Η Κόκκινη Μηλιά έχει σχέση με το χώρο εξόρμησης των Οθωμανών, όπου, σύμφωνα με τις προφητείες και τις προσδοκίες του ελληνικού λαού, όταν ξυπνούσε ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς, θα διώχνανε οι Έλληνες τους κατακτητές απ’ τη Πόλη και θα τους γυρίζανε εκεί, απ’ όπου ξεκίνησαν. Η τοποθεσία αυτή, ήταν το Μονοδένδρι στα σύνορα με τη Περσία. Όχι μόνο οι Έλληνες, αλλά και οι Τούρκοι, το έλεγαν με τη πάροδο του χρόνου, Κόκκινη Μηλιά (KIZIL- ELMA). Τον 17ο αιώνα, κάποιος Τούρκος ιστορικός αναλυτής, μιλώντας για τους μοναχούς του Αγίου Όρους, ανέφερε : Σε κανένα μέρος του κόσμου, δεν υπάρχουν τόσο μορφωμένοι ιερωμένοι, παρά μονάχα στη χώρα των Ρωμιών, που είναι η Κόκκινη Μηλιά στο Κιζίλ-Ελμά, περιοχή της Κεντρικής Ασίας, απ’ όπου εξόρμησαν οι Τούρκοι για τις κατακτήσεις τους. Σύμφωνα δε με τις βυζαντινές παραδόσεις, την ημέρα της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης, παρουσιάστηκε άγγελος στην Αγία Σοφία και είπε ότι,
οι Τούρκοι θα ξαναγύριζαν στη Κόκκινη Μηλιά. Όπως ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, πέρασε στη σφαίρα του θρύλου κι έγινε ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς, παίρνοντας διαστάσεις εξωπραγματικές, έτσι και η Κόκκινη Μηλιά, πήρε στη φαντασία των Ελλήνων διαστάσεις μυθικές. Για τον λόγο αυτό, έχουν διατυπωθεί γύρω απ’ αυτήν, διάφορες εικασίες όπως, ότι έχει σχέση με το Κόκκινη Μηλιά και σύμφωνα με την άποψη του ιστορικού Νικολάου Πολίτη, σχετίζεται με το Μονοδένδρι, που αναφέρεται σε πηγές βυζαντινές πριν την Άλωση. Στη σελίδα 180 του βιβλίου Εκλογές απ’ τα τραγούδια του Ελληνικού λαού, σε νυφιάτικο τραγούδι που λέγανε στη Κρήτη και προτού πάρουν τη νύφη απ’ το πατρικό της σπίτι, μαρτυρά την ευρύτατη διάδοση των προσδοκιών για τη Κόκκινη Μηλιά. Το τραγούδι λέει : Τρεις μοίρες πόθον έβαλαν, ώστε να σε παντρέψουν. Σήμερ’ απού τσι χαρές των, στεφάνια θα σου πλέξουν. Πρώτη σου γέννα νύφη μου, θεός να μας τ’ αξιώσει, μέσα στην Κόκκινη μηλιά τσι Τούρκους να ζυγώξεις. Η Κόκκινη Μηλιά, πέρασε και στην ποίηση. Γνωστοί είναι οι στίχοι του Γ. Βιζυηνού : Κι ο βασιλιάς θα σηκωθεί, τη σπάθα του θα δράξει και στρατηγός σας θε να μπει, στο πρώτο του βασίλειο, τον Τούρκο να χτυπήσει. Και χτύπα-χτύπα, θα τον πα μακριά να τον πετάξει, πίσω στην Κόκκινη Μηλιά και πίσω απ’ τον ήλιο, που πια να μην γυρίσει. Όπως φαίνεται στο ποίημα, η Κόκκινη Μηλιά, θαρρείς ότι βρίσκεται στην άκρη του κόσμου και εκεί ποθεί η ελληνική ψυχή, ν’ αποδιώξει τον κατακτητή. Αλλ’ όμως, στο παρακάτω λαϊκό δίστιχο, η αναφορά είναι συγκεκριμένη και μάλιστα συνδέεται με την ιστορική διάσταση της Κοκκινης Μηλιάς: Στη πατρίδα του Μωάμεθ, εις την Κόκκινη Μηλιά, πρέπει Τούρκοι να βρεθείτε σαν ογλήγορα πουλιά. Στη περίοδο της μεγάλης ιδέας, ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς; και η Κόκκινη Μηλιά, γνώρισαν νέα διάδοση και συνδέθηκαν με τον τότε βασιλιά, που είχε το ίδιο όνομα με τον Παλαιολόγο (Κωνσταντίνος) : Θα διώξουμε τον Τούρκο στην Κόκκινη Μηλιά, ώ γενναίε βασιλιά. ΤΕΛΟΣ
E-mail Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Please wait...
αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
