Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Απρίλιος 2018 - ΔΙΚΤΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ dictyo.gr

Ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται πως έχει απαντήσει στο δίλημμα «διαχειρίσιμη ήττα ή διακυβέρνηση μέχρι τέλους της θητείας». Επέλεξε το δεύτερο. Δεν θέλει να πετάξει έναν χρόνο εξουσίας, με όλα τα προνόμια που αυτή παρέχει σε υπουργούς, βουλευτές, στελέχη, συγγενείς, αγαπητικούς και αγαπητικές.

Επί πλέον, ο Α.Τσίπρας και οι συνεργάτες του πιστεύουν πως μπορεί να γυρίσουν το παιχνίδι, μέσα από έναν κατακλυσμό παροχών, από το απόθεμα των 20 δισεκατομμυρίων ευρώ, στον ενάμισι χρόνο που απομένει.

Ούτως ή άλλως, και αν χάσουν, τον λογαριασμό θα τον πληρώσουν οι επόμενοι.

Αυτή η στρατηγική όμως, πάσχει σε δύο σημεία.

1. Τον Μάιο του 2019, θα διεξαχθούν οι ευρωεκλογές. Σε αυτές πολύ πιθανόν να καταγραφεί ένα ιδιαίτερα δυσμενές αποτέλεσμα για τον ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που θα βαρύνει καθοριστικά στις εκλογές που θα γίνουν τέσσερις μήνες αργότερα.

Θα έχει διαμορφωθεί ένα κλίμα που θα στρέψει όσους ψηφίζουν κάθε φορά τον διαφαινόμενο νικητή, προς της Νέα Δημοκρατία. Δεν θα έχουμε απλώς μια παράσταση νίκης, αλλά ένα εκλογικό αποτέλεσμα, πρόκριμα για τις εθνικές εκλογές.

Να υπενθυμίσω πως στις Ευρωεκλογές του 2014, η διαφορά μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ ήταν τέσσερις μονάδες υπέρ του δεύτερου και στις εθνικές εκλογές που διεξήχθησαν μετά από οκτώ μήνες, ανήλθε στις 8.5 μονάδες. Διπλασιάστηκε, γιατί ήταν ολοφάνερο πως αυτός θα ήταν ο νικητής.

Συνεπώς, αν ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να αποφύγει αυτό το δυσάρεστο σενάριο θα πρέπει να διενεργήσει ταυτόχρονα τις εθνικές εκλογές με τις ευρωεκλογές.

2. Αν οι εκλογές διεξαχθούν το 2019 αυτό θα σημαίνει πως η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ έχει εγκαταλείψει την ιδέα να εκβιάσει εκλογές με μοχλό την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας, τον Μάρτιο του 2020. Αν βέβαια έχει αυτήν την δυνατότητα.

Θα είναι υπερβολικό και θα αποβεί σε βάρος του, αν μερικούς μήνες μετά τις εθνικές εκλογές στείλει τον λαό και πάλι στις κάλπες. Άλλωστε, μέσα σε λίγους μήνες δεν αλλάζει η διάθεση του εκλογικού σώματος, καθώς δεν έχει αρχίσει ακόμα η κυβερνητική φθορά.

Συνεπώς, ο χρόνος των εκλογών είναι συνυφασμένος με μιαν ευρύτερη στρατηγική της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν γνωρίζω αν είναι σε θέση να χαράξει.

Εννοείται, πως αν προκρίνει ως χρόνο διεξαγωγής των εκλογών το φθινόπωρο του 2018, διατηρεί ζωντανή την επιλογή να προκαλέσει εκ νέου εκλογές το 2020. Αν μάλιστα έχει ηττηθεί με ένα ποσοστό άνω του 25% μπορεί να προσβλέπει σε ένα δυναμικό come-back, με δεδομένο πως οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική.

Ασκήσεις επί χάρτου, θα πει ο αναγνώστης. Πάντα οι σχεδιασμοί είναι ασκήσεις επί χάρτου, αλλά επιβάλλεται να γίνονται, γιατί πάνω στο κεντρικό τους κομμάτι μπορεί να αναπτυχθούν πολλές παραλλαγές, αναλόγως των εξελίξεων.

Κανένα σοβαρό κόμμα δεν βαδίζει στα τυφλά. Επιδιώκει αυτό να δημιουργεί γεγονότα και όχι να σέρνεται από αυτά. Να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων.

Βέβαια, όσο κυλά ο χρόνος και πλησιάζει το όριο της τετραετίας, τόσο χάνεται και το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού από την εκάστοτε κυβέρνηση.

Η Ιστορία έχει δείξει πως ο πληρέστερος σχεδιασμός μπορεί να ανατραπεί από ένα απρόβλεπτο γεγονός. Και στην περίπτωση της πατρίδας μας έχουν συσσωρευθεί τόσα προβλήματα και τόσες εντάσεις, που μια έκρηξη από ένα τυχαίο συμβάν δεν μπορεί να αποκλειστεί.

Υποθέτω, πως τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου, θα προετοιμάζονται για όλα τα ενδεχόμενα. Υποθέτω.

Του Σάκη Μουμτζή

liberal.gr

Κατηγορία Πολιτική

Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη, 05 Απριλίου 2018 01:35

Ποιος έχει εμπιστοσύνη στον Τσίπρα;

Γιατί δεν κάθονται σε ένα τραπέζι ο Κυριάκος με τον Αλέξη να λύσουν όλα τα προβλήματα; Να κάνουν μία συναίνεση βρε αδελφέ!

Να δούμε τον Άδωνι με τον Πολάκη αγκαλιά;

Σύμφωνα με τον τελευταίο αστικό μύθο αυτό το αποτρέπουν οι «ακροδεξιοί νεοφιλελεύθεροι».

Όλο αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο. Το ήθελαν από το 2015, αν όχι από το 2012.

Τα ίδια σενάρια έρχονται και ξαναέρχονται στην επιφάνεια. Με εντυπωσιακή επιμονή.

Το αξιοπερίεργο είναι ότι εκφράζονται μόνο από αυτή την πλευρά! Είτε πρόκειται για καραμανλικούς (πρώην ή νυν είναι κάτι αδιευκρίνιστο) είτε για ανθρώπους που άλλαξαν αιφνιδίως άποψη για τα πράγματα, όπως ο κ. Μαραντζίδης.

Δεν ακούγονται από την άλλη πλευρά, τους άμεσα ενδιαφερόμενους.

Δεν έχουμε ακούσει μία δήλωση από στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ που να λέει «τι καλά θα ήταν να συνεννοηθούμε με τον Κυριάκο». Εκείνο που ακούμε είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να συνεννοηθεί με την Νέα Δημοκρατία, αν έλειπε απ’ αυτή ο Κυριάκος, ο Άδωνις και το μισό κόμμα ακόμη!

Αυτό, φίλοι και φίλες, δεν λέγεται συναίνεση, αλλά πρόσκληση για την δημιουργία ενός νέου Δεξιού κόμματος. Την ίδια ώρα οι εφημερίδες του καθεστώτος προβάλουν κάθε πικραμένο που θα ήθελε να ηγηθεί αυτού του κόμματος!

Η συναίνεση είναι γενικά ένα καλό πράγμα.

Θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί το 2012, όταν ο Σαμαράς αποφάσισε να συναινέσει με τον «προαιώνιο εχθρό», το ΠΑΣΟΚ και με την ανανεωτική αριστερά της ΔΗΜΑΡ και του Φώτη Κουβέλη.

Έξω από αυτό το τόξο που διαμορφώθηκε τότε ήταν η ακροδεξιά και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Αλέξης Τσίπρας αρνήθηκε τότε να συναινέσει. Και μάλιστα σε οτιδήποτε. Αν είχε εφαρμόσει μια πιο ήπια αντιπολίτευση, η χώρα θα ήταν σήμερα σε μια τελείως διαφορετική κατάσταση.

Αλλά και στην συνέχεια!

Ο Αλέξης Τσίπρας ακολούθησε πρακτικές ακραίου διχασμού σε όλη την διάρκεια της πρωθυπουργικής του θητείας. Η αντιπολίτευση του πρόσφερε την συναίνεση αρκετές φορές κι εκείνος εκμεταλλεύτηκε το γεγονός για να της προξενήσει πολιτική ζημιά!

Δεν έχει υπάρξει άλλη φορά πολιτικός στην Ελλάδα με ανάλογη συμπεριφορά!

Και τι ακριβώς ζητούν οι αιτούντες την συναίνεση; Να πάει ο Κυριάκος να… παρακαλέσει για κάτι που έχει ήδη προσφέρει αρκετές φορές; Να πέσει γι αυτό στα πόδια του Αλέξη, ο οποίος θα… σκεφτεί αν θα το δεχτεί;

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει ζητήσει συναίνεση. Προσέξτε το αυτό! Δεν υπάρχει αίτημα για συναίνεση. Δεν έχει ζητήσει την βοήθεια της αντιπολίτευσης σε ένα θέμα. Προς τι λοιπόν όλη αυτή η συζήτηση;

Προφανώς και υπάρχει μία λογική πίσω από αυτές τις… προτάσεις.

Είναι σαφές ότι η πτώση του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι από μόνη της αρκετή για να μπορέσει η χώρα να αλλάξει σελίδα.

Είναι πάντως μία καλή αρχή!

Υπάρχουν, ωστόσο, στελέχη από τον χώρο της πολιτικής και της αγοράς που αναζητούν ρόλο στην προοπτική μιας αδύναμης νίκης του Κυριάκου και στην λύση μιας Οικουμενικής κυβέρνησης.

Την ίδια ώρα στον ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζουν όλο αυτό το σκηνικό με συμπάθεια.

Πρώτον, επειδή δημιουργεί τάσεις εσωστρέφειας σε ένα κομμάτι της αντιπολίτευσης.

Δεύτερον, πρόκειται αντικειμενικά για ένα «μαξιλαράκι» στις επιπτώσεις που θα έχει για τον ΣΥΡΙΖΑ και στα στελέχη του η εκλογική τους ήττα.

Αλήθεια, πόσο έτοιμος είναι πραγματικά ο Αλέξης Τσίπρας να συζητήσει περί συναίνεσης;

Σίγουρα αυτό σκεπτότανε όταν οργάνωνε τις κινήσεις του για το Μακεδονικό ή όταν επέτρεπε να συμβεί όλο αυτό που συνέβη με την Novartis.

Είναι ο ίδιος Τσίπρας του πρώτου εξαμήνου του 2015 και του άθλιου δημοψηφίσματος.

Είναι ο ίδιος Τσίπρας που ζήτησε την συναίνεση των κομμάτων για να περάσει το τρίτο μνημόνιο από την Βουλή και στην συνέχεια κατηγόρησε τους πολιτικούς του αντιπάλους ακριβώς γι αυτό, για την βοήθεια που του προσέφεραν!

Ποιος έχει εμπιστοσύνη στον Αλέξη Τσίπρα;

Θανάσης Μαυρίδης
liberal.gr

Κατηγορία Πολιτική

Διαβάστε περισσότερα...