Όσα ακολουθούν δεν διεκδικούν το αλάθητο. Μακριά από εμάς κάθε ιδέα παντογνώστη. Πηγάζουν όμως από μια πολύχρονη θητεία στο πολιτικό ρεπορτάζ και μια καλή γνώση του πως σκέφτεται η Αριστερά. Ελπίζουμε να φανούν χρήσιμα στους αρμόδιους:
Τα πολύ σοβαρά εσωκομματικά προβλήματα του ΣΥΡΙΖΑ που προκαλούν οι αντιφάσεις της στρατηγικής της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχουν τον τελευταίο καιρό σκεπάσει την έλλειψη ψυχραιμίας με την οποία αντιδρούσε η ΝΔ απέναντι στο βασικό της πολιτικό αντίπαλο και όλα δείχνουν ότι οδεύουμε σε ένα πραγματικό ντέρμπι. Οι σπασμωδικές κινήσεις και σε πολλές περιπτώσεις οι αδιέξοδες μάχες χαρακωμάτων στις οποίες επιδόθηκε η ΝΔ κατά του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήρισαν το διάστημα ειδικά αμέσως μετά τις δημοσκοπικές
πρωτιές του ΣΥΡΙΖΑ και το «σκηνικό ήττας» που διαγραφόταν για το κυβερνών κόμμα μετά τα Χριστούγεννα. Τις υπενθυμίζουμε ως παράδειγμα αποφυγής στο μέλλον
Κορυφαίο παράδειγμα: Η έντονη αντίδραση της ΝΔ σε κάθε εκδήλωση υποστήριξης του ΣΥΡΙΖΑ (ή συνιστωσών του) στην τρομοκρατία στην πραγματικότητα βοηθούσε τη στρατηγική του. Για τον εξής απλούστατο λόγο: Με την τακτική της η ΝΔ παρεμπόδιζε την διαρροή των ελάχιστων συντηρητικών ψηφοφόρων της που ενδεχομένως θα πάνε στον ΣΥΡΙΖΑ. Με την τακτική του ο ΣΥΡΙΖΑ απευθυνόταν στο απωθημένο υπέρ της τρομοκρατίας των αριστερών και των σκληρών ΠΑΣΟΚων και τους συσπείρωνε περισσότερο.
Ας αφήσουμε στην άκρη αστείες αντιδράσεις, όπως για παράδειγμα οι επικρίσεις που δέχτηκε ο Τσίπρας για την αθεΐα του. Επικρίσεις που αρνούνταν ακόμα και στοιχειώδεις αρχές της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, όπως κληρονομήθηκαν απ’ την εποχή του διαφωτισμού και της γαλλικής επανάστασης, υπό την πίεση των δημοσκοπήσεων.
Κι ας πάμε στο σοβαρότερα ερωτήματα: Ποια είναι τα λάθη της ΝΔ που επιτρέπουν στο ΣΥΡΙΖΑ να φλερτάρει με την κυβερνητική εξουσία; Μπορεί η ΝΔ να αντιστρέψει το κλίμα δυσπιστίας των πολιτών που εισπράττει εξίσου και η κυβέρνηση με το σύνολο του πολιτικού συστήματος; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτά , αν δεν προσεγγίσει πρώτα το κεντρικό πολιτικό πρόβλημα της χώρας κατάματα, χωρίς περιστροφές και στρουθοκαμηλισμούς.
Η ιδεολογική και πολιτική χρεοκοπία της αστικής τάξης

Η ελληνική οικονομία χρεοκόπησε, όντας μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωζώνης. Στο έδαφος αυτής της οικονομικής κρίσης και της χρεοκοπίας του ελληνικού καπιταλισμού χρεοκόπησε και η κορυφαία στρατηγική επιλογή της αστικής τάξης της Ελλάδας μεταπολεμικά, η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την ΟΝΕ και μαζί της χρεοκόπησε και το μοντέλο ανάπτυξης του ελληνικού καπιταλισμού που χαρακτηρίστηκε απ’ τους «επιχειρηματίες που προμηθεύουν πετρέλαιο τον 6ο στόλο».
Το ευρωπαϊκό όραμα της «ισχυρής και ανταγωνιστικής Ελλάδας» που υποσχέθηκε η αστική τάξη της χώρας έχει μετατραπεί σήμερα σε εφιάλτη για τους εργαζομένους και τα μικροαστικά στρώματα, για τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Για εκατομμύρια πολιτών στη χώρα μας το ευρωπαϊκό όραμα που βιώνουν σήμερα είναι η διάλυση της λεγόμενης μεσαίας τάξης, η ανεργία, η φτώχεια και η εξαθλίωση, οι φόροι, τα χαράτσια και τα χρέη.
Αν αυτό δε γίνει αντιληπτό τότε δεν μπορεί να γίνει κατανοητή η τρέχουσα πολιτική κατάσταση της χώρας, οι σοβαρές διεργασίες που συντελούνται και αποτυπώνονται στη στάση του ελληνικού λαού που κατά τα 2/3 είναι δύσπιστος προς την κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση ταυτόχρονα, ενώ κατά το 1/3 τάσσεται υπέρ της «μονομερούς διαγραφής του χρέους και της εξόδου απ’ την ευρωζώνη», την ώρα μάλιστα διαχέεται οριζόντια στην κοινωνική βάση σχεδόν όλων των πολιτικών δυνάμεων αυτή η άποψη. Δεν μπορεί να γίνει επίσης αντιληπτή η αντοχή της επιρροής της Χρυσής Αυγής στο έδαφος της πολιτικής κρίσης που μαστίζει τα κοινοβουλευτικά κόμματα.
Σήμερα η ΕΕ κατανοείται ως ο ζωτικός οικονομικός χώρος του γερμανικού ιμπεριαλισμού που εμφανίζει κατακτητικές διαθέσεις. Η Ελλάδα προσδέθηκε σ’ αυτό το άρμα δεκαετίες πριν διαλύοντας την παραγωγική της βάση και υποδομή για να δανείζεται και να πληρώνει –για προϊόντα που θα μπορούσε η ίδια να παράγει και όχι να τα εισάγει την κάθε Siemens και όλα αυτά τα ευαγή ιδρύματα του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, κυρίως του γαλλογερμανικού. Και εδώ συμπυκνώνεται το πολιτικό πρόβλημα της χώρας: Το ιδεολογικό αδιέξοδο αν όχι η ιδεολογική χρεοκοπία της αστικής τάξης ως ηγέτιδας τάξης του ελληνικού έθνους.
Κατά συνέπεια το ερώτημα για τα λάθη της ΝΔ στην αντιπαράθεση με το ΣΥΡΙΖΑ απαντάται όταν απαντηθεί ένα άλλο πιο ουσιαστικό ερώτημα. Ποια στάση έπρεπε να κρατά ένα αστικό κόμμα όπως η ΝΔ απέναντι σε μια άλλη αστική άποψη, όπως αυτή που εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ, για το οικονομικό πρόβλημα της χώρας, με στόχο να διασφαλιστεί η λειτουργία του πολιτικού συστήματος με δεδομένη την εξαφάνιση του ΠΑΣΟΚ αλλά και για να προληφθούν κοινωνικές εκρήξεις λόγω της οικονομικής κρίσης;
Ο ΣΥΡΙΖΑ ως αστική πολιτική δύναμη

Πρέπει να είναι καθαρό ότι άσχετα απ’ το χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ ως μικροαστικού αριστερού κόμματος, η επίσημη άποψη του για το οικονομικό πρόβλημα της χώρας δεν ξεφεύγει απ’ τα αστικά όρια, είναι αστική στην ουσία της και δεν είναι αριστερή. Το επισημοποίησε η ίδια η ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης ενόψει των ευρωεκλογών με το δίλημμα «λιτότητα ή ανάπτυξη» και αφού είχε προηγηθεί το «Τέξας». Σ’ αυτό το σημείο η ΝΔ δείχνει μια χαρακτηριστική αδυναμία να παρακολουθήσει τις συνεχείς «δεξιές» μετατοπίσεις του ΣΥΡΙΖΑ στο οικονομικό του πρόγραμμα. Τον εγκαλούν και του αποδίδουν πράγματα που στην πραγματικότητα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τα πιστεύει και δείχνουν να αγνοούν πως όσα και ότι απ’ αυτά πιστεύει, είναι αδύναμος να τα υπερασπιστεί μέχρι τέλους, λόγω της μικροαστικής του φυσιογνωμίας, και τα εγκαταλείπει όπως έχει καταδείξει απερίφραστα η διαδρομή του απ’ τις εκλογές του 2012 μέχρι σήμερα.
Η ΝΔ ευθύς εξαρχής επέμενε να κατηγορεί με πολεμικούς μάλιστα όρους το ΣΥΡΙΖΑ για αντιευρωπαϊκή στάση. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ απαντούσε με το «Τέξας» η ΝΔ έβγαζε στην επιφάνεια τις αντιφάσεις της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθώντας να τον φέρει σε θέση απολογητική, ότι δήθεν επιδιώκει την έξοδο της Ελλάδας απ’ την ευρωζώνη απ’ τη στιγμή που δεν γίνεται ακραιφνής υποστηρικτής της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων στην ΕΕ. Το αποτέλεσμα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ να απαντάει πολύ εύκολα και απλά κατηγορώντας για Μερκελισμό το Σαμαρά. Και επιπρόσθετα ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα σ’ αυτό το κλίμα προσπερνάει σχετικά ανώδυνα χωρίς να επωμίζεται ιδιαίτερο πολιτικό κόστος το γεγονός ότι κορυφαία του στελέχη επενδύουν σε μεγάλα funds.
Την ίδια ώρα η ηγεσία της ΝΔ κατηγορεί το ΣΥΡΙΖΑ ότι διώχνει τους επενδυτές, όταν το μόνο για το οποίο δεσμεύεται αυτή τη στιγμή η αξιωματική αντιπολίτευση είναι η επαναφορά του κατώτερου μισθού στα 750 ευρώ και πέραν τούτου ουδέν. Το αποτέλεσμα είναι και πάλι ο ΣΥΡΙΖΑ να απαντάει πολύ απλά και εύκολα ότι είναι υπέρ των παραγωγικών επενδύσεων και όχι των αεριτζήδων και του ξεπουλήματος της ελληνικής οικονομίας και των ελληνικών τραπεζών και να κερδίζει δυνάμεις όταν στην ουσία δεν λέει κάτι δραματικά διαφορετικό για τη βελτίωση των πραγματικών εισοδημάτων των εργαζομένων. Δηλαδή η ΝΔ πιστεύει ότι με μισθούς 400 ευρώ και κανά δυο εκατομμύρια ανέργους θα υπάρξει επανεκκίνηση της οικονομίας; Ποιοι θα καταναλώσουν με τέτοια εισοδήματα; Ή θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας με το να αλλάξει απλά ιδιοκτησιακό καθεστώς περνώντας σε ιδιωτικά χέρια η ΔΕΗ και ο Αστέρας της Βουλιαγμένης, άντε και να δημιουργηθούν και μερικές μαρίνες; Το παράδειγμα του λουκέτου στη βιομηχανία Χάλυβα της Ελλάδας τι διδάσκει άραγε;
Η αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ να αντιγράψει τον Ανδρέα Παπανδρέου

Το βασικότερο ίσως όλων που περιλαμβάνει τα παραπάνω είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να θέλει και να επιδιώκει να «στεριώσει» την αστική τάξη τώρα που βρίσκεται σε ιδεολογικό και πολιτικό αδιέξοδο και όχι απλά να είναι απολογητής της. Σ’ αυτό το σημείο προσπαθεί να αντιγράψει τον Αντρέα Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ του 1981. Ωστόσο υστερεί σ’ αυτό όχι μόνο γιατί είναι διαφορετικές οι εποχές και ο Τσίπρας δεν έχει το «ταλέντο» του Αντρέα, αλλά γιατί για το οικονομικό πρόβλημα της χώρας η επίσημη άποψη του ΣΥΡΙΖΑ είναι αστική, αντίθετα με του ΠΑΣΟΚ τότε που αξίζει να θυμάται κανείς ότι μαζί με το ΚΚΕ είχε καταψηφίσει στη βουλή την ένταξη στην ΕΟΚ το 1979. Ωστόσο στην προσπάθειά του αυτή ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται ως μια δύναμη που κάτι πάει να εκφράσει γι αυτό και μια μεγάλη μερίδα του κόσμου λέει «ας δούμε τι θα κάνουν μι αυτοί»
Και για καταλήγουμε (προσωρινά): Εκ των πραγμάτων δημιουργείται ένα πολύ πιο σοβαρό πολιτικό αδιέξοδο απ’ αυτό που δημιουργήθηκε το Νοέμβρη του 2011, γιατί τότε υπήρχε η ΝΔ να προστρέξει να κρατήσει την κατάσταση μπροστά στην κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ. Τώρα τι θα υπάρχει αν δεν θα υπάρχουν και το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ; Είναι σαφές ότι σε κύκλους της αστικής τάξης φαίνεται να ωριμάζει η σκέψη και να αναζητείται σανίδα σωτηρίας, ενδεχομένως κάνοντας και την ανάγκη φιλοτιμία, για μια συγκυβέρνηση ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ. Η στάση μεγάλων παραγόντων της οικονομικής και πολιτικής ζωής της χώρας από τότε δείχνουν ότι κάτι τέτοιο δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι και τόσο απλό και βέβαιο ότι θα συμβεί.
Σε μια τέτοια περίπτωση αυτοί οι κύκλοι δε θα διστάσουν να ανακατέψουν την τράπουλα του πολιτικού συστήματος αν κρίνουν δεν υπάρχει άλλος δρόμος γι’ αυτούς. Η περίπτωση της ανόδου και της πτώσης του Γιώργου Παπανδρέου είναι εξαιρετικά διδακτική. Όπως και η περίπτωση του «Ποταμιού»
Βασίλης Ζήσης - Κάλχας
Ηθικό δίδαγμα: Αν η ΝΔ θέλει να έχει πραγματικά αποτελέσματα η τακτική της απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να τον φέρνει σε συνεχή αντίθεση με την αριστερά. Να επαναλαμβάνει σε όλους τους τόνους ότι θα την κοροϊδέψει όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου. Μόνον έτσι θα αποδυναμώσει την εκλογική του βάση και επιρροή
antinews.gr

 

 

 

 

 

Υποβάλλονται συνεχώς προτάσεις - υπάρχει ακόμα περιθώριο κατάθεσης  - από
φορείς, Ομοσπονδίες, Συλλόγους και ιδιώτες, οι οποίες υποχρεωτικά εξετάζονται από την Επιτροπή.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

28 Μαρτίου 2014
Σ.Ε.Ε.Π.Ε.Α ΣΤΕΛΛΑ

Σας ενημερώνουμε ότι στο Ν.4250/2014 «Διοικητικές Απλουστεύσεις- Καταργήσεις, Συγχωνεύσεις Νομικών Προσώπων και Υπηρεσιών του Δημόσιου Τομέα- Τροποποίηση διατάξεων Π.Δ. 318/1992 (Α 161) και λοιπές ρυθμίσεις», (ΦΕΚ 74/Α/26.3.2014) περιλαμβάνεται ρύθμιση (άρθρο 40), με την οποία παρατείνεται ο χρόνος διαθεσιμότητας των υπαλλήλων στις περιπτώσεις που:α) έχει εκδοθεί η προβλεπόμενη στο άρθρο 91 του ίδιου ως άνω νόμου Ανακοίνωση του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και ο υπάλληλος έχει υποβάλει σχετική αίτηση-υπεύθυνη δήλωση για τη μετάταξη/μεταφορά του έως την έκδοση των τελικών πινάκων διάθεσης και υπό την προϋπόθεση ότι θα συμπεριληφθεί σε αυτούς ή

Ενέργειες της Διοίκησης
Για την άμεση εφαρμογή των προαναφερόμενων ρυθμίσεων, οι Διευθύνσεις Προσωπικού των υπηρεσιών ή φορέων που διαθέτουν υπαλλήλους, οι οποίοι τελούν σε καθεστώς διαθεσιμότητας, καλούνται όπως προβούν στις παρακάτω ενέργειες:
1. Εντός 3 εργάσιμων ημερών από τη λήξη του χρόνου διαθεσιμότητας, οι Δ/ντες Προσωπικού καλούνται να ολοκληρώσουν τη διαδικασία καταχώρισης ως εξής:
α. Αποστέλουν στη Γενική Διεύθυνση Κατάστασης Προσωπικού του Υ.ΔΙ.Μ.Η.Δ μέσω τηλεομοιοτυπίας (fax: 213 1313204, 213 1313397) έγγραφο, στο οποίο θα αποτυπώνονται τα στοιχεία των υπαλλήλων (ΑΦΜ-Επώνυμο-Όνομα), για τους οποίους διαπιστώνεται η παράταση του χρόνου διαθεσιμότητας για έναν από τους παρακάτω λόγους:
- έχουν υποβάλει αίτηση για τη μετάταξη/μεταφορά τους σε μία από τις Ανακοινώσεις του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης
- έχουν συμπεριληφθεί σε εκδοθέντες μέχρι τη δημοσίευση του νόμου οριστικούς πίνακες διάθεσης και εκκρεμεί η δημοσίευση της πράξης μετάταξης/μεταφοράς στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
β. Αποστέλουν στη Γενική Διεύθυνση Κατάστασης Προσωπικού του Υ.ΔΙ.Μ.Η.Δ μέσω τηλεομοιοτυπίας (fax: 213 1313204, 213 1313397) έγγραφο (συνοδευόμενο από ηλεκτρονικό αρχείο excel στην ηλεκτρονική διεύθυνση Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. ), στο οποίο θα αποτυπώνονται τα στοιχεία των υπαλλήλων (ΑΦΜ-Επώνυμο-Όνομα), για τους οποίους διαπιστώνεται η μη παράταση του χρόνου διαθεσιμότητας για έναν από τους παρακάτω λόγους:
- δεν έχουν υποβάλει αίτηση για τη μετάταξη/μεταφορά τους στο πλαίσιο του Προγράμματος Κινητικότητας
- δεν έχουν συμπεριληφθεί σε οριστικούς πίνακες διάθεσης
γ. Μετά τον έλεγχο των σχετικών αρχείων από την Γενική Διεύθυνση Κατάστασης Προσωπικού, οι υπάλληλοι της περ. β θα διαγράφονται από το Μητρώο Μισθοδοτούμενων Ελληνικού Δημοσίου. Το excel θα επιστρέφεται στη Δ/νση Προσωπικού συμπληρωμένο με τον αντίστοιχο κωδικό διαγραφής για κάθε άτομο ο οποίος (κωδικός) θα αποτελεί περιεχόμενο του προοιμίου της πράξης λύσης της υπαλληλικής σχέσης.
2. Για την περίπτωση των υπαλλήλων, των οποίων ο χρόνος διαθεσιμότητας δεν παρατείνεται, οι Δ/ντες Προσωπικού επισυνάπτουν το σχετικό excel στη πράξη λύσης της εργασιακής σχέσης των υπαλλήλων, δυνάμει των διατάξεων της υποπαραγράφου Ζ.2 της παρ.Ζ΄ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 (ΦΕΚ 222 Α΄), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει. Προς διευκόλυνση των Υπηρεσιών, επισυνάπτεται υπόδειγμα πράξης λύσης της υπαλληλικής σχέσης των υπαλλήλων, η οποία δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
3. Για την περίπτωση των υπαλλήλων, των οποίων ο χρόνος διαθεσιμότητας παρατείνεται, οι Δ/ντες Προσωπικού εκδίδουν διαπιστωτική πράξη παράτασης του χρόνου διαθεσιμότητας, η οποία δε δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και παράλληλα, ενημερώνουν σχετικά τον Προϊστάμενο της οικείας Δ/νσης Οικονομικού για την συνέχιση της καταβολής των αποδοχών της διαθεσιμότητας (75%) α) μέχρι την έκδοση οριστικών πινάκων διάθεσης για τις περιπτώσεις των υπαλλήλων που δεν περιλαμβάνονται σε αυτούς ή β) μέχρι τη δημοσίευση στο ΦΕΚ της πράξης μετάταξης/μεταφοράς για τις περιπτώσεις των υπαλλήλων που περιλαμβάνονται στους ως άνω πίνακες.
Τέλος, σας γνωρίζουμε ότι θέματα αποζημίωσης των υπαλλήλων, καθώς και ζητήματα προστασίας της μητρότητας κατά τη διάρκεια του χρονικού διαστήματος της διαθεσιμότητας πρόκειται να ρυθμιστούν σε επικείμενη διάταξη νόμου.

 

Επτά αλλαγές προβλέπει το πολυνομοσχέδιο όσο αναφορά το προχώρημα της διαδικασίας της «κινητικότητας» και των απολύσεων στο δημόσιο:

1. Αποζημίωση ως 15000 ευρώ σε όσους δημοσίους υπαλλήλους απολύονται μετά από τη διαθεσιμότητά τους
2. Επίδομα ανεργίας και άλλες παροχές από τον ΟΑΕΔ για όσους δημοσίους υπαλλήλους απολύονται μετά από διαθεσιμότητα
3. Δικαίωμα επανακατάρτισης στο Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης για τους απολυμένους δημοσίους υπαλλήλους
4. Στα χέρια του Υπουργού Εσωτερικών η απόλυση υπαλλήλων σε δήμους – περιφέρερειες και στου Υπουργού Παιδείας η απόλυση των υπαλλήλων ΑΕΙ – ΤΕΙ, αν αυτή δεν υπογραφεί από τους

capital.gr

Το 1ο ΕΠΑΛ Ελευθερούπολης παρουσιάζει τη θεατρική παράσταση «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας», μία διασκευή του έργου του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, την Τετάρτη 9 Απριλίου 2014, στις 8.30 το βράδυ και την Παρασκευή 11 Απριλίου 2014, στις 9 το βράδυ, στο Αμφιθέατρο «Δημοκρατίας» στην Ελευθερούπολη.

Το Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας είναι μια πρώιμη ρομαντική κωμωδία του Σαίξπηρ. Παραστάθηκε για πρώτη φορά γύρω στο 1594 ή 1595, πιθανόν με αφορμή το γάμο κάποιου ευγενή. Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1600. Περιγράφει τις περιπέτειες τεσσάρων νεαρών Αθηναίων και μιας ομάδας ερασιτεχνών ηθοποιών, τη σχέση τους με το Δούκα και τη Δούκισσα της Αθήνας, Θησέα και

Διανομή (με σειρά εμφάνισης)

Θησέας: Δημήτρης Δημητριάδης

Ιππολύτη: Στεφανία Τζιβάνη

Αιγέας: Βασίλης Δημητριάδης

Ερμία: Θεοπίστη Παπαδοπουλου

Λύσανδρος: Βασίλης Μητσιός

Δημήτριος: Αλέξης Βογιατζής

Ελένη: Σοφία Τσογκίδου

Πουκ: Γιάννης Παπαδόπουλος

Σανίδας: Δέσποινα Θεοδοσιάδου

Ροκάνης: Έλλη Ιωαννίδου

Πάτος-Ακόλουθος: Βασίλης Παυλίδης

Φυσούνης: Δημήτρης Κουφουδάκης

Βελόνης: Αναστασία Κιούρτη

Καζανάς: Λευτέρης Παπαδόπουλος

Πεταλουδίτσα: Μαρία Τασσοπούλου

Μπιζελάνθη: Ραφαέλα Κεχαγιά

Μουσταρδόσπορος: Κλίντον Λέσι

Όμπερτον: Δημήτρης Κουφουδάκης

Τιτάνια: Γεωργία Κωστικιάδου

Κατασκευή σκηνικών: Βασίλης Μητσιός, Κωνσταντίνος Αραμπατζής, Ηλίας Τουρασανίδης, Κωνσταντίνο Τσιπουρόουλος, Λευτέρης Παπαδόπουλος, Βαγγέλης Κεχαγιόγλου

Ηλεκτρολογική Υποστήριξη: Κωνσταντίνος Μερεσεντόγλου

Ηχητική Υποστήριξη: Παναγιώτης Άτσαλος

Κατασκευή Αφίσας-Προγράμματος: Νίκος Σιβάκης

Σκίτσο Αφίσας-Προγράμματος: Έφη Καμπερίδου

Διασκευή Κειμένου: Νανά Τζιμούρτα

Μουσική Επιμέλεια: Νίκος Σιβάκης

Υπεύθυνοι καθηγητές παράστασης: Νανά Τζιμούρτα, Γεωργία Γερακάκη, Δέσποινα Καρύδη, Νίκος Σιβάκης

Η Θεατρική Ομάδα του ΕΠΑ.Λ. Ελευθερούπολης κλείνει αισίως εννιά χρόνια δημιουργικής ενασχόλησης των μαθητών του σχολείου με το θέατρο. Η διαδρομή αυτή ξεκίνησε το σχολικό έτος 2005-2006 και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα με τον ίδιο ζήλο. Οι θεατρικές παραγωγές της Ομάδας είναι οι εξής:

2005-2006: «Ζητείται Ψεύτης», Δ. Ψαθά

2006-2007: «Ένας βλάκας και μισός», Δ. Ψαθά

2007-2008: «Δεν είμ’ εγώ», Γ. Ξενόπουλου

2008-2009: «Ο Μίδας έχει αυτιά γαϊδάρου», Μ. Κορρέ

2009-2010: «Η Χαρτοπαίχτρα», Δ. Ψαθά

2010-2011: «Η δε γυνή να φοβήται τον άντρα», Γ. Τζαβέλλα

2001-2012: «Κάποτε στη Φρουτοπία», Ε. Τριβιζά

2012-2013: «Ο Μπαμπά ο Πόλεμος», Ι. Καμπανέλη (Ημιτελές)

2013-2014: «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας», Ο. Σαίξπηρ

Ο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ υπήρξε ο συγγραφέας της αγγλικής λογοτεχνίας με τη μεγαλύτερη απήχηση. Γεννήθηκε το 1564 στην κεντρική Αγγλία, από έναν αστό κατασκευαστή γαντιών. Κάποια στιγμή, (γύρω στο 1585) εγκατέλειψε το προσοδοφόρο επάγγελμά του για να ασκήσει την τέχνη του ταπεινού θεατρίνου στο Λονδίνο. Ταυτόχρονα άρχισε να γράφει έργα για το θίασο στον οποίον συμμετείχε. Σύντομα, η επιτυχία των δραμάτων του τον καθιέρωσε κι έγινε ένας από τους βασικούς μετόχους του θιάσου του. Η δραματουργική σταδιοδρομία του έφτασε στην κορύφωσή της την περίοδο 1600-1606. Συνέχισε όμως να γράφει μέχρι το 1613. Πέθανε σχετικά εύπορος στο Στράντφορντ το 1616. Τα σωζόμενα άπαντά του περιλαμβάνουν τριάντα επτά δράματα. Διακρίνονται σε τρεις βασικές κατηγορίες τις κωμωδίες, τις τραγωδίες και τα ιστορικά δράματα ή χρονικά. Η δραματουργία του συνδυάζει εκπληκτική ποικιλία θεμάτων, αφηγηματική μαστοριά, βαθιά γνώση της ανθρώπινης φύσης και υψηλό ποιητικό λόγο.

Τους μαθητές που συμμετείχαν με κάθε τρόπο στο ανέβασμα της παράστασης, καθώς και αυτούς που βοήθησαν στην κατασκευή των σκηνικών.

Τους υπεύθυνους καθηγητές της παράστασης Νανά Τζιμούρτα, Γεωργία Γερακάκη, Δέσποινα Καρύδη και Νίκο Σιβάκη.

Τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς που βοήθησαν όπου και όποτε χρειάστηκε.

Το Δήμο Παγγαίου για την παραχώρηση της αίθουσας και τις διευκολύνσεις που μας παρείχε.

Το Μουσικοχορευτικό Σύλλογο Ελευθερούπολης «Το Πράβι» για την παραχώρηση της αίθουσας για τις πρόβες μας.

Το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου ΕΠΑΛ Ελευθερούπολης για την ηθική και υλική στήριξή του.

Τους χορηγούς για την υλική αρωγή τους.

Ο διευθυντής

Σισιαρίδης Δημήτρης

Το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων ανακοινώνει ότι, για το σχολικό έτος 2013-2014, προσλαμβάνονται ως προσωρινοί αναπληρωτές 11 εκπαιδευτικοί του κλάδου ΠΕ60-Νηπιαγωγών και 24 εκπαιδευτικοί του κλάδου ΠΕ70-Δασκάλων αναπληρωτές για την κάλυψη λειτουργικών κενών σε σχολεία Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Οι προσλαμβανόμενοι οφείλουν να παρουσιαστούν στις Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για ανάληψη υπηρεσίας από τη Δευτέρα 31 Μαρτίου 2014

 

Σημειώνεται ότι ως ημερομηνία πρόσληψης των προσωρινών αναπληρωτών λαμβάνεται υπόψη η ημερομηνία ανάληψης υπηρεσίας στην οικεία Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Για το Δελτίο Τύπου πατήστε εδώ.

Για τους πίνακες των ονομάτων πατήστε εδώ.

Στο τέλος, αυτό που θα αποδειχθεί – και μέσω της διεθνούς εμπειρίας – είναι πως το δυστύχημα για την Ελλάδα δεν ήταν αυτό καθαυτό το μνημόνιο, αλλά το γεγονός ότι το ελληνικό πολιτικό σύστημα, εγκλωβισμένο σε μια εθνοκτόνο πελατειακή συμπεριφορά, «χρειάστηκε» το μνημόνιο για να γίνουν αυτά που το ίδιο το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν μπορούσε (και δεν τολμούσε) να επιβάλει.Όλοι αναγνωρίζουν σήμερα πως η προσαρμογή θα εξελισσόταν πολύ πιο ομαλά και όχι με τον βίαιο τρόπο που γονάτισε τη χώρα, αν κάποιες επιλογές αποφασίζονταν από το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων και εφαρμόζονταν σε βάθος χρόνου – και όχι επειδή βρεθήκαμε στα πρόθυρα της άτακτης

«Αν ο Μορέτι παραιτηθεί, οι τόσοι επιβάτες των τραίνων του που αναγκάζονται καθημερινά να φτάνουν με καθυστέρηση στην δουλειά τους θα τον συνοδεύσουν ευχαρίστως σπίτι», σχολίασε.

«Αν ο Μορέτι θέλει να φύγει και να πάει να δουλέψει, για παράδειγμα, στους γερμανικούς σιδηρόδρομους, είναι ελεύθερος να το πράξει», έσπευσε να συμφωνήσει ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών Μαουρίτσιο Λούπι.

Μήπως θυμάστε τι συνέβη στην Ελλάδα σε κάθε προσπάθεια μείωσης των μισθών των κρατικοδίαιτων γκόλντεν μπόις, αλλά και γενικά των στελεχών των ΔΕΚΟ;

Ο κακός χαμός!

Όταν η κυβέρνηση Καραμανλή θεσμοθέτησε τις μειώσεις, ο νόμος ουδέποτε εφαρμόστηκε, διότι, όπως αποκαλύφθηκε, οι επιτήδειοι κατάφερναν να τα παίρνουν από την πίσω πόρτα μέσω υπερωριών και επιδομάτων.

Στις 12 Μαρτίου, ο Ιταλός πρωθυπουργός παρουσίασε το σχέδιό του για μείωση των φόρων, στήριξη των επιχειρήσεων, περιορισμό των δαπανών του δημοσίου και παρεμβάσεις στην αγορά εργασίας, με μείωση του κόστους εργασίας κατά 10 δις ευρώ.

Σύμφωνα με το σχέδιο, από τον Μάιο, δέκα εκατομμύρια Ιταλοί (των οποίων τα έσοδα δεν ξεπερνούν τα 25.000 ευρώ τον χρόνο) θα πληρώνουν μειωμένους φόρους κατά χίλια ευρώ τον χρόνο.

Όπως ανακοινώθηκε, τα χρήματα που θα λείψουν θα βρεθούν από τον περιορισμό των δαπανών του δημοσίου, την αύξηση των εσόδων από τον ΦΠΑ και την μείωση των επιτοκίων του ιταλικού δημόσιου χρέους.
 
Ο Ματτέο Ρέντσι δεσμεύθηκε, επίσης, ότι το ιταλικό δημόσιο θα καταβάλει άμεσα τα 60 δισεκατομμύρια ευρώ που χρωστά στις ιδιωτικές επιχειρήσεις.
 
Επίσης, ο σημαντικότερος φόρος που καταβάλλουν οι επιχειρήσεις, επίσης, θα περιορισθεί κατά 10%, χάρη σε πόρους που θα εξευρεθούν από την αύξηση της φορολόγησης των κατόχων μετοχών ιδιωτικών επιχειρήσεων, από το 20% στο 26%.

Δεν γνωρίζουμε αν το σχέδιο Ρέντσι θα επιτύχει.

Ο ίδιος πάντως, αν και δήλωσε πως ο ευρωπαϊκός δημοσιονομικός κανόνας για έλλειμμα κάτω του 3% είναι απηρχαιωμένος, ξεκαθάρισε ότι «θα το σεβασθούμε όσο ισχύει».

«Έχουμε καταλάβει ότι στην Ευρώπη το σημερινό οικονομικό μοντέλο δεν φέρνει αποτελέσματα. Θα υπάρξουν αλλαγές, αλλά, παράλληλα, για το καλό της χώρας μας, πρέπει να αποδείξουμε ότι είμαστε σοβαροί», πρόσθεσε.

Με λίγα λόγια, δεν είπε ότι θα κηρύξει την επανάσταση.

Αυτό που είπε – απαντώντας και στις αιτιάσεις του Όλι Ρεν ότι η Ιταλία δεν έχει υιοθετήσει ακόμη απαραίτητες οικονομικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις – είναι πως παρά τις διαφωνίες του θα προσπαθήσει να συμμορφωθεί η χώρα του, ακολουθώντας όμως ένα δικό της μοντέλο.

«Δεν ερχόμαστε στην Ευρώπη για να μας πουν ποιο μάθημα να διαβάσουμε στο σπίτι. Η Ιταλία ξέρει πολύ καλά τι πρέπει να κάνει και θα το κάνει, για το καλό των παιδιών της. Δεν προσφέρουμε διαβεβαιώσεις για να καθησυχάσουμε κανέναν», δήλωσε ο Ιταλός πρωθυπουργός στις αρχές Μαρτίου, μετά τη λήξη της Συνόδου Κορυφής.

Είπε δηλαδή ότι ξέρει τι πρέπει να κάνει και θα το κάνει για να μην χρεοκοπήσει η χώρα του.«Δεν είμαστε σκράπες. Η Ιταλία ξέρει καλά τι πρέπει να κάνει, δεν είναι ο κακός μαθητής της Ευρώπης», δήλωσε επίσης ο Ρέντσι, στις 17 Μαρτίου, λίγες ώρες πριν από την συνάντησή του με τη Γερμανίδα καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ, στην οποία εξέθεσε τη στρατηγική του.

Είναι κι’ αυτός «μερκελιστής»;

Όχι. Απλώς λαμβάνει υπόψη τα δεδομένα της χώρας του και τα ισχύοντα στην ΕΕ, της οποίας η χώρα του θέλει να παραμείνει μέλος.Και επιπλέον, προτιμά να μειώσει τον δημόσιο τομέα αντί να επιβάλει συνεχή αιμορραγία σε μισθωτούς, συνταξιούχους και ελεύθερους επαγγελματίες.Θέλει δηλαδή να κάνει το αντίθετο από αυτά που κάναμε εμείς εδώ.Και όταν (και αυτός) είπε «λεφτά υπάρχουν», ήξερε τι έλεγε.Δεν εννοούσε (όπως εκ των υστέρων αποκαλύφθηκε στη χώρα μας) ότι θα τα βρει στις τσέπες των φορολογουμένων και καταστρέφοντας τον ιδιωτικό τομέα.Αυτό που ανακοίνωσε ότι θα κάνει είναι να εξοικονομήσεις 7 δις ευρώ το 2014, 8 δις ευρώ το 2015 και συνολικά 34 δις ευρώ ως το 2016 από τον σπάταλο δημόσιο τομέα.Ως εξής:Τα 2,2 δις ευρώ αναμένεται να εξοικονομηθούν από τη μείωση των μισθών των υψηλόβαθμων στελεχών του δημοσίου και των προμηθειών του κρατικού μηχανισμού.

Άλλα 2 δις αναμένεται να εξευρεθούν από των περιορισμό της χρηματοδότησης της τοπικής αυτοδιοίκησης και 2,2 δις από την περικοπή των δαπανών για τον αμυντικό τομέα, την υγεία και τις συντάξεις.

Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, στόχος της κυβέρνησης Ρέντσι είναι να μειώσει τον συνολικό αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων κατά 85.000 μέχρι το 2016, προσφέροντας κυρίως οικονομικά κίνητρα και πακέτα πρόωρης συνταξιοδότησης.

Ειδικά στον τομέα της άμυνας, μελετάται η πώληση του αεροπλανοφόρου του Πολεμικού Ναυτικού «Τζουσέπε Γκαριμπάλντι», ενώ όλα δείχνουν ότι το συνολικό στρατιωτικό προσωπικό, μέσα στην επόμενη δεκαετία, θα μειωθεί από τα 190.000 στελέχη σήμερα στα 150.000 στελέχη, και το πολιτικό προσωπικό του υπουργείου άμυνας από τριάντα χιλιάδες στις είκοσι χιλιάδες υπαλλήλους.

Στις 20 Μαρτίου η υπουργός Άμυνας Ρομπέρτα Πινόττι ανακοίνωσε ότι παγώνει η καταβολή των δόσεων για την αγορά των μαχητικών αεροσκαφών F-35 που έχει παραγγείλει η Ιταλία.

Σημειώνεται ότι σχεδόν 450.000 Ιταλοί έχουν υπογράψει μια έκκληση με την οποία ζητούν από την κυβέρνηση του Ματτέο Ρέντσι την περικοπή των δαπανών για την αγορά νέων μαχητικών αεροσκαφών και την διάθεση των κονδυλίων που έχουν διατεθεί σε στρατιωτικές δαπάνες για την έξοδο της χώρας από την οικονομική κρίση και την στήριξη της κοινωνικής πολιτικής.

Η Ιταλία δηλαδή προσπαθεί να σώσει και τον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα της.

Στην Ελλάδα συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Επελέγη η «εύκολη» λύση της αφαίμαξης των μισθωτών και των συνταξιούχων και της καταστροφής του ιδιωτικού τομέα.

Η σειρά του δημόσιου τομέα ήλθε με μεγάλη καθυστέρηση, χωρίς μέχρι στιγμής να έχει μεταρρυθμιστεί τίποτε – ενώ αντίθετα καταφύγαμε σε «οριζόντιες» λύσεις που επέφεραν μεγάλη αναστάτωση στη δημόσια διοίκηση.

Με λίγα λόγια, καταφέραμε να καταστρέψουμε και τον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα…

Στη ρίζα του κακού, βέβαια, το θανατηφόρο πελατειακό σύστημα…