Νέα αναταραχή επικρατεί στη σχολική κοινότητα του Μουσικού και του Καλλιτεχνικού Σχολείου Ηρακλείου, καθώς όπως προκύπτει από ανακοίνωση της Ένωσης Γονέων Μαθητών Δήμου Χερσονήσου, οι διευθυντές των δύο σχολείων, Γιώργος Λιναρδάκης και Μαρία Καλουδιώτη αντίστοιχα, έχουν κληθεί για αύριο Πέμπτη στην Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Κρήτης, προκειμένου να δώσουν ... εξηγήσεις για την απόφασή τους να παραιτηθούν από τη θέση του Διευθυντή στα σχολεία τους, διαμαρτυρόμενοι για τη διαδικασία της αξιολόγησης.
Μάλιστα, σε ένεδειξη συμπαράστασης η Ένωση Γονέων Μαθητών Χερσονήσου καλεί την εκπαιδευτική κοινότητα της περιοχής σε παράσταση διαμαρτυρίας στα γραφεία της Περιφερειακής

Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Κρήτης, αύριο το πρωί στις 11:30, προκειμένου να στηρίξουν τους δύο εκπαιδευτικούς.
Το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης της Ένωσης Γονέων έχει ως εξής:

"Αγαπητοί γονείς, μαθητών και φίλων του Καλλιτεχνικού σχολείου και του Μουσικοί Σχολείου Ηρακλείου. Τόσα χρόνια καταφέραμε από το μηδέν να φτιάξουμε σχολεία παράδειγμα επιτυχούς λειτουργίας χωρίς καμιά φροντίδα και μέριμνα από την πολιτεία αλλά μέσα από τη συνεργασία γονείς, μαθητές, εκπαιδευτικούς και κυρίως των διευθυντών των σχολείων μας, συνεχώς αναγκαζόμενοι να διεκδικούμε το αυτονόητο, σε εκπαιδευτικό προσωπικό, υποδομές και χρηματοδότηση. Σήμερα στον κυκεώνα των οριζοντίων μέτρων αντί να χρησιμοποιηθούν σαν υγιή παραδείγματα οδηγούνται στην διάλυση !!

Ο Νάσος Θεοδωρίδης του ΣΥΡΙΖΑ, γνωστός για τις απόψεις του όπως «να ζητήσουν συγνώμη οι Πόντιοι από τους Τούρκους», «το αλβανικό έπος είναι μύθος» και «τα Σκόπια είναι Μακεδονία», ξαναχτύπησε μέσω facebook, από όπου με αναρτήσεις του -ούτε λίγο, ούτε πολύ- κατηγόρησε το ελληνικό Προξενείο στην Αλβανία ότι εμπλέκεται στα εσωτερικά της γειτονικής χώρας.

Επειδή, προφανώς, κάποιοι στον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν καμία συναίσθηση και καμία σοβαρότητα, ακόμα και μετά τις προσπάθειες της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ να συμμαζέψει όσα συνέβησαν στη Θράκη, και

Δεν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να ζητά τις πατριωτικές ψήφους του δημοκρατικού λαού που εγκατέλειψε το ΠΑΣΟΚ και παράλληλα να συνεχίζει να διατηρεί στις τάξεις του όλους αυτούς, εθνομηδενιστικά «κατάλοιπα» της πρόσφατης εποχής που ήταν κομμα του 3%

Υπάρχει πάλι η περίπτωση η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να συμφωνεί μαζί τους, αλλά οφείλει να ξεκαθαρίσει στο δημοκρατικό ελληνικό λαό τι πιστεύει. Αποφασίστε, λοιπόν, τι θέλετε, τι πιστεύετε, με ποιους είστε και πείτε την αλήθεια στο λαό!
(defencenet)

 

 

Προτού ξεψυχήσει ο Διάκος λέγεται ότι αναφώνησε το αυτοσχέδιο τετράστιχο:
Για ιδές καιρό που διάλεξε
ο χάρος να με πάρει
 τώρα π' ανθίζουν τα κλαδιά
 και βγάζει η γης χορτάρι

Γεννήθηκε το 1788 στην Άνω Μουσουνίτσα της Φωκίδας (σημερινός Αθανάσιος Διάκος) και κατ’ άλλους στη γειτονική Αρτοτίνα, απ’ όπου καταγόταν η μητέρα του. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αθανάσιος Γραμματικός.

Ο πατέρας του, Νικόλαος Γραμματικός, γνωστός στην περιοχή με το παρατσούκλι «ψυχογιός», μη
μπορώντας να αντέξει τα βάρη της πολυμελούς οικογένειάς του, τον έστειλε δόκιμο μοναχό στο κοντινό μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, σε ηλικία 12 ετών. Πέντε χρόνια αργότερα χειροτονήθηκε διάκονος, αλλά γρήγορα εγκατέλειψε την καλογερική, όταν σκότωσε ένα Τούρκο αγά, επειδή, σύμφωνα με κάποια παράδοση, αυτός του έθιξε τον ανδρισμό του, θαμπωμένος από την ομορφιά του.

Ο νεαρός Αθανάσιος εντάχθηκε ως πρωτοπαλίκαρο στο σώμα του οπλαρχηγού Γούλα Σκαλτσά, συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση, καθώς ο παππούς και ο θείος του είχαν διατελέσει κλέφτες. Τότε έλαβε και το προσωνύμιο Διάκος, με το οποίο έγινε γνωστός και έμεινε στην ιστορία.

Το 1814 πήγε στα Ιωάννινα και εντάχθηκε στη σωματοφυλακή του Αλή Πασά, της οποίας επικεφαλής ήταν ο Οδυσσέας Ανδρούτσος. Όταν ο Ανδρούτσος διορίστηκε αρχηγός στο αρματολίκι της Λιβαδειάς, ο Διάκος τον ακολούθησε. Μετά την αποχώρηση του Ανδρούτσου, ο Διάκος ανακηρύχθηκε καπετάνιος του καζά (θρησκευτικού λειτουργού) της πόλης τον Οκτώβριο του 1820, ενώ την ίδια περίοδο μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία.

Στις 27 Μαρτίου 1821, ο Αθανάσιος Διάκος πρωτοστατεί στην κήρυξη της Επανάστασης στην Ανατολική Στερεά (Μονή Οσίου Λουκά), μετά από συνεννόηση με τους Αχαιούς, που είχαν επαναστατήσει μία εβδομάδα νωρίτερα. Έχοντας λάβει την άδεια του βοεβόδα της Λιβαδειάς Χασάν Αγά, κατορθώνει να στρατολογήσει 5.000 χωρικούς, με πρόσχημα την απόκρουση του Ανδρούτσου.

Στις 30 Μαρτίου, η Λιβαδειά πέφτει στα χέρια των επαναστατών και στη συνέχεια ο Διάκος οργανώνει την κατάληψη της Αταλάντης (31 Μαρτίου) και της Θήβας (1 Απριλίου), ενώ λίγο αργότερα κυριεύει το ισχυρό φρούριο της Μπουδουνίτσας (Μενδενίτσας). Ακολούθως, επιχειρεί να καταλάβει το Ζητούνι (Λαμία), το διοικητικό κέντρο της περιοχής και το Πατρατζίκι (Υπάτη), χωρίς, όμως, επιτυχία, καθότι ο τοπικός οπλαρχηγός Μήτσος Κοντογιάννης αρνείται να βοηθήσει, επειδή θεωρεί άκαιρο τον ξεσηκωμό.

Η Οθωμανική διοίκηση θορυβείται από τον ξεσηκωμό των ραγιάδων και διατάσσει τον Ομέρ Βρυώνη και τον Κιοσέ Μεχμέτ να καταστείλουν την Επανάσταση, τόσο στη Ρούμελη, όσο και στην Πελοπόννησο. Στις 17 Απριλίου οι δυο πασάδες με 8.000 άνδρες στρατοπεδεύουν στο Λιανοκλάδι, λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Λαμία.

Ο κίνδυνος είναι μεγάλος για τους επαναστατημένους Έλληνες. Οι οπλαρχηγοί της περιοχής συσκέπτονται στο χωριό Καμποτάδες (20 Απριλίου) και αποφασίζουν και υπερασπιστούν όλες τις διαβάσεις του Σπερχειού (Αλαμάνας), ώστε να αποκόψουν την πρόσβαση των Τούρκων προς τα Σάλωνα (Άμφισσα) και τη Λιβαδειά.

Το πρωί της 23ης Απριλίου οι Τούρκοι επιτίθενται ταυτόχρονα σε όλο το εύρος του ελληνικού μετώπου. Ο Διάκος υπερασπίζεται με τους λιγοστούς άνδρες του το ξύλινο γεφύρι της Αλαμάνας. Μάχεται ηρωικά, τραυματίζεται και τελικά συλλαμβάνεται αιχμάλωτος.

Ο επίλογος της μάχης της Αλαμάνας γράφεται την επόμενη ημέρα (24 Απριλίου). Ο τραυματισμένος Αθανάσιος Διάκος μεταφέρεται σιδηροδέσμιος στη Λαμία. Οι Οθωμανοί του προτείνουν να προσκυνήσει και να συνεργαστεί μαζί τους όμως εκείνος αρνήθηκε.

Ο ελληνικής καταγωγής Ομέρ Βρυώνης δεν θέλησε να τον σκοτώσει, αφού τον γνώριζε πολύ καλά από την αυλή του Αλή Πασά και εκτιμούσε τις ικανότητές του. Επέμενε, όμως, ο Χαλήλμπεης, σημαίνων Τούρκος της Λαμίας, ο οποίος έπεισε τον Κιοσέ Μεχμέτ, ιεραρχικά ανώτερο του Ομέρ Βρυώνη, ότι ο Διάκος θα έπρεπε να τιμωρηθεί παραδειγματικά, επειδή είχε σκοτώσει πολλούς Τούρκους.

Η ποινή που του επιβλήθηκε ήταν θάνατος διά ανασκολοπισμού και εκτελέστηκε την ίδια μέρα. Ο μαρτυρικός θάνατος του Διάκου συγκλόνισε και ταυτόχρονα εμψύχωσε τους αγωνιστές της επανάστασης.

Ο ανασκολοπισμός ή διοβελισμός ή παλούκωμα είναι ένας από τους φοβερότερους και αγριότερους τρόπους εκτέλεσης, αργού θανάτου, όπου ο κατάδικος κυριολεκτικά σουβλίζεται κάθετα σ’ ένα ξύλινο πάσσαλο από το βάρος του.


Ιστορικά ο ανασκολοπισμός είναι αρχαία μέθοδος εκτέλεσης, καθώς άρχισε να χρησιμοποιείται στην αρχαία Περσία. Οπως αναφέρει ο Ηρόδοτος, ο Δαρείος ο Α' παλούκωσε 3.000 Βαβυλώνιους όταν κατέκτησε τη Βαβυλώνα. Αν και παραμερίστηκε στα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, δίνοντας τη θέση του στη σταύρωση, παρά ταύτα χρησιμοποιήθηκε αργότερα στην Ευρώπη κατά το Μεσαίωνα. Γνωστός ειναι ο θρύλος του Βλαντ του Παλουκωτή, όμως και ο Ιβάν ο Τρομερός χρησιμοποίησε εκτεταμένα αυτή τη μέθοδο εκτέλεσης.

Ο ανασκολοπισμός χρησιμοποιήθηκε επίσης και στην Οθωμανική αυτοκρατορία σαν μέθοδος εκτέλεσης αλλά και εκφοβισμού του πληθυσμού, κυρίως εναντίον Σέρβων, Βούλγαρων, κι Ελλήνων, που γίνονταν σε δρόμους λίγο πριν την είσοδό τους σε πόλεις.  Το παλούκωμα συνέχισε να χρησιμοποιείται σαν αργή μέθοδος εκτέλεσης ακόμα και τον 17ο αιώνα, στη Σουηδία.

Πηγές: sansimera.gr - Mουσείο Αθανάσιου Διάκου

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΙΣΜΗΝΗ ΛΕΝΤΖΟΥ