Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Απρίλιος 2018 - ΔΙΚΤΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ dictyo.gr

Σάββατο, 07 Απριλίου 2018 01:53

Επιστολή ΕΠΕ - Σχετικά με τα Κέντρα Πληροφορικής & Νέων Τεχνολογιών (ΚΕ.ΠΛΗ.ΝΕ.Τ.)

Αξιότιμε κ. κ. Υπουργέ. Πρόσφατα ανακοινώθηκε και τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση (η οποία έχει πια λήξει), σχέδιο νόμου με θέμα: “Αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις” 1, στο άρθρο 14 του οποίου αναφέρεται πως -ούτε λίγο ούτε πολύ- καταργούνται ουσιαστικά τα Κέντρα Πληροφορικής & Νέων Τεχνολογιών (ΚΕ.ΠΛΗ.ΝΕ.Τ.) που βρισκόταν έως τώρα στις Δ/νσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της χώρας.

Προς:	Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας & Θρησκευμάτων
Κοιν:	Γραφεία Τύπου πολιτικών κομμάτων, Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης

Αθήνα, 30/3/2018

Αξιότιμε κ. κ. Υπουργέ.

Πρόσφατα ανακοινώθηκε και τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση (η οποία έχει πια λήξει), σχέδιο νόμου με θέμα: "Αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις" ¹, στο άρθρο 14 του οποίου αναφέρεται πως -ούτε λίγο ούτε πολύ- καταργούνται ουσιαστικά τα Κέντρα Πληροφορικής & Νέων Τεχνολογιών (ΚΕ.ΠΛΗ.ΝΕ.Τ.) που βρισκόταν έως τώρα στις Δ/νσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της χώρας. Και μάλιστα αυτό, λίγο καιρό αφότου όλοι οι υπηρετούντες στα ΚΕΠΛΗΝΕΤ της Ελλάδας σας είχαν επισημάνει με υπόμνημα που υπογράφεται από 105 επιστήμονες τη χρησιμότητα και τις ανάγκες που καλύπτουν τα εν λόγω Κέντρα². Λίγο χρόνο μετά που η Κυβέρνησή σας κατάργησε την λεγόμενη τρίωρη εργαστηριακή απασχόληση των υπευθύνων Σχολικών Εργαστηρίων Πληροφορικής (Σ.Ε.Π.Ε.ΗΥ).
Δυστυχώς φαίνεται να μην σας ενδιαφέρει καθόλου η άποψη των Ελλήνων Πληροφορικών για την υποστήριξη των εκπαιδευτικών μονάδων και δομών, ενώ πάλι αποδεικνύεται εμπράκτως μια πρακτική εκδίωξης θα λέγαμε των Πληροφορικών από τον χώρο της Εκπαίδευσης.
κ. Υπουργέ.
Οι Πληροφορικοί της χώρας έχουμε κουραστεί πια να διεκδικούμε τα αυτονόητα· όχι για εμάς, αλλά για τους Έλληνες μαθητές. Θα αρκεστούμε να σας υπενθυμίσουμε το υπόμνημα που αναφέραμε αρχικά³ με την παρατήρηση πως παραμένει επίκαιρο και η Ένωσή μας το προσυπογράφει και υιοθετεί στο ακέραιο. Φοβούμαστε όμως πως απευθυνόμαστε σε "ώτα μη ακουόντων". Κλείνουμε, με την ελπίδα να κάνουμε λάθος στο τελευταίο, πράγμα που θα φανεί από την ανταπόκρισή σας όχι σ’ εμάς, αλλά στους πάνω από 1080 πολίτες (εκπαιδευτικούς ως επί το πλείστον) που σχολίασαν αρνητικά το άρθρο 14 του παραπάνω σχεδίου νόμου. Αυτοί τουλάχιστον έχουν καταλάβει την αξία ύπαρξης των ΚΕ.ΠΛΗ.ΝΕ.Τ. όπως ήταν ως τώρα.

Με εκτίμηση,

Το ΔΣ της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας (ΕΠΕ)

Ο Πρόεδρος	Ο Αντιπρόεδρος	Ο Γενικός Γραμματέας	Ο Ειδικός Γραμματέας	Η Ταμίας
Δημήτρης Κυριακός	Γιάννης Κιομουρτζής	Χάρης Γεωργίου	Φώτης Αλεξάκος	Λένα Καπετανάκη
proedros<στο>epe.org.gr	antiproedros<στο>epe.org.gr	gen_grammateas<στο>epe.org.gr	eid_grammateas<στο>epe.org.gr	tamias<στο>epe.org.gr
Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας, Τ.Θ. 13801, Τ.Κ. 10310, Αθήνα Email: info<στο>epe.org.gr – Τηλέφωνο/Fax: 211-7907675

1
2
3

Αρχεία:: L18-0330-01V1_KEPLHNET.pdf177 Ki

Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο, 07 Απριλίου 2018 01:52

«Πάμε και θα δούμε» με αναλογική;

Σήμερα μας κυβερνούν δήθεν αριστεροί με ακροδεξιούς, που στην πραγματικότητα ούτε οι μεν είναι το ένα, ούτε οι δε το άλλο, αντίθετα, όλοι είναι ιδεολογικά τίποτε, κυνικοί και αδιάφοροι (και άσχετοι) για την Πολιτική, απολύτως εθισμένοι και επικεντρωμένοι στην εξουσία και την κατάληψή της και, βεβαίως, μεταξύ τους εντελώς απαράλλαχτοι (γιατί πείτε μου, ένας ανεξάρτητος παρατηρητής που βλέπει τον Πολάκη, το Σπίρτζη ή τον Κουικ μπορεί να καταλάβει ποιος είναι του ΣΥΡΙΖΑ και ποιος των ΑΝΕΛ);

Πώς λειτουργεί το μυαλό, είναι ένα φοβερό πράγμα.

Τις προάλλες συζητούσα με κύριο επιφανή και γνώστη των πολιτικών πραγμάτων για τον εκλογικό νόμο που θα ισχύσει στις μεθεπόμενες εκλογές, σύμφωνα με την τρέχουσα νομοθεσία, δηλαδή την απλή αναλογική.

“Θα είναι μια καταστροφή”, είπε με τόνο δραματικό. “Η χώρα μας δεν τις αντέχει τις κυβερνήσεις συνεργασίας, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλουν άκρη αυτοί, θα μπούμε σε μια περίοδο πρωτοφανούς πολιτικής αστάθειας, θα δούμε πράγματα που δεν έχουμε ξαναδεί”.

Ένευσα συγκαταβατικά, βεβαίως, συλλογιζόμενος τη βαρύτητα του διακυβεύματος, μα μετά άρχισα να σκέφτομαι διάφορα πράγματα με αφετηρία αυτή την τοποθέτηση, σταδιακά, ένα ένα.

Πρώτον: Το “θα δούμε πράγματα που δεν έχουμε ξαναδεί” ακούγεται πολύ λιγότερο τρομακτικό ως έκφραση πια. Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει τόσα πράγματα που δεν είχαμε ξαναδεί, που το αίσθημα της έκπληξης έχει πια σχεδόν τελείως σβήσει. Δηλαδή, έχουμε δει τον παρουσιαστή τηλεπαιχνιδιών να γίνεται Πρόεδρος των ΗΠΑ, το Brexit και το Δημήτρη Καμμένο Αντιπρόεδρο της Βουλής, πόσο πιο τρομερά να είναι τα επόμενα “πράγματα που δεν έχουμε ξαναδεί”;

Δεύτερον: Η χώρα μας μπορεί να μην έχει μεγάλη παράδοση κυβερνήσεων συνεργασίας, αλλά έχει κάτι άλλο: Κυβέρνηση συνεργασίας. Εδώ και επτά χρόνια δεν έχουμε μονοκομματικές, αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Την Ελλάδα πλέον την κυβερνάνε μόνο κόμματα συνεργασίας δύο ή περισσότερων κομμάτων.

Τρίτον, κι εδώ οι συνειρμοί πηδάνε από θέμα σε θέμα, και δη σ’ αυτό που είναι και το θέμα του σημερινού άρθρου: Η κυβέρνηση συνεργασίας που έχει σήμερα η Ελλάδα είναι ένα φαινόμενο σπάνιο στον κόσμο, κι αυτό είναι κάτι που συχνά ξεχνάμε.

Πρόσφατα η Γερμανία, μετά από πέντε μήνες διαβουλεύσεων, απέκτησε τη δικιά της κυβέρνηση συνεργασίας. Πέντε μήνες τους πήρε να τη φτιάξουν. Κυβέρνηση είναι, βέβαια, δεν είναι παστιτίσιο να το φτιάξεις σε ένα απόγευμα. Αλλά μήνες ολόκληροι;

Τι κουβέντιαζαν τόσους μήνες; Η απάντηση είναι: ένα κείμενο.

Οι κυβερνήσεις συνεργασίας στα περισσότερα πολιτισμένα μέρη του κόσμου σχηματίζονται όταν τα κόμματα που συνεργάζονται συμφωνούν στις βασικές πολιτικές που θα ακολουθήσουν κατά τη διάρκεια της θητείας τους.

Αυτές τις πολιτικές τις βάζουν κάτω σε ένα χαρτί, το οποίο ουσιαστικά είναι ένα νέο πρόγραμμα διακυβέρνησης.

Όλα τα κόμματα έχουν τα δικά τους προγράμματα, βέβαια, με τα οποία κατέβηκαν στις εκλογές και για τα οποία ψηφίστηκαν από το λαό, αλλά για να συνεργαστούν μετά τις εκλογές πρέπει να συναποφασίσουν τι από όσα έλεγαν (τα διαφορετικά μεταξύ τους) προγράμματά τους θα κρατήσουν και τι θα πετάξουν.

Οπότε κάθονται και διαπραγματεύονται πάνω στο κείμενο για μήνες.

Θα αυξήσουμε τις δαπάνες για την παιδεία;

Θα μειώσουμε τη φορολογία;

Σε ποιους τομείς θα επενδύσουμε;

Τι στάση θα κρατήσουμε στα βασικά θέματα εξωτερικής πολιτικής;

Βεβαίως, διαπραγματεύονται κι άλλα πράγματα, όπως τη μοιρασιά των υπουργείων, αλλά αυτά είναι πιο απλά και όντως λύνονται ακόμα και σε ένα απόγευμα.

Η οριστικοποίηση του τελικού κειμένου που λέγεται “προγραμματική συμφωνία” είναι η χρονοβόρα διαδικασία, ειδικά σε περιπτώσεις που οι κυβερνήσεις προκύπτουν από τη συνεργασία τριών, τεσσάρων ή και παραπάνω κομμάτων (όπως σε διάφορες περιπτώσεις στη Δανία, το Βέλγιο και αλλού).

Στη Γερμανία ήταν μόνο το CDU/CSU και το SPD οπότε μετά από λίγες πυρετώδεις εβδομάδες κατέληξαν σε προγραμματική συμφωνία.

Λοιπόν, το θέμα του σημερινού άρθρου κι αυτό που συχνά ξεχνάμε είναι ότι η κυβέρνηση συνεργασίας που μας κυβερνά εδώ και πάνω από τρία χρόνια δεν έχει καμία προγραμματική συμφωνία.

Αυτά τα δύο κόμματα, o ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, που μάλιστα υποτίθεται ότι εκπροσωπούν αντιδιαμετρικά αντίθετους ιδεολογικούς χώρους, έχουν σχηματίσει μαζί κυβέρνηση -οι μισοί βουλευτές των ΑΝ.ΕΛ. είναι υπουργοί ή υφυπουργοί- και ποτέ δεν κάθισαν να συζητήσουν πώς θα κυβερνήσουν, ή να αποτυπώσουν σε ένα αμοιβαία αποδεκτό κείμενο στόχους, πολιτικές και προτεραιότητες.

Τον Ιανουάριο του 2015 τα βρήκαν μέσα σε μιάμιση ημέρα.

Το Σεπτέμβριο του 2015 χρειάστηκαν μόνο μερικά λεπτά -μόλις λίγο μετά από το κλείσιμο της κάλπης Τσίπρας και Καμμένος κάναν αγκαλίτσες και χαρούλες στη σκηνή.

Όταν τον Ιανουάριο ρώτησαν τον Πάνο Καμμένο περί “προγραμματικής συμφωνίας” ο άνθρωπος απάντησε ότι “οι προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης θα είναι αυτές που θα δεσμεύουν ολους μας στην κοινή αυτή πορεία” δηλαδή ότι κάτσε να φτιάξουμε πρώτα κυβέρνηση και μετά βλέπουμε, ή “φέξε μου και γλίστρησα", σε ελεύθερη μετάφραση.

Αυτό είναι σπάνιο όχι μόνο για τα διεθνή δεδομένα, αλλά και για τα ελληνικά.

Θυμηθείτε ότι η κυβέρνηση του 2012 (η που έχει γραφτεί στην ιστορία ως “των Σαμαροβενιζέλων”, μολονότι περιείχε και τρίτο πόλο, τον τότε του σημερινού αναπληρωτή υπουργού άμυνας) είχε κανονικότατο κείμενο προγραμματικής συμφωνίας.

Σύμφωνοι, ήταν ένα γενικόλογο και ασαφές κείμενο, καθώς η χώρα ήταν όλη μέσα στο βαθύ μνημόνιο και ούτως ή άλλως δεν υπήρχαν και πολλά περιθώρια πρωτοβουλιών ή διαφωνιών, αλλά έστω, έτσι, για τα μάτια του κόσμου, για τους τύπους, ένα κείμενο υπήρχε. Τότε (νόμιζαν ότι) είχαν σημασία ακόμη αυτά τα πράγματα.

Αλλά ακόμη κι αν τότε είχαν, πλέον δεν έχουν.

Σήμερα μας κυβερνούν δήθεν αριστεροί με ακροδεξιούς,

που στην πραγματικότητα ούτε οι μεν είναι το ένα, ούτε οι δε το άλλο,

αντίθετα, όλοι είναι ιδεολογικά τίποτε,

κυνικοί και αδιάφοροι (και άσχετοι) για την Πολιτική,

απολύτως εθισμένοι και επικεντρωμένοι στην εξουσία και την κατάληψή της

και, βεβαίως, μεταξύ τους εντελώς απαράλλαχτοι (γιατί πείτε μου, ένας ανεξάρτητος παρατηρητής που βλέπει τον Πολάκη, το Σπίρτζη ή τον Κουικ μπορεί να καταλάβει ποιος είναι του ΣΥΡΙΖΑ και ποιος των ΑΝΕΛ);

Μάλλον γι’ αυτό βάζουν τα μεγάλα πορτρέτα του Άρη Βελουχιώτη και του Τσε Γκεβάρα στα γραφεία τους, για να τους ξεχωρίζουμε, γιατί αλλιώς είναι εντελώς αδύνατο, μεγάλη παρένθεση αυτή).

Το ότι μας κυβερνούν αυτοί και ότι μας κυβερνούν έτσι λέει, μάλιστα, λιγότερα γι’ αυτούς από όσα λέει για εμάς.

Αυτό θύμισα στο συνομιλητή μου, λοιπόν, τις προάλλες.

Είμαστε πια βαθιά στην εποχή του “ό,τι να ‘ναι”.

Όλα γίνονται στα κουτουρού. Ο επίσημος εθνικός στρατηγικός σχεδιασμός είναι το “πάμε και θα δούμε”. Το πολιτικό προσωπικό πια αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από καιροσκόπους, τυχοδιώκτες και καταληψίες.

“Οπότε τι λες;” με ρώτησε. “¨Οτι μπορεί με την απλή αναλογική να είναι και καλύτερα;”.

Απάντησα με τον μόνο τρόπο που θα μπορούσα. “Όχι”.

ΘΟΔΩΡΗΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
kathimerini

Κατηγορία Πολιτική

Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο, 07 Απριλίου 2018 01:30

Ποιος ευθύνεται για τον Καμμένο;

Πριν ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος αρχίσει να μιλάει με τρόπο εριστικό για την Τουρκία, είχε διαπρέψει στις επιθετικές δηλώσεις εναντίον των χωρών που συμμετείχαν στο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας.

Απειλούσε ότι αν οι δανειστές δεν υποχωρήσουν, θα γεμίσει η Ευρώπη τζιχαντιστές:

Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα The Times είχε δηλώσει:
«Η Ευρώπη πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι διατηρώντας την Ελλάδα σταθερή, το μέτωπο της Δύσης κατά του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) είναι ασφαλές. Αλλά αν εκδιωχθεί ή αναγκαστεί να βγει από την ευρωζώνη, κύματα μεταναστών χωρίς χαρτιά, συμπεριλαμβανομένων ριζοσπαστικών στοιχείων, θα ξεχυθούν από την Τουρκία, οδεύοντας προς την καρδιά της Δύσης».

Και ο Πάνος Καμμένος προσέθεσε: και

«Αν αυτά τα κύματα μεταναστών αυξηθούν, τότε η απειλή των εισερχόμενων εξτρεμιστικών στοιχείων δεν θα αυξηθεί μόνο για την Ελλάδα αλλά και για το σύνολο της Δύσης».

Ο ίδιος πολιτικός απειλούσε ότι θα προτιμήσει να τα κάνει όλα «Κούγκι» παρά να συμβιβαστεί με τους δανειστές.

Έλεγε ότι θα παραιτηθεί αν αυξηθεί ο ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου και τόσα άλλα. Βέβαια, τίποτε από όλα αυτά δεν έγινε.

Ο Πάνος Καμμένος υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο και υπερψήφισε όλα τα μέτρα που αυτό προέβλεπε.

Ο υπουργός δεν ήταν μόνος του στην επιθετική ρητορεία. Τον συναγωνιζόταν ο Αλέξης Τσίπρας.

Και οι δυο τους εμφάνιζαν την Ελλάδα σαν το ισχυρό μέρος στην διαπραγμάτευση, σαν το μέρος εκείνο που κατέχει μοναδικά όπλα, αλλά οι πολιτικοί των προηγούμενων κυβερνήσεων δεν τα χρησιμοποιούσαν γιατί ήταν συμβιβασμένοι, εξαρτημένοι και προσκυνημένοι.

Με άλλα λόγια γιατί κάθονταν «στα τέσσερα».

Τώρα που έγινε ο ίδιος μνημονιακός και δεν μπορεί να επιτίθεται στους δανειστές και στους πολιτικούς που εφάρμοζαν μνημόνια, βρήκε νέο πεδίο ρητορείας στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.

Αφού δεν μπορούσε να έχει πέραση πλέον σαν απελευθερωτής από τον ζυγό των δανειστών, έγινε τουρκοφάγος και μακεδονομάχος. Κράτησε άθικτο τον τρόπο έκφρασης και άλλαξε το περιεχόμενο.

Όλα αυτά θα ήταν απλώς για γέλια, αν δεν σχετίζονταν με πολύ σοβαρά ζητήματα. Και τα πράγματα γίνονται ακόμη σοβαρότερα με την στάση του πρωθυπουργού απέναντι στον Πάνο Καμμένο.

Στην πρόσφατη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να ρίξει τους τόνους στην αντιπαράθεση με την Τουρκία, μετά την άστοχη ανακοίνωση του γραφείου Tύπου του πρωθυπουργού, που αποκαλούσε τον Ερντογάν σουλτάνο.

Στην ομιλία του στο υπουργικό συμβούλιο ο πρωθυπουργός έκανε έκκληση στον Ερντογάν να παρέμβει, ως ένδειξη καλής θέλησης, για την απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που κρατούνται στην Αδριανούπολη.

Για το ίδιο ζήτημα ο Καμμένος είχε δηλώσει μια μέρα πριν ότι «Σε μία χώρα που δεν υπάρχουν δικαστήρια και η δικαιοσύνη λειτουργεί με δομές του σουλτάνου μπορεί να πάρει και 15 χρόνια».

Στην ερώτηση αν υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας με την γειτονική χώρα για τους δύο κρατούμενους κ. Καμμένος είπε:

«Τι επικοινωνία να έχουμε μαζί του. Χτες έκανε δήλωση κατά του Νετανιάχου... Στον τρελό τι μπορείς να πεις».

Μια μέρα αργότερα από την έκκληση Τσίπρα ο Καμμένος δήλωσε για τους δύο στρατιωτικούς:

«Θα τους βγάλουμε, θα τους απελευθερώσουμε, θα γυρίσουν πίσω».

Το εντυπωσιακό είναι ο Αλέξης Τσίπρας όχι μόνο δεν προσπάθησε να λύσει τη διαφωνία με τον υπουργό του και να εξασφαλίσει μια ενιαία κυβερνητική έκφραση σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, αλλά τον κάλυψε απόλυτα.

Επιπλέον επέκρινε τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την κριτική που άσκησε στις δηλώσεις Καμμένου.

Τσίπρας και Καμμένος έχουν βρει έναν μοναδικό τρόπο να συνεχίζουν τον συνεταιρισμό τους κάτω από όλες τις συνθήκες. Από αυτονόητη και υποχρεωτική η ενιαία κυβερνητική στάση σε σοβαρά ζητήματα έχει γίνει κάτι ασήμαντο για τους δύο συνεταίρους.

Η συνεργασία τους στηρίχτηκε στο ψέμα, την εξαπάτηση και την επιθετικότητα. Θα συνεχιστεί, για όσο τους συμφέρει.

Δεν θα υπολογίσουν τους κινδύνους για τη χώρα, όπως έκαναν και στο παρελθόν. Με τα γνωστά αποτελέσματα.

Σπύρος Βλέτσας
athensvoice.gr

Κατηγορία Πολιτική

Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο, 07 Απριλίου 2018 01:28

Γερμανικά ΜΜΕ | Παιχνίδι με τη φωτιά στο Αιγαίο

Τις αυξανόμενες εντάσεις που παρατηρούνται ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία καταγράφει και σχολιάζει ο γερμανικός Τύπος.
Σε εκτενή ανταπόκριση, που δημοσιεύεται σε αμφότερες τις εφημερίδες Frankfurter Rundschau και Badische Zeitung, γίνεται λόγος για «παιχνίδι με τη φωτιά στο Αιγαίο» και επισημαίνεται ότι «οι δύο νατοϊκοί εταίροι ερίζουν επί δεκαετίες για τα σύνορα και τα κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο».
Όπως παρατηρεί το δημοσίευμα, «τώρα η αντιπαράθεση κλιμακώνεται μάλιστα σε περισσότερα από ένα μέτωπα».
Ο γερμανός ανταποκριτής κάνει μεταξύ άλλων ειδική αναφορά στις καυστικές δηλώσεις του έλληνα υπουργού Άμυνας Πάνου Καμμένου, ο οποίος χαρακτήρισε «τρελό» τον τούρκο πρόεδρο Ερντογάν.

«Ο Πάνος Καμμένος τα λέει έξω απ’ τα δόντια – ο δεξιός λαϊκιστής αρέσκεται στα ξεκάθαρα λόγια, ακόμη κι όταν μιλά για ξένους πολιτικούς όπως τον τούρκο πρόεδρο».
Το δημοσίευμα εκτιμά ότι «οι προσβλητικοί χαρακτηρισμοί του προέδρου των ΑΝΕΛ (…) δείχνουν πάνω από όλα ένα πράγμα: Ότι οι σχέσεις των δύο ιστορικά εχθρικών μεταξύ τους νατοϊκών εταίρων κατευθύνονται προς ένα νέο ναδίρ».
Το δημοσίευμα σημειώνει ότι αφορμή για «επιθέσεις του Καμμένου» είναι η κράτηση των δύο ελλήνων στρατιωτικών επί πέντε εβδομάδες σε φυλακές υψίστης ασφαλείας της Αδριανούπολης. «Η ελπίδα ότι οι στρατιωτικοί ενδέχεται να αφεθούν ελεύθεροι πριν το ορθόδοξο Πάσχα, φαίνεται να καταρρέει», παρατηρεί ο ανταποκριτής και συνεχίζει: «Την ώρα που η ελληνική κυβέρνηση καταβάλλει ανεπιτυχείς έως τώρα προσπάθειες για την απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών, η Τουρκία ζητά την έκδοση οκτώ τούρκων αξιωματικών, οι οποίοι διέφυγαν στην Ελλάδα κατά το αποτυχημένο πραξικόπημα τον Ιούλιο του 2016 και ζήτησαν εκεί άσυλο. Ο Ερντογάν κατηγορεί τους Έλληνες ότι προστατεύουν ‘τρομοκράτες’».
Προς εξοπλιστικό ανταγωνισμό μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας;
Ο γερμανός δημοσιογράφος σχολιάζει ότι προς το παρόν η ελληνοτουρκική αντιπαράθεση είναι λεκτική, επισημαίνει όμως ότι «διπλωμάτες της ΕΕ στην Αθήνα προειδοποιούν για τον κίνδυνο ενός ‘ανεπιθύμητου ατυχήματος’».
Το δημοσίευμα υπενθυμίζει την κρίση των Ιμίων το 1996, τονίζοντας ότι η Ελλάδα και η Τουρκία είχαν φθάσει τότε στα πρόθυρα του πολέμου.
«Τώρα η αντιπαράθεση αναζωπυρώνεται εκ νέου», σχολιάζει ο ανταποκριτής, παραπέμποντας στο ναυτικό ατύχημα που προκάλεσε η Τουρκία στα μέσα Φεβρουαρίου στα Ίμια, αλλά και στον ισχυρισμό του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών ότι οι συγκεκριμένες βραχονησίδες ανήκουν στην Τουρκία.
Όπως σημειώνει το δημοσίευμα, «η Τουρκία εγείρει αξιώσεις για τουλάχιστον 18 ακόμη ελληνικά νησιά του Αιγαίου. Πίσω από αυτές τις εδαφικές διεκδικήσεις βρίσκονται χειροπιαστά ενεργειακά συμφέροντα: Στο Αιγαίο εκτιμάται ότι υπάρχουν σημαντικά κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου», γράφει το δημοσίευμα, επισημαίνοντας ακόμη τον κίνδυνο όξυνσης εξαιτίας των τουρκικών παραβιάσεων του εναέριου χώρου και των εικονικών αερομαχιών με ελληνικά μαχητικά.
«Οι νέες εντάσεις ενδέχεται να προκαλέσουν νέο εξοπλιστικό ανταγωνισμό» ανάμεσα σε Τουρκία και Ελλάδα, επισημαίνει ο γερμανός ανταποκριτής, υπογραμμίζοντας την έγκριση δαπάνης 1,1 δισ. ευρώ με διαδικασίες fast track από την ελληνική βουλή για κάλυψη εξοπλιστικών αναγκών. «Ένας εξοπλιστικός ανταγωνισμός με την Τουρκία είναι πάντως το τελευταίο που χρειάζεται η Ελλάδα τώρα: Οι υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες θεωρούνται μια από τις αιτίες της κρίσης χρέους, από την οποία μόλις αρχίζει να συνέρχεται η χώρα», υπογραμμίζει το δημοσίευμα.

Κατηγορία Πολιτική

Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 06 Απριλίου 2018 01:50

Από το 2019 οι αλλαγές στις πανελλαδικές των ΕΠΑΛ, μετά τις αντιδράσεις

160813100621_1626-thumb-large-thumb-large-1

Υπαναχώρησε το υπουργείο Παιδείας ως προς το χρόνο πρώτης εφαρμογής των αλλαγών που είχε αποφασίσει στις αλλαγές στους συντελεστές βαρύτητας μαθημάτων στις πανελλαδικές εξετάσεις αποφοίτων ΕΠΑΛ για τα πανεπιστήμια, τα ΤΕΙ, τις στρατιωτικές σχολές κ.λπ. Μετά τις αντιδράσεις που προεκλήθησαν, οι αλλαγές θα εφαρμοστούν για πρώτη φορά από τις πανελλαδικές εξετάσεις του 2019, και όχι από φέτος.

Ειδικότερα, ορίστηκαν διαφορετικά οι συντελεστές βαρύτητας μαθημάτων για τις σχολές που ανήκουν σε κοινή ομάδα (σχολές δηλαδή στις οποίες έχουν πρόσβαση οι απόφοιτοι των ΕΠΑΛ από όλους τους τομείς) από συντελεστές που ισχύουν για τις σχολές που έχουν πρόσβαση οι απόφοιτοι του κάθε τομέα χωριστά. «Αυτό είναι αναγκαίο να γίνει, εξ αιτίας του γεγονότος ότι στην κοινή ομάδα σχολών όλοι οι απόφοιτοι διεκδικούν από κοινού τα ίδια τμήματα. Έτσι οι συντελεστές βαρύτητας των 2 κοινών μαθημάτων θα έχουν αυξημένη βαρύτητα σε σχέση με τα 2 μαθήματα ειδικότητας που είναι διαφορετικά για κάθε τομέα» λέει το υπουργείο.
Πιο συγκεκριμένα, το υπουργείο διευκρινίζοντας τις αλλαγές αναφέρει:
- Για τις σχολές στις οποίες έχουν πρόσβαση οι απόφοιτοι του κάθε τομέα ξεχωριστά, οι συντελεστές βαρύτητας των μαθημάτων θα είναι για τα Μαθηματικά και την Ελληνική Γλώσσα συντελεστής 1,5 και για τα δύο μαθήματα ειδικότητας συντελεστής 3,5.
- Για τις σχολές της κοινής ομάδας, όπου έχουν πρόσβαση οι απόφοιτοι όλων των τομέων των ΕΠΑΛ, οι συντελεστές βαρύτητας των μαθημάτων θα είναι για τα Μαθηματικά και την Ελληνική Γλώσσα συντελεστής 3,5 και για τα δύο μαθήματα ειδικότητας συντελεστής 1,5.
«Το Υπουργείο Παιδείας αντιλαμβανόμενο ότι η αλλαγή αυτή των συντελεστών μαθημάτων της κοινής ομάδας σχολών, κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς δημιουργεί προβλήματα στην προετοιμασία των μαθητών, ανακοινώνει ότι η αλλαγή αυτή θα ισχύσει από την επόμενη σχολική χρονιά 2018-19. Για το λόγο αυτό θα προωθηθεί τις επόμενες ημέρες σχετική τροποποίηση της ΚΥΑ» καταλήγει το υπουργείο Παιδείας.

Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 06 Απριλίου 2018 01:49

Πανελλήνια Ενωση Φιλολόγων προς Κ. Γαβρόγλου: Αναβαθμίστε τους σχολικούς συμβούλους

Την έντονη διαμαρτυρία της, για τη σχεδιαζόμενη κατάργηση του θεσμού των σχολικών συμβούλων, όπως προβλέπεται στο νομοσχέδιο για τις Δομές Εκπαίδευσης, εκφράζει η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων (ΠΕΦ).

«Πρόκειται για εκπαιδευτικό θεσμό που λειτούργησε με επιτυχία επί τριάντα πέντε συνεχή χρόνια, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη βελτίωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Η απόφαση αυτή της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας απαξιώνει την προσφορά των σχολικών συμβούλων στον τομέα της ηθικής και επιστημονικής στήριξης των συναδέλφων και ακυρώνει τη συμβολή τους στην υλοποίηση σημαντικών επιμορφωτικών πρωτοβουλιών. Ακόμη, φαίνεται να μην αναγνωρίζει ότι οι σχολικοί σύμβουλοι διαθέτουν ουσιαστικά, επιστημονικά και παιδαγωγικά, προσόντα, τα οποία δεν αποδεικνύονται μόνο από τους τίτλους σπουδών τους, αλλά αποκτήθηκαν με την πολυετή διδακτική πείρα όπως και με το συγγραφικό, ερευνητικό και επιμορφωτικό τους έργο. Οι περιορισμένες περιπτώσεις Σχολικών Συμβούλων, που δεν ανταποκρίθηκαν στον παιδαγωγικό τους ρόλο, δεν αναιρούν τον κανόνα» λέει η ΠΕΦ.

Ειδικότερα, για τους σχολικούς συμβούλους των φιλολόγων η Ένωση επισημαίνει ότι «αγωνίζονται με κάθε μέσο για την αναβάθμιση των ανθρωπιστικών σπουδών, των οποίων το κύρος βάλλεται τα τελευταία χρόνια. Ο περιορισμός του αριθμού των σχολικών συμβούλων ΠΕ02 (σημ.: ο κλάδος των φιλολόγων) από 107 σε 58 Συντονιστές του Εκπαιδευτικού Έργου θα συντελέσει σε περαιτέρω απαξίωση του έργου των φιλολόγων και κατά συνέπεια στην υποβάθμιση των φιλολογικών μαθημάτων».

Η ΠΕΦ καλεί το υπουργείο Παιδείας να ανακαλέσει την απόφασή του και να προχωρήσει, αντί της κατάργησης, «στην αναμόρφωση του θεσμού των σχολικών συμβούλων εξαγγέλλοντας παράλληλα την έναρξη ενός γόνιμου εκπαιδευτικού διαλόγου για την βελτίωσή του, ώστε να αποβεί πιο αποτελεσματικός προς όφελος του ελληνικού σχολείου» όπως τονίζει.

Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 06 Απριλίου 2018 01:47

Τι συμβαίνει με δημοσίους υπαλλήλους που δεν «πιάνουν» 35ετία

Οι δημόσιοι υπάλληλοι που δεν πιάνουν 35ετία ή 37ετία μπορούν να πάρουν μειωμένη σύνταξη πριν από τα 62 αρκεί να έχουν 25ετία έως το 2012 και να συμπληρώνουν τα 55, 56, και 58 από 19/8/2015 έως το 2018. Τα όρια ηλικίας είναι ίδια για άνδρες και γυναίκες από το 2011 και μετά.

Παράδειγμα:

Γυναίκες με 25ετία έως το 2010, που κλείνουν τα 55 από 19/8/2015 έως και το 2019, αποχωρούν με μειωμένη με όρια ηλικίας από 56,5 ετών έως 62 ετών.
Ανδρες με 25ετία έως το 2010, που κλείνουν τα 60 μετά τις 19/8/2015, το 2016 ή το 2017, αποχωρούν με μειωμένη με όρια ηλικίας 60,11 ετών, 61,9 και 62 ετών αντίστοιχα.
Υπάλληλοι (άνδρες και γυναίκες) με 25ετία το 2011. Αποχωρούν με μειωμένη με το όριο ηλικίας που ισχύει όταν συμπληρώνουν το 56ο έτος. Ασφαλισμένοι που έκλεισαν το 56ο έτος πριν από τις 19/8/2015 έχουν θεμελιωμένο δικαίωμα και παίρνουν μειωμένη σύνταξη οποτεδήποτε θελήσουν. Οσοι έκλεισαν το 56ο έτος το 2017, θα συνταξιοδοτηθούν στα 60,2 ή στα 61,5 αν κλείνουν τα 56 το 2018. Από 1/1/2019 βγαίνουν στα 62.
Υπάλληλοι με 25ετία το 2012. Αποχωρούν με μειωμένη με το όριο ηλικίας που ισχύει όταν κλείνουν τα 58. Για παράδειγμα, άνδρας που έκλεισε τα 58 το 2017 βγαίνει με μειωμένη στα 61,5 και στα 62 από το 2018 και μετά. Αν μείνει για πλήρη σύνταξη θα χρειαστεί 40 έτη αφού κλείσει και τα 62.
Υπάλληλοι με 25ετία από το 2013 και μετά. Τα όρια ηλικίας είναι στα 67 για πλήρη σύνταξη, στα 62 για μειωμένη και στα 62 πλήρη με 40 χρόνια ασφάλισης.

Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 06 Απριλίου 2018 01:37

ΥΜΝΟΙ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ΘΡΗΝΟΥ-ΥΜΝΟΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 06 Απριλίου 2018 01:34

Σχετικά με τους συντελεστές βαρύτητας μαθημάτων πανελλαδικών εξετάσεων αποφοίτων ΕΠΑΛ

Με την ΚΥΑ Φ.151/43612/Α5 του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, (ΦΕΚ 983/Β΄/20-03-2018) που αφορά την πρόσβαση αποφοίτων ΕΠΑΛ στα Πανεπιστήμια, στα ΤΕΙ, στις στρατιωτικές σχολές κ.λπ., ορίστηκαν διαφορετικά οι συντελεστές βαρύτητας μαθημάτων για τις σχολές που ανήκουν σε κοινή ομάδα (σχολές δηλ. στις οποίες έχουν πρόσβαση οι απόφοιτοι των ΕΠΑΛ από όλους τους τομείς) από συντελεστές που ισχύουν για τις σχολές που έχουν πρόσβαση οι απόφοιτοι του κάθε τομέα χωριστά.

Αυτό είναι αναγκαίο να γίνει, εξ αιτίας του γεγονότος ότι στην κοινή ομάδα σχολών όλοι οι απόφοιτοι διεκδικούν από κοινού τα ίδια τμήματα. Έτσι οι συντελεστές βαρύτητας των 2 κοινών μαθημάτων θα έχουν αυξημένη βαρύτητα σε σχέση με τα 2 μαθήματα ειδικότητας που είναι διαφορετικά για κάθε τομέα.

Συγκεκριμένα,

Α. ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΟΙ ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΤΟΜΕΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ: οι συντελεστές βαρύτητας των μαθημάτων θα είναι: για τα Μαθηματικά και την Ελληνική Γλώσσα συντελεστής 1,5 και για τα δύο μαθήματα ειδικότητας συντελεστής 3,5.

Β. ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΟΜΑΔΑΣ, ΟΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΟΙ ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΟΜΕΩΝ ΤΩΝ ΕΠΑΛ: οι συντελεστές βαρύτητας των μαθημάτων θα είναι: για τα Μαθηματικά και την Ελληνική Γλώσσα συντελεστής 3,5 και για τα δύο μαθήματα ειδικότητας συντελεστής 1,5.

Το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων αντιλαμβανόμενο ότι η αλλαγή αυτή των συντελεστών μαθημάτων της κοινής ομάδας σχολών, κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς δημιουργεί προβλήματα στην προετοιμασία των μαθητών-τριών, ανακοινώνει ότι η αλλαγή αυτή θα ισχύσει από την επόμενη σχολική χρονιά 2018-19. Για το λόγο αυτό θα προωθηθεί τις επόμενες ημέρες σχετική τροποποίηση της ΚΥΑ.

Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 06 Απριλίου 2018 01:33

Μια νέα Νομική Σχολή στον αέρα, χωρίς πρόγραμμα

Όσα ακολούθησαν μετά τη δημοσιοποίηση της πρόθεσης του υπουργού Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου για την ίδρυση νέας Νομικής Σχολής στη χώρα, (την αποκάλυψε η «Κ» στις 6 Φεβρουαρίου) είναι ενδεικτικά του τρόπου με τον οποίο συνεχίζει να οργανώνεται και να σχεδιάζεται η τριτοβάθμια εκπαίδευση. Και κατ’ επέκταση καταδεικνύουν τις ευθύνες που φέρουν οι αρμόδιοι από κάθε θεσμικό πόστο για το .. ξεχαρβάλωμα των ΑΕΙ.

Ειδικότερα, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», για τη νέα σχολή υποψηφιότητα έχουν θέσει τα Πανεπιστήμια Πατρών και Κρήτης. Ωστόσο, η δημοσιοποίηση των προθέσεων του κ. Γαβρόγλου δεν αποκλείεται να φέρει νέες υποψηφιότητες. Για παράδειγμα, γιατί πρέπει να έχουν Νομική Σχολή η Κρήτη ή η Πάτρα και όχι τα Ιωάννινα ή η Λάρισα;
Μετά τη δημοσιοποίηση της πρότασης, πρώτη όλων αντέδρασε η Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, που έχει έδρα στην Κομοτηνή. Μεταξύ των επιχειρημάτων της, είναι ότι μία καινούργια σχολή σε κεντρικό ΑΕΙ θα ενισχύσει τη διαρροή φοιτητών από τη Νομική Θράκης, όπως συμβαίνει σήμερα κατά τη διάρκεια των μετεγγραφών.
Εδώ, λοιπόν, ανακύπτει το ερώτημα προς το Δημοκρίτειο, εάν η Νομική ιδρύθηκε - το μακρινό 1974 - για να φιλοξενήσει φοιτητές από όλη τη χώρα ή μόνο από τη Θράκη; Κατά τη ίδρυση μιας σχολής υπάρχει στόχος να εξυπηρετήσει τους νέους της ευρύτερης περιοχής και πόσο αυτός ο στόχος ενισχύεται από το ισχύον σύστημα πανελλαδικών εξετάσεων; Διότι εάν είναι κάθε σχολή να δέχεται «μετανάστες» φοιτητές από άλλα μέρη της χώρας (όπως συμβαίνει τώρα), τότε ορθώς πρέπει να ιδρυθεί νέα Νομική, την στιγμή που η Ελλάδα διαθέτει, για παράδειγμα, επτά ιατρικές σχολές.
Ως προς την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, ο κ. Γαβρόγλου πόσο μελέτησε και συζήτησε την πρόταση πριν τη δημοσιοποιήσει; Εάν κρίνουμε από τις αντιδράσεις, ελάχιστα. Ενδεικτικά, προ ημερών η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας, εξέφρασε «την αντίθεσή της στην ίδρυση τέταρτης Νομικής Σχολής, όπως εξαγγέλθηκε από τον υπουργό Παιδείας, χωρίς προηγούμενη μελέτη και διαβούλευση με την ακαδημαϊκή και νομική κοινότητα». Η Ολομέλεια επεσήμανε ότι «μέχρι και σήμερα ο υπουργός δεν έχει ανταποκριθεί στο αίτημα για συνάντηση με την Ολομέλεια παρά τα επανειλημμένα προς τούτο αιτήματα» και υπογράμμισε ότι «η ίδρυση ακαδημαϊκών ιδρυμάτων πρέπει να γίνεται με τρόπο ορθολογικό, και να ανταποκρίνεται σε ακαδημαϊκά και εκπαιδευτικά κριτήρια στο πλαίσιο ενός συνολικού σχεδιασμού για τον χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα. Σε κάθε περίπτωση, οποιαδήποτε σκέψη για την ίδρυση Νομικής Σχολής προϋποθέτει ότι έχουν προηγουμένως επιλυθεί τα προβλήματα, και έχουν ενισχυθεί επαρκώς οι λειτουργούσες νομικές σχολές, ιδίως δε η Νομική Σχολή Κομοτηνής για προφανείς λόγους».
Εάν βέβαια ο κ. Γαβρόγλου έχει μελετήσει τη σχετική πρόταση, τότε γιατί δεν δημοσιοποιεί τις εν λόγω μελέτες;
Τα επιχειρήματα όσων αντιδρούν στην τέταρτη Νομική ενισχύονται και από το κόστος λειτουργίας της. Διότι μπορεί να μην απαιτούνται νέες αίθουσες και επιπλέον εξοπλισμός, καθώς η διδασκαλία της νομικής επιστήμης δεν χρειάζεται χώρους εργαστηρίων (όπως π.χ. η ιατρική ή η χημεία), ωστόσο απαιτεί διορισμό επιπλέον καθηγητών. Ενδεικτικά, η Νομική σχολή Αθηνών έχει 102 μόνιμους πανεπιστημιακούς στις τέσσερις ακαδημαϊκές βαθμίδες. Σε πρόσφατη ερώτηση της «Κ» προς τον κ. Γαβρόγλου, ο υπουργός ανέφερε ότι η στελέχωση της σχολής είναι αρμοδιότητα του υπουργείου, εννοώντας προφανώς ότι θα το μεριμνήσει και ο... ίδιος. Βέβαια, με την υποστελέχωση όλων των ΑΕΙ λόγω των συνταξιοδοτήσεων και της φυγής στο εξωτερικό πανεπιστημιακών κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, γιατί να προσληφθούν 100 καθηγητές στη Νομική και οι θέσεις να μην κατανεμηθούν στα υπόλοιπα ΑΕΙ; Για να καταδειχθούν τα μεγέθη, να τονισθεί ότι εδώ και μία τριετία έχουν εξαγγελθεί 500-700 θέσεις σε όλα τα πανεπιστήμια και ΤΕΙ αλλά οι διορισμοί γίνονται με το σταγονόμετρο.
Μήπως εν τέλει η πρόταση έγινε κυρίως για μικροπολιτικούς λόγους;

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΑΚΑΣΑΣ
kathimerini.gr

Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

Διαβάστε περισσότερα...