Σε μια επική μάχη περίπου 45 λεπτών τα βουβάλια αποδείχθηκαν πολύ σκληρά για να πεθάνουν...Ποιος είπε πως το λιοντάρι είναι ο βασιλιάς των ζώων; Μήπως τελικά τα λιοντάρια δεν κάνουν κουμάντο στην άγρια ζωή; Βουβάλια εναντίον λιονταριών σημειώσατε... άσσο!

Οι φωτογραφίες από το Εθνικό Πάρκο άγριας ζωής της Νοτίου Αφρικής, «Kruger», είναι εντυπωσιακές και δείχνουν πως δύο μεγαλόσωμα βουβάλια έκαναν με τα... κρεμμυδάκια τα άγρια και επιθετικά λιοντάρια.

 

Όλα ξεκίνησαν όταν δύο νεαρά λιοντάρια έβαλαν στο «μάτι» ένα βουβάλι που έβοσκε μόνο του. Όμως στο σημείο έσπευσε αμέσως ένα άλλο βουβάλι για να προστατεύσει τον φίλο του, όταν τα

Ο θάνατος ήταν σίγουρος, όμως τα βουβάλια αποδείχθηκαν πολύ σκληρά για να πεθάνουν. Κατά τη διάρκεια της μάχης για την επιβίωση, εκτόξευσαν το ένα λιοντάρι σχεδόν πέντε μέτρα! Ο φωτογραφικός φακός «έπιασε» τη στιγμή, χαρίζοντάς μας ένα μοναδικό θέαμα που δείχνει σε όλο του το μεγαλείο την άγρια ζωή.

 

Η μάχη, σύμφωνα με τον φωτογράφο Ian Matheson διήρκεσε περίπου 45 λεπτά, με τα βουβάλια να αναδεικνύονται νικητές και τα λιοντάρια να αποχωρούν ηττημένα και πεινασμένα...

Ευρωπαίοι πολίτες από οκτώ χώρες απάντησαν στην έρευνα του Pew Research Centre σχετικά με το τι άποψη έχουν για τον εαυτό τους, αλλά και για τους άλλους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα αποτελέσματα έχουν ενδιαφέρον, κυρίως επειδή οι απαντήσεις βρίθουν από στερεότυπα, έλλειψη εμπιστοσύνης, θαυμασμό και -ταυτόχρονα- «μίσος» για τη Γερμανία, ενώ αγγίζουν τα όρια αυτού που κάποιος θα μπορούσε να αποκαλέσει κοινωνική σχιζοφρένεια.Όπως αναφέρει το fortunegreece, στο ερώτημα ποια χώρα θεωρείτε την πιο αξιόπιστη, όλοι απάντησαν «τη Γερμανία», εκτός από τους Έλληνες που θεωρούν πιο αξιόπιστους τους εαυτούς τους. Μάλιστα,

ανακηρύξαμε τους Γερμανούς πιο αναξιόπιστους, πιο αλαζόνες και λιγότερο φιλεύσπλαχνους. Άποψη που δεν απορρίπτουν εντελώς οι άλλοι λαοί, μια και θεωρούν ως πιο αλαζόνες τους Γερμανούς και τους Γάλλους και λιγότερο φιλεύσπλαχνους τους Γερμανούς και τους Άγγλους.Το πιο παράξενο, όμως, εύρημα ήταν η πλήρης διάσταση απόψεων ακόμα και μέσα στις ίδιες τις κοινωνίες. Οι Πολωνοί ψήφισαν τη Γερμανία ως το περισσότερο αλλά και ως το λιγότερο αξιόπιστο κράτος – προφανώς επειδή οι γηραιότεροι θυμούνται τους πολέμους ενώ οι νεώτεροι τη θαυμάζουν και την έχουν πρότυπο. Παρομοίως και οι Γάλλοι που θεωρούν τη δική τους χώρα ως την περισσότερο, αλλά και ως τη λιγότερο αλαζονική. Οι Ιταλοί δεν εμπιστεύονται καθόλου τον εαυτό τους και οι Τσέχοι θεωρούν ως ταπεινότερους όλων τους πρώην συμπατριώτες τους, Σλοβάκους.
Ο πίνακας δημοσιεύτηκε στον Economistiefimerida.gr

Μία γυναίκα, μέσης ηλικίας, τραυματίστηκε σοβαρά χθες, γύρω στο μεσημέρι, στο ύψος του παλιού νοσοκομείου, όταν επιχείρησε να διασχίσει το δρόμο για περάσει απέναντι στο περίπτερο. Η γυναίκα δεν έλεγξε, μάλλον, το δρόμο, με συνέπεια ένα διερχόμενο Ι.Χ.

 

Τη γυναίκα παρέλαβε ασθενοφόρο του Ε.Κ.Α.Β. και την μετέφερε στο νοσοκομείο Καβάλας, προκειμένου να διαπιστωθεί η σοβαρότητα της κατάστασής της. Μετά την παύση λειτουργίας του νοσοκομείου σταμάτησαν να λειτουργούν και οι φωτεινοί σηματοδότες στο σημείο εκείνο, που χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή για τους πεζούς.

"Αν υπάρχει μια χώρα από την οποία πρέπει να ζητήσουμε συγγνώμη, αυτή είναι η Ελλάδα. Δαιμονοποιήσαμε μια μικρή, ταπεινή οικονομία και την μετατρέψαμε σε μαύρο πρόβατο" . Έτσι ξεκινά το άρθρο του στην Βρετανική έκδοση της Huffington Post ο Βρετανός καθηγητής Οικονομικών Μαρκ Εσπόσιτο.

Σε άρθρο του που τιτλοφορείται: "Θέλουμε να λύσουμε την Ευρωκρίση; Τότε ας κοιτάξουμε τον Νότο", εξηγεί τον συλλογισμό του κάνοντας μια μικρή -αλλά ουσιαστική- περιγραφή της Ελλάδας, προ κρίσης.

"Το 2008 η Ελλάδα ήταν ανάμεσα στα λοιπά μικρά κράτη της Ε.Ε. που αγνοήθηκαν επιδεικτικά από τους μεγάλους. Όλοι ξέραμε ότι είναι ένας ιδανικός τόπος για διακοπές, μια χώρα που κέρδισε το Euro και απόλαυσε τα περισσότερα κέρδη μιας αναδυόμενης οικονομίας. Ήταν η χώρα με την μεγαλύτερη αύξηση του ΑΕΠ μεταξύ 2001-2007. Μεγαλύτερη και από άλλες ισχυρές οικονομίες. Για την περίπτωσή της ισχύει αυτό που λέμε ''σύνδρομο αναδυόμενης οικονομίας''. Επιπλέον ο μέσος Έλληνας δούλευε περίπου 2000 ώρες, νούμερα πολύ υψηλά για την Ε.Ε. που μοιάζουν με αυτά της

Τι συνέβη λοιπόν και όλα άλλαξαν;

Ο καθηγητής θέτει κι αυτός το ερώτημα και ακολούθως απαντάει. Τα βασικά ζητήματα που έπληξαν τη χώρα μας, είναι τα γνωστά και τα συνήθη: γιγάντωση του δημόσιου τομέα και υπερκατανάλωση. Οι κυβερνήσεις σταμάτησαν να επενδύουν σε έργα ανάπτυξης και υποδομών και έπαψε να έχει σχέδιο δαπανών και ταυτοχρόνως υπήρξε έντονη εξάρτηση από την ιδιωτική κατανάλωση.

"Ηταν λανθασμένο οικονομικό μοντέλο, όμως αυτό απέχει από το να το χαρακτηρίσεις και ένοχο. Αυτή η λανθασμένη αντίληψη προκάλεσε μεγάλη ζημιά σε μια μικρή χώρα, η οποία βρέθηκε απομονωμένη από τη διεθνή κοινότητα. Οι ξένοι επενδυτές έπαψαν να εμπιστεύονται την Ελλάδα και ουσιαστικά την έριξαν στα χέρια των κερδοσκόπων".

Ο Esposito θεωρεί πως η λύση για την Ευρωκρίση βρίσκεται στον τρόπο που οι μεγάλοι οφείλουν να κοιτάξουν τους μικρούς του Νότου. «Ο Νότος μπορεί να μας δώσει το οξυγόνο που λείπει από την κουρασμένη Ε.Ε. Το γερμανικό μοντέλο δεν είναι τόσο ισχυρό όσο φαίνεται και η Γερμανία κινείται σε μια ζώνη κινδύνου, κυρίως λόγω της έλλειψης των εγχώριων επενδύσεων, που είναι ένας από τους κύριους λόγους για την ευρωπαϊκή αποπληθωρισμό».

Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι οι επενδύσεις ιδιωτικού κεφαλαίου στις χώρες του Νότου. Το οικονομικό περιβάλλον ευνοεί νέες επιχειρηματικές ιδέες. Μπορεί μακροοιικονομικά αυτό το μοντέλο να μην είναι αποτελεσματικό, όμως βραχυπρόθεσμα θα είναι αποδοτικό. Πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία ως προς τις δυνατότητες του Νότου. Μπορεί να μας προσφέρει το έναυσμα της ανάπτυξης. Αυτό θα είναι ψηλά στην ατζέντα του νέου κοινοβουλίου που θα προκύψει από τις επικείμενες Ευρωεκλογές. Καλό είναι να χρησιμοποιήσουμε μια ελληνική λέξη (Αναγέννηση) και βάσει αυτής να χαιρετίσουμε την ελπίδα.

Πηγή:huffingtonpost

(defencenet)

"Αν υπάρχει μια χώρα από την οποία πρέπει να ζητήσουμε συγγνώμη, αυτή είναι η Ελλάδα. Δαιμονοποιήσαμε μια μικρή, ταπεινή οικονομία και την μετατρέψαμε σε μαύρο πρόβατο" . Έτσι ξεκινά το άρθρο του στην Βρετανική έκδοση της Huffington Post ο Βρετανός καθηγητής Οικονομικών Μαρκ Εσπόσιτο.

Σε άρθρο του που τιτλοφορείται: "Θέλουμε να λύσουμε την Ευρωκρίση; Τότε ας κοιτάξουμε τον Νότο", εξηγεί τον συλλογισμό του κάνοντας μια μικρή -αλλά ουσιαστική- περιγραφή της Ελλάδας, προ κρίσης.

"Το 2008 η Ελλάδα ήταν ανάμεσα στα λοιπά μικρά κράτη της Ε.Ε. που αγνοήθηκαν επιδεικτικά από τους μεγάλους. Όλοι ξέραμε ότι είναι ένας ιδανικός τόπος για διακοπές, μια χώρα που κέρδισε το Euro και απόλαυσε τα περισσότερα κέρδη μιας αναδυόμενης οικονομίας. Ήταν η χώρα με την μεγαλύτερη αύξηση του ΑΕΠ μεταξύ 2001-2007. Μεγαλύτερη και από άλλες ισχυρές οικονομίες. Για την περίπτωσή της ισχύει αυτό που λέμε ''σύνδρομο αναδυόμενης οικονομίας''. Επιπλέον ο μέσος Έλληνας δούλευε περίπου 2000 ώρες, νούμερα πολύ υψηλά για την Ε.Ε. που μοιάζουν με αυτά της

Τι συνέβη λοιπόν και όλα άλλαξαν;

Ο καθηγητής θέτει κι αυτός το ερώτημα και ακολούθως απαντάει. Τα βασικά ζητήματα που έπληξαν τη χώρα μας, είναι τα γνωστά και τα συνήθη: γιγάντωση του δημόσιου τομέα και υπερκατανάλωση. Οι κυβερνήσεις σταμάτησαν να επενδύουν σε έργα ανάπτυξης και υποδομών και έπαψε να έχει σχέδιο δαπανών και ταυτοχρόνως υπήρξε έντονη εξάρτηση από την ιδιωτική κατανάλωση.

"Ηταν λανθασμένο οικονομικό μοντέλο, όμως αυτό απέχει από το να το χαρακτηρίσεις και ένοχο. Αυτή η λανθασμένη αντίληψη προκάλεσε μεγάλη ζημιά σε μια μικρή χώρα, η οποία βρέθηκε απομονωμένη από τη διεθνή κοινότητα. Οι ξένοι επενδυτές έπαψαν να εμπιστεύονται την Ελλάδα και ουσιαστικά την έριξαν στα χέρια των κερδοσκόπων".

Ο Esposito θεωρεί πως η λύση για την Ευρωκρίση βρίσκεται στον τρόπο που οι μεγάλοι οφείλουν να κοιτάξουν τους μικρούς του Νότου. «Ο Νότος μπορεί να μας δώσει το οξυγόνο που λείπει από την κουρασμένη Ε.Ε. Το γερμανικό μοντέλο δεν είναι τόσο ισχυρό όσο φαίνεται και η Γερμανία κινείται σε μια ζώνη κινδύνου, κυρίως λόγω της έλλειψης των εγχώριων επενδύσεων, που είναι ένας από τους κύριους λόγους για την ευρωπαϊκή αποπληθωρισμό».

Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι οι επενδύσεις ιδιωτικού κεφαλαίου στις χώρες του Νότου. Το οικονομικό περιβάλλον ευνοεί νέες επιχειρηματικές ιδέες. Μπορεί μακροοιικονομικά αυτό το μοντέλο να μην είναι αποτελεσματικό, όμως βραχυπρόθεσμα θα είναι αποδοτικό. Πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία ως προς τις δυνατότητες του Νότου. Μπορεί να μας προσφέρει το έναυσμα της ανάπτυξης. Αυτό θα είναι ψηλά στην ατζέντα του νέου κοινοβουλίου που θα προκύψει από τις επικείμενες Ευρωεκλογές. Καλό είναι να χρησιμοποιήσουμε μια ελληνική λέξη (Αναγέννηση) και βάσει αυτής να χαιρετίσουμε την ελπίδα.

Πηγή:huffingtonpost

(defencenet)

Ένας νεαρός άνδρας σκοτώθηκε σήμερα σε συγκρούσεις μεταξύ υποστηρικτών και αντιπάλων του ανατραπέντος ισλαμιστή προέδρου της Αιγύπτου Μοχάμεντ Μόρσι, ενώ η αστυνομία διέλυσε, κάνοντας χρήση δακρυγόνων, τις διαδηλώσεις που είχαν οργανωθεί υπέρ του σε όλη τη χώρα.

Στο Σουέζ ένας 23χρονος χτυπήθηκε από σφαίρα κατά τη διάρκεια των ταραχών ενώ τρεις αστυνομικοί τραυματίστηκαν, όπως ανέφεραν τοπικοί αξιωματούχοι των υπηρεσιών υγείας. Στην ίδια πόλη οι διαδηλωτές πυρπόλησαν ένα περιπολικό.

Στο Κάιρο η αστυνομία διέλυσε τους διαδηλωτές που είχαν συγκεντρωθεί σε πολλές συνοικίες, στο πλαίσιο των εβδομαδιαίων κινητοποιήσεών τους, παρά την ασυνήθιστα χαμηλή θερμοκρασία που

Το υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε ότι συνελήφθησαν 54 "ταραξίες" σε όλη τη χώρα.

Στη Μαχάλα, στο Δέλτα του Νείλου, η αστυνομία επενέβη μετά από μικροσυγκρούσεις μεταξύ υποστηρικτών και αντιπάλων του Μόρσι ενώ στο Φαγιούμ, στα νότια του Καΐρου, δύο αστυνομικοί τραυματίστηκαν και στο Κένα, νοτιότερα, καταστράφηκε ένα περιπολικό.

Η "Συμμαχία κατά του πραξικοπήματος", ο συνασπισμός που οργανώνει τις διαδηλώσεις, κινητοποιεί σχεδόν καθημερινά διαδηλωτές που ζητούν την αποκατάσταση του ισλαμιστή προέδρου ο οποίος ανατράπηκε από τον στρατό τον Ιούλιο. Οι συγκεντρώσεις αυτές θεωρούνται "παράνομες" δεδομένου ότι ένας νόμος που ψηφίστηκε πρόσφατα υποχρεώνει τους οργανωτές να ενημερώνουν τις αρχές τρεις ημέρες πριν από οποιαδήποτε κινητοποίηση για να τους δοθεί η σχετική άδεια από το υπουργείο Εσωτερικών.

(protothema)

Έθνος: Μια νίκη του Μπασάρ-αλ Ασαντ στην Συρία μπορεί να είναι «το καλύτερο από τα τρία φρικιαστικά σενάρια» για την Συρία, από τα οποία κανένα δεν προβλέπει τη νίκη των ανταρτών, δήλωσε στην Ουάσινγκτον ο πρώην διευθυντής της CIA Μάικ Χέιντεν.

Σε παρέμβασή του χθες από το βήμα του 7ου ετήσιου συνεδρίου για την τρομοκρατία που διοργάνωσε το κέντρο έρευνας Jamestown Foundation, ο Χέιντεν, ο οποίος ηγήθηκε της κεντρικής υπηρεσίας πληροφοριών (CIA) των ΗΠΑ από το 2006 έως το 2009, δήλωσε ότι πιστεύει πως υπάρχουν τρεις πιθανές εκδοχές για την εξέλιξη της κατάστασης στη Συρία, διευκρινίζοντας ότι όλα είναι «απίστευτα φρικιαστικά».

Αναφέροντας μία από τις τρεις εκδοχές, σύμφωνα με την οποία «νικά ο Ασαντ», ο Χέιντεν δήλωσε: «Οφείλω να σας πω ότι αυτή τη στιγμή, όσο φοβερό κι αν φαίνεται, τείνω να πιστεύω ότι αυτή θα ήταν η καλύτερη επιλογή από τις τρεις φρικιαστικές πιθανές εκβάσεις της σύγκρουσης. Η κατάσταση

Ωστόσο ο Χέιντεν εκτίμησε ότι σήμερα η πιο πιθανή έκβαση είναι η χώρα να οδηγηθεί προς διάλυση, μεταξύ των αντίπαλων φατριών. «Αυτό σημαίνει επίσης το τέλος των (συνόρων που χαράχτηκαν το 1916 βάσει των γαλλο-βρετανικών) συμφωνιών Σάικς-Πικό. Αυτό ενδεχομένως οδηγήσει στη διάλυση των κρατών που δημιουργήθηκαν τεχνικά στην περιοχή μετά τον Α” Παγκόσμιο Πόλεμο».

«Φοβάμαι πολύ τη διάλυση του συριακού κράτους. Αυτή μπορεί να δημιουργήσει μια νέα ακυβέρνητη ζώνη, στο σταυροδρόμι των πολιτισμών», τόνισε. Όλα τα κράτη της περιοχής θα πληγούν, κυρίως ο Λίβανος, η Ιορδανία και το Ιράκ, τόνισε.

«Σύμφωνα με τις περιγραφές, η κυρίαρχη εκδοχή αυτού που συμβαίνει τούτη τη στιγμή στη Συρία είναι η ανάληψη του ελέγχου από τους σουνίτες φονταμενταλιστές ενός σημαντικού γεωγραφικού τμήματος της Μέσης Ανατολής. Αυτό σημαίνει τη διάλυση του συριακού κράτους και του Λεβάντε όπως το γνωρίζουμε».

Ο Χέιντεν διευκρίνισε ότι ένα άλλο σενάριο είναι η επ΄αόριστον συνέχιση των μαχών, με «φανατικούς σουνίτες να πολεμούν φανατικούς σιίτες και αντίστροφα. Το ηθικό και ανθρώπινο κόστος της εκδοχής αυτής είναι απολύτως απαγορευτικό».

«Δεν μπορώ να φανταστώ πιο φοβερό σενάριο από αυτό που εκτυλίσσεται σήμερα στη Συρία», πρόσθεσε ο Μάικ Χέιντεν, ο οποίος ηγήθηκε επίσης της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (NSA) των ΗΠΑ από το 1999 έως το 2005.

Από χθες ως σήμερα το μεσημέρι είχαν επανασυνδεθεί 3.600 καταναλωτές, που προέκυψαν από των στοιχείων που διαθέτει η Επιχείρηση στο μηχανογραφικό της σύστημα, αλλά και από αιτήματα δήμων και περιφερειών.

Ειδικότερα, με το νέο χωροταξικό – για το οποίο ενημερώθηκε σήμερα ο πρωθυπουργός από την υπουργό Τουρισμού και τον αναπληρωτή υπουργό ΠΕΚΑ- προωθείται η δημιουργία τουριστικών καταλυμάτων υψηλότερου αριθμού αστέρων και δίνονται κίνητρα για αναβάθμιση υφισταμένων τουριστικών καταλυμάτων σε 4 και 5 αστέρων.

Στις αναπτυγμένες περιοχές η αρτιότητα αυξάνεται από τα 15 στα 20 στρέμματα, ενώ στις αναπτυσσόμενες περιοχές στα 10 ή 15 στρέμματα από τα 8, ανάλογα με τη μορφή του τουριστικού

Αλλαγές έρχονται και στους συντελεστές δόμησης. Συγκεκριμένα, για έκταση από 300 έως 2.000 στρέμματα ο ανώτατος μεικτός συντελεστής δόμησης ορίζεται σε 0,05, για έκταση από 2.000 έως 4.000 στρέμματα σε 0,03, ενώ για μεγαλύτερες εκτάσεις ο συντελεστής δόμησης περιορίζεται στο 0,01.

Παράλληλα, Κρήτη και Εύβοια αντιμετωπίζονται πλέον ως ηπειρωτικός χώρος. Στην ενιαία πλέον κατηγορία των ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων νησιών προστίθενται τα νησιά Αλόννησος, Κύθνος, Αμοργός, Αστυπάλαια, Ίος, Κέα, Μήλος, Σαμοθράκη, Τήνος και Φολέγανδρος, ενώ μεταφέρονται στην κατηγορία των μικρών ή με προβλήματα ανάπτυξης νησιών η Κίμωλος και η Ανάφη. Δηλαδή στην κατηγορία των ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων νησιών ανήκουν πλέον τα εξής νησιά: Αίγινα, Αλόννησος, Αμοργός, Άνδρος, Αντίπαρος, Αστυπάλαια, Ζάκυνθος, Θάσος, Θήρα, Ιθάκη, Ικαρία, Ίος, Κάλυμνος, Κάρπαθος, Κάσος, Κέα, Κέρκυρα, Κεφαλονιά, Κύθηρα, Κύθνος, Κως, Λέρος, Λευκάδα, Λέσβος, Λήμνος, Μήλος, Μύκονος, Νάξος, Πάρος, Πάτμος, Πόρος, Ρόδος, Σαμοθράκη, Σάμος, Σέριφος, Σίφνος, Σκιάθος, Σκόπελος, Σκύρος, Σπέτσες, Σύμη, Σύρος, Τήνος, Ύδρα, Φολέγανδρος, Χίος.

Σε αυτή την κατηγορία επιτρέπονται πλέον μόνο νέες μονάδες τεσσάρων και πέντε αστέρων, οργανωμένοι υποδοχείς και σύνθετα τουριστικά.

Στην κατηγορία «σχετικά μικρά νησιά με προβλήματα ανάπτυξης» ανήκουν όλα τα υπόλοιπα κατοικημένα νησιά όπου η αρτιότητα για τις εκτός σχεδίου περιοχές ορίζεται στα 15 στρέμματα και επιτρέπονται 8, 9 και 10 κλίνες ανά στρέμμα σε πέντε, τεσσάρων και τριών αστέρων μονάδες αντίστοιχα.

Για νέα ξενοδοχεία, εντός σχεδίου ή οικισμού, επιτρέπεται μόνο η ανέγερση μονάδων τριών, τεσσάρων και πέντε αστέρων και μέχρι 100 κλίνες συνολικά.

Για τα υπόλοιπαακατοίκητα νησιά και τις βραχονησίδεςάνω των 300 στρεμμάτων επιτρέπεται αποκλειστικά η δημιουργία οργανωμένων υποδοχέων τουριστικών δραστηριοτήτων πρότυπου χαρακτήρα.

Όσον αφορά τον τομέα της κρουαζιέρας, στο νέο χωροταξικό προβλέπεται η δημιουργία εγκαταστάσεων εξυπηρέτησης επιβατών κρουαζιέρας (ports of call) στις εξής περιοχές: Πειραιάς, Θεσσαλονίκη, Κατάκολο, Ρόδος, Βόλος, Καβάλα, Κως, Πάτμος, Πύλος, Μύκονος, Σαντορίνη, Καλαμάτα, Κέρκυρα, Κρήτη.

Ειδικά για την περίπτωση της Αττικής προβλέπεται διερεύνηση της δυνατότητας δημιουργίας εγκαταστάσεων εξυπηρέτησης επιβατών κρουαζιέρας στον Πειραιά, στην ευρύτερη περιοχή του Φαληρικού Όρμου και στο Λαύριο.

Καταδυτικά πάρκα πρόκειται να αναπτυχθούν σε περιοχές που διαθέτουν τους απαιτούμενους πόρους, όπως υποθαλάσσιους γεωλογικούς σχηματισμούς και είναι πλούσια σε ιχθυοπανίδα ή επιδεχόμενα αναβάθμισης σε αριθμό και μέγεθος ειδών με κατάλληλα μέτρα, ναυάγια, ενάλιες αρχαιότητες, στοιχεία ιδιαίτερης τεχνητής μορφολογίας κλπ.

Στόχος του νέου χωροταξικού για τον τουρισμό είναι η βελτίωση της προσβασιμότητας στα χιονοδρομικά κέντρα, ενώ όσον αφορά τις μονάδες με γήπεδα γκολφ, μπορούν πλέον να χωροθετούνται στις περιοχές αστικών κέντρων ή/και κύριων τουριστικών προορισμών όπως η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, ο Βόλος, τα Ιωάννινα, η Κρήτη, η Κέρκυρα, η Ρόδος, η Ζάκυνθος και η Κως, ενώ μπορούν επίσης να χωροθετηθούν στις περιφερειακές ενότητες Ηλείας, Μεσσηνίας, Χαλκιδικής, Αχαΐας, Αργολίδας, Λευκάδας, Αιτωλοακαρνανίας και Κεφαλονιάς.

Οι εγκαταλελειμμένοι οικισμοί της χώρας, συνήθως χωριά, εντάσσονται στην ίδια κατηγορία με τους παραδοσιακούς οικισμούς, ώστε σε περίπτωση τουριστικών αναπτύξεων να ισχύουν ειδικοί μορφολογικοί και άλλοι όροι προστασίας.

Προωθείται επίσης η αξιοποίηση εγκαταλελειμμένων ορεινών οικισμών που παρουσιάζουν αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον, με τη μετατροπή κτιρίων σε καταλύματα ή και με νέες μεγαλύτερου μεγέθους επενδύσεις με αύξηση μέχρι και 20% της υφισταμένης δομημένης επιφάνειας, με παράλληλα κίνητρα είτε προς τους σημερινούς ιδιοκτήτες είτε προς ενδιαφερόμενους επενδυτές.

Στην περίπτωση έργων και δραστηριοτήτων που λαμβάνουν χώρα σε προστατευόμενες περιοχές του δικτύου Natura 2000, η περιβαλλοντική αδειοδότηση εξακολουθεί να διενεργείται με βάση τις σχετικές προβλέψεις των ειδικότερων προεδρικών διαταγμάτων και υπουργικών αποφάσεων προστασίας, ενώ ο συντελεστής δόμησης όταν εμπίπτουν σε προστατευόμενες περιοχές δεν μπορεί να υπερβαίνει το 0,05, ενώ προβλέπεται επίσης ειδικό τέλος υπέρ των Φορέων Διαχείρισης.

Ενισχύεται ως νέα ειδική κατηγορία ειδικών μορφών τουρισμού ο αγροτουρισμός και ο οινοτουρισμός, ενώ γενικά προωθείται η οργάνωση περιοχών της χώρας σε δίκτυα φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος, με έμφαση στην παραγωγή ποιοτικών τοπικών αγαθών.

Αφού ο πρώην πρωθυπουργός – που μαζί με την παιδική χαρά που τον περιτριγύριζεοδήγησε την χώρα στα σαγόνια του ΔΝΤ- αντί να ασχολείται με τον εφιάλτη που βιώνει η χώρα  και λόγω της δικής του πολιτικής ανικανότητας,επιλέγει να παρέμβει σήμερα σε ένα… μείζον θέμα, που είμαστε βέβαιοι πως απασχολεί τον

Αλλά θα μας πείτε ο ΓΑΠ “φταίει”;

Αυτός πάντα ο ίδιος ήτανε, τις ίδιες αρλούμπες έλεγε, τα ίδια πράγματα κουβαλούσε στο θολωμένο του μυαλό.

Αυτόν όμως επέλεξε για κυβερνήτη του με εκατοντάδες χιλιάδες ψήφους διαφορά, ο “σοφός, ο “κυρίαρχος” λαός.

Συντάκτες δύο εκ των μεγαλύτερων ειδησεογραφικών πρακτορείων, του Reuters και τωνFinancial Times, μόλις είδαν τη φωτογραφία των δύο, θυμήθηκαν αμέσως την ιστορική χειραψία που αντάλλαξαν την περασμένη Τρίτη ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, με τον ηγέτη της Κούβας, Ραούλ Κάστρο.

Προφανώς και για τους δύο οι διαφορές του ΣΥΡΙΖΑ με την ΕΕ θυμίζουν σε πολλά το ιδεολογικό

«Τι εβδομάδα. Αν ο Ομπάμα με τον Κάστρο μπορούν να ανταλλάξουν χειραψία, γιατί όχι ο Τσίπρας με τον Ρεν;» αναρωτήθηκε ο Jamie McGeever από το πρακτορείοReuters.

«Η φωτογραφία Τσίπρα-Ρεν είναι καλή και για τους δύο;» αναρωτιέται ο Peter Spiegel τωνFinancial Timesκαι σχολιάζει: Ο Τσίπρας κερδίζει τον σεβασμό. Ο Ρεν δίνει την εικόνα ενός άκαρδου οπαδού της λιτότητας.

Ο κόσμος πρέπει να μοιάζει πολύ μπερδεμένος από τη θέση που βρίσκεται η Angela Merkel. Η καγκελάριος δέχθηκε επίμονα διεθνή πυρά για την άριστη εμφάνιση των γερμανικών εταιριών στις διεθνείς αγορές. Τώρα οι επικριτές της την κατηγορούν ότι υποχωρεί από τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις που στήριξαν αυτήν την επιτυχία.Τα τελευταία χρόνια η Γερμανία αντιμετωπίζεται ως ο κακός της νομισματικής ένωσης. Το Βερολίνο, κατά τη λαϊκή (ή μήπως λαϊκιστική;) άποψη, αρνήθηκε να διασώσει την προβληματική περιφέρεια της ευρωζώνης. Δεν θέλει να βάλει την υπογραφή του σε μια νέα τάξη ευρωομολόγων. Το βαρύ πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών της Γερμανίας έχει ωθήσει την Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία και άλλους σε άγριο αποπληθωρισμό. Τα προβλήματα της νομισματικής ένωσης δεν οφείλονται στα λάθη των ασθενέστερων οικονομιών, αλλά στην υπερβολική ανταγωνιστικότητα της Γερμανίας. Υπάρχουν αρκετά λάθη σε αυτόν τον ισχυρισμό. Τα προβλήματα της Ελλάδας έχουν να κάνουν
περισσότερο με την απουσία αποτελεσματικής διακυβέρνησης στην Αθήνα, παρά με το γεγονός ότι η Mercedes και η BMW παράγουν πραγματικά όμορφα αυτοκίνητα.
Η εκτίναξη και η κατάρρευση στην αγορά ακινήτων της Ισπανίας και της Ιρλανδίας εφάπτονται ελάχιστα στις τεχνικές δεξιότητες της γερμανικής βιομηχανίας μηχανολογικού εξοπλισμού. Η Ιταλία, εντάξει, είναι η Ιταλία. Η Γαλλία συνεχίζει να τρομοκρατείται στη σκέψη να αφήσει το παρελθόν.
Η Γερμανία μπορούσε και έπρεπε να έχει κάνει περισσότερα για να τονώσει την εγχώρια οικονομία. Η λιτότητα καμιά φορά είναι απαραίτητο κακό, αλλά δεν πρέπει να γίνεται θρησκεία. Η συνήθεια της Α. Merkel να φτάνει κάθε επιχείρηση διάσωσης στα άκρα επιβάρυνε πάρα πολύ το κόστος σταθεροποίησης του ενιαίου νομίσματος. Πιο γενικά, οι ανισορροπίες στο διεθνές σύστημα αντιμετωπίζονται καλύτερα όταν οι δανειστές, όπως και οι δανειολήπτες, επωμίζονται τμήμα του βάρους.
Παρ’ όλα αυτά, η επίδραση από μια πιο δυναμική γερμανική οικονομία θα ήταν πολύ μικρή. Λίγη παραπάνω ανάπτυξη στη Γερμανία δεν θα προκαλούσε σημαντική μείωση στον πόνο της δημοσιονομικής και διαρθρωτικής μεταρρύθμισης στον ευρωπαϊκό Νότο. Ακόμη και οι Βρετανοί πολιτικοί, που συγχαίρουν εαυτούς που έμειναν έξω από το ευρώ, υποχρεώθηκαν να μοιραστούν τη μιζέρια μετά το κραχ.
Δείτε τώρα τη διεθνή αντίδραση στο σύμφωνο συγκυβέρνησης που υπέγραψαν οι Χριστιανοδημοκράτες της Α. Merkel με τους Σοσιαλδημοκράτες. Αν υποθέσουμε ότι κερδίζει τη στήριξη των μελών του σοσιαλδημοκρατικού SPD -το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ενεργών μελών του κόμματος θα βγει το Σαββατοκύριακο- η συμφωνία θεωρείται ότι προσφέρει μια πυξίδα στρατηγικής για ευρύ συνασπισμό.
Και οι πιο θερμοί υποστηρικτές της Γερμανίας θα δυσκολευτούν πολύ να περιγράψουν τη συμφωνία ωςεμπνευσμένη διακοίνωση. Τα στοιχεία που τράβηξαν τα πρωτοσέλιδα απηχούν μια ρετρό αίσθηση. Με την επιμονή του SPD, η Γερμανία θα εισαγάγει κατώτατο μισθό, τα όρια συνταξιοδότησης θα χαμηλώσουν για τους μακροχρόνια εργαζόμενους, οι μεγαλύτερες μητέρες θα πάρουν καλύτερες συντάξεις και οι εργαζόμενοι θα διατηρήσουν τις εργοδοτικές τους προστασίες.
Αν αυτά τα μέτρα θα έχουν μια εντοπίσημη επίδραση -και η συμφωνία αφήνει μεγαλύτερα περιθώρια στις δεσμεύσεις απ’ όσο παραδέχονται τα πρωτοσέλιδα- πιθανόν να χαλαρώσουν κάπως τα δημοσιονομικά ηνία και να ανεβάσουν τους μισθούς. Με άλλα λόγια, θα αυξήσουν την εγχώρια ζήτηση και θα κάνουν τη γερμανική βιομηχανία κάπως λιγότερο ανταγωνιστική απ’ όσο θα ήταν σε διαφορετική περίπτωση. Το πακέτο όπως αναμενόταν επικρίθηκε σκληρά από την Bundesbank και τους Γερμανούς εργοδότες, αλλά η Α. Merkel μάλλον περίμενε ένα έστω χλιαρό χειροκρότημα από το διεθνές κοινό, που της ζητούσε πιο επεκτατικές πολιτικές. Δεν άκουσε τίποτε.
Το Economist έπιασε την ατμόσφαιρα με ένα editorial που κατσαδιάζει τις παραχωρήσεις της καγκελαρίου στην «αριστερή ατζέντα» του SPD, όπως την αποκαλεί. Η γερμανική παραγωγικότητα, διαμαρτύρεται το περιοδικό, αναπτύσσεται με ρυθμό μικρότερο από τον μισό σε σχέση με της Ισπανίας. Καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει επιβάλει λιγότερες μεταρρυθμίσεις τα τελευταία χρόνια από τη Γερμανία. Το Βερολίνο, φαίνεται να λέει, θα πρέπει να εισαγάγει νέες μεταρρυθμίσεις για να ξανανοίξει την ψαλίδα ανταγωνιστικότητας με τα άλλα κράτη της ευρωζώνης.
Όπως είπα, η Α. Merkel πρέπει να έχει μπερδευτεί τελείως. Η αλήθεια είναι ότι η σημασία στη συμφωνία συνεργασίας βρίσκεται όχι σε εκείνα που προβλέπει για τη Γερμανία, αλλά σε εκείνα που λέει για ένα άλλο βάσανο. Η Ευρώπη πάσχει από υπερβολική επιφύλαξη. Η παγκοσμιοποίηση έχει φέρει τον κόσμο ανάποδα. Η απάντηση της Ευρώπης είναι να προσποιείται ότι τίποτα δεν συμβαίνει.
Μια χρόνια αποφυγή του ρίσκου έχει καθηλώσει τη λήψη αποφάσεων σε όλη την ήπειρο. Διατρανώνεται στη Γερμανία με τα υψηλά επίπεδα αποταμίευσης ή τη διακοπή των πυρηνικών εργοστασίων και βρίσκεται στην καρδιά της απόλυτης ακινησίας της Γαλλίας, όπου οι πολιτικοί και οι ψηφοφόροι συμπεριφέρονται σαν να μπορούν να σταματήσουν τη Γη για να κατέβουν. Γιατί θα πρέπει οι Γάλλοι να δώσουν προσοχή σε πράγματα που συμβαίνουν αλλού;
Η ψυχολογία των «εντός-εκτός» ξυπνά εθνικιστικές φλόγες εναντίον των μεταναστών «που κλέβουν τις δουλειές μας». Η θεωρητικά ανεξάρτητη Βρετανία καταπιέζεται από απαρχαιωμένους νόμους προγραμματισμού και από απρόσβλητα καλυμμένα συμφέροντα. Η κυβέρνηση του David Cameron τρέμει ακόμη και να επεκτείνει τα «στουμπωμένα» αεροδρόμια του Λονδίνου.
Το ευρώ δεν έχει κάνει ευκολότερη τη ζωή στην Ευρώπη αλλά, με έναν περίεργο τρόπο, έχει αποκρυσταλλώσει την επιλογή ανάμεσα στο εκσυγχρονιστικό και το στατικό. Τα δημοσιονομικά ελλείμματα έχουν σημασία. Το ίδιο και το εργατικό κόστος. Αυτό που λείπει όμως στην Ευρώπη είναι ο οικονομικός δυναμισμός που προκύπτει με την επιθυμία χάραξης νέων κατευθύνσεων.
Η αποφυγή των κινδύνων εξηγείται εύκολα: Συνοδεύει τα σχετικά υψηλά βιοτικά επίπεδα και τουςγηράσκοντες πληθυσμούς. Αυτό δεν την κάνει λιγότερο επικίνδυνη. Το να μην κάνεις τίποτα είναι μια επιλογή στρατηγικής, όπως και το να κάνεις κάτι. Η καλύτερη ελπίδα της Ευρώπης για να διατηρήσει την ευμάρεια και τη φιλελεύθερη πολιτική τάξη της είναι να υιοθετήσει την ανάγκη να αλλάξει. Η Α. Merkel είναι μια επιφυλακτική ηγέτης, αλλά η Γερμανία τα έχει καταφέρει περισσότερο από πολλούς να προσαρμοστεί στην παγκοσμιοποίηση. Η απειλή για την Ευρώπη είναι η ίδια η Ευρώπη.

ΠΗΓΗ: FT.com

Διυπουργική επιτροπή, η οποία θα είναι υπεύθυνη για τη βιομηχανική πολιτική, αποφασίστηκε να συσταθεί τις επόμενες ημέρες, μετά τη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου, υπό τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά.
Σύμφωνα με τον υπουργό Ανάπτυξης Κωστή Χατζηδάκη, η επιτροπή αυτή θα εξετάζει οριζόντια τα θέματα και θα επιδιώξει να εξειδικεύσει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο βιομηχανικής πολιτικής.

Όπως είπε ο κ. Χατζηδάκης, αυτό είναι αναγκαίο λόγω της παρούσας χρονικής συγκυρίας, και της ανάγκης να σωθούν θεσεις εργασίας αλλά και δημιουργηθούν καινούριες. Είναι όμως, πρόσθεσε, αναγκαίο και για το γεγονός ότι η Ευρώπη έχει θέσει ψηλά στην ατζέντα της τη βιομηχανική πολιτική.

Ύστερα από 18 μήνες διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, μαζί με ΔΗΜΑΡ αρχικά και μόνο με το ΠΑΣΟΚ στη συνέχεια, πολλά μπορούν να γραφτούν. Σίγουρα μπορούν να γραφτούν και επιτυχίες και αποτυχίες. Και σωστές κινήσεις και γκάφες. Φυσικά, κανείς δεν μπορεί να μη χρεώσει στην κυβέρνηση Σαμαρά το γεγονός ότι κρατιέται ακόμη όρθια η χώρα, εντός ευρώ και βεβαίως ότι δεν έχουμε εικόνες… Αργεντινής ή Κύπρου.

Ωστόσο, η επιτυχία από την αποτυχία δεν έχει παρά πολύ μικρή απόσταση. Τα γέλια και οι χαρές δεν είναι παρά η μία όψη του νομίσματος γιατί στην άλλη έχει κλάματα και αποτυχίες.

Και δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να ξεχνάμε ότι η όποια επιτυχία της κυβέρνησης σε οικονομικό επίπεδο δεν είναι παρά αποτέλεσμα των θυσιών του ελληνικού λαού. Του οικονομικού στραγγαλισμού της κοινωνίας που πλέον βρίσκεται στα όριά της. Μπορεί οι τεχνοκράτες της

Επειδή, όμως, εμείς δεν είμαστε γλείφτες κανενός, ούτε του πρωθυπουργού ούτε άλλου, οφείλουμε να δούμε τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση. Βεβαίως και πιστεύουμε στην εντιμότητα του κ. Σαμαρά. Βεβαίως, και ελπίζουμε ότι θα βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο. Και σίγουρα εργάζεται 24 ώρες το 24ωρο για να επιτευχθεί ο σκοπός αυτός, μαζί με 3-4 άλλους «μαύρους» στην κυβέρνηση. Όμως, η κατάσταση θα χειροτερεύσει αν δε γίνουν ορισμένες άμεσες κινήσεις.

Αν ήμουν λοιπόν πρωθυπουργός (όχι από ψώνιο ή από εξουσιομανία, αλλά από πραγματικό πόνο για την πατρίδα) θα έκανα τα εξής κι όποιον πάρει ο χάρος.

1.      Θα έλεγα την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Ένα κι ένα κάνουν δύο, όχι δημιουργικές λογιστικές, πλεονάσματα για το θεαθήναι, κούφιες υποσχέσεις και διαπραγματεύσεις με τα χέρια κατεβασμένα. Αν ο κόσμος ήξερε την κατάσταση της χώρας θα μπορούσε και να επιλέξει τι θέλει. Όμως, ακόμη κάποιοι συνεχίζουν να λένε ψέματα.

2.      Θα έβγαινα στους δρόμους και τις πλατείες. Αν ήμουν πρωθυπουργός μάλιστα θα έβγαζα στους δρόμους και όλους εκείνους τους χρυσοκάνθαρους της εξουσίας που έχουν στρογγυλοκαθίσει στις πολυθρόνες τους και κοιτούν τον κόσμο πίσω από τα τζάμια ή μέσα από τα social media. Ο κόσμος υποφέρει, βράζει από οργή, ετοιμάζεται να εγκαταλείψει την προσπάθεια, εξοργίζεται που του είπαν ψέματα. Πριν λοιπόν πάρει τον κόπανο ο κόσμος, ο πρωθυπουργός και οι σύμβουλοί του θα πρέπει να τον αφουγκραστούν. Να ακούσουν τι θέλει και πώς αυτό μπορεί να γίνει. Διότι απλά δεν πάει άλλο. Να είναι ο κόσμος στην πλατεία και οι κυβερνώντες να κοιτάνε από τα θεωρεία.

3. Η βασική μάχη που πρέπει να δοθεί είναι κατά της ανεργίας. Με 27% επίσημο νούμερο, αλλά πάνω από 30% ανεπίσημα, τι να λέμε για πλεονάσματα και ανάκαμψη από το 2014; Ο κόσμος πεινάει, χιλιάδες οικογένειες δεν έχουν ούτε έναν εργαζόμενο κι εμείς καθόμαστε και συζητάμε πόση θα είναι η ανάπτυξη του χρόνου. Ως πρωθυπουργός, οφείλει λοιπόν να βάλει όλο το κράτος να δουλέψει για να βρεθούν δουλειές. Αλλιώς κανείς δε μας σώζει.

4.      Υπάρχει η πατριωτική πλευρά της διακυβέρνησης και των διαπραγματεύσεων. Μιλάγαμε πριν μερικούς μήνες για πολιτική διαπραγμάτευση. Που πήγε αυτή; Γιατί συνεχίζουμε να έχουμε τον Τόμσεν και την παρέα του να μας στέλνει απίστευτα e-mail και να ζητά ομαδικές απολύσεις σε μια χώρα που έχει διαλυθεί από την ανεργία; Δε λέμε να τα σπάσουμε οριστικά με τους δανειστές, κάτι τέτοιο θα έθετε τη χώρα σε κίνδυνο. Αυτό που λέμε είναι ότι πρέπει να γίνουμε πιο σκληροί. Και πραγματικά σκληροί όχι… γιαλαντζί.

5.      Αν ήμουν πρωθυπουργός θα πέταγα με τις κλοτσιές υπουργούς και στελέχη που κάνουν κοπάνες από την εθνική προσπάθεια. Όπως επίσης και θα τσάκιζα όλους εκείνους που παίζουν παιχνίδια πίσω από την πλάτη του. Και είναι αρκετοί που στήνουν δουλίτσες ή μοιράζουν την εξουσία όπως θέλουν αντί να εργάζονται για τη σωτηρία της πατρίδας.

6.      Τέλος, αν ήμουν πρωθυπουργός θα τηρούσα τις υποσχέσεις που έδωσα, πέρα από τα οικονομικά, στην καθημερινότητα. Τι γίνεται με τη λαθρομετανάστευση κύριοι; Τι γίνεται με την υγεία και την παιδεία που έχουν διαλυθεί; Τι γίνεται με τα εθνικά θέματα που οι Τούρκοι είναι έτοιμοι να κάνουν παρέλαση στη Θεσσαλονίκη και οι Σκοπιανοί έχουν ξεσαλώσει; Που είναι οι υποσχέσεις για την ΑΟΖ η οποία θα είχε ανακηρυχθεί στους πρώτους έξι μήνες; Τι γίνεται με την προστασία των αδύνατων και των ηλικιωμένων, που ήταν βασική υπόσχεση της ΝΔ; Και γιατί κάποιες από τις δεσμεύσεις στα Ζάππεια 1 και 2 και 3 κλειδώθηκαν στο συρτάρι;

Υπάρχουν πολλά που θα μπορούσαμε να κάνουμε αν ήμασταν… Σαμαράς. Το κυριότερο είναι ότι ο κόσμος ζητά κοινωνική δικαιοσύνη, λογοδοσία, αυτούς που έκλεψαν και κλέβουν να πάνε φυλακή, τελικό ξεκαθάρισμα με τη σάπια μεταπολίτευση, ξεκαθάρισμα λογαριασμών με τους νταβατζήδες των επιχειρήσεων και των media. Αυτό είναι το πρόβλημα της κυβέρνησης. Ο συμβιβασμός με όλες τις ασθένειες του παρελθόντος. Αν το καταλάβει σύντομα, μπορεί και να αντέξει. Αν όχι, έρχεται ο απίθανος Αλέξης στο άλογο καβάλα.

αναγκών επειδή έχουν κινητικά προβλήματα οφειλόμενα σε αναπηρία άνω του 67%, και δεν διαθέτουν σχετικό πιστοποιητικό σε ισχύ, να υποβάλουν αίτηση σε ΚΕΠΑ ως 14-2-2014 για να αποκτήσουν σχετικό πιστοποιητικό αναπηρίας των οικείων τους. Το πιστοποιητικό αυτό θα το καταθέσουν στο Λύκειό τους τον μήνα Απρίλιο, για να ενταχθούν στηνειδική περίπτωση των κοινωνικών κριτηρίων.

(ι) είναιτυφλοί, σύμφωνα με το Ν. 958/79 (ΦΕΚ 191 τ. Α) ή έχουν ποσοστό αναπηρίας στην όρασή τους τουλάχιστον 67% ή είναιαμβλύωπεςμε ποσοστό αναπηρίας στην όρασή τους τουλάχιστον 67%

(ιι) έχουνκινητική αναπηρίατουλάχιστον 67% μόνιμη ή προσωρινή, που συνδέεται με τα άνω άκρα

(ιιι) πάσχουν απόσπαστικότητα των άνω άκρων

Το πιστοποιητικό αυτό οι υποψήφιοι θα το καταθέσουν το Φεβρουάριο στο Λύκειό τους μαζί με την Αίτηση-Δήλωση συμμετοχής στις πανελλαδικές εξετάσεις.

Το πιστοποιητικό αυτό θα το καταθέσουν στις ειδικές επταμελείς επιτροπές ορισμένων νοσοκομείων, που θα λειτουργήσουν περί τα μέσα Φεβρουαρίου, οι οποίες θα γνωματεύσουν για την υπαγωγή τους στηνειδική κατηγορία των πασχόντων από σοβαρές παθήσεις.