Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  

Άρθρα & Απόψεις (1118)


 

Παρασκευή, 17 Μαΐου 2019 01:28

Το 13ο ψέμα του Αντώνη Αντωνάκου

Γράφτηκε από
 

Το 13ο ψέμα…
Ένα από τα, προεκλογικά, ψέματα με το οποία ο πρωθυπουργός αναρριχήθηκε στην εξουσία ήταν η υπόσχεση για την χορήγηση 13ης σύνταξης. Λίγες μέρες πριν από τις εκλογές, πριν χωνέψουμε τον Πασχαλινό οβελία, εξήγγειλε την πρόωρη έλευση των «Αριστερών» Χριστουγέννων. Με «ζουρνάδες και νταούλια» ανακοίνωσε την άμεση χορήγηση της 13ης «σύνταξης». Βεβαίως είναι εμφανές ότι μόνο περί αυτής δεν πρόκειται. Είναι απλώς άλλη μια άσκηση της στοχευμένης πελατειακής πολιτικής, στην οποία έχει επιδοθεί κατ’ επανάληψη τα τελευταία χρόνια.

Πιάνοντας το νήμα από την αρχή (των μνημονίων) οφείλουμε να θυμίσουμε ότι η ουσιαστική κατάργηση των «δώρων», συντελέσθηκε επί Γεωργίου του Β’, του «πορφυρογέννητου», τον Μάιο του 2010. Τότε η 13η σύνταξη καθώς και οι αντίστοιχες παροχές του Πάσχα και της αδείας μετετράπησαν σε επιδόματα συνολικού ύψους 800 ευρώ ενώ καταργήθηκαν εντελώς για τις πολύ μεγάλες συντάξεις. Προφανώς ήταν ένα μέτρο που, «τιμωρώντας» τους συνεπείς ασφαλισμένους, διέψευδε την εμπιστοσύνη όσων εμπιστεύθηκαν την Πολιτεία -μεταξύ των άλλων επιβραβεύοντας και όσους μπορούσαν και φρόντιζαν να εισφοροδιαφεύγουν, εκμεταλλευόμενοι ταυτοχρόνως τα πλεονεκτήματα της φοροδιαφυγής και των κοινωνικών επιδομάτων (ανεργίας, κ.λπ.)- για την εξασφάλιση της αξιοπρεπούς τους διαβίωσης ως απομάχων. Αποδείχθηκε στην πορεία ότι το μέτρο αυτό ήταν προσωρινό αφού με το 2ο μνημόνιο, το 2012, επήλθε ισοπέδωση προς τα κάτω με την πλήρη κατάργηση και αυτών των «επιδομάτων».
Την δικαιολογημένη, οργή των πολιτών εκμεταλλεύτηκε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. υποσχόμενος, μεταξύ άλλων, την επιστροφή της 13ης σύνταξης. Με την παρούσα εξαγγελία επιχειρεί για μια ακόμα φορά να εξαπατήσει την κοινωνία εξαγοράζοντας πολιτική συμπάθεια δημοσία δαπάνη. Γιατί το μέτρο που εξαγγέλθηκε σε καμία περίπτωση δεν είναι 13η σύνταξη για τους συνεπείς ασφαλισμένους. Τα παράδοξα επισημαίνονται ακόμα και από τον φιλικό προς την κυβέρνηση τύπο. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι τρείς συνταξιούχοι –ενδεχομένως από την ίδια εργασία αλλά με διαφορετικό χρόνο ασφάλισης και διαφορετικό επίπεδο, δηλωμένων, αποδοχών- με συντάξεις 480€, 960€ και 1600€ αντίστοιχα θα λάβουν ακριβώς την ίδια (480€) «σύνταξη», ενώ ο συνταξιούχος των 1100€ θα λάβει «σύνταξη» 330€ δηλαδή 150€ λιγότερα!!! Σχολιάζοντας, με σκωπτική διάθεση, αυτό το «παράδοξο» ο Ε. Χεκίμογλου («ΕΘΝΟΣ», 11/5/19) υποθέτει ότι ο λογιστής της κυβέρνησης «λείπει σε άδεια» και εξ αυτού του λόγου προέκυψαν τα τραγελαφικά αποτελέσματα. Είναι προφανές ότι ο σχολιαστής «σφάζει με το γάντι» την νέα προσπάθεια «εξαγοράς» ψήφων της κυβέρνησης.
Γιατί δεν είναι ο λογιστής που λείπει, αλλοίμονο, είναι το θράσος και ο αμοραλισμός που πλεονάζει. Αναντίρρητα οι δυσπραγούντες πρέπει να στηριχθούν, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ορισμένοι από αυτούς στο παρελθόν έκαναν πάρτι σε βάρος της εφορείας, των ταμείων και της κοινωνικής πρόνοιας. Αυτό θα μπορούσε να γίνει με την μορφή του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος με κανόνες και κριτήρια. Όχι με την ψευδεπίγραφη «13η σύνταξη». Γιατί έτσι επιβραβεύονται για μία ακόμα φορά οι «πρωτεργάτες του Ελληνικού θαύματος». Το οποίο συνίσταται στο γεγονός -που επισημαίνει σκωπτικά ο ίδιος αρθρογράφος («ΕΘΝΟΣ», 9/5/19)- «τρείς στις δέκα ελληνικές οικογένειες δηλώνουν ότι ζουν με μέσο μηνιαίο εισόδημα χίλια ευρώ. Μπορούν με αυτά τα χρήματα να πληρώνουν στέγη, τρόφιμα, θέρμανση, φόρους, τέλη κυκλοφορίας, εισιτήρια, βενζίνη, εκπαίδευση, φάρμακα και λοιπά αγαθά. Άλλες δύο οικογένειες στις δέκα είναι ακόμη πιο αξιέπαινες διότι ανταποκρίνονται σε αυτά με μέσο μηνιαίο εισόδημα 600 ευρώ. Αλλά εκείνες που αξίζουν το πρώτο βραβείο στο «Survivor» είναι το 40% των ελληνικών οικογενειών που ισχυρίζονται ότι τα φέρνουν βόλτα με λιγότερο από 400 ευρώ τον μήνα».
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχουν αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες πού είναι αναγκασμένες να ζουν μόνο με αυτά που δηλώνουν. Όμως δεν υπάρχει επίσης καμία αμφιβολία ότι αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες συνεχίζουν το «εθνικό σπορ» της φοροδιαφυγής, της εισφοροδιαφυγής και της εκμετάλλευσης των κοινωνικών ενισχύσεων/παροχών.
Είναι, επίσης, γεγονός ότι ένα σημαντικό τμήμα από την μείωση του ΦΠΑ δεν θα φθάσει στους καταναλωτές, αλλά θα ενθυλακωθεί από το κομμάτι εκείνο της «αγοράς» που αναπτύσσεται κυρίως τους θερινούς μήνες και που κάνει «πρωταθλητισμό» στην φοροδιαφυγή και την «μαύρη» εργασία. Όσο αυτές οι καταστάσεις δεν αντιμετωπίζονται ριζικά και αποτελεσματικά, η κοινωνική ισοπέδωση θα επεκτείνεται, το ασφαλιστικό σύστημα θα αποσαθρώνεται και πραγματική 13η σύνταξη δεν πρόκειται να δοθεί. Αντίθετα η «δαμόκλειος σπάθη» και νέων περικοπών θα επικρέμαται επί μισθών και συντάξεων, ο ΕΝΦΙΑ θα «ανασυντάσσεται» για να επανέλθει δριμύτερος και οι πολιτικοί μας θα «μοιράζουν καθρεφτάκια και χάντρες στους ιθαγενείς». Γιατί τον λογαριασμό, τελικά, δεν θα τον πληρώσουν οι πραγματικά «έχοντες και κατέχοντες». Κάποιος από αυτούς το πολύ-πολύ να ρωτήσει: «έχω και κότερο, πάμε μια βόλτα;». Φυσικά όχι τους υπαλλήλους του. Ή, ίσως τελικά, ακριβώς αυτούς;
Αντωνάκος Αντώνης
13-05-2019
Δευτέρα, 06 Μαΐου 2019 01:51

Η Φώφη και… ο «Δράκος» του Αντώνη Αντωνάκου

Γράφτηκε από

 

Η Φώφη και… ο «Δράκος».
Σαν τον Αϊ Γιώργη εφορμά, έφιππη, με το δόρυ της η κυρία Γεννηματά κατά του «Δράκου» και της ουράς του. Το ερώτημα είναι ποιος είναι ο «Δράκος», ποια είναι η ουρά του και εν τέλει σε τι είναι έφιππη η πρόεδρος του ΚΙΝ.ΑΛ./ΠΑ.ΣΟ.Κ.; Ακούγοντας την, κατά τα άλλα ευγενή και αξιοπρεπή, πρόεδρο του «Κινήματος» να επιτίθεται κατά της «Νέας Δεξιάς»/ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και της «ισχυρότατης Καραμανλικής συνιστώσας της» («ΑΛΦΑ», 3/5/19) δεν ήξερες ποια συναισθήματα πλημύριζαν την ψυχή σου. Η ιλαρότητα που ταιριάζει με τις ημέρες που διανύουμε, η συμπάθεια που προκαλεί η «πτώση» των άλλοτε ισχυρών ή η οργή από την επιμονή στις καταστροφικές συνήθειες του παρελθόντος;
Αρνούμενοι, στη Χαριλάου Τρικούπη, να αποδεχθούν την προσγείωση στις «λοιπές δυνάμεις» εμμένουν στις πρακτικές που ναρκοθέτησαν την ομαλή πορεία της χώρας στην απαλλαγή από τα διχαστικά σύνδρομα, στην συμφιλίωση, την οικονομική ανάπτυξη και την ουσιαστική ένταξη της χώρας στην οικογένεια των χωρών της, πολιτικά και κοινωνικά, Δημοκρατικής Ευρώπης. Εμμένουν σε συνήθειες της εποχής που αποκαλούσαν τους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές «λακέδες του ιμπεριαλισμού» -αυτούς που τώρα εκλιπαρούν να μην τους εγκαταλείψουν για χάρη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-, της εποχής που τα στελέχη τους, αντί να «μεθύσουν τον ήλιο», «μεθυσμένοι» οι ίδιοι από την αλαζονεία της δύναμης, εφορμούσαν με τα αμπέχονα και τις ορειβατικές αρβύλες να καταλάβουν τα κάστρα της εξουσίας από την «Δεξιά». Την «Δεξιά» που, το «Βατικανό» της «Αλλαγής», είχε αφορίσει καταδικάζοντάς την να παραμείνει έγκλειστη στο «χρονοντούλαπο της ιστορίας».
Εμμονή στα καταστροφικά στερεότυπα του παρελθόντος. Στο βολικό και εκλογικά προσοδοφόρο διχασμό, από την μια μεριά η «Δεξιά» και από την άλλη το «ΠΑ.ΣΟ.Κ. και οι λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις». Μόνο που οι ρόλοι στην «Δημοκρατική Παράταξη» έχουν αλλάξει. Ο «κομπάρσος» έγινε πρωταγωνιστής και ο παλιός πρωταγωνιστής «κομπάρσος». Έτσι ανασύρθηκαν τα «ιδεολογικά καριοφίλια» και τα «γιαταγάνια» της εποχής του αείμνηστου Μένιου και του έγκλειστου Άκη κατά της «Νέας Δεξιάς», του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.!!! Το γεγονός ότι το 70% του ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει μετακινηθεί στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δεν το συνειδητοποιούν; Το γεγονός ότι το υπουργικό συμβούλιο έχει «πράσινο» DNAτους αφήνει αδιάφορους; Το γεγονός ότι καθημερινά νέες «μεταγραφές» πραγματοποιούνται, ενώ οι μισοί εναπομείναντες, έχοντας έτοιμες τις αποσκευές τους, με το ζόρι κρατιούνται περιμένοντας την κατάλληλη ευκαιρία δεν το αντιλαμβάνονται; Το γεγονός ότι, ο μόνος εναπομείνας εταίρος, ο νέος «Παλαιών Πατρών Γερμανός», που κήρυξε την σύγχρονη «επανάσταση» από την «Μεγίστη Λαύρα του Καστελόριζου» φαίνεται να μετράει πιθανότητες και αποτελέσματα χτίζοντας γέφυρες –με «προδρόμους» και δηλώσεις- με την Κουμουνδούρου, γιατί το ανέχονται; Νομίζουν ότι ο κύριος Χρυσοχοΐδης, όταν δήλωνε ότι «μόνο σε αποικία» θα μπορούσε να είναι υποψήφιος ο κύριος Παπανδρέου δεν εξέφραζε την κοινωνία; Τότε πως εξηγούν το 2,47% του ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ. (εκλογές 2015);
Η επιμονή στο αφήγημα της «Καραμανλικής συνιστώσας» -όσο και να στηρίζεται από ύποπτα εξωθεσμικά κέντρα- όντας, σε βαθμό γελοιότητας αστεία, δεν αγγίζει την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών. Όσο και να αποσιωπάται η «μαζική μετανάστευση» του παλιού ΠΑ.ΣΟ.Κ. στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. η αλήθεια βοά. Είναι σαν να προσπάθεια να κρύψεις έναν ελέφαντα πίσω από ένα μυρμήγκι, καταδικασμένη σε αποτυχία. Η ανενδοίαστη παρέμβαση, με αδιαφανή κίνητρα, οικονομικών κέντρων και η, εξόφθαλμα και εξοργιστικά, μονομερής προσπάθειά τους να «αναστηλώσουν» το παλιό ΠΑ.ΣΟ.Κ. πέφτει στο κενό. Η κοινωνία δεν χειραγωγείται πλέον από τους «εργολάβους και τους προμηθευτές» της «ενημέρωσης».
Η αλήθεια είναι ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είναι υβριδικά πολιτικά μορφώματα που δεν εναρμονίζονται με την Ευρωπαϊκή δημοκρατική παράδοση. Αποτελώντας και τα δύο διασταυρώσεις του αριστερισμού με τον εθνικισμό και τον λαϊκισμό –σε διαφορετικές δόσεις είναι αλήθεια το κάθε ένα αφού ο εθνικισμός ήταν πολύ πιο έντονος στο πρώιμο, Μπααθικό, ΠΑ.ΣΟ.Κ.- ακολουθούν αντίστοιχες διαδρομές. Από την τζάμπα «επαναστατική μαγκιά» της αντιπολίτευσης και τους «άγουρους» αλλά πανάκριβους πειραματισμούς των πρώτων χρόνων της εξουσίας στην παράδοση της «γλυκιάς ηδονής» της εξουσίας. Από το περιθώριο στα σαλόνια και στην αγκαλιά των «ισχυρών του ιμπεριαλισμού και του καπιταλισμού» εναντίον των οποίων κάποτε ξιφουλκούσαν. Ως υβρίδια, λοιπόν, γεννήθηκαν, επικράτησαν υπάρχουν αλλά δεν δημιουργούν. Γιατί η δημιουργία προϋποθέτει γόνιμη σύνθεση στη βάση της πραγματικής ιδεολογίας αλλά πάντα στο πλαίσιο του ρεαλισμού και της λογικής. Εκτός πραγματικότητας σύνθεση μόνο στη χώρα της Ουτοπίας μπορεί να υπάρξει.
Είναι αυτή, η γόνιμη σύνθεση, στην οποία στηρίζεται σε σημαντικό βαθμό η οικοδόμηση της ευημερίας της μεταπολεμικής Δημοκρατικής Δύσης. Η συγκυβέρνηση του SPDμε το CDU στην Γερμανία είναι ένα καλό παράδειγμα για τα αποτελέσματα που έχει το πραγματικό ενδιαφέρον για την κοινωνία και για την χώρα όταν είναι απαλλαγμένο από φαντασιώσεις και ασύμμετρη ιδιοτέλεια. Η ανυπαρξία ενός δεύτερου, πλην της Ν.Δ., σοβαρού μεγάλου αστικού κόμματος ευθύνεται για την δημιουργία του «δημοκρατικού ελλείμματος» στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης. Η υπερφαλάγγιση της Ε.Κ.-Ν.Δ. από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. απέτρεψε τη λειτουργία του δημοκρατικού δίπολου που αποτέλεσε τη βάση στην οποία στηρίχτηκε η Δημοκρατία σε όλη τη Δύση. Η μετεξέλιξη του τελευταίου ήταν αργή και, όπως μαρτυρούν η γενικότερη στάση του ΚΙΝ.ΑΛ. αλλά και οι δηλώσεις της κυρίας Γεννηματά, ποτέ δεν υπήρξε ολοκληρωμένη και ειλικρινής.
Ο «δράκος της Δεξιάς», που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από τους «προοδευτικούς», όπως οι «εχθροί του λαού» χρησιμοποιούνται από τους «εμπόρους των εθνών» για να κυριαρχούν και να εξουσιάζουν, έχει τελευτήσει τον βίο του ως αφήγημα. Είναι καιρός οι επίγονοι του Αντρέα, οι παλιοί «σύντροφοι» του Μένιου, του Αθανασούλη, του Μαυράκη, του Άκη, του Σμπώκου, του Τσουκάτου, του Μαντέλη και των λοιπών που κατά τον Πάγκαλο «όλοι μαζί…», να αφιππεύσουν από το «καλάμι της αλαζονείας», να σταματήσουν τη χορηγία πιστοποιητικών «προοδευτικής» γνησιότητας και να εγκολπωθούν –εκτός από τα Ευρωπαϊκά Προγράμματα- τις Ευρωπαϊκές αξίες.
Είναι καιρός να συνειδητοποιήσουν ότι, όπως έγραφα στις 10/04/2017 («Η «Αριστερά» της Αριστεράς…»,Tribune) «Ένας δρόμος απομένει. Αυτοί που κατάλαβαν, έστω και καθυστερημένα, ότι «ποτέ δεν ήταν ΠΑ.ΣΟ.Κ.» να πάρουν το δρόμο της ένταξης προς την μόνη πραγματικά και υπεύθυνα, με όλα τα λάθη της, συνεπή Δημοκρατική Φιλοευρωπαϊκή παράταξη τη Νέα Δημοκρατία. Όσοι εξακολουθούν να είναι «ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ξερό ψωμί» να πάρουν το δρόμο προς τη νέα «Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη», το ΣΥ.ΡΙΖ.Α.. Πολιτικό κενό για ασκήσεις φιλοδοξιών και νέου λαϊκισμού με την ανασύσταση του παλιού ΠΑ.ΣΟ.Κ., με όποια ταμπέλα και με όποιον ηγέτη, δεν υπάρχει. Ο κάθε ένας πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Χώρος για νέες ψευδαισθήσεις δεν υπάρχει. Ο άμμος στην κλεψύδρα της χώρας εξαντλείται.»

Αντώνης Αντωνάκος 4/5/2019

Παρασκευή, 19 Απριλίου 2019 00:29

Cartoons και καρτουνίστες του Αντώνη Αντωνάκου

Γράφτηκε από
 

Cartoons και καρτουνίστες.
Ενώ, αύριο (19/4), πρόκειται να ξεκινήσει η δίκη, για τις υποκλοπές σε βάρος στελεχών της κυβέρνησης Καραμανλή, δύο εφημερίδες(«ΤΑ ΝΕΑ», «Ε.Σ.»), με ολοσέλιδα πρωτοσέλιδα, σπεύδουν να βγάλουν «αποφάσεις» πριν από την αρμόδια δικαιοσύνη. Τυχαίο;… «σωπάτε καλέ» που θα έλεγε και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Σαμαρά. Η Δικαιοσύνη, για μια ακόμα φορά, αντιμετωπίζεται κατά το δοκούν, αν συμφωνεί με τα συγκυριακά συμφέροντά μας είναι ανεξάρτητη, αν όχι τότε είναι χειραγωγούμενη, από ορατούς και αόρατους καρτουνίστες. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο το γεγονός ότι οι δύο αυτές εφημερίδες ανήκουν σε διαφορετικά «στρατόπεδα» αποτελώντας «ναυαρχίδες» της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης αντίστοιχα. Δρώντας σε αυτό το πολιτικό πλαίσιο αντιμετωπίζουν ορισμένα από τα κορυφαία θέματα της επικαιρότητας (Novartis, κ.λπ.) με εντελώς αντίθετες προσεγγίσεις. Μαριονέτες της κυβέρνησης για τους μεν οι δικαστικοί που χειρίστηκαν τα θέματα, αμερόληπτοι κριτές για τους άλλους.

Τον «χορό» είχε ξεκινήσει στις 3 Μαρτίου το «Π.Θ.» με ένα εμετικό δημοσίευμα-χείμαρρο διανθισμένο με όλες τις «αστείες κατηγορίες» και τους βρώμικους υπαινιγμούς, μέσω των οποίων συστηματικά, αόρατοι καρτουνίστες, επιχειρούν εδώ και χρόνια την «δολοφονία χαρακτήρα» του πρώην πρωθυπουργού. Όμως είναι δεδομένο ότι αυτός που δικάζεται, ερήμην, αύριο για τις υποκλοπές έχει όνομα και επίθετο (William Bazil) και υπήρξε πράκτορας της «Εταιρείας». Οι υποκλοπές είναι το μόνο γεγονός που επίσημα καταγγέλθηκε από την τότε κυβέρνηση. Η πρακτική των υποκλοπών άλλωστε δεν είναι κάτι ξένο προς τις «κακές συνήθειες» της «Εταιρείας» αφού πρόσφατα είχαν καταγγελθεί από την Γερμανική, αλλά και από άλλες Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, αντίστοιχες πρακτικές σε βάρος τους. Οι άλλες δύο υποθέσεις που, ενδεχομένως, συνεκδικάζονται είναι αυτή του θανάτου του υπαλλήλου της Vodafone, κατόπιν ενεργειών της οικογένειάς του και του σχεδίου «Πυθία» χωρίς πουθενά να προκύπτει ότι το τελευταίο είναι αποτέλεσμα ενεργειών της κυβέρνησης Καραμανλή.
Το «συγκλονιστικό νέο στοιχείο», το οποίο υποτίθεται ότι τροφοδότησε τα δύο πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα, είναι ένα πόρισμα που συντάχθηκε στις 17/3/2009 το οποίο «ακυρώνει», σύμφωνα με το «Π.Θ.», τα δύο προηγούμενα (13/1/09 και 5/2/09) και το οποίο υποτίθεται ότι είχε αποσιωπηθεί. Όμως τα δύο πρώτα έγγραφα δημοσιοποιήθηκαν επί κυβερνήσεως Παπανδρέου (καλοκαίρι 2011) ενώ στο τρίτο αναφερόταν ήδη από τις 3/3/19 στο «Π.Θ.». Επομένως δεν υπάρχει κανένα νέο στοιχείο που «εντελώς συμπτωματικά» έφτασε στα γραφεία των δύο εφημερίδων την παραμονή της δίκης και το έκαναν πρωτοσέλιδο. Άλλωστε υποθέτω ότι η Δικαιοσύνη, όταν το συμβούλιο εφετών παρέπεμψε την υπόθεση στα δικαστήρια, είχε υπ’ όψιν της όλα τα στοιχεία. Προς τι λοιπόν η βιασύνη να βγάλουν απόφαση πριν από τους δικαστές; Μήπως για να επηρεάσουν το αποτέλεσμα;
Συμπερασματικά, συνδυάζοντας όλα τα δεδομένα, είναι εύλογο να υποθέσουμε ότι πραγματικά υπάρχουν cartoonsκαι καρτουνίστες, μόνο που είναι πιο ορατοί στα Μ.Μ.Ε. από ότι είναι στην Δικαιοσύνη.
Αντωνάκος Αντώνης 18/3/2019
Σάββατο, 13 Απριλίου 2019 00:34

O Φλαντανελάς σπάει τον αποκλεισμό

Γράφτηκε από
 
12 Απριλίου
               Ο Τούρκος ναύαρχος Μπάλτογλου, ενισχυμένος με καράβια που κατέβηκαν από τη Μαύρη θάλασσα, επιχειρεί νέα επίθεση στο φράγμα του Κεράτιου. Γίνεται μια πραγματική ναυμαχία, με ανταλλαγές βλημάτων, αναμμένων πυρσών που ωστόσο δεν μπορούν να βλαψουν τις ψηλές χριστιανικές γαλέρες, ενώ τα βέλη και τα ακόντια των χριστιανών που εκτοξεύονταν από τα ψηλά καταστρώματα ήταν πολύ πιο αποτελεσματικά. Τα χριστιανικά πλοία θα κυκλώσουν τον τούρκικο στόλο που για δεύτερη θα σημάνει υποχώρηση.
             Ο Μωάμεθ βλέπει την αποτυχία του, αλλά από τα λάθη βγάζει και χρήσιμα συμπεράσματα. Ένα κανόνι τοποθετείται σε υπερυψωμένο επίπεδο κοντά στο Πέραν και με τη δεύτερη βολή βυθίζει μια χριστιανική γαλέρα… Η πολιορκία μόλις έχει αρχίσει…
Τετάρτη 18 Απριλίου
             Δυο ώρες μετά τη Δύση ο Μωάμεθ διατάζει γενική επίθεση εναντίον του Μεσοτειχίου, το σημείο εκείνο που είχε στοχεύσει ως το πιο αδύνατο. Είχαν προηγηθεί ισχυρές βολές από τη μπομπάρδα του Ουρβανού που είχαν προκαλέσει ρήγματα στην πύλη του Αγίου Ρωμανού. Βαριά οπλισμένοι στρατιώτες, κρατώντας δαυλούς και χτυπώντας δαιμονισμένα τα τύμπανά τους, προσπαθούν να περάσουν την παραγεμισμένη τάφρο και ορμούν προς το φράχτη που είχαν σηκώσει οι υπερασπιστές.
            << Δεν μπορώ να περιγράψω τις κραυγές με τις οποίες έφταναν στα τείχη>> θυμάται αργότερα ο αυτόπτης μάρτυρας Μπάρμπορο με ρίγος. Βάζουν φωτιά και εξοπλισμένοι όπως είναι με γάντζους και σκάλες αλλά και καλυπτόμενοι από πολιορκητικούς κριούς, επιχειρούν να ανέβουν σε μέρη του τείχους που είναι ακόμη όρθια. Η σύγκρουση μέσα στη νύχτα είναι άγρια και αμφίρροπη. Καθώς τσάκιζαν και πετσόκοβαν ο ένας τον άλλον, το πλεονέκτημα το  είχαν οι αμυνόμενοι που φορούσαν γερές πανοπλίες και διοικούνταν σθεναρά από τον Ιουστινιάνη. Σταδιακά η ορμη των Τούρκων εξασθένησε. Ο αγώνας διήρκησε τέσσερις ώρες. Στην επιθεώρηση που έκανε ο Κων/νος βρήκε την  τάφρο και τις όχθες της στρωμένη με κατακρεουργημένα πτώματα. Ο  βενετός Μπάρμπορο γράφει ότι οι <<οι Τούρκοι έχασαν περίπου 200 άνδρες. Ούτε ένας χριστιανός δεν είχε σκοτωθεί>>.
              Έχουν περάσει πάνω από 10 ημέρες από τότε που ξεκίνησε η πολιορκία. Το ηθικό όλων μέσα στην Πόλη αναπτερώνεται. Τα τείχη επιδιορθώνονται, ενώ αν έρθει και βοήθεια, τότε μπορούν να ελπίζουν…

                  Παρασκευή 20 Απριλίου ----- Ο Φλαντανελάς σπάει τον αποκλεισμό

                Το πρωινό εκείνο, οι φρουροί στα θαλάσσια τειχιά της Πόλης αντικρίζουν στον ορίζοντα τα κατάρτια τεσσάρων πλοίων. Είναι οι τρεις γενοβέζικες γαλέρες που μεταφέρουν όπλα και προμήθειες και ένα αυτοκρατορικό μεταγωγικό γεμάτο με σιτάρι, που είχε ναυλωθεί στη Σικελία υπό τη διεύθυνση του έμπειρου καπετάνιου Φλαντανελά. Είχαν περάσει εύκολα τα αφύλακτα Δαρδανέλια και τώρα έπλεαν στην Προποντίδα σε ορατή απόσταση από τον τουρκικό στόλο που τίθεται σε πολεμική ετοιμότητα. Τα τουρκικά καράβια εξοπλισμένα με κανόνια, κάτω από τυμπανοκρουσίες και ζητωκραυγές, εφορμούν για να αιχμαλωτίσουν τα χριστιανικά.
            Τέσσερις ευρωπαϊκές μεγάλες γαλέρες αρχίζουν να καταδιώκονται από τον τουρκικό στόλο. Ωστόσο το αποτέλεσμα των ναυτικών αναμετρήσεων εξαρτιόταν λιγότερο από τους αριθμούς και περισσότερο από την πείρα, την αποφασιστικότητα  και τις τυχαίες πορείες ανέμων κα ρευμάτων. Οι τακτικές μάχης στη θάλασσα δε διέφεραν πολύ από αυτές της ξηράς. Οι γαλέρες ήταν γεμάτες πολεμιστές, που μετά από μια αρχική βολή επιχειρούσαν να εισβάλλουν στο αντίπαλο πλοίο  με σκληρές μάχες σώμα με σώμα.
             Νωρίς το απόγευμα τα χριστιανικά πλοία προσεγγίζουν την νοτιοανατολική ακτή της Πόλης. Ο Μπάλτογλου τους κάνει σήμα να σταματήσουν. Η θάλασσα είναι φουρτουνιασμένη και ο άνεμος φυσά αντίθετα με το ρεύμα του Βοσπόρου. Τα χριστιανικά πλοία είναι ψηλότερα και καλά εξοπλισμένα. Από τα ψηλά καταστρώματά τους και τις γέφυρες οι ναύτες ρίχνουν βέλη, πέτρες, ακόντια, ενώ οι Τούρκοι κάνουν προσπάθειες να τα πλησιάσουν. Όταν οι πλώρες τους βρίσκονται κάτω από το πλοίο του Φλαντανελά, οι ναύτες του ρίχνουν υγρό πυρ μέσα από χάλκινα αγγεία, σκοτώνοντας πολλούς Τούρκους. Δυο τουρκικά πλοία τυλίγονται στις φλόγες και βυθίζονται. Τα  κουπιά των τουρκικών πλοίων μπλέκονται μεταξύ τους και πολλά σπάνε από τα βλήματα που πέφτουν από ψηλά. Η απώλεια όμως ενός πλοίου γρήγορα αναπληρώνεται από ένα άλλο.
          Ο ίδιος ο σουλτάνος από την ακτή, καβάλα στο άλογό του, παρακολουθεί την καταδίωξη των χριστιανικών πλοίων από το Μπάλτογλου. Σκαρφαλωμένοι πάνω στα τείχη, οι πολιορκημένοι παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα την κρίσιμη καταδίωξη.
            Κι ενώ τα τα χριστιανικά πλοία είναι έτοιμα να πάρουν την στροφή ακριβώς στην άκρη της ακρόπολης, ο άνεμος κοπάζει και τα πανιά πλαταγιάζουν νωχελικά. Το ρεύμα της θάλασσας τα σπρώχνει προς τα τουρκικά. Για τους Τούρκους και το Μπάλτογου είναι τώρα εύκολο να συλλάβουν τη λεία τους. Τα τουρκικά πλοία πλησιάζουν και σαρώνουν με βλήματα τα ευρωπαϊκά, όμως οι ναύτες με βαρέλια  γεμάτα νερό κατορθώνουν και σβήνουν τις φλογες.
              Ο Μπάλτογλου πλησιάζει την αυτοκρατορική γαλέρα και διατάζει επίθεση. Το ένα κύμα των ανδρών του μετά το άλλο προσπαθεί να επιβιβαστεί  σε αυτή, για να απωθηθεί από το Φλαντανελά και το πλήρωμά του. Οι Γενοβέζοι κυβερνήτες των τριών πλοίων  φέρνουν κοντά τα πλοία τους  που ενώνονται, σαν ένα κάστρο που δίνει τον <<υπέρ πάντων αγών>>. Ο Μωάμεθ παρακολουθεί από την ακτή και από την αγωνία του είναι έτοιμος να μπει με το άλογό του στη θάλασσα...
             Λίγο πριν πέσει η νύχτα, κι ενώ τα χριστιανικά καράβια είναι παγιδευμένα, άνεμος σηκώνεται  και πάλι από το βορά. Τα μεγάλα τετράγωνα πανιά φουσκώνουν και οι χριστιανικές γαλέρες αρχίζουν να κινούνται, σπάζουν το τείχος των μικρότερων τουρκικών, ορμούν στην είσοδο του Κεράτιου και με την κάλυψη τριών βενετικών πλοίων εισέρχονται στο ασφαλές καταφύγιο του Κεράτιου. Είναι πια νύχτα, όλα έχουν κριθεί, οι Τούρκοι ηττημένοι αποσύρονται.
           Ο αντίκτυπος της ναυμαχίας είναι ψυχολογικός για το πεσμένο ηθικό των πολιορκημένων που θα αναπτερωθεί αλλά και ουσιαστικός, καθώς η πόλη αποκτά πρόσθετο ανθρώπινο δυναμικό αλλά και πολύτιμες προμήθειες. Για τους Τούρκους, η ήττα ήταν ταπεινωτική γιατί αποδεικνύεται η κατωτερότητα τους στη θάλασσα. Ο Μπάλτογλου θα καθαιρεθεί και θα ατιμαστεί, ενώ μετά βίας θα γλυτώσει το κεφάλι του. Ο Μωάμεθ <<ήταν βαθιά πληγωμένος, έφυγε σιωπηλός, χτυπώντας δυνατά το άλογό του με το καμουτσίκι>>. Θα ψάξει να βρει άλλες λύσεις…
Σάββατο, 13 Απριλίου 2019 00:33

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ (ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ) video

Γράφτηκε από
 
 

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ (ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ)

 

«-Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν.
Μήνα σε γάμο ρίχνονται, μήνα σε χαροκόπι;
-Ούδε σε γάμο ρίχνονται ούδε σε χαροκόπι.
Η Δέσπω κάνει πόλεμο με νύφες και μ’ αγγόνια
Δημοτικό τραγούδι
Η κοινή γνώμη παρακολουθεί ενεός και άπνους την κραταιά μάχη που διεξάγεται με αφορμή την υποψηφιότητα του Πέτρου Κόκκαλη για την Ευρωβουλή. Σε αντίθεση με τον πραγματικό αγώνα υπέρ της ελευθερίας και υπέρ βωμών και εστιών που εξυμνεί το δημοτικό τραγούδι εδώ δίνεται ο υπέρτατος αγώνας για την πίττα της εξουσίας. Αυτό σηματοδοτεί τόσο η συγκεκριμένη υποψηφιότητα όσο και ο «σκληρός» αγώνας που διεξάγεται εναντίον της. Στην πραγματικότητα αντί για πραγματικά «πολιτικά πυρά» χρησιμοποιούνται στρακατρούκες και πυροτεχνήματα. Τούτου δοθέντος κανένας δεν θα πρέπει να εκπλαγεί αν στις επόμενες εκλογές η αποχή του κόσμου από μια διαδικασία η οποία θα έπρεπε να αποτελεί την πεμπτουσία της Δημοκρατίας ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.

 

Η συγκεκριμένη υποψηφιότητα ασφαλώς στοχεύει και στην σχέση της οικογένειας Κόκκαλη με τον Ολυμπιακό. Είναι επίσης δεδομένο ότι ο πατέρας Κόκκαλης έχει συνδυαστεί με το φαινόμενο που ανεφύη την δεκαετία του ’90 και που στην συλλογική συνείδηση έχει καταγραφεί με τον γενικό όρο «διαπλοκή». Ένα φαινόμενο το οποίο ανέδειξε «εθνικούς εργολάβους» και «εθνικούς προμηθευτές» οι οποίοι, -μέσω του ελέγχου Μ.Μ.Ε. και αθλητικών σωματείων- χειραγώγησαν την κοινή γνώμη και την πολιτική εξουσία. Ένα φαινόμενο ακραία αντιδημοκρατικό και πολιτικά «ανήθικο» αφού αλλοιώνει την νομιμοποιητική σχέση πολίτη-εξουσίας. Όμως κάπου εδώ αρχίζει και χάνεται η αξιοπιστία –τουλάχιστον ορισμένων- από εκείνους που αντιμάχονται την υποψηφιότητα με αυτό το επιχείρημα. Γιατί η «διαπλοκή» είναι σαν το ταγκό, «χορεύεται» από δύο, τον επιχειρηματία και τον πολιτικό, την επιχείρηση και το πολιτικό κόμμα.
Η διαπλοκή θέριεψε και έγινε επικυρίαρχη της πολιτικής στην Ελλάδα γιατί κάποιοι της άνοιξαν τον δρόμο επειδή τους εξυπηρετούσε πολιτικά. Κάποιοι την υπηρέτησαν με πάθος –φυσικά με το αζημίωτο- έστω κι αν τώρα παριστάνουν τις «αθώες περιστερές» έχοντας, συγκυριακά, αλλάξει μετερίζι. Παίζουν και τώρα το ίδιο παιχνίδι απαιτώντας να ξεχάσουμε το παρελθόν και το παρελθόν τους.
Όμως είναι δεδομένο ότι, όσο η ΠΟΛΙΤΙΚΗ απουσιάζει και στην θέση της συνεχίζεται το «ξεκατίνιασμα» των πολιτικών, όσο οι εκλεκτοί των ισχυρών και τα «διακοσμητικά» personsoffame (αθλητές, τηλεπερσόνες, κ.λπ.) θα συνεχίσουν να εμφανίζονται -ως πολιτικά «εμφυτεύματα»- από το «πουθενά» συμβάλλοντας στην δημιουργία πολιτικής «παράγκας», οι πολίτες θα απέχουν και η Δημοκρατία θα «ασθενεί».
Αντωνάκος Αντώνης
29-03-2019

 

 
 
Στην Κωνσταντινούπολη έχει δημιουργηθεί ένα μουσείο - θόλος με διάμετρο 38 μέτρα, όπου ο επισκέπτης μπορεί να δει περιμετρικά σε ζωγραφική απεικόνιση τις στιγμές της Άλωσης. Η αναπαράσταση είναι τόσο φυσική που νιώθεις ότι βρίσκεσαι σε εκείνη την ιστορική στιγμή!
 
  Με τη βοήθεια της τεχνολογίας αυτή η επίσκεψη μπορεί να γίνει και εικονικά μέσα από την οθόνη του υπολογιστή. Πώς γίνεται αυτό;Αρχικά μεταβαίνουμε στην ιστοσελίδα Panorama 1453. 'Επειτα πατάμε στις τέσσερις εικόνες με την ονομασία TURKEYISTANBUL 2009για να αποθηκεύσουμε στον υπολογιστή μας τα τέσσερα αρχεία.
   Προσοχή! Η εικόνα που θα κατεβάσουμε είναι μόνο μία. Καλό είναι όμως να έχουμε και όλα τα αρχεία, επειδή σε καθένα από αυτά η γωνία θέασης είναι διαφορετική, άρα είναι διαφορετικές και οι λεπτομέρειες της πολιορκίας.
   Έπειτα πηγαίνουμε στο φάκελο που αποθηκεύσαμε τα αρχεία, ανοίγουμε ένα από αυτά (οποιοδήποτε, δεν έχει σημασία), περιμένουμε να φορτώσει και ξεκινάμε την περιήγησησέρνοντας το ποντίκι μας προς την κατεύθυνση που θέλουμε. Μπορούμε να ζουμάρουμε με το ροδάκι μας ή να κάνουμε κλικ για να μεταβούμε αυτόματα στο επόμενο αρχείο. Πατάμε το πλήκτρο Εsc στο πληκτρολόγιο δύο φορές για να τερματίσουμε την εφαρμογή.
 psamouxos.blogspot.g
Σάββατο, 06 Απριλίου 2019 01:01

ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ

Γράφτηκε από
 
ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ - Απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ του HISTORY CHANNEL ~ The Byzantines - Engineering an Empire
Σάββατο, 06 Απριλίου 2019 00:42

Ξεράσματα… του Αντώνη Αντωνάκου

Γράφτηκε από

 

Ξεράσματα…
Η «μεγάλη σχολή» της «ΑΥΡΙΑΝΗΣ» άνοιξε τον δρόμο για ένα άλλο είδος «δημοσιογραφίας». Τα «συμβόλαια» για «πολιτικές δολοφονίες», οι εκβιασμοί και οι αθέμιτες συναλλαγές με την οικονομική και πολιτική εξουσία, αλλοιώνοντας τον ρόλο της 4ης εξουσίας την μετατρέπουν από πυλώνα της Δημοκρατίας σε εχθρό της. Είναι χαρακτηριστική η ιστορία με την δημοσιευθείσα από την προαναφερόμενη εφημερίδα φωτογραφία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη από την κατοχή στην προσπάθειά της να τον παρουσιάσει ως συνεργάτη της Γκεστάπο. Τα φαινόμενα που χαρακτηρίστηκαν γενικά «ΑΥΡΙΑΝΙΣΜΟΣ» αντί να περιοριστούν με τον χρόνο αυξάνονται με τον Καραμανλή να αποτελεί έναν από τους αγαπημένους στόχους των «λειτουργών» του «κίτρινου τύπου».

 

Ομολογώ ότι χρειάστηκε μια ισχυρή δόση μαζοχισμού για να διατρέξω τους δύο, εμετικούς, οχετούς αρκετών χιλιάδων λέξεων που δημοσιεύθηκαν στο «Π.Θ.» στις 3 και 31 Μαρτίου αντίστοιχα υπογεγραμμένες από τον ίδιο «δημοσιογράφο» με μοναδικό στόχο να πλήξουν τον πρώην πρωθυπουργό. Το πρώτο παραλήρημα εμπάθειας με τίτλο «Η «Πυθία»… σκότωσε τον Καραμανλή», γράφτηκε με αφορμή την έναρξη(19/4) της σχετικής δίκης, με ένα χείμαρρο «λυρικών» περιγραφών -«διαχυτικού καλαμπουρτζή», «έλιωνε στο playstation», «άρρωστος Πανάθας», «λάτρης των πιτόγυρων», «έμοιαζε να κάνει αγγαρεία στο Μαξίμου», «αδάμαστου, πλην ξυρισμένου, Φιντέλ Κάστρο», «καλοζωισμένη όψη», «σπατάλη ενέργειας με κοψίδια», «χαλαρός και κουστουμάτος», …- του πρώην πρωθυπουργού, παραγνωρίζει αναμφισβήτητα γεγονότα, αλλά κυρίως συσκοτίζει τον ρόλο της Δικαιοσύνης της οποίας την αντικειμενικότητα, εμμέσως, αμφισβητεί. Γιατί είναι η δικαστικοί λειτουργοί που έκριναν επαρκή τα στοιχεία για να παραπέμψουν την υπόθεση στο Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Α.. Είναι ο ανακριτής Φούκας και το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθήνας και όχι ο Κ.Κ. που θεωρούν ότι τεκμηριώνονται οι κατηγορίες για τις υποκλοπές κατά του πρώην πράκτορα William Bazil. Τώρα γιατί, επειδή, -όπως ο συντάκτης του άρθρου, επιχαίροντας, σωστά εκτιμά- η CIA «ως Σφίγγα δεν πρόκειται να στείλει κωδικοποιημένο μήνυμα ούτε σε λαδόκολλα τυλιχτού σουβλακιού», απομένει «στον «επιζήσαντα» πρώην πρωθυπουργό να σπάσει την αλαλία του με έναν χρησμό αλά... Πυθία» εκτός αν «αντί του ρίγους μιας πολιτικής δήλωσης προτιμά την πρόσκαιρη ανατριχίλα μιας χειμερινής βουτιάς στα παγωμένα νερά της θάλασσας της Ραφήνας», μόνο τα θολωμένα από «άδολη αγάπη» μυαλά ή τα θολωμένα από το «χρώμα του χρήματος» μάτια μπορούν να αντιληφθούν.
Το δεύτερο(31/3) «λυρικό ποίημα» του αρθρογράφου -με αφορμή την επανεμφάνιση του κυρίου Τσιτουρίδη- έρχεται, επικαλούμενο -όπως και το πρώτο ανώνυμες πάντα- «άλλες πηγές», που είναι πάντα «οι ίδιοι» γνωστοί άγνωστοι, ή «δηλητηριώδη κουτσομπολιά» για να «επιβεβαιώσει», εμπλέκοντας και τον Π.τ.Δ. το αγαπημένο αφήγημα της παλιάς διαπλοκής για «υπόγεια επαφή με τον Τσίπρα». Διανθισμένο με λυρικά υπονοούμενα για «Ναζιάρικες παραδοξότητες, ντελικάτα καπρίτσια, ανολοκλήρωτα πάθη…», με εκτιμήσεις για τον Κ.Κ. «αισθανόταν άνετος και χαλαρός σαν άρχοντας στο χωριό», με έωλες διαπιστώσεις «φαινόταν να πιστοποιεί μια ιδιότυπη και υπόγεια συμμαχία μεταξύ του Αλέξη Τσίπρα και του περιβάλλοντος του πρώην πρωθυπουργού», υποτίθεται ότι προασπίζει και την σημερινή ηγεσία της Ν.Δ. από τους «εντός των τειχών εχθρούς» της.
Η απορία όπως ενισχύεται με την πάροδο του χρόνου. Ποιος θα προστατεύσει τον Πρόεδρο της Ν.Δ. από τέτοιους «φίλους»;

Αντώνης Αντωνάκος 5/4/2019

ΈναρξηΠροηγούμενο12345678910ΕπόμενοΤέλος
Σελίδα 1 από 80

Εκπαιδευτικά Νέα