Ο υπουργός Παιδείας για τον υπολογισμό των οργανικών κενών των εκπαιδευτικών
ο υπολογισμός των οργανικών κενών γίνεται με βάση τις πρώτες αναθέσεις μαθημάτων.
Γεωλόγων και της Ομάδας Αναπληρωτών Γεωλόγων το ο οποίο κατέθεσε ως Αναφορά η Βουλευτής κα Καφαντάρη σχετικά με τον διορισμό γεωλόγων στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

Ημερίδα: Εκπαίδευση Εκπαιδευτών Ενηλίκων
Δευτέρα 18-01-16: Εκπαίδευση Εκπαιδευτών Ενηλίκων | Πόλη Διεξαγωγής: | Αθήνα |
| Τόπος: | ΑΙΕ, Αβέρωφ 18 Περισσός (Δίπλα στο σταθμό του ΗΣΑΠ) |
| Ώρες Διεξαγωγής: | 19:00-21:00 |
| Ώρες Προσέλευσης & Παραλαβή Φακέλου Σεμιναρίου: | 18:15-18:45 |
| Έναρξη Σεμιναρίου: | 19:00 |
| Ολοκλήρωση Σεμιναρίου: | 21:00 |
| Παραλαβή Βεβαιώσεων: | 21:00-21:30 |
| Επιμορφωτής: | Μάνος Παυλάκης, Σύμβουλος Εκπαίδευσης και Ανάπτυξης Ανθρωπίνων Πόρων, Πιστοποιημένος Εκπαιδευτής Εκπαιδευτών από τον ΕΟΠΠΕΠ, με πάνω από 2.000 ώρες διδακτική εμπειρία σε προγράμματα εκπαίδευσης εκπαιδευτών |
- Σημειώσεις
- Βεβαίωση
- Τηλέφωνα: 210-3846930
- e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. ΕΝΤΥΠΟ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
- sms: 698 68 09 035 (ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΚΑΙ ΤΙΤΛΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΥ)
Η Άλωση της Ρόδου και η παράδοση της σαν σήμερα στον Σουλεϋμάν
Ήταν η δεύτερη προσπάθεια των Οθωμανών το 1522 να εκδιώξουν τους Ιωαννίτες Ιππότες από τη Ρόδο και να διασφαλίσουν με την κατάληψη του νησιού την κυριαρχία τους στο νοτιοανατολικό Αιγαίο. Αυτή τη φορά στέφθηκε από επιτυχία, σε αντίθεση με την πρώτη το 1480.
Ο 16ος αιώνας ήταν η περίοδος της μεγίστης ακμής για την Οθωμανική Αυτοκρατορία, υπό την ηγεσία του σουλτάνου Σουλεϊμάν Α” του Μεγαλοπρεπή. Τη Ρόδο κατείχαν από το 1309 οι Ιωαννίτες Ιππότες (Τάγμα του Αγίου Ιωάννη), απομεινάρια των Σταυροφόρων, που είχαν χάσει και τα τελευταία τους ερείσματα στους Αγίους Τόπους το 1291. Αγόρασαν την πόλη της Ρόδου από τους Γενουάτες και κατόρθωσαν να επεκτείνουν την κυριαρχία τους σε όλο το νησί, εκδιώκοντας τους Τούρκους.
Με την πάροδο των ετών δημιούργησαν ένα ισχυρό προπύργιο στην περιοχή και κατέστησαν αρκετά ενοχλητικοί για τους Οθωμανούς, αφού παρεμπόδιζαν με τις επιδρομές τους τη ναυσιπλοΐα από τη Βαλκανική και τη Μικρά Ασία προς τα λιμάνια της Συρίας και της Αιγύπτου.
Μετά την αποτυχημένη πολιορκία της Ρόδου από τους Οθωμανούς το 1480, ήταν θέμα χρόνου η επάνοδός τους στο νησί. Για αυτό, το κύριο μέλημα του Μέγα Μάγιστρου Φιλίπ Βιλιέ ντε Λιλ Αντάμ ήταν να βελτιώσει και να επεκτείνει τα οχυρωματικά έργα της πόλης και να κλείσει το λιμάνι με την τοποθέτηση μιας τεράστιας σιδερένιας αλυσίδας στην είσοδό του. Ο Σουλειμάν, από την πλευρά του, αποφάσισε ότι το καλοκαίρι του 1522 ήταν ο καλύτερος χρόνος για να επιχειρήσει την κατάληψη της Ρόδου.
Στις 26 Ιουνίου, ο στόλος του, αποτελούμενος από περίπου 280 πλοία, αποβίβασε τα πρώτα στρατεύματα στη Ρόδο. Μέχρι τις 28 Ιουλίου, οπότε κατέφθασε αυτοπροσώπως ο Σουλτάνος για να εποπτεύσει την επιχείρηση, ο αριθμός τους έφθανε τις 100.000 άνδρες.
Επικεφαλής των τουρκικών δυνάμεων τέθηκε ο μπατζανάκης του Σουλτάνου, Μουσταφά Πασά. Την καλά οχυρωμένη πόλη της Ρόδου υπερασπίζονταν περίπου 5.000 άνδρες, από τους οποίους οι 600 ήταν του Τάγματος (200 Ιππότες), 400 Κρητικοί (Έλληνες και Βενετοί, ανάμεσά τους και ο μεγάλος τειχιστής Γαβριήλ Μαρτινέγκο) και οι υπόλοιποι ξένοι ναυτικοί και ντόπιοι Ροδίτες.
Η πολιορκία της Ρόδου βάστηξε πέντε μήνες και θεωρείται μία από τις σημαντικότερες στρατιωτικές επιχειρήσεις του είδους. Στην αρχή, ο Μουσταφά Πασάς μπλόκαρε το λιμάνι και βομβάρδισε την πόλη με το πεδινό πυροβολικό του. Στη συνέχεια, οι επιθέσεις του πεζικού ήταν καθημερινό φαινόμενο, αλλά απέβαιναν άκαρπες.
Το φρούριο της Ρόδου κρατούσε γερά και δεν ήταν εύκολη υπόθεση η κατάληψή του, όπως πίστευαν αρχικά οι σύμβουλοι του Σουλτάνου.
Στις 24 Σεπτεμβρίου ο Μουσταφά πραγματοποίησε μια συνδυασμένη μαζική επίθεση με πυροβολικό και πεζικό.
Πάνω στα τείχη της Ρόδου διεξήχθησαν ομηρικές μάχες και πολλές φορές άλλαξαν χέρια. Μία μέρα αργότερα και αυτή η επίθεση κατέληξε σε αποτυχία, με σημαντικές απώλειες για τους επιτιθέμενους.
Εξοργισμένος ο Σουλεϊμάν από την ανικανότητα του στρατηγού του διέταξε να τον θανατώσουν και ανέθεσε την επιχείρηση στον Αχμέτ Πασά, έμπειρο πολιορκητή και με γνώσεις μηχανικής. Μόνο με την παρέμβαση των συμβούλων του η οργή του Σουλτάνου καταλάγιασε και χαρίστηκε στον συγγενή του. Ο Αχμέτ με τα διαρκή πυρά του πυροβολικού του προξένησε σημαντικές ζημιές στις οχυρώσεις, ενώ προσπάθησε να σκάψει λαγούμια κάτω από τα τείχη και να αιφνιδιάσει τους αμυνόμενους. Μια νέα επίθεση τον Νοέμβριο κατέληξε σε αποτυχία.
Και οι δύο πλευρές, μετά από πέντε μήνες άγριων μαχών, είχαν φθάσει στα όριά τους. Σε πιο δεινή θέση ήταν οι πολιορκούμενοι, που αντιμετώπιζαν έλλειψη τροφών και πολεμοφοδίων, αφού η βοήθεια από τη Δύση δεν έφθασε ποτέ.
Οι οχυρώσεις καταστρέφονταν, χωρίς δυνατότητα επισκευής.
Ο αποδεκατισμός της φρουράς δεν ήταν δυνατόν να αντιμετωπισθεί, ενώ αντίθετα στο τουρκικό στρατόπεδο οι τρομακτικές απώλειες αναπληρώνονταν με αφίξεις νέων στρατευμάτων.
Υπό την πίεση του λαού, ο Μέγας Μάγιστρος ζήτησε ανακωχή από τον Σουλτάνο στις 20 Δεκεμβρίου 1522.
Δύο μέρες αργότερα, ο Σουλεϊμάν δέχθηκε και ανακοίνωσε τους όρους του, οι οποίοι ήταν αρκούντως γενναιόδωροι και εξέπληξαν τους αμυνόμενους.
Ο Σουλεϊμάν απαίτησε από τους Ιππότες να εγκαταλείψουν τη Ρόδο εντός 12 ημερών με την περιουσία και τον οπλισμό τους. Στους ντόπιους, Έλληνες και Λατίνους, έδωσε φορολογική απαλλαγή για πέντε χρόνια και παρείχε τη διαβεβαίωση ότι δεν θα μετέτρεπε τους χριστιανικούς ναούς σε τζαμιά. Αν ήθελαν να εγκαταλείψουν το νησί όφειλαν να το πράξουν εντός τριών ετών.
Την 1η Ιανουαρίου 1523 οι Ιππότες και αρκετοί Έλληνες εγκατέλειψαν τη Ρόδο με προορισμό τη βενετοκρατούμενη Κρήτη. Στη συνέχεια, οι Ιππότες διεκπεραιώθηκαν στη Σικελία και κατέληξαν στη Μάλτα, όπου θα μετονομαστούν σε Ιππότες της Μάλτας και θα τεθούν εκ νέου αντιμέτωποι των Οθωμανών το 1565.
Εν τω μεταξύ, στη Ρόδο ξέσπασαν οι πρώτες ταραχές, όταν οι νικητές έδιωξαν Λατίνους και Έλληνες από το φρούριο, στο οποίο εγκαταστάθηκαν Τούρκοι και Εβραίοι. Η πολιορκία και η άλωση της Ρόδου επιτεύχθηκε με μεγάλο ανθρώπινο κόστος για τους Οθωμανούς (περίπου 50.000 οι νεκροί και οι τραυματίες), αλλά τους διασφάλισε την κυριαρχία τους στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο.
sansimera.gr
pentapostagma.gr
Κάθε ορκωμοσία φοιτητών στο ΔΠΘ «κληροδοτεί»… νέα αδέσποτα στην Κομοτηνή
Πότε θα αντιμετωπιστεί η γενεσιουργός αιτία του φαινομένου. Είναι κοινή διαπίστωση ότι ένα μεγάλο ποσοστό των αδέσποτων ζώων, που κυκλοφορούν σήμερα στην πόλη μας, κατά το παρελθόν απολάμβανε ζεστασιά και φροντίδα σε φοιτητικά διαμερίσματα, στις αγκαλιές φοιτητών των οικείων τμημάτων του Δημοκριτείου. Δυστυχώς, όμως, η ολοκλήρωση των σπουδών στην Κομοτηνή και η επιστροφή των φοιτητών στις ιδιαίτερες πατρίδες τους, μεταφράζεται συνήθως σε εγκατάλειψη από τους τελευταίους των τετράποδων χαριτωμένων φίλων τους. Αν και η λέξη «εγκατάλειψη» έχει αρνητικά φορτισμένο περιεχόμενο, μπορεί κανείς να κατανοήσει πως συχνά υπαγορεύεται ως πράξη από ανυπέρβλητες
αντικειμενικές συνθήκες. Το κακό βέβαια ξεκινά κατά κανόνα πολύ πριν από τη στιγμή της εγκατάλειψης, όταν αφιχθέντες στην Κομοτηνή- με αγαθά ίσως κίνητρα αλλά δίχως επαρκή συνειδητοποίηση των υποχρεώσεων και ευθυνών - οι φοιτητές επιλέγουν να υιοθετήσουν ένα ζώο συντροφιάς.
Έλενα Δημοσθένους
«Όποτε έχουμε ορκωμοσία, προκύπτουν νέα αδέσποτα»
Το αποτέλεσμα συνοψίζεται στη διαπίστωση της κ. Έλενας Δημοσθένους, μέλους της Φιλοζωικής Κομοτηνής ότι «όποτε έχουμε ορκωμοσία, προκύπτουν νέα αδέσποτα». Η κ. Δημοσθένους παρατήρησε ότι ο αριθμός των αδέσποτων ζώων παρουσιάζει αυξητική τάση στην πόλη μας, πράγμα που αποδίδεται αφενός στην οικονομική κρίση η οποία διαρκώς συρρικνώνει τους προϋπολογισμούς των νοικοκυριών, αφετέρου σε ένα μεγάλο βαθμό στο φαινόμενο της εγκατάλειψης ζώων από φοιτητές, που αναχωρούν οριστικά από την Κομοτηνή.
Μαρία Καδρούδη
«Η υιοθεσία ενός ζώου είναι μία πράξη υπεύθυνη, είναι μακροχρόνια δέσμευση και έτσι πρέπει να την αντιμετωπίζουμε»
Η κ. Μαρία Καδρούδη, επίσης εθελόντρια στην Φιλοζωική ομάδα της πόλης μας, έστειλε το μήνυμα ότι η υιοθεσία ενός ζώου πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μακροχρόνια δέσμευση. Αρχικά προέτρεψε τους συμπολίτες μας, που ενδιαφέρονται να αποκτήσουν έναν χαριτωμένο τετράποδο φίλο, να απευθύνονται στα καταφύγια αδέσποτων ζώων ή στο κυνοκομείο του δήμου, παρά να δίνουν χρήματα για να το αποκτήσουν. Έσπευσε όμως να επισημάνει ότι η υιοθεσία «είναι μία πράξη υπεύθυνη, είναι μακροχρόνια δέσμευση και έτσι πρέπει να την αντιμετωπίζουμε». «Δεν είναι λύση να πάρουμε ένα σκυλί και να το αφήσουμε στον δρόμο, όταν το βαρεθούμε», προσέθεσε, «όπως επίσης δεν είναι λύση επίσης ένας φοιτητής να πάρει ένα ζώο, επειδή το αγαπάει, να συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί να ανταπεξέλθει και τελικώς να το αφήσει στην πλατεία της πόλης».
Προκειμένου να εξαλειφθούν αυτά τα προβληματικά φαινόμενα, που συνιστούν και τη γενεσιουργό αιτία της ύπαρξης υπεράριθμων αδέσποτων, θα πρέπει, κατά την κ. Καδρούδη, να υπάρξει ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών. «Πρέπει να ενημερώνεται ο κόσμος και ιδίως τα παιδιά», υπογράμμισε, καταθέτοντας με την ευκαιρία την πρόταση να υλοποιηθούν σχετικά προγράμματα σε σχολικές μονάδες της περιοχής, ώστε «να ξεκινήσουμε από εκεί για να διαμορφώσουμε μια κοινωνία ιδανική, όπου θα συνυπάρχουν άνθρωποι και ζώα μαζί».
Ανάγκη συνεργασίας για την ενημέρωση πολιτών και φοιτητών
Από την πλευρά μας να προσθέσουμε ότι στις ομάδες-στόχους μιας τέτοιας εκστρατείας ενημέρωσης θα πρέπει να ενταχθεί και η φοιτητική κοινότητα της πόλης. Μια σοβαρή πρωτοβουλία, που θα περιλάμβανε είτε ενημερωτικές εκδηλώσεις και δράσεις είτε ακόμα ακόμα διανομή ενημερωτικού υλικού, σίγουρα θα βοηθούσε προς την κατεύθυνση της εμπέδωσης των ευθυνών, που συνεπάγεται η απόφαση υιοθεσίας ενός ζώου. Τέτοιες πρωτοβουλίες, φυσικά, δεν είναι δυνατόν να αναληφθούν από την Φιλοζωική ομάδα της πόλης, αλλά σε θεσμικό επίπεδο, ήτοι από φορείς όπως ο δήμος και η αντιπεριφέρεια, σε συνεργασία με τις πρυτανικές αρχές. Εξάλλου, το τελευταίο θέμα των αδέσποτων απασχόλησε αρκετές φορές τη δημόσια συζήτηση τον τελευταίο καιρό. Η συζήτηση συνήθως καταλήγει στις διαπιστώσεις πως οι νομικοί περιορισμοί και οι οικονομικές συνθήκες δεν επιτρέπουν δραστικές λύσεις για την καλύτερη διαχείριση του ζητήματος. Καιρό, λοιπόν, να βάλουμε στο περιθώριο τις «κατασταλτικού» χαρακτήρα προτάσεις επίλυσης και να ενσκήψουμε με σοβαρότητα στην αντιμετώπιση της «πηγής του κακού», των αιτίων δηλαδή που «γεννούν» νέα αδέσποτα στην πόλη και αυξάνουν διαρκώς τον υφιστάμενο πληθυσμό τους.
Ιδιαίτερη μέριμνα για την κάλυψη κενών ειδικοτήτων πανελλαδικών εξεταζόμενων μαθημάτων
Η Δ/νση Διοίκησης Προσωπικού Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του ΥΠ.Π.Ε.Θ κατά την αναζήτηση των λειτουργικών αναγκών από τους οικείους Διευθυντές Εκπαίδευσης, μετά τον προσήκοντα έλεγχο των περιφερειακών Διευθυντών Εκπαίδευσηςκατά τις οικείες διατάξεις, μερίμνησε ιδιαιτέρως για την καταγραφή και ακολούθως την κάλυψη των κενών ειδικοτήτων που αφορούσαν σε πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα και απομακρυσμένων σχολικών μονάδων στις οικείες περιοχές πρόσληψης.
τις τελευταίες προσλήψεις, καλύφθηκαν όλα τα λειτουργικά κενά των σχολείων Γενικής Παιδείας για όλες τις ειδικότητες του κλάδου ΠΕ04.
Συντάξεις: Πόσο και γιατί θα μειωθούν μέσα στο 2016
Μπορεί οι θεσμοί να μην έχουν ακόμη δει καν την πρόταση της κυβέρνησης για τις αλλαγές στο Ασφαλιστικό, όμως ήδη οι συνταξιούχοι είναι δεδομένο πως θα δουν ήδη από την Πρωτοχρονιά τις απολαβές τους να περικόπτονται – για ακόμα μια φορά.Φόροι, Συντάξεις και Ασφαλιστικές Εισφορές, οι αλλαγές ενός δύσκολου 2016
Χρονιά των δύσκολων αποφάσεων και των μεγάλων προκλήσεων θα είναι το 2016, σε μία προσπάθεια να μπουν η βάσεις της ανάκαμψης.Το «κουαρτέτο» των θεσμών επιστρέφει στην ελληνική πρωτεύουσα στις 18 Ιανουαρίου, και οι δανειστές φαίνονται δύσπιστοι για την επίτευξη των στόχων εισπραξιμότητας των εσόδων. Οι εκτιμήσεις τους σύμφωνα με πληροφορίες βλέπουν μία νέα «τρύπα» στον προϋπολογισμό που για να κλείσει θα χρειαστούν πρόσθετα μέτρα.
• 132.000 συνταξιούχοι λαμβάνουν 201-250 ευρώ
• 176.000 συνταξιούχοι λαμβάνουν 251-300 ευρώ
• 136.000 συνταξιούχοι λαμβάνουν 301-350 ευρώ
• 60.000 συνταξιούχοι λαμβάνουν 351-400 ευρώ
• 82.000 συνταξιούχοι λαμβάνουν 400 ευρώ και άνω
Αναστέλουν όλους τους διορισμούς για όλο το 2016
Κυριολεκτικά μέσα στη νύχτα δημοσιεύθηκε φύλλον της Κυβερνήσεως που δημοσιοποιεί την απόφαση της κυβέρνησης για αναστολή όλων των προσλήψεων στο Δημόσιο μέχρι το τέλος του 2016, ενώ η κυβέρνηση έκανε εξαγγελίες για 45.000 απολύσεις.AKOMH ENAΣ ΄΄ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ΄΄ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΑΝΟΙΞΕ!!! ΟΥΤΟΠΙΑ Ή ΑΓΝΟΙΑ;
Ουτοπία ή άγνοια; Πολιτική εκμετάλλευση ή μια ακόμη ιδεοληψία; Εντυπώσεις ή αναγνώριση αποτυχιών;Ό,τι και να είναι ένας ακόμη δημόσιος διάλογος ανοίγει με ΄΄νέους΄΄ στόχους. Μεταρρύθμιση στην πολύπαθη παιδεία, στο σχολείο, στους χώρους εκπαίδευσης και εκμάθησης.
Στην σκέψη μου ήλθε ο Αριστοτέλης. Πόσες ΄΄μεταρρυθμίσεις΄΄ έκανε στο Αττικό Λύκειο της εποχής ή στο πανεπιστήμιο εκείνο; Διαβάζοντας διαπίστωσα ότι ποτέ δεν έγινε λόγος για....μεταρρυθμίσεις στο τότε Λύκειο. Κι όμως εκείνο το Λύκειο είχε γαλουχήσει μεγάλες προσωπικότητες, συνάμα δε κατέγραψε τις μεγαλύτερες μελέτες όλων των εποχών, που και σήμερα αποτελούν πρότυπο χωρίς υποστηρικτές.
Θα μου πει κάποιος ...αναχρονιστικός; Μπορεί αλλά ποιος αμφισβήτησε τις αλήθειες σύγχρονων αναχρονιστικών, ατυχών και αποτυχημένων μεταρρυθμίσεων στην παιδεία μας;
Ένα μικρό δείγμα αποτέλεσε η δημόσια εμφάνιση σε τηλεπαιχνίδι μαθητών Λυκείου και Γυμνασίου!!
Οϊμέ, θα έλεγε κάποιος που παρακολούθησε την ΄΄επιμορφωτική εκπομπή΄΄.
Μήπως, όμως, πίσω απ΄αυτή την εικόνα κρύβεται κάτι άλλο; Μήπως η εικόνα αυτή δείχνει την αποτυχία και τον συμβιβασμό των εκπαιδευτικών σ΄ένα σύστημα ΄΄υποχρεωτικής εκπαίδευσης΄΄;
Τον όρο διαβάσαμε, μόλις χθες, επαναφέρει η σημερινή ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, ΄΄υποχρεωτική εκπαίδευση 14 χρόνια΄΄ και όχι πια εννέα όπως ισχύει σήμερα.
Ορθή η επισήμανση, εύστοχη η άποψη. Είναι πολιτικός στόχος ή εκπαιδευτικός; Είναι πραγματικός ή ακόμη μια ατυχής και αναποτελεσματική προσπάθεια θα προστεθεί στις προηγούμενες;
Διάβασα την εισήγηση του Προέδρου της επιτροπής του δημόσιου διαλόγου και στάθηκα στο τέλος της εισήγησής του, που μου προκάλεσε εντύπωση και μου έδειξε την πολιτική περισσότερο διάσταση του θέματος. Αναπαράγω το κείμενο της εισήγησης:
Σύσταση Κεντρικής Επιτροπής Παρακολούθησης, Ελέγχου και Συντονισμού της πράξης «Ενισχυτική Διδασκαλία στη Β/θμια Εκπαίδευση » .
Οι 3 δυνατότητες του εκπαιδευτικού πριν αρχίσει να σκέφτεται το ΚΕΔΔΥ για το μαθητή του
Τι κάνουμε με τους αδύναμους μαθητές; Γιατί μου αρέσει να ασχολούμαι, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, με τους αδύναμους μαθητές; Δεν ξέρω. Δεν κερδίζω κάτι. Ξέρω μόνο ότι είναι σκληρό. Είναι σκληρό να βλέπεις ένα παιδί να παλεύει με όλες του τις δυνάμεις και να αποτυγχάνει ξανά και ξανά. Είναι σκληρό να πηγαίνεις στην τάξη γεμάτος ενθουσιασμό, σίγουρος ότι αυτή τη ϕορά θα τα καταϕέρει, σίγουρος ότι βρήκες το κόλπο, και να αποτυγχάνει ξανά. Είναι σκληρό να αϕιερώνεις περισσότερο χρόνο σε αυτόν και να μαθαίνει τα λιγότερα. Είναι σκληρό να τον παραμελείς, δήθεν για να ασχοληθείς με άλλους, ενώ στην πραγματικότητα δεν ξέρεις τι άλλο
να κάνεις, ενώ στην πραγματικότητα έχεις κουραστεί…
Παρακάτω παραθέτω έναν προσωπικό οδηγό αντιμετώπισης των αδύναμων μαθητών για τους οποίους δεν υπάρχει διάγνωση από το ΚΕΔΔΥ. Αποτελεί και μια απολογία για όσες ϕορές δε στάθηκα δίπλα τους.
Διάγνωση
Προϕανώς δεν μπορούμε να υποκαταστήσουμε το ΚΕΔΔΥ. Ωστόσο το πρώτο βήμα για να βοηθήσουμε τον αδύναμο μαθητή είναι να σχηματίσουμε μια υπόθεση σχετικά με την αιτία που προκαλεί τη μαθησιακή δυσκολία. Μπορεί να είναι η ϕτώχεια, προβλήματα στο οικογενειακό περιβάλλον, ειδικές μαθησιακές δυσκολίες, αυτισμός κ.τ.λ. Όποια και αν είναι η αιτία, εμείς πρέπει να προσπαθήσουμε να την εντοπίσουμε.
Πώς θα το πετύχουμε; Ρωτώντας άλλους συναδέλϕους που μπορεί να είχαν το ίδιο παιδί ή αδέλϕια του τα προηγούμενα χρόνια· ψάχνοντας στο διαδίκτυο για τους τρόπους διάγνωσης και τα συμπτώματα που έχουν η δυσλεξία, η ΔΕΠ-Υ κ.ά.· συζητώντας με τους γονείς και με το ίδιο το παιδί. Με αυτόν τον τρόπο θα σχηματίσουμε μια πρώτη εικόνα, μια υποθετική διάγνωση.
Παρέμβαση
Η υποθετική διάγνωση θα μας καθοδηγήσει στη σύνταξη της παρέμβασης. Αλλιώς θα συμπεριϕερθούμε αν το παιδί πιστεύουμε ότι έχει δυσλεξία κι αλλιώς αν βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού. Ευτυχώς στο διαδίκτυο υπάρχει πολύ υλικό για να ενημερωθούμε.
Αρχές
Η όλη προσπάθεια, πάντως, πρέπει να διέπεται από 3 αρχές: την αρχή της απλότητας, την αρχή της αποδοχής και την αρχή της πλειοψηϕίας.
Η αρχή της απλότητας
Δε θα σώσουμε τον κόσμο. Απλώς προσπαθούμε να κάνουμε τη δουλειά μας καλύτερα. Έτσι, ξεκινάμε πάντα από τα εύκολα. Τόσο στη διάγνωση όσο και στην αντιμετώπιση. Αν δεν ξέρουμε τι συμβαίνει επιλέγουμε την απλούστερη περίπτωση. Αν υποψιαζόμαστε τι συμβαίνει προσπαθούμε να εϕαρμόσουμε τις απλούστερες υποδείξεις. Αν πετύχουμε καλώς. Ενσωματώνουμε στη διδασκαλία μας δυσκολότερες οδηγίες. Αν όχι, κρατάμε την ψυχραιμία μας και διαβάζουμε παρακάτω.
Η αρχή της αποδοχής
Όταν ένας μαθητής δε μαθαίνει, δε μαθαίνει. Το αποδεχόμαστε. Το να σκάμε, να βασανιζόμαστε, να αγανακτούμε, να ϕωνάζουμε, να κατηγορούμε τους πάντες και τα πάντα δε βοηθάει κανέναν. Όταν διδάσκεις κάτι με κάποιον τρόπο και ο μαθητής δε μαθαίνει, κάτι πρέπει να αλλάξει: Ο τρόπος διδασκαλίας; Η οικογενειακή κατάσταση; Οι εκπαιδευτικοί στόχοι; Ό,τι και να ‘ναι δεν αλλάζει αν εμείς αγανακτούμε. Τις δυσκολίες του παιδιού όσο παράξενες, εκνευριστικές, περίεργες, αλλοπρόσαλλες, ακατανόητες και να είναι, πρέπει να τις αποδεχτούμε.
Η αρχή της πλειοψηϕίας
Υπάρχουν ϕορές που διδάσκουμε κάτι δύσκολο, κάτι που δυσκολεύει όλους και όχι μόνο έναν. Σε αυτές τις περιπτώσεις υποχρεωτικά προτεραιότητα έχουν οι πολλοί. Είναι χαοτικό να διδάσκουμε και να σκεϕτόμαστε: «Και τώρα ποιον θα βοηθήσω;». Στις περιπτώσεις που υπάρχει δίλημμα και τεράστια εσωτερική πίεση η απάντηση είναι απλή: την πλειοψηϕία.
Αποτυχία
Σε περίπτωση που η υποθετική διάγνωση αποτύχει, υπάρχουν 3 δυνατότητες:
Να μειώσουμε τις προσδοκίες μας
Να διορθώσουμε την παρέμβαση
Να αλλάξουμε διάγνωση
Μείωση προσδοκιών
Είναι η πρώτη επιλογή. Συνήθως πάνω στον ενθουσιασμό μας νομίζουμε ότι θα πετύχουμε περισσότερα από αυτά που πράγματι μπορούμε. Ξεχνάμε ότι οι δυνατότητές μας είναι περιορισμένες. Αυτό επομένως που κάνουμε είναι να απλουστεύσουμε τους εκπαιδευτικούς μας στόχους.
Διόρθωση παρέμβασης
Δεν μπορείς να κατασκευάζεις συνέχεια απλούστερους στόχους. Αν κάτι δεν πάει καλά μπορεί να ευθύνεται το πρόγραμμα παρέμβασης. Δεν είναι εύκολο να κατασκευαστεί ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα παρέμβασης, ειδικά όταν το κάνεις πρώτη ϕορά και δεν είσαι ειδικός. Επομένως, πρέπει να κοιτάξουμε και πάλι το υλικό που συμβουλευτήκαμε, να αναζητήσουμε καινούριο υλικό σύμϕωνα με τις νέες ανάγκες που δημιουργήθηκαν, για να δούμε τι διορθώσεις μπορούμε να κάνουμε.
Νέα διάγνωση
Αν αποτύχει η νέα διορθωμένη παρέμβαση, τότε πιθανότατα είναι λανθασμένη η διάγνωση. Λογικό, μιας και δεν έχουμε τις εξειδικευμένες γνώσεις και τη συσσωρευμένη εμπειρία του ΚΕΔΔΥ. Δεν υπάρχει λόγος να τα παρατήσουμε. Ας μην ξεχνάμε ότι συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις το παιδί έχει μόνο εμάς. Κανέναν άλλον. Καλό είναι να αποτραβηχτούμε για λίγο, να βρούμε νέες δυνάμεις και να ριχτούμε ξανά στη μάχη. Πάλι ψάξιμο, πάλι διάβασμα, πάλι ερωτήσεις από δω κι από κει και στο τέλος κάποια άκρη θα βρούμε. Κι ο κύκλος αρχίζει ξανά από την αρχή…
Ορισμός Αναπληρωτή Διευθυντή της Δ.Δ.Ε. Γρεβενών
Στελέχωση Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας για την εκπαιδευτική περίοδο 2015 - 2016
Οι Αρχαίοι Μακεδόνες στέλνουν αδιάβαστους τους γλωσσολόγους… (φωτό)
Τα νέα ευρήματα αλλάζουν την Ιστορία, τη φιλολογία, τη γλωσσολογία. Η ελληνική γλώσσα, όπως φαίνεται στα ενεπίγραφα αγγεία του ύστερου 8ου και του πρώιμου 7ου αιώνα π.Χ., όχι μόνον υπάρχει, αλλά εμφανίζεται με παγιωμένη γραμματική και συντακτική δομή».
Αυτά λέει σε καθημερινή εφημερίδα, ο καθηγητής ΑΠΘ Γιάννης Τζιφόπουλος, ....
αναφερόμενος στις αρχαιολογικές ανασκαφές στη Μεθώνη της Πιερίας, με την ευκαιρία έκθεσης
σχετικών ευρημάτων στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης -από 12 Σεπτεμβρίου 2013 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2014. Ο τίτλος της Εκθεσης «Γράμματα από το Υπόγειο. Γραφή στη Μεθώνη της Πιερίας»).
Το ότι η έκθεση άνοιξε ενώ διεξάγεται η ηρωική εκστρατεία της κυρίας Ρεπούση εναντίον των Αρχαίων Ελληνικών ας μη θεωρηθεί ως υπονόμευση του έργου της. Πρόκειται απλώς για μια σύμπτωση οφειλόμενη στις συμβατικές/τυπικές διαδικασίες των αρχαιολογικών ερευνών και της λειτουργίας των αρχαιολογικών μουσείων στην Ελλάδα: τα νέα ευρήματα πρέπει να εκτίθενται με κάποιον τρόπο ειδικότερης προβολής, για να πληροφορείται περί αυτών και το ευρύτερο κοινό, πέραν της αντίστοιχης επιστημονικής κοινότητας. Στο κοινό αυτό μπορεί να περιλαμβάνονται ακόμη και πρωθυπουργοί κατεχόμενοι από τη φαραωνική μεγαλομανία της ανέγερσης γιγαντιαίων μνημείων ιστορούντων ότι ο Μέγας Αλέξανδρος είναι πρόγονος του κ. Γκρούεφσκι -όπως πιστοποιεί αυτό τούτο το όνομά του. Και το δικό του και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Διότι, όπως εξηγεί η, κατά την κ. Ρεπούση, «νεκρή γλώσσα», δηλαδή η αρχαία ελληνική, το «Αλέξανδρος» είναι σύνθετο από το ουσιαστικό «ανήρ» (ανδρός, ανδρί, άνδρα, οπόθεν και το «θνησιγενές», δηλαδή -με αυθαίρετη αντιμετάθεση του νοήματος- το γεννημένο από τη… νεκρή γλώσσα νεοελληνικό άνδρας) και το ρήμα «αλέξω» (αποκρούω, αμύνομαι, νικώ), που σημαίνει αυτός που (στο κοινωνικό και αξιολογικό πλαίσιο μιας «ηρωικής εποχής», όπου όντως ο πόλεμος είναι «πάντων πατήρ») αντιμετωπίζει και νικάει τους άνδρες.
Όμως για να καταλάβουμε καλύτερα τη σχέση του κ. Γκρούεφσκι με τα αρχαία και τόσο περίπλοκα ελληνικά, πρέπει να αντλήσουμε περισσότερες πληροφορίες από το ρεπορτάζ της κ. Μυρτσιώτη. Το θέμα τίθεται ως εξής: Στις ανασκαφές της Μεθώνης ήρθε στο φως «μια υπόσκαφη κατασκευή, λάκκος βάθους 11 περίπου μέτρων, πιθανότατα αποθηκευτικού χαρακτήρα. Κατασκευάστηκε για τις ανάγκες της (αρχαίας) αγοράς, αλλά λόγω στατικών προβλημάτων δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Επιχώθηκε βιαστικά λίγο μετά το 700 π.Χ. […] αφήνοντας ανέπαφα επί 28 αιώνες στη Μεθώνη Πιερίας…[…]»… πλείστα αρχαιολογικά αντικείμενα από μια περίοδο κατά την οποία άρχισε να χρησιμοποιείται η αλφαβητική γραφή στον ελλαδικό χώρο. «Από τα χιλιάδες θραύσματα ξεχωρίζουν 191 ενεπίγραφα αγγεία, τα περισσότερα από τα οποία χρονολογούνται στον ύστερο 8ο και τον πρώιμο 7ο αιώνα π.Χ.».
Ευβοϊκός σκύφος με εγχάρακτη επιγραφή: Είμαι (το ποτήρι/αγγείο;) του Ακεσάνδρου. (… όποιος μου το στερήσει … τα μά)τια του (ή τα χρήματά του) θα στερηθεί. Ευβοϊκό αλφάβητο και ιωνική διάλεκτος περίπου 720 π.Χ.
Τι είναι γραμμένο σ” αυτές τις επιγραφές με τα αρχαιότατα δείγματα της ελληνικής αλφαβήτου, η οποία 1.500 χρόνια αργότερα χρησίμευσε ως βάση για τη γραφή της σλαβικής γλώσσας, την οποία ομιλεί ο κ. Γκρούεφσκι; Πολλά και διάφορα, αλλά κυρίως υπογραφές… ιδιοκτησίας! Σε αντίθεση με πολλούς σύγχρονους Ελληνες, που αδιαφορούν αν διαπράττεται, υπό την προστασία ενός διεθνούς πνεύματος κλεπταποδοχής, ξεδιάντροπη κλοπή του ιστορικού και πολιτισμικού αποθέματος της Μακεδονίας, οι αρχαίοι πρόγονοί τους φαίνεται ότι δεν σήκωναν τέτοια αστεία. Και έτσι, σ” ένα αγγείο της Μεθώνης διαβάζουν οι επιγραφολόγοι στην παγιωμένη πλέον ελληνική γραφή: «Είμαι του Ακεσάνδρου. Οποιος μου το στερήσει, τα μάτια του ή τα χρήματά του θα στερηθεί». (Τέτοιου είδους «αποφθέγματα»/ δείγματα μιας μακραίωνης επιβίωσης και μιας πολιτισμικής συνέχειας απαντούν ακόμη στον λαϊκό βίο. Π.χ., στη Θάσο απαγγέλλεται το τετράστιχο: «Οποιος λυγαριά δεν πιάσει/ την αγάπη του θα χάσει,/ Κι όποιος δεν τη μυριστεί/ θα την αποχωριστεί»). Σε άλλο αγγείο γράφει επίσης: «Είμαι του Φιλίωνα».
Ο Ακέσανδρος, παρατηρεί η κ. Μυρτσιώτη, «φαίνεται πως μόνο τα χείλη του ήθελε να αγγίζουν (το αγγείο) στα συμπόσια της αρχαίας Μεθώνης. Μεγάλη η κοινωνιολογική, η ανθρωπολογική και η ιστορική διάσταση της περιπαικτικής εντολής του Ακέσανδρου για τα συμποσιακά γλέντια. Πιο πολύτιμο, ωστόσο, αναδεικνύεται το αρχαιότερο συμποτικό επίγραμμα σε ιαμβικό τρίμετρο που φέρει εγχάρακτα το αγγείο του, αποκαλύπτοντας μια από τις πρωιμότερες επιγραφές του ελλαδικού χώρου και τη μοναδική στον βορειοελλαδικό και τη Μακεδονία».
Ο γράφων, πάντως, θα προσθέσει και μια άλλη διάσταση της εντολής του Ακέσανδρου: την ετυμολογική! Όπως το Αλέξανδρος βγαίνει από το αλέξω και το άνδρας, έτσι και το όνομα Ακέσανδρος βγαίνει από το άκεσις*, ακέσιος (θεραπεία, θεραπευτικός -λόγου χάριν ο θεός Απόλλων προσονομαζόταν και Ακέσιος, γιατί θεράπευε τις ασθένειες) και το άνδρας. Το δε Φιλίων της άλλης επιγραφής προδήλως προέρχεται από τη λέξη φίλος, φιλία. Τι προκύπτει από αυτά; Απλούστατα, ότι ο σφετερισμός του Μεγαλέξανδρου και του Φιλίππου και του ονόματος της Μακεδονίας από τους συμπαθείς μας γείτονες οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η παράνοια του «Μακεδονισμού» και των εθνικιστικών του ληρημάτων δεν έχει τόσο ανάγκη ενός Αλεξάνδρου, αλλά ενός Ακεσάνδρου, που να την υποβάλει στη θεραπευτική αγωγή εκμάθησης της Ιστορίας. Αυτά δε, από ελληνικής πλευράς, με όλη τη φιλική διάθεση που εκπηγάζει από την ετυμολογική καταγωγή ενός αρχαίου Φιλίωνα…
* Από το ρήμα ακέομαι=θεραπεύω βγαίνει ο γνωστός και στη γλώσσα των νομικών ιατρικός όρος «ανήκεστος» (βλάβη), ήτοι αθεράπευτη, πιθανώς δε, κατά Μπαμπινιώτη, και η πανάκεια, η οποία, ατυχώς, δεν έχει ακόμη εφευρεθεί για να θεραπεύσει τον ασυγκράτητο φιλελληνισμό του Μαρκ Μαζάουερ, που τόσο θαύμασε και θαυμάζει ο εγχώριος προοδευτισμός. Νέο σύμπτωμα αυτού του φιλελληνισμού στον πρόλογο και στην πρώτη πρώτη παράγραφο του διαφημισμένου από μεγάλη αθηναϊκή εφημερίδα συγγράμματός του «ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΗΠΕΙΡΟΣ – Ο Ευρωπαϊκός Εικοστός Αιώνας», όπου διαβάζει κανείς: «Ορισμένα έθνη -όπως η Πρωσία-εξαλείφθηκαν από το χάρτη και τη μνήμη των ζωντανών ανθρώπων. Αλλα -όπως η Αυστρία και η Μακεδονία- έχουν ηλικία μικρότερη από τρεις γενιές».
Έθνος, λοιπόν, η Μακεδονία. Και μάλιστα με την έννοια του κράτους – έθνους, όπως προκύπτει από τα συμφραζόμενα. Περιττεύουν τα σχόλια. Είναι προφανές ότι, εν προκειμένω, περισσεύει η αίσθηση και η αυτάρκεια του «Αυτός Εφα».
ΤΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΜΙΧ. ΔΩΣΣΑ / Αγγελιοφόρος της Κυριακής
17χρονος από την Καβάλα, γιος αγρότη, ο νικητής του πανευρωπαϊκού διαγωνισμού μετάφρασης [εικόνες]
Ήταν αυτή η ανάγκη, που μαζί με τη θέληση και την επιθυμία της συμμετοχής, τον ανέδειξαν ως τον Έλληνα νικητή του ετήσιου πανευρωπαϊκού διαγωνισμού μετάφρασης «Juvenes Translatores» (νεαροί μεταφραστές).
Ο 17χρονος μαθητής της Γ' τάξης του Γενικού Λυκείου Νέας Περάμου του Δήμου Παγγαίου Καβάλας, Θανάσης Κυριακίδης διακρίθηκε μεταξύ 3.000 μαθητών από συνολικά 740 σχολεία από ολόκληρη την Ευρώπη, μεταφράζοντας ένα κείμενο από τα ελληνικά στα πολωνικά, χωρίς τη χρήση
λεξικού.
Η συμμετοχή του στον διαγωνισμό ήταν, όπως λέει και ο ίδιος ο μαθητής, ένα «τεστάρισμα» του εαυτού του, αν μπορεί να γράψει άριστα σε μια γλώσσα που τυπικά δεν είναι η μητρική του, αλλά που ουσιαστικά τη μιλάει από μικρή ηλικία μέσα στο σπίτι.
Ταξίδεψε τρεις φορές στην Πολωνία για να γνωρίσει τους συγγενείς της μητέρας του και δεν μπορούσε να κρύψει την ικανοποίησή του, όταν κατάφερε να συνομιλήσει μαζί τους. Δεν θεωρεί τα πολωνικά ξένη γλώσσα, πιστεύει πως έχει δυσκολότερη προφορά από την ελληνική αλλά εκτιμάει πως η ελληνική έχει περισσότερες δυσκολίες.
Μέχρι την ημέρα που συμμετείχε το διαγωνισμό δεν είχε σκεφτεί σοβαρά την επαγγελματική του αποκατάσταση και το ενδεχόμενο συγκεκριμένων σπουδών. Η αρχιτεκτονική ήταν μια πρώτη επιθυμία για το αντικείμενο με το οποίο θα ήθελα να ασχοληθεί στο μέλλον. Σήμερα, μετά τη διάκριση που πέτυχε και την ευκαιρία που του δόθηκε να γευτεί μια ξεχωριστή εμπειρία, παραδέχεται πως θα ήθελε να ασχοληθεί πιο σοβαρά με την εκμάθηση των ξένων γλωσσών.
Μεταφράζοντας για την «ευρωπαϊκή ταυτότητα»
Από την Ελλάδα συμμετείχαν στον διαγωνισμό συνολικά 22 σχολεία, όσες και οι έδρες της χώρας μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και ουσιαστικά αναδείχθηκε ένας νικητής από κάθε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Φέτος, οι συμμετέχοντες στον διαγωνισμό «Juvenes Translatores» μετέφρασαν κείμενα με θέμα την ευρωπαϊκή ταυτότητα. Τα κείμενα αυτά συντάχθηκαν ειδικά για τον διαγωνισμό από επαγγελματίες μεταφραστές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι οποίοι επίσης διόρθωσαν και βαθμολόγησαν τις μεταφράσεις. Ειδική ομάδα γλωσσομαθών μερίμνησε ώστε όλα τα κείμενα να έχουν ανάλογο επίπεδο δυσκολίας.
Οι συμμετέχοντες μαθητές είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν έναν από τους 552 πιθανούς συνδυασμούς, ανάμεσα στις 24 επίσημες γλώσσες της ΕΕ. Χρησιμοποίησαν δε, 148 γλωσσικούς συνδυασμούς, όπως από τσέχικα προς ισπανικά, από πολωνικά προς ελληνικά, από πολωνικά προς σουηδικά και από ισπανικά προς βουλγαρικά. Όλοι οι νικητές επέλεξαν να μεταφράσουν προς τη γλώσσα που κατείχαν καλύτερα, κάτι που συνήθως κάνουν και οι επαγγελματίες μεταφραστές όλων των οργάνων της ΕΕ.
Μαθητές και καθηγητές είδαν τη συμμετοχή του σχολείου στον διαγωνισμό σαν μια γιορτή και θεώρησαν τύχη το γεγονός ότι το λύκειο τους κληρώθηκε για να συμμετέχει, δεδομένου ότι υπέβαλαν συμμετοχή στο διαγωνισμό πολλά σχολεία -δημόσια και ιδιωτικά- από ολόκληρη την Ελλάδα. Και μπορεί η συμμετοχή του Γενικού Λυκείου της Νέας Περάμου να ήταν καθαρά θέμα τύχης, τα όσα επακολούθησαν, όμως, ήταν η αναζήτηση μιας ευκαιρίας που επιδιώκουν τα παιδιά, όταν θέλουν να δείξουν τις δυνατότητές τους και τι μπορούν να πετύχουν.
Τα παιδιά της επαρχίας αναζητούν την «ευκαιρία»
Συζητώντας ο δημοσιογράφος του Αθηναϊκού Πρακτορείου με τον Θανάση Κυριακίδη και την καθηγήτριά του στην αγγλική γλώσσα Κατερίνα Αράπογλου -και στη συνέχεια με τα παιδιά της υπόλοιπης διαγωνιστικής ομάδας, την Αγγελική Χαραλαμπίδου, τον Κυριάκο Οφλίδη, τον Χαράλαμπο Γραντζίδη και τον Λεωνίδα Κλειτσιώτη- διαπίστωσε ότι κοινή συνισταμένη είναι η «ευκαιρία» που αναζητούν τα παιδιά της επαρχίας.

Γι' αυτή την «ευκαιρία» μίλησε και ο διευθυντής του σχολείου Χαράλαμπος Αυγερινάκης και δεν έκρυψε τη χαρά του για την επιτυχία του 17χρονου Θανάση, αλλά και τη διάκριση του ίδιου του σχολείου, που αποτελεί μια από τις καλύτερα οργανωμένες σχολικές μονάδες της χώρας.
Το Γενικό Λύκειο της Νέας Περάμου βρίσκεται στην άκρη του παραθαλάσσιου οικισμού, με πληθυσμό 2000 μόνιμους κατοίκους που τους καλοκαιρινούς μήνες σχεδόν δεκαπλασιάζονται. Καθώς ανεβαίνεις τα σκαλιά του σχολείου νιώθεις μια θετική αύρα να σε καταλαμβάνει, μια ζεστασιά. Φωτεινοί διάδρομοι, γλάστρες με λουλούδια, κάδρα και φωτογραφίες από τις δράσεις των μαθητών του σχολείου. Το σχολείο διαθέτει δανειστική βιβλιοθήκη, αίθουσα προβολής, εργαστήρια χημείας, τεχνολογίας και γυμναστήριο. Όσο για τις αίθουσες διδασκαλίας σε... ταξιδεύουν στη φύση και τον κόσμο. Κάθε αίθουσα αποτελεί και μια διαφορετική ενότητα: ζούγκλα, βυθός, διάστημα, κυβισμός. Όλες ζωγραφισμένες από τους μαθητές και τους καθηγητές τους!
Τόσο ο Θανάσης όσο και τα άλλα παιδιά της διαγωνιστικής ομάδας μιλούν για ένα άριστο σχολικό περιβάλλον, όπου η επικοινωνία μαθητών και καθηγητών είναι ζεστή και ουσιαστική και όλοι μαζί λειτουργούν σαν μια ομάδα.
«Η συμμετοχή των παιδιών στον διαγωνισμό ήταν πραγματικά μια γιορτή γιατί από την πρώτη στιγμή συμφωνήσαμε πως συμμετέχουμε όχι για να βγούμε πρώτοι αλλά για να βιώσουμε την εμπειρία της συμμετοχής» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η καθηγήτρια Κατερίνα Αράπογλου,
Ποιος πίστευε στη νίκη;
Στο ερώτημα αν πραγματικά πίστευαν ότι θα κερδίσουν, η απάντηση ήρθε πρώτα από το διευθυντή του σχολείου Χαράλαμπο Αυγερινάκη: «Δυσκολεύεσαι να το πιστέψεις, όταν αντιλαμβάνεσαι ότι από την Ελλάδα συμμετέχουν μεγάλες σχολικές μονάδες, ορισμένες από τις οποίες έχουν και παράδοση στην εκμάθηση ξένων γλωσσών από τους μαθητές τους. Αλλά στη ζωή ποτέ δεν λες ποτέ!».
Η Κατερίνα Αράπογλου προσεγγίζει το θέμα με αρκετή δόση ρεαλισμού: «Νομίζω ότι βασική αρχή των σχολείων της επαρχίας πρέπει να είναι η καλλιέργεια πίστης και αυτοπεποίθησης προς τους μαθητές για τον λόγο ότι τα παιδιά των μικρών κοινωνιών δεν έχουν τις ίδιες ευκαιρίες με τους μαθητές των μεγάλων πόλεων ή αστικών κέντρων. Έτσι, λοιπόν, ορισμένες φόρες αυτοί οι μαθητές διακατέχονται από μια ηττοπάθεια. Το σχολείο επιβάλλεται να διασκεδάσει αυτή την ηττοπάθεια, να ανεβάσει την αυτοπεποίθηση των παιδιών και μέσα από τις εκπαιδευτικές και κοινωνικές δράσεις που εφαρμόζει να ανατρέψει την κακή εννοούμενη επαρχιώτικη αντίληψη που υπάρχει».
Όσο για τον Θανάση πιστεύει ότι η προτροπή και η ενθάρρυνση της καθηγήτριάς του αλλά και των γονιών του ήταν αρκετά για να πιστέψει αρχικά ότι μπορεί να συμμετάσχει ισάξια μαζί με όλους τους άλλους μαθητές από την Ευρωπαϊκή Ένωση. «Εφόσον συμμετέχεις ισάξια, άρα σου δόθηκε η ευκαιρία που ζητούσες, οπότε τότε μπορείς να έχεις πίστη στον εαυτό σου ότι θα τα καταφέρεις, όσο δύσκολο και αν φάνταζε αυτό στο δικό μου μυαλό» τονίζει.

Η ζωή στη Φωλιά
Παιδί αγροτικής οικογένειας, ο Θανάσης Κυριακίδης από το κατάφυτο ορεινό χωριό Φωλιά του Δήμου Παγγαίου είναι το μεγαλύτερο από τα τρία παιδιά. Ο πατέρας του αγρότης από την Ελλάδα γνωρίστηκε με την μητέρα του, όταν αυτή ήρθε από την Πολωνία πριν από 20 χρόνια, μαζί με τη μητέρα της.
Ο Θανάσης χρειάζεται να διανύσει καθημερινά 30 χιλιόμετρα με το υπεραστικό λεωφορείο για να πάει στο σχολείο του και μάλιστα σε ένα οδικό δίκτυο που παρά τις βελτιωτικές παρεμβάσεις που έγιναν παρουσιάζει μορφολογικές δυσκολίες. Κάθε πρωί ξυπνάει στις 06.30 για να είναι έγκαιρα στο σχολείο και δεν κρύβει ότι έξι χρόνια μετά, το πρωινό ξύπνημα αλλά και η επιστροφή στο σχολείο ύστερα από επτά ώρες μάθημα τον έχουν κάπως κουράσει.
Παρ' όλα αυτά δεν νιώθει ότι στερείται κάτι, αντιθέτως δηλώνει ευχαριστημένος από τη ζωή στο χωριό, συντροφιά με τους φίλους και τις άριστες σχέσεις που έχει με τους συμμαθητές του. Προτιμάει το διάβασμα και την ενασχόληση με την πληροφορική.
Εξομολογείται ότι πριν από ενάμιση χρόνο, η καθηγήτρια της φιλολογίας στο σχολείο τους έδωσε την ευκαιρία να προσεγγίσουν με διαφορετική ματιά τη λογοτεχνία και την ποίηση. Έκτοτε, ξεκίνησε τη δική του αναζήτηση και μέχρι σήμερα έχει διαβάσει πολλά λογοτεχνικά βιβλία. Από τους πιο αγαπημένους συγγραφείς ο Νίκος Καζαντζάκης.
Χαίρεται τις συναντήσεις με τους φίλους του στο καφενείο του χωριού και περιμένει τα Σαββατοκύριακα για να συναντηθεί μαζί τους στη Νέα Πέραμο, που αποτελεί το πιο κοντινό αστικό κέντρο. Το Καλοκαίρι, η περιοχή είναι ένας μικρός παράδεισος, χάρη στις απέραντες ακρογιαλιές και τις πεντακάθαρες θάλασσες. Εξάλλου, τα γυαλοχώρια του Δήμου Παγγαίου φημίζονται για τη θάλασσα και τα αμπέλια τους.

Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την κάλυψη κενών θέσεων Υπευθύνου και Τεχνικού Υπευθύνου των (ΚΕ.ΠΛΗ.ΝΕ.Τ.) αρμοδιότητας της Περιφερειακής Διεύθυνσης Π/θμιας και Δ/θμιας Εκπαίδευσης Αν. Μακεδονίας - Θράκης
«Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την κάλυψη της κενής θέσης Υπευθύνου (Σ.Ε.Π.) σε (ΚΕ.ΣΥ.Π.) αρμοδιότητας της Περιφερειακής Διεύθυνσης Π/θμιας και Δ/θμιας Εκπαίδευσης Αν. Μακεδονίας – Θράκης.»
Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΞΑΝΑΖΕΙ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ! (βίντεο)
ο οποίος τώρα έχει μετατραπεί σε χώρο πολιτιστικών εκδηλώσεων. Δίπλα είναι τα ερείπια της Ψωμιαδείου Σχολής την οποία έκτισε το 1877 ο Κωνσταντίνος Ψωμιάδης με 3000 χρυσές λίρες Τουρκίας και στη γύρω περιοχή πολλά παλιά αρχοντικά που άφησαν φεύγοντας οι Έλληνες.
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr
Μήνυμα του Βαγγέλη Μεϊμαράκη για τη νέα χρονιά
Από την καρδιά μου εύχομαι σε όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες καλή και χαρούμενη νέα χρονιά. Εύχομαι να μην ξαναζήσουμε τις αγωνίες, τα προβλήματα και τους κινδύνους που βιώσαμε στη χρονιά που τώρα φεύγει.ΣΟΚ! Τούρκος στρατιώτης βασανίζει παιδί Κούρδων! ΒΙΝΤΕΟ
Η Τουρκία που πριν λίγες ημέρες έπαιρνε…τα εύσημα των Ευρωπαίων για το πόσο καλά διαχειρίζεται το προσφυγικό!!! Και μαζί με τα εύσημα θα πάρει και 3 δις! Όλα αυτά για το κράτος που κάνει όσα θα δείτε στο βίντεο κι άλλα πολλά.
Καλή χρονιά Ευρώπη! Και του χρόνου να στολίσεις με “λαμπάκια” τους φράχτες σου…
Δείτε το βίντεο
Please wait...





