Η επιλεκτική «καταδίκη» της βίας εξυπηρετεί κομματικά αφηγήματα

Στις δημοκρατίες, η καταδίκη της βίας σε όποια μορφή και αν εκφράζεται είναι αυτονόητη. Δεν υπάρχει «καλή» και «κακή» βία ανάλογα με το ποιος είναι το θύμα, ποιος είναι ο δράστης και ποιο πολιτικό αφήγημα θέλουμε να υπηρετήσουμε. Η επιλεκτική ευαισθησία απέναντι σε περιστατικά βίας, πόσο δε μάλλον όταν αφαιρούνται ανθρώπινες ζωές, προκαλεί αποτροπιασμό και έντονο προβληματισμό. Ως ΔΑΚΕ Καθηγητών Ζακύνθου, καταδικάζουμε απερίφραστα το θάνατο του 20χρονου στο Άργος και απαιτούμε την πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης και την απόδοση των προβλεπόμενων ποινών. Καταδικάζουμε εξίσου απερίφραστα τη δολοφονία της Βάγιας Νέστορα στη Θεσσαλονίκη όπως και κάθε μορφή πολιτικής, τρομοκρατικής ή εγκληματικής βίας. Είμαστε σαφείς στις θέσεις μας, χωρίς «αστερίσκους» και χωρίς «ναι μεν αλλά». Δυστυχώς, όμως, υπάρχουν συνδικαλιστικές παρατάξεις οι οποίες, αντί να τηρήσουν μία σαφή και ξεκάθαρη θέση ως προς την καταδίκη περιστατικών βίας, «επιλέγουν» ποια από αυτά θα «καταδικάσουν», με σκοπό την εξυπηρέτηση μικροκομματικών σκοπιμοτήτων.

     Η πρόσφατη ανακοίνωση της ΑΣΕ Ζακύνθου (ΕΛΜΕΖ/ΠΑΜΕ), «ασχολείται» μόνο με το περιστατικό του θανάτου του εικοσάχρονου στο Άργος, επιχειρώντας, με εντυπωσιακή ευκολία, να μετατρέψει μια τραγωδία σε ένα έτοιμο πολιτικό σύνθημα: «κρατικό έγκλημα», «κρατική καταστολή», «αντιλαϊκή πολιτική» κτλ. Γνωστή η «κασέτα» πλέον, στα πλαίσια ενός κομματικού αφηγήματος που «συνδέει» την εκμετάλλευση, τα γήπεδα, τις πολεμικές συγκρούσεις, την Παιδεία, την Υγεία, ακόμα και την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Από ένα τραγικό περιστατικό, «οικοδομείται» μία ολόκληρη «κοσμοθεωρία», πριν ακόμα διερευνηθεί πλήρως το τραγικό αυτό περιστατικό και πριν η δικαιοσύνη αποφανθεί αποδίδοντας τις προβλεπόμενες ποινές στους υπεύθυνους. Ακόμη πιο προβληματική είναι η προσπάθεια να παρουσιαστεί κάθε τραγικό περιστατικό ως «απόδειξη» ότι η : «Αστυνομία αντιμετωπίζει το λαό ως εχθρό». Πρόκειται για μία απαράδεκτη γενίκευση η οποία σπείρει διχόνοια και θρέφει το μίσος και την απαξίωση για τους θεσμούς της χώρας. Η ΑΣΕ έχει κάθε δικαίωμα να διαφωνεί με την κυβερνητική πολιτική. Δεν έχει όμως το δικαίωμα να βαφτίζει κάθε τραγωδία «κρατικό έγκλημα» πριν αποφανθεί η Δικαιοσύνη και να θεωρεί ότι όποιος δεν υιοθετεί το δικό της πολιτικό αφήγημα είναι περίπου συνένοχος στη συγκάλυψη!

     Αυτό, όμως, που προβληματίζει έντονα είναι η «σιγή ασυρμάτου» της ΑΣΕ μπροστά στο περιστατικό του θανάτου της Βάγιας Νέστορα που έχασε τη ζωή της στη Θεσσαλονίκη από εμπρηστική επίθεση στην κατοικία της. Πρόκειται για γυναικοκτονία, όπως και απόπειρα δολοφονίας της κόρης της, με πολιτικό κίνητρο. Για αυτή λοιπόν τη δολοφονία, η ΑΣΕ Ζακύνθου δεν φαίνεται να «αισθάνθηκε» την ίδια ανάγκη να καταγγείλει «κρατική βία», «πολιτική βία», «τρομοκρατία», «πολιτικό μίσος» ή την επικίνδυνη ιδεολογία που μπορεί να μετατρέπει πολιτικούς αντιπάλους και τις οικογένειές τους σε «στόχους». Όπως λοιπόν αποδεικνύεται, η ΑΣΕ «επιλέγει» να καταδικάσει τη βία όταν ο δράστης φορά «στολή» αλλά όχι όταν φορά «κουκούλα», προκαλώντας εύλογες απορίες και προβληματισμό.

Επομένως η σιωπή αυτή δεν είναι ουδέτερη. Όταν κάποιος καταδικάζει με μεγαλοστομία τη βία μόνο όταν ο δράστης φορά στολή, αλλά αποφεύγει να καταδικάσει με την ίδια καθαρότητα τη δολοφονική βία όταν αυτή προέρχεται από τον χώρο που πολιτικά τον εξυπηρετεί, τότε δεν υπερασπίζεται μια αρχή. Υπερασπίζεται ένα πολιτικό αφήγημα.

Επισημαίνουμε στους συναδέλφους της ΑΣΕ ότι η βία δεν είναι λιγότερο εγκληματική επειδή ο δράστης δηλώνει «αντιεξουσιαστής». Η δολοφονία μιας γυναίκας δεν είναι λιγότερο τραγική επειδή η οικογένειά της συνδέεται πολιτικά με τη Νέα Δημοκρατία. Η ανθρώπινη ζωή δεν έχει κομματικό χρώμα.

16/7/2026

ΔΑΚΕ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ Δ.Ε ΖΑΚΥΝΘΟΥ