Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  
Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Μάρτιος 2016 - ΔΙΚΤΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ dictyo.gr
 
ΤΑΚΤΙΚΑ ΜΕΛΗ 1. Αυγητίδου Σοφία, μέλος Δ.Ε.Π. του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, Πρόεδρος. 2. Τσακίρη Δέσποινα, μέλος Δ.Ε.Π. του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, μέλος. 3. Ψαλλίδας Γρηγόριος, μέλος Δ.Ε.Π. του Ιονίου Πανεπιστημίου, μέλος. 4. Ρουσσάκης Ιωάννης, Σύμβουλος Α ́ του ΙΕΠ,, εκπρόσωπος του Υπουργείου Παιδείας, μέλος. 5. Παπαγεωργίου Αναστάσιος, Διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Α ́ Αθήνας, εκπρόσωπος του Υπουργείου Παιδείας, μέλος. 6. Παληγιάννης Βασίλειος, αιρετός εκπρόσωπος των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας
Εκπαίδευσης. 7. Μπράτης Δημήτριος, αιρετός εκπρόσωπος των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΜΕΛΗ 1. Γώγου Λέλα, μέλος Δ.Ε.Π. του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, αναπληρώτρια Πρόεδρος. 2. Μακρής Νικόλαος, μέλος Δ.Ε.Π. του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης 3. Καφέτσιος Κωνσταντίνος, μέλος Δ.Ε.Π. του Πανεπιστημίου Κρήτης 4. Κότσιρα Ταμπακοπούλου Αναστασία, Σύμβουλος Γ ́ του ΙΕΠ, εκπρόσωπος του Υπουργείου Παιδείας. 5. Κέντρος Γεώργιος, Διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δ ́ Αθήνας, εκπρόσωπος του Υπουργείου Παιδείας. 6. Αδαμίδου Βασιλική, αιρετός εκπρόσωπος των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. 7. Σίντος Στέφανος, αιρετός εκπρόσωπος των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
Η θητεία των μελών του Συμβουλίου είναι διετής, εκτός από τη θητεία των αιρετών μελών και των αναπληρωτών τους που λήγει την 31-12-2016.
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
 
19 03 16ekdromi
Με εντολή του ΓΓ του ΥΠΠΕΘ Ιωάννη Παντή, η εκπαιδευτική επίσκεψη του 1ου ΓΕΛ Ξάνθης στο Ευρωκοινοβούλιο, κατόπιν πρόσκλησης και χρηματοδότησης από τον Ευρωβουλευτή της Χρυσής Αυγής Ε.Συναδινό, αναβάλλεται.
Η πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΕΘ, εκφράζει την έντονη ανησυχία και δυσαρέσκεια για την έγκριση της επίσκεψης από το Σύλλογο διδασκόντων του σχολείου, με τη χορηγία Ευρωβουλευτή που
πρόσφατα απεβλήθη του Κοινοβουλίου, για πρώτη φορά στην Ιστορία του θεσμού, εξαιτίας της ακραίας αντιδημοκρατικής έκφρασης των Νεοναζιστικών του απόψεων.
Από την εξέταση των γεγονότων προέκυψε ότι υπήρχε ελλιπής ενημέρωση τόσο των μαθητών, γονέων και προϊσταμένων αρχών , όσο και του ΥΠΠΕΘ, που καθιστά αναγκαία τη περαιτέρω διερεύνηση του θέματος.
Σε κάθε περίπτωση πρέπει όλο το θεσμικό πλαίσιο, που αφορά στις επισκέψεις σχολείων στο Ευρωκοινοβούλιο, να απεμπλακεί από τα κόμματα. Το ΥΠΠΕΘ, σε συνεργασία με την ΕΕ, θα μεριμνήσει ώστε να πραγματοποιηθεί η επίσκεψη των μαθητών σε μεταγενέστερο χρόνο και με θεσμικό τρόπο.
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
 
γερμανικη βουληΈνα αποκαλυπτικό βίντεο που βγήκε στο διαδίχτυο αποκαλύπτει την γνωστή Γερμανίδα βουλευτίνα των Πρασίνων, Κλοντια Ρουθ, την ώρα που στο βήμα μιλούσε η καγκελάριος Μέρκελ να παίρνει το φακελάκι με την δόση της από το γνωστό ναρκωτικό «crystal meth».
Για όσους δεν γνωρίζουν η «κρίσταλ μεθ» είναι η συντετμημένη ονομασία της κρυσταλλικής μεθαμφεταμίνης. Είναι μια μορφή του ναρκωτικού μεθαμφεταμίνη.
Διαβάζοντας μαθαίνουμε πως η μεθαμφεταμίνη είναι ένα ναρκωτικό χρώματος λευκού σε κρυσταλλική μορφή. Οι χρήστες το παίρνουν είτε σνιφάροντάς το, (εισπνέοντάς το από τη μύτη) ή
καπνίζοντάς το ή παίρνοντάς το με ένεση. Μερικοί το παίρνουν ακόμη και από το στόμα, αλλά όλοι αναπτύσσουν μια ισχυρή επιθυμία να συνεχίσουν να το παίρνουν επειδή το ναρκωτικό δημιουργεί μια ψεύτικη αίσθηση ευτυχίας και ευημερίας – ένα φτιάξιμο (ισχυρό συναίσθημα) αυτοπεποίθησης, υπερκινητικότητας και ενέργειας. Επίσης, μειώνει την όρεξη. Την πρώτη φορά που το παίρνει κανείς μπορεί να νιώσει κάποια ευχαρίστηση, αλλά από την αρχή η μεθαμφεταμίνη αρχίζει να καταστρέφει τη ζωή του χρήστη.
Αυτοί αποφασίζουν για τις τύχες μας για την πορεία της χώρας μας και μας προβάλλουν τα πρότυπα τους για τον λαό μας. Αλλοίμονο μας!
Ξυπνήστε!
nikosxeiladakis
Κατηγορία Πολιτική
Οι Ρώσοι αφανίζουν τους τζιχαντιστές στην Παλμύρα-Εκατοντάδες νεκροίΕπίκειται σφαγή των τζιχαντιστές στην Παλμύρα, καθώς η Ρωσική Αεροπορία απέκοψε τις οδούς ανεφοδιασμού και περικυκλώνει τους ισλαμιστές, αυξάνοντας την ένταση και την συχνότητα των επιδρομών. Μαζικές αεροπορικές επιδρομές δημιούργησαν κόλαση στους ισλαμιστές σε Παλμύρα, Χάμα, Χομς και Ράκκα.
Η Ρωσική Αεροπορία αύξησε την ένταση και την συχνότητα των επιδρομών στην Παλμύρα πλήττωντας αρκετούς στόχους του ISIS γύρω από την πόλη και κοντά στην Quraytayn.
Ρωσικά μαχητικά διέλυσαν τον δρόμο ανεφοδιασμού του ISIS προς την Παλμύρα καταστρέφοντας
έναν μεγάλο αριθμό φορτηγών που μετέφεραν ενισχύσεις από την Ράκκα.
Οι επιδρομές επεκτάθηκαν και στην νοτιοανατολική πλευρά της Χομς καταστρέφοντας οποιοδήποτε όχημα των ισλαμιστών μετακινούνταν μέσα στην έρημο κατά την διάρκεια της νύχτας ενώ καταστράφηκαν και οι σταθμοί επικοινωνίας του ISIS.
2
Πλέον δεν μπορούν να επικοινωνήσουν με τις υπόλοιπες ομάδες ισλαμιστών στην χώρα.
Συγκεκριμένα καταστράφηκαν δύο σταθμοί επικοινωνιών που ανήκαν στο ISIS σε Παλμύρα και Quraytayn.
Στο έδαφος οι ισλαμιστές είναι σε απελπιστική κατάσταση καθώς o συριακός Στρατός και η Χεζμπολάχ κατέλαβαν δύο λόφους που “βλέπουν” την οδό ανεφοδιασμού του ISIS κατά μήκος του δρόμου Ithriya-Παλμύρα.
Ο συγκεκριμένος δρόμος επέτρεπε στο ISIS να έχει μια κοντινή διαδρομή από την ανατολική Χάμα προς την πόλη της Παλμύρας.
Τώρα που η οδός αυτή κόπηκε οι ισλαμιστές θα πρέπει να κάνουν ένα μεγάλο ταξίδι μέσα από τα βουνά στην βορειοανατολική Χομς. Αντίθετα, ο δρόμος Ithriya-Παλμύρα παρείχε στο ISIL μια κοντινή και αξιόπιστη διαδρομή μεταφοράς πετρελαίου από την πλούσια σε πετρέλαιο πόλη Al-Sukhanah στην Al-Raqqa.
6
Ταυτόχρονα, η Συριακή και η Ρωσική Αεροπορία εξαπέλυσαν μαζικές αεροπορικές επιδρομές εναντίον θέσεων του ISIS στα χωριά Aqayrbat και Al-Qastal κτυπώντας υποδομές που θα χρησιμοποιούνταν για τον ανεφοδιασμό των ισλαμιστών σε Παλμύρα και Al-Salamiyah.
Σύμφωνα με πληροφορίες δεκαπέντε αεροπορικές επιδρομές διέλυσαν τεθωρακισμένα οχήματα σκοτώνοντας μεγάλο αριθμό ισλαμιστών.
Η ανατολική Χάμα βρίσκεται κατά μήκος οδύ ανεφοδιασμού του ISIS στην Παλμύρα και για αυτό αποτελεί στόχο των ρωσικών μαχητικών.
Τα ρωσικά μαχητικά σφυροκοπούν και το στρατιωτικό αεροδρόμιο Tabaqa Military Airport στην Al-Raqqa για να σταματήσουν την παράδοση όπλων στους τρομοκράτες του ISISL στην Παλμύρα.
Τέλος, συριακός Στρατός και Χεζμπολάχ κατέλαβαν έναν στρατηγικής σημασίας λόφο που “βλέπει” τις δυτικές πύλες της αρχαίας πόλης της Παλμύρας.
Ο λόφος Jabal Musharif μετά από μια σκληρή μάχη με τους ισλαμιστές κατά την διάρκεια της νύχτας είναι πλέον στα χέρια του συριακού Στρατού.
Κατασχέθηκαν μεγάλες ποσότητες οπλισμού ενώ ακόμη δυο λόφοι κοντά στο Jabal Hayyal είναι υπό τον έλεχο του συριακού Στρατού.
Κατηγορία Πολιτική
 
Ποιος Μουζάλας; T’ αφεντικό ζορίστηκε και τα ντηλάρει όλα! Θα έδιναν ακόμα και την ονομασία και θα το παρουσίαζαν ως... εθνική επιτυχία!  
Καταρχάς, τζάμπα τσακώνονται για τον Μουζάλα, διότι, πρώτον, ο άνθρωπος δεν ήθελε να γίνει υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, μια που περνούσε μια χαρά όντας παράλληλα και πολύ επιτυχημένος γιατρός (μαιευτήρας) και αναγνωρισμένος αγωνιστής υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων γενικώς!
 
Οπότε μόνο μπελάδες έβαλε στο κεφάλι του και γι’ αυτό, δεύτερον, είχε ήδη εκδηλώσει την πρόθεσή του να παραιτηθεί - προ Καμμένου και γκάφας (;) περί ΠΓΔΜ, που την αποκάλεσε «Μακεδονία». Ισως να μην άντεχε να βλέπει μανάδες να γεννάνε τα μωρά τους μέσα στη λάσπη στις σκηνές της Ειδομένης αντί σε κάποιο ζεστό ιδιωτικό ή μη μαιευτήριο, ίσως να κατάλαβε ότι το να είσαι καλύτερος από την Τασία δεν αρκεί για να έχεις αποτέλεσμα. 
 
Γεγονός όμως είναι ότι ΧΑΡΗ θα του έκαναν αν είχε προλάβει να φύγει με τους δικούς του όρους. 
 
Επιπλέον, άπαξ και ζήτησε δύο φορές συγγνώμη για το ότι χρησιμοποίησε τον όρο «Μακεδονία», το θέμα θα έπρεπε να έχει λυθεί σε αυτό το επίπεδο, παρότι ανέκυψαν και άλλα. 
 
Ο συγκεκριμένος συμπαθής μη πολιτικός όντως πιστεύει ότι το Ψευδοκράτος δικαιούται να λέγεται «Μακεδονία», όπως το πιστεύει με μεγάλο ζήλο και ο ΜΙΣΟΣ τουλάχιστον ΣΥΡΙΖΑ, από τα χαμηλά ως τα πιο υψηλά κλιμάκιά του. 
 
Τα άτομα εδώ και χρόνια τώρα δεν κρύβουν ότι συναινούν στο να χρησιμοποιεί η ΠΓΔΜ την ονομασία «Μακεδονία», όπως άλλωστε τάσσονται και υπέρ του αυτοπροσδιορισμού κάποιων Ελλήνων μουσουλμάνων στη Θράκη ως «Τούρκων» επειδή έτσι γουστάρουν (κι έτσι τους ζητάει η Αγκυρα).Συγχρόνως, με τις τελευταίες κινήσεις τους στο Αιγαίο και το Κυπριακό είναι σαφές ότι θεωρούν το Μεταναστευτικό χρυσή ευκαιρία για να γίνουν τα ελληνικά πελάγη... θάλασσα των λαών και να παραγραφεί το χρόνιο έγκλημα Διεθνούς Δικαίου στα Κατεχόμενα. 
 
Με δυο λόγια… ποιος Μουζάλας; 
 
Ολος ο ΣΥΡΙΖΑ σχεδόν (με διακριτές εξαιρέσεις δυο-τριών στελεχών με πατριωτική αντίληψη... παραδοσιακού τύπου) θα ήθελε, ΑΝ ΤΟΛΜΟΥΣΕ, να «δώσει» αυτός το Ονομα όσον αφορά στα Σκόπια, μπας και του κάνουν καμιά αβάντα στο Ασφαλιστικό ή καταφέρει έτσι να κοροϊδέψει τους συνταξιούχους και διορίσει μερικούς μετακλητούς ακόμα. 
 
Δεν κρούουμε ανοικτές θύρες, ούτε τους εγκαλεί κανείς για κωλοτούμπες, ειδικά στα λεγόμενα (από τους περισσότερους Ελληνες) εθνικά θέματα. 
 
Ούτε τα πιστεύουν, ούτε τα υπερασπίζονται και έχουν και άποψη επ’ αυτού, την οποία μάλιστα δεν κρύβουν. 
 
Εδώ πρωθυπουργού παρόντος στο Παρίσι, διά στόματος Ολάντ, τα Σκόπια ονομάστηκαν πανηγυρικά «Macedoine», που και γαλλικά να μην ξέρεις, όσο να ’ναι υποψιάζεσαι τι πάει να πει! Στο πρόσφατο παρελθόν κάτι τέτοιο έφτανε για να αποχωρήσουν από διεθνείς οργανώσεις μέχρι και ελληνικές ομάδες… χόκεϊ επί πάγου ή του φλωρο-μπάντμιντον! 
 
Και ξαφνικά αλλάζει το δόγμα στη ζούλα με το «στρίβειν αλά γαλλικά»; 
 
Ποιος… Μουζάλας, λοιπόν; 
 
Το να αναθέτεις στον ΣΥΡΙΖΑ κλασικά εθνικά θέματα είναι σαν να βάζεις λαθρέμπορους αποβλήτων και λυμάτων να φροντίζουν το περιβάλλον! (Ή την Αντζελίνα Τζολί να αφήνει τους πρόσφυγες και να λύνει το πρόβλημα των νταντάδων στο Χόλιγουντ, που απειλεί την αρμονική συμβίωση όλων των σταρ. Ιδίως όταν αφήνεις πίσω στο σπίτι έναν Μπραντ Πιτ να φροντίζει μόνος του τα τρία βιολογικά και τα άλλα υιοθετημένα παιδιά τους από δύο ηπείρους!)Βασικά το έχουμε καταλάβει όλοι, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ… δεν ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ, έτσι ξερά και απλά. 
 
Ο,τι πιάσει στα χέρια του καταλήγει σε συμφορά ακόμη και ΑΝ δεν το θέλει (;), όπως συνέβη με την Ειδομένη που οι ίδιοι την ονομάζουν Νταχάου. 
 
Πόσο μάλλον τώρα που ανακατεύτηκε με την Ονομασία της ΠΓΔΜ, την οποία, με ή χωρίς Μουζάλα, ξέρουμε άπαντες ότι θα μπορούσε να την «παραχωρήσει» ως… ισοδύναμο (είναι γεγονός ότι κάποιο σχέδιο τρέχει με Γερμανούς και ΗΠΑ) για να ξανανοίξουν τα σύνορα πανηγυρικά! 
 
Η ωμή πραγματικότητα είναι ότι και… ΤΖΑΜΠΑ θα έδινε το Ονομα, γιατί οι περισσότεροι κομματικοί Συριζαίοι, τελείως ανίδεοι και φανατικοί επί του θέματος εδώ που τα λέμε, θα θεωρούσαν μεγάλη επιτυχία τους το να αναγνωριστούν τα Σκόπια ως «Μακεδονία» επί θητείας τους! 
 
ΦΡΙΚΑΡΕΤΕ; 
 
Σόρι, αλλά έτσι είναι τα πράγματα. 
 
Στα εθνικά τουλάχιστον είναι «πουλητάρια» εκ πεποιθήσεως και μόλις και μετά βίας κρατιούνται για να μην ανοίξουν και θέμα βλάχικης μειονότητας στα… Βλάχικα της Βάρης! 
 
Αυτός ήταν και είναι ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν και αν διαφωνούν, ας το αρνηθούν δημοσίως. 
 
Αμ δε! 
 
Γιατί έτρεξαν σαν τρελοί να στηρίξουν τον Μουζάλα (που δεν είναι και 100% δικός τους) και επιχειρηματολόγησαν ότι αφού όλα τα κράτη το λένε πια έτσι («Μακεδονία») μεταξύ τους γιατί να μην το λέμε κι εμείς;
 
Πολύ απλά ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ να δώσουν το Ονομα! 
 
Από την τόση ιδεολογική θολούρα τους καταλήγουν σε εθελοντική μειοδοσία. 
 
Αυτή είναι η αθώα εκδοχή, γιατί υπάρχουν πια και επαγγελματίες εθνικοί μειοδότες ανάμεσά τους σε αποφασιστικές, δυστυχώς, θέσεις.Ελα όμως που ξανά… ατύχησαν, όπως και άλλοι πριν απ’ αυτούς που θέλησαν να «πουλήσουν» το όνομα «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»; 
 
Για λόγους που μόνο στα βάθη της ψυχής του Ελληνα θα βρεις, ο λαός αυτός δεν θα συναινέσει ποτέ σε λύσεις ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ, από τον Βορρά μέχρι την Κύπρο, και ας τον απειλούν ότι η σύνταξη θα πάει και στα 100 γρόσια τούρκικα! 
 
Ρε μπας και τα προτιμούν και αυτά σαν νόμισμα οι συριζοοικονομολόγοι; 
 
Μια κι εδώ που τα λέμε το «τι ζητά ο ΣΥΡΙΖΑ από τη Μακεδονία» ισχύει χίλιες φορές με το «τι ζητά ο ΣΥΡΙΖΑ στην Οικονομία»! Κι εκεί Βουλγαρία μάς έχει κάνει ήδη. 
 
Οπως το πάνε με τις υποκύψεις στην Ε.Ε., θα βγει και τραγουδάκι του στυλ «Οικονομία ξακουστή, του Αλεξάνδρου (του νεότερου) η Δραχμή»!
Θ.Αναστασιάδης
protothema
Κατηγορία Πολιτική
Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016 00:47

Η "ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ" ΤΟΥ ΜΑΡΚΟΥ

 


Τον Νοέμβριο του 1948 - λίγο πριν «αποσυρθεί» ασφαλώς αναγκαστικά από το προσκήνιο «λόγω νευρικού κλονισμού» - ο Μάρκος Βαφειάδης κατέθεσε στο κόμμα την «πλατφόρμα» που ακολουθεί. Μέσα από τις γραμμές αναδύεται ανάγλυφα τόσο ο αυταρχικός τρόπος λειτουργίας του κόμματος όσο και η αταλάντευτη απόφαση της ηγεσίας του να καταλάβει την εξουσία. Αναδεικνύεται επίσης η μεταστροφή της λαϊκής βούλησης μετά τα Δεκεμβριανά αλλά στην ουσία μετά την απελευθέρωση αφού πριν οι διαθέσεις του κόσμου απέναντι στον ΕΛΑΣ δεν ήταν εύκολο ούτε να διαπιστωθούν ούτε να διατυπωθούν. Επιπλέον κινήσεις που εκ πρώτης όψεως μπορεί να φαίνονται λανθασμένες ή αντιφατικές για να αποτιμηθούν ορθά πρέπει να συνδυαστούν με την συγκυρία και τις γενικότερες σκοπιμότητες της ΕΣΣΔ εκείνη την περίοδο.
Να θυμίσω ότι τον Μ.Β. ο «αρχιερέας» του λαϊκισμού και των κινήσεων εντυπωσιασμού αλλά όχι ουσίας – αντίστοιχη περίπτωση ο Σαρτζετάκης – ανέσυρε από τη ναφθαλίνη ανακηρύσσοντάς τον βουλευτή επικρατείας. Έτσι ο λαός απολάμβανε «πλέρια - δημοκρατία» και ο ίδιος τις χαρές της εξουσίας (ανελλιπώς και της ζωής).
Τέλος να σημειώσω ότι οι υπογραμμίσεις τα έντονα γράμματα και οι υποσημειώσεις είναι δικές μου παρεμβάσεις.
Ακολουθεί η «Πλατφόρμα» - ασφαλώς «λαϊκό - δημοκρατική» του Μάρκου για τον οποίο ο Λ. Κύρκος είχε πει:«…είδα ότι όλοι αυτοί, ας μην τους πω όλους, ήταν περιτρίμματα. Με πιάνει τρόμος άμα σκεφτώ ότι π.χ. αν νικούσε τότε η επανάστασή μας θα είχαμε πρωθυπουργό τον Μάρκο, έναν γελοίο άνθρωπο -τον είδα από κοντά και κατάλαβα τι γελοίος άνθρωπος ήταν- θα είχαμε υπουργό Οικονομικών τον Μπαρτζώτα, θα είχαμε υπουργό της Παιδείας π.χ. τον Στρίγγο, θα είχαμε υπουργό των Εσωτερικών τον άλλον, τον ανεκδιήγητο άνθρωπο που ήρθε από την Κρήτη, τον Βλαντά…».
 
Γράμμα
του Μάρκου Βαφειάδη
Προς το ΠΓ της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ
Απ' το κόμμα μας λείπουν, σχεδόν από παράδοση, η εσωκομματική δημοκρατία και οι εκάστοτε καθοδηγήσεις δεν έκαναν ποτές σοβαρή αυτοκριτική των λαθών τους. Κάθε αντίθετη απόπειρα που γίνεται, πνίγεται με τρόπο αντικομματικό. Οι καθοδηγήσεις του Κόμματος αντί να σου ανοίγουν το δρόμο για θαρρετή σκέψη, σου σκοτώνουν τη σκέψη[1]. Έτσι, τα στελέχη μας δεν εκφράζουν καθαρά τη γνώμη τους. Δεν τολμούν να μιλήσουν για βασικά ζητήματα, αντίθετα απ' ό,τι βάζει η καθοδήγηση[2]. Αυτό το καθεστώς δημιουργεί ένα είδος εκφυλισμού των στελεχών και της κομματικής νοοτροπίας. Ανώτερα στελέχη μας εξαρτούν την ανάδειξη τους απ' την ανοχή και τη σιωπή[3]. Δημιουργείται το καθεστώς της κολακείας, ποιος περισσότερο θα λιβανίσει αυτό που λέει η καθοδήγηση, και το Κόμμα οδηγιέται σε σοβαρά λάθη. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της 3ης και της 4ης Ολομέλειας που συνήλθαν το 1947 και 1948. Από το 7ο Συνέδριο και εδώ είχαν μεσολαβήσει σοβαρά γεγονότα. Η πολιτική του κόμματος μας είχε περάσει από εξαιρετικές δοκιμασίες. Δικαιολογημένα περίμεναν τα μέλη και τα στελέχη του Κόμματος, οι εκατοντάδες χιλιάδες οπαδοί του Κόμματος, μια σαφή απάντηση στα γεγονότα αυτά. Μα αυτό δεν έγινε. Ούτε στην 3η ούτε στην 4η Ολομέλεια η καθοδήγηση δεν έθιξε τα λάθη της, μα ούτε έριξε μια ματιά να δει αν υπάρχουν τέτοια ή όχι.
1. Η 2η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ. Η λαθεμένη τοποθέτηση των λαθών της ηγεσίας του κόμματος μας στη γερμανό-φασιστική[4] κατοχή και το Δεκέμβρη, ότι δηλαδή πάθαμε στρατιωτική ήττα όχι και πολιτική[5], οδήγησε το κόμμα μας σε περιττούς παλικαρισμούς και σε μια άσκοπη κατανάλωση της μεγάλης επιρροής του Κόμματος που είχε κερδίσει στην κατοχή. Η 2η Ολομέλεια του κόμματος μας συνήλθε προ των εκλογών. Σ' αυτή σχεδόν δεν συζητήθηκε το ζήτημα των εκλογών. Έμεινε ανοιχτό αν θα πάρουμε μέρος ή όχι. Αντίθετα, στη στρατιωτική σύσκεψη που 'γινε στο τέλος της Ολομέλειας φάνηκε ότι η καθοδήγηση του Κόμματος προσανατολίζεται μάλλον για ένοπλη εξέγερση, για ανατροπή της αντίδρασης[6]. Σαν συνέπεια είχε να οδηγηθεί το Κόμμα στην επίσης λαθεμένη θέση άρνησης, στην απόφαση αποχής απ' τις εκλογές της 31 του Μάρτη.
Μπορούμε να πούμε ότι αυτή ήταν και η επιδίωξη των Άγγλο-Αμερικανών και της αντίδρασης, με κεντρική επιδίωξη να χτυπήσουν αποφασιστικά το επαναστατικό κίνημα, πέτυχαν με την απόφαση μας της αποχής να δημιουργήσουν το κατάλληλο κλίμα για τους σκοπούς τους. Πέτυχαν να μας απομονώσουν, αφαιρώντας από μας κάθε δυνατότητα νόμιμης δράσης[7], που δίνονταν απ' το γεγονός ότι η αντίδραση ήταν υποχρεωμένη να κρατάει τα δημοκρατικά προσχήματα, παρά την επιδίωξη της να θέσει εκτός μάχης τις δυνάμεις του κόμματος μας με φασιστική βία. Η συμμετοχή μας στις εκλογές δεν θα μας εμπόδιζε να δράσουμε και ένοπλα σαν απάντηση στις δολοφονίες και τους τραμπουκισμούς της αντίδρασης μετεκλογικά. Η απόφαση της αποχής πάρθηκε απ' το ΠΓ και μπήκε σαν τέτοια στο Κόμμα. Μα αντίθετα, πήραμε μέρος στο δημοψήφισμα που έγινε ύστερα από 6 μήνες, που η κατάσταση στη χώρα ήταν ασύγκριτα χειρότερη, γιατί η εξουσία της αντίδρασης είχε νομιμοποιηθεί και οι πιθανότητες επιτυχίας ήταν πολύ λιγότερες. Λογική συνέπεια της αποχής απ' τις εκλογές, που απέβλεπε στο ν' αφήσει ανοιχτό το πρόβλημα της εξουσίας; έπρεπε να είναι και αποχή απ' το δημοψήφισμα που ήταν καθεστωτικό ζήτημα. Η νίκη της αντίδρασης στις εκλογές δυνάμωσε σε αφάνταστο βαθμό την επίθεση της αντίδρασης ενάντια στο λαϊκό-δημοκρατικό κίνημα, έδωσε τη δυνατότητα ακόμα πιο άμεσης επέμβασης των Άγγλων και Αμερικάνων.
Η μετεκλογική κατάσταση δημιούργησε ένα είδος κάλμας του λαϊκού κινήματος[8]. Χαρακτηριστικό είναι ότι σχεδόν καμιά απ' τις απεργίες που οργανώθηκαν στο διάστημα αυτό δεν πέτυχε. Οι οργανώσεις μας άρχισαν να χάνουν το σφρίγος και τη δραστηριότητα τους.
2. Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΟΥ ΕΝΟΠΛΟΥ ΑΓΩΝΑ. Το Κόμμα δεν ξεκίνησε με πίστη και απόφαση να επικρατήσει το ένοπλο λαϊκό κίνημα, θέλησε να το χρησιμοποιήσει σα μέσον εκβιασμού για την αντιμετώπιση της κατάστασης που προέκυψε απ' τη Βάρκιζα και μετεκλογικά. Αντί να επιστρατεύσει όλες του τις δυνάμεις και να τραβήξει αποφασιστικά προς ένοπλο αγώνα (πολλές θα ήταν οι πιθανότητες να ξεσηκωθεί και ένα πλατύ κίνημα μέσα στις πόλεις με αποφασιστικά χτυπήματα) μετά τις εκλογές, καθιέρωσε μια μεσοβέζικη πολιτική. Υπερεκτίμησε τις νόμιμες δυνατότητες που απόμειναν, δημιούργησε αυταπάτες μέσα στο Κόμμα και το λαό για ειρηνική λύση του ελληνικού προβλήματος[9]. Καμιά απ' τις οργανώσεις του Κόμματος δεν είχε ξεκαθαρισμένη θέση για το πού τραβάμε. Αναφέρομαι σε μερικά χαρακτηριστικά γεγονότα. Όλο το χρόνο του 1946 και τις αρχές του 1947 είχαμε πολύ γερές βάσεις μέσα στον μοναρχοφασιστικό στρατό. Πολλές μονάδες στην πλειοψηφία τους αποτελούνταν από επονίτες, εργάτες μέλη του Κόμματος, αγρότες του ΑΚΕ κλπ. Δεν είχε προλάβει ακόμα η αντίδραση να δημιουργήσει τον αναγκαίο μηχανισμό για να ξεκαθαρίσει το στρατό που είχε βιαστικά δημιουργήσει. Το Κόμμα έβαλε τη θέση να μη θέσουμε ζήτημα να περάσουν οργανωμένα στρατιωτικά τμήματα στο αντάρτικο, αλλά μεμονωμένα και με εντολή.
Μέχρι τον Οχτώβρη και σε συνέχεια, ελάχιστα κομματικά στελέχη στάλθηκαν στο αντάρτικο και 150-200 μαχητές απ' τις πόλεις, τη στιγμή που κατά χιλιάδες συλλαμβάνονταν τα στελέχη και τα μέλη του Κόμματος για το εκτελεστικό απόσπασμα, τις φυλακές και τις εξορίες. Όταν στα τέλη του Σεπτέμβρη βγήκα στο βουνό, έθεσα το ζήτημα αυτό στις οργανώσεις της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας, όπως και στις καθοδηγήσεις. Η απάντηση που έδωσε η Μακεδονία στο σύντροφο που έστειλα το Νοέμβρη του 1946, ήταν ότι δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι παλεύουμε για συμφιλίωση και οι αξιώσεις μας να είναι περιορισμένες, ότι πρωτεύει η ανάπτυξη του μαζικού κινήματος κλπ. Σωστά ότι ούτε στιγμή δεν έπρεπε το Κόμμα να σταματήσει την οργάνωση του μαζικού κινήματος στις πόλεις. Εδώ, όμως έμπαινε ζήτημα καταρχήν για πόλεις μικρές, κοντά στο βουνό και με αγροτική σύνθεση, αλλά με συνειδητοποιημένο επαναστατικό κίνημα. Πόλεις που ήταν ανταρτομάνες του ΕΛΑΣ και είχαν χιλιάδες μαχητές του ΕΛΑΣ. Οι καθοδηγήσεις των οργανώσεων σ' αυτές τις πόλεις δεν πήραν καμιά εντολή να βγάλουν έξω μαχητές και ήταν επόμενο, λόγω της ιδιόμορφης θέσης τους, να χτυπηθούν απ' την αντίδραση. Αλλά και απ' τις μεγάλες πόλεις δεν έγινε σχεδόν καμιά προσπάθεια μέχρι τον Ιούνη του 1947 να βγουν στελέχη και μαχητές στο βουνό. Όταν αυτά τα ζητήματα τα έθεσα υπόψη του Ιωαννίδη το Νοέμβρη του 1946 με γράμμα μου, η απάντηση ήταν, να βγουν στελέχη κλπ., στο βουνό είναι δουλειά της Αθήνας και ότι δεν είναι σωστό να εκτεθούν στις ταλαιπωρίες του χειμώνα και άλλα στελέχη. Φανερό είναι ότι το Κόμμα δεν είχε ξεκαθαρισμένη θέση για το πού τραβάμε. Η περίοδος απ' τις εκλογές του 1946 μέχρι το Μάρτη του 1947, ήταν περίοδος που δίνονταν οι μεγαλύτερες δυνατότητες για μια αποφασιστική επικράτηση μας σε ορισμένες βασικές περιοχές. Δεν μπορούσαν οι περισσότεροι απ' τα χιλιάδες στελέχη και μέλη του Κόμματος να περάσουν στις Λαϊκές Δημοκρατίες που ήταν τόσο εύκολο απ' τη Μακεδονία και τη Θεσσαλία[10]; Αυτή η δουλειά δεν έγινε έγκαιρα ούτε για μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, που ήταν απαραίτητοι στο βουνό. Γεγονός είναι ότι χάσαμε τη μοναδική σχεδόν ευκαιρία που μας δίνονταν αυτή την περίοδο γιατί ο μοναρχοφασισμός ήταν απροετοίμαστος και με αποφασιστική προώθηση του ένοπλου αγώνα θα ήταν δυνατό να δημιουργήσουμε σοβαρές προϋποθέσεις για αποφασιστικό χτύπημα και ανατροπή του μοναρχοφασισμού σε ορισμένες περιοχές.
3. 3η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ. Στο διάστημα του 1947 είχαν γίνει σοβαρές αλλαγές στη χώρα. Η αγγλική κατοχή αντικαταστάθηκε απ' την Αμερικάνικη. Η ενίσχυση του μοναρχοφασισμού δυνάμωσε. Ο μοναρχοφασιστικός στρατός αρκετά ξεκαθαρίστηκε και αναδημιουργήθηκε. Στις πόλεις οι οργανώσεις μας διαλύθηκαν με εκτελέσεις και χιλιάδες συλλήψεις. Τα χωριά, ιδιαίτερα στη Μακεδονία αλλά και σε άλλες περιοχές, άδειασαν με βία απ' τους κατοίκους. Τον Απρίλη άρχισε ο μοναρχοφασισμός τις επιχειρήσεις ενάντια μας. Παρά τις πολλές δυσκολίες, το αντάρτικο αντιμετώπισε με επιτυχία τον εχθρό αρχικά στην Κεντρική Πίνδο και όλο το 1947 σ' όλες σχεδόν τις περιοχές. Αλλά ο μοναρχοφασισμός είχε κατορθώσει να δημιουργήσει στις πόλεις και στην ύπαιθρο μια κατάσταση απομόνωσης μας. Χωρίς να παρθεί υπόψη η κατάσταση αυτή τα τέλη του Ιούνη το Γενικό Αρχηγείο περιβλήθηκε και με κυβερνητική δικαιοδοσία. Άρχισαν να εκδίδονται σειρά από βασικά διατάγματα που απασχολούν τη χώρα και το λαό μας. Όταν το Σεπτέμβρη συνήλθε η 3η Ολομέλεια (6 μέλη της ΚΕ και 4 στελέχη του στρατού) πάρθηκαν αποφάσεις πέρα για πέρα ανεδαφικές. Αυτές εκφράζανε τις επιθυμίες μας όχι όμως και την πραγματικότητα. Η ζωή απέδειξε ότι εμείς σαν καθοδηγητές του αντάρτικου δεν κατορθώσαμε να εκτιμήσουμε όσο πρέπει σωστά την κατάσταση της χώρας παρ' όλο που με τηλεγράφημα μου τον Αύγουστο κατατόπιζα την καθοδήγηση του Κόμματος ότι μέσα στο Λαό υπάρχει ένα μούδιασμα ένα είδος μη πεποίθησης[11] για τη νίκη και έλεγα και τη γνώμη μου ότι μπορούμε να ενεργήσουμε σοβαρά την άνοιξη αν το Κόμμα είναι σε θέση να σπάσει την κατάσταση αυτή, να επιστρατεύσει όλες του τις δυνάμεις και να εξασφαλίσει ανεφοδιασμό του ΔΣΕ με πολεμικό υλικό σ' όλες τις περιοχές. Το κομμάτι του ΠΓ (Ζαχαριάδης, Ιωαννίδης, Ρούσος) (δεύτερο κλιμάκιο) δεν είχε σαφή αντίληψη του τι του γίνεται στις πόλεις και στις περιοχές της υπαίθρου που είχε άμεση επαφή. Οι αποφάσεις της 3ης Ολομέλειας πάρθηκαν κάτω από μια ατμόσφαιρα πανηγυρισμού. Συμφωνήσαμε πέρα για πέρα με τις θέσεις που έβαλε το ΠΓ. Αμέσως μετά την 3η Ολομέλεια, τους μήνες Οχτώβρη, Νοέμβρη και Δεκέμβρη η ζωή απόδειξε ότι: 1) Δεν είχαμε στρατολογική βάση[12] αρκετή για να είμαστε σε θέση να φτάσουμε τον αριθμό των 50-60 χιλιάδων αντρών που καθόρισε η Ολομέλεια. 2) Δεν είμαστε σε θέση να καταλάβουμε αστικά κέντρα μέχρι την άνοιξη σύμφωνα με την Ολομέλεια. Συνεπώς τα δυο βασικά προβλήματα, δηλαδή η συγκρότηση των στρατηγικών εφεδρειών και η ενέργεια επιθέσεων κατά αστικών κέντρων, κατάληψη και κράτημα τους, δεν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν. Τον Οχτώβρη η επίθεση μας κατά του Μετσόβου απότυχε. Όταν ύστερα από ένα μήνα μπήκε στο ΠΓ ζήτημα να επιτεθούμε κατά της Κόνιτσας, εκφράστηκα ότι δεν θα μπορέσουμε να καταλάβουμε την πόλη με κατά μέτωπο επίθεση[13], ότι βιαζόμαστε, γιατί ούτε τα υλικά μέσα που είχαμε ούτε οι δυνάμεις μας είναι αρκετές για τέτοια ενέργεια, ότι ο εχθρός έχει τη δυνατότητα μετακίνησης πολλαπλάσιων δυνάμεων και ασύγκριτα μεγαλύτερα μέσα. Μα οι σύντροφοι επέμειναν διαρκώς στο χτύπημα των πόλεων. Ύστερα απ' τα πιο πάνω ρωτήθηκε το Αρχηγείο Μακεδονίας και βεβαίωσε ότι μπορούμε να καταλάβουμε την Κόνιτσα. Στην Κόνιτσα τα τμήματα μας πολέμησαν με ηρωισμό επί 7 μέρες και δώσαμε 650 νεκρούς και τραυματίες. Η πόλη δεν καταλήφτηκε. Όταν στην κομματική σύσκεψη στις 15 του Γενάρη που πήραν μέρος πολιτικά και στρατιωτικά στελέχη (ανώτερα και κατώτερα) στο συμπληρωματικό μου λόγο — παρ' όλο που τον είχα γραμμένο με άλλο πνεύμα — είπα ότι ένας απ' τους λόγους — μαζί με τα λάθη μας — που δεν πήραμε την Κόνιτσα είναι ότι είμαστε ακόμα από άποψη οργάνωσης, μέσων και δυνατοτήτων περισσότερο αντάρτες παρά ταχτικός στρατός και ότι δεν είμαστε ακόμη σε θέση να ενεργήσουμε σοβαρές επιθέσεις σε κέντρα, ο σ. Ζαχαριάδης σηκώθηκε όρθιος θυμωμένος και με συνεχείς έντονες διακοπές αναγκάστηκα να μην προχωρήσω[14]. Το ίδιο βράδυ κάλεσε σε συνεδρίαση τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος, χωρίς να παρθεί απόφαση του ΠΓ (Εγώ τουλάχιστο δεν ήξερα. Είμαι μέλος της Γραμματείας του ΠΓ), και έθεσε το ερώτημα αν είναι σωστές οι αποφάσεις της 3ης Ολομέλειας. Μόλις μίλησαν 3-4 σύντροφοι με ρώτησε: Τι λέει ο Μάρκος; Είναι σωστές οι αποφάσεις; Είπα ναι και αμέσως διέλυσε τη συνεδρίαση.
4. Η ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΦΕΔΡΕΙΩΝ. Το Νοέμβρη, μόλις είχε έρθει ο Ζαχαριάδης στο βουνό, το ΠΓ συζήτησε αυτό το ζήτημα. Υποστήριξα ότι είναι ασύμφορο να αδυνατίσουμε αυτή τη στιγμή τα αρχηγεία παίρνοντας για εφεδρεία μας μέρος απ' τις δυνάμεις που διαθέτουν. Γιατί αυτό το αδυνάτισμα θα είχε για συνέπεια και το αδυνάτισμα της δράσης τους, κατά συνέπεια και μικρότερη στρατολογία. Πρέπει να σημειωθεί ότι ακόμα από τα μέσα του 1947, η στρατολογία στον ΔΣΕ είχε πάρει σχεδόν ολότελα βίαιο χαραχτήρα. Η εθελοντική κατάταξη δεν έφτανε ούτε τα 10%[15]. Για να μπορείς να κάνεις στρατολογία επιβάλλονταν όχι συγκέντρωση αλλά άπλωμα των δυνάμεων διείσδυσης σε χώρους που υπήρχε στρατεύσιμο υλικό. Συνεπώς η πορεία της συγκρότησης της εφεδρείας μας έπρεπε να ήταν ανάλογη. Να παρθούν για εφεδρεία όχι από τα υπάρχοντα τμήματα, αλλά ανάλογα με την αύξηση της δύναμης που θα γίνονταν κατά αρχηγεία. Επικράτησε όμως η άλλη θέση για άμεση συγκέντρωση τμημάτων και αποφασίστηκε μέχρι το Μάρτη να φτάσει η εφεδρική αυτή δύναμη τους 14 χιλιάδες άντρες. Αυτή η απόφαση δεν πραγματοποιήθηκε. Μέχρι τον Ιούνη η συνολική δύναμη της εφεδρικής μονάδας ήταν 5.500. Πρέπει να πω ότι για το ζήτημα αυτό αναγκάστηκα να μη μιλήσω περισσότερο γιατί ο Ζαχαριάδης αντί άλλο επιχείρημα είπε: Ο Μ. ξέρει να πολεμάει και αντιμετωπίζει από άποψη ταχτικής καλά τα ζητήματα. Αλλά δεν καταλαβαίνει, δεν μπορεί να συλλάβει τα στρατηγικά προβλήματα, όπως είναι το ζήτημα της εφεδρείας.
5. Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΔΚ. Αυτή ήταν πρόωρη. Όταν μπήκε το πρόβλημα σε συζήτηση στο ΠΓ είπα ότι κάπως βιαζόμαστε. Ρώτησα αν υπάρχουν πιθανότητες αναγνώρισης και πρότεινα πρόεδρο της τον Ιωαννίδη. Ήταν μερικές μέρες πριν από τη μάχη της Κόνιτσας. Ο Ζαχαριάδης είπε ότι θα πάρουμε την Κόνιτσα, θα φτιάξουμε την κυβέρνηση και πιθανόν ν' αναγνωριστούμε. Στις 24 Δεκέμβρη, μια μέρα πριν τη μάχη της Κόνιτσας, είχε δοθεί απ' το ραδιοσταθμό μας η συγκρότηση της. Η αλήθεια είναι ότι το γεγονός αυτό προκάλεσε μεγάλο ενθουσιασμό μέσα στον ΔΣΕ αλλά δημιουργήθηκε χωρίς τις αναγκαίες προϋποθέσεις[16] και σήμερα δεν εκφράζεται, δεν υπάρχει παρά μονάχα στα Διατάγματα και τους νόμους που φτιάχνει.
6. 4η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ. Έγινε τα τέλη του Ιούλη 1948. Πήραν μέρος 10 σύντροφοι. Την εισήγηση έκανα εγώ με πρόταση του Ζαχαριάδη, που μου είπε ότι θα μιλήσεις για τις μάχες του Γράμμου και τη δράση του ΔΣΕ στις άλλες περιοχές, και θα βάλεις τα καθήκοντα. Προηγήθηκαν δυο συνεργασίες. Τα ίδια τα γεγονότα έδειχναν ότι πρέπει να γίνει μια κριτική ανασκόπηση, τουλάχιστον της περιόδου που μεσολάβησε απ' την 3η Ολομέλεια και δω. Γιατί μόνο έτσι μπορούσε σωστά να προσανατολιστεί η 4η Ολομέλεια. Έκανα ένα σχέδιο και το πήγα στον Ζαχαριάδη. Είπε πως αν δεν πραγματοποιήθηκαν οι αποφάσεις της 3ης Ολομέλειας, αυτό οφείλεται στο ότι δεν έκαναν το καθήκον τους οι κομμουνιστές κλπ. Έτσι οδηγηθήκαμε ακόμα μια φορά σε αποφάσεις που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα περισσότερο από κείνες της 3ης Ολομέλειας. Αντί να βγούμε καθαρά και τίμια να πούμε στην Ολομέλεια τους πραγματικούς λόγους, που δεν πραγματοποιήθηκαν οι αποφάσεις της 3ης Ολομέλειας, προσπαθήσαμε με μπαλώματα να δικαιολογήσουμε τα λάθη μας. Η απόφαση γράφτηκε ολόκληρη από τον Ζαχαριάδη[17]. Κανένας απ' τους παρόντες συντρόφους, ούτε στην εισήγηση, ούτε στην απόφαση έφερε σοβαρές αντιρρήσεις. Είναι γεγονός ότι ο μοναρχοφασισμός έχει τα χάλια του. Αλλά να λέμε ότι είναι με ξύλινα πόδια και ότι από κάθε άλλη φορά είναι πιο κοντά η ανατροπή του είναι κάτι που χάνει τη σοβαρότητα του και εκθέτει το Κόμμα και το κίνημα σε κινδύνους.
7. ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ. Α) Ο μ ο ν α ρ χ ο φ α σ ι σ μ ό ς: Με κύριο στήριγμα τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό που ολοκληρώνει την κατοχή και κυριαρχεί στη χώρα μας παρά τα οικονομικά χάλια του και τις φαγωμάρες, που υπάρχουν ανάμεσα στις διάφορες κλίκες, ο μοναρχοφασισμός κατόρθωσε να πετύχει μια σχετική πολιτικό-στρατιωτική σταθεροποίηση που εκφράζεται: α) με την εκκαθάριση του κρατικού μηχανισμού και τη δημιουργία ενός καθεστώτος φασιστικής βίας, β) με τη διατήρηση της κυβέρνησης Τσαλδάρη-Σοφούλη[18] επί ένα χρόνο με κύρια επιδίωξη την εξουδετέρωση και υποταγή του λαϊκοδημοκρατικού κινήματος, γ) με το ότι ο μοναρχοφασιστικός στρατός που, παρά την αποτυχία του να δώσει σοβαρά χτυπήματα ενάντια στον ΔΣΕ, εξακολουθεί να πολεμάει επί δυο χρόνια χωρίς υπολογίσιμα κρούσματα στάσεων, προσχώρησης στον ΔΣΕ, λιποταξίες κλπ. Ο μοναρχοφασισμός έχει όχι μόνο τη δυνατότητα της αναπλήρωσης των απωλειών του στρατού του, αλλά και της κανονικής του αύξησης αριθμητικά, αρκεί να δώσουν τα μέσα οι Αμερικάνοι, δ) ο μοναρχοφασισμός κρατάει όλα τα μεγάλα και μικρά κέντρα, όλες σχεδόν τις οδικές αρτηρίες και σοβαρά στηρίγματα στην ύπαιθρο, ε) πήρε με τη βία όλες τις διοικήσεις των συνδικαλιστικών οργανώσεων και κάθε απεργιακή εκδήλωση ή διαμαρτυρία των εργαζομένων για την άθλια οικονομική τους κατάσταση πνίγεται. Έθεσε εκτός νόμου όλες τις μαζικές πολιτικές οργανώσεις και τα δημοκρατικά κόμματα (ΕΠΟΝ, Δημοκρατικοί Σύλλογοι, Κομμουνιστικό Κόμμα κλπ.) και κατόρθωσε με εκτελέσεις κλπ, να εξαναγκάσει τους οπαδούς του λαϊκοδημοκρατικού κινήματος στις πόλεις και στους χώρους της υπαίθρου που ελέγχει, σε σιωπή και ανοχή.
Β) Τ ο λ α ϊ κ ο δ η μ ο κ ρ α τ ι κ ό κ ί ν η μ α, που εκφράζεται σήμερα σχεδόν ολοκληρωτικά με τον ένοπλο αγώνα, πέτυχε επίσης μια σχετική σταθεροποίηση, που οφείλεται στην πετυχημένη άμυνα του Γράμμου, στην έντονη δράση, που ανέπτυξε ο ΔΣΕ στις άλλες περιοχές, στο δίκαιο του αγώνα που κάνει, στην πίστη και αυτοθυσία, που διακρίνει τα στελέχη και τα μέλη του Κόμματος. Στην ανικανότητα του μοναρχοφασισμού να λύσει τα οικονομικά και πολιτικά προβλήματα του ελληνικού λαού που παρά την τρομοκρατία και την καταπίεση παραμένει πιστός στα ιδανικά του αντιφασισμού και της ανεξάρτητης Ελλάδας. Μα αυτή η σταθερότητα, λόγω των συνθηκών που υπάρχουν στη χώρα, είναι δυσανάλογη σε σχέση με εκείνη που πέτυχε ο μοναρχοφασισμός και δεν περιέχει δυνατότητες ανατροπής του μοναρχοφασισμού στο άμεσο μέλλον. Σήμερα ο ΔΣΕ έχει χιλιάδες περίπου μαχητές που αντιπαρατάσσονται στις 300 περίπου χιλιάδες συνολικής ένοπλης δύναμης που διαθέτει ο μοναρχοφασισμός. Για να μπορεί ο ΔΣΕ να ενεργήσει επιθετικά για την απελευθέρωση σοβαρών περιοχών σαν στήριγμα για ολοκληρωτική ανατροπή του μοναρχοφασισμού πρέπει τους μήνες Οχτώβρη, Νοέμβρη, Δεκέμβρη, Γενάρη, Φλεβάρη, Μάρτη να φτάσει τον αριθμό των 65-70 χιλιάδων ανδρών. Αν πάρουμε σα βάση το διάστημα που μεσολάβησε απ' την 3η μέχρι την 4η Ολομέλεια, θα δούμε πως με καλύτερες συνθήκες που είχαμε από άποψη υποκειμενικού παράγοντα, κατορθώσαμε να στρατολογήσουμε μόνο 15 χιλιάδες, περίπου σ' ένα χρόνο. Συνεπώς είναι αδύνατο να φτάσουμε σε μια στρατολογική επίδοση τέτοια που απορρέει απ' τις αποφάσεις της 4ης Ολομέλειας. Εδώ δεν παίρνω υπόψη μου ούτε τον παράγοντα μιας πιο έντονης αμερικάνικης επέμβασης, ούτε την αύξηση των 70 χιλιάδων στρατού, που ζητάει ο μοναρχοφασισμός απ' τους Αμερικάνους. Εξάλλου όπως σήμερα είναι η κατάσταση των οργανώσεων μας στις πόλεις δεν μπορεί κανείς να περιμένει έναν αποφασιστικό συνδυασμό της επιθετικής προσπάθειας του ΔΣΕ με απεργίες μέχρι εξέγερση. Αλλά ούτε ο ΔΣΕ έχει τη δυνατότητα να χτυπήσει τις πόρτες των πόλεων με σοβαρές επιθετικές του ενέργειες για δημιουργία τέτοιων συνθηκών. Απ' το συσχετισμό των δυνάμεων, μέσων και δυνατοτήτων, προκύπτει το συμπέρασμα ότι δεν μπορεί ο ΔΣΕ να ανατρέψει ένοπλα το μοναρχοφασισμό με δικές του δυνάμεις στο άμεσο μέλλον, αλλά με άμεση στρατιωτική βοήθεια που θα προέλθει απ' την αναγνώριση της ΠΔΚ απ' τις φιλικές χώρες. Όμως αυτή δεν φαίνεται πιθανή γιατί ο ΔΣΕ δεν μπόρεσε να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες και η διεθνής κατάσταση δεν φαίνεται να επιτρέπει τέτοια ενέργεια, τουλάχιστο αυτή τη στιγμή.
8. ΔΥΟ ΔΡΟΜΟΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΓΙΑ Ν' ΑΚΟΥΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ. Α) Η δημοκρατική συνεννόηση που ζητάει το κόμμα μας για ειρηνική λύση του ελληνικού προβλήματος, αλλά τέτοια πιθανότητα δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή. Β) Συνέχιση του ένοπλου αγώνα με έντονη παρτιζάνικη δράση σ' ολόκληρη τη χώρα. Ο ΔΣΕ με τη δράση του μπορεί σε υπολογίσιμο βαθμό να φέρει εμπόδια στις επιδιώξεις των Αμερικάνων στην Ελλάδα, εμποδίζοντας τους να ανοικοδομήσουν τη χώρα για πολεμικό προγεφύρωμα ενάντια στη Σοβιετική Ένωση και τις Λαϊκές Δημοκρατίες. Και εφόσον άλλος δρόμος για μας δεν υπάρχει, ο δρόμος της συνέχισης του ένοπλου αγώνα είναι ο μοναδικός. Έτσι με μια εντατική παρτιζάνικη δράση, που θα προκαλέσει στους Αμερικάνους και το μοναρχοφασισμό μια συνεχή αιμορραγία στρατιωτική-οικονομική, θα δημιουργήσει όλο και περισσότερη πολιτική αστάθεια και λόγω της άθλιας οικονομικής κατάστασης των ελλήνων εργαζομένων θα μας είναι δυνατή η δημιουργία κατάλληλων συνθηκών για δυνάμωμα του κινήματος και μέσα στις πόλεις, με αποτέλεσμα να ενισχυθεί ο ΔΣΕ για πιο δυνατά και συνδυασμένα χτυπήματα.
9. Η διατήρηση των σχηματισμών του ταχτικού στρατού που δημιουργήσαμε με σκοπό να ανατρέψουμε το μοναρχοφασισμό όπως καθόρισαν οι αποφάσεις μας, θα μας κρατήσουν, θέλουμε είτε όχι, στο πνεύμα της άμυνας και κόλλημα σε ορισμένες εχθρικές θέσεις που θα εμποδίσουν την έντονη παρτιζάνικη δράση με όλες τις συνέπειες. Από την άποψη αυτή ήταν βιαστική η ονομασία των αρχηγείων σε Μεραρχίες. Διατηρώντας ελάχιστα τμήματα με βαρύ εξοπλισμό (μέχρι πυροβολικό που διαθέτουμε) όλα τα υπόλοιπα τμήματα μας πρέπει να απαλλαχτούν από περιττά βάρη που έχουν, να είναι ευκίνητα με ελαφρό οπλισμό και να δίνουν μάχες με τον εχθρό εκεί που προσφέρεται σε μας και όχι εκεί που θέλει ο εχθρός. Και δεύτερο να οργανωθούν περισσότερα τμήματα σαμποτέρ και ελεύθερων σκοπευτών.
ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΦΕΙΑΔΗΣ
(Δόθηκε στη Συνεδρίαση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στις 15 του Νοέμβρη 1948)
Περιοδικό «Νέος Κόσμος», τεύχος 8, Αύγουστος 1950, σ. 476-480
Το γράμμα αυτό δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό «Νέος Κόσμος», τεύχος 8ο, Αύγουστος 1950, με τον τίτλο: Η οπορτουνιστική Πλατφόρμα του Μάρκου Βαφειάδη.
Αναδημοσίευση από τον τόμο ΚΚΕ Τα Επίσημα Κείμενα, τόμ. 6ος, σελ.482-489.
Αναρτήθηκε από ellinikosemfilios
Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011
Η οπορτουνιστική Πλατφόρμα του Μάρκου Βαφειάδη.


[1] Είναι σαφής η «δημοκρατική» λειτουργία του κόμματος αφού και ο Μάρκος αναγκάζεται να σιωπήσει.
[2] Η «καθοδήγηση» δίκην ευαγγελίου δεν δέχεται αμφισβητήσεις.
[3] Η σιωπή των αμνών και ο θρίαμβος των εύκαμπτων.
[4] Εννοεί τις «εκκαθαρίσεις» των αντιπάλων την βία και τον καταναγκασμό.
[5] Τα γεγονότα της κατοχής και ο «Δεκέμβρης», σήκωσαν την κουρτίνα του Ε.Α.Μ. και αποκαλύφθηκε το Κ.Κ.Ε. αν και όχι σε όλο του το «μεγαλείο» με αποτέλεσμα την απώλεια πολιτικής επιρροής.
[6] Η μη συμμετοχή στις εκλογές του 1946 ήταν ο «πρόλογος» του προαποφασισμένου «λαϊκό – απελευθερωτικού αγώνα» που αιματοκύλησε τη χώρα και τις συνέπειές του πληρώνουμε ακόμα.
[7] Τι θα κατάφερναν με τη «νόμιμη δράση»; Ότι κατάφερε στη Δύση το κίνημα. Να είναι ασήμαντη μειοψηφία.
[8] Όχι κάλμα του «λαϊκού κινήματος» αλλά αποδυνάμωση του Κ.Κ.Ε.
[9] Η διατήρηση του οπλισμού, η αποχή από τις εκλογές, η επίθεση στο Λιτόχωρο τον Μάρτιο του 46 άλλα δείχνουν ήταν αποφασισμένοι για αγώνα για την εξουσία, προσφέροντας έναν χρήσιμο αντιπερισπασμό στην «μεγάλη πατρίδα του Σοσιαλισμού» που χώνευε το «βαρύ γεύμα» της Ανατολικής Ευρώπης.
[10] Μέχρι τον 3ο του 47 γιατί έπρεπε να περάσουν στις «Λαϊκές Δημοκρατίες» αν είχαν τη δυνατότητα να πολεμήσουν; Αν όπως ισχυρίζεται ήταν μεγάλες οι δυνάμεις και στο λαό και στο στρατό;
[11] Μη «πεποίθηση» ή στην πραγματικότητα μη ομολογίσιμη-για ευνόητους λόγους-μη επιθυμία.
[12] Ο «λαός» ήταν απρόθυμος να «απελευθερωθεί».
[13] Πριν λίγο υποστήριζε την πιο αποφασιστική επίθεση κατά του «μοναρχοφασισμού».
[14] Η υποταγή στην αυθεντία που κουβαλούσε γραμμή από Μόσχα.
[15] Ο λαός πρέπει να «σωθεί» από το «μοναρχοφασισμό» παρά τη βούλησή του. Οι αναγκαστικές επιστρατεύσεις γίνονταν και κατά τη διάρκεια της κατοχής.
[16] Η «κανονιά» αποδείχθηκε «κούφια».
[17] Αρχή ενός ανδρός κατά το πρότυπο του «πατερούλη» Στάλιν.
[18] Να θυμηθούμε ότι παρά το γεγονός ότι το Λαϊκό κόμμα είχε απόλυτη πλειοψηφία, πρωθυπουργός ήταν ο πρόεδρος της –κατά τη σύγχρονη προπαγάνδα – «μεγάλης δημοκρατικής παράταξης» και διάδοχος του Ε. Βενιζέλου Θεμιστοκλής Σοφούλης και σε αυτήν μετείχε και ο πρωθυπουργός των «Δεκεμβριανών» μετέπειτα γέρος (της Δημοκρατίας) και άλλοι περιώνυμοι δημοκρατικοί. Κατά συνέπεια δεν ήταν μια κυβέρνηση του «μοναρχοφασισμού» αλλά μια κυβέρνηση όλων των δυνάμεων της σύγχρονης αστικής δημοκρατίας κατά του «ερυθρού ολοκληρωτισμού».
Κατηγορία Άρθρα & Απόψεις
 
Αγρότες αποδοκίμασαν την Αννα Βαγενά στο Κιλελέρ [εικόνες & βίντεο] Άναψαν τα αίματα στο Κιλελέρ - Ένταση, διαπληκτισμοί και αχαρακτήριστες εκφράσεις 20 03 2016
«Επεισοδιακά» εξελίχθηκε ο σημερινός εορτασμός στο Κιλελέρ, της επετείου των 106 χρόνων από την εξέγερση των Θεσσαλών αγροτών. Αγρότες που παρέστησαν επιτέθηκαν φραστικά στην βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Αννα Βαγενά, η οποία έδωσε το παρών στην εκδήλωση.
Οι λίγοι αγρότες, προερχόμενοι οι περισσότεροι από το μπλόκο των Τεμπών, πριν την έναρξη της εκδήλωσης είχαν τοποθετήσει συμβολικά 10 τρακτέρ πίσω από τον χώρο του «μνημείου του
Αγρότη».
Οπως σημειώνει το onlarissa.gr, πριν ανέβει η κ. Βαγενά στο βήμα, ο εκπρόσωπος των αγροτών Βαγγέλης Παπαγιαννούλης μετέφερε την επιθυμία των αγροτών να μην διαβαστεί ο λόγος, που απέστειλε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Βαγγέλης Αποστόλου.
Την ώρα που ανέβηκε στο βήμα η βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ Άννα Βαγενά, η οποία παρέστη ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης, άρχισαν να κορνάρουν, με ένα μάλιστα από τα τρακτέρ να προωθείται δίπλα ακριβώς στο μνημείο με αποτέλεσμα να μην την αφήνουν να μιλήσει. Το γεγονός προκάλεσε την έντονη και επανειλημμένη αντίδραση της κ Βαγενά, η οποία ζήτησε την προστασία της Περιφερείας Θεσσαλίας και του Δήμου Κιλελέρ που συνδιοργάνωναν την εκδήλωση, με τον περιφερειάρχη Θεσσαλίας Κώστα Αγοραστό να παρεμβαίνει δύο φορές προς τους αγρότες ζητώντας τους να χαμηλώσουν τους τόνους αλλά οι ίδιοι επέμειναν, ζητώντας από την εκπρόσωπο της κυβέρνησης να μην μιλήσει.
Λίγο αργότερα, η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, σε μια πρωτοφανή κίνηση, γιούχαρε τον Περιφερειάρχη Θεσσαλίας Κώστα Αγοραστό την ώρα που κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο.
Από την πλευρά του ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας και πρόεδρος της ΕΝΠΕ Κώστας Αγοραστός επεσήμανε, μεταξύ άλλων, ότι η σημερινή επέτειος δεν είναι «πασαρέλα λόγων» και ότι καλούνται όλοι να πάρουν ένα όρκο τιμής για την στήριξη της αγροτικής παραγωγής με όλες τους τις δυνάμεις. Όπως υπογράμμισε η λύση είναι μία: Να υπάρξει ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, μία επανεκκίνηση με διαδικασίες παραγωγής και προειδοποίησε ότι αν συνεχιστεί το ίδιο υφεσιακό μοντέλο τότε αυτό οδηγεί στον γκρεμό. «Η παραγωγή και η κτηνοτροφία μειώνονται επικίνδυνα και αυτό σημαίνει ότι χάνουμε την εθνική μας κυριαρχία», παρατήρησε χαρακτηριστικά.
Κάνοντας δε αναφορά στο προσφυγικό, σχολίασε μεταξύ άλλων ότι οι Έλληνες απέδειξαν τον ανθρωπισμό τους αλλά δεν είναι τα «κορόιδα της Ευρώπης» και η Ελλάδα χρειάζεται χρήματα «εδώ και τώρα» για το προσφυγικό.
Στην εκδήλωση παρέστησαν βουλευτές του νομού ως εκπρόσωποι των κομμάτων τους, δήμαρχοι και λοιποί εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, εκπρόσωποι των αγροτών και των στρατιωτικών αρχών. Άνοιξε με επιμνημόσυνη δέηση και ολοκληρώθηκε με κατάθεση στεφάνων μετά την ολοκλήρωση των ομιλιών.
Κατηγορία Πολιτική
 
Ιωάννινα: Είκοσι λεωφορεία με πρόσφυγες έφτασαν στο κέντρο φιλοξενίας στον Κατσικά
Με προβλήματα και αντιδράσεις γίνεται η καταγραφή των 1167 προσφύγων και μεταναστών που μεταφέρθηκαν στο κέντρο φιλοξενίας που δημιουργήθηκε στο παλαιό στρατιωτικό αεροδρόμιο στο προάστιο Κατσικά Ιωαννίνων.
Πολλοί είναι εκείνοι που έχουν περικυκλώσει τα λεωφορεία αρνούμενοι να μπουν στις σκηνές διότι όπως υποστηρίζουν ο χώρος είναι ακατάλληλος, χωρίς θέρμανση και χωρίς επαρκή ηλεκτροφωτισμό.
Κάποιοι μάλιστα θέλουν να επιστρέψουν στην Αθήνα διότι όπως λένε έχουν τους συγγενείς και τις οικογένειές τους στην Αθήνα και ότι το πρωί δεν του δόθηκε καμία ευκαιρία να τους συναντήσουν γιατί οδηγήθηκαν κατ ευθείαν από τα πλοία στα λεωφορεία.
Πάρα πολλά παιδάκια είναι άρρωστα , σύμφωνα με εκτιμήσεις των γιατρών που βρίσκονται στο χώρο, ενώ με ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ κάποιοι πρόσφυγες έχουν μεταφερθεί στα νοσοκομεία των Ιωαννίνων .
Στον χώρο έχουν στηθεί 420 σκηνές χωρητικότητας 8-10 ατόμων η κάθε μία.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Κατηγορία Πολιτική

Εκπαιδευτικά Νέα