναι όμως να έχουμε και όλα τα αρχεία, επειδή σε καθένα από αυτά η γωνία θέασης είναι διαφορετική, άρα είναι διαφορετικές και οι λεπτομέρειες της πολιορκίας.
   Έπειτα πηγαίνουμε στο φάκελο που αποθηκεύσαμε τα αρχεία, ανοίγουμε ένα από αυτά (οποιοδήποτε, δεν έχει σημασία), περιμένουμε να φορτώσει και ξεκινάμε την περιήγησησέρνοντας το ποντίκι μας προς την κατεύθυνση που θέλουμε. Μπορούμε να ζουμάρουμε με το ροδάκι μας ή να κάνουμε κλικ για να μεταβούμε αυτόματα στο επόμενο αρχείο. Πατάμε το πλήκτρο Εsc στο πληκτρολόγιο δύο φορές για να τερματίσουμε την εφαρμογή.
 psamouxos.blogspot.g
Σάββατο, 06 Απριλίου 2019 01:01

ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ

Γράφτηκε από
 
ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ - Απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ του HISTORY CHANNEL ~ The Byzantines - Engineering an Empire
Σάββατο, 06 Απριλίου 2019 00:42

Ξεράσματα… του Αντώνη Αντωνάκου

Γράφτηκε από

 

Ξεράσματα…
Η «μεγάλη σχολή» της «ΑΥΡΙΑΝΗΣ» άνοιξε τον δρόμο για ένα άλλο είδος «δημοσιογραφίας». Τα «συμβόλαια» για «πολιτικές δολοφονίες», οι εκβιασμοί και οι αθέμιτες συναλλαγές με την οικονομική και πολιτική εξουσία, αλλοιώνοντας τον ρόλο της 4ης εξουσίας την μετατρέπουν από πυλώνα της Δημοκρατίας σε εχθρό της. Είναι χαρακτηριστική η ιστορία με την δημοσιευθείσα από την προαναφερόμενη εφημερίδα φωτογραφία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη από την κατοχή στην προσπάθειά της να τον παρουσιάσει ως συνεργάτη της Γκεστάπο. Τα φαινόμενα που χαρακτηρίστηκαν γενικά «ΑΥΡΙΑΝΙΣΜΟΣ» αντί να περιοριστούν με τον χρόνο αυξάνονται με τον Καραμανλή να αποτελεί έναν από τους αγαπημένους στόχους των «λειτουργών» του «κίτρινου τύπου».

 

Ομολογώ ότι χρειάστηκε μια ισχυρή δόση μαζοχισμού για να διατρέξω τους δύο, εμετικούς, οχετούς αρκετών χιλιάδων λέξεων που δημοσιεύθηκαν στο «Π.Θ.» στις 3 και 31 Μαρτίου αντίστοιχα υπογεγραμμένες από τον ίδιο «δημοσιογράφο» με μοναδικό στόχο να πλήξουν τον πρώην πρωθυπουργό. Το πρώτο παραλήρημα εμπάθειας με τίτλο «Η «Πυθία»… σκότωσε τον Καραμανλή», γράφτηκε με αφορμή την έναρξη(19/4) της σχετικής δίκης, με ένα χείμαρρο «λυρικών» περιγραφών -«διαχυτικού καλαμπουρτζή», «έλιωνε στο playstation», «άρρωστος Πανάθας», «λάτρης των πιτόγυρων», «έμοιαζε να κάνει αγγαρεία στο Μαξίμου», «αδάμαστου, πλην ξυρισμένου, Φιντέλ Κάστρο», «καλοζωισμένη όψη», «σπατάλη ενέργειας με κοψίδια», «χαλαρός και κουστουμάτος», …- του πρώην πρωθυπουργού, παραγνωρίζει αναμφισβήτητα γεγονότα, αλλά κυρίως συσκοτίζει τον ρόλο της Δικαιοσύνης της οποίας την αντικειμενικότητα, εμμέσως, αμφισβητεί. Γιατί είναι η δικαστικοί λειτουργοί που έκριναν επαρκή τα στοιχεία για να παραπέμψουν την υπόθεση στο Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Α.. Είναι ο ανακριτής Φούκας και το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθήνας και όχι ο Κ.Κ. που θεωρούν ότι τεκμηριώνονται οι κατηγορίες για τις υποκλοπές κατά του πρώην πράκτορα William Bazil. Τώρα γιατί, επειδή, -όπως ο συντάκτης του άρθρου, επιχαίροντας, σωστά εκτιμά- η CIA «ως Σφίγγα δεν πρόκειται να στείλει κωδικοποιημένο μήνυμα ούτε σε λαδόκολλα τυλιχτού σουβλακιού», απομένει «στον «επιζήσαντα» πρώην πρωθυπουργό να σπάσει την αλαλία του με έναν χρησμό αλά... Πυθία» εκτός αν «αντί του ρίγους μιας πολιτικής δήλωσης προτιμά την πρόσκαιρη ανατριχίλα μιας χειμερινής βουτιάς στα παγωμένα νερά της θάλασσας της Ραφήνας», μόνο τα θολωμένα από «άδολη αγάπη» μυαλά ή τα θολωμένα από το «χρώμα του χρήματος» μάτια μπορούν να αντιληφθούν.
Το δεύτερο(31/3) «λυρικό ποίημα» του αρθρογράφου -με αφορμή την επανεμφάνιση του κυρίου Τσιτουρίδη- έρχεται, επικαλούμενο -όπως και το πρώτο ανώνυμες πάντα- «άλλες πηγές», που είναι πάντα «οι ίδιοι» γνωστοί άγνωστοι, ή «δηλητηριώδη κουτσομπολιά» για να «επιβεβαιώσει», εμπλέκοντας και τον Π.τ.Δ. το αγαπημένο αφήγημα της παλιάς διαπλοκής για «υπόγεια επαφή με τον Τσίπρα». Διανθισμένο με λυρικά υπονοούμενα για «Ναζιάρικες παραδοξότητες, ντελικάτα καπρίτσια, ανολοκλήρωτα πάθη…», με εκτιμήσεις για τον Κ.Κ. «αισθανόταν άνετος και χαλαρός σαν άρχοντας στο χωριό», με έωλες διαπιστώσεις «φαινόταν να πιστοποιεί μια ιδιότυπη και υπόγεια συμμαχία μεταξύ του Αλέξη Τσίπρα και του περιβάλλοντος του πρώην πρωθυπουργού», υποτίθεται ότι προασπίζει και την σημερινή ηγεσία της Ν.Δ. από τους «εντός των τειχών εχθρούς» της.
Η απορία όπως ενισχύεται με την πάροδο του χρόνου. Ποιος θα προστατεύσει τον Πρόεδρο της Ν.Δ. από τέτοιους «φίλους»;

Αντώνης Αντωνάκος 5/4/2019

 
 
                  H 1η του Απρίλη του 1453 ήταν Κυριακή του Πάσχα. Τίποτα δε θύμιζε τη λαμπρή γιορτή της Ορθοδοξίας, αντίθετα η θλίψη και η προσευχή της Μεγάλης Παρασκευής συνεχίζονταν στους δρόμους και στις εκκλησιές της Πόλης. Την επόμενη φάνηκαν τα πρώτα τουρκικά αποσπάσματα, έως τις 5 του Απρίλη η τουρκική στρατιά είχε πάρει θέση έξω από τα τείχη.                 
             Άρχισαν οι σκαπανείς να αποψιλώνουν τα δέντρα και τα χόρτα, για να δημιουργηθεί ένα καθαρό πεδίο πυρός για τους στρατιώτες. Έσκαψαν ένα χαντάκι κατά μήκους του χερσαίου τείχους περίπου στα 250 μέτρα από αυτό, και ύψωσαν μπροστά του ανάχωμα για την προστασία των κανονιών. Οι εργασίες για το στήσιμο των στρατοπέδων, των σκηνών, την τοποθέτηση των κανονιών γίνονταν με υποδειγματική τάξη. Οι υπερασπιστές της Πόλης παρακολουθούσαν από τα τειχιά της Πόλης, έβλεπαν τις φωτιές τη νύχτα, άκουγαν το κάλεσμα για προσευχή αλλά και το ακόνισμα των σπαθιών, το χλιμίντρισμα των αλόγων και το σύρσιμο των κανονιών.

           Μέσα στην Πόλη ο Κωνσταντίνος ανησυχούσε για την αρνητική επίδραση που είχαν αυτές οι εικόνες σε συνδυασμό και με την βοήθεια που όλοι περίμεναν, αλλά που δεν ερχόταν. Oι εργασίες για την συγκέντρωση εφοδίων, τροφίμων και νερού είχαν ήδη ολοκληρωθεί. Γνώριζε πολύ καλά ότι το κεντρικό τμήμα του τείχους, το λεγόμενο Μεσοτέιχιο, που βρισκόταν μεταξύ δύο στρατηγικών πυλών, του Αγίου Ρωμανού και της Χαρσίας Πύλης, θα ήταν αυτό που θα δεχόταν τις ισχυρότερες επιθέσεις. Μεταξύ των δύο αυτών πυλών, το έδαφος κατηφόριζε περίπου 30 μέτρα προς την κοιλάδα του Λύκου, με ένα μικρό ρέμα που περνούσε κάτω από το τείχος και έμπαινε μέσα στην Πόλη.
           Το δεύτερο αδύνατο σημείο ήταν στη συνοικία των Βλαχερνών, που προεξείχε από την κύρια γραμμή και είχε περιτειχιστεί με ένα μονό τείχος. Στο χαμηλότερο άκρο του περιβαλλόταν από ένα χαντάκι, ακριβώς στη γωνία που τα τείχη έφταναν στον Κεράτιο, μέχρι την αρχή της απότομης πλαγιάς στην οποία ανέβαινε το τείχος, μέχρι να κάνει στροφή σε ορθή γωνία για να συναντήσει το κύριο τείχος. Εδώ υπήρχαν δυο πύλες (Καλιγαρίας και των Βλαχερνών) και μια μικρή η Κερκόπορτα, που είχε σφραγιστεί.
          Τα επτά χμ. περίπου του χερσαίου τείχους έπρεπε να επανδρωθούν από τις λιγοστές αμυντικές δυνάμεις  και στο εσωτείχιο και στο εξωτείχιο. Κωνσταντίνος και Ιουστινιανός από κοινού αποφάσισαν να κάνουν άμυνα στο εξωτερικό τείχος με τον αυτοκράτορα μάλιστα να αποφασίζει να σφραγιστούν οι πύλες του εσωτερικού τείχους. Από το εσωτερικό τείχος αξιοποιήθηκαν οι ψηλοί πύργοι, στους οποίους τοποθετήθηκαν τα λίγα μικρά πυροβόλα, οι κραδασμοί όμως από τις εκπυρσοκροτήσεις προκαλούσαν προβλήματα στη στατικότητα των τειχών. Ο Κωνσταντίνος αποφάσισε να καταλάβει με τα καλύτερα στρατεύματα  του, περίπου 2.000 στρατιώτες, το Μεσοτέιχιο στην κοιλάδα το Λύκου, απέναντι ακριβώς από το στρατηγείο του Μωάμεθ. Ο Ιουστινιάνης, αρχικά τοποθετήθηκε  στη Χαρσία Πύλη, αλλά μετακινήθηκε με τους Γενοβέζους του στο κεντρικό τμήμα, με τον Κωνσταντίνο να διατρέχει  όλη τη γραμμή των τειχών, ενισχύοντας και ενθαρρύνοντας τους υπερασπιστές. Τα τείχη διαχωρίστηκαν σε τομείς ευθύνης υπό τη διοίκηση των πιο επιφανών στρατιωτικών. Το ευάλωτο τμήμα του μονού τείχους που περιέβαλλε το παλάτι των Βλαχερνών, το είχαν αναλάβει κυρίως Βενετοί. Η Καλιγαρία πύλη φυλασσόταν από τον Ιωάννη το Γερμανό, ικανό μηχανικό ο οποίος στην πορεία θα αποδεικνυόταν πολύ χρήσιμος. Δυο στρατιωτικά τμήματα σταθμευμένα σε επίκαιρα σημεία πίσω από τα τείχη, βρισκόταν σε ετοιμότητα για να επέμβουν, όπου θα παρουσιαζόταν ανάγκη.
          Οι δυνάμεις του Κωνσταντίνου ήταν πράγματι πολυεθνικές,  με θρησκευτικές αλλά και εμπορικές διαφορές. Για να αποφύγει ο αυτοκράτορας τις τριβές Βενετών και Γενοβέζων , Ορθοδόξων και Καθολικών, Ελλήνων και Ιταλών, προσπάθησε και πέτυχε να αναμίξει τους στρατιώτες. Τα θαλάσσια τείχη όπου ο κίνδυνος δεν ήταν μεγάλος,λόγω της αλυσίδας και των θαλάσσιων ρευμάτων ήταν επανδρωμένα πιο αραιά. Το φράγμα στην αλυσίδα φυλασσόταν από 10 πλοία με επικεφαλής ένα Γενοβέζο, για να μπορεί να συνεννοείται με τους συμπατριώτες του, μια και η αλυσίδα ήταν προσαρμοσμένη κατά το ένα άκρο στα τείχη τους στο Πέραν.
           Ο αυτοκράτορας, για να ενισχύσει το ηθικό του στρατού του, αποφάσισε να κάνει μια μικρή επίδειξη δύναμης. Οι Βενετοί και οι άλλοι ευρωπαίοι παρέλασαν με τις χαρακτηριστικές πανοπλίες και τα λάβαρά τους, ενώ οι γαλέρες τέθηκαν επί ποδός πολέμου. Η κίνηση αυτή είχε στόχο να δηλώσει την παρουσία των Λατίνων στην Πόλη. Ο ίδιος, καβάλα στο άλογο του, όργωνε κυριολεκτικά τα τείχη από το ένα άκρο στο άλλο, επιβλέποντας και εμψυχώνοντας τους υπερασπιστές, ενώ είχε δώσει εντολή ομάδες ιερέων να είναι κοντά στα τείχη, να ψάλλουν και να εξομολογούν τους στρατιώτες, να λιτανεύουν τις ιερές εικόνες, όπως επίσης και μέσα στην πόλη από κάθε εκκλησιά ακούγονταν ψαλμωδίες και ύμνοι.
          Το πρωινό της 6ης Απριλίου οι Τούρκοι ήταν στις θέσεις τους. Σύμφωνα με τις παραδόσεις τους, ο Μωάμεθ έστειλε ένα απόσπασμα ιππικού για μια τελευταία διαπραγμάτευση, που καλούσε τους πολιορκημένους να παραδοθούν, όπως απαιτούσε ο νόμος του Κορανίου. Ένα ίδιο μήνυμα είχαν για πρώτη φορά αντικρίσει οι Βυζαντινοί το 674, πάλι από μουσουλμάνους… Η απάντηση ήταν πάντα η ίδια: αρνητική.
             Ο σουλτάνος είχε αποσπάσει ένα τμήμα του στρατού του υπό το Ζαγανό πασά, στην βόρεια ακτή του Κεράτιου για να απομονώσει το Πέραν και να ελέγχει τις κινήσεις των Γενοβέζων. Από τον Κεράτιο μέχρι τη Χαρσία Πύλη, τοποθετήθηκαν ευρωπαϊκά τμήματα (που περιλάμβαναν και αρκετούς χριστιανούς) υπό τον Καρατζά πασά, που είχε στη διάθεσή του και κανόνια για να βάλει εναντίον του μονού τείχους, και ιδιαίτερα του ευάλωτου σημείου που το τείχος ενώνεται με το Θεοδοσιανό τείχος. Από την κοιλάδα του Λύκου μέχρι την Προποντίδα ήταν τοποθετημένα τα τακτικά στρατεύματα της Ανατολίας, με το σουλτάνο να στρατοπεδεύει στη κοιλάδα του Λύκου απέναντι από το Μεσοτείχιο. Διπλά του  ήταν οι Γενίτσαροι και άλλα επίλεκτα τμήματα, μαζί με τα καλύτερα κανόνια και τη μεγάλη μπομπάρδα του Ουρβανού. Οι άτακτοι Βασιβουζούκοι, ένα συνονθύλευμα από τυχοδιώκτες από όλη την Ανατολή, ήταν διασκορπισμένοι παντού, έτοιμοι να ριχτούν, όποτε τους ζητηθεί.
             Tα τουρκικά καράβια είχαν πάρει εντολή να περιπολούν την Προποντίδα, για να μη φτάσουν καθόλου προμήθειες στην πόλη από τη θάλασσα. Κύρια αποστολή τους ήταν να ανοίξουν δρόμο διαμέσου του φράγματος που έκλεινε τον Κεράτιο, κάτι όμως που θα αποδειχτεί ανέφικτο.
              Το λόγο πλέον είχαν τα όπλα ή μάλλον τα κανόνια…
 

Να κερδίσουμε το «παιχνίδι» στα μυαλά μας.
Με αφορμή τα «προοδευτικά διαγγέλματα» του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. αλλά και του ΚΙΝ.ΑΛ. (νέο και παλιό ΠΑ.ΣΟ.Κ.) κατά της «Δεξιάς» και της Ν.Δ. (τίποτα καινούργιο αφού πληγώνει ακόμα την μνήμη μας το -αλήστου μνήμης απαύγασμα της «προοδευτικής» κουλτούρας- «απόψε πεθαίνει η Δεξιά» που διατράνωναν εκστασιασμένα τα «επαναστατημένα» πλήθη υπό τους ήχους του «μεθυσμένου ήλιου» του Λοΐζου) ήρθε στην μνήμη μου ένα άρθρο του Τάκη Θεοδωρόπουλου (Τ.Θ.) στην Καθημερινή(13/04/18).

Το άρθρο γράφτηκε με αφορμή τον επικήδειο που εκφώνησε ο Κ. Μπακογιάννης στην κηδεία ενός παλιού αντάρτη, του καπετάν Ερμή. Στην ανάλυσή του ο Τ.Θ. εξηγεί πως μετά την Μεταπολίτευση «οι φιλοδυτικές πολιτικές δυνάμεις θεσμοθέτησαν την ενοχή τους για τη νίκη στον Εμφύλιο» επιλέγοντας την καταλλαγή, την συμφιλίωση και την λήθη στον διχασμό αλλά «η Αριστερά τον θυμόταν και μας τον θύμιζε». Το αποτέλεσμα ήταν αντί να επαίρονται εκείνοι που εξασφάλισαν στη χώρα την Δημοκρατία, τις ελευθερίες και την οικονομική ανάπτυξη να τιμώνται όσοι συμμετείχαν σε ένα αντάρτικο που «κινδύνευσε να φυλακίσει την Ελλάδα πίσω από το σιδηρούν παραπέτασμα». Φυσικά η παραχάραξη της ιστορίας και η συνακόλουθη επικυριαρχία των «Αριστερών» και «κεντροαριστερών» ιδεολογημάτων στο συλλογικό υποσυνείδητο, παράγοντας πολιτικά αποτελέσματα, οδήγησε στην κοινωνική απορρύθμιση και την οικονομική χρεωκοπία.
Το άρθρο κλείνοντας με την φράση: «Αν το παιχνίδι δεν κερδηθεί στα μυαλά μας πρώτα, δεν πρόκειται να κερδηθεί ποτέ.» θέτει το πολιτικό πρόβλημα στην ουσιαστική του διάσταση. Ο διαχωρισμός των πολιτών σε «προοδευτικούς» και «δεξιούς», στο «ΠΑ.ΣΟ.Κ. και τις λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις» και την «Δεξιά», για να θυμηθούμε ένα από τα αγαπημένα σλόγκαν του «Κινήματος της Αλλαγής» ναρκοθέτησε την ομαλή λειτουργία της Δημοκρατίας.
Όπως επισημαίνει ο Κ. Ιορδανίδης (Κ.Ι.) στην Καθημερινή(14/03/19), «Το αντιπροσωπευτικό σύστημα προϋποθέτει την ύπαρξη δύο κομμάτων, που εναλλάσσονται στην εξουσία, διότι άλλως αυτοϋπονομεύεται», τα οποία θα εκφράζουν «τις δύο βασικές ροπές που κυριαρχούν σε κάθε κοινωνία, σε κάθε εποχή […] τους πολίτες των παραδόσεων και τους πολίτες των αλλαγών». Για να μην αυτοϋπονομεύεται όμως το αντιπροσωπευτικό σύστημα οι τεχνητοί διαχωρισμοί και οι δήθεν ιδεολογικές πολώσεις πρέπει να εγκαταλειφθούν ως πολιτικές πρακτικές γιατί εκτός από ξεπερασμένες είναι και καταστροφικές. Η επώδυνη εμπειρία μας είναι αρκετή για να μας διδάξει αυτό που επισημαίνει ο Κ.Ι. ότι δηλαδή «Τα κόμματα των αλλαγών είναι οι πολιτικοί σχηματισμοί των μεγάλων ψευδαισθήσεων». Το τίμημα που έχουμε καταβάλλει στο βωμό ιδεολογημάτων και ψευδαισθήσεων είναι τεράστιο. Είναι καιρός να κερδίσουμε το παιχνίδι στα μυαλά μας.
Αντωνάκος Αντώνης
31-03-2019
Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2019 01:20

Θαύμα… διαρκείας του Αντώνη Αντωνάκου

Γράφτηκε από
 

Θαύμα… διαρκείας.
«Κάθε θαύμα τρείς ημέρες το μεγάλο τέσσερις.» Λαϊκή σοφία.
Όλοι οι κανόνες έχουν τις εξαιρέσεις τους. Έτσι, στην περίπτωση της παραοικονομίας και της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα το «θαύμα» διατηρείται άθικτο εδώ και δεκαετίες. Κάθε φορά που χαμηλώνει το αφορολόγητο τα εισοδήματα των ελεύθερων επαγγελματιών και διαφόρων άλλων «αναξιοπαθούντων» της «αγοράς» παίζουν κρυφτούλι με την εφορία. Αν εφαρμοστεί από το 2020 η ρήτρα του μνημονίου για μείωση του αφορολόγητου είναι σίγουρο ότι οι «συνήθεις ύποπτοι», για μια ακόμα φορά θα «βιώσουν» τεράστια απώλεια εισοδήματος.

Αντικριστά οι δύο ολοσέλιδες ειδήσεις στις οικονομικές σελίδες της Καθημερινής(22/3/19) προκαλούν. Στην μία ο τίτλος: «Το 50% του φόρου εισοδήματος πληρώνει το 5% των φορολογουμένων», με υπότιτλο «Έξη εκατομμύρια καταβάλουν κατά μέσον όρο 92 ευρώ στην εφορία» και στην άλλη -παρέχοντας εμμέσως μια από τις ερμηνείες του φαινομένου- «Διακοσμητικό το POSγια 1 στους 4 επαγγελματίες» με την διευκρίνιση μάλιστα ότι «δεν έχουν πραγματοποιήσει καμία συναλλαγή με κάρτες»!
Στην κατηγορία των φορολογικών «υποζυγίων» καταβάλλοντας τα 4,5 δίσ. από τον συνολικό φόρο εισοδήματος (8,3 δισ.) ανήκουν 2.078.750 -εισόδημα 10.000-20.000€- και 504.327 –εισόδημα 20.000-30.000€- πολίτες από τους 8,9 εκατ. φορολογουμένους. Φυσικά ένα μεγάλο ποσοστό από αυτούς είναι μισθωτοί και συνταξιούχοι οι οποίοι μάλιστα είναι οι μόνοι που δεν έχουν την δυνατότητα να αποκρύψουν εισοδήματα από αυτές τις πηγές.
Το γεγονός ότι στα 6.085.204 πολιτών που φέρονται να έχουν εισοδήματα κάτω των 10.000€ ανήκει η μεγάλη μερίδα των χαμηλόμισθων και των χαμηλοσυνταξιούχων δεν αλλάζει την ουσία του προβλήματος. Η επιμονή στην μη χρήση των POSείναι ενδεικτική του παρασιτισμού της οικονομίας. Το γεγονός ότι από τα 700.000 POSτα 175.000 παραμένουν ανενεργά δεν σημαίνει ότι τα υπόλοιπα λειτουργούν κανονικά αφού είναι συχνό το φαινόμενο του ισχυρισμού ότι «είναι προσωρινά εκτός λειτουργίας». Πίσω από την ουσιαστική «άρνηση» επαγγελματιών και εμπόρων να χρησιμοποιήσουν τα POSστις συναλλαγές τους συχνά δεν κρύβεται μόνο η προσπάθεια φοροδιαφυγής –φοροκλοπής αν έχουν εισπράξει τον Φ.Π.Α. από τους πελάτες- αλλά ακόμα χειρότερα τα χρέη προς το Δημόσιο. Όταν μάλιστα, μέσω της φοροδιαφυγής, οι επιτήδειοι καθίστανται και «δικαιούχοι» κοινωνικών παροχών, ενισχύσεων και «προστασίας» από τα κόκκινα δάνεια η ανάγκη λήψης μέτρων γίνεται επιτακτική.
Όσον αφορά τέλος τις επιχειρήσεις, το γεγονός ότι από τις 255.018 οι 100.018 ήταν «ζημιογόνες» (χρήση 2917) ενώ οι 62.255 δήλωσαν μηδενικά κέρδη δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά για την Ελληνική εκδοχή της «οικονομίας της αγοράς» αλλά και για τους «εραστές» της.
Αντωνάκος Αντώνης
27-03-2019
ΈναρξηΠροηγούμενο12345678910ΕπόμενοΤέλος
Σελίδα 1 από 80

Εκπαιδευτικά Νέα