Αυτή η εξόρμηση των Γιατρών του κόσμου στην Ανατολική Μακεδονία – Θράκη και ειδικότερα στο Νομό Καβάλας, δεν είναι σαν τις προηγούμενες. Είναι μία πολύ καλά οργανωμένη εξόρμηση που αφορά πολλούς γιατρούς, διαφόρων ειδικοτήτων, οι οποίοι θα βρίσκονται στα όρια του νομού Καβάλας τις επόμενες ημέρες. Χθες χρησιμοποίησαν το μικρό ισόγειο κατάστημα στο επιμελητηριακό κτήριο, προκειμένου να κάνουν εξετάσεις κι εμβολιασμους σε παιδιά αθίγγανων. Οι γιατροί του κόσμου θα είναι στην Καβάλα και τις επόμενες ημέρες, καθώς έχουν συγκεκριμένο πρόγραμμα σε διάφορα σημεία του νομού.

μέρες στην Ξάνθη, στο Δήμο Σταυρούπολης. Σήμερα στην Καβάλα, όπου εμβολιάζουμε παιδιά Ρομά. Ευχαριστούμε πάρα πολύ τον κ. Τσατσούλη για την παραχώρηση του ισόγειου του επιμελητηριακού κτηρίου. Αύριο θα ήμαστε στη Λεκάνη, στο εκεί γυμνάσιο και στις επόμενες δύο ημέρες στον Πλατανότοπο, στο κοινοτικό κατάστημα. Με γυναικολόγο, παιδίατρο και οφθαλμίατρο».

Μετριοπαθείς ισλαμιστές εναντίον εξτρεμιστών ισλαμιστών

REUTERS/STRINGER

Υπό πλήρη έλεγχο τέθηκε,αργά το απόγευμα, η πυρκαγιά, που ξέσπασε το μεσημέρι, στο δεύτερο υπόγειο του νοσοκομείου «Μεταξά» στον Πειραιά.

Στο σημείο, παραμένει δύναμη της Πυροσβεστικής υπηρεσίας, προκειμένου να απομακρυνθεί οποιοδήποτε κίνδυνος αναζωπύρωσης, από εύφλεκτα υλικά.

Από τη φωτιά που εκδηλώθηκε, υπό αδιευκρίνιστη αιτία, σε αποθήκη, πιθανόν με αναλώσιμο υλικό, δεν

υπήρξε κανένας τραυματισμός,ούτε κίνδυνος για τους ασθενείς αλλά και το προσωπικό του νοσοκομείου.

Ωστόσο λόγω του καπνού, κάποιοι από τους ασθενείς, χρειάστηκε να μεταφερθούν από το προσωπικό, σε άλλες πτέρυγες, με ασφάλεια.

Στο νοσοκομείο την ώρα που εκδηλώθηκε η φωτιά, έτυχε να βρίσκεται ο διοικητής και ο υποδιοικητής της Πυροσβεστικής Πειραιά, καθώς πραγματοποιούσαν επιθεώρηση, σε τμήματα.

Σημειώνεται ότι πολλοί εργαζόμενοι του νοσοκομείου που δεν εργάζονταν, με το άκουσμα της είδησης, έσπευσαν στο κτίριο, προκειμένου να προσφέρουν τη βοήθειά τους, σε ασθενείς και σε συναδέλφους τους. (tanea)

Το δικαστικό συμβούλιο αποφάσισε πως δεν υπάρχει παραγραφή για τα αδικήματα του Γιώργου Παπακωνσταντίνου για τη λίστα Λαγκάρντ.

συνέπεια, συνέχισαν οι δικαστές, η επόμενη σύνοδος που άρχισε η αποσβεστική προθεσμία είναι αυτή που εξελέγη Πρωθυπουργός ο Αντώνης Σαμαράς, άρα νομίμως η Βουλή άσκησε τη δίωξη σε βάρος του Γιώργου Παπακωνσταντίνου.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος των Ανεξάρτητων Ελλήνων Νότης Μαριάς, σε δηλώσεις του στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ, ζήτησε την διεξαγωγή εκτάκτου συνεδρίου του κόμματος, προκειμένου να λυθούν οι όποιες εσωκομματικές διαφορές υπάρχουν, και κάλεσε τον Πάνο Καμμένο να αναλάβει

πρωτοβουλίες. «Πρέπει να πάμε άμεσα σε Έκτακτο Συνέδριο να λύσουμε τις διαφορές μας» είπε και δήλωσε ανήσυχος και προβληματισμένος για την συνέχεια, ενώ ξεκαθάρισε ότι δεν τίθεται θέμα ηγεσίας στο κόμμα.

Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΥ
www.onalert.gr/stories/ta-orgia-me-ti-zuzana

Παρακολουθούσα στο δελτίο ειδήσεων την εξής σκηνή: εκπαιδευτικοί είναι συγκεντρωμένοι στην εθνική οδό έξω από τη Λάρισα. Κάποιος φωνάζει από την «ντουντούκα» και οι άλλοι απαντούν. Γίνεται ο εξής διάλογος: Αντέχουμε; Ναιαιαι! Θα τους σπάσουμε τον τσαμπουκά; Ναιαιαι!

Ακούω γενικώς στα δελτία ειδήσεων πολλούς να στέλνουν προειδοποιήσεις επί προειδοποιήσεων προς την κυβέρνηση. «Να μην τολμήσει τούτο…», «να κάνει το άλλο…», «να προχωρήσει σ’ αυτό…». Το ύφος, ο τόνος, είναι συχνά πιο αποκαλυπτικός από το περιεχόμενο…

Ακούω όλα αυτά ­ για την ανατροπή της κυβέρνησης στους δρόμους, για τα μικρά έστω επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας με όσους μπαίνουν σε καθεστώς διαθεσιμότητας… ­ και αναρωτιέμαι ποιο είναι το αντικείμενο: τα αιτήματα ή ο τσαμπουκάς; Ο τελευταίος τηλεθεατής αυτής της χώρας γνωρίζει με κάθε λεπτομέρεια πώς στήθηκε αυτό το κράτος, αλλά αγνοεί παντελώς (ή έχει ξεχάσει…) για ποιον λόγο κάποιοι θέλουν να συντηρηθεί το ίδιο το σύστημα που μας χρεοκόπησε!

Μια σύγκρουση για τον τσαμπουκά που εξελίσσεται ευλόγως σε αναμέτρηση μαγκιάς. Δεν υπάρχει δίκιο ή άδικο, ορθό ή λάθος, θεμιτό ή αθέμιτο… Υπάρχει απλώς ο πιο μάγκας που θα σπάσει τον τσαμπουκά του λιγότερο μάγκα. Και όλα αυτά ενώπιον ακροατηρίου, ενώπιον πολυπληθούς τηλεοπτικού κοινού που καθισμένο στις πολυθρόνες του μετράει τους πόντους.

Οι 30-50 σχολικοί φύλακες έκλεισαν το κέντρο της Αθήνας; Μαγκιά τους!  Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει βάλει κερί στα αυτιά. Χρειάστηκε να τους δει ο Πρωθυπουργός εκτός προγράμματος για να σωθεί η κατάσταση και να μην εκτραχυνθεί το κλίμα.

Τι σημαίνει; Πολλοί λένε ότι είναι σαφές πως η κυβέρνηση κινδυνεύει να μείνει από λάστιχο! Ας πρόσεχε…

Τσαμπουκάς, λοιπόν, και μαγκιά… Για να αποδειχθεί για άλλη μία φορά ότι η μεγαλύτερη ευλογία που έδωσε ο Θεός στον Σαμαρά δεν είναι οι φίλοι του αλλά οι αντίπαλοί του.

Αλέξης και πάλι Αλέξης! Ξέρετε τι είναι να αναδείξεις τον Σαμαρά σε φρουρό της νομιμότητας και ανάχωμα κατά της εκτροπής; Μεγάλο, τεράστιο δώρο! Ανέλπιστο! Και δύσκολο…

Οι άνθρωποι που μετέτρεψαν την κοινωνική αναμέτρηση λόγω μνημονίου σε μάχη τσαμπουκά θα πρέπει αφεύκτως να αναγορευθούν επίτιμα μέλη του Μαξίμου και εξ απονομής υπαρχηγοί του Σταμάτη και του Λαζαρίδη.

Ο λόγος είναι απλός. Όλοι μπορούν να κατανοήσουν τα αιτήματα των ναυτεργατών, των αγροτών, των εκπαιδευτικών… Πολλά είναι δίκαια, άλλα λιγότερο, εν πάση περιπτώσει είναι αντικείμενο συζήτησης, συμπάθειας, ίσως αποδοχής. Με μια στοιχειώδη ευαισθησία μπορείς να τα συμμεριστείς, να καταλάβεις τη λογική τους. Όταν, όμως, το πράγμα φτάσει στον τσαμπουκά, δεν υπάρχουν περιθώρια: είσαι με τη δημοκρατική νομιμότητα, με την κυβέρνηση…

Και γιατί ο λόγος είναι τόσο απλός; Επειδή ο κάθε πολίτης γνωρίζει ότι από την Ελλάδα δεν λείπουν ούτε οι αγρότες, ούτε οι εκπαιδευτικοί, ούτε οι συνδικαλιστές. Δεν υπάρχει έλλειμμα ούτε αιτημάτων ούτε διεκδικήσεων… Δεν απουσιάζουν ούτε οι επιτροπές ούτε οι τσαμπουκάδες… Κυβέρνηση λείπει και κράτος… Και ο μέσος πολίτης θα συνταχθεί τελικώς με το σπανιότερο αγαθό, με αυτό που στερείται, με αυτό που κυρίως χρειάζεται.  Την κυβέρνηση

Γι’ αυτό οι κινητοποιήσεις επιτελούν εθνικό έργο: πάντα έρχονται ακριβώς την κατάλληλη στιγμή για να πιστοποιηθεί αν ο τόπος απέκτησε κυβέρνηση και αν ο τόπος θέλει να έχει κυβέρνηση…

Τσαμπουκάδες, δόξα τω Θεώ, έχουμε να φάνε κι οι κότες. Αν τελικώς καταφέραμε να αποκτήσουμε και υπουργούς, τότε ο Τσίπρας μπορεί να παραμείνει καιρό στο…Άγιο Όρος που θα επισκεφθεί προσεχώς, στα πλαίσια του πολιτικού αναχωρητισμού.

Εάν η κυβέρνηση δεν σοβαρευτεί και δεν δουλέψει, τότε θα πούνε και οι δεξιοί… ευλογημένος ο ερχόμενος και θα βγουν να υποδεχθούν με βάγια τον Τσίπρα, άσχετα αν πολύ γρήγορα θα τον σταυρώσουν, διότι θα καταλάβουν το ψέμα!

antinews.gr

Αιτίες οι καθυστερήσεις, ελλιπής χρηματοδότηση του νέου εγχειρήματος και το ρίσκο μιας μαζικής αποτυχίας των μαθητών της πρώτης λυκείου.

Όλες τις προϋποθέσεις για την επιλογή των μαθητών στο πρόγραμμα της ενισχυτικής διδασκαλίας στο γυμνάσιο, το ωρολόγιο πρόγραμμα αλλά και τις περιπτώσεις στις οποίες θα διαγράφονται οι μαθητές από τις τάξεις παρουσιάζει το σημερινό «Εθνος - Παιδεία».

Άποψη του Θωμά Γεωργιάδη

Γραμματέα του Δ. Σ. της Α’ ΕΛΜΕ Αθήνας

Εκπροσώπου της «Προοδευτικής Ενότητας Καθηγητών»

Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ Η «ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ» ΤΗΣ ΟΛΜΕ

Αγαπητοί συνάδελφοι

Η ανοιχτή αυτή επιστολή γράφεται γιατί το κείμενο «της πλειοψηφίας» της ΟΛΜΕ στις 8-1-2014 «Σχετικά με την αυτοαξιολόγηση …» αναφέρεται επικριτικά και απορρίπτει γενικά το θεσμό της αξιολόγησης και της αυτοαξιολόγησης. Δεν εστιάζει σε καμία περίπτωση στην προωθούμενη από την κυβέρνηση αξιολόγηση, η οποία είναι σαφώς αντιδραστική – αναποτελεσματική και ξεκάθαρα αναξιοκρατική. Χαρακτηριστική μάλιστα, για του λόγου το αληθές, είναι η αναφορά στο σχέδιο πρακτικού που προτείνουν: «Η αξιολόγηση δεν έχει στόχο να γίνει ο εκπαιδευτικός και το δημόσιο σχολείο καλύτερο για να υπηρετήσει τις σύγχρονες μορφωτικές ανάγκες των μαθητών».

Επειδή έχουμε ήδη κάνει συγκεκριμένη κριτική τόσο στο σχέδιο του Π. Δ. (10-2-2013) όσο και στο ίδιο το Π. Δ. (21-11-2013), δε θα σταθώ σ’ αυτό, αλλά στις προτάσεις – θέσεις που διατυπώνει «η πλειοψηφία» της ΟΛΜΕ.

● Στο κείμενο «της πλειοψηφίας» της ΟΛΜΕ, από την πρώτη σειρά, «τον αντιδραστικό θεσμό της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας», διατυπώνεται ορθά κοφτά η θέση της διαφωνίας – αντίθεσης σε κάθε μορφή αξιολόγησης στο σχολείο.

   Από πότε άραγε είναι η αυτοαξιολόγηση και η αξιολόγηση αντιδραστικός θεσμός; Πώς θα προκύψει η βελτίωση του σχολείου από χρονιά σε χρονιά, αν δεν υπάρχει η παραμικρή μορφή αυτοκριτικής – αυτοαξιολόγησης;

   Εμείς οι εκπαιδευτικοί πιστεύουμε ότι το σχολείο είναι χώρος μόρφωσης – διαπαιδαγώγησης, που πρέπει να μένει συνεχώς ζωντανός και να βελτιώνεται, ή μήπως ότι είναι ένα «parking ψυχών» και χώρος για να «περνάμε την ώρα μας»; Δεν νομίζω ότι ισχύει το δεύτερο!

Δεν είναι λίγοι οι εκπαιδευτικοί που προσφέρουν δωρεάν ώρες ενισχυτικής στήριξης των αδύνατων μαθητών, ή που ασχολούνται με πλήθος προγραμμάτων και δραστηριοτήτων εκτός των υποχρεώσεων τους. Γιατί το κάνουν; Είναι μόνο η προσπάθεια να καλυφθεί το κοινωνικό κομμάτι των οικονομικών δυσκολιών των μαθητών ή θέλουν να βοηθήσουν και στη βελτίωση τους;

Τα ερωτήματα είναι πολλά και πολύ σκληρά και πρέπει κάποια στιγμή να τα απαντήσουμε με το χέρι στην καρδιά, αντί να δίνουμε βήμα ενίσχυσης στις αντιδραστικές απόψεις και θέσεις της κυβέρνησης πάνω στο θέμα.

● Αναφέρεται στο κείμενο «με τις σημερινές συνθήκες, της καπιταλιστικής κρίσης και της αποδόμησης και διαφοροποίησης του δημόσιου σχολείου, επιχειρείται να αθωωθούν οι κυβερνητικές ευθύνες για τις αντιεκπαιδευτικές πολιτικές, αφού η αξιολόγηση επιχειρεί να μεταφέρει τα ταξικά αποτελέσματα της πολιτικής της Ε.Ε.-επιχειρήσεων-κυβέρνησης στο μαθητή, στον εκπαιδευτικό, στο γονιό, στη σχολική μονάδα.»

   Υπήρξε στην Ελλάδα χρονική περίοδος που δεν είχαμε καπιταλισμό; Ο καπιταλισμός, σύμφωνα με την Μαρξιστική θεωρία, δεν είναι πάντοτε σε κρίση; Όταν το 1997, στο 8^ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, προβάλλαμε τη δική μας εκπαιδευτική προοδευτική θέση για την αξιολόγηση, ήμασταν σε καθεστώς σοσιαλισμού ή κομμουνισμού;

● Πότε έπαψαν, στ’ αλήθεια, να «πλήττονται τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών και υποβαθμίζεται – απαξιώνεται ο εκπαιδευτικός», όπως αναφέρεται ότι πραγματοποιείται αυτή την περίοδο στο κείμενο; Οι διαδικασίες που προβάλλονται στο κείμενο και με τις οποίες εκφράζεται η υποβάθμιση – απαξίωση πάντοτε υπήρχαν, άλλες σε μικρότερο και άλλες σε μεγαλύτερο βαθμό, ανάλογα με την περίοδο. Δεν είναι μοναδικά σημερινά φαινόμενα. Πιο έντονα ναι, μοναδικά και σημερινά όμως όχι.

Αυτό όμως αναιρεί το δικαίωμα και την υποχρέωση ταυτόχρονα της άλλης θέσης – άποψης;

● Στη θέση του σχολείου «των επιχειρήσεων», «της χορηγίας», «της εμπλοκής επιχειρηματικών φορέων», «του άκρατου ανταγωνισμού», που αναφέρεται στο κείμενο, εμείς τι αντιπαραβάλουμε; Τι προωθούμε; Τι προβάλλουμε;

Υπερασπιζόμαστε αυτό που υπάρχει σήμερα; Ένα καθεστώς, δηλαδή, που «μπάζει» από παντού και μας οδηγεί στην αγκαλιά της κυβέρνησης και των αντιδραστικών προτάσεων και λύσεων; Ή πρέπει να προτείνουμε και να διεκδικούμε ένα σχολείο ανοιχτό – δημοκρατικό και με ευκαιρίες επιμόρφωσης – βελτίωσης και εξέλιξης των εκπαιδευτικών; Δεν νομίζω ότι θα διαφωνήσει κανείς, στα λόγια τουλάχιστον, ως προς τη δεύτερη επιλογή.

Πως θα γίνει όμως αυτό; Με αυτόματο πιλότο; Ή θα περιμένουμε από την εκάστοτε εξουσία να το πραγματοποιήσει, ενώ εμείς θα είμαστε ταμπουρωμένοι πίσω από μια σταθερή και στείρα άρνηση ; Με το να λέμε παντού και πάντα μόνο όχι θα λύσουμε το πρόβλημα;

● Είναι βέβαιο ότι η ποσόστωση είναι τεράστιο αγκάθι και πρόβλημα στη βαθμολογική – μισθολογική εξέλιξη των εκπαιδευτικών, αλλά και στο σύνολο του Δημόσιου τομέα. Είναι ένα πρόβλημα που συσπειρώνει το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων και πάνω σ’ αυτό μπορεί να αναπτυχθεί συγκεκριμένος αγώνας από την ΑΔΕΔΥ και τα Σωματεία για την κατάργησή του. Η θέση, επομένως, για «ακώλυτη μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη και η αποσύνδεσή της από την αξιολόγηση» είναι σωστή. Είναι θέση που συσπειρώνει όλους τους εκπαιδευτικούς, όλο το Δημόσιο τομέα.

Λάθος και ολέθρια είναι η θέση για «όχι κάθε μορφής αξιολόγηση» .

● Αλήθεια, αν αύριο κληθούν να κυβερνήσουν αυτόν τον τόπο κάποιοι απ’ αυτούς που σήμερα ψηφίζουν και υπογράφουν τέτοιες θέσεις, τι θα κάνουν στο θέμα της αξιολόγησης; Το έχουμε θέσει επανειλημμένα από το 16^ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ έως σήμερα και απάντηση δεν έχουμε πάρει!! Άς είναι μπορούμε να περιμένουμε, αλλά είμαστε βέβαιοι ότι απάντηση δεν θα πάρουμε!

● Είναι βέβαιο ότι οι συντηρητικές κυβερνήσεις θα ονομάσουν «αξιολόγηση» οποιαδήποτε διαδικασία τους βολεύει για να εφαρμόσουν αντιλαϊκές πολιτικές – απολύσεις κ. ά.. Το ζητούμενο όμως από την μεριά μας είναι «εφόσον αυτοί προωθούν αντιδραστικές λύσεις εμείς θα ταμπουρωθούμε στην άρνηση»;

Αν το προοδευτικό κίνημα είχε κρατήσει αυτή τη στάση όλα αυτά τα χρόνια της ζωής του, καμιά προοδευτική λύση δεν θα είχε πραγματοποιηθεί!!

● Σήμερα η κυβέρνηση προωθεί άμεσα σε πρώτο βήμα την αυτοαξιολόγηση. Την προωθεί μάλιστα με τέτοιο τρόπο, ώστε στα σχολεία οι εκπαιδευτικοί να κάνουν τις ίδιες διαδικασίες και εργασίες που κάνουν άτυπα χρόνια τώρα. Η ΟΛΜΕ καλεί τους εκπαιδευτικούς να αποφασίσουν συλλογικά να μη συμμετάσχουν στη διαδικασία της «αυτοαξιολόγησης».

Πιστεύω, αγαπητοί συνάδελφοι «της πλειοψηφίας» της ΟΛΜΕ, ότι οδηγείτε το εκπαιδευτικό συνδικαλιστικό κίνημα σε μια μεγάλη και οδυνηρή ήττα. Ζείτε έξω από την πραγματικότητα του σχολείου και της εκπαίδευσης!!

Η θέση σας για «Διαγραφή από τις ΕΛΜΕ των Περιφερειακών Διευθυντών, των Διευθυντών Εκπαίδευσης και των Σχολικών Συμβούλων που θα εμπλακούν στην αξιολόγηση.» είναι η απαρχή της διάσπασης του Συνδικαλιστικού μας Κινήματος.

Τι θα γίνει με τους Δ/ντές των σχολείων οι οποίοι θα εμπλακούν στη διαδικασία της αξιολόγησης; Τι θα γίνει με τους συναδέλφους που θα θελήσουν να αξιολογηθούν ακόμα και μ’ αυτό το αντιδραστικό καθεστώς; Θα πλακωθούμε μεταξύ μας στο ξύλο; Όλοι αυτοί θα διαγραφούν;

   Οι παρατάξεις ΣΥΝΕΚ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ – ΠΑΜΕ, που προτείνουν αυτές τις λύσεις στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, πραγματοποιούν άλλες κινήσεις στα Πρωτοβάθμια Σωματεία που «ελέγχουν» (βλέπε συλλόγους πρωτοβάθμιας εκπ/σης – Σύλλογος «Αθηνά»). Εκεί καλούν τους Σχολικούς Συμβούλους σε συσκέψεις και διαπιστώνουν ότι οι Σχολικοί Σύμβουλοι είναι στο πλευρό μας.

Αυτό που εμείς φωνάζαμε από το καλοκαίρι του 2012, ότι οι Σχολικοί Σύμβουλοι δεν είναι αντίπαλοί μας και θα πρέπει να οικοδομήσουμε τις μεγαλύτερες δυνατές συμμαχίες, να δημιουργήσουμε ένα μεγάλο εκπαιδευτικό μέτωπο με βάση την επερχόμενη αξιολόγηση, το διαπιστώνουν σε επίπεδο πρωτοβάθμιου σωματείου, έστω δειλά και χαμηλόφωνα, σήμερα.

Τι ισχύει όμως τελικά; Έχουμε συμμάχους για να πορευτούμε μαζί τους ή είμαστε ανάδελφοι;

Προτείνετε, αγαπητοί συνάδελφοι, μια επώδυνη διαδικασία (διαγραφή), η οποία, όπως γνωρίζετε πολύ καλά, είναι εξαιρετικά δύσκολη να πραγματοποιηθεί με πιστή τήρηση των καταστατικών διαδικασιών. Προτείνετε μία λύση που μας οδηγεί ολοφάνερα σε διάσπαση.

Ποιόν κοροϊδεύετε επιτέλους;

     Με βάση όλα τα παραπάνω πιστεύω ότι η διαμορφωμένη πλειοψηφία της ΟΛΜΕ είναι ξεκάθαρα συντηρητική.

Τα πρώτα σημάδια τα είδαμε στη διαχείριση της απεργίας του Σεπτεμβρίου, όταν αναίτια και χωρίς προοπτική οδήγησαν τον κλάδο στην δεύτερη 5νθήμερη απεργία, σπαταλώντας πολλές δυνάμεις. Το βλέπουμε ολοκάθαρα και σήμερα, με την ιδεολογική και πολιτική θέση που καταθέτουν για την αξιολόγηση. Δεν αρκεί, συνάδελφοι, να κρατάμε κάποια σημαία της αριστεράς και να διεκδικούμε δάφνες.

Η αριστερά δεν ήταν ποτέ ενάντια στην πρόοδο.

Αθήνα 11-1-2014

Χελιδόνια μια χαψιά
Aιμοβόρο ψάρι πιάνει πουλιά στον αέρα

Δύσκολα γλιτώνει κανείς από τα δόντια του τιγρόψαρου. 

«Η φώτιση σας περιμένει»

Πολιτισμός και Τέχνες στην Εκπαίδευση » Blog Archive » «Παίζοντας…τότε και τώρα» Δωρεάν Εκπαιδευτικό πρόγραμμα

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ - On Line Ασκήσεις