Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Απρίλιος 2019 - ΔΙΚΤΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ dictyo.gr
Κυριακή, 07 Απριλίου 2019 02:28
ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΤΕΛΙΚΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΕΡΓΕΙΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ ΚΑΙ ΤΕΙ, ΤΗ ΝΕΑ Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ.
Τη Δευτέρα η ανακοίνωση του τελικού Νομοσχεδίου
Το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων θα ανακοινώσει τη Δευτέρα 8 Απριλίου το τελικό νομοσχέδιο για τις συνέργειες Πανεπιστημίων και ΤΕΙ, τη νέα Γ΄ Λυκείου και το νέο σύστημα εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και άλλες διατάξεις.
Όσα δημοσιοποιούνται ως τελικές διατάξεις του νομοσχεδίου δεν ευσταθούν.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Κυριακή, 07 Απριλίου 2019 02:26
Νίκη Κεραμέως: "Θα επιδιώξουμε πιο ελεύθερα σχολεία και πανεπιστήμια"

«Στα θέματα παιδείας, οι αλλαγές θα ξεκινήσουν από τα κάτω προς τα πάνω, από τις ηλικίες ως έξι ετών» δήλωσε η κ. Κεραμέως, υπογραμμίζοντας ότι οι προσχολικές ηλικίες είναι ιδιαιτέρως κρίσιμες για την εξέλιξη του ανθρώπινης συγκρότησης.
«Θα επιδιώξουμε να έχουμε σχολεία και πανεπιστήμια που θα είναι πιο ελεύθερα και πιο αυτόνομα, τα οποία δεν θα ελέγχονται ασφυκτικά, σε κάθε τους κίνηση, από ένα υπερσυγκεντρωτικό υπουργείο Παιδείας» συνέχισε η κ. Κεραμέως.
Υπογράμμισε ότι θα επιδιωχθεί η «αναβάθμιση του ακαδημαϊκού περιβάλλοντος» με περισσότερα ξενόγλωσσα, ακόμη και καλοκαιρινά, προγράμματα, με κατάργηση του ασύλου «γιατί το άσυλο δεν τροποποιείται κατά τη γνώμη μας, καταργείται», με εξεύρεση πρόσθετων χρηματοδοτικών εργαλείων, όπως «π.χ. ΣΔΙΤ για την κατασκευή φοιτητικών εστιών» και συνέχισε:
«Αξιολόγηση για όλους. Αξιολόγηση, η οποία θα είναι χωρίς τιμωρητικό χαρακτήρα, με διπλή στόχευση, πρώτον, να επιβραβεύσει τους αρίστους και δεύτερον να δώσει κίνητρα για βελτίωση μέσω επιμόρφωσης σε όσους δεν αποδίδουν αρκετά έως σήμερα».
Η κ. Κεραμέως τόνισε, ότι θα δοθεί «ιδιαίτερη έμφαση στην τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση», ως ένα «σημαντικό εργαλείο για να «γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ της εκπαιδευτικής διαδικασίας από τη μία και των πραγματικών αναγκών της αγοράς εργασίας από την άλλη» και, μεταξύ άλλων πρόσθεσε:
«Πρότυπα σχολεία παντού. Πρότυπα σχολεία σε κάθε περιφερειακή ενότητα της χώρας και πειραματικά σχολεία, καθώς επίσης και πρότυπα επαγγελματικά λύκεια για να περάσουμε ένα μήνυμα υπέρ της επαγγελματικής εκπαίδευσης».
Ειδικότερα για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, η κ. Κεραμέως ανέφερε: «Παρότι, βασικός μας στόχος είναι η αναβάθμιση του δημοσίου πανεπιστημίου, αυτό δε μας αποτρέπει από το έχουμε έναν παράλληλο στόχο που έχει να κάνει με το να δοθεί, επιτέλους η δυνατότητα στη χώρα μας να ιδρυθούν και μη κρατικά πανεπιστήμια».
Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Κυριακή, 07 Απριλίου 2019 02:25
ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Κυριακή, 07 Απριλίου 2019 02:23
FAST TRACK ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΠΤΥΧΙΩΝ
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Κυριακή, 07 Απριλίου 2019 02:22
Με επιτυχία το πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης λυκείων Ελλάδας και Κύπρου video
Με λαμπρότητα πραγματοποιήθηκε η τελετή έναρξης της τελικής φάσης του πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης λυκείων Ελλάδας – Κύπρου, την Πέμπτη 4 Απριλίου 2019, αγώνες που φιλοξενούνται στο Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Καβάλας «Αλεξάνδρα Δήμογλου» στην Καλαμίτσα, από τον Δήμο Καβάλας. Την έναρξη των αγώνων κήρυξε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Φιλίππων Νεαπόλεως και Θάσου κ.κ. Στέφανος, ενώ εκ μέρους της Δημάρχου Καβάλας, Δήμητρας Τσανάκα, εκφώνησε χαιρετισμό ο Πρόεδρος της Δευτεροβάθμιας Σχολικής Επιτροπής Περικλής Τελίδης. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης τιμήθηκε ο πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Σχολικού Αθλητισμού (ΙΣΣΦ) Νικόλαος Μεγάλεμος, για την συνολική προσφορά του στον χώρο.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Κυριακή, 07 Απριλίου 2019 02:20
ΠΕΡΙ ΤΗΣ DE FACTO ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΙΚΩΝ
Με αφορμή την τοποθέτηση του υπουργού Παιδείας κ. Γαβρόγλου σε συνέντευξη που παραχώρησε πριν από λίγες ημέρες σχετικά με το μάθημα των Λατινικών, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι τα Λατινικά είναι χρήσιμα στη Φιλολογία και την Αρχαιολογία και γι' αυτό θα πρέπει να γίνουν κατ' επιλογήν μάθημα στη γ' λυκείου , θα έλεγα τα εξής.
Καταρχάς, τα λατινικά έχουν τεράστια ιστορική αξία, καθώς ήταν η γλώσσα των αρχαίων Ρωμαίων ήδη από το 753 π.Χ., έτος ίδρυσης της Ρώμης. Η αρχαία Ρώμη αναδείχθηκε σε ηγεμονική δύναμη που κυριάρχησε σε ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο, μέχρι την κατάλυση του δυτικού τμήματος της αυτοκρατορίας έπειτα από επιδρομή των γερμανικών φύλων το 476 μ.Χ. Τα λατινικά, επομένως, αποτέλεσαν την επίσημη γλώσσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Τουλάχιστον μέχρι τον 6ο αι. μ.Χ., όταν ο αυτοκράτωρ Ιουστινιανός εξέδωσε τους νόμους του (Νεαροί) στα ελληνικά, και, σε κάθε περίπτωση, τον 7ο αι. μ.Χ., όταν ο αυτοκράτορας Ηράκλειος καθιέρωσε τα ελληνικά ως επίσημη γλώσσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ητοι της Βυζαντινής, που αποτέλεσε την πρώτη ευρωπαϊκή αυτοκρατορία, λαμβάνοντας χαρακτηριστικά τον τίτλο πιστός εν Χριστώ βασιλεύς και αυτοκράτωρ των Ρωμαίων , αντί του τίτλου στα λατινικά που ήταν Imperator Caesar ή Augustus .
Τα λατινικά λοιπόν, όπως αντιλαμβανόμαστε, προϋπήρχαν αρκετών σημερινών γλωσσών, αφού μόλις το 476 μ.Χ. άρχισαν να διαμορφώνονται όλες οι λατινογενείς γλώσσες που ομιλούνται σήμερα (βλέπε ιταλικά, γαλλικά, πορτογαλικά, ισπανικά, ρουμανικά), έχοντας ως μακρινό, φυσικά, πρόγονο τα λατινικά. Επίσης, τα λατινικά άσκησαν μεγάλη επίδραση και σε άλλες γλώσσες, όπως τα γερμανικά και τα αγγλικά. Χαρακτηριστικά, με την κατάκτηση της Βρετανίας από τον Ιούλιο Καίσαρα το 55 π.Χ. οι λεγεωνάριοι έδωσαν νέα ονόματα σε πράγματα (res), όπως φυτά, ζώα, ενδύματα, ενώ εισήγαγαν και νέους θεσμούς, χρησιμοποιώντας πολλές φορές λέξεις, τις οποίες οι ίδιοι είχαν δανειστεί από τα ελληνικά. Επομένως η εκμάθηση των λατινικών κρίνεται αρκετά σημαντική, διότι βοηθά τους μαθητές να μάθουν ευκολότερα τις ευρωπαϊκές γλώσσες, καθώς υφίσταται ενσωμάτωση λατινικών λέξεων σε αυτές.
Επίσης, με το να γίνουν τα Λατινικά προαιρετικό μάθημα ουσιαστικά παραβλέπεται η οργανική σχέση της γλώσσας αυτής με την αρχαία ελληνική, αφού τα λατινικά επηρεάστηκαν από την τελευταία. Φτάνει να δει κανείς τις ομοιότητες στο λεξιλόγιο, στη γραμματική και στο συντακτικό. Παραβλέπεται επίσης και η μεγάλη σημασία της λατινικής, η οποία συνέβαλε στη διάδοση της ελληνικής στη Δύση, μετά την Αλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 από τους Οθωμανούς. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι ο Καθηγητής Γλωσσολογίας F. Adrados χαρακτήρισε τις ευρωπαϊκές γλώσσες που βασίζονται στα λατινικά κρυπτοελληνικές .
Ακόμη, θα έλεγα πως τα λατινικά ΔΕΝ είναι μια νεκρή γλώσσα, όπως πολλοί επικαλούνται, ως επιχείρημα για τον περιορισμό τους, καθώς συνεχίζουν να ζουν... πίσω από την κουρτίνα της μοντέρνας λέξης. Φτάνει κανείς να ανατρέξει στην ορολογία αρκετών επιστημών, η οποία βασίζεται ακόμη και σήμερα στη λατινική, όπως λόγου χάρη της Ιατρικής, της Βιολογίας, της Φυσικής και, φυσικά, της Νομικής, αφού η αρτιότητα του Ρωμαϊκού Δικαίου αποτέλεσε τη βάση της σύγχρονης Νομικής Επιστήμης.
Τέλος, με το να γίνουν τα Λατινικά μάθημα επιλογής το υπουργείο περιθωριοποιεί την ιστορική γλώσσα αυ τή, καθώς λίγοι μαθητές θα το επιλέγουν, για να αποφύγουν ενδεχομένως την αποστήθιση που δυστυχώς καλλιεργείται, ως απαράδεκτη μέθοδος διδασκαλίας.
Με τον τρόπο αυτό ουσιαστικά οδηγούμαστε σε μία de facto κατάργηση των Λατινικών, γεγονός που θα οδηγήσει σε περαιτέρω υποβάθμιση της Κλασικής Παιδείας. Η τελευταία αποτελεί φυσικά αναπόσπαστο κομμάτι του δυτικού πολιτισμού, ο οποίος βασίστηκε ως γνωστόν στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία και στο Ρωμαϊκό Δίκαιο.
ΝΙΚΟΣ ΦΑΣΝΑΚΗΣ, Δικηγόρος, υπ. διδάκτωρ Νομικής Σχολής ΔΠΘ
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Κυριακή, 07 Απριλίου 2019 02:17
Μια τεράστια επέτειος: 200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΥΣΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ (Κέρκυρα, 6/4/1819)

Μια τεράστια επέτειος που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη: Σαν σήμερα, πριν από 200 χρόνια, στις 6 Απριλίου 1819, (με το παλιό ορθόδοξο ημερολόγιο) γράφτηκε στην Κέρκυρα η επίσημη διακήρυξη του επαναστατικού στόχου και η έκκληση προσήλωσης σ’ αυτόν. Την ημερομηνία δεν θα την βρείτε στα σχολικά βιβλία, ούτε ακόμη στην πανεπιστημιακή ιστορία. Ο λόγος; Το κείμενο έγραψε ένας «άσχετος» ή «αντίθετος» με την Επανάσταση. Ο Ιωάννης Καποδίστριας. Ο -κατόπιν βασάνων- «επιλεγμένος» να κυβερνήσει το κράτος που προέκυπτε από την Επανάσταση του 1821. Το κράτος που αναγνώριζε και εγγυόταν η Ρωσία, η Μ. Βρετανία και η Γαλλία. Ευνόητο είναι ότι η διακήρυξη έγινε μυστικά. Παραδόθηκε σε επιλεγμένα πρόσωπα με την εντολή να κυκλοφορήσει ευρέως μετά την έκρηξη της Επανάστασης, πράγμα που έγινε.
Η ιστορία που διαλαλεί την «Ελληνική Νομαρχία» ως το βασικό κείμενο του ελληνικού επαναστατικού στόχου δεν απατάται με έναν μόνο τρόπο. Ταυτόχρονα αποσιωπά ή υποβαθμίζει την επίσκεψη του Καποδίστρια στην Κέρκυρα το 1819. Στην καλύτερη περίπτωση, εντοπίζει και εκδίδει το καποδιστριακό κείμενο, ονομάζοντάς το «Εγκύκλια επιστολή του Καποδίστρια» (Ελευθέριος Πρεβελάκης, 3ο Πανιόνιο Συνέδριο, 1965). Τα δυο ανώνυμα κείμενα φαίνονται άσχετα μεταξύ τους, όμως πέρα από αντίθετα, είναι και απολύτως σχετικά. Το πρώτο κείμενο εκφράζει την αντίρρηση και την αντίδραση στην Επανάσταση του ~1807. Η υλοποίηση της αντίδρασης είναι και ο λόγος για τον οποίο ο Καποδίστριας βρέθηκε στην Ρωσία. Το δεύτερο κείμενο εκφράζει την έκκληση και την προτροπή να τηρηθεί η παρασκηνιακή συμφωνία, μετά την εταιρική κρίση του 1818. Από το 1817 διακρίνεται μια κοραϊκή αντίδραση μέσα στην Φιλική Εταιρεία η οποία κορυφώνεται μετά τον θάνατο του Σκουφά. Η Εταιρεία απειλείται με διάλυση, καθώς οι δυο κλάδοι που την συγκροτούν βρίσκονται σε απόλυτη σύγκρουση. Ως εκ θαύματος, στις αρχές του 1819 τα προβλήματα δείχνουν να έχουν ξεπεραστεί. Ο Γρηγόριος Ε΄ ανεβαίνει για τρίτη φορά στον Πατριαρχικό θρόνο και ο Κοραής (ένας ακόμα «άσχετος» με την επαναστατική διαδικασία) επιδοκιμάζει μέσα από τον Λόγιο Ερμή, συνδέοντας το γεγονός με την επερχόμενη Επανάσταση στην οποία ήταν διαρκώς παρών (!). Η απόφαση έχει ληφθεί. Ο Καποδίστριας φθάνει στην Κέρκυρα για να βάλει τις κρίσιμες πινελιές.
Το 1965, ο Ελευθ. Πρεβελάκης, διευθυντής του Κέντρου Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών έκανε το περισσότερο που μπορούσε. Ήδη βρισκόταν σε εξέλιξη ο αντίπαλος πόλος: το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών του Κωνσταντίνου Δημαρά που από το 1962 είχε δείξει τις διαθέσεις του. Έσπευσε να «διορθώσει» και να ανακατευθύνει την «Αυτοβιογραφία» του Καποδίστρια, ένα υπόμνημα δηλαδή του 1826 που τυπώθηκε για πρώτη φορά ολόκληρο το 1940. Όλες οι κινήσεις έδειχναν όχι μόνον την συνεχιζόμενη διαμάχη, αλλά και την αδυναμία να εμφανιστεί αυτή η διαμάχη ανοιχτά. Η μεν κρατική ιστορία είχε τηρήσει τον ιστορικό συμβιβασμό των μέσων του 19ου αιώνα, η δε μαρξιστική σχολή περνούσε σ’ ένα νέο επίπεδο παραβίασης της συμφωνίας. Τα «ιδρυτικά» πρόσωπα της Φιλικής Εταιρείας δεν θα πειράζονταν, όμως ο ρόλος του Καποδίστρια έπρεπε να μείνει καλά θαμμένος. Και κείμενα καποδιστριακά όπως το Υπόμνημα του 1826 και η Διακήρυξη του 1819 ανέτρεπαν την «άρνηση του Καποδίστρια να ηγηθεί της Φιλικής Εταιρείας» και χαλούσαν την συνταγή της νεωτερικής (βολταιρικής) Επανάστασης που ετοίμαζε ο «νεοελληνικός» διαφωτισμός του Δημαρά.
Την Άνοιξη του 1819 ο Καποδίστριας βρίσκεται στην Κέρκυρα. Επιδίδει στους Φιλικούς και σε κρίσιμους πολιτικούς παράγοντες (όπως ο πρέσβης της Ρωσίας στην Κων/πολη) ένα κείμενο. Η ημερομηνία του κειμένου είναι συμβολικά επιλεγμένη. 6/18 Απριλίου 1819, δηλαδή ανήμερα του Πάσχα. Σε ποιους απευθύνεται το κείμενο; Στα «τέκνα της Αγίας Μητέρας μας Εκκλησίας» με πρώτη υπόμνηση την φράση: «Είμαστε όλοι αδέλφια». Το βασικό νόημα του κειμένου συνοψίζεται στην φράση «Δεν υπάρχει Ελευθερία έξω από την Εκκλησία» και περιλαμβάνει τα εξής σημεία:
- Το Έθνος πρέπει να είναι εξολοκλήρου αφιερωμένο στην Εκκλησία
- Η δημόσια παιδεία πρέπει να είναι ταυτόσημη με του κλήρου
- Ο φιλελευθερισμός δεν πρέπει να ανατρέψει την χριστιανική πίστη του λαού
Στο κείμενο Από την Ανάσταση του 1819 στην Επανάσταση του 1821 διαβάστε μια μακροσκελή ανάλυση των συνθηκών υπό τις οποίες γράφτηκε η διακήρυξη του 1819 και τι άλλο έκανε ο Καποδίστριας από την Κέρκυρα για την Επανάσταση που -ουσιαστικά- θα άρχιζε το 1820 από την Ήπειρο με τον πόλεμο Σουλτάνου-Αλή πασά. Το καποδιστριακό κείμενο θα το διαβάσετε εδώ ή εδώ.
Στέργιος Ζυγούρας
karavaki.wordpress.com
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Κυριακή, 07 Απριλίου 2019 02:15
Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ (6-9 ΑΠΡΙΛΟΥ 1941) (video)
Του Ιωάννη Δ. Κακουδάκη Αντιστρατήγου ε.α.Επίτιμου Α¨Υ/ΓΕΣ,
τ. Διευθυντή της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού του ΓΕΣ και Προέδρου της Ελληνικής Επιτροπής Στρατιωτικής Ιστορίας του ΓΕΕΘΑ
Εισαγωγή
Ιωάννης Δ. Κακουδάκης
H 6η Απριλίου του 1941 δεν είναι μόνο για την Ελλάδα μια κορυφαία ιστορική ημερομηνία, αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη, γιατί αντιμετώπισε σθεναρά στην ελληνοβουλγαρική μεθόριο, στην αποκαλούμενη «Γραμμή Μεταξά», τον γερμανικό χείμαρρο, που σχεδόν αμαχητί κατέκλυζε την Ευρώπη. Εκεί δόθηκε η περίφημη και γνωστή στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία η Μάχη των Οχυρών.
Λέγοντας Μάχη των Οχυρών, εννοούμε τον τετραήμερο εκείνο σκληρό, άνισο και επικό αγώνα 6-9 Απριλίου 1941, που έγινε στα Οχυρά Μακεδονίας –Θράκης, από τον ορεινό όγκο της Κερκίνης (Μπέλες) μέχρι το Νέστο ποταμό στη γραμμή των συνόρων, στη «Γραμμή Μεταξά» με την
απόκρουση της γερμανικής επίθεσης από το βουλγαρικό έδαφος, κατά τον Β ́ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη συνοριακή αυτή γραμμή, μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας, υπήρχαν 21 Οχυρά, που αποτελούσαν την οχυρωμένη αμυντική θωράκιση της Ελλάδας και την άμεση απόκρουση οποιασδήποτε αιφνιδιαστικής επίθεσης από Βορρά.Η στρατηγική, η τακτική σχεδίαση, η τεχνική εκτέλεση και η υλικοτεχνική πλευρά σχεδιάστηκαν στο σύνολό τους από Έλληνες αξιωματικούς του μηχανικού και με την τακτική υποστήριξη αξιωματικών του πεζικού και του πυροβολικού. Η σχεδίαση και υλοποίηση ήταν καθαρά έργο των Ελλήνων αξιωματικών του μηχανικού με τη βοήθεια αποκλειστικά ελληνικών κατασκευαστικών εταιρειών και την τεχνική υποστήριξη και συμβολή του ΕΜΠ. Η αμυντική αυτή γραμμή ήταν ανώτερη της γραμμής «Μαζινώ» και εφάμιλλη της γραμμής «Ζίγριφντ (Siegfrid)».
Σκοπός της οχύρωσης της τοποθεσίας αυτής ήταν να καλύψει αρχικά την επιστράτευση και τη στρατηγική συγκέντρωση και στη συνέχεια να αποτελέσει αμυντική τοποθεσία για οποιαδήποτε εχθρική ενέργεια από Βουλγαρία.
Συνοπτική Περιγραφή των Οχυρών
Τα 21 Παραμεθόρια αυτά Οχυρά κατασκευάστηκαν την περίοδο 1936-1940 και είναι: Ποποτλίβιτσα (Παπαδοπούλα),Ιστίμπεη (Οχυρό), Κελκαγιά (Σπανή Πέτρα), Αρπαλούκι ( Στήριγμα), Παλιουριώνες, Ρούπελ, Καρατάς, Κάλη, Περσέκ, Μπαμπαζώρα, Μαλιάγκα, Περιθώρι, Παρταλούσκα, Ντάσαβλη, Λίσσε, Πυραμοειδές, Καστίλλο, Άγιος Νικόλαος, Μπαρτίσεβα, Εχίνος και Νυμφαία. Τα ονόματα μέσα σε παρένθεση χρησιμοποιούνται σήμερα για ευνόητους λόγους.(ήταν με ξένες ονομασίες). Για την εξιστόρηση των γεγονότων θα χρησιμοποιήσω τα αρχικά ονόματα των Οχυρών, που είναι περισσότερο γνωστά στο ευρύ κοινό.
Στον παρακάτω Πίνακα αναφέρονται τα Οχυρά και τα ονόματα των Διοικητών της 6ης Απριλίου 1941 και συνεκδοχικά νοούνται και όλοι οι υπ’ αυτούς υπηρετήσαντες γενναίοι αξιωματικοί και οπλίτες κατά την ομώνυμη Μάχη των Οχυρών.
ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΩΝ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ
| Α/Α | ΟΧΥΡΟ | ΒΑΘΜΟΣ | ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ |
| 1. | ΠΟΠΟΤΛΙΒΙΤΣΑ | Λοχαγός Πεζικού | Φελούκας Γεώργιος |
| 2. | ΙΣΤΙΜΠΕΗ | Ταγματάρχης Πεζικού | Πικουλάκης Ξαννθός |
| 3. | ΚΕΛΚΑΓΙΑ | Λοχαγός Πεζικού | Ζακυνθινός Τηλέμαχος |
|
4.
|
ΑΡΠΑΛΟΥΚΙ | Ταγματάρχης Πεζικού | Καραθάνος Δημήτριος |
| 5. | ΠΑΛΙΟΥΡΙΩΝΕΣ | Ταγματάρχης Πεζικού | Χατζηγεωργίου Αλέξανδρος |
| 6. | ΡΟΥΠΕΛ | Ταγματάρχης Πεζικού | Δουράτσος Γεώργιος |
| 7. | ΚΑΡΑΤΑΣ | Ταγματάρχης Πεζικού | Κοντογιάννης Αστέριος |
| 8. | ΚΑΛΗΣ | Ταγματάρχης Πεζικού | Κωστόπουλος Κων/ντίνος |
| 9. | ΠΕΡΣΕΚ | Λοχαγός Πεζικού | Θύμης Σπύρος |
| 10. | ΜΠΑΜΠΑΖΩΡΑ | Ταγματάρχης Πεζικού | Κώτσης Αναστάσιος |
| 11. | ΜΑΛΙΑΓΚΑ | Λοχαγός Πεζικού | Θεοδωρόπουλος Ευστάθιος |
| 12. | ΠΕΡΙΘΩΡΙ | Λοχαγός Πεζικού | Δαράτος Σπυρίδων |
| 13. | ΠΑΡΤΑΛΟΥΣΚΑ | Λοχαγός Πεζικού | Δρακουλαράκος Σταύρος |
| 14. | ΝΤΑΣΑΒΛΗ | Υπολοχαγός Πεζικού | Κόνιαρης Ιωάννης |
| 15. | ΛΙΣΣΕ | Ταγματάρχης Πεζικού | Δετοράκης Γεώργιος |
| 16. | ΠΥΡΑΜΟΕΙΔΕΣ | Λοχαγός Πεζικού | Ρογκάκος Παναγιώτης |
| 17. | ΚΑΣΤΙΛΟ | Λοχαγός Πεζικού | Θεοδωράκης Γεώργιος |
| 18. | ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ | Ταγματάρχης Πεζικού | Καλιώρης Γεώργιος |
| 19. | ΜΠΑΡΤΙΣΕΒΑ | Λοχαγός Πεζικού | Δημίδης Παναγιώτης |
| 20. | ΕΧΙΝΟΥ | Ταγματάρχης Πεζικού | Δρακούσης Χρήστος |
| 21. | ΝΥΜΦΑΙΑΣ | Ταγματάρχης Πεζικού | Αναγνωστός Αλέξανδρός |
Ιωάννης Δ. Κακουδάκης
Το κάθε οχυρό στο σύνολό του αποτελούσε ένα περίκλειστο έργο από ένα και περισσότερα στεγανά συγκροτήματα με έναν ή περισσότερους ορόφους, ικανό να αμυνθεί προς κάθε κατεύθυνση. Περιλάμβανε ανθεκτικά σκέπαστρα, πυροβολεία, πολυβολεία, ολμοβολεία, βομβιδοβολεία, παρατηρητήρια, οπτικούς σταθμούς, έργα παραλλαγής και παραπλάνησης, πολλαπλές εισόδους και εξόδους για τον ανεφοδιασμό και την εκτέλεση αντεπιθέσεων. Οι υπόγειες εγκαταστάσεις κάθε οχυρού περιλάμβαναν διοικητήριο, θαλάμους αξιωματικών, θαλάμους οπλιτών, τηλεφωνικό κέντρο, αναρρωτήριο, μαγειρεία, δεξαμενές πόσιμου νερού, σημεία υδροληψίας, αποχωρητήρια, χώρους υγιεινής, αποθήκες πυρομαχικών, αποθήκες με επαρκή εφόδια για την κάλυψη αναγκών 15 ημερών άμυνας, χειρουργείο, φαρμακείο, συστήματα αερισμού, φωτισμού (γεννήτριες, λάμπες πετρελαίου, φακούς κ,ά.), αποχέτευση, εσωτερικές θέσεις μάχης αντιαρματικά κωλύματα, θέσεις αντιαεροπορικών όπλων, οδικό δίκτυο, κ.ά.. Αξίζει να σημειώσουμε ότι τόσο η βουλγαρική, όσο και η γερμανική υπηρεσία πληροφοριών δεν είχαν πληροφορίες για τις ακριβείς θέσεις, τη δύναμη και τον οπλισμό των οχυρών, παρόλο που ορισμένα οχυρά( Ποποτλίβιτσα, Ιστίμπεη, Κελκαγιά κ.ά.) απείχαν μόνο 200- 250 μέτρα από τα σύνορα.
Την υλοποίηση του μεγαλόπνοου αυτού έργου είχε η Διοίκηση Φρουρίου Θεσσαλονίκης με διαταγές και τεχνικές οδηγίες του ΓΕΣ. Για το σκοπό αυτόν είχε συγκροτηθεί ειδική επιτροπή αξιωματικών με συμμετοχή τοπογράφων, πολιτικών μηχανικών, αρχιτεκτόνων, γεωγράφων, γεωλόγων και καθηγητών του ΕΜΠ ( Π. Παρασκευόπουλος, Α. Ρουσόπουλος κ.ά.). Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε δοθεί στον απόρρητο χαρακτήρα των κατασκευών και στην απόλυτη μυστικότητα των εργασιών. Το προσωπικό ήταν επιλεγμένο από την Αστυνομία και τον Στρατό. Ο κύριος οπλισμός των οχυρών ήταν: πυροβόλα των 75χιλ., αντιαεροπορικά των 20 και 37 χιλ,, όλμοι, πολυβόλα, οπλοπολυβόλα, βομβιδοβόλα, τυφέκια, χειροβομβίδες κλπ.
Όταν μετά την εισβολή, οι Γερμανοί και οι Βούλγαροι είδαν τα Οχυρά, έμειναν έκπληκτοι. Αλλά και σήμερα όσοι τα επισκέπτονται τα θαυμάζουν!
Κατασκευαστικά στοιχεία των Οχυρών
Εκσκαφές
- Διάνοιξη νέων οδών: 115 χλμ.
- Επισκευή παλαιών οδών: 92 χλμ.
- Εκσκαφές επιφανειακών έργων: 16.000 κ.μ.
- Εκσκαφές υπόγειων έργων: 291.000 κ.μ.
Υπόγειες εργασίες
- Σύνολο οπλισμένου σκυροδέματος 108.000 κ.μ.
- Σύνολο σκυροδέματος μη οπλισμένου: 63.000 κ.μ.
- Συνολικό μήκος εξωτερικών υδραγωγείων: 74 χλμ.
- Συνολικό μήκος εσωτερικών υδραγωγείων: 14 χλμ.
- Συνολικό μήκος τηλεφωνικών γραμμών εκτός οχυρών: 1.216 χλμ.
- Συνολικό μήκος τηλεφωνικών. γραμμών εντός των οχυρών: 70 χλμ.
- Συνολικό μήκος ανάπτυξης συρματοπλέγματος: 90 χλμ.
- Συνολική ποσότητα τσιμέντου: 66.000 τόνοι.
- Συνολική ποσότητα σιδήρου οπλισμού σκυροδέματος: 12.000 τόνοι.
- Συνολικό μήκος υπόγειων στοών: 24.000 μέτρα,
- Συνολικό μήκος υπόγειων καταφυγίων – θαλάμων: 13.000 μέτρα,
- Συνολικό μήκος σωλήνων ύδρευσης: 88.000 μέτρα,
Κόστος – χρόνος
- Σύνολο δαπάνης και με τα έργα εκστρατείας 1,060(1059.800.600) δισ. δραχμών (ίσο με σημερινά περίπου 55,00 δις ευρώ ).
- Σύνολο ημεροδουλίων (ημερομισθίων): 3.000.000 (2.856.554).
- Διάρκεια κατασκευής: 3,5 χρόνια, (Νοέμβριος 1936 – Ιούλιος 1940).
ΠΙΝΑΚΑΣ
Εργασθέντων ημερησίως κατά τις θερινές και χειμερινές περιόδους.
Έτος Θερινή Περίοδος Χειμερινή Περίοδος
1936 960 425
1937 3025 1180
1938 3630 550
1939 3395 1240
1940 2425 –
Κατά προσέγγιση, διατέθηκαν για τα έργα οχύρωσης των βουλγαρικών συνόρων (από Στρυμόνα μέχρι
Αλεξανδρούπολη) 2.900.000 ημεροδούλια (ημερομίσθια) εργατοτεχνικού ιδιωτικού προσωπικού.
Τα παραπάνω συγκεντρωτικά στοιχεία των Οχυρών, τα οποία είναι άγνωστα στους πολλούς, επιβεβαιώνουν τον κατασκευαστικό άθλο του έργου και δίκαια και τεκμηριωμένα αποτελεί το μέγιστο τεχνικό έργο της Ελλάδας κατά τον περασμένο αιώνα. Αρκεί μια επίσκεψη- που σήμερα επιτρέπεται- εύκολα κάποιος να το διαπιστώσει και να θαυμάσει τα Οχυρά.
Περιληπτική Εξιστόρηση της Μάχης των Οχυρών
Ο Ελληνικός Στρατός, με απαράμιλλο ηρωισμό, μάχεται σκληρά και νικηφόρα εναντίον των Ιταλών, από την 28η Οκτωβρίου 1940, στην Ήπειρο.
Ο Χίτλερ, από το Νοέμβριο του 1940 είχε αποφασίσει να επιτεθεί εναντίον της Ελλάδας. Στις 13 Δεκεμβρίου εξέδωσε την υπ’ αριθ. 20 απόρρητη διαταγή στην οποία αναφέρεται και η επίθεση εναντίον της Ελλάδας με το συνθηματικό όνομα «ΜΑΡΙΤΑ».
Στις 18 Δεκεμβρίου, ο Χίτλερ εξέδωσε τις κατευθύνσεις του για την επιχείρηση «Μπαρμπα
ρόσα», που αφορούσε την επίθεση εναντίον της Ρωσίας μετά την κατάληψη της Ελλάδας. Το Μάρτιο του 1941 η Βουλγαρία προσχώρησε στον Άξονα Γερμανίας Ιταλίας Ιαπωνίας με τη δελεαστική υπόσχεση ότι θα της παραχωρούνταν ολόκληρη η Ανατολική Μακεδονία και η Δυτική Θράκη. Στις 2 Μαρτίου 1941 η 12η Γερμανική Στρατιά άρχισε να εισέρχεται στο Βουλγαρικό έδαφος και στις 9 Μαρτίου οι εμπροσθοφυλακές των Μεραρχιών είχαν φθάσει στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Το σύνολο των γερμανικών δυνάμεων, που διατέθηκαν εναντίον της Ελλάδας, ήταν:
Το XVIII Ορεινό Σώμα Στρατού αποτελούμενο από τη 2α Τεθωρακισμένη Μεραρχία, τις 5 και 6 Ορεινές Μεραρχίες, το 125ο Ανεξάρτητο Ενισχυμένο Σύνταγμα Πεζικού, την 72η Μεραρχία Πεζικού και ανάλογες μονάδες Διοικητικής Μέριμνας, αναπτυγμένο από το Πετρίτσι μέχρι το Νευροκόπι.
Το XXX Σώμα Στρατού αποτελούμενο από τις 164η και 50η Μεραρχίες Πεζικού, αναπτυγμένο στις περιοχές Πεσμακλή και Κίρτζαλη.
Την προκάλυψη όλου του γερμανικού μετώπου διατηρούσαν οι Βούλγαροι με τρεις μεραρχίες τους. Η πλήρης διάταξη φαίνεται στο Σχεδιάγραμμα 2.
Στη 12η Γερμανική Στρατιά από πλευράς Αεροπορίας διατέθηκε το VIII Σώμα Αεροπορίας με 650 αεροσκάφη (βομβαρδιστικά, κάθετης εφόρμησης (Στούκας), δίωξης, αναγνώρισης κλπ.).Ο συνολικός αριθμός των γερμαικών αεροσκαφών πρώτης γραμμής περνούσε τα 1.000.
Η αποστολή της Στρατιάς ήταν να διασπάσει τη «Γραμμή Μεταξά» με το XVIII Ορεινό Σώμα Στρατού να διανοίξει τη στενωπό του Ρούπελ με ταυτόχρονη υπερκέραση της οχυρωμένης αυτής τοποθεσίας με τη 2η Τεθωρακισμένη Μεραρχία από τα δυτικά δια μέσου των κοιλάδων Στρούμνιτσα και Αξιού για να καταλάβει την Θεσσαλονίκη, να απομονώσει ολόκληρη την Ανατολική Μακεδονία και να συνεχίσει στο εσωτερικό της Χώρας.
Η Ελλάδα παρέταξε 4 Μεραρχίες (XVIII,XIV,VII,XIX ), από τις οποίες 2 ήταν από «περιμαζεύματα τέως συνοριακών τομέων» (κατά Καθενιώτη), 1 από υπερήλικες και 2 από απειροπόλεμους οπλίτες. Οι δυνάμεις αυτές αποτελούσαν το Τμήμα Στρατιάς Ανατολικής Μακεδονίας (ΤΣΑΜ) με Διοικητή τον Αντιστράτηγο Κωνσταντίνο Μπακόπουλο ( από 8-2-41). Η Ταξιαρχία του Νέστου με 5 τάγματα πεζικού, αναπτυγμένη δυτικά του ποταμού μέχρι και το Οχυρό Εχίνου. Στη Θράκη ,ήταν αναπτυγμένη η Ταξιαρχία του Έβρου με 7 λόχους προκάλυψης και το Οχυρό Νυμφαία με Διοικητή τον Έφεδρο Υποστράτηγο Ιωάννη Ζήση, και όταν η Ταξιαρχία( 100 αξιωματικοί και 2000 οπλίτες) πέρασε στο τουρκικό έδαφος (περί τους 1300 άνδρες), σύμφωνα με το σχέδιο σύμπτυξης, αφοπλίστηκε και ο στρατηγός, φέροντας βαρέως το γεγονός αυτό, αυτοκτόνησε στις 9 Απριλίου στα Ύψαλα της τουρκικής Θράκης.
Αναλυτικά η διάταξη όλων των δυνάμεων φαίνεται στο Σχεδιάγραμμα 2.
ΟΧΥΡΟ ΡΟΥΠΕΛ
Η προβλεπόμενη εμπόλεμη δύναμη των 21 Οχυρών ήταν: 329 Αξιωματικοί και 9.740 Οπλίτες (συνολικά 10.069), ωστόσο, η τοποθετημένη δύναμη στις 6 Απριλίου 1941 ήταν 5.630 άνδρες, δηλαδή το 62% περίπου της εμπόλεμης δύναμης. Επομένως, αν στην αριθμητική υπεροχή των Γερμανών προστεθεί και ο υπερσύγχρονος εξοπλισμός τους, είναι εύκολο να διαπιστώσουμε την απόλυτη γερμανική υπεροχή
.
Το Βρετανικό Εκστρατευτικό Σώμα( Συγκρότημα “W”) ήταν αναπτυγμένο στο Βέρμιο. Κανένας Βρετανός δεν ήταν στα Οχυρά, και άδικα έψαχναν, μετά τη συνθηκολόγηση, οι Γερμανοί να τους εντοπίσουν.
Από τις 05:15 της 6ης Απριλίου, ημέρα Κυριακή, χωρίς να τηρηθούν, τουλάχιστον, τα συνήθη διπλωματικά έθιμα του τελεσιγράφου και της παροχής προθεσμίας για απάντηση, τα γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν ταυτόχρονα στο ελληνικό έδαφος και στη Νότια Γιουγκοσλαβία. (Επιχείρηση «ΜΑΡΙΤΑ»).
Η κύρια προσπάθεια των Γερμανών εκδηλώθηκε προς τα οχυρά της τοποθεσίας Μπέλες στη ζώνη της XVIII Mεραρχίας. Προηγήθηκε σφοδρός βομβαρδισμός εναντίον των Οχυρών Ιστίμπεη και Κελκαγιά που αποτελούσαν το « κλειδί» της τοποθεσίας και επεκτάθηκε και στα Οχυρά Ποποτλίβιτσα, Αρπαλούκι και Παλιουριώνες στην τοποθεσία του Μπέλες. Το Ιστίμπεη οι Γερμανοί το ονόμασαν «Το αγκίστρι του θανάτου»,και απέχει 200 μέτρα από τα σύνοραμε υψόμετρο 1347μ.
Στη ζώνη της XIV Μεραρχίας η γερμανική επίθεση εκδηλώθηκε επίσης στις 0515 με εξαιρετική σφοδρότητα εναντίον των Οχυρών Ρούπελ, Καρατάς και Κάλης. Η επίθεση άρχισε με πυρά πυροβολικού και αεροπορικό βομβαρδισμό με το 125ο Ανεξάρτητο Σύνταγμα,πολύ έμπειρο, γιατί είχε πολεμήσει και στη γραμμή Μαζινώ. Όλη την ημέρα 100-200 αεροσκάφη πετούσαν πάνω από το Ρούπελ και καταρρίφτηκαν τρία.
Στη ζώνη της VII Μεραρχία η Γερμανική επίθεση αρχικά απώθησε τα τμήματα προκάλυψης και ήλθε σε επαφή με τα Οχυρά Πυραμοειδές, Λίσσε και Περιθώρι, χωρίς να μπορέσουν να προωθηθούν από την ισχυρή αντίσταση των υπερασπιστών των Οχυρών.
Στη ζώνη της Ταξιαρχία Νέστου στην περιοχή της Ξάνθης οι Γερμανοί ανέτρεψαν τα συνοριακά φυλάκια και κατά τις απογευματινές ώρες έλαβαν την επαφή με το Οχυρό Εχίνου, όπου και καθηλώθηκαν από τα πυρά του Οχυρού.
Τέλος, στη ζώνη της Ταξιαρχίας Έβρου η επίθεση εκδηλώθηκε στις 0505. Τα ελληνικά τμήματα συμπτύχθηκαν επιβραδύνοντας τον εχθρό και στις 1100 ώρα είχε περικυκλωθεί το Οχυρό Νυμφαία. Η γενναία αντίσταση των υπερασπιστών του Οχυρού με αμείωτη ένταση συνεχίστηκε μέχρι τις βραδινές ώρες.
Ενώ τα Οχυρά αμύνονται σθεναρά σόλη τη γραμμή του μετώπου, η κατάληψη του δυτικού τμήματος του Μπέλες και η διείσδυση γερμανικών τμημάτων στην κοιλάδα της Ροδόπολης δημιούργησε κίνδυνο για όλη την τοποθεσία του Μπέλες. Η κατάρρευση της Γιουγκοσλαβικής αντίστασης ευόδωσε την προέλαση και την είσοδο της 2ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας στο ελληνικό έδαφος. Ανατολικά του Στρυμόνα και μέχρι το Νέστο ποταμό η τοποθεσία παραμένει αρραγής και τα Οχυρά απόρθητα, με διαταγή να αμυνθούν «μέχρις εσχάτων».
Η φρουρά του Οχυρού Ιστίμπεη (200 μέτρα από τα βουλγαρικά σύνορα) εξαιτίας των αεροπορικών βομβαρδισμών, των πυρών πυροβολικού, των όλμων, των πολυβόλων , των αποπνικτικών αερίων και της φλεγόμενης βενζίνης που χρησιμοποιούσαν οι Γερμανοί υποχρεώθηκε να παραδοθεί στις 1600 ώρα της 7ης Απριλίου.
Το Οχυρό Νυμφαία αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει στις 2330 ώρας της 7 Απριλίου, εξαιτίας των αποπνικτικών καπνογόνων που οι Γερμανοί έριξαν μέσα στο Οχυρό.
Το Οχυρό Κελκαγιά εξαιτίας αερίων και καπνού αναγκάστηκε να παραδοθεί στις 1130 της 7ης Απριλίου.
Το Οχυρό Αρπαλούκι τη νύχτα 7/8 Απριλίου αποχώρησε και μετά σκληρό αγώνα στις γέφυρες του Στρυμόνα παραδόθηκε στους Γερμανούς.
Τα γερμανικά επιτιθέμενα τμήματα παρέκαμψαν το Οχυρό Νυμφαίας κατά τη διάρκεια της νύχτας 6/7 Απριλίου και έφτασαν στην Κομοτηνή.
Ο σκληρός και επικός αγώνας των ηρωικών υπερασπιστών όλων των Οχυρών, που η αναλυτική εξιστόρηση εκφεύγει από το πλαίσιο της ενημέρωσης αυτής, δεν επέτρεψε στις γερμανικές δυνάμεις να διασπάσουν τη «Γραμμή Μεταξά», ούτε την τρίτη μέρα της επίθεσης. Όμως, η γρήγορη κατάρρευση της γιουγκοσλαβικής αντίστασης, από την πρώτη κιόας ημέρα, ιδιαίτερα στην περιοχή της κοιλάδας του Αξιού ποταμού και η ανυπαρξία διαθέσιμων δυνάμεων, για την κάλυψη του αριστερού πλευρού της οχυρωμένης τοποθεσίας του Μπέλες, έδωσε την ευκαιρία και τη δυνατότητα στη 2η Γερμανική Τεθωρακισμένη Μεραρχία να εισβάλει στο ελληνικό έδαφος δια μέσου των κοιλάδων του Στρούμνιτσα και του Αξιού ποταμού.
Τα περισσότερα οχυρά, που παρέμεναν απόρθητα, αποχώρησαν ή παραδόθηκαν στις 10 Απριλίου, μετά την υπογραφή του σχετικού Πρωτοκόλλου (9 Απριλίου 1941) και κατόπιν διαταγής των προϊσταμένων τους.
Η παράδοση της Θεσσαλονίκης έγινε την 9η Απριλίου από επιτροπή αποτελούμενη από τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, τον Δήμαρχο και τον Αστυνομικό Διευθυντή της πόλης. Στις 1400 της 9ης Απριλίου υπογράφεται το πρωτόκολλο στο Γερμανικό Προξενείο Θεσσαλονίκης μεταξύ του Διοικητή του ΤΣΑΜ και του Διοικητή της 2ης Γερμανικής Τεθωρακισμένης Μεραρχίας. Παρά τις αλλεπάλληλες επιθέσεις των Γερμανών εναντίον του Οχυρού Παληουριώνες στο Μπέλες παρέμενε απόρθητο. Στις 1700 Γερμανοί κήρυκες πληροφόρησαν τη φρουρά του Οχυρού για τη συνθηκολόγηση. Ύστερα από αυτό αποφασίστηκε να γίνει εκεχειρία κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η παράδοση του Οχυρού έγινε στις 0900 της 10ης Απριλίου. Παρατάχθηκε γερμανικό τάγμα για απόδοση τιμών, ενώ ο Γερμανός Συνταγματάρχης που παρέλαβε ο Οχυρό προσφώνησε τον Διοικητή και έδωσε συγχαρητήρια στους άνδρες του Οχυρού. Η γερμανική σημαία αν υψώθηκε στο Οχυρό μετά την αποχώρηση των υπερασπιστών του. Ανάλογες τιμητικές εκδηλώσεις έγιναν και στα Οχυρα Ρούπελ, Λίσσε, Πυραμοειδές, Περιθώρι, Μυμφαία, Ιστίμπεη και Κελκαγιά .
Απόδοση τιμών στους μαχητές των οχυρών από τους Γερμανούς
Οχυρό ΙΣΤΙΜΠΕΗ
Οι γενναίοι μαχητές των Οχυρών κατόρθωσαν με επιτυχία να αποκρούσουν όλες σχεδόν τις κατά μέτωπο γερμανικές επιθέσεις και να αποχωρήσουν με εθνική αξιοπρέπεια και τιμητικές εκδηλώσεις, όταν οι προϊστάμενοί τούς διέταξαν. Αναδείχθηκαν, έτσι, εφάμιλλοι των συναδέλφων τους, τού Ελληνοϊταλικού μετώπου, προκαλώντας τον θαυμασμό εχθρών και φίλων. Στα Οχυρά η υπεροψία του δυνατού κάμφθηκε από τη δύναμη του δικαίου και της πίστης και προστέθηκε το δεύτερο μεγάλο ΟΧΙ κατά τον Β΄ΠΠ, στην τρισένδοξη ιστορία μας
. Και το τρίτο ΟΧΙ θα ακολουθήσει στη Μάχη της Κρήτης (20-29 Μαΐου 1941). Αγωνίστηκαν γενναία
με άφθαστο ηρωισμό και πρωτοφανή αυτοθυσία εναντίον ενός πολυπληθέστερου εχθρού με συντριπτική υπεροχή πυρός και μέσων. Ο ίδιος ο Χίτλερ σε λόγο του στις 4 Μαΐου είπε: «…Ο Έλληνας στρατιώτης ιδιαίτερα ,από όλους τους αντιπάλους, πολέμησε με ύψιστο ηρωισμό και αυτοθυσία. Συνθηκολόγησε μόνο όταν η εξακολούθηση της αντίστασης δεν ήταν πλέον δυνατή και δε είχε κανένα λόγο».
Παρόλη τη μικρή διάρκεια ο αγώνας αυτός του Ελληνικού Στρατού μπορεί να χαρακτηριστεί ως παράδειγμα θάρρους και αυτοθυσίας και ως μια από τις λαμπρότερες σελίδες της στρατιωτικής μας ιστορίας. Δεν είναι εφικτή η εξιστόρηση των γεγονότων που έλαβαν χώρα στα Οχυρά τ
ης Γραμμής Μεταξάς από την πανίσχυρη πολεμική μηχανή της Γερμανίας με αεροσκάφη, άρματα, πυροβόλα, χημικά αέρια φγολοβόλα, και άλλα ειδικά πολεμικά μέσα για την κατάκτηση των Οχυρών.
Ωστόσο οι υπερασπιστές των Οχυρών με πρωτοφανή ανδρεία, θάρρος και αυταπάρνηση, με αμείωτη ένταση αντιμετώπισαν τις αλλεπάλληλες επιθέσεις των Γερμανών επί τέσσερα ημερόνυχτα. Έκαναν το μέγιστο ανθρωπίνως δυνατό για την προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της Χώρας μας και μάλιστα, όταν τα κράτη της Ευρώπης σε πολλές περιπτώσεις παραδίνονταν αμαχητί.
Ενδεικτικά, για να εκτιμηθεί η συμβολή της Ελλάδας κατά τον Β΄ΠΠ, παραθέτω τη διάρκεια της αντίστασης των ευρωπαϊκών χωρών σε ημέρες: Ελλάδα 219, Νορβηγία 61, Γαλλία 43, Πολωνία 30, Βέλγιο 18,Ολλανδία 4, Γ/Β 3, Τσεχοσλοβακία, Λουξεμβούργο και Δανία αμαχητί.
Αξίζει να αναφέρουμε έναν μόνο ηρωισμό, αυτόν του Έφεδρου Λοχία Ίντσιου Δημήτριου από τα Άνω Πορόια του Μπέλες που ήταν επικεφαλής του πολυβολείου Π8 στην περιοχή Ρουπέσκο. Το προσωπικό του πολυβολείου ήταν ο Λοχίας και 4 στρατιώτες από τους οποίους οι 2 ήταν συγχωριανοί του (Ζιώγας Θ. και Κοσάρτζης Ι.) και διέθεταν 38.000 φυσίγγια, οι οποίοι βάλλουν από τις πρωινές ώρες της 6ης Απριλίου εναντίον των Γερμανιών που με ορμή επιτίθενται. Ο Λοχίας αποφασίζει να συνεχίσει τον αγώνα, αν και τα παράπλευρα πολυβολεία είχαν σταματήσει να πυροβολούν, και μάλιστα λέει στους στρατιώτες του να φύγουν, πράγμα που οι συγχωριανοί του αρνήθηκαν. Μάχεται ηρωικά προς τους επιτιθέμενους Γερμανούς ,για πέντε ώρες. Όμως, τα φυσίγγια εξαντλήθηκαν, δεν έχει καμιά επικοινωνία με τους προϊσταμένους του και αναγκάζονται να εξέλθουν από το πολυβολείο. Ο Γερμανός αξιωματικός σε άπταιστα ελληνικά κάνει νεύμα να τον πλησιάσει ο επικεφαλής. Ο Λοχίας άοπλος πλησιάζει και αναφέρει:
– Ιτσιος Δημήτριος, Λοχίας Πεζικού του ΙΙΙ/ 70 Τάγματος Πεζικού.
Συγχαρητήρια Λοχία, , του απαντά ο Γερμανός αξιωματικός και ακολούθησέ με.Τον οδηγεί στο ξέφωτο και του δείχνει τα πτώματα πλέον των 200 Γερμανών. ( 1 αξιωματικός και 232 στρατιώτες, σύμφωνα με γερμανική πηγή.) και του λέει: Αυτό είναι έργο δικό σου
-Έκανα το καθήκον μου, απαντά ο Λοχίας.
Έκανες το καθήκον σου και τώρα είναι η σειρά μου να σε «εκτελέσω», για να κάνω και εγώ το δικό μου καθήκον.
Βγάζει το πιστόλι και τον σκοτώνει!
Στο θρυλικό Π8 στην Ομορφοπλαγιά υπάρχει αναμνηστική στήλη, και στο χωριό Άνω Πορόια η προτομή του ηρωικού παλληκαριού.
Η Ευρώπη 1940-1941
Οι απώλειες των γερμανών κατά τη Μάχη των Οχυρών ήταν 2689 νεκροί και τραυματίες, αξιωματικοί και στρατιώτες, και 170 αγνοούμενοι, σύμφωνα με τις γερμανικές πηγές. Ο Διοικητής του 125ου Γερμανικού Συντάγματος που επιτέθηκε στο Οχυρό Ρούπελ – Κάλη – Καρατάς δακρύζοντας είπε: «Δεν θρηνώ ως στρατιώτης, διότι η θυσία ήταν επιβεβλημένη, αλλά κλαίω ως άνθρωπος, διότι από το Σύνταγμά μου απέμειναν μόνο λίγοι άνδρες».
Για την ηρωική και γενναία αντίσταση των Ελλήνων εναντίον των τεσσάρων χωρών που τις επιτέθηκαν (Ιταλία ,Αλβανία, Γερμανία και Βουλγαρία), έχουν γραφεί και ειπωθεί πολλά εγκωμιαστικά λόγια, Σταχυολογώ μόνο ελάχιστα, που δίνουν και τη συμβολή της Ελλάδας στον Β΄ΠΠ: « Η Ελλάδα κράτησε τους Γερμανούς στην ηπειρωτική χώρα και στην Κρήτη για έξι εβδομάδες, ανέτρεψε τη χρονολογική σειρά όλων των σχεδίων των Γερμανών και ανέτρεψε την πορεία του πολέμου και νικήσαμε».(Sir Robert Antony Eden, Υπουργός Εξωτερικών της Μ. Βρετανίας στο Βρ. Κοινοβούλιο 24/ 9 1942.)
« Αν δεν ήταν η ανδρεία των Ελλήνων και το θάρρος των, η έκβαση του Β΄ ΠΠ θα ήταν ακαθόριστη». (Winston Churchill, 24/Απριλίου 1941 στο Βρετ. Κοινοβούλιο).
« Αν οι Ρώσοι κατόρθωσαν να προβάλουν αντίσταση στην είσοδο της Μόσχας για να σταματήσουν και να αποτρέψουν τον γερμανικό χείμαρρο, το οφείλουν στους Έλληνες, οι οποίοι καθυστέρησαν τις γερμανικές μεραρχίες την ώρα που θα μπορούσαν να μας κάνουν να γονατίσουμε». (Georgy Zhoukou, Σοβιετικός Στρατηγός , από τα απομνημονεύματα του).
Επίλογος
Συμπληρώθηκαν φέτος 73 χρόνια από την ελληνική εποποιία 1940-1941 και δυστυχώς η επέτειος αυτή βρίσκει τη χώρα μας να διεξαγάγει έναν οικονομικό πόλεμο με τον ίδιο αντίπαλο τού 1941 και να αγωνίζεται και κατά την ειρήνη, όπως και στον πόλεμο. Όμως, ανεξάρτητα, από τις δύσκολες συνθήκες που βιώνουμε, έχουμε εθνική υποχρέωση και ιστορική επιταγή να επαναφέρουμε στη μνήμη μας τον τεράστιο και με τόσο κολοσσιαίες προεκτάσεις άθλο του Έθνους μας, για να διδασκόμαστε τι μπορεί να κάνει το Έθνος μας, όταν είναι ενωμένο και προσηλωμένο στα εθνικά ιδεώδη και στις εθνικές μας επιταγές. Και πρέπει να τιμούμε τους δημιουργούς του, τους συντελεστές του, τη μνήμη των πεσόντων, και τέλος, πρέπει να υπενθυμίζουμε σε όσους επιβουλεύονται το ιερό μας πάτριο έδαφος και την εθνική μας τιμή, ακεραιότητα και αξιοπρέπεια, τι τους περιμένει, αν τολμήσουν. Το Έπος του 1940-1941 αποτελεί εθνικό οδοδείχτη και έτσι πρέπει να παραμείνει.-.
Ενα video απο την μάχη των Οχυρών δείτε εδώ
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Κυριακή, 07 Απριλίου 2019 02:10
Μικρά αλλά σημαντικά tips συμβουλευτικής γάμου: Διεκδικώ σημαίνει σέβομαι! Γράφει ο Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου Γιάννης Ξηντάρας
Γράφει ο Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου Γιάννης Ξηντάρας
Διεκδικώ σημαίνει ότι αναγνωρίζω τις προσωπικές μου δυνατότητες και αδυναμίες, τα δικά μου προτερήματα και ελαττώματα, αναλαμβάνω την ευθύνη για τη στάση μου και τις πράξεις μου, ενώ παράλληλα σέβομαι και αναγνωρίζω την αντίθετη άποψη από τη δική μου. Με λίγα λόγια διεκδικώ σημαίνει σέβομαι, τιμώ! Σέβομαι και τους άλλους και τον εαυτό μου και δεν επιτρέπω σε κανέναν να παραβιάζει τα όριά μου, είτε είναι προσωπικά, είτε είναι οικογενειακά, είτε είναι εθνικά. Τέλος, διεκδικώ σημαίνει ότι εκφράζω τη στάση μου καθαρά, χωρίς να φοβάμαι και έχω την πεποίθηση ότι οι αξίες μου είναι σημαντικές και δεν πρέπει να υποβαθμίζονται από τους άλλους.
Παρακάτω ακολουθούν κάποιες συμβουλές που βοηθούν στην ενίσχυση της διεκδικητικότητας.
- Σίγουρα θα βοηθήσει αν μάθουμε περισσότερο τον εαυτό μας, τις πεποιθήσεις μας, τις απόψεις μας, τα πιστεύω μας. Πώς θα γίνει αυτό…; Αν διαμορφώσουμε ένα προσωπικό πλαίσιο αναφοράς που μας προσδιορίζει και μας ταιριάζει. Ένα πλαίσιο που θα έχει ισχυρές βάσεις και θα μας προστατεύει από τους εξωγενείς κινδύνους, τους κινδύνους της κοινωνίας μας.
- Σημαντικό είναι να λέμε πιο συχνά «ΟΧΙ, δεν θα το κάνω αυτό!». Το ΟΧΙ είναι μία λέξη που σπάνια την χρησιμοποιούμε ή καλύτερα που αποφεύγουμε να χρησιμοποιήσουμε για να μην φανούμε κακοί στους άλλους. Στο τέλος, καταλήγουμε να λέμε σε όλους ΝΑΙ και ας μην μας αντιπροσωπεύει. Έτσι χάνουμε την ουσία της ζωής, γεμίζουμε με υποχρεώσεις μόνο και μόνο για να ευχαριστηθούν οι άλλοι και δεν μας μένει λίγο χρόνος για εμάς, για τον εαυτό μας. Ας προσέξουμε τον εαυτό μας και ας βάλουμε όρια σε αυτά που μας αρέσουν και σε αυτά που δεν μας αρέσουν.
- Είναι σημαντικό να εκφράζουμε τις επιθυμίες μας και να κάνουμε όνειρα. Να έχουμε το θάρρος να δηλώσουμε τα «θέλω» μας, να διεκδικήσουμε το καλύτερο για τον εαυτό μας χωρίς βέβαια να καταπιέζουμε τους άλλους! Άλλωστε η διεκδικητική συμπεριφορά είναι μία κοινωνική δεξιότητα που μας επιτρέπει να μεταδίδουμε τις επιθυμίες μας, τις ανάγκες μας χωρίς να προκαλούμε «βλάβη», να προσβάλουμε ή να περιορίζουμε τους άλλους.
- Για να λειτουργήσει σωστά η διεκδικητική συμπεριφορά είναι σημαντικό να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες των πράξεών μας και να παραδεχόμαστε τα λάθη μας.
- Τέλος, να είμαστε ο «εαυτός» μας! Δεν ωφελεί πουθενά με το να προσποιούμαστε κάτι άλλο από αυτό που είμαστε πραγματικά. Πιο σπουδαίο είναι να σεβόμαστε τον εαυτό μας και να κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και ταιριάζουν στην ιδιοσυγκρασία μας παρά να δρούμε ή να επιλέγουμε καταστάσεις μόνο και μόνο για να μας αποδεχτούν όλοι οι άλλοι και στο τέλος να μην μας αρέσει ο ίδιος μας ο εαυτός.
Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου στο Περιστέρι, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και StrathclydeUniversity. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Κυριακή, 07 Απριλίου 2019 02:09
Καλύτερα να κάνουμε κάτι και να μην πετύχουμε, παρά να μετανιώσουμε επειδή δεν το τολμήσαμε! Γράφει ο Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής Γιάννης Ξηντάρας (xidaras.gr)
Γράφει ο Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής Γιάννης Ξηντάρας (xidaras.gr)
«Μία φορά ζεις…», «Ζήσε το κάθε λεπτό», «Μην αφήνεις για αύριο αυτό που μπορείς να κάνεις σήμερα…» «Μια ζωή την έχουμε…» και πόσες άλλες τέτοιες εκφράσεις που ουσιαστικά εξυμνούν την αξία, το νόημα και την σπουδαιότητα της ζωής μας.
Όσο περνάνε τα χρόνια πολλοί άνθρωποι συνειδητοποιούν όλο και περισσότερο πως η ζωή είναι μικρή και τίποτα δεν κρατάει για πάντα. Κατανοούν ότι όντως πρέπει να ζουν το κάθε λεπτό της ζωής τους.
Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν όμως και αρκετοί που στεναχωριούνται ή και πανικοβάλλονται στη σκέψη πως τελικά τίποτα δεν κρατάει για πάντα… Λοιπόν, ας το πάρουμε απόφαση, να συνειδητοποιήσουμε και να αποδεχτούμε την αλήθεια έτσι όπως έχει. Ας ζήσουμε την κάθε στιγμή και ας ασχοληθούμε με δραστηριότητες που μας κάνουν ευτυχισμένους.
Να οργανώσουμε περισσότερο τη ψυχή μας και γενικότερα τη ζωής μας. Πως θα το κάνουμε αυτό; Θα πρέπει να καταβάλουμε μεγάλη προσπάθεια και να μην είμαστε ανεύθυνοι, δηλαδή να μην τα παρατάμε σε κάθε δυσκολία, να είμαστε αγωνιστές και να μην τα περιμένουμε όλα έτοιμα από τους άλλους. Επίσης, θα βοηθήσει αν πάντα στο μυαλό μας σκεφτόμαστε ότι δεν φταίνε μόνο οι άλλοι για τα γεγονότα που μας συμβαίνουν, αλλά μερίδιο ευθύνης έχουμε σίγουρα και εμείς. Σίγουρα είναι πιο εύκολο να προσάπτουμε κατηγορίες στους άλλους (π.χ. «Εσύ φταις που…») αλλά η μαγεία και η ουσία της ζωής είναι να έχεις τη δύναμη και το θάρρος να παραδεχτείς ότι έκανες εσύ το λάθος και να πεις «Και εγώ φταίω».
Δεν ωφελεί πουθενά και κανέναν το να κατηγορούμε συνέχεια τους άλλους για τις πιθανές κακοτυχίες που μπορεί να συμβαίνουν στη ζωή μας. Η ζωή είναι δική μας, μας ανήκει και μόνο εμείς είμαστε υπεύθυνοι για το πόσο καλά ή άσχημα θα τη ζήσουμε. Όλες οι καταστάσεις περνάνε από το χέρι μας και εμείς θα κάνουμε τις επιλογές που θα μας κάνουν ευτυχισμένους…
Άλλωστε μην ξεχνάμε κάτι πολύ βασικό… ο εαυτός μας είναι το μόνο που έχουμε και μόνο αυτόν μπορούμε να εμπιστευτούμε και να βασιστούμε. Μόνο ο εαυτός μας δεν πρόκειται να μας προδώσει (είναι αυτό που υπάρχει σίγουρα). Μετέπειτα, έρχονται και οι υπόλοιποι, η οικογένεια, ο σύντροφος, οι φίλοι, οι συνάδελφοι, όλοι αυτοί που συναναστρεφόμαστε και που τους δεχόμαστε με χαρά στη ζωή μας είτε για τις χαρές είτε για τις λύπες μας, στις ομορφιές και στις δυσκολίες μας. Αποτελούν ένα σημαντικό στήριγμα στη ζωή μας μαζί με τον μοναδικό εαυτό μας.
Τι θα λέγατε αν ζούσαμε με απλό και ουσιαστικό τρόπο την καθημερινότητά μας, χωρίς να φοβόμαστε, χωρίς να έχουμε αμφιβολίες, χωρίς να διστάζουμε πως αν κάνουμε αυτό δε θα γίνουμε αρεστοί. Ας ζήσουμε τη ζωή μας με πάθος και όσο πιο καλά γίνεται…
Μην ξεχνάμε πως η ζωή είναι τόσο ωραία αλλά παράλληλα τόσο μικρή! Καλύτερα να κάνουμε κάτι και να μην πετύχουμε, να αποτύχουμε, ας είναι και λάθος, παρά να το μετανιώσουμε αργότερα επειδή δεν το τολμήσαμε!
Για το τέλος μια προτροπή έχω να κάνω… Ζήσε!
Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος στο Περιστέρι, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και StrathclydeUniversity. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή».
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Please wait...



