Please wait...
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Τρίτη, 26 Απριλίου 2016 01:14
Το Πάσχα σε παλιά Αναγνωστικά βιβλία
Τα Αναγνωστικά βιβλία είναι ίσως το πιο σταθερό νήμα αφήγησης της θεσμικής μόρφωσης του λαού μας. Ήταν η πρώτη αλλά και η βασική για κάθε τάξη «εισαγωγή» στις διάφορες μαθησιακές αναβαθμίδες του σχολείου. Άλλωστε, στους παλιότερους καιρούς τα παιδιά ολοκλήρωναν την εκπαίδευσή τους στο τέλος του Δημοτικού σχολείου. Το Γυμνάσιο ήταν για λίγους…
Τότε το Πάσχα είχε τις δύο όψεις του, Μεγάλη Εβδομάδα και Ανάσταση με κυρίαρχο το θρησκευτικό πνεύμα, με αυθεντικότητα τόσο στο προσκύνημα, στην νηστεία και στον εκκλησιασμό όσο και στη γιορτασμό και στο γλέντι – το Πάσχα ήταν Λαμπρή και έτσι λεγόταν… Ήταν και πάντα το σκηνικό της Άνοιξης παρόν, «άνοιγε» ο καιρός και το κρύο έφευγε σιγά – σιγά από τις φτωχικές χαμοκέλες, «άνοιγε» και
η φύση όλη και οι άνθρωποι ως κομμάτια της βίωναν και γεύονταν τις αλλαγές της, «άνοιγε» και η ψυχή τους.Τα παιδιά του σχολείου περίμεναν πώς και πώς το Πάσχα για να νιώσουν μια άλλη εικόνα της ζωής, όχι γιατί θα ήταν μακριά από την καθημερινή ενασχόληση με τις αγροτικές δουλειές – αυτό δεν άλλαζε ποτέ – αλλά γιατί η φωταγωγία που συνήθως την «κουβαλούσαν» οι ξενιτεμένοι νέοι στην Αθήνα, τα γλυκά και τα πλούσια φαγητά μεταμόρφωναν τη φτωχική ζωή του χωριού και έτσι τα παιδιά μπορούσαν να ονειρεύονται το πώς «θα φύγουν και αυτά από τις λάσπες» και περίμεναν τα Γράμματα να τους οδηγήσουν σε έναν κόσμο προόδου και ελπίδας.
Τότε η χαρά ήταν μια πολύ εύκολη υπόθεση˙ δεν χρειάζονταν δώρα επί δώρων, δεν είχε εμφανιστεί το παρακμιακό ρεύμα του καταναλωτισμού, που κατέφαγε κάθε έννοια πνευματικής προόδου. Ένα παιχνίδι από κάποιο μετανάστη συγγενή, ένα ζευγάρι πασχαλιάτικα παπούτσια – τα πρόσεχαν τόσο πολύ που ίσα ίσα τα πάταγαν κάτω… -, τα βεγγαλικά σε μια εποχή της λάμπας πετρελαίου και του «μουτζούρη», οι γεμάτες από κουλούρια και κόκκινα αυγά τσέπες στην ώρα της Ανάστασης, η φωταγωγία της εκκλησίας με τα κεριά ανά χείρας και τα πρόσωπα όλα να λάμπουν, οι φίλοι και οι συγγενείς των οικογενειών με τα καλά τους ρούχα, ο πολύς ξένος κόσμος που έκανε τις εκκλησίες τόσο …μικρές, ένα κορίτσι από την Αθήνα που πάντα φάνταζε όμορφο… ήταν αρκετά για να λαμπρύνουν τη ζωή, να κάνουν το όνειρο προσωρινή αλλά απτή πραγματικότητα και να φτερουγίζουν η φαντασίωση και η ονειροπόληση σε κόσμους μαγικούς, που ο καθένας είχε τον εαυτό του μοναδικό πρωταγωνιστή.
Τότε το φως της Ανάστασης ήταν σηματωρός για μια ζωή όλο φως…
Απολαύστε τη μικρή αφήγηση, εικόνων και κειμένων, όχι απλά και μόνο με διάθεση νοσταλγίας ή γνώσης κάποιων άγνωστων καιρών (ανάλογα με το ζύγι των ηλικιών…) αλλά για κατανόηση των μετασχηματισμών του ανθρώπου με πνεύμα στοχασμού και περισυλλογής!
Επιμέλεια Νίκου Τσούλια
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Τρίτη, 26 Απριλίου 2016 01:13
Τα έφαγαν ΟΛΑ - Μετά τον ΕΟΠΥΥ και τον ΟΑΕΔ αρπάζουν και τα λεφτά της Βουλής και του Ταμείου Νομικών
Με συγκατάθεση Βούτση θα μεταφερθούν 67 εκατ. ευρώ από το Ταμείο της Βουλής σε λογαριασμό στην Τράπεζα της Ελλάδος - Μετά τα νοσοκομεία και τον ΟΑΕΔ, η κυβέρνηση ζητά χρήματα από τον ΕΟΠΥΥ, αλλά και από το Ταμείο των Νομικών Σε σαφάρι για να μαζέψει χρήματα από όπου μπορεί προκειμένου να διασφαλίσει ότι θα μπορέσει να καλύψει τις τρέχουσες ανάγκες του κράτους, θυμίζοντας έντονα ημέρες του 2015, έχει επιδοθεί η κυβέρνηση, στη σκιά των δηλώσεων Ρέγκλινγκ ότι η ρευστότητα στην Ελλάδα «γίνεται για άλλη μια φορά οριακή».
Έτσι μετά το έγγραφο που εστάλη στα νοσοκομεία όλης της χώρας την περασμένη Πέμπτη με το
οποίο καλούνταν να μεταφέρουν τα ταμειακά διαθέσιμά τους σε λογαριασμό της Τράπεζας της Ελλάδος, τώρα καλείται να κάνει το ίδιο και ο ΕΟΠΥΥ.
οποίο καλούνταν να μεταφέρουν τα ταμειακά διαθέσιμά τους σε λογαριασμό της Τράπεζας της Ελλάδος, τώρα καλείται να κάνει το ίδιο και ο ΕΟΠΥΥ.
Επίσης, όπως έγινε γνωστό το μεσημέρι της Μεγάλης Δευτέρας, η κυβέρνηση ζήτησε και από τη Βουλή να μεταφέρει τα αποθεματικά της στην Τράπεζα της Ελλάδος. Σε αντίθεση με πέρυσι, όταν η τότε πρόεδρος της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου, είχε αρνηθεί να πράξει κάτι ανάλογο, φέτος ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, έδωσε τη σχετική έγκριση, λέγοντας μάλιστα ότι, αν αυτό είχε γίνει από πέρυσι, το Ταμείο της Βουλής θα είχε ενισχυθεί με 1,5 εκατ. ευρώ από τις αποδόσεις.
Έτσι, η Βουλή θα μεταφέρει σε λογαριασμό της ΤτΕ το ποσό των 67 εκατ. ευρώ και θα κρατήσει στα ταμεία της ένα ποσό της τάξης των δέκα εκατ. ευρώ.
Το έγγραφο που εστάλη στα νοσοκομεία την περασμένη Πέμπτη
Την ίδια ώρα, όσον αφορά στα αποθεματικά του ΕΟΠΥΥ, και όπως καταγγέλλει ο Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος, η διοίκηση του Οργανισμού αναμένεται να αποφασίσει σήμερα σε έκτακτη συνεδρίασή της τη μεταφορά των ταμειακών διαθεσίμων στην Τράπεζα της Ελλάδας, προκειμένου να καλύψει ανάγκες του κράτους, επικαλούμενη την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου του 2015.
Για δεύτερη φορά, δηλαδή, μια αριστερή κυβέρνηση επιλέγει να αντλήσει χρήματα από τον ευαίσθητο χώρο της υγείας προκειμένου να καλύψει τα προβλήματα που η ίδια έχει δημιουργήσει με τους χειρισμούς της. Την ώρα που οι ασθενείς όταν καταφέρουν να μπουν στα νοσοκομεία υποχρεώνονται να αγοράζουν μόνοι τους στην καλύτερη σαπούνι, οινόπνευμα και βαμβάκι και στη χειρότερη τα φάρμακά τους, και την ώρα που ο ΕΟΠΥΥ χρωστάει σχεδόν σε όποιον μιλάει ελληνικά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κρίνει ότι είναι από εκεί που πρέπει να αντλήσει χρήματα για να αυξήσει τα ταμειακά της διαθέσιμα.
Συμπληρώνοντας, μάλιστα, το «παζλ» της αριστερής... ευαισθησίας η κυβέρνηση ζήτησε τα ταμειακά διαθέσιμα και του ΟΑΕΔ - κατά πληροφορίες από τους εργαζομένους στον Οργανισμό μεταφέρθηκαν 100 εκατ. ευρώ σε απόφαση που ελήφθη δια περιφοράς - την ώρα που ο περασμένος Μάρτιος ήταν ο χειρότερος των τελευταίων επτά ετών με 1.072.2016 εγγεγραμμένους ανέργους στα μητρώα του οργανισμού.
Η κυβέρνηση από την πλευρά της δεν δίνει ουσιαστικές απαντήσεις αλλά μόνο με μια ανακοίνωση του υπουργείου Υγείας κρύφτηκε πίσω από το σχετικό νόμο που ψηφίστηκε το Νοέμβριο του 2015 υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για τυπική υποχρέωση των νοσοκομείων.
Τώρα ζητούν και τα ταμειακά διαθέσιμα του Ταμείου Νομικών
Η επιχείρηση-«σκούπα» των ταμειακών διαθεσίμων, μάλιστα, συνεχίζεται με το Ταμείο Νομικών, καθώς η κυβέρνηση ζητά να μεταφέρουν τα ταμειακά διαθέσιμά του σε λογαριασμό της Τράπεζας της Ελλάδος. Μέχρι στιγμής, το ύψος των ταμειακών διαθεσίμων του Ταμείου Νομικών δεν είναι γνωστό.
Υπενθυμίζεται ότι η επιχείρηση-«σκούπα» για τα ταμειακά διαθέσιμα της κυβέρνησης ξεκίνησε την περασμένη Πέμπτη, με έγγραφο που εστάλη στα νοσοκομεία όλης της χώρας, με το οποίο καλούνταν να μεταφέρουν τα ταμειακά διαθέσιμά τους σε λογαριασμό της Τράπεζας της Ελλάδος.
Το ίδιο κυβερνητικό αίτημα απευθύνθηκε και στον Εθνικό Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ).
Δεν έμειναν όμως έξω ούτε τα ταμειακά διαθέσιμα του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ), που, κατά πληροφορίες από τους εργαζομένους στον Οργανισμό, ανέρχονται σε 100 εκατ. ευρώ.
Ακόμη, με τη συγκατάθεση του προέδρου της Βουλής, Νίκου Βούτση, θα μεταφερθούν 67 εκατ. ευρώ από το Ταμείο της Βουλής σε λογαριασμό στην Τράπεζα της Ελλάδος.
Το αίτημα για να μεταφερθούν τα αποθεματικά της Βουλής στην Τράπεζα της Ελλάδος έγινε γνωστό το μεσημέρι της Μεγάλης Δευτέρας.
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Τρίτη, 26 Απριλίου 2016 01:11
Η έκρηξη και η εκτόξευση
Από την Παρασκευή το απόγευμα, όταν και ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα του Eurogroup, η κυβέρνηση και ειδικά το Μέγαρο Μαξίμου, βρίσκονται σε αναβρασμό. Οι απαιτήσεις των Ευρωπαίων εταίρων και του Δ.Ν.Τ. είναι πολύ ξεκάθαρες. Προσδιορισμός, συμφωνία και ψήφιση μέτρων συνολικού ύψους 2% του Α.Ε.Π. (€3,6 δισ.), επιπλέον των ήδη συμφωνηθέντων €5,4 δισ. Ώστε να διασφαλίζεται η δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του Α.Ε.Π., το 2018.
Τα συγκεκριμένα επιπρόσθετα μέτρα έχουν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Εάν η παρακολούθηση των δημοσιονομικών επιδόσεων της Ελλάδας δείξει ότι δεν επιτυγχάνονται οι απαραίτητοι (για το
πλεόνασμα) στόχοι, τότε θα απαιτηθεί η εφαρμογή τους. Αλλιώς θα παραμείνουν ανενεργά.
Η σχετική πρόβλεψη υπάρχει στη συμφωνία του καλοκαιριού (ν. 4334/15, 4335/15 και 4336/15) και συμβαίνει για πρώτη φορά, στα έξι χρόνια που η χώρα βρίσκεται υπό καθεστώς Μνημονίου. Με ό,τι αυτό σημαίνει για την ποιότητα της διαπραγμάτευσης που γίνεται τους τελευταίους δεκαπέντε μήνες...
Φυσικά, αυτό το γεγονός καταδεικνύει, επίσης, την πλήρη έλλειψη αξιοπιστίας που υφίσταται απέναντι στην Ελλάδα και την κυβέρνηση της. Και είναι αποτέλεσμα τόσο της Βαρουφακειάδας, όσο και των χειρισμών στις διαρροές των WikiLeaks...
Εικόνα για το είδος των μέτρων δεν υπάρχει ακόμα.
Πάντως, οι πληροφορίες (εκ Βρυξελλών) του Capital.gr θέλουν σε αυτά να περιλαμβάνονται νέες μειώσεις (€400-500 εκατ.) στο μισθολογικό κόστος του Δημοσίου, βαρύτατες φορολογικές ρυθμίσεις, επιπλέον των τωρινών περικοπές συντάξεων και άλλα όμορφα, μαρξιστικά και φιλολαϊκά...
Αυτές οι πληροφορίες έχουν σοβαρή δόση αληθείας. Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς την αναστάτωση, τον εκνευρισμό και την αναταραχή που επικρατούν στο Μαξίμου. Τα οποία είναι μεγαλύτερα από ποτέ. Όπως επίσης, εντελώς και απόλυτα δικαιολογημένα.
Οδηγούν, όμως, τα κυβερνητικά στελέχη σε μία ακόμη "ομοβροντία προπαγάνδας" με την οποία προσπαθούν να πείσουν ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, ότι "δεν πρόκειται για νέο Μνημόνιο", ότι "η αξιολόγηση θα τελειώσει σε έκτακτο Eurogroup την Μ. Πέμπτη", ότι "δεν θα τα ψηφίσουμε τώρα" κ.ά. Ορισμένα, ομολογουμένως, θα μπορούσαν να ευσταθούν. Υπό όρους (π.χ. ψήφιση την Μ. Πέμπτη). Ορισμένα άλλα πάλι, είναι απολύτως ευτράπελα.
Όπως αυτό το (πραγματικά απερίγραπτο) "Συνταγματικά, δεν μπορούν να ψηφιστούν προληπτικά μέτρα". Ως γνωστόν, δεν είμαι νομικός. Γι’ αυτό τον λόγο, αν και από την στιγμή που το διάβασα μου φάνηκε πολύ παράξενο, ρώτησα 3 (τρεις) νομικούς. Σας μεταφέρω την απάντηση του ενός μόνο. Είναι αποκαλυπτικότατη:
"Μα ποιος άσχετος τα λέει αυτά; Ο νόμος από την φύση και την θέση του είναι προληπτικός"….
Αν θέλουμε πάντως να είμαστε σοβαροί, οι ισχυρισμοί Μαξίμου πως δεν υπάρχει θέμα υπογραφής τέταρτου τρισκατάρατου, είναι σωστοί και ακριβείς. Σαφώς και δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο. Δεν θα υπογραφεί τίποτα νέο.
Απλά θα ακουστεί από την αριστερή μεριά των εδράνων της Βουλής ένα, ακόμη, μεγαλοπρεπές "Ναι σε όλα!".
Διότι στο επιπλέον πακέτο, δεν περιλαμβάνονται νέα δάνεια. Αποτελείται μόνο από μέτρα.
Δηλαδή έχουμε μεγέθυνση υποχρεώσεων του δανειζόμενου. Επηρεάζεται δηλαδή η μία πλευρά από τις δύο που έκαναν την συμφωνία. Το ήμισυ των συμφωνούντων μερών. Πρόκειται δηλαδή για το Μνημόνιο 3,5!
Το πρόβλημα της κυβέρνησης βέβαια, βρίσκεται στην ψήφιση αυτών των μέτρων. Ήδη, εδώ και πολλές εβδομάδες, υπάρχει έντονη αμφιβολία για το εάν "περνά" το πακέτο των €5,4 δισ. μαζί με την απελευθέρωση της πώλησης κόκκινων δανείων. Αυτή η αμφιβολία ήταν και ένας από τους βασικότερους, αν όχι ο βασικότερος, της παρατεταμένης καθυστέρησης στην διαπραγμάτευση.
Το "μασάζ" στις Κοινοβουλευτικές ομάδες ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και ΑΝ.ΕΛ., έδινε κι έπαιρνε όλον αυτό τον καιρό. Τώρα, με το έξτρα πακέτο να ζητείται σαν απαραίτητη προϋπόθεση ολοκλήρωσης της αξιολόγησης, τα πράγματα μοιάζουν πάρα πολύ δύσκολα για την κυβερνητική πλειοψηφία...
Τόσο ο Δόκτωρ Τσίπρας, όσο και ο ΥΠ.ΕΘ.Α./καταδρομέας έχουν κατ’ επανάληψη δηλώσει δημόσια ότι, μετά την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης, η Ελληνική οικονομία "θα εκτοξευθεί".
Ίσως θα έπρεπε κάποιος να ενημερώσει και τους δύο ότι, μιας εκτόξευσης προηγείται πάντα μία έκρηξη.
Και υπάρχουν πολλά είδη εκρήξεων.
Όχι μόνο αυτό της έκρηξης επενδύσεων που, μάταια, περιμένουν. Π.χ. αυτό της έκρηξης της λαϊκής οργής...
Πέτρος Λάζος
capital.gr
Τα συγκεκριμένα επιπρόσθετα μέτρα έχουν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Εάν η παρακολούθηση των δημοσιονομικών επιδόσεων της Ελλάδας δείξει ότι δεν επιτυγχάνονται οι απαραίτητοι (για το
πλεόνασμα) στόχοι, τότε θα απαιτηθεί η εφαρμογή τους. Αλλιώς θα παραμείνουν ανενεργά.
Η σχετική πρόβλεψη υπάρχει στη συμφωνία του καλοκαιριού (ν. 4334/15, 4335/15 και 4336/15) και συμβαίνει για πρώτη φορά, στα έξι χρόνια που η χώρα βρίσκεται υπό καθεστώς Μνημονίου. Με ό,τι αυτό σημαίνει για την ποιότητα της διαπραγμάτευσης που γίνεται τους τελευταίους δεκαπέντε μήνες...
Φυσικά, αυτό το γεγονός καταδεικνύει, επίσης, την πλήρη έλλειψη αξιοπιστίας που υφίσταται απέναντι στην Ελλάδα και την κυβέρνηση της. Και είναι αποτέλεσμα τόσο της Βαρουφακειάδας, όσο και των χειρισμών στις διαρροές των WikiLeaks...
Εικόνα για το είδος των μέτρων δεν υπάρχει ακόμα.
Πάντως, οι πληροφορίες (εκ Βρυξελλών) του Capital.gr θέλουν σε αυτά να περιλαμβάνονται νέες μειώσεις (€400-500 εκατ.) στο μισθολογικό κόστος του Δημοσίου, βαρύτατες φορολογικές ρυθμίσεις, επιπλέον των τωρινών περικοπές συντάξεων και άλλα όμορφα, μαρξιστικά και φιλολαϊκά...
Αυτές οι πληροφορίες έχουν σοβαρή δόση αληθείας. Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς την αναστάτωση, τον εκνευρισμό και την αναταραχή που επικρατούν στο Μαξίμου. Τα οποία είναι μεγαλύτερα από ποτέ. Όπως επίσης, εντελώς και απόλυτα δικαιολογημένα.
Οδηγούν, όμως, τα κυβερνητικά στελέχη σε μία ακόμη "ομοβροντία προπαγάνδας" με την οποία προσπαθούν να πείσουν ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, ότι "δεν πρόκειται για νέο Μνημόνιο", ότι "η αξιολόγηση θα τελειώσει σε έκτακτο Eurogroup την Μ. Πέμπτη", ότι "δεν θα τα ψηφίσουμε τώρα" κ.ά. Ορισμένα, ομολογουμένως, θα μπορούσαν να ευσταθούν. Υπό όρους (π.χ. ψήφιση την Μ. Πέμπτη). Ορισμένα άλλα πάλι, είναι απολύτως ευτράπελα.
Όπως αυτό το (πραγματικά απερίγραπτο) "Συνταγματικά, δεν μπορούν να ψηφιστούν προληπτικά μέτρα". Ως γνωστόν, δεν είμαι νομικός. Γι’ αυτό τον λόγο, αν και από την στιγμή που το διάβασα μου φάνηκε πολύ παράξενο, ρώτησα 3 (τρεις) νομικούς. Σας μεταφέρω την απάντηση του ενός μόνο. Είναι αποκαλυπτικότατη:
"Μα ποιος άσχετος τα λέει αυτά; Ο νόμος από την φύση και την θέση του είναι προληπτικός"….
Αν θέλουμε πάντως να είμαστε σοβαροί, οι ισχυρισμοί Μαξίμου πως δεν υπάρχει θέμα υπογραφής τέταρτου τρισκατάρατου, είναι σωστοί και ακριβείς. Σαφώς και δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο. Δεν θα υπογραφεί τίποτα νέο.
Απλά θα ακουστεί από την αριστερή μεριά των εδράνων της Βουλής ένα, ακόμη, μεγαλοπρεπές "Ναι σε όλα!".
Διότι στο επιπλέον πακέτο, δεν περιλαμβάνονται νέα δάνεια. Αποτελείται μόνο από μέτρα.
Δηλαδή έχουμε μεγέθυνση υποχρεώσεων του δανειζόμενου. Επηρεάζεται δηλαδή η μία πλευρά από τις δύο που έκαναν την συμφωνία. Το ήμισυ των συμφωνούντων μερών. Πρόκειται δηλαδή για το Μνημόνιο 3,5!
Το πρόβλημα της κυβέρνησης βέβαια, βρίσκεται στην ψήφιση αυτών των μέτρων. Ήδη, εδώ και πολλές εβδομάδες, υπάρχει έντονη αμφιβολία για το εάν "περνά" το πακέτο των €5,4 δισ. μαζί με την απελευθέρωση της πώλησης κόκκινων δανείων. Αυτή η αμφιβολία ήταν και ένας από τους βασικότερους, αν όχι ο βασικότερος, της παρατεταμένης καθυστέρησης στην διαπραγμάτευση.
Το "μασάζ" στις Κοινοβουλευτικές ομάδες ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και ΑΝ.ΕΛ., έδινε κι έπαιρνε όλον αυτό τον καιρό. Τώρα, με το έξτρα πακέτο να ζητείται σαν απαραίτητη προϋπόθεση ολοκλήρωσης της αξιολόγησης, τα πράγματα μοιάζουν πάρα πολύ δύσκολα για την κυβερνητική πλειοψηφία...
Τόσο ο Δόκτωρ Τσίπρας, όσο και ο ΥΠ.ΕΘ.Α./καταδρομέας έχουν κατ’ επανάληψη δηλώσει δημόσια ότι, μετά την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης, η Ελληνική οικονομία "θα εκτοξευθεί".
Ίσως θα έπρεπε κάποιος να ενημερώσει και τους δύο ότι, μιας εκτόξευσης προηγείται πάντα μία έκρηξη.
Και υπάρχουν πολλά είδη εκρήξεων.
Όχι μόνο αυτό της έκρηξης επενδύσεων που, μάταια, περιμένουν. Π.χ. αυτό της έκρηξης της λαϊκής οργής...
Πέτρος Λάζος
capital.gr
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Τρίτη, 26 Απριλίου 2016 01:10
ΡΩΣΙΚΟ «ΧΑΣΤΟΥΚΙ» ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΒΟΣΠΟΡΟ!
Νέα ταραχή προκαλούν οι Ρώσοι μπροστά στην μύτη των Τούρκων κατά την διάρκεια της διέλευσης ενός ρωσικού πολεμικού πλοίου από τον Βόσπορο με κατεύθυνση το Αιγαίο Πέλαγος.Όπως αναφέρουν τα τουρκικά δημοσιεύματα, το ρωσικό πολεμικό πλοίο Aleksandr Ortakovskiy, κατά την διάρκεια της διέλευσης του από τον Βόσπορο χτες και ώρα 15,30 μ.μ. είχε κατεβάσει
την τουρκική σημαία παρά το διεθνές πρωτόκολλο προκαλώντας έντονη ταραχή στους Τούρκους.
Μάλιστα πάνω στο κατάστρωμα του ρωσικού πλοίου όπως αναφέρουν οι Τούρκοι, είχε παραταχτεί μεγάλος αριθμός Ρώσων στρατιωτών σε παράταξη «εμπόλεμης κατάστασης», εικόνα που επίσης προκάλεσε την τουρκική ανησυχία.
Όπως ήταν επόμενο σήμανε συναγερμός και πλοία της τουρκικής ακτοφυλακής πλησίασαν το ρωσικό πλοίο και έβγαζαν φωτογραφίες ενώ οι Ρώσοι παρακολουθούσαν ψυχροί τους Τούρκους. Μετά από δυο ολόκληρες ώρες έντασης το ρωσικό πλοίο ανοίχτηκε στην θάλασσα του Μαρμαρά.
Όπως σημειώνουν τα τουρκικά δημοσιεύματα είναι η πρώτη φορά που ρωσικό πλοίο προκαλεί με τέτοιο τρόπο τους Τούρκους μέσα στον Βόσπορο υποστέλλοντας προκλητικά την ίδια την τουρκική σημαία.
Μάλιστα!
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Τρίτη, 26 Απριλίου 2016 01:09
Το 4ο Mνημόνιο κλονίζει την κυβέρνηση | Αμφίβολη η ψήφιση των μέτρων
Σε μία κλωστή κρέμονται η διαπραγμάτευση με τους δανειστές, η συνοχή του ΣΥΡΙΖΑ και η τύχη της κυβέρνησης στην πιο κρίσιμη καμπή των πολιτικών εξελίξεων. Η ανυποχώρητη απαίτηση της τρόικας για δέσμευση της Αθήνας σε ένα πακέτο πρόσθετων μέτρων ύψους 3,6 δις ευρώ, πέραν του συμφωνημένου των 5,4 δισ ευρώ, – δηλαδή ένα νέο, «προληπτικό» μνημόνιο, για την περίπτωση που δεν επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι έως το 2018 – προκαλεί αλυσιδωτές αντιδράσεις στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό και τίποτα δεν εμπνέει σιγουριά ότι θα περάσει μία τέτοια Βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος προειδοποιούν παρασκηνιακά ότι το πακέτο των 9 δις «δεν αντέχεται» και ότι είναι μακριά από τις δεσμεύσεις και τις υποσχέσεις προς τον ελληνικό λαό. Η κατάσταση στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ είναι εφιαλτική για τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, καθώς η κίνηση των «53+» έχει διαμηνύσει ότι δεν είναι δεδομένη η ψήφος των βουλευτών, που ελέγχει και υπολογίζονται γύρω στους δέκα. Εάν προσθέσει σε αυτούς και έναν αριθμό ανένταχτων σε ομάδες βουλευτών, οι οποίοι εμφανίζονται ιδιαίτερα προβληματισμένοι για τη στάση που θα τηρήσουν, είναι σαφές ότι απειλείται η συνοχή της κυβερνητικής πλειοψηφίας στη Βουλή. Είναι ενδεικτικό ότι στις γραμμές της εσωκομματικής αντιπολίτευσης εξαπλώνεται η ιδέα για «ηρωική έξοδο» που είχαν ρίξει προ ημερών στο τραπέζι οι «53+» για την περίπτωση που οι δανειστές επιβάλλουν μία εξευτελιστική συμφωνία στην Αθήνα.
Ελπίζει σε κατανόηση από τους εταίρους
Από την πλευρά του το Μέγαρο Μαξίμου κατευθύνει όλες τις δυνάμεις του στις διαπραγματεύσεις που ξεκίνησαν και πάλι από την Κυριακή με τους δανειστές, ώστε να πείσει τους Θεσμούς ότι δεν μπορεί και δεν χρειάζεται να περάσει το πακέτο των πρόσθετων, «προληπτικών» μέτρων από τη Βουλή για νομοθέτηση. Συνεργάτες του πρωθυπουργού δηλώνουν αισιόδοξοι ότι αυτό θα επιτευχθεί και ότι θα βρεθεί ένας πιο λειτουργικός, εύσχημος και τελικά διαχειρίσιμος πολιτικά τρόπος για να σιγουρευτούν οι δανειστές πως εάν η χώρα δεν πετύχει τους συμφωνημένους δημοσιονομικούς στόχους (πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ το 2018) τότε αυτόματα θα ληφθούν τα αναγκαία μέτρα.
Επικαλούνται μάλιστα σχετικές δηλώσεις του Γερούν Ντάισελμπλουμ, που άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να μην απαιτηθεί θεσμοθέτηση ονομαστικών μέτρων, ενώ υπάρχει και η εκτίμηση ότι την τελευταία στιγμή θα αποδώσει και η πολιτική διαπραγμάτευση που κάνει ο κ. Τσίπρας, πιέζοντας ευρωπαίους ηγέτες και παράγοντες να «δώσουν μία ευκαιρία στη σταθερότητα στην Ελλάδα». Αναμένουν λοιπόν μία συμφωνία έως το βράδυ της Τρίτης, προκειμένου αυτή να περάσει από το Eurogroup την Μ. Πέμπτη και να αρχίσουν οι ψηφοφορίες στη Βουλή από τα μέσα της εβδομάδας μετά το Πάσχα. Έτσι θα δοθεί η δυνατότητα στους βουλευτές και τα στελέχη να «ηρεμήσουν» τις μέρες των εορτών και να μην αναγκαστούν να απολογούνται για την ψήφος τους, όταν θα βρεθούν με τους ψηφοφόρους τους στις εκλογικές τους περιφέρειες.
Δεν φοβάται ότι θα τον ρίξουν ο Τσίπρας
Παράλληλα τα μηνύματα του πρωθυπουργού προς τους εσωκομματικούς αμφισβητίες είναι αυστηρά. Μέσω συνεργατών του κυρίως, ο πρωθυπουργός ζητά από την εσωκομματική αντιπολίτευση να περιμένει την τελική συμφωνία και να μην προτρέχει, διαμορφώνοντας αφόρητες συνθήκες γύρω από τη διαπραγμάτευση. Και τους καλεί να αντιληφθούν ότι η ολοκλήρωση της αξιολόγησης είναι αναγκαία προϋπόθεση για να προκύψουν οι όροι της εξόδου από την κρίση.
Ο κ. Τσίπρας εκτιμά πάντως ότι οι «53+», όπως και άλλοι της εσωκομματικής αντιπολίτευσης έχουν στρατηγικό αδιέξοδο, πολύ δε περισσότερο που ορισμένοι εξ αυτών συμμετέχουν στην κυβέρνηση, με πρώτον τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο, ο οποίος ηγείται της διαπραγμάτευσης και άρα δεν είναι άμοιρος ευθυνών για το τελικό αποτέλεσμα. Ο πρωθυπουργός δεν πιστεύει ότι υπάρχουν βουλευτές και εσωκομματικές ομάδες που θέλουν ή θα τολμήσουν να ρίξουν την κυβέρνηση και τον ίδιο και ότι πρόκειται για μία σαφώς διαφορετική κατάσταση από την περσινή διαφοροποίηση της ομάδας Λαφαζάνη, η οποία τελικά τράβηξε το δικό της δρόμο. Οι «53+» αποδέχθηκαν τη συμφωνία του περσινού Ιουλίου και επέλεξαν την κοινή πορεία με τον κ. Τσίπρα, επισημαίνουν από το Μαξίμου. Είναι δε πιθανόν, εάν τα πνεύματα οξυνθούν στο εσωκομματικό πεδίο η ηγετική ομάδα να καλέσει τους διαφωνούντες βουλευτές να παραδώσουν την έδρα και να τηρήσουν τη σχετική δέσμευση με την οποία πολιτεύτηκαν και εξελέγησαν – με λίστα, σημειώνεται χαρακτηριστικά – στις εκλογές του Σεπτεμβρίου.
Σε αυτό το κλίμα επανέρχονται τα σενάρια των πρόωρων εκλογών, τα οποία πάντως διαψεύδονται κατηγορηματικά από την κυβέρνηση, ενώ δεν φαίνεται να προχωρά ούτε το ενδεχόμενο διεύρυνσης της κοινοβουλευτικής βάσης, με συνεργασίες με την κεντροαριστερά.
Η κυβέρνηση είναι ήδη σε – παρασκηνιακή – τροχιά ανασχηματισμού, ο οποίος αναμένεται να γίνει αμέσως μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και των σχετικών ψηφοφοριών στη Βουλή. Πληροφορίες αναφέρουν ότι θα είναι σαρωτικός και θα επιφέρει αλλαγές ισορροπιών στην κυβέρνηση, αφού ο πρωθυπουργός θέλει να ξαναμοιράσει την τράπουλα της εξουσίας.
Η κυβέρνηση είναι ήδη σε – παρασκηνιακή – τροχιά ανασχηματισμού, ο οποίος αναμένεται να γίνει αμέσως μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και των σχετικών ψηφοφοριών στη Βουλή. Πληροφορίες αναφέρουν ότι θα είναι σαρωτικός και θα επιφέρει αλλαγές ισορροπιών στην κυβέρνηση, αφού ο πρωθυπουργός θέλει να ξαναμοιράσει την τράπουλα της εξουσίας.
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Τρίτη, 26 Απριλίου 2016 01:08
Η αναχώρηση Καραμανλή στο Παρίσι
Στις 9 Δεκεμβρίου 1963, ενώ εξελισσόταν το μπαράζ των (πρακτικά) προεκλογικών παροχών της πρώτης κυβέρνησης της Ενώσεως Κέντρου, η οποία είχε αντισυνταγματικά παραμείνει στην εξουσία επί ένα μήνα χωρίς να προσέλθει στη Βουλή για να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αναχωρούσε, οριστικά, για το Παρίσι. Ταυτόχρονα, με μια βαρυσήμαντη επιστολή του προς τους βουλευτές της ΕΡΕ, πρότεινε ως νέο αρχηγό του κόμματος τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο.Η αποχώρηση του Μακεδόνα πολιτικού στο εξωτερικό έγινε έκτοτε αντικείμενο έντονων συζητήσεων. Σε μια χώρα στην οποία οι προσωπικές επιθέσεις εναντίον του Καραμανλή και των μελών του επιτελείου του αντικαθιστούσαν το πολιτικό επιχείρημα, ακούστηκαν και απίθανα πράγματα, που συνέχισαν να «ψιθυρίζονται» τα επόμενα χρόνια: ο Καραμανλής έφυγε πανικόβλητος, για να μη «δολοφονηθεί» από τη βασίλισσα Φρειδερίκη! Ο Καραμανλής, εγωπαθής και αλαζονικός, δεν καταδεχόταν να καθίσει στα έδρανα της αντιπολίτευσης, αποκαλύπτοντας τη θεμελιωδώς «αντιδημοκρατική» του νοοτροπία (χρησιμοποιήθηκαν και πιο σκληρές λέξεις). Εκδηλώθηκαν μικρότητες ψυχικής –παρά αντιθέσεις πολιτικής – υφής: π.χ. το πρωτοσέλιδο της «Ελευθερίας» την επομένη, που πανηγύριζε, «Ο κ. Καραμανλής ώχετο απιών». Στο ίδιο πρωτοσέλιδο, αναφερόταν ότι ο πρώην πρωθυπουργός είχε αναχωρήσει με το ψευδώνυμο «Τριανταφυλλίδης» και είχε επιβιβαστεί στο αεροπλάνο «με λυγμούς». Στο κύριο άρθρο της, η εφημερίδα θριαμβολογούσε: «Εξήλθε χθες του δημοσίου βίου από την θύραν της υπηρεσίας όπως ακριβώς είχε εισέλθη. Υπήρξεν ηγέτης διά της δοτής εξουσίας. Αυτή, με τα “παραφερνάλιά” της, του έδωσεν ανάστημα. Η απώλειά της τον συνέτριψε».
Ελάχιστη σχέση είχαν αυτές οι λαϊκιστικές εξάρσεις με την πραγματικότητα. Το εισιτήριο του Καραμανλή είχε εκδοθεί κανονικά στο όνομά του και είναι αδιανόητο – και παντελώς ατεκμηρίωτο – να συνδέεται η πράγματι υπαρκτή αντιπάθεια της βασίλισσας προς τον πρωθυπουργό με παρόμοιες προθέσεις· μια εκδήλωση της παροξυσμικής συνωμοσιολογίας, που πάντως είχε μέλλον και επρόκειτο να φτάσει σε άλλες κορυφώσεις και σε μεταγενέστερες εποχές.
Αλλά και αναλυτές κατά βάση θετικοί προς τον Καραμανλή ένιωσαν την ανάγκη να αποστασιοποιηθούν από την επιλογή του. Μήπως θα έπρεπε – αναρωτήθηκαν – να παραμείνει στη χώρα, όπου η παρουσία του θα συνέβαλε στη σταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος και ίσως στην αποτροπή των καταστροφικών εξελίξεων που οδήγησαν στη δικτατορία; Γιατί, τελικά, η αποχώρηση; Το άρθρο αυτό δεν θα αποπειραθεί να απαντήσει στο ερώτημα εάν «καλώς» ή «κακώς» αποφάσισε ο Καραμανλής να φύγει από τη χώρα. Θα προσπαθήσει, όμως, να παρουσιάσει τους λόγους της αποχώρησής του, που αποκαλύπτουν και βασικές πτυχές της πολιτικής του στρατηγικής.
Το θεσμικό ζήτημα...
Ο κύριος γνώμονας των ενεργειών του Καραμανλή από τα τέλη του 1963 υπήρξε η εκτίμηση ότι έλειπαν οι προϋποθέσεις για τη δική του δραστηριοποίηση στο πολιτικό σκηνικό. Ο Καραμανλής είχε, ήδη, από την προεκλογική εκστρατεία του 1961, ορίσει τους βασικούς του στόχους, που αποτελούσαν, κατά τη γνώμη του, και τις βασικές προϋποθέσεις όχι μόνον για την επιτυχή συνέχιση της μεταρρυθμιστικής πολιτικής, αλλά και για ομαλή λειτουργία της δημοκρατίας στη χώρα: πρώτιστα, την αναθεώρηση του Συντάγματος την οποία είχε προτείνει στις αρχές του 1963, αλλά και τη μεταλλαγή της πολιτικής ατμόσφαιρας με την αποδοχή συμφωνημένων διαδικασιών και του ήπιου κλίματος. Χωρίς αυτά, κατά τον Καραμανλή, το όλο πρόβλημα της Ελλάδας δεν ήταν δυνατόν να επιλυθεί, παρά την οικονομική και κοινωνική πρόοδο που είχε σημειωθεί.
Ωστόσο, η συνταγματική αναθεώρηση είχε αναιρεθεί από μια περίεργη ανίερη συμμαχία του Στέμματος, του Κέντρου και της Αριστεράς. Και χωρίς αυτήν, δεν υπήρχαν οι δυνατότητες για δημιουργική πολιτική δράση, επομένως ο ίδιος δεν είχε ρόλο στο πολιτικό σκηνικό. Η διαπίστωση αυτή διαπερνά το σύνολο των τοποθετήσεών του από το 1963 και εξής. Υπάρχει στην επιστολή που απηύθυνε στους βουλευτές της ΕΡΕ στις 9 Δεκεμβρίου, αποχωρώντας από την ηγεσία:
«Δεν υφίστανται εις την χώραν αι συνθήκαι εκείναι, τας οποίας εθεώρησα πάντοτε απαραιτήτους διά να εκπληρώσω την αποστολήν μου, όπως εγώ τουλάχιστον την αντιλαμβάνομαι. [...] Όταν ένας πολιτικός γνωρίζει τι πρέπει να γίνει εις την χώραν του και δεν δύναται να το πραγματοποιήσει διότι του αρνούνται τας αναγκαίας προϋποθέσεις, οφείλει, αντί να συμβιβάζεται με την συνείδησίν του, να αποχωρή[1]. Άλλως, η παραμονή του εις την ενεργόν πολιτικήν όχι μόνον καθίσταται αμφιβόλου χρησιμότητος, αλλά είναι δυνατόν εις ωρισμένας περιπτώσεις, να αποβαίνη και επιβλαβής».
Οι ίδιες διαπιστώσεις εμφανίζονται το 1964 σε επιστολές του προς τον Κ. Τσάτσο και τον Κ. Παπακωνσταντίνου και κυρίως, σε μέγιστη ανάπτυξη, στην επιστολή του προς τον Κ. Τσάτσο της 10ης Μαΐου 1966, που αποτέλεσε μία συνολική «ανάγνωση» του ελληνικού πολιτικού προβλήματος, σε μια στιγμή μάλιστα κατά την οποία ο Καραμανλής είχε γίνει δέκτης εκκλήσεων τόσο από τους παλαιούς επιτελείς του, όσο και από τα Ανάκτορα αλλά και από τους «αποστάτες», να επανέλθει και να αναλάβει την πρωθυπουργία. Σε εκείνη την επιστολή, ο Καραμανλής τασσόταν υπέρ της συγκρότησης κυβέρνησης «από ικανά και κατάλληλα πρόσωπα» η οποία θα προχωρούσε στην «τολμηράν αναθεώρησιν του Συντάγματος», στην αποκατάσταση του ήρεμου πολιτικού κλίματος και στην έγκριση της αναμόρφωσης αυτής με δημοψήφισμα: «Αν γίνουν τα ανωτέρω και επιδείξη ωριμότητα ο λαός, ημπορεί η Ελλάς και χωρίς Μεσσίας να καταστή υπόδειγμα ευημερούσης πολιτείας»[2]. Χωρίς όμως μια τέτοια αναμόρφωση του πολιτεύματος, τόνιζε ο Καραμανλής και σε άλλες περιστάσεις (π.χ. την επιστολή του προς τον Κ. Τσάτσο στις 25.10.1966), η λειτουργία της δημοκρατίας στη χώρα ήταν προβληματική, και δύσκολα θα μπορούσαν να αποφευχθούν περιπέτειες.
Ο Καραμανλής επέβαλε στον εαυτό του την αποχώρηση και την αυτοεξορία, επειδή θεωρούσε ότι τίποτε δεν μπορούσε να γίνει χωρίς την αναμόρφωση και τον εκσυγχρονισμό του Συντάγματος του 1952, που είχε αποτελέσει προϊόν του εμφυλίου πολέμου·[3] δεν θα γυρνούσε εάν δεν εξασφαλιζόταν αυτή η προϋπόθεση. Εδώ δεν πρόκειται για «πείσμα»: πρόκειται για τη διαπίστωση ότι απουσίαζε μια θεμελιώδης πολιτική προϋπόθεση, χωρίς την οποία δεν θεωρούσε ότι είχε περιθώρια επιτυχίας. Αυτό ήταν αντικείμενο μιας πολιτικής ανάλυσης, την καθαρότητα της οποίας οφείλουμε –πενήντα και πλέον χρόνια μετά– να αναγνωρίσουμε.
...και η ανάγκη αποφυγής ενός νέου διχασμού
Υπήρχε όμως και ένας ακόμη λόγος, εξίσου, αν όχι και πιο σημαντικός. Η αποχώρηση του Καραμανλή από την Ελλάδα, τον Δεκέμβριο του 1963, υπαγορεύθηκε και από τη θεμελιώδη αντίληψή του, διαμορφωμένη ήδη από τον Μεσοπόλεμο, για την ανάγκη αποφυγής ενός νέου εθνικού διχασμού[4]. Ο Καραμανλής ανατράπηκε από τα Ανάκτορα τον Ιούνιο του 1963. Επιπλέον, τα Ανάκτορα του αρνήθηκαν τη διάλυση της Βουλής και τη διενέργεια εκλογών, παρά το γεγονός ότι διέθετε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Τον Νοέμβριο του 1963, τα Ανάκτορα πρωθυπουργοποίησαν[5] (αγνοώντας τη δική του εισήγηση) τον Γ. Παπανδρέου, δίνοντας έτσι στον αρχηγό της Ενώσεως Κέντρου τη δυνατότητα να προχωρήσει στο μπαράζ των εκλογικών παροχών στο οποίο προχώρησε[6]. Με απλά λόγια, από τη στιγμή που τα Ανάκτορα είχαν παρέμβει για να ρίξουν τον Καραμανλή, ήταν φανερό ότι είχαν ίδιον συμφέρον να μην τον αφήσουν να επανέλθει στην αρχή. Επομένως, εάν ήθελε να μείνει και να συνεχίσει τον αγώνα, θα έπρεπε να συγκρουστεί με τον ανώτατο άρχοντα – να ξεκινήσει ένα καινούργιο 1915.
Η υπέρβαση του διχασμού και η αποφυγή των λαθών του παρελθόντος είχαν αποτελέσει βασικό γνώμονα στην πολιτική του δράση έως τότε· άρα, δεν είχε άλλη επιλογή από το να αποχωρήσει. Άλλωστε, ένα από τα στοιχεία που τον χώριζαν πλέον από τον Γ. Παπανδρέου – ο οποίος είχε παλαιότερα πρωταγωνιστήσει για την υπέρβαση των αντιπαλοτήτων του Εθνικού Διχασμού, και για τούτο ο Καραμανλής, τότε, τον θαύμαζε – εντοπιζόταν ακριβώς στο ότι ο αρχηγός της Ενώσεως Κέντρου είχε, το 1961-63, αναβιώσει και στηριχθεί στις λογικές εκείνης της παλαιάς σύγκρουσης. Ο Καραμανλής περιφρονούσε βαθύτατα αυτή την πολιτική – βλ. π.χ. τη φράση του σε επιστολή του προς τον Κ. Τσάτσο (5.1.1964) για «ανθρώπους επιδιώκοντας ενσυνειδήτως τον διχασμόν του έθνους». Η στάση του Γ. Παπανδρέου έγινε αντιληπτή από τον Καραμανλή ως μια «προδοσία» θεμελιωδών αρχών και στόχων που παλαιότερα ήταν κοινοί και στους δύο άνδρες[7].
Με άλλα λόγια, ο Καραμανλής δεν έφυγε από την Ελλάδα επειδή δείλιασε· έφυγε επειδή δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς. Ένας πολιτικός με τόσο έντονη την αίσθηση της συνέπειας δεν μπορεί να αυτοαναιρεθεί σε τόσο μεγάλο βαθμό: εάν το έκανε, θα έπρεπε κυριολεκτικά να γίνει κάποιος άλλος. Η ποιότητα της ηγεσίας απαιτεί μια τέτοια συνέπεια.
Στις 5 Ιανουαρίου 1964, σε επιστολή του προς τον Κ. Τσάτσο, ο Καραμανλής επέμενε στο θέμα της συνταγματικής αναθεώρησης, χωρίς την οποία δεν θα ήταν δυνατή η «ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος». Με πικρία, επισήμαινε ότι, κατά το τελευταίο διάστημα της έξαρσης του λαϊκισμού (αυτό που περιέγραφε με τον όρο «αθλιότης»), τα πράγματα είχαν γίνει ακόμη χειρότερα. Δεν ήταν πολίτευμα, έγραφε, αυτό που είχε η Ελλάδα: «Είναι απέραντον καφενείον, και μάλιστα ελληνικόν». Και συνέχιζε με την πιο επώδυνη από τις διαπιστώσεις του:
«Το δε χειρότερον είναι ότι το κατάντημα αυτό δεν το αντιλαμβανόμεθα. Εσυνηθίσαμεν τόσον εις την ανωμαλίαν αυτήν, ώστε να την θεωρούμεν πλέον ως φυσικήν κατάστασιν. Και όμως κάποτε θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι η προαγωγή και η ασφάλεια του τόπου μας εξαρτώνται από την οριστική και επιτυχή αντιμετώπιση του πολιτικού μας προβλήματος. Και ότι η Ελλάς παραμένει υποανάπτυκτος διότι ακριβώς είναι πολιτικώς καθυστερημένη. Είναι γνωστόν εξάλλου ότι η διαφορά μεταξύ ανεπτυγμένων και υποαναπτύκτων χωρών είναι κυρίως διαφορά πολιτικής ωριμότητος».[8]
Στις 5 Ιανουαρίου 1964, σε επιστολή του προς τον Κ. Τσάτσο, ο Καραμανλής επέμενε στο θέμα της συνταγματικής αναθεώρησης, χωρίς την οποία δεν θα ήταν δυνατή η «ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος». Με πικρία, επισήμαινε ότι, κατά το τελευταίο διάστημα της έξαρσης του λαϊκισμού (αυτό που περιέγραφε με τον όρο «αθλιότης»), τα πράγματα είχαν γίνει ακόμη χειρότερα. Δεν ήταν πολίτευμα, έγραφε, αυτό που είχε η Ελλάδα: «Είναι απέραντον καφενείον, και μάλιστα ελληνικόν». Και συνέχιζε με την πιο επώδυνη από τις διαπιστώσεις του:
«Το δε χειρότερον είναι ότι το κατάντημα αυτό δεν το αντιλαμβανόμεθα. Εσυνηθίσαμεν τόσον εις την ανωμαλίαν αυτήν, ώστε να την θεωρούμεν πλέον ως φυσικήν κατάστασιν. Και όμως κάποτε θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι η προαγωγή και η ασφάλεια του τόπου μας εξαρτώνται από την οριστική και επιτυχή αντιμετώπιση του πολιτικού μας προβλήματος. Και ότι η Ελλάς παραμένει υποανάπτυκτος διότι ακριβώς είναι πολιτικώς καθυστερημένη. Είναι γνωστόν εξάλλου ότι η διαφορά μεταξύ ανεπτυγμένων και υποαναπτύκτων χωρών είναι κυρίως διαφορά πολιτικής ωριμότητος».[8]
*Ο κ. Ευάνθης Χατζηβασιλείου είναι καθηγητής Ιστορίας του Μεταπολεμικού Κόσμου στο Τμήμα Ιστορίας - Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Έντυπη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 24 Απριλίου
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι υποσημειώσεις είναι δικές μου.
[1] Η εξουσία για άλλους ήταν – και είναι – αυτοσκοπός. Όχι για τον Καραμανλή.
[2] Όπως και θα είχε γίνει αν δεν είχε μεσολαβήσει ο «ανένδοτος» της μωροφιλοδοξίας και της υποκρισίας.
[3] Είχε ψηφιστεί το 1951 από την κυβέρνηση Πλαστήρα.
[4] Άλλοι τυφλωμένοι από τη δίψα της εξουσίας δεν δίστασαν να τον αναβιώσουν συμμαχώντας ακόμα και «με το διάβολο». Αυτό έκαναν και κατά τη διάρκεια του «ανένδοτου» σε υπόγεια συμμαχία με ανακτορικούς κύκλους, αλλά αυτό έκαναν και μετά τη μεταπολίτευση.
[5] Δεν είχε τη Δεδηλωμένη, δηλαδή δεν είχε απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή.
[6] Ανενδοίαστα ο «γέρος της Δημοκρατίας» και το επιτελείο του – Υπουργός Οικονομικών Κ. Μ. – δεν δίστασαν να σπαταλήσουν τα αποθέματα της οικονομίας σε προεκλογικές παροχές.
[7] Ο ανεκπλήρωτος πόθος της εξουσίας και το επελθόν γήρας ίσως είναι οι αιτίες αν ποτέ ήταν κατά βάθος ο Γ.Π. υπέρ της σύνθεσης και της συνεννόησης και δεν ήταν και η υποτιθέμενη προγενέστερη θέση του «δήθεν», ένα ακόμα από τα πολλά «δήθεν» που τον χαρακτήριζαν.
[8] Για να αποδειχθεί για πολλοστή φορά ποιος ήταν προοδευτικός και στις ιδέες και στην πράξη.
Κατηγορία
Άρθρα & Απόψεις
Ετικέτες
Τρίτη, 26 Απριλίου 2016 01:07
Πρώτη κυβέρνηση Ενώσεως Κέντρου
Οι εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 1963 και η ανάθεση της πρωθυπουργίας στον Γεώργιο Παπανδρέου από τον βασιλιά Παύλο, τρεις ημέρες αργότερα, επανέφεραν το Κέντρο στην εξουσία, έντεκα χρόνια μετά τη συντριπτική νίκη του στρατάρχη Παπάγου το 1952. Με μια πρώτη ματιά, η εξέλιξη αυτή παρέπεμπε σε σχετική ομαλοποίηση της ελληνικής πολιτικής ζωής: η Ένωσις Κέντρου ήταν ένα αστικό κόμμα, που διέθετε ηγεσία υψηλής ποιότητας: Γ. Παπανδρέου, Σ. Βενιζέλος, Κ. Μητσοτάκης, Γ. Μαύρος, κ.ά. Η ενοποίηση των δυνάμεων του παλαιό-βενιζελικού χώρου το 1961 – για πρώτη φορά μετά τις εκλογές του 1920 – τούς επέτρεψε να διεκδικήσουν την εξουσία από τη νέα Δεξιά που είχε αναδυθεί μετά το 1952 και ιδίως μετά το 1956. Χαρακτηριζόμενη από ορμητική ρητορεία, και προβάλλοντας τους βασικούς στόχους της ανάπτυξης και της ένταξης στη Δύση, η Ένωσις Κέντρου καλείτο να συνεχίσει – και να επεκτείνει σε νέους τομείς – την ανοδική πορεία της χώρας. Άλλωστε, η ανάπτυξη
μιας ολόκληρης κοινωνίας δεν μπορούσε να βασίζεται αποκλειστικά στην ύπαρξη ενός και μόνον κυβερνητικού επιτελείου – της ΕΡΕ υπό τον Κ. Καραμανλή. Έπρεπε να βασίζεται στην εναλλαγή στην εξουσία κομμάτων που θα συνέκλιναν σε τούτη τη βασική στόχευση.
Απέναντι στη νέα Κεντροδεξιά του Καραμανλή έπρεπε να υπάρχει μια εναλλακτική δύναμη –του Κέντρου ή της Κεντροαριστεράς(;)– που θα διασφάλιζε τις βασικές προϋποθέσεις της προόδου της χώρας: συνέχεια, εναλλαγή, ανανέωση.
Συγκρότηση ταυτότηταςμε βάση το παρελθόν
Υπήρχαν, όμως, προβλήματα στην ανάδυση της νέας πολιτικής δύναμης, τα οποία έμελλαν να υποθηκεύσουν το εγχείρημά της. Η Ένωσις Κέντρου καλείτο να καλύψει το κρίσιμο πεδίο μεταξύ της δημοκρατικής Δεξιάς και της Άκρας Αριστεράς· με άλλα λόγια, να αναδυθεί ως δύναμη της «κέντρο-αριστεράς». Αλλά ο συγκεκριμένος χώρος – η Κεντροαριστερά – είχε υποστεί πανωλεθρία στα χρόνια του εμφυλίου πολέμου, όταν οποιαδήποτε σοσιαλιστική επίκληση είχε χάσει τη γοητεία της, επειδή οι υποστηρικτές του «υπαρκτού» σοσιαλισμού είχαν συμπαρασύρει τους πάντες στην εχθρότητα εναντίον παρόμοιων ιδεών. Από την Ελλάδα, επιπλέον, έλειπε μια σοσιαλδημοκρατική ταυτότητα με λαϊκά ερείσματα. Τέλος, το βασικό πρόβλημα του νέου κόμματος ήταν η διατήρηση της ενότητάς του. Οι εσωτερικές του αντιπαλότητες ήταν τόσο μεγάλες, ώστε πολύ συχνά στη δεκαετία του 1950 οι κεντρώοι ηγέτες βρίσκονταν, και ψυχολογικά ακόμη, πιο κοντά στον Καραμανλή, παρά μεταξύ τους.
Στο σημείο αυτό εντοπιζόταν ένα σημαντικό πρόβλημα στη συγκρότηση της ταυτότητας του κόμματος, ήδη από το 1961. Συγκεκριμένα, δεν δημιουργήθηκε γύρω από έναν στιβαρό ιδεολογικό κορμό και μια θεμελιώδη στοχοθεσία για τη σύγχρονη Ελλάδα, αλλά γύρω από τη συναισθηματικά φορτισμένη διαχείριση στερεοτύπων του παρελθόντος. Αδυνατώντας – λόγω των πολλών εσωτερικών διαφωνιών, που συχνά ήταν προσωπικού χαρακτήρα – να προωθήσει μια συνεκτική πρόταση διακυβέρνησης, η βασική ταυτότητα της Ενώσεως Κέντρου διαμορφώθηκε πάνω στην επίκληση του βενιζελικού παρελθόντος, και εν πολλοίς μέσω της επιστροφής σε σύμβολα και σε ρητορείες του Εθνικού Διχασμού, που ήταν μεν δημοφιλή σε μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης (άρα αντιμετώπιζαν βραχυπρόθεσμα το πρόβλημα της ενότητας), αλλά δεν αντιστοιχούσαν στα προβλήματα της Ελλάδας του 1960. Για να δοθούν κάποια ενδεικτικά παραδείγματα, η καταγγελία των εκλογών του 1961 έγινε με τη χρήση μιας φράσης – «βία και νοθεία» – που είχε αυτούσια χρησιμοποιηθεί από τον βενιζελικό χώρο για να καταγγελθεί το αποτέλεσμα του όντως νόθου δημοψηφίσματος του 1935, κάτι που μπορεί εμείς να έχουμε ξεχάσει σήμερα, αλλά ήταν μια φράση ικανή να κινητοποιήσει τις βενιζελογενείς μάζες που είχαν βιώσει το 1935 μόλις 25 χρόνια πριν (και με το πρόσθετο πρόβλημα ότι, όπως αργότερα αποδείχθηκε, η ηγεσία της Ενώσεως Κέντρου γνώριζε εκ των προτέρων το σχέδιο για βία στις εκλογές του 1961, το οποίο εκ των υστέρων κατήγγειλε...). Το 1962-63, στην κορύφωση του «ανένδοτου», τα φιλικά προς την Ένωση Κέντρου έντυπα, ακόμη και τα υψηλής ποιότητας, δημοσίευαν στις πρώτες σελίδες τους «ιστορικά» αναγνώσματα για τον Εθνικό Διχασμό, προσπαθώντας εμφανώς να καλλιεργήσουν έναν κομματικό πατριωτισμό εδρασμένο στις μνήμες του. Η χρήση της φράσης «δημοκρατική παράταξη» παρέπεμπε ακριβώς στον Εθνικό Διχασμό του μεσοπολέμου, όταν συγκρούονταν οι οπαδοί της αβασίλευτης και της βασιλευομένης δημοκρατίας. Επιπλέον, τούτο γεννούσε πρόσθετα προβλήματα πολιτικής κουλτούρας: ο κεντρώος χώρος ισχυριζόταν, έμμεσα αλλά ξεκάθαρα, ότι δημοκρατία στην Ελλάδα υπήρχε μόνον όταν κυβερνούσε αυτός· και ήταν μία περίεργη δημοκρατία αυτή που είχε ένα μόνο δημοκρατικό κόμμα... Πιεσμένη να προστατεύσει την πολύτιμη (και επισφαλή) ενότητά της, η Ένωσις Κέντρου του 1961-63 είχε αναπτύξει την ταυτότητά της όχι θετικά – με βάση μια σαφή αναπτυξιακή ατζέντα κεντροαριστερής κατεύθυνσης – αλλά αρνητικά: ως αντιδεξιό σύνδρομο εδρασμένο σε επίκληση καταστάσεων του παρελθόντος, επίκληση που, όπως έμελλε να αποδειχθεί, κινδύνευε να γίνει αυτοεκπληρούμενη προφητεία.
Η ανάληψη της εξουσίας από τον Γ. Παπανδρέου[1]
Η ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Γ. Παπανδρέου, τον Νοέμβριο του 1963, ήταν ανακούφιση για τον χώρο. Αλλά η Ένωσις Κέντρου δεν διέθετε αυτοδύναμη πλειοψηφία[2], και τούτο μπορούσε να δημιουργήσει αυτό που πάντα ήταν το μείζον της πρόβλημα: εσωκομματικές διαμάχες. Πλειοψηφία από τη Βουλή του 1963 θα μπορούσε να συγκροτηθεί μόνον εάν ένα μέρος των βουλευτών της ΕΡΕ δεχόταν να στηρίξει την κυβέρνηση. Ωστόσο ο πιθανότερος ηγέτης μιας τέτοιας «κέντρο-δεξιάς» κυβέρνησης δεν θα ήταν ο Παπανδρέου, αλλά ο Σ. Βενιζέλος, ο οποίος δεν είχε διαρρήξει τις σχέσεις του με την ΕΡΕ στον ίδιο βαθμό με τον ηγέτη του «ανένδοτου». Με απλούστερα λόγια: Ο Γ. Παπανδρέου ήταν υποχρεωμένος να οδηγήσει εκ νέου τη χώρα σε εκλογές – όχι για να εφαρμόσει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα που θεωρούσε αναγκαίο για τη χώρα, αλλά για να προστατέψει τη θέση του έναντι του ενδοπαραταξιακού του αντιπάλου. Για μία ακόμη φορά το μείζον πρόβλημα του κόμματος ήταν εσωτερικό.
Αυτό καθόρισε τις εξελίξεις. Εξαρτημένος από τη στήριξη του Στέμματος, ο Γ. Παπανδρέου διόρισε έναν υπουργό Εθνικής Αμύνης – τον θεωρούμενο «τοποτηρητή των Ανακτόρων», στρατηγό ε.α. Δ. Παπανικολόπουλο – και τον Δεκέμβριο ουσιαστικά παραχώρησε τον στρατό στον έλεγχο των Ανακτόρων σε αντάλλαγμα για τη διάλυση της Βουλής, την οποία χρειαζόταν άμεσα (για να προστατευθεί από τον Βενιζέλο...). Επιπλέον, η πρώτη κυβέρνηση της Ενώσεως Κέντρου χαρακτηρίστηκε από ένα σημαντικό θεσμικό ατόπημα. Ενώ είχε την υποχρέωση, αν μη τι άλλο, λόγω συνταγματικού εθίμου, να εμφανιστεί στη Βουλή και να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης μέσα σε 15 ημέρες, έκανε πάνω από 40 ημέρες για να το πράξει: από τις 6 Νοεμβρίου έως τις 20 Δεκεμβρίου. Αξίζει να σημειωθεί ότι μετά τον διορισμό του στην πρωθυπουργία το 1955, ο Καραμανλής είχε εμφανιστεί στη Βουλή μέσα σε μία εβδομάδα. Και όμως, το 1963 αυτή η συνταγματική ανάγκη παραβιάστηκε, και μάλιστα με την ανοχή του Στέμματος. Ήταν ένα ακόμη από τα soft πραξικοπήματα[3], με τα οποία, από τον Ιούνιο του 1963, ο βασιλιάς Παύλος απομάκρυνε τον Καραμανλή από την εξουσία.
«45 ημέρες» με καταιγισμό προεκλογικών παροχών[4]
Ωστόσο δεν γινόταν αλλιώς: Η κυβέρνηση έπρεπε να παραμείνει, έστω αντισυνταγματικά, στην εξουσία, για να κάνει παροχές, με στόχο να εξασφαλίσει τη νίκη στις νέες εκλογές. Και σε αυτές τις «45 ημέρες» ήταν που, όπως έγραψε αργότερα ο Γεώργιος Ράλλης, έγιναν «απίστευτα πράγματα»[5]. Ενδεικτική αναφορά: Αναστολή της δίωξης οφειλετών αγροτών και επανάληψη της δανειοδότησής τους από την Αγροτική Τράπεζα, και αναστολή των κατεδαφίσεων των εκτός σχεδίου κτισμάτων (11 Νοεμβρίου). Αύξηση της δανειοδότησης των αγροτών (15 Νοεμβρίου). Εξαγγελία της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, με το σύνθημα «δωρεάν παιδεία για όλους» (16 Νοεμβρίου), και με σχόλιο της «Ελευθερίας»: «Καταργεί τας εισαγωγικάς εξετάσεις και τον περιωρισμένον αριθμόν εισακτέων εις τας Ανωτάτας Σχολάς».
Έναρξη επαφής του πρωθυπουργού με τον λαό, 20 Νοεμβρίου («Ελευθερία»: «Εκατοντάδες πολιτών “ανοίγουν την καρδιά” των εις τον κ. Γ. Παπανδρέου»). Ευνοϊκή ρύθμιση των αγροτικών χρεών και μείωση του επιτοκίου των δανείων προς τους αγρότες (27 Νοεμβρίου). Αύξηση των συντάξεων των υγειονομικών του ΤΣΑΥ (6 Δεκεμβρίου). Διορισμός 1.828 εκπαιδευτικών και απόφαση για εισαγωγή, πέραν του αριθμού των εισακτέων, 297 επιλαχόντων υποψηφίων στην ΑΣΟΕΕ και 515 επιλαχόντων στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Πειραιώς (9 Δεκεμβρίου). Αναστολή ενταλμάτων προσωποκράτησης αγροτών για χρέη (12 Δεκεμβρίου).
Μείωση του ορίου ηλικίας για τη συνταξιοδότηση στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα (13 Δεκεμβρίου). Εξαγγελία (κατά την «Ελευθερία»: «Εν μέσω παραληρούντος από ενθουσιασμόν και δακρύοντος από συγκίνησιν ακροατηρίου») της κατάργησης της εισφοράς στον ΟΓΑ (14 Δεκεμβρίου). Αύξηση των συντάξεων του ΙΚΑ από 6 έως 12% (17 Δεκεμβρίου).
Τέλος, πρέπει να αναφερθούν οι προεκλογικές παροχές κατά τις προγραμματικές δηλώσεις της 20ής Δεκεμβρίου: μείωση των συντελεστών φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων κατά 10-15%, αύξηση κατά 5% των βασικών μισθών όλων των δημοσίων υπαλλήλων και των στρατιωτικών, αύξηση κατά 5% των συντάξεων του Δημοσίου, διπλασιασμός (!) των βασικών μισθών των δικαστικών και των δημοσίων υπαλλήλων που εξομοιώνονταν μισθολογικά με αυτούς (πλην των βουλευτών), πρόσθετες μισθολογικές παροχές (πέραν της γενικής αύξησης του βασικού μισθού) προς τους εκπαιδευτικούς καθώς και τους άνδρες της Αγροφυλακής και των Σωμάτων Ασφαλείας.
Πράγματι, ο Γ. Παπανδρέου θριάμβευσε στις εκλογές του Φεβρουαρίου του 1964[6] θα ήταν δύσκολο, με τέτοιες εξαγγελίες, να μη θριαμβεύσει. Επιπλέον, μετά την οικονομική ανάπτυξη και τη στιβαρή διαχείριση του Καραμανλή, είχε και τα χρήματα για να τις κάνει, χωρίς να διακυβεύσει την πορεία της οικονομίας.
Αλλά η ελληνική Κεντροαριστερά γεννιόταν με μεγάλα προβλήματα – στην πράξη, σε μεγάλο βαθμό γεννιόταν αυτοαναιρεμένη. Δεν της έλειπαν τα στελέχη που θα μπορούσαν να εκπονήσουν ένα συνεκτικό πρόγραμμα. Ωστόσο το μείζον πρόβλημα της διατήρησης της χαλαρής της ενότητας και η ανάγκη της ηγεσίας για βραχυπρόθεσμη επίλυσή του δημιουργούσαν άλλες προτεραιότητες. Με τον τρόπο αυτόν, η Ένωσις Κέντρου δεν διέθετε θετική, στιβαρή σοσιαλδημοκρατική[7] (ή «αριστερή φιλελεύθερη») ταυτότητα. Βασιζόταν σε δύο στοιχεία: το αντιδεξιό σύνδρομο και την πολιτική των παροχών[8]. Δεν ήταν καλή βάση για το μέλλον της.
* Ο κ. Ευάνθης Χατζηβασιλείου είναι καθηγητής Ιστορίας του Μεταπολεμικού Κόσμου στο Τμήμα Ιστορίας - Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Στην Έντυπη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 17 Απριλίου 2016
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο «δράστης» των υποσημειώσεων είμαι εγώ και συνεπώς ο συντάκτης του άρθρου και η εφημερίδα δεν έχουν καμία ευθύνη.
[1] Σε ηλικία άνω των 75 – γεννηθείς 1888 – και αφού ο Καραμανλής αρνήθηκε τη συνεργασία του μετά την πανωλεθρία του Κέντρου στις εκλογές του 1958.
[2] Δεν είχε τη δεδηλωμένη.
[3] Η διαμάχη Καραμανλή – Ανακτόρων είχε ξεκινήσει από τον προηγούμενο χρόνο με αφορμή την πρόθεση του Καραμανλή να προωθήσει ένα καινούργιο σύνταγμα που θα περιόριζε μεταξύ των άλλων τα Βασιλικά προνόμια. Αποκορύφωμα αποτέλεσε το «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο».
[4] Υπουργός Οικονομικών ο βασικός πρωταγωνιστής του «ανένδοτου» Κ. Μητσοτάκης. Ο τελευταίος θεωρούσε τον εαυτό του ως φυσικό διάδοχο του Πρωθυπουργού έχοντας και τη στήριξη του τύπου με κορυφαία την «Ελευθερία» του φίλου του Π. Κόκκα. Ο σιγουράντζας στην πραγματικότητα Αντρέας δεν είχε εμπλακεί ακόμα στην πολιτική, «καθότανε στ’ αυγά του».
[5] Ήταν στην ουσία το τέλος του «ενάρετου κύκλου» της Ελληνικής ανασυγκρότησης και η αφετηρία του κυβερνητικού εφαρμοσμένου λαϊκισμού.
[6] Μπαίνει στη σκηνή ως γκεστ σταρ ο Ανδρέας και σύντομα αναστατώνει το σύμπαν.
[7] Ποια «κατεύθυνση», ο ίδιος ο Παπανδρέου είχε εκλεγεί το 1952 με το Συναγερμό του Παπάγου και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Σ. Στεφανόπουλος ήταν το «δεξί χέρι» του Παπάγου από το 52 έως το 55.
[8] Εννοείται κυρίως στον «ιερό» σκοπό της νομής της εξουσίας.
Κατηγορία
Άρθρα & Απόψεις
Ετικέτες
Τρίτη, 26 Απριλίου 2016 01:06
Έρχεται η ανάπτυξη
Αυτή είναι, πλέον, η μόνιμη επωδός όλων των τοποθετήσεων του Αλέξη Τσίπρα, εδώ και κάποιους μήνες. Είναι, μάλιστα, τόσο συχνή που αρχίζω να νομίζω πως το πιστεύει. Ή πως το εύχεται τόσο, με όλη του την ψυχή, που τείνει να αρπαχτεί από αυτήν την προσδοκία, μήπως και γίνουν «πολιτικά διαχειρίσιμα» τα όσα μας κάνει.
Έρχεται, λοιπόν, η ανάπτυξη; Η λογική απάντηση είναι πως, μάλλον, όχι.
Τρεις πρόχειροι λόγοι –μεταξύ πολλών άλλων- είναι οι εξής:
-Η λιτότητα, γενικώς, δεν είναι αναπτυξιακά ωφέλιμη (sic). Η ελληνική κυβέρνηση εφαρμόζει λιτότητα μετά από 6 χρόνια ακραίας λιτότητας, άρα τραγέλαφος η αναπτυξιακή προσδοκία. Αν θέλετε περισσότερη και πιο… περήφανη- διανθισμένη με αντιμερκελισμό, πατριωτισμό και τα
συναφή ωραία- αναλυτική επιχειρηματολογία κατεβάστε καμιά εκατοστή ομιλίες του πρωθυπουργού από την αντιπολιτευτική του περίοδο.-Το διεθνές οικονομικό –και όχι μόνο- περιβάλλον σχεδόν δεν θα μπορούσε να ήταν χειρότερο. Είναι πιθανότατο πως κινούμαστε σε όξυνση των κρισιακών φαινομένων, που σημαίνει πως και η καλύτερη εκδοχή για την συγκυβέρνηση δεν βγάζει θετικό συμπέρασμα.
-Η θεμελιώδης προσδοκία είναι πως με την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και την πλήρη και απαρέγκλιτη εφαρμογή του Μνημονίου θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη (sic) στην ελληνική οικονομία και θα βελτιωθεί «κάθετα» -η λέξη χρησιμοποιείται ως φόρος τιμής στην παλαιοπασοκική πτέρυγα της κυβέρνησης- το επενδυτικό κλίμα. Όπερ εστί μεθερμηνευόμενον, οι διεθνείς γύπες θα δείξουν ενδιαφέρον, πράγμα που μπορεί να σημάνει μια ανάκαμψη των επενδύσεων, οι οποίες έχουν βουλιάξει ολοκληρωτικά από την αρχή της κρίσης. Μόνο που οι οικονομολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ, είτε έμειναν είτε έφυγαν το καλοκαίρι, έχουν ολοκληρωτικά αποδομήσει αυτήν την προσδοκία. Εξού και η προγραμματική εμμονή του κόμματος, σε όλη την προκυβερνητική του περίοδο, στην ανάγκη μεγάλου σχεδίου Δημόσιων επενδύσεων.
Η ανάπτυξη, λοιπόν, δεν έρχεται, κατά πάσα πιθανότητα.
Κι αν ήταν να έλθει, όμως, μια ορισμένη μεγέθυνση, αυτή, όπως πολύ καλά έχει εξηγήσει, μαζί με άλλους, ο Γιάννης Δραγασάκης, θα ήταν «άνεργη ανάπτυξη» (αγγλιστί jobless growth). Οι συνθήκες της ελληνικής οικονομίας ταιριάζουν ακριβώς σε αυτήν την πρόβλεψη.
Συνεπώς, το βασικό αφήγημα της συγκυβέρνησης είναι παντελώς αβάσιμο.
Αυτό, ωστόσο, δεν είναι το μεγάλο κακό. Έτσι που σφίξαν τα πράγματα με πράξεις και παραλείψεις, κυρίως, όμως, από επιλογές και αρχηγικά πραξικοπήματα, ακόμη και τα αβάσιμα θα ήταν θεμιτά (!)
Το μεγάλο κακό είναι πως, πέρα από αβάσιμο, το αφήγημα είναι και γελοίο. Στην πραγματικότητα, επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του Σαμαρά περί success stories σχεδόν λέξη προς λέξη: εφαρμογή των συμφωνηθέντων, αποκατάσταση εμπιστοσύνης, άμεσες ξένες επενδύσεις –ιδωτικοποιήσεις, ανάπτυξη, «αποκατάσταση των αδικιών».
Δεν πρόκειται να μακροημερεύσει αυτό το στόρι. Αν, προς το παρόν, με όλη τη γελοιοποίηση, σώζεται (όσο σώζεται), είναι λόγω του γεγονότος πως το παλιότερο πολιτικό προσωπικό συνεχίζει να κρατάει το ρεκόρ της γελοιότητας, αν σώζεται (για όσο ακόμη) ως μη χείρον (sic), παραείναι λίγα αυτά για να το κρατήσουν στη ζωή.
Όπως δεν είναι καθόλου αρκετό και το γεγονός πως δηλώνουν θερμά την εμπιστοσύνη τους ο Σόιμπλε και ο Σαπέν. Αργά ή γρήγορα θα φανεί κι αυτό.
Το μελανότερο, ωστόσο, στοιχείο της όλης υπόθεσης είναι που η ιστορία επιτυχίας στην πραγματικότητα ισχυρίζεται πως η πολιτική που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα δεν ήταν παρά παροδικά προβληματική. Τελικά, με την «ολοκλήρωσή» της, επαναφέρει την κανονικότητα και την ανάπτυξη. Πράγμα που σημαίνει πως η εσωτερική υποτίμηση είναι μεν «επώδυνη», οδηγεί, όμως, σε αποτέλεσμα.
Αυτή η τοποθέτηση είναι τόσο προκλητική που δυσκολεύεται να την πιστέψει ανθρώπου νους. Αποτελεί σοκαριστική εξέλιξη ακόμη και για όσους προέβλεπαν πως η συμφωνία του καλοκαιριού οδηγεί αναπότρεπτα στην ολοκληρωτική υιοθέτηση της μνημονιακής πολιτικής, πρόκειται για διαδικασία χωρίς επιστροφή. Άλλο, όμως, να το λες κι άλλο να το βλέπεις.
Τελικά, τείνω να πιστέψω πως με ένα μεγάλο μέρος των ανθρώπων της κυβέρνησης μάς χωρίζει πλέον η διαφορετική ταξική θέση. Φαίνεται να μην κατανοούν πόσο επιβαρυντικά για τη ζωή μας είναι όσα προτείνουν ή αποδέχονται. Επειδή, λοιπόν, μάλλον δεν το κατανοούν, ας το πούμε ακόμη καθαρότερα. Η ζωή μας, των μισθωτών, των μικροεπαγγελματιών, των ανέργων, των φτωχών, δεν είναι μόνο πολύ κακή ήδη. Είναι κάθε χρόνο και χειρότερη. Δεν είναι μόνο που οι συσσωρευμένες επιπτώσεις της επίθεσης που μας έγινε επί χρόνια βαραίνει κάθε μέρα περισσότερο. Η φτωχοποίηση συνεχίζεται –με την αύξηση των έμμεσων φόρων, με την μείωση του αφορολόγητου, με την αύξηση των εισφορών, με τη μείωση των επικουρικών συντάξεων, με την συρρίκνωση των εφάπαξ. Και τα ισοδύναμα του συμφωνημένου, από ό,τι φαίνεται, μεσοπρόθεσμου θα συνεχίσουν να μας φτωχοποιούν έτι περαιτέρω.
Κάποιοι κυβερνητικοί μπορεί να θεωρούν πως, εντάξει, δεν πάθαμε και τίποτε. Για μικροαπώλειες πρόκειται.
Ε, λοιπόν, αυτό είναι που λέω διαφορετική ταξική θέση. Οι δικές τους μικροαπώλειες είναι η δική μας καταστροφή, η μακρά πορεία στην κατάθλιψη, στην εκτεταμένη δυστυχία. Και, όλο και περισσότερο, είναι αδύνατο να καταλάβουμε πια οι μεν τους δε. Η ενσυναίσθηση αποκλείεται.
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Τρίτη, 26 Απριλίου 2016 01:02
ΣΥΡΙΖΑ – Φοβούνται να πάνε στις περιφέρειές τους για Πάσχα
Σαν «βόμβα» έπεσε στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία και θα σηκώσει το βάρος των οδυνηρών ψηφοφοριών στη Βουλή, η είδηση ότι η κυβέρνηση έφερε, όχι μόνο το πακέτο των 5,4 δισ ευρώ, αλλά και ένα πρόσθετο, «προληπτικό», μνημόνιο με επιπλέον μέτρα 3,6 δισ ευρώ, εξαιτίας της καταρράκωσης της εμπιστοσύνης με τους δανειστές, που έχουν επιφέρει οι αλλοπρόσαλλες «διαπραγματεύσεις» επί σειρά μηνών.Σύμφωνα με το protothema.gr, το συνολικό πακέτο των 9 δισ ευρώ μέτρων, φαντάζει κάτι περισσότερο κι από Γολγοθάς για τους ανάστατους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, που στέλνουν αγωνιώδη, αλλά και οργισμένα μηνύματα στο Μέγαρο Μαξίμου. Κοινό στοιχείο όλων αυτών των αντιδράσεων είναι ότι το νέο μνημόνιο δεν «αντέχεται» και δεν μπορεί να το υποστηρίξει
κανείς προς την ελληνική κοινωνία, ειδικά στην περιφέρεια, όπου η επαφή των πολιτών με τους βουλευτές είναι πιο στενή και άμεση. «Δεν μπορούμε να βγούμε από τα σπίτια μας» λένε κάποιοι, ενώ άλλοι προειδοποιούν ότι θα ξεσηκωθεί μεγάλο κύμα κοινωνικών αντιδράσεων.Σύμφωνα με πληροφορίες του protothema.gr, η συντριπτική πλειονότητα των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ αιφνιδιάστηκαν από την εξέλιξη της Παρασκευής με την απόφαση του Eurogroup που επέβαλε το προληπτικό πακέτο των μέτρων ύψους 3,6 δις ευρώ. Ανέμεναν ότι η κυβέρνηση θα είχε εξασφαλίσει τη στήριξη Ευρωπαίων ηγετών, μετά την πολιτική διαπραγμάτευση που έκανε ο Αλέξης Τσίπρας, ώστε να αποφευχθεί μία τέτοια δέσμευση. Η ανακοίνωση ότι η Αθήνα θα πρέπει να ικανοποιήσει τη σχετική απαίτηση των δανειστών – είτε με τη νομοθέτηση ονομαστικοποιημένων μέτρων, είτε με άλλους τρόπους που εξετάζει να προτείνει στην τρόικα η κυβέρνηση – άφησε άναυδους τους βουλευτές.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι ομάδα βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώθηκε στη Βουλή για να συζητήσει την κατάσταση και να ζητήσει ενημέρωση από την ηγεσία. Διαμήνυσαν ότι το συνολικό πακέτο όπως επιβάλλεται από τους δανειστές υπερβαίνει τη δέσμευσή τους να ψηφίσουν μόνο ό,τι περιλαμβανόταν στην συμφωνία του περσινού καλοκαιριού.
Προκειμένου να υπάρξει μία κάποια διαχείριση της αφόρητης αυτής κατάστασης πολλοί βουλευτές προτείνουν στο Μαξίμου να μην έλθει η συμφωνία στη Βουλή μέχρι το Πάσχα, αλλά αργότερα, ώστε να μην βρεθούν αντιμέτωποι με τους ψηφοφόρους τους κατά τις ημέρες των εορτών. Πολλοί πάντως αλλάζουν ήδη σχέδια και αναζητούν… απόδραση από την πραγματικότητα, καθώς ματαιώνουν τις επισκέψεις στις εκλογικές τους περιφέρειες και τις ιδιαίτερες πατρίδες. «Θα πρέπει να απολογούμαστε διαρκώς» σημειώνουν, ενώ δεν ξεχνούν ότι στην επαρχία οι ακραίες αντιδράσεις πολιτών κατά των κυβερνητικών βουλευτών έχουν ήδη αρχίσει εδώ και καιρό.
Η κυβέρνηση, φοβούμενη και η ίδια το τσουνάμι των κοινωνικών αντιδράσεων, δεν σχεδιάζει να φέρει προς ψήφιση νομοσχέδια μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα. Κοιτάζει δε πώς θα σπάσει σε διάφορα κομμάτια τόσο το πακέτο των 5,4 δις ευρώ (με τους άμεσους και τους έμμεσους φόρους, αλλά και το ασφαλιστικό), όσο και το πρόσθετο μνημόνιο «κάβα» των 3,6 δις ευρώ, ώστε να το διαχειριστεί πολιτικά και επικοινωνιακά.
Ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος είπε την Παρασκευή ότι «υπάρχουν πολλές ιδέες» για το πώς θα ανταποκριθεί η χώρα στην απαίτηση των δανειστών για το προληπτικό μνημόνιο. Το θέμα θα πρέπει να έχει λήξει μέχρι το Eurogroup της Μεγάλης Πέμπτης, στο οποίο η Αθήνα θα παρουσιάσει τη δική της πρότασή επ’ αυτού. Σύμφωνα με πληροφορίες η κυβέρνηση προτείνει στους δανειστές να μην υπάρξει θεσμοθέτηση αναλυτικής και «ονομαστικής» λίστας με μέτρα, αλλά να καθιερωθεί ένα ισχυρό νομικά αυτόματο σύστημα ελέγχου των δημοσιονομικών, που να επιβάλλει τις προσαρμογές σε περίπτωση απόκλισης από τους στόχους. Η ιδέα της βασίζεται σε ένα γερμανικό μοντέλο «αυτόματου κόφτη δαπανών», όταν τα δημοσιονομικά ξεφεύγουν προς το χειρότερο. Δεν είναι όμως βέβαιο εάν θα το δεχθούν οι δανειστές.
Πάντως, σύμφωνα πάντα με το protothema.gr, η κυβερνητικά στελέχη προσπαθούν να καθησυχάσουν τους βουλευτές, λέγοντας ότι πρόκειται για προληπτικά μέτρα, που το πιθανότερο είναι να μη χρειαστεί να ληφθούν και, εν πάσει περιπτώσει αυτό θα ξεκαθαριστεί το 2018. Εμφανίζονται σε σίγουρα ότι ακόμα και εξειδικευμένος κατάλογος μέτρων να έρθει προς ψήφιση με το μνημόνιο-κάβα, θα τύχει τελικώς της έγκρισης των βουλευτών, γιατί η συνολική συμφωνία και η επίτευξη της αξιολόγησης θα ανοίξουν το δρόμο για την έξοδο της χώρας από την κρίση.
Κατηγορία
Πρωτοσέλιδα
Ετικέτες
Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016 16:21
Τα «πάνω-κάτω» σε όλο το σύστημα εκπαίδευσης φέρνει το υπουργείο Παιδείας
Σχεδιάζουν αλλαγές στο χρόνο φοίτησης σε γυμνάσιο-λύκειο, στην πρόσβαση στα ΑΕΙ, ένταξη τμημάτων ΤΕΙ στο ΛύκειοΣαρωτικές αλλαγές στην παιδεία ετοιμάζει η κυβέρνηση και η Επιτροπή Εθνικού Διαλόγου που μελετούν σχέδια για μεταρρυθμίσεις στη δομή του Γυμνασίου και του Λυκείου, στην πρόσβαση στα Πανεπιστήμια αλλά και στους εκπαιδευτικούς. Τα «πάνω-κάτω» στην παιδεία που σχεδιάζει το υπουργείο Παιδείας για όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης αναμένεται να οριστικοποιηθούν μέχρι τον Μάιο που θα ολοκληρωθεί ο Εθνικός Διάλογος για την παιδεία.
Μια από τις βασικές νέες προτάσεις αφορά την φοίτηση για τέσσερα χρόνια στο γυμνάσιο και δύο
στο λύκειο. Με αυτό το σύστημα το υπουργείο θεωρεί ότι θα εξασφαλιστεί ένας κορμός εκπαίδευσης στο Γυμνάσιο και το Λύκειο θα γίνει περισσότερο ερευνητικό με δυνατότητα επιλογής ομάδων μαθημάτων.
Σε ό,τι αφορά στο εξεταστικό σύστημα ο επικεφαλής της επιτροπής Αντώνης Λιάκος επεσήμανε οτι δεν πρόκειται σε πρώτο στάδιο να ανατραπεί, καθώς είναι αντικειμενικό , χωρίς να αποκλείει, ωστόσο, το ενδεχόμενο της ελεύθερης πρόσβασης σε τμήματα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης όπου οι υποψήφιοι είναι λιγότεροι από τις προσφερόμενες θέσεις.
Οι εκ βάθρων αλλαγές ξεκινούν από το νηπιαγωγείο με «σβήσιμο» από τον εκπαιδευτικό χάρτη των μισών νηπιαγωγείων, τη δημιουργία ψηφιακών βιβλίων και τη στροφή στην ψηφιοποίηση ακόμα και των πανεπιστημιακών σπουδών και τη μείωση των χρόνων σπουδών στο λύκειο.
Την ίδια ώρα ο Νίκος Φίλης μελετά σχέδιο προκειμένου οι καθηγητές να μπορούν να διδάσκουν περισσότερα του ενός γνωστικά αντικείμενα ενώ κάποια ΤΕΙ αναμένεται να ενταχθούν στο λύκειο καθώς ο υπουργός Παιδείας βλέπει και αλληλοεπικαλύψεις ορισμένων ΤΕΙ με πανεπιστημιακά τμήματα.
«Η βελτίωση του Λυκείου θα μπορούσε να γίνει μέσα από το σύστημα τέσσερα χρόνια Γυμνάσιο και δύο Λύκειο,» είπε ο πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικού Διαλόγου για την παιδεία Αντώνης Λιάκος στη συζήτηση για την Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση, στο πλαίσιο του Εθνικού Διαλόγου για την παιδεία και εκτίμησε ότι «με αυτό το σύστημα τα Λύκεια θα χορηγούν ένα αξιόπιστοι τίτλο σπουδών».
Σε ό,τι αφορά στις αλλαγές στα ΤΕΙ ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης τόνισε με νόημα οτι υπάρχει μία διασπορά Τεχνολογικών Ιδρυμάτων σε όλη τη χώρα με κάποια από αυτά να έχουν αντικείμενο που επικαλύπτεται από τα Πανεπιστήμια.
Σε ό,τι αφορά στα ΙΕΚ ο υπουργός θεωρεί ότι «στο σύνολό τους αποτελούν μία μεταλυκειακή βαθμίδα που θα μπορούσε ένα μέρος από αυτή να ενταχθεί στον χώρο της λυκειακής εκπαίδευσης. Πχ, με το 4ο έτος μαθητείας, το οποίο συζητούμε σε αυτή τη πρόταση που έχει διατυπώσει το υπουργείο, εν όψει της συζήτησης με τον ΟΟΣΑ και τη διαμόρφωση του συστήματος μαθητείας».
Για τα Πανεπιστήμια μία από τις προτάσεις που έχουν πέσει στο τραπέζι είναι η απελευθέρωση όσο το δυνατόν περισσότερων σχολών χαμηλής ζήτησης από το σύστημα των εξετάσεων.
Προϋπόθεση πάντως για την αλλαγή της δομής του Λυκείου είναι η ελάφρυνση των προγραμμάτων σπουδών, και η ενοποίηση ειδικοτήτων των εκπαιδευτικών.
Την ίδια ώρα σχέδιο κατάργησης των μισών νηπιαγωγείων της χώρας καταγγέλλουν οι εκπαιδευτικοί το υπουργείο Παιδείας. Αφορμή αποτέλεσε η ρύθμιση που κατατέθηκε στο σχέδιο νόμου για την έρευνα σύμφωνα με την οποία για πρώτη φορά εισάγεται διαφοροποίηση του αριθμού των νηπίων σε περίπτωση που πρόκειται για νηπιαγωγείο απομακρυσμένων, δυσπρόσιτων και παραμεθόριων περιοχών ή περιοχών με δυσκολίες πρόσβασης. Σύμφωνα με την πρόταση του υπουργείου Παιδείας από την επόμενη χρονιά απαιτείται α) ένας νηπιαγωγός για τουλάχιστον 14 νήπια για τα αστικά κέντρα και β) πέντε νήπια σε σχολικές μονάδες απομακρυσμένων, δυσπρόσιτων και παραμεθόριων περιοχών ή περιοχών με δυσκολίες πρόσβασης. Μέχρι σήμερα η ρύθμιση προέβλεπε γενικά το λιγότερο επτά (και όχι πάνω από 25) νήπια ανά νηπιαγωγό.
Από την πλευρά του το υπουργείο Παιδείας υποστηρίζει ότι η ρύθμιση αυτή συμβάλλει τα μέγιστα σε ορθολογική κατανομή του εκπαιδευτικού προσωπικού και εξοικονόμηση δαπανών.
Την ίδια ώρα «όχι» είπαν, σύμφωνα με πληροφορίες, οι εκπρόσωποι των Θεσμών στο αίτημα του Νίκου Φίλη για μόνιμες προσλήψεις 22.000 εκπαιδευτικών σε βάθος τριετίας. Οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες πάντως έχουν ήδη ξεκινήσει «πόλεμο» με το υπουργείο Παιδείας ζητώντας μεταξύ άλλων μαζικούς διορισμούς.
Μια από τις βασικές νέες προτάσεις αφορά την φοίτηση για τέσσερα χρόνια στο γυμνάσιο και δύο
στο λύκειο. Με αυτό το σύστημα το υπουργείο θεωρεί ότι θα εξασφαλιστεί ένας κορμός εκπαίδευσης στο Γυμνάσιο και το Λύκειο θα γίνει περισσότερο ερευνητικό με δυνατότητα επιλογής ομάδων μαθημάτων.
Σε ό,τι αφορά στο εξεταστικό σύστημα ο επικεφαλής της επιτροπής Αντώνης Λιάκος επεσήμανε οτι δεν πρόκειται σε πρώτο στάδιο να ανατραπεί, καθώς είναι αντικειμενικό , χωρίς να αποκλείει, ωστόσο, το ενδεχόμενο της ελεύθερης πρόσβασης σε τμήματα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης όπου οι υποψήφιοι είναι λιγότεροι από τις προσφερόμενες θέσεις.
Οι εκ βάθρων αλλαγές ξεκινούν από το νηπιαγωγείο με «σβήσιμο» από τον εκπαιδευτικό χάρτη των μισών νηπιαγωγείων, τη δημιουργία ψηφιακών βιβλίων και τη στροφή στην ψηφιοποίηση ακόμα και των πανεπιστημιακών σπουδών και τη μείωση των χρόνων σπουδών στο λύκειο.
Την ίδια ώρα ο Νίκος Φίλης μελετά σχέδιο προκειμένου οι καθηγητές να μπορούν να διδάσκουν περισσότερα του ενός γνωστικά αντικείμενα ενώ κάποια ΤΕΙ αναμένεται να ενταχθούν στο λύκειο καθώς ο υπουργός Παιδείας βλέπει και αλληλοεπικαλύψεις ορισμένων ΤΕΙ με πανεπιστημιακά τμήματα.
«Η βελτίωση του Λυκείου θα μπορούσε να γίνει μέσα από το σύστημα τέσσερα χρόνια Γυμνάσιο και δύο Λύκειο,» είπε ο πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικού Διαλόγου για την παιδεία Αντώνης Λιάκος στη συζήτηση για την Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση, στο πλαίσιο του Εθνικού Διαλόγου για την παιδεία και εκτίμησε ότι «με αυτό το σύστημα τα Λύκεια θα χορηγούν ένα αξιόπιστοι τίτλο σπουδών».
Σε ό,τι αφορά στις αλλαγές στα ΤΕΙ ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης τόνισε με νόημα οτι υπάρχει μία διασπορά Τεχνολογικών Ιδρυμάτων σε όλη τη χώρα με κάποια από αυτά να έχουν αντικείμενο που επικαλύπτεται από τα Πανεπιστήμια.
Σε ό,τι αφορά στα ΙΕΚ ο υπουργός θεωρεί ότι «στο σύνολό τους αποτελούν μία μεταλυκειακή βαθμίδα που θα μπορούσε ένα μέρος από αυτή να ενταχθεί στον χώρο της λυκειακής εκπαίδευσης. Πχ, με το 4ο έτος μαθητείας, το οποίο συζητούμε σε αυτή τη πρόταση που έχει διατυπώσει το υπουργείο, εν όψει της συζήτησης με τον ΟΟΣΑ και τη διαμόρφωση του συστήματος μαθητείας».
Για τα Πανεπιστήμια μία από τις προτάσεις που έχουν πέσει στο τραπέζι είναι η απελευθέρωση όσο το δυνατόν περισσότερων σχολών χαμηλής ζήτησης από το σύστημα των εξετάσεων.
Προϋπόθεση πάντως για την αλλαγή της δομής του Λυκείου είναι η ελάφρυνση των προγραμμάτων σπουδών, και η ενοποίηση ειδικοτήτων των εκπαιδευτικών.
Την ίδια ώρα σχέδιο κατάργησης των μισών νηπιαγωγείων της χώρας καταγγέλλουν οι εκπαιδευτικοί το υπουργείο Παιδείας. Αφορμή αποτέλεσε η ρύθμιση που κατατέθηκε στο σχέδιο νόμου για την έρευνα σύμφωνα με την οποία για πρώτη φορά εισάγεται διαφοροποίηση του αριθμού των νηπίων σε περίπτωση που πρόκειται για νηπιαγωγείο απομακρυσμένων, δυσπρόσιτων και παραμεθόριων περιοχών ή περιοχών με δυσκολίες πρόσβασης. Σύμφωνα με την πρόταση του υπουργείου Παιδείας από την επόμενη χρονιά απαιτείται α) ένας νηπιαγωγός για τουλάχιστον 14 νήπια για τα αστικά κέντρα και β) πέντε νήπια σε σχολικές μονάδες απομακρυσμένων, δυσπρόσιτων και παραμεθόριων περιοχών ή περιοχών με δυσκολίες πρόσβασης. Μέχρι σήμερα η ρύθμιση προέβλεπε γενικά το λιγότερο επτά (και όχι πάνω από 25) νήπια ανά νηπιαγωγό.
Από την πλευρά του το υπουργείο Παιδείας υποστηρίζει ότι η ρύθμιση αυτή συμβάλλει τα μέγιστα σε ορθολογική κατανομή του εκπαιδευτικού προσωπικού και εξοικονόμηση δαπανών.
Την ίδια ώρα «όχι» είπαν, σύμφωνα με πληροφορίες, οι εκπρόσωποι των Θεσμών στο αίτημα του Νίκου Φίλη για μόνιμες προσλήψεις 22.000 εκπαιδευτικών σε βάθος τριετίας. Οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες πάντως έχουν ήδη ξεκινήσει «πόλεμο» με το υπουργείο Παιδείας ζητώντας μεταξύ άλλων μαζικούς διορισμούς.
Τι αλλάζει με τα σχολικά βιβλία
Σε ό,τι αφορά στα σχολικά βιβλία προκειμένου αυτά να είναι στην ώρα τους την ερχόμενη χρονιά προωθείται ανασυσκευασία και χρησιμοποίηση των αχρησιμοποίητων αποθεμάτων βιβλίων, ανακύκλωση παλαιών χρησιμοποιημένων βιβλίων τετραδίων και δημιουργία e-books στο σύνολο των σχολικών τίτλων. Η δράση αυτή θα έχει ως αποτέλεσμα να συμπεριληφθεί η χώρα μας ανάμεσα σε αυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης που πρωτοπορούν εφαρμόζοντας σύγχρονες τεχνολογικές πρακτικές στον εφοδιασμό του σχολικού βιβλίου. Με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς θα είναι διαθέσιμοι σε μορφή e-book20 τίτλοι σχολικών βιβλίων λυκείου, ενώ η ολοκλήρωση της δράσης εκτιμάται σε 12- 15 μήνες.
protothema.gr
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016 16:20
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΣΗ ΘΕΣΕΩΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ(Π.Ε.Κ.) ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016 16:14
Μουσικό Σχολείο Τρικάλων: Ιστορία της Τέχνης -Εργασίες μαθητών
Μουσικό Σχολείο Τρικάλων: Ιστορία της Τέχνης -Εργασίες μαθητών
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016 16:12
ΕΛΜΕ Πρέβεζας: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΒΟΛΛΕΥ
Πρέβεζα, 25 Απριλίου 2016
ΔΕΛΤΙΟΥ ΤΥΠΟΥ
Η Ε.Λ.Μ.Ε Πρέβεζας συγχαίρει την ομάδα βόλεϊ αγοριών του 1ου ΓΕΛ Πρέβεζας για την επιτυχία τους στους Πανελλήνιους σχολικούς αγώνες.
Η διάκριση αυτή, εκτός του ότι είναι μια σημαντικότατη επιτυχία του τοπικού σχολικού αθλητισμού, σηματοδοτεί και την κατεύθυνση λειτουργίας των σχολείων, ως κυψέλη δημιουργικής ενασχόλησης και πολιτισμού, παράλληλα με την εκπαιδευτική και παιδευτική τους διάσταση.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016 16:11
Πανελλήνια Επιστημονική Ένωση Διευθυντών Σχολικών Μονάδων Π.Ε.: Ευχές!!!
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016 03:31
Τι αναφέρει το ΝΕΟ Π.Δ για την αξιολόγηση των μαθητών στο Λύκειο
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016 03:29
Τέλος οι συντάξεις άνω των 1.800 ευρώ -Οι μεγάλοι χαμένοι του νέου Ασφαλιστικού
ΣΧΟΛΙΟ: ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ 13η ΣΥΝΤΑΞΗ!
Μαχαίρι στις συντάξεις φέρνει το νέο Ασφαλιστικό που αναμένεται να ψηφιστεί μετά το Πάσχα. Οι μειώσεις που θα φέρει το σχέδιο νόμου της κυβέρνησης φθάνουν το 30% για τις κύριες συντάξεις και το 40% για τις επικουρικές.
Το νέο Ασφαλιστικό βάζει πλαφόν τις 2.000 ευρώ μεικτά δηλαδή 1.800 με 1.820 ευρώ καθαρά, για όσους παίρνουν μια σύνταξη και 3.000 ευρώ
καθαρά για όσους λαμβάνουν πολλαπλές συντάξεις.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 13, από τη ψήφιση του νέου νόμου έως και τις 31/12/2018 καμια ατομική σύνταξη δεν θα μπορεί να ξεπερνά τα 2.000 ευρώ συνυπολογιζομένων των εισφορών ασθενείας και αλληλεγγύης συνταξιούχων («καθαρά» περίπου στα 1.800 ευρώ - 1.820 ευρώ, κατα μέσο όρο) και τα 3.000 ευρώ «καθαρά» το άθροισμα πολλαπλών συντάξεων.
Μάλιστα, όπως σημειώνει η «Ημερησία του Σαββάτου», τα πλαφόν αυτά θα ισχύουν και για τις νέες συντάξεις που θα απονέμονται είτε με το παλαιό είτε με το νέο τρόπο υπολογισμού συντάξεων, για εκκρεμείς αιτήσεις και νέες αιτήσεις αντίστοιχα.
Ποιοι είναι οι μεγάλοι χαμένοι του νέου Ασφαλιστικού
Από το νέο Ασφαλιστικό αυτοί που θα δουν τις μεγαλύτερες επιπτώσεις στην τσέπη τους είναι οι εξής:
Το νέο Ασφαλιστικό βάζει πλαφόν τις 2.000 ευρώ μεικτά δηλαδή 1.800 με 1.820 ευρώ καθαρά, για όσους παίρνουν μια σύνταξη και 3.000 ευρώ
καθαρά για όσους λαμβάνουν πολλαπλές συντάξεις.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 13, από τη ψήφιση του νέου νόμου έως και τις 31/12/2018 καμια ατομική σύνταξη δεν θα μπορεί να ξεπερνά τα 2.000 ευρώ συνυπολογιζομένων των εισφορών ασθενείας και αλληλεγγύης συνταξιούχων («καθαρά» περίπου στα 1.800 ευρώ - 1.820 ευρώ, κατα μέσο όρο) και τα 3.000 ευρώ «καθαρά» το άθροισμα πολλαπλών συντάξεων.
Μάλιστα, όπως σημειώνει η «Ημερησία του Σαββάτου», τα πλαφόν αυτά θα ισχύουν και για τις νέες συντάξεις που θα απονέμονται είτε με το παλαιό είτε με το νέο τρόπο υπολογισμού συντάξεων, για εκκρεμείς αιτήσεις και νέες αιτήσεις αντίστοιχα.
Ποιοι είναι οι μεγάλοι χαμένοι του νέου Ασφαλιστικού
Από το νέο Ασφαλιστικό αυτοί που θα δουν τις μεγαλύτερες επιπτώσεις στην τσέπη τους είναι οι εξής:
- Οσοι δεν έχουν συνταξιοδοτηθεί,
- Οσοι λαμβάνουν σύνταξη άνω των 1.170 ευρώ το μήνα
- Οι συνταξιούχοι που λαμβάνουν μέρισμα από το Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων
- Οσοι δεν έχουν εισπράξει το εφάπαξ
Αναλυτικά, οι σημαντικότερς ανατροπές που φέρνει το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης συνοψίζονται στα εξής:
- Νέες συντάξεις: Μείωση έως και 30%
- Αναπηρικές: Μείωση έως και 40%
- Επικουρικές: Μείωση έως και 40% μέσω του επανυπολογισμού τους.
- Εφάπαξ: Μείωση έως και 15%
- Μερίσμα: Μείωση 32%
- Συντάξεις όσων εργάζονται: Μείωση έως και 60%
- ΕΚΑΣ: Μειώνονται οι δικαιούχοι, η παροχή καταργείται από 1/1/2020.
- Συντάξεις χηρείας: Μειώνονται οι δικαιούχοι, μπαίνει ηλικιακό όριο.
Οι επτά μεγάλες αλλαγές που φέρνει το νέο Ασφαλιστικό
- Υψηλότερες εισφορές για όλους με εξαίρεση τους χαμηλόμισθους. Οσοι έχουν παράλληλη ασφάλιση θα πληρώνουν διπλές εισφορές.
- Χαμηλότερες κύριες συντάξεις για τους νέους συνταξιούχους, λόγω του νέου τρόπου υπολογισμού. Ιδιαίτερα πλήττονται οι υψηλόμισθοι με πάνω από 25 έτη ασφάλισης.
- Αναπροσαρμόζονται οι επικουρικές που ήδη καταβάλλονται εφόσον το άθροισμα κύριας και επικουρικής σύνταξης του δικαιούχου υπερβαίνει το ποσό των χιλίων τριακοσίων (1.300) ευρώ.
- Μπαίνει πλαφόν στις συντάξεις, όπως περιγράφηκε παραπάνω. Ετσι κανείς συνταξιούχους δεν θα λαμβάνει έως τις 31/12/2018 πάνω από 3.072 ευρώ καθαρά, αν έχει πολλαπλές συντάξεις και 1.820 ευρώ καθαρά αν έχει μια σύνταξη.
- Καταργείται σταδιακά το ΕΚΑΣ, έως τα τέλη του 2019. Οι πρώτοι που θα χάσουν το επίδομα είναι οι 120.000 συνταξιούχου που λαμβάνουν σήμερα 30 ευρώ.
- Αναδρομικές μειώσεις, από 1/1/2016, θα γίνουν στα μερίσματα του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων για 280.000 συνταξιούχους και στα εκκρεμή εφάπαξ (προβλέπεται νέος τρόπος υπολογισμού με χαμηλότερα ποσοστά αναπλήρωσης).
- Ενοποιήσεις Ταμείων με ένα Ταμείο για κύρια ασφάλιση, ένα για την επικουρική και το εφάπαξ.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016 03:26
Δήλωση του Προέδρου της Επιτροπής Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία, καθηγητή Αντώνη Λιάκου
Δήλωση του Προέδρου της Επιτροπής Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία, καθηγητή Αντώνη Λιάκου:
Η Ενδιάμεση Έκθεση με τα πεπραγμένα του Διαλόγου που κυκλοφόρησε στους εκπαιδευτικούς κόμβους, αφορά την εσωτερική επικοινωνία των μελών της επιτροπής. Το κείμενο
που θα ανεβεί στον κόμβο του Υπουργείου τις επόμενες ημέρες, ετοιμάζεται και θα περιέχει επίσης και σύνοψη των προτάσεων που έχουν κατατεθεί από τους πολίτες. Ο τίτλος «Ενδιάμεση έκθεση» δείχνει ότι δεν πρόκειται για τελικό κείμενο προτάσεων, αλλά για ιδέες που συζητιούνται. Το τελικό κείμενο των προτάσεων θα κυκλοφορήσει στα τέλη Μαίου.
που θα ανεβεί στον κόμβο του Υπουργείου τις επόμενες ημέρες, ετοιμάζεται και θα περιέχει επίσης και σύνοψη των προτάσεων που έχουν κατατεθεί από τους πολίτες. Ο τίτλος «Ενδιάμεση έκθεση» δείχνει ότι δεν πρόκειται για τελικό κείμενο προτάσεων, αλλά για ιδέες που συζητιούνται. Το τελικό κείμενο των προτάσεων θα κυκλοφορήσει στα τέλη Μαίου.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016 03:25
Μαθήματα... αφελληνισμού στα μειονοτικά σχολεία της Θράκης
Επιχείρηση περιχαράκωσης της μειονοτικής εκπαίδευσης στη Θράκη και δημιουργία αρνητικού κλίματος για την ελληνική πολιτεία εκδηλώθηκε τις προηγούμενες δύο εβδομάδες στη Θράκη με αφορμή την ατυχή (υπηρεσιακή) αντίδραση στη σταδιακή κατάργηση σε ορισμένα μειονοτικά σχολεία της χρήσης της ελληνικής γλώσσας.
Με αφορμή την παρερμηνεία μιας εγκύκλιου που εκδόθηκε από την αρμόδια Περιφερειακή
Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας, υπήρξε μια πρωτοφανής κινητοποίηση η οποία, παρά τις διευκρινίσεις που αμέσως δόθηκαν, στράφηκε εναντίον του ελληνικού κράτους, επιχειρώντας έτσι τη δημιουργία ακόμη μεγαλύτερης καχυποψίας στα απλά μέλη της μειονότητας σε ό,τι αφορά τα δημόσια σχολεία.
Στα τέλη Μαρτίου, καθώς υπήρχαν καταγγελίες ότι σε ορισμένα μειονοτικά σχολεία είτε σε εσωτερικές διαδικασίες είτε στην επαφή με τα παιδιά (παραγγέλματα κ.λπ.) είχε σταματήσει να χρησιμοποιείται η ελληνική γλώσσα, ο επικεφαλής της Περιφερειακής Διεύθυνσης, Π. Κεραμάρης, απέστειλε εγκύκλιο σε όλα τα σχολεία, υπενθυμίζοντας ότι πρέπει να χρησιμοποιείται η ελληνική γλώσσα. Η διατύπωση έδωσε την ευκαιρία για παρερμηνείες, ότι δηλαδή ο κ. Κεραμάρης με την εγκύκλιό του... ανέτρεπε όλο το πλαίσιο της μειονοτικής εκπαίδευσης, απαγορεύοντας τη χρήση της τουρκικής γλώσσας. Ενώ ήταν προφανές ότι δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο και ενώ δόθηκαν διευκρινίσεις ξεκίνησε μια πραγματική εκστρατεία που δαιμονοποιούσε λίγο-πολύ την Ελλάδα, επειδή δήθεν επιχειρούσε την κατάργηση της τουρκικής γλώσσας από τη μειονοτική εκπαίδευση. Σε υψηλούς τόνους με ακραίες «κορώνες», οι γνωστές οργανώσεις (από αυτές που έχουν ξεφυτρώσει σαν μανιτάρια και πρωτοστατούν στη δυσφήμηση της χώρας μας στα διεθνή φόρα) και σε ηπιότερους οι τέσσερις βουλευτές (ο Αχμέτ Ιλχάν από το Ποτάμι κατέθεσε μάλιστα και ερώτηση στη Βουλή) ζήτησαν την κατάργηση της εγκυκλίου.
Από ορισμένες πλευρές υπήρξε προσπάθεια, ώστε να συνεχιστεί η ασάφεια και να θεωρηθεί ότι δεν απαιτείται η χρήση της ελληνικής γλώσσας στα μειονοτικά σχολεία. Βεβαίως, εκτός των προφορικών διευκρινίσεων, υπήρξε και γραπτή εγκύκλιος που ξεκαθάριζε ότι σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λοζάνης και τα Μορφωτικά Πρωτόκολλα τα μειονοτικά σχολεία είναι δίγλωσσα και αποτελεί πάγια θέση της χώρας η «ανεμπόδιστη χρήση και των δύο γλωσσών». Και εξηγείται επίσης για ποιον λόγο εκδόθηκε η αρχική επίμαχη εγκύκλιος, καθώς όπως επισημαίνεται «...δυστυχώς, παρατηρήθηκε το φαινόμενο να μη χρησιμοποιείται η μία από τις δύο γλώσσες σε κάποιες διαδικασίες που συνδέονται με τη λειτουργία του σχολείου..., γεγονός που δημιούργησε προβλήματα εντός της εκπαιδευτικής κοινότητας».
Περιοδεία
Δεν είναι τυχαίο ότι η ένταση αυτή συνέπεσε με την περιοδεία που πραγματοποίησε στη Θράκη ο Τούρκος πρέσβης Κερίμ Ουράς, ο οποίος έσπευσε να υιοθετήσει όλη αυτήν την επιχειρηματολογία. Ο κ. Ουράς πραγματοποίησε επισκέψεις με συμβολισμούς καθώς πέρασε από όλες τις οργανώσεις που λειτουργούν παράτυπα στη Θράκη και φυσικά από τους ψευδομουφτήδες.
Πραγματοποιώντας «ιδιωτική» επίσκεψη στο μειονοτικό Γυμνάσιο-Λύκειο ενημερώθηκε για τα «προβλήματα της μειονοτικής εκπαίδευσης» αλλά και για το συγκεκριμένο ζήτημα και έσπευσε να κάνει λόγο για «διάβρωση των εκπαιδευτικών δικαιωμάτων της μειονότητας που προκαλεί ανησυχία στην Τουρκία».
Ο Τούρκος διπλωμάτης μάλιστα παρέπεμψε στην πρωτοβουλία της Κύπρου για υιοθέτηση από την ΕΕ της τουρκικής ως επίσημης γλώσσας, κάνοντας μία τουλάχιστον ατυχή σύγκριση καθώς στην Κυπριακή Δημοκρατία όπου υπήρχε τουρκοκυπριακή κοινότητα (και όχι μειονότητα) η τουρκική γλώσσα είναι η επίσημη γλώσσα του κράτους... Στην «Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής» εξέφρασε την... απογοήτευσή του, επειδή βρήκε άδεια τα ράφια στη βιβλιοθήκη του Λυκείου, καθώς, όπως είπε, δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται ο έλεγχος των βιβλίων που φθάνουν στο σχολείο (σ.σ.: κάτι που προβλέπεται από τα Μορφωτικά Πρωτόκολλα), κάνοντας μάλιστα με προκλητικό τρόπο συγκρίσεις με «ολοκληρωτικά καθεστώτα όπως αυτά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο...».
Αλλά και ο ψευδομουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μετέ έσπευσε να εκμεταλλευθεί το επεισόδιο αυτό με κηρύγματα περί «χουντικής νοοτροπίας. Βασικός στόχος είναι ο έλεγχος των οικογενειών, ώστε να κρατήσουν εγκλωβισμένη τη μειονότητα σε ελεγχόμενα σε μεγάλο βαθμό από το τουρκικό προξενείο μειονοτικά σχολεία, τα οποία «παράγουν» αποφοίτους με πενιχρές γνώσεις της ελληνικής, ώστε η μοναδική ουσιαστική διέξοδος που έχουν να είναι τα πανεπιστήμια της Τουρκίας.
Καθώς τα τελευταία χρόνια παρά τις αντιξοότητες υπήρξε μια μακρά στροφή προς τα δημόσια σχολεία, στο προξενείο κτύπησε «καμπανάκι» και έτσι με κάθε ευκαιρία επιχειρείται να πληγεί η δημόσια εκπαίδευση. Φυσικά και εδώ υπάρχουν ευθύνες της πολιτείας η οποία αφήνει ολόκληρες περιοχές έρμαιο του προξενείου.
Χαρακτηριστικό δείγμα είναι ο οικισμός των Ρομά στο Δροσερό, όπου, παρά το αίτημα του συλλόγου «Ελπίδα» με επικεφαλής τη Σ. Σαμπιχά, που έχει βραβευθεί και από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, για τη λειτουργία και Γυμνασίου αλλά και άλλων τάξεων στο Δημοτικό ώστε να μπορεί το σύστημα να ανταποκριθεί στον μεγάλο αριθμό μαθητών, δεν υπάρχει ανταπόκριση. Ετσι και παρά την προσπάθεια που ξεκίνησε με τη στήριξη και μεγάλων ιδιωτικών ιδρυμάτων που την ενίσχυσαν, καθημερινά στον οικισμό κάνουν την εμφάνισή τους είτε αυτοσχέδια τζαμιά είτε σχολεία διδασκαλίας του Κορανίου, τα οποία φυσικά ελέγχονται από τον ψευδομουφτή Α. Μετέ και το προξενείο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΣΤΡΙΩΤΗΣ
ΕΘΝΟΣ
Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας, υπήρξε μια πρωτοφανής κινητοποίηση η οποία, παρά τις διευκρινίσεις που αμέσως δόθηκαν, στράφηκε εναντίον του ελληνικού κράτους, επιχειρώντας έτσι τη δημιουργία ακόμη μεγαλύτερης καχυποψίας στα απλά μέλη της μειονότητας σε ό,τι αφορά τα δημόσια σχολεία.
Στα τέλη Μαρτίου, καθώς υπήρχαν καταγγελίες ότι σε ορισμένα μειονοτικά σχολεία είτε σε εσωτερικές διαδικασίες είτε στην επαφή με τα παιδιά (παραγγέλματα κ.λπ.) είχε σταματήσει να χρησιμοποιείται η ελληνική γλώσσα, ο επικεφαλής της Περιφερειακής Διεύθυνσης, Π. Κεραμάρης, απέστειλε εγκύκλιο σε όλα τα σχολεία, υπενθυμίζοντας ότι πρέπει να χρησιμοποιείται η ελληνική γλώσσα. Η διατύπωση έδωσε την ευκαιρία για παρερμηνείες, ότι δηλαδή ο κ. Κεραμάρης με την εγκύκλιό του... ανέτρεπε όλο το πλαίσιο της μειονοτικής εκπαίδευσης, απαγορεύοντας τη χρήση της τουρκικής γλώσσας. Ενώ ήταν προφανές ότι δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο και ενώ δόθηκαν διευκρινίσεις ξεκίνησε μια πραγματική εκστρατεία που δαιμονοποιούσε λίγο-πολύ την Ελλάδα, επειδή δήθεν επιχειρούσε την κατάργηση της τουρκικής γλώσσας από τη μειονοτική εκπαίδευση. Σε υψηλούς τόνους με ακραίες «κορώνες», οι γνωστές οργανώσεις (από αυτές που έχουν ξεφυτρώσει σαν μανιτάρια και πρωτοστατούν στη δυσφήμηση της χώρας μας στα διεθνή φόρα) και σε ηπιότερους οι τέσσερις βουλευτές (ο Αχμέτ Ιλχάν από το Ποτάμι κατέθεσε μάλιστα και ερώτηση στη Βουλή) ζήτησαν την κατάργηση της εγκυκλίου.
Από ορισμένες πλευρές υπήρξε προσπάθεια, ώστε να συνεχιστεί η ασάφεια και να θεωρηθεί ότι δεν απαιτείται η χρήση της ελληνικής γλώσσας στα μειονοτικά σχολεία. Βεβαίως, εκτός των προφορικών διευκρινίσεων, υπήρξε και γραπτή εγκύκλιος που ξεκαθάριζε ότι σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λοζάνης και τα Μορφωτικά Πρωτόκολλα τα μειονοτικά σχολεία είναι δίγλωσσα και αποτελεί πάγια θέση της χώρας η «ανεμπόδιστη χρήση και των δύο γλωσσών». Και εξηγείται επίσης για ποιον λόγο εκδόθηκε η αρχική επίμαχη εγκύκλιος, καθώς όπως επισημαίνεται «...δυστυχώς, παρατηρήθηκε το φαινόμενο να μη χρησιμοποιείται η μία από τις δύο γλώσσες σε κάποιες διαδικασίες που συνδέονται με τη λειτουργία του σχολείου..., γεγονός που δημιούργησε προβλήματα εντός της εκπαιδευτικής κοινότητας».
Περιοδεία
Δεν είναι τυχαίο ότι η ένταση αυτή συνέπεσε με την περιοδεία που πραγματοποίησε στη Θράκη ο Τούρκος πρέσβης Κερίμ Ουράς, ο οποίος έσπευσε να υιοθετήσει όλη αυτήν την επιχειρηματολογία. Ο κ. Ουράς πραγματοποίησε επισκέψεις με συμβολισμούς καθώς πέρασε από όλες τις οργανώσεις που λειτουργούν παράτυπα στη Θράκη και φυσικά από τους ψευδομουφτήδες.
Πραγματοποιώντας «ιδιωτική» επίσκεψη στο μειονοτικό Γυμνάσιο-Λύκειο ενημερώθηκε για τα «προβλήματα της μειονοτικής εκπαίδευσης» αλλά και για το συγκεκριμένο ζήτημα και έσπευσε να κάνει λόγο για «διάβρωση των εκπαιδευτικών δικαιωμάτων της μειονότητας που προκαλεί ανησυχία στην Τουρκία».
Ο Τούρκος διπλωμάτης μάλιστα παρέπεμψε στην πρωτοβουλία της Κύπρου για υιοθέτηση από την ΕΕ της τουρκικής ως επίσημης γλώσσας, κάνοντας μία τουλάχιστον ατυχή σύγκριση καθώς στην Κυπριακή Δημοκρατία όπου υπήρχε τουρκοκυπριακή κοινότητα (και όχι μειονότητα) η τουρκική γλώσσα είναι η επίσημη γλώσσα του κράτους... Στην «Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής» εξέφρασε την... απογοήτευσή του, επειδή βρήκε άδεια τα ράφια στη βιβλιοθήκη του Λυκείου, καθώς, όπως είπε, δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται ο έλεγχος των βιβλίων που φθάνουν στο σχολείο (σ.σ.: κάτι που προβλέπεται από τα Μορφωτικά Πρωτόκολλα), κάνοντας μάλιστα με προκλητικό τρόπο συγκρίσεις με «ολοκληρωτικά καθεστώτα όπως αυτά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο...».
Αλλά και ο ψευδομουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μετέ έσπευσε να εκμεταλλευθεί το επεισόδιο αυτό με κηρύγματα περί «χουντικής νοοτροπίας. Βασικός στόχος είναι ο έλεγχος των οικογενειών, ώστε να κρατήσουν εγκλωβισμένη τη μειονότητα σε ελεγχόμενα σε μεγάλο βαθμό από το τουρκικό προξενείο μειονοτικά σχολεία, τα οποία «παράγουν» αποφοίτους με πενιχρές γνώσεις της ελληνικής, ώστε η μοναδική ουσιαστική διέξοδος που έχουν να είναι τα πανεπιστήμια της Τουρκίας.
Καθώς τα τελευταία χρόνια παρά τις αντιξοότητες υπήρξε μια μακρά στροφή προς τα δημόσια σχολεία, στο προξενείο κτύπησε «καμπανάκι» και έτσι με κάθε ευκαιρία επιχειρείται να πληγεί η δημόσια εκπαίδευση. Φυσικά και εδώ υπάρχουν ευθύνες της πολιτείας η οποία αφήνει ολόκληρες περιοχές έρμαιο του προξενείου.
Χαρακτηριστικό δείγμα είναι ο οικισμός των Ρομά στο Δροσερό, όπου, παρά το αίτημα του συλλόγου «Ελπίδα» με επικεφαλής τη Σ. Σαμπιχά, που έχει βραβευθεί και από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, για τη λειτουργία και Γυμνασίου αλλά και άλλων τάξεων στο Δημοτικό ώστε να μπορεί το σύστημα να ανταποκριθεί στον μεγάλο αριθμό μαθητών, δεν υπάρχει ανταπόκριση. Ετσι και παρά την προσπάθεια που ξεκίνησε με τη στήριξη και μεγάλων ιδιωτικών ιδρυμάτων που την ενίσχυσαν, καθημερινά στον οικισμό κάνουν την εμφάνισή τους είτε αυτοσχέδια τζαμιά είτε σχολεία διδασκαλίας του Κορανίου, τα οποία φυσικά ελέγχονται από τον ψευδομουφτή Α. Μετέ και το προξενείο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΣΤΡΙΩΤΗΣ
ΕΘΝΟΣ
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016 03:23
Ενημερωτική επιστολή του Συλλόγου Αναπληρωτών Νηπιαγωγών σχετικά με το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας.
Σύλλογος Αναπληρωτών ΝηπιαγωγώνΑρ. Μητρώου: 30155/2014
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.">sylanny2014@gmail.com
Τηλ. : 6945966155/6948577400
Αθήνα, 24/4/2016
Αρ.Πρωτ.: 31
ΠΡΟΣ:Ανώτατη Συνομοσπονδία
Γονέων και Μαθητών Ελλάδας
Θέμα :«Ενημέρωση γονέων και κηδεμόνων για την επικείμενη ρύθμιση για τα νηπιαγωγεία»
Αγαπητοί γονείς
ο Σύλλογος Αναπληρωτών Νηπιαγωγών στα πλαίσια της κινητοποίησής του ενάντια στην επικείμενη ρύθμιση του Υπουργείου Παιδείας με την οποία αυξάνεται ο ελάχιστος αριθμός νηπίων από 7 σε 14 μαθητές, σας ενημερώνει για τα εξής :
· Η επικείμενη ρύθμιση αν και περιορίζει τον σχετικό αριθμό σε 5 μαθητές (για περιοχές δυσπρόσιτες, απομακρυσμένες και άλλες) θα οδηγήσει σε κλείσιμο νηπιαγωγείων ,αποκλεισμό προνηπίων από τη δημόσια προσχολική εκπαίδευση και απώλεια εκατοντάδων θέσεων εργασίας.
· Σύμφωνα με πληροφορίες από το Υπουργείο Παιδείας και σχετική νύξη σε σχετικό Δελτίο Τύπου που εξέδωσε, ο αριθμός των 14 μαθητών θα καλύπτεται από νήπια και προνήπια. Ωστόσο είναι απαραίτητη η νομοθετική κατοχύρωση της διετούς υποχρεωτικής προσχολικής εκπαίδευσης και αυτό θα πρέπει να γίνει στο παρόν σχέδιο νόμου.
· Είναι απαραίτητη και αναγκαία η ενημέρωση και προτροπή όλων των γονέων για την ανάγκη στήριξης του δημόσιου νηπιαγωγείου,με την εγγραφή όλων των προνηπίων σε αυτό.Μόνο έτσι θα αποφευχθεί ο κίνδυνος συγχωνεύσεων και καταργήσεων τμημάτων νηπιαγωγείων.
Είμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω ενημέρωση
Μετά τιμής,
Για το Δ.Σ. του Σ.Α.Ν.
|
Η Πρόεδρος
Μαρία Σπανού
|
|
Η Γραμματέας
Κλεοπάτρα
Μαντζουράνη
|
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016 03:20
Δ.Α.Κ.Ε. ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ Δ.Ε.: ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ Ε.Λ.Μ.Ε. ΚΟΖΑΝΗΣ
Χαιρετίζουμε την επιτυχία της Δ.Α.Κ.Ε. Κοζάνης στις εκλογές της τοπικής Ε.Λ.Μ.Ε. και συγχαίρουμε όλα τα στελέχη της παράταξης που συμμετείχαν στη νικηφόρα αυτή μάχη. Πάντα
πρωτοπόροι στον αγώνα για την προάσπιση της δημόσιας δωρεάν παιδείας και των δίκαιων αιτημάτων-διεκδικήσεων όλων των μονίμων και αναπληρωτών συναδέλφων.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ
(20-4-2016)
Δ.Α.Κ.Ε. Δ.Ε.: 42%- 3 έδρες
ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ: 28,2%- 2 έδρες
ΑΣΚ-ΠΑ.ΜΕ.: 17,1%- 2 έδρες
ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ: 12,6%- 1 έδρα
Δ.Α.Κ.Ε. ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ Δ.Ε.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
 Η Ιταλική εισβολή - YouTube.png "Ελληνοϊταλικός πόλεμος")
