ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ για την «αναβάθμιση του σχολείου και ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών», που παρουσίασε χθες η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως, συνιστά µια σημαντική μεταρρύθμιση, που βασίζεται σε τέσσερις βασικούς πυλώνες: την αυτονομία του σχολείου, την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των στελεχών, την ενίσχυση των δομών υποστήριξης του εκπαιδευτικού έργου και την αναβάθμιση της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης.

ΕΙΝΑΙ ιδιαίτερα κρίσιμο το γεγονός ότι το νέο θεσμικό πλαίσιο θα δίνει μεγαλύτερη αυτονομία στο σχολείο. Σύµφωνα µε τα στοιχεία του

ΟΟΣΑ, η Ελλάδα είναι η χώρα µε τον χαμηλότερο δείκτη αυτονομίας στην εκπαίδευση μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ, συγκεκριμένα το 80% των αποφάσεων λαμβάνεται σε κεντρικό επίπεδο, έναντι 35% του μέσου όρου των άλλων χωρών. Τώρα, η αρμοδιότητα αυτή αποκεντρώνεται σχεδόν στο σύνολό της στη σχολική μονάδα, καθώς τα δεδομένα δείχνουν πως όσο περισσότερη η αποκέντρωση τόσο υψηλότερες είναι οι μαθησιακές επιδόσεις.

ΟΣΟΝ αφορά το θέµα της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, η οποία είναι σαφές ότι θα πρέπει να γίνει, δίνει έμφαση στην επιμόρφωση, µε διαρκή στόχο τη βελτίωση και την αξιολόγηση στελεχών για την αποτελεσματικότητα στην εκτέλεση των καθηκόντων τους, και θα έπρεπε, όχι να την αρνούνται, αλλά να την επιζητούν και οι συνδικαλιστές, ώστε και οι εκπαιδευτικοί να βελτιώνονται και το σχολείο να γίνεται καλύτερο. Μάλιστα, είναι αξιοσημείωτο ότι για πρώτη φορά οι συνδικαλιστές δεν θα έχουν λόγο στις επιλογές διευθυντών.

ΕΙΝΑΙ σημαντικό ότι πλέον κάθε σχολείο θα λειτουργεί µε βαθμό ελευθερίας γιατί και οι εκπαιδευτικοί θα μπορούν να παρέχουν καλύτερες υπηρεσίες, αλλά και οι μαθητές θα έχουν τη δυνατότητα να αναπτύξουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τις δεξιότητές τους. Και εδώ βεβαίως υπάρχει ένα ζήτημα, ότι η ελευθερία αυτή θα μπορούσε ίσως µε κάποιο τρόπο να επεκταθεί και στις πανελλαδικές εξετάσεις, όπου κυριαρχεί η απομνημόνευση και θα πρέπει να αναπτύσσεται και η κριτική σκέψη.