Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
 
 
 
Αθήνα 15/5/2015

Προς
1. Τους Συλλόγους Εκπαιδευτικών Π.Ε.
2. Μ.Μ.Ε. 
 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 
ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΤΑΞΕΩΝ

Σημαντική εξέλιξη υπήρξε στη σημερινή συνεδρίαση της Επιτροπής για τις μετατάξεις στο Υπουργείο Παιδείας.
                Η εισήγηση εκ μέρους της πολιτικής ηγεσίας του Υ.ΠΟ.ΠΑΙ.Θ περιλαμβάνει τα παρακάτω:
α)  Ανάκληση όλων των μετατάξεων,  που πραγματοποιήθηκαν με βάση το Ν. 4172/2013 (άρθρο 82, παρ.11), με τη διαδικασία «ανάκλησης παράνομης διοικητικής πράξης» (η παρανομία αφορά τις ενέργειες  του Υπουργείου και όχι, φυσικά, τους εκπαιδευτικούς).
                Συνάδελφοι που είχαν μεταταχθεί επιστρέφουν στην περιοχή μετάθεσης από την οποία
προέρχονταν.
β) Έχει ήδη ξεκινήσει  η σύσταση οργανικών θέσεων για οκτώ ειδικότητες στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και η διαδικασία θα ολοκληρωθεί στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα. Θυμίζουμε ότι αυτό αποτελούσε την κομβική θέση του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. για την αντιμετώπιση του ζητήματος.
γ) Μετά τη σύσταση των θέσεων, αυτές θα διεκδικηθούν, σε πρώτη φάση, από τους εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων που ανήκουν στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και έχουν υποβάλλει αίτηση μετάθεσης.
δ) Στη συνέχεια θα δοθεί η δυνατότητα στους εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης να διεκδικήσουν τη μετάταξή τους στην Πρωτοβάθμια, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, στις θέσεις που θα απομένουν (όσον αφορά τις τρεις κοινές ειδικότητες) και στις νεοϊδρυθείσες (όσον αφορά τις υπόλοιπες πέντε ειδικότητες).
ε) Η ανάκληση αφορά όλες τις μετατάξεις (και αυτές σε διοικητικές θέσεις). Οι συνάδελφοι των οποίων οι μετατάξεις ανακαλούνται θα ανήκουν χωροταξικά μέχρι 31/8/2015 στις περιοχές όπου είναι τοποθετημένοι κατά το τρέχον σχολικό έτος. Μέχρι τότε θα έχει ολοκληρωθεί όλο το χρονοδιάγραμμα (μεταθέσεις - μετατάξεις).
Για το διάστημα της μετάταξής τους στην Πρωτοβάθμια θα μοριοδοτηθούν με τα συγκριτικά υψηλότερα μόρια (της περιοχής από την οποία προέρχονταν ή τοποθετήθηκαν).
Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. θεωρεί ότι η παραπάνω εισήγηση κινείται στην κατεύθυνση της αποκατάστασης του δικαίου αφού η διαδικασία των μετατάξεων όπως είχε γίνει  (δίχως εισήγηση της Γενικής Διεύθυνσης, με ορισμό επιπλέον κριτηρίων από τα προβλεπόμενα, δίχως τήρηση των αξιολογικών πινάκων...) ήταν, όπως πολλές φορές έχουμε τονίσει, εκτός νομιμότητας και είχε ως θύματα όλους τους εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων (τόσο αυτούς που ήδη υπηρετούσαν στην Πρωτοβάθμια όσο και αυτούς που αναγκάστηκαν να μεταταχθούν).
                Είναι πιστεύουμε πολύ σημαντικό το ότι  η θέση του εκπαιδευτικού κινήματος πως το καλοκαίρι του 2013 δεν περίσσευε κανένας εκπαιδευτικός σε καμία θέση, δικαιώνεται. Δεν υπάρχει, πλέον, η απειλή της διαθεσιμότητας για τους συναδέλφους που τελικά θα παραμείνουν στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Το Υ.ΠΟ.ΠΑΙ.Θ θα πρέπει να μεριμνήσει ώστε κανένας εκπαιδευτικός από αυτούς να μη μετακινηθεί εκτός του τόπου συμφερόντων του.
                Θεωρούμε πως με την εισήγηση αυτή ανοίγει ο δρόμος για τη διεκδίκηση όλων των θέσεων ειδικοτήτων στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση από όλους σε συνθήκες νομιμότητας. 
 
Από τη Δ.Ο.Ε. 
 
 
 
Με αφορμή τα όσα ανακριβή δήλωσε σε πρωινή τηλεοπτική εκπομπή μεγάλου καναλιού ο Υπουργός Παιδείας κ. Μπαλτάς, για το ζήτημα της πληρωμής των σχολικών καθαριστριών, θα θέλαμε για την αποκατάσταση της αλήθειας να επισημάνουμε τα παρακάτω:
Ο μισθός των σχολικών καθαριστριών καταβάλλεται από το Υπουργείο Παιδείας, μέσα από το Εθνικό Ίδρυμα Νεότητας. Σήμερα, 14 Μαΐου 2015, μέσα από το Ε.Ι.Ν. έχουν διατεθεί τα
χρήματα με τα οποία έχει πληρωθεί και η μισθοδοσία του μηνός Ιανουαρίου 2015. Καμία καταβολή χρηματοδότησης δεν έχει υπάρξει για το επόμενο χρονικό διάστημα μέχρι σήμερα. Γι’ αυτό και οι σχολικές καθαρίστριες παραμένουν απλήρωτες.
Τα χρήματα που αφορούν τη μισθοδοσία των σχολικών καθαριστριών, δεν «περνούν» από το ταμείο του κάθε Δήμου, αλλά πιστώνονται απευθείας σε ειδικό λογαριασμό που διαθέτει κάθε Σχολική Επιτροπή για το σκοπό αυτό. Πρόκειται δηλαδή για εξειδικευμένη πίστωση που δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κανέναν άλλο σκοπό, παρά μόνον για την πληρωμή των σχολικών καθαριστριών.
Με βάση τα παραπάνω, τα όσα δήλωσε ο κ. Μπαλτάς, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι τα χρήματα για την πληρωμή των σχολικών καθαριστριών έχουν καταβληθεί από το Υπουργείο Παιδείας και για το γεγονός ότι παραμένουν απλήρωτες, ευθύνονται οι Δήμοι που τα χρησιμοποιούν για άλλους σκοπούς, είναι παντελώς αναληθή. Ο κ. Μπαλτάς είτε δεν είναι σωστά ενημερωμένος από τους συνεργάτες του, είτε εσκεμμένα παραποιεί την αλήθεια και προσπαθεί να μεταθέσει τις δικές του ευθύνες στους Δήμους. Στα ψέματα Μπαλτά, η Αυτοδιοίκηση απαντά με αλήθειες και με το ξεκάθαρο μήνυμα όχι άλλο «μπαλτά» στους Δήμους, από την Κεντρική Εξουσία.
 
Κοινοποιήθηκε στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης  Τρικάλων η απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Λάρισας  με αριθμό 4/2015 σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο:
  •  Ακυρώνει την υπ. αριθμ.  6762/16-8-2011 απόφαση της Περιφερειακής Διευθύντριας Πρωτοβάθμιας & Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσσαλίας, με την οποία τοποθετήθηκαν οι Διευθυντές Σχολικών μονάδων της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Τρικάλων
  • Αναπέμπει την υπόθεση στη Διοίκηση,  για να επαναληφθεί νομοτύπως η οικεία διαδικασία κατά το αιτιολογικό.
Έτσι, λοιπόν, σχεδόν μετά από τέσσερα χρόνια μία  δικαστική απόφαση επιβάλλει  το προφανές, ότι
δηλαδή, όπως η σχετική νομολογία επιτάσσει ,   δεν μπορεί κάποιος  να είναι μέλος συμβουλίου επιλογής  στελεχών όταν  συγγενικό του άτομο συμμετέχει στη διαδικασία των κρίσεων.
Στην απόφαση κόλαφο για τη διοίκηση,  το δικαστήριο  εκτός των άλλων, αναφέρει χαρακτηριστικά  πως με τη συμμετοχή στο συμβούλιο επιλογής ατόμου που έχει προφανές   κώλυμα  η διαδικασία γίνεται  «… κατά παράβαση της αρχής της αμεροληψίας των διοικητικών αρχών, η οποία έχει συνταγματική θεμελίωση …»
Μετά από αυτή την εξέλιξη – αναμενόμενη άλλωστε –ανοίγουν οι ασκοί του Αιόλου, αφού  η διοίκηση καλείται να επαναλάβει νομοτύπως τη διαδικασία, πράγμα που συνεπάγεται κρίσεις από την αρχή, αλλαγή πινάκων , τοποθετήσεις διευθυντών σε διαφορετικές θέσεις από αυτές που είχαν τοποθετηθεί αρχικά και ουκ έστιν αριθμός προβλημάτων το οποία πρέπει να αντιμετωπιστούν ώστε να γίνουν σήμερα αυτά που έπρεπε να είχαν γίνει πριν από τέσσερα χρόνια.
Και όλα αυτά γιατί η τότε Περιφερειακή Διευθύντρια  Εκπαίδευσης Θεσσαλίας αγνόησε όλες τις προειδοποιήσεις για το  ότι παραβίαζε κατάφωρα το νόμο τοποθετώντας πρόεδρο του συμβουλίου άτομο που είχε προφανές κώλυμα συμμετοχής .  Επίσης, γιατί ο τότε Διευθυντής   Δ.Δ.Ε. Τρικάλων ενέδωσε στα υπηρεσιακά κελεύσματα και όχι στα όσα επιτάσσει η νομοθεσία . Και εν τέλει,  γιατί  το  συμβούλιο επιλογής δεν στάθηκε στο ύψος  των περιστάσεων,   όταν τέθηκε από τον γράφοντα  το θέμα   στην ολομέλεια , μιας και    τα υπόλοιπα μέλη αποδέχτηκαν τους διάτρητους  συλλογισμούς   της διοίκησης, κλείνοντας τα μάτια σε  όσα ρητώς ο νόμος ορίζει,  στηρίζοντας   με αυτόν τον τρόπο  την παρανομία.
Σαν μέλος του  τότε συμβουλίου επιλογής είχα παρέμβει πολλές φορές θεσμικά  αλλά και δια του τύπου , επισημαίνοντας το μη νομότυπο της διαδικασίας. Σήμερα ,  μετά την  δικαστική απόφαση  είμαι βαθύτατα προβληματισμένος,  διότι αν δεν υπήρχε η δικαστική προσφυγή συναδέλφου αυτό το  θέμα θα είχε ξεχαστεί. Κι  ας φαίνονταν ολοκάθαρα  από την πρώτη στιγμή   «πως υπήρχε κάτι  σάπιο  στο βασίλειο της Δανιμαρκίας.»
 
ΚΙΤΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
ΑΙΡΕΤΟΣ ΠΥΣΔΕ ΤΡΙΚΑΛΩΝ
 

 



Η έναρξη της πολιορκίας και η παράταξη των δυνάμεων των Βυζαντινών
 
 
 
Στις 2 Απριλίου μια τεράστια Οθωμανική στρατιά που αποτελείτο από τον τακτικό στρατό, τους γενίτσαρους που περιστοίχιζαν τον Σουλτάνο Μεχμέτ Β’, δεκάδες  κανόνια με εκατοντάδες βόδια να τα σέρνουν και ένα μεγάλο πλήθος ατάκτων αλλά και βοηθητικών πλησιάζει στα 8 χιλιόμετρα την Κωνσταντινούπολη. Η πορεία του Οθωμανικού στρατεύματος παρουσιάζεται με γλαφυρότητα από τον Τουρσούν Μπέη (μέλος της ακολουθίας του
Μεχμέτ ) : 
<<  Όταν προχωρούσαν το μέρος έμοιαζε με δάσος βελανιδιάς από τις αιχμές των δοράτων, όταν στρατοπέδευαν η γη χανόταν κάτω από τα αντίσκηνα. Ο Οθωμανικός στρατός κυλούσε κατά του φρουρίου σαν την κυματιστή θάλασσα. Τι στρατός ! Ένα βουνό ντυμένο σαν ατσάλι. Θάλασσα φουρτουνιασμένη , από τον ήχο της νίκης. Συντάγματα τέτοια που μόνος του καθένας από τους άντρες τους μπορούσε να εκμηδενίσει ένα ολόκληρο σύνταγμα , έτοιμος για τον αγώνα και αποφασισμένος για τη μάχη. Το χλιμίντρισμα των αλόγων και το ουρλιαχτό των ανθρώπων φυτεύουν στις καρδιές την επιθυμία να πολεμήσουν και να σκοτώσουν >>.
Τις επόμενες ημέρες αυτό το πλήθος που σύμφωνα με τον Ενετό ιατρό Nicolo Barbaro έφτανε τις 160.000 ανθρώπους, προωθείται σταδιακά για να καταλήξει τελικά σε μια απόσταση γύρω στα 400 μέτρα από τα τείχη της πόλης . Για λόγους ασφαλείας στα 250 μέτρα θα σκαφτεί ένα μεγάλο χαντάκι μπροστά από το οποίο θα τοποθετηθούν οχυρωματικά πλέγματα. Παράλληλα καθαρίζεται το έδαφος ώστε και ο στρατός να μετακινείται ευκολότερα αλλά και τα πυροβόλα να ρίχνουν με μεγαλύτερη ευκρίνεια τις βολές τους. Η οργάνωση στο Οθωμανικό στρατόπεδο ήταν πολύ καλή και κάθε στρατιά έπαιρνε τις καθορισμένες θέσεις της. Ο ίδιος ο Σουλτάνος έστησε την γαλάζια καταστόλιστη σκηνή του στο λόφο Μάλτεπε απέναντι από την ευάλωτη πύλη του Αγίου Ρωμανού περιτριγυρισμένος από την πιστή του φρουρά και το σώμα των Γενίτσαρων.
 
 
 
Ειδική μέριμνα υπήρχε για την τοποθέτηση των περίπου 70 (διαφόρων μεγεθών ) κανονιών , από την ευστοχία και την αντοχή των οποίων θα εξαρτάτο σε μεγάλο βαθμό και η έκβαση της πολιορκίας…
 
Τις επόμενες ημέρες αναμενόταν και το ναυτικό που αποτελείτο από περίπου 300 πλοία (διαφόρων τύπων και μεγεθών), ώστε να κυκλωθεί από παντού η πόλη. Από την πλευρά τους οι αμυνόμενοι βάσιζαν τις ελπίδες τους στο ισχυρό αμυντικό σύστημα των τειχών, που είχε μήκος περίπου 21 χλμ. , καλύπτοντας το σύνολο της πόλης. Από αυτά τα 7 χλμ. ήταν το χερσαίο τείχος ενώ τα υπόλοιπα 14 χλμ. ήταν το αντίστοιχο θαλάσσιο. Τα χερσαία τείχη ήταν τριπλά, αποτελούμενα από ένα εσωτείχιο (ύψους περίπου 12 και πλάτους περίπου 5 μέτρων ) και ένα χαμηλότερο μεσοτείχιο (ύψους περίπου 8,5 και πλάτους περίπου 2 μέτρων). Ανά τακτά διαστήματα υπήρχαν πύργοι και στα δύο τείχη με τους πύργους του ενός τείχους να είναι στο μεσοδιάστημα των πύργων του άλλου .
 
 
Μπροστά στα είκοσι περίπου μέτρα υπήρχε μια βαθιά (10 μέτρα) και αρκετά πλατιά (20 μέτρα) τάφρος στο εσωτερικό μέρος της οποίας υπήρχε ένα χαμηλό εξωτείχιο (ύψους 1,5 με 2 μέτρα). Το αμυντικό σύστημα των τειχών ήταν ισχυρό, αλλά ο αριθμός των αμυνομένων δεν επέτρεπε να καλυφτούν επαρκώς όλα τα σημεία αμύνης. Σύμφωνα με απογραφή που διεξήγε ο Φραντζής για λογαριασμό του Αυτοκράτορα οι διαθέσιμοι στρατιώτες (μαζί με τους ξένους) δεν ξεπερνούσαν τις 8.000. Έτσι επέλεξαν να αφήσουν τους τοξότες και τους βαλιστροφόρους στους πύργους και ο στρατός να παραταχθεί στον περιβάλλοντα χώρο πίσω από το χαμηλό εξωτείχιο. Επιπλέον πρόβλημα για τους αμυνόμενους ήταν ότι δεν μπορούσαν να στήσουν στα τείχη ορισμένα μεγάλα κανόνια που διέθεταν , αφού υπήρχε κίνδυνος οι κραδασμοί από τις βολές τους να προκαλέσουν σημαντικές ζημιές σε αυτά…
 
 
 
Έτσι επιλέχτηκε να χρησιμοποιηθούν ορισμένα μικρά κανόνια που πάντως σύμφωνα με το Σλαβονικό χρονικό αλλά και τον NicoloBarbaro έκαναν αρκετή ζημιά. Τα πλέον αδύνατα σημεία του χερσαίου τείχους ήταν η πύλη του Αγίου Ρωμανού στο κέντρο και το βόρειο τμήμα προς τον Κεράτιο. Η πύλη αυτή θεωρείτο η ποιο ευάλωτη επειδή βρισκόταν στο κατώτερο σημείο μιας κοιλάδας , μέσα  από την οποία περνούσε στην πόλη και ο ποταμός Λύκος. Έτσι λόγω του ποταμιού αφενός δεν μπορούσε να υπάρξει πολύ βαθιά τάφρος αφετέρου οι αμυνόμενοι του σημείου εκείνου βρίσκονταν σε χαμηλότερο σημείο από τα εχθρικά πυροβόλα που θα τοποθετούνταν στους απέναντι ψηλότερους λόφους. Για αυτό ακριβώς το λόγο τόσο η εκλεκτή αυτοκρατορική φρουρά όσο και ο Ιουστινιάνης με τους έμπειρους στρατιώτες του αποφασίστηκε να παραμείνουν εκεί. Το δεύτερο ποιο επικίνδυνο σημείο ήταν το βόρειο τμήμα (κοντά στο παλάτι των Βλαχερνών) που έφτανε μέχρι τον Κεράτιο κόλπο. Το τείχος αυτό (περίπου ένα χιλιόμετρο ) ήταν μονό και η τάφρος δεν είχε το ίδιο βάθος. 
 
Το θαλάσσιο τείχος ήταν επίσης μονό σε όλο του το μήκος και χωριζόταν σε δύο ουσιαστικά μέρη , ένα τείχος περίπου 8,5 χλμ. που κάλυπτε την Προποντίδα και ένα αντίστοιχο 5,5 χλμ. που κάλυπτε τον Κεράτιο κόλπο. Τα θαλάσσια τείχη της Προποντίδας (που είχαν ύψος 12-15 μέτρα) είχαν φυσικούς συμμάχους,  το βραχώδες έδαφος, τα θαλάσσια ρεύματα και την παρουσία αρκετών υφάλων που εμπόδιζαν την εύκολη προσάραξη πλοίων. Έτσι οι αμυνόμενοι μπορούσαν να διαθέσουν εκεί τις λιγότερες δυνάμεις για άμυνα. Αντίθετα τα τείχη του Κεράτιου κόλπου ήταν ποιο ευάλωτα , όχι μόνο γιατί ήταν λίγο χαμηλότερα (10 μέτρα) αλλά και γιατί τα νερά και η μορφολογία του εδάφους καθιστούσαν ευκολότερη την πρόσβαση στις ακτές. (Η άλωση του 1204 από τους Φράγκους  είχε επιτευχθεί από αυτή την πλευρά).
 
 
 
Για αυτό είχε τοποθετηθεί στην είσοδο του κόλπου μια τεράστια βαριά αλυσίδα κατασκευασμένη από χοντρά κομμάτια ξύλου τα οποία συνδέονταν μεταξύ τους με σιδερένια ραβδιά και αλυσίδες. Η αλυσίδα στηριζόταν σε πολύ ισχυρές βάσεις που υπήρχαν στις δύο ακτές της στεριάς. Πίσω από την αλυσίδα θα βρίσκονταν τα πλοία που θα υπεράσπιζαν την πόλη. Στις 5 Απριλίου με τον ερχομό και του τουρκικού στόλου ολοκληρώθηκαν οι προετοιμασίες , με τον Μεχμέτ να δίνει το σύνθημα για την
 
έναρξη της πολιορκίας. Για να τηρήσει το ισλαμικό τυπικό στέλνει αντιπροσωπεία ζητώντας την παράδοση της πόλης  υποσχόμενος  να σεβαστεί τις ζωές όλων, με την απάντηση να είναι αρνητική . Για τους αμυνόμενους η μεγαλύτερη αγωνία αφορούσε τις δυνατότητες των πυροβόλων του Οθωμανικού στρατού.
 
 
Η έναρξη της πολιορκίας
 
 
 
Από τις πρώτες ημέρες έγινε φανερό ότι το πάρσιμο της πόλης δεν θα ήταν εύκολη υπόθεση όπως παραδέχεται και ο Τουρσούν Μπέης :

<< Το παρθένο φρούριο της Κωνσταντινούπολης ουδέποτε ήταν διατεθειμένο να δεχτεί τις προτάσεις γάμου των μοναρχών του παρελθόντος και ο βασιλιάς του δεν ήταν κανένας βδελυρός που θα έσκυβε το κεφάλι μπροστά στον εχθρό >>.
Ο Μεχμέτ αντιλαμβανόταν ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο για την κατάκτηση της πόλης ήταν τα ισχυρά τείχη της, για το λόγο αυτό είχε δώσει εντολή στους πυροβολητές του, να τα βομβαρδίζουν ακατάπαυστα , ώστε να προκληθούν σε αυτά οι μεγαλύτερες δυνατές φθορές. (Πάντως τα κανόνια της εποχής μπορούσαν να πραγματοποιούν ελάχιστες βολές κάθε ημέρα λόγω του υπαρκτού κινδύνου έκρηξης τους , εξαιτίας της ψύξης του μετάλλου μετά την βολή ). Από την δική τους πλευρά οι αμυνόμενοι τοποθετούσαν στα τείχη , δέρματα , σακιά με μαλλί και διάφορα άλλα υλικά που θα μπορούσαν να απορροφήσουν την ορμή των βολών, ενώ κυρίως με βαρέλια γεμάτα χώμα μπάλωναν όσο ήταν δυνατό τις ζημιές στο εξωτείχιο το οποίο αποκαλούσαν και σταύρωμα. Παράλληλα σε καθημερινή βάση τα τουρκικά στρατεύματα ερχόντουσαν παράτολμα κοντά στην τάφρο ρίχνοντας της κάθε είδους υλικό με σκοπό να την γεμίσουν, ενώ κάθε βράδυ οι αμυνόμενοι , στρατιώτες και πολίτες πήγαιναν και την άδειαζαν … 
 
Στις 18 Απριλίου και αφού οι πρώτες φθορές στα τείχη ήταν πλέον γεγονός, ο Σουλτάνος έδωσε εντολή για την πρώτη σοβαρή επίθεση. Τα τουρκικά στρατεύματα ενθαρρυμένα και από τους δερβίσηδες, ερχόντουσαν με μεγάλο φανατισμό προσπαθώντας να γεμίσουν την τάφρο, να στήσουνε τις σκάλες και να εισβάλλουν στην πόλη, όμως η συντονισμένη αντίσταση των αμυνομένων θα αποδειχτεί αποτελεσματική αναγκάζοντας τον στρατό του Μεχμέτ σε αποχώρηση.
 
Χαρακτηριστικά το Σλαβονικό χρονικό αναφέρει :

<< Οι Τούρκοι αφού με κραυγές και αλαλαγμούς έκαναν την ανίερη προσευχή τους , έβαλαν να βαράν ζουρνάδες και πίπιζες και νταούλια και σέρνοντας τα κανόνια και άλλα πυροβόλα άρχισαν να χτυπάν την πόλη, εχτύπαγαν και με τουφέκια και τόξα απροσμέτρητα , οι πολεμιστές του κάστρου από τα αναρίθμητα μυσδράλια δεν ημπορούσαν να μείνουν απάνω στα τείχη , εκρύβονταν και περίμεναν την έφοδο κι άλλοι έρριχναν με τα κανόνια και με τα άλλα πυροβόλα όπως ημπορούσαν κι εσκότωσαν πάρα πολλούς Τούρκους. Έτσι εχτυπιούνταν κι ερίχνονταν ο ένας απάνω στον άλλον σε όλο το κάστρο μέχρι να τους χωρίσει η νύχτα με το σκοτάδι , οι Τούρκοι υποχώρησαν στα στρατόπεδα τους χωρίς να νοιαστούν για τους νεκρούς τους (διακόσιοι σύμφωνα με τον Barbaro) κι οι υπερασπιστές του κάστρου έπεσαν χάμω από την κούραση σαν πεθαμένοι , οι φρουροί μόνο έμειναν απάνω στα τείχη >>.         
Την επομένη ο Μεχμέτ δίνει εντολή να πραγματοποιηθεί και η πρώτη θαλάσσια επίθεση. Βασικός στόχος της ήταν το σπάσιμο της αλυσίδας και ο ολοκληρωτικός αποκλεισμός της πόλης , αλλά παρά την λυσσώδη επίθεση του Μπαλτόγλου του εξωμότη ναυάρχου του Σουλτάνου, τα ανώτερα ποιοτικά σκάφη των αμυνομένων κράτησαν και όλοι έβγαλαν ένα στεναγμό ανακούφισης. Το ηθικό των αμυνομένωνανεβαίνει και θα ανέβει ακόμα περισσότερο όταν στις 20 του μήνα , τέσσερα πλοία(ένα που είχε στείλει ο Αυτοκράτορας για συλλογή τροφίμων με πλοιοκτήτη τον Ιταλό Φραντσέσκο Λεκανέλλα,γνωστότερο στην ελληνική ιστοριογραφία ως… Φλαντανελλά και τρία Γενουατικά,όχι απόλυτα εξακριβωμένο από ποιον ναυλωμένα), κατάφεραν να διασπάσουν  τον εχθρικό κλοιό και ύστερα από πολύωρη μάχηνα εισέρθουν  στην πόλη. Το γεγονός αυτό ενθουσίασε τους υπερασπιστές που ήλπιζαν και σε περαιτέρω βοήθεια , ενώ αντίθετα έφερε γκρίνια και μουρμούρα στο Οθωμανικό στρατόπεδο. Βλέποντας την κατάσταση αυτή ο πνευματικός του Σουλτάνου, Ακσεμσεντίν τον προειδοποιούσε να λάβει γρήγορα δραστικά μέτρα γιατί τα συμβάντα αυτά είχαν ρίξει το ηθικό του στρατού. 
 
 
 
Το κακό κλίμα  επιβεβαιώνεται και από τον Τουρσούν μπέη που γράφει ότι η αποτυχία αυτή είχε προκαλέσει δυσαρέσκεια και σύγχυση στις τάξεις των Μουσουλμάνων… Ο Μεχμέτ πράγματι κινήθηκε αστραπιαία καθαιρώντας τον Μπαλτόγλου και περνώντας με δίολκο εβδομήντα περίπου
 
καράβια στον Κεράτιο κόλπο διαμέσου στεριάς πίσω από το γενουατικό φρούριο του Πέρα , μεταφέροντας έτσι τον προβληματισμό στο αντίπαλο στρατόπεδο. Μάλιστα σύμφωνα με το Σλαβονικό χρονικό τότε άρχισαν και οι πρώτες προτροπές προς τον Αυτοκράτορα για να εγκαταλείψει την πόλη…  Επειδή ο κίνδυνος ήταν μεγάλος , αποφασίστηκε να σταλούν κρυφά την νύχτα πυρπολικά πλοιάρια με στόχο να βάλουν φωτιά στα πλοία και την πρωτοβουλία ανέλαβαν οι Ενετοί συνεπικουρούμενοι από Έλληνες τους οποίους θα  προστάτευαν δύο μεγάλα πλοία. Όμως και ενώ όλα ήταν έτοιμα , μια αντιπροσωπεία από Γενουάτες ήρθε ζητώντας την αναβολή της επιχείρησης, ώστε να μπορέσουν να συμμετάσχουν και εκείνοι.
 
 
Η αμφιβολία για το εγχείρημα και η ελπίδα ότι η συμμετοχή των Γενουατών θα αύξανε τις πιθανότητες επιτυχίας, είχε σαν αποτέλεσμα να γίνει δεκτό το αίτημα τους και να μετατεθεί  η επιχείρηση. Η καθυστέρηση όμως αποδείχτηκε επώδυνη , αφού όταν τελικά έγινε η απόπειρα στις 28 του μήνα, οι Τούρκοι ήταν ειδοποιημένοι και βομβαρδίζοντας όλα τα πλοία ανάγκασαν τα μεν μεγάλα να υποχωρήσουν τα δε μικρά τα βούλιαξαν… Όσους συνέλαβαν ζωντανούς τους ανασκολόπισαν (παλούκωσαν) αφήνοντας τους να αργοπεθαίνουν σε ορατό σημείο από τα τείχη της πόλης … Τότε (όπως αναφέρει ο Φραντζής) ο Κωνσταντίνος διέταξε να ανεβάσουν 260 περίπου  Τούρκους αιχμαλώτους στα τείχη  και να τους σκοτώσουν για αντίποινα…  Την ίδια στιγμή ανάμεσα σε Ενετούς και Γενοβέζους κόντευε να ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος, με τους τελευταίους μάλιστα να  κατηγορούν τους Ενετούς για προχειρότητα και ερασιτεχνισμούς. Τα πράγματα μέσα στην πόλη ήταν δύσκολα  αφού εκτός από το διογκούμενο οικονομικό πρόβλημα , άρχιζε να υπάρχει έλλειψη τροφίμων αλλά και συμπτώματα λιποταξιών στα τείχη, κυρίως από ανθρώπους που νοιάζονταν για το πώς θα θρέψουν τις οικογένειες τους …
 
 
 
Τα ζητήματα ήταν σοβαρά αφού συν τοις άλλοις έδιναν πάτημα και σε εκείνους που ποτέ δεν έπαυαν να υποσκάπτουν το φρόνημα του λαού , μιλώντας για παράδοση και αιχμαλωσία. Χαρακτηριστικά ο Φραντζής αναφέρει: 
<< Ορισμένοι απείθαρχοι και ελεεινοί από τους δικούς μας βρήκαν τώρα την ευκαιρία , εξαιτίας της δύσκολης θέσης μας , να πραγματοποιήσουν όσα πονηρά είχαν στο μυαλό τους δημιουργώντας φασαρίες κάθε μέρα. Χωρίς φόβο Θεού, δίχως να ντρέπονται το Βασιλέα ή τους συμπολίτες τους, τριγύρναγαν στις πλατείες και στους δρόμους της πόλης βρίζοντας χυδαία και κατηγορώντας το δύστυχο αυτοκράτορα και τους άλλους άρχοντες >>.
Σε μια προσπάθεια να βρεθεί λύση στο οικονομικό πρόβλημα ο αυτοκράτορας απευθύνθηκε σε πλούσιους πολίτες, όμως όπως αναφέρει ο Λεονάρδος ο Χίος :

<< Εκείνοι τους οποίους κατάβρεξε με ένα πλεονασμό δακρύων ο δυστυχής αυτοκράτορας για να του δανείσουν χρήματα προκειμένου να στρατολογήσει στρατεύματα, ορκίσθηκαν πως είναι πτωχοί κι ότι εξαιτίας των δύσκολων καιρών δεν τους έχει απομείνει τίποτε. Κι ήταν εκείνοι οι ίδιοι που ο εχθρός τους βρήκε αργότερα πλουσιότατους. Εκείνοι από τους οποίους μόνο κάποιοι, πολύ λίγοι έκαναν εθελοντικές προσφορές >>.
Τελικά για την εξεύρεση χρημάτων αποφασίστηκε να παρθούν από τους ναούς διάφορα σκεύη και αναθήματα , ενώ με μεγάλη προσοχή επιτροπές επισιτισμού άρχιζαν να μοιράζουν τρόφιμα στα σπίτια και ορίστηκαν βάρδιες που θα πρόσεχαν το θέμα των λιποταξιών .
 
 
 
Ο αγώνας κορυφώνεται
 
 
 
Το ίδιο διάστημα ο Μεχμέτ γενικεύει τις προσπάθειες για κατάληψη της πόλης. Έτσι και ενώ οι κανονιοβολισμοί συνεχίζονται, επιχειρεί παράλληλα είτε σκάβοντας λαγούμια , είτε με μεγάλους πολιορκητικούς πύργους να εισχωρήσει στην πόλη. Η ύπαρξη των λαγουμιών (κυρίως κοντά στην πύλη της Καλιγαρίας), υπέπεσε έγκαιρα στην αντίληψη των αμυνομένων και αμέσως ένας έμπειρος από ορυχεία άνθρωπος του Ιουστινιάνη , ο Ιωάννης Γκραντ , τους είπε τι έπρεπε να κάνουν…Βασικός στόχος των πολιορκητών ήταν να τοποθετηθούν ξύλινα υποστυλώματα κάτω από τα τείχη στη θέση του σκαμμένου εδάφους , στα οποία στην συνέχεια θα έβαζαν φωτιά με την ελπίδα ότι με τον τρόπο αυτό μεγάλα σημεία των τειχών θα έπεφταν…Παράλληλα έσκαβαν και άλλα λαγούμια , μέσω των οποίων θα επιχειρούσαν να εισέλθουν στην πόλη…
 
 
 
Όμως οι αμυνόμενοι με την πολύτιμη συνδρομή του Γκραντ , κατάφεραν να τα εντοπίσουν και να τα καταστρέψουν, ενώ για να αποθαρρύνουν την συνέχεια των προσπαθειών, δεν δίστασαν  (σύμφωνα με τον Barbaro)  να αποκεφαλίσουν μπροστά στους Τούρκους και ορισμένους τεχνίτες που είχαν πιάσει αιχμαλώτους…Ωστόσο παρά τις συνεχόμενες αποτυχίες και το κόστος σε ζωές, ο Μεχμέτ (επειδή ήθελε να εξαντλήσει τους αμυνόμενους ) , διέταξε την συνέχιση των προσπαθειών έως και λίγες ημέρες πριν την τελική επίθεση, όταν και αποφάσισε τον οριστικό τερματισμό τους. Πέρα όμως
 
από τις υπόγειες είχαμε και τις επίγειες προσπάθειες εξουδετέρωσης των αμυντικών συστημάτων της πόλης, με την χρησιμοποίηση μεγάλων κινητών πύργων καλυμμένους με δέρματα για να μην αρπάζουν εύκολα φωτιά. Στις επάλξεις των πύργων αυτών υπήρχαν τοξοβόλοι, βασικός στόχος των οποίων ήταν να κτυπήσουν κάθε αμυνόμενο που θα επιχειρούσε να εμποδίσει εκείνους που με κάθε είδους υλικό προσπαθούσαν να γεμίσουν την τάφρο. 
 
 
Η κατάσταση ήταν δύσκολη, όμως οι αμυνόμενοι κατάφεραν να εξουδετερώσουν και αυτές τις ενέργειες, είτε χάρις σε παράτολμους στρατιώτες που ντυμένοι τούρκικα κατόρθωσαν να προσεγγίσουν τους πύργους βάζοντας τους φωτιά, είτε γιατί όπως αναφέρει το Σλαβονικό χρονικό , οι υπερασπιστές προνοώντας είχαν κρύψει από πριν φουρνέλα τα οποία ανατίναζαν τινάζοντας στον αέρα πύργους και ανθρώπους…Μάλιστα ο Νέστωρ Ισκεντέρ (συγγραφέας του Σλαβονικού χρονικού) αναφέρει ότι οι αμυνόμενοι άναβαν και μπάλες με ρετσίνι , τις οποίες εκσφενδόνιζαν ενάντια στους Τούρκους , ώστε ακόμη και αν κάποιος γλύτωνε από την έκρηξη να μην γλυτώσει από την φωτιά… Τα γεγονότα αυτά γίνονταν μάλιστα μπροστά στα μάτια του Μεχμέτ που είχε φρυάξει αλλά δεν μπορούσε να κάνει τίποτε… Για να αντιστρέψει το κλίμα επιχειρεί στις 7 Μαΐου μεγάλη επίθεση που καταλήγει σε μάχη σώμα με σώμα μπροστά από ένα μισογκρεμισμένο πύργο στην πύλη του Αγίου Ρωμανού που παρουσιάζεται από το Σλαβονικό χρονικό.
 
 
 
<< Κι όταν ήταν πια μεγάλο το χάλασμα , αμέσως πλήθος ασκέρια όρμησαν αλαλάζοντας στο μέρος αυτό πατώντας ο ένας τον άλλον. Τα ίδια και οι Έλληνες από την μεριά της πόλης και χτυπιούνταν πρόσωπο με πρόσωπο ουρλιάζοντας σαν θηρία. Ήταν φρικτό να βλέπει κανείς και των δύο την δύναμη και παρατολμία. Ο Γιουστινάνης με κάμποσους πολεμιστές όρμησε κραυγάζοντας απάνω στους Τούρκους με τόση αφοβία , ώστε εν ριπή οφθαλμού τους επέταξε κάτω από τα τείχη κι εγέμισε το χαντάκι σκοτωμένους. Ένας δε Γενίτσαρος ο Αμουράτ , πολύ δυνατός στο κορμί , ετρύπωσε μες τους Έλληνες , έφτασε ως τον Γιουστινιάνη κι άρχισε να τον χτυπά με θηριωδία. Τότε κάποιος από τους Έλληνες επήδησε από το τείχος και του πήρε το κεφάλι με το πελέκι κι έτσι έσωσε τον Γιουστινιάνη από θάνατο. Ο φλαμπουριάρης (σημαιοφόρος) της δυτικής πλευράς (ευρωπαικών στρατευμάτων) Αμάρμπεης  έπεσε με τα ασκέρια του απάνω στους Έλληνες κι έγινε πολύ φονική μάχη. Φτάνει τότε μέσα από την πόλη κι ο στρατηγός Ραγκαβής με κάμποσους δικούς του , βοήθεια των Ελλήνων που πολέμαγαν τους Τούρκους και τους επήρε κυνήγι φτάνοντας ως τον ίδιο τον Αμάρμπεη. Αυτός σαν είδε τον Ραγκαβή να κόβει αλύπητα τους Τούρκους , έσυρε την σπάθα του κι ερρίχτηκε εναντίον του κι εχτυπήθηκαν οι δυό τους πολύ άγρια. Ο Ραγκαβής επήδησε σε μια πέτρα και τον εβάρεσε με την σπάθα του στον ώμο και με τα δυο του χέρια , κόβοντας τον στα δύο γιατί ήταν χεροδύναμος. Οι Τούρκοι ουρλιάζοντας από το κακό τους τον εκύκλωσαν πάρα πολλοί και τον χτυπούσαν. Επάλεψαν σφοδρά οι Έλληνες για να τον πάρουν και να τον εγλυτώσουν μα δεν εμπόρεσαν , έπεφταν πολλοί και τον Ραγκαβή τον έκαναν κομμάτια…>>.
 
 
 
Όμως η  θυσία του δεν πήγε χαμένη, αφού ο θάνατος του Τούρκου σημαιοφόρου είχε σπάσει την ορμή της επίθεσης υποχρεώνοντας τους επιτιθέμενους σε υποχώρηση. Τότε οι αμυνόμενοι βγήκαν και μάζεψαν το σώμα του θάβοντας το με τιμές. Η πόλη είχε σωθεί όμως οι απώλειες ανδρών και οι φθορές στα τείχη , αναγκάζουν τον Αυτοκράτορα να προτείνει σε τετρακόσιους Ενετούς ναύτες να μεταφερθούν από τα πλοία στα χερσαία τείχη ώστε να καλυφθούν τα όλο και μεγαλύτερα κενά. Εκείνοι αν και στην αρχή αντιδρούν, τελικά (με την καθοριστική παρέμβαση του Ενετού διοικητή Μινότο ) θα δεχτούν να μετατεθούν στην πύλη της Ξυλόπορτας, δηλαδή στο σημείο όπου το στεριανό τείχος έφτανε στον Κεράτιο κόλπο. Τα μεσάνυχτα της 12ης Μαΐου μια νέα τεράστια τουρκική στρατιά επιχειρεί ακόμη μία συντονισμένη και ορμητική επίθεση αυτή την φορά στις Βλαχέρνες . Η επίθεση ήταν πάλι πολύ ισχυρή, μάλιστα για πρώτη φορά αρκετοί Τούρκοι φαίνεται ότι διέσπασαν την αμυντική γραμμή … 
 
 
 
Ο κίνδυνος ήταν μεγάλος και ο Παλαιολόγος με τον Ιουστινιάνη μαζί με κάθε διαθέσιμο εφεδρικό σώμα πήγαν αμέσως να βοηθήσουν την άμυνα που φαινόταν ότι κατέρρεε. Οι αμυνόμενοι ύστερα από λυσσώδεις μάχες θα καταφέρουν να εκδιώξουν τους εισβολείς αποκαθιστώντας και τις ζημιές που είχαν υποστεί τα τείχη. Και αυτό το περιστατικό περιγράφεται από το Σλαβονικό χρονικό:

 << Έρχονται λοιπόν και λένε στον Καίσαρα ότι οι Τούρκοι εμπήκαν στο κάστρο και νικάνε τους πολεμιστές. Έτρεξε αμέσως ο Καίσαρ κι όλοι οι άρχοντες και στρατηγοί. Οι στρατηγοί επέρασαν εμπρός από τον Καίσαρα και τους άρχοντες και έτρεχαν σε βοήθεια. Στο δρόμο συναντούσαν πολλά πλήθη που έφευγαν, έτρεχαν να γλιτώσουν από τους Τούρκους. Τους έβαλαν εμπρός χτυπώντας τους και τους ανάγκασαν να γυρίσουν πίσω. Ο Γιουστινιάνης με τους άλλους στρατηγούς επολέμαγε τους Τούρκους μέσα στην πόλη , κι άλλοτε τους έβαναν μπροστά οι Τούρκοι , άλλοτε γύριζαν πίσω, οχυρώνονταν κι επολέμαγαν , ενώ άλλοι Τούρκοι είχαν στήσει γιοφύρια πάνω στα χαντάκια κι έμπαινε στην πόλη η καβαλαρία.

 Φτάνοντας οι στρατηγοί έσμιξαν με τον Γιουστινιάνη κι έπεσαν με ορμή απάνω στους Τούρκους και τους επήγαν ίσαμε τα τείχη, αλλά τώρα μέσα στην πόλη έμειναν πολλοί Τούρκοι καβαλαρία και πεζοί  και πάλι έκαναν πίσω τους στρατηγούς και τους εχτύπαγαν αλύπητα χιμώντας απάνω τους σαν θηρία.

Αν δεν έφτανε εγκαίρως ο Καίσαρ πάει η πόλη, εκείνη θα’ ταν η τελευταία της στιγμή. Φτάνοντας έβαλε τις φωνές να δώκει θάρρος στους δικούς του, εβρυχήθηκε σαν λιοντάρι κι όρμησε καταπάνω στους Τούρκους με την διαλεχτή του φρουρά, πεζικάριους και καβαλάρηδες και τους εχτύπησε σκληρά… >>.
Μετά την αποτυχία των χερσαίων επιχειρήσεων οι Τούρκοι αλλάζουν ρότα, επιχειρώντας με συνεχείς θαλάσσιες επιδρομές αλλά και βομβαρδισμούς να καταστρέψουν τόσο την αλυσίδα που εμπόδιζε την είσοδο στον Κεράτιο , όσο και τα πλοία που την προστάτευαν, όμως η ετοιμότητα αλλά και η ποιοτική υπεροχή των αμυνομένων θα εμποδίσει για μια ακόμη φορά την υλοποίηση των σχεδίων τους. Ωστόσο παρά τον ηρωισμό πολλών, τα πολυποίκιλα προβλήματα όλο και δυσχέραναν την προσπάθεια, ενώ η ψυχολογία των αμυνομένων θα δεχτεί νέο χτύπημα όταν στις 23 Μαΐου ένα πλοιάριο που είχε σταλεί για να εντοπίσει αν υπάρχει χριστιανικός στόλος στο Αιγαίο, επέστρεψε λέγοντας ότι δεν βρήκε ούτε άκουσε τίποτα. Την επόμενη ημέρα ο άριστα πληροφορημένος Σουλτάνος στέλνει επιτροπή, ζητώντας να του παραδοθεί η πόλη. Σύμφωνα με το Σλαβονικό χρονικό ο αυτοκράτορας συγκαλεί συμβούλιο και σε αυτό είναι πλέον αρκετοί εκείνοι που του ζητούν να αποχωρήσει...
 
Οι εξελίξεις και οι πιέσεις λυγίζουν προσωρινά τον Κωνσταντίνο που (σύμφωνα με τον NicoloBarbaro) θα δακρύσει αλλά και (σύμφωνα με το Σλαβονικό χρονικό) θα βουβαθεί  πέφτοντας κάτω ξερός, με τους αυλικούς να προσπαθούν να τον συνεφέρουν περιχύνοντας τον με ανθόνερο…  
Οι ``παραινέσεις`` προς τον αυτοκράτορα για αποχώρηση , επιβεβαιώνονται και από τον Κριτόβουλο που αναφέρει :
<< Και τον επικείμενο τη Πόλει προφανή κίνδυνο ορών αυτοίς οφθαλμοίς και δυνάμενος αυτόν εκσώσαι και πολλούς έχων τους προς τούτο παρακαλούντες ουκ ηθέλησεν , αλλ’ είλετο συναποθανείν τη πατρίδι τε και τοις αρχομένοις , μάλλον δε και προαποθανείν αυτός, όπως μη ταύτην αλούσαν επίδοι και των οικητόρων τους μεν σφαττομένους ωμώς, τους δε δορυαλώτους απαγομένους αισχρώς >>.
Πάντως όταν ο αυτοκράτορας συνήλθε, ξεκαθάρισε σε όλους ότι η απόφαση του ήταν να αγωνισθεί μέχρις εσχάτων, ζητώντας παράλληλα να μην διαρρεύσει  τίποτε από τα όσα συζητήθηκαν στο λαό για να μην πέσει το ηθικό του…Την απόφαση του αυτή θα γνωστοποιήσει λίγο αργότερα και στον ίδιο τον Σουλτάνο:
<< Το δε την Πόλην σοι δούναι , ουκ εμόν εστίν ουτ’ άλλου των κατοικούντων εν ταύτη , κοινή γαρ γνώμη αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών >>.            
Ύστερα από την απάντηση αυτή, ο Σουλτάνος συγκαλεί συμβούλιο στο οποίο ορίζεται ως ημέρα γενικής επίθεσης η Τρίτη 29η Μαΐου, ενώ παράλληλα δίνεται εντολή για συνεχόμενους κανονιοβολισμούς με στόχο την κάμψη του ηθικού των αμυνομένων, αλλά και την δημιουργία ακόμη μεγαλύτερων φθορών στα τείχη. Το γεγονός επαληθεύεται από τον Δούκα που αναφέρει ότι μέχρι το απόγευμα της Δευτέρας οι αμυνόμενοι δεν πήραν ανάσα…
<<  Ο δε τύραννος ήρξατο ημέρα Κυριακή συνάπτειν πόλεμον Καθολικόν. Και δη εσπέρας γενομένης ουκ έδωσεν ανάπαυσιν τοις Ρωμαίοις τη νυκτί εκείνη. Ην γαρ η Κυριακή εκείνη των Αγίων Πάντων , άγων ο Μάιος ημέρα κζ. Επιφωσκούσης δε της ημέρας συνήψε πόλεμον ου τόσο άχρις ώρας ενάτης (σημ. τρεις το μεσημέρι) μετά δε την ενάτην διείλε τον στρατόν από του παλατίου μέχρι της Χρυσής  Πύλης >>.
Η παραμονή
 
 
 
Σε αντίθεση με τους κατοίκους της Κωνσταντινούπολης, στο Οθωμανικό στρατόπεδο επικρατούσε ησυχία, αφού ο Σουλτάνος είχε ορίσει την παραμονή ως ημέρα ξεκούρασης και προσευχής. Το απόγευμα ο Σουλτάνος μάζεψε όλους τους αξιωματικούς του παροτρύνοντας τους  με λόγια φλογερά  να πολεμήσουν για τη δόξα του Ισλάμ, τονίζοντας ότι και αυτοί που θα πεθάνουν για την πίστη, τους περιμένει  ανταμοιβή στην άλλη ζωή. Τους προέτρεψε να ξεκουραστού , να πλυθούν, να
 
ετοιμάσουν τα όπλα τους και με το σήμα που θα δοθεί να ξεκινήσουν την μεγάλη επίθεση και αλίμονο σε όποιον δεν θα είναι έτοιμος . Δεχόμενος την συμβουλή του πνευματικού του Ακσεμσεντίν, έδωσε εντολή στους ντελάληδες να διαλαλήσουν σε όλο το στρατόπεδο , ότι εκτός από τα κτίρια, όλα τα άλλα τους ανήκουν και για τρεις ημέρες μπορούν να κάνουν ότι θέλουν…Στην συνέχεια κάλεσε τους επιτελείς του με σκοπό να κανονιστούν τα πάντα για την αυριανή μεγάλη επίθεση , ξέροντας ότι εάν αποτύγχανε , τα πράγματα θα ήταν δύσκολα και για αυτόν.
Την νύχτα άναψαν χιλιάδες φωτιές σε όλο το στρατόπεδο αρχίζοντας να φωνάζουν ιαχές και αλαλαγμούς, ένα θέαμα φανταστικό αλλά και τρομακτικό…Την ανατριχιαστική στιγμή των ιαχών περιγράφει και ο Λεονάρδος ο Χίος σε  επιστολή του προς τον Πάπα :
<< Ω !! εάν ήσαστε σε θέση να ακούσετε τις κραυγές που έφταναν μέχρι τον ουρανό : Illala , Illala Machomet Russullala (Ο Θεός είναι ένας και ο Μωάμεθ ο προφήτης του)  είναι σίγουρο ότι θα μένατε κατάπληκτοι… >>.
Από την άλλη πλευρά σε μια συναισθηματικά φορτισμένη ατμόσφαιρα ο Κωνσταντίνος προσπαθεί  να εμψυχώσει τους ανθρώπους του, τονίζοντας τους ότι πολεμάνε για ιερό σκοπό, ότι είναι ανώτεροι και για αυτό θα νικήσουνε , δίνοντας και συμβουλές στρατιωτικής φύσης . Ο λόγος του ανεβάζει την ψυχολογία, όλοι είναι έτοιμοι να διαθέσουν ότι δυνάμεις έχουν για τη σωτηρία της πόλης, ενώ αποφασίζεται να γίνει και μια λειτουργία στον ναό της  Αγίας Σοφίας. Μέσα σε μια έντονα συγκινησιακή ατμόσφαιρα και χωρίς να κρατιούνται οι τύποι, χιλιάδες άνθρωποι προσεύχονται και κοινωνούν, ακούγοντας με κατάνυξη τη Θεία Λειτουργία, ενώ μετά αρχίζουν με δάκρυα στα μάτια και με πρώτο τον Βασιλιά να ζητούν ο ένας συγχώρεση από τον άλλον. Λίγο αργότερα θα ξεκινήσει από την Αγία Σοφία και μια μεγάλη λιτανεία που θα διασχίσει σημαντικό μέρος της πόλης σε μια προσπάθεια να εμψυχωθεί ο κόσμος. Κατόπιν ο Κωνσταντίνος φεύγει για να αποχαιρετήσει τους ανθρώπους του στο παλάτι, ενώ μετά πηγαίνει στα τείχη για να εμψυχώσει και τους πολεμιστές του.
 
Μάλιστα σε μια προσπάθεια ψυχολογικού ντοπαρίσματος των στρατιωτών, πάρθηκε η απόφαση να κλειδωθούν όλες οι πύλες εισόδου προς την πόλη, ένα μεσαιωνικό "η ταν ή επί τας" δηλαδή, για να γίνει ποιο ξεκάθαρο το ότι όλοι είναι αποφασισμένοι να νικήσουν ή να πεθάνουν… 
 
 
 
29η Μαΐου 1453
 
 
 
Στις 02.00 το πρωί περίπου, μια σειρά ήχων από μουσικά όργανα όπως τύμπανα και καραμούζες  σηματοδοτούν την έναρξη της γενικής επίθεσης. Η εφόρμηση είναι μαζική πραγματοποιούμενη από το σύνολο των ατάκτων δυνάμεων  του Οθωμανικού στρατού σε όλο το μήκος των χερσαίων και θαλασσίων τειχών, επικεντρωμένη όμως στα τρία ευάλωτα σημεία των χερσαίων τειχών ( δηλαδή την πύλη του Αγίου Ρωμανού , τις Βλαχέρνες και την πύλη της Καλιγαρίας). Ειδικά στην περιοχή της πύλης του Αγίου Ρωμανού οι ζημιές στα τείχη της πόλης από τους συνεχείς κανονιοβολισμούς είναι μεγάλες. Ο κίνδυνος είναι ορατός για αυτό και το σημείο το υπερασπίζονται οι πλέον ικανοί στρατιώτες των αμυνομένων (περίπου 2.000) με επικεφαλής τον ίδιο τον αυτοκράτορα Παλαιολόγο και τον Ιουστινιάνη. Βασικός στόχος του Μεχμέτ είναι η εξάντληση των αμυνομένων γεγονός που θα διευκόλυνε  το έργο των επόμενων επιθέσεων από τον τακτικό στρατό του…
 
Οι δυνάμεις των ατάκτων φτάνοντας κοντά στα τείχη, άρχισαν να εξαπολύουν χιλιάδες αντικείμενα όπως βέλη, πέτρες και βλήματα από τα  όπλα της εποχής, αναγκάζοντας τους αμυνόμενους να καλυφθούν πίσω από τα αναχώματα. Την ίδια στιγμή χιλιάδες άλλοι επιχειρούν να στήσουν σκάλες για να ανέβουν στο σταύρωμα.  Οι αμυνόμενοι παρά τον καταιγισμό των πυρών , αντιμετωπίζουν με επιτυχία τις επιθέσεις , αφού είναι καλά προετοιμασμένοι, εκτοξεύοντας με την σειρά τους στους πολιορκητές, πέτρες, καυτό λάδι και πίσσα. Την ίδια στιγμή από τους πύργους των μέσα τειχών εκτοξεύονται συνεχή  πυρά από όπλα ,τόξα και σαΐτες που προκαλούν μεγάλες φθορές στους επιτιθέμενους. Ειδικά στην πύλη του Αγίου Ρωμανού η ποιοτική υπεροχή των αμυνομένων εξαναγκάζει σε πλήρη αποτυχία τις επιθέσεις των ατάκτων υποχρεώνοντας τους σε οπισθοχώρηση…
 
Όμως ο Μεχμέτ έχοντας προβλέψει το ενδεχόμενο αυτό, έχει τοποθετήσει την αστυνομία του, με σαφή εντολή να τους εξαναγκάσουν να γυρίσουν πίσω, αλλά και  να σφάζουν όποιον δεν υπακούει…
 
Η θέση των ατάκτων είναι δύσκολη, βρισκόμενοι ουσιαστικά μεταξύ δύο πυρών… 
 
 
 
Έτσι πραγματοποιούν νέες επιθέσεις απελπισίας, που όμως και αυτές αποκρούονται με την ίδια επιτυχία από τους υπερασπιστές των τειχών, αναγκάζοντας τον Μεχμέτ μετά από δύο ώρες να διατάξει γενική υποχώρηση. Το ηθικό των αμυνομένων ανεβαίνει και ιαχές νίκης ακούγονταν δυνατές ειδικά μάλιστα , όταν φτάνουν οι πληροφορίες ότι οι επιθέσεις αποκρούστηκαν σε όλα τα σημεία των τειχών. Όμως πριν προλάβουν καν οι άντρες να βάλουν λίγο νερό στο στόμα του , να πάρουν μια ανάσα αλλά και να προλάβουν να επισκευάσουν έστω και πρόχειρα τα τείχη  και ενώ ήδη ήταν εξουθενωμένοι, επιτίθεται στην πόλη το δεύτερο κύμα που αποτελείτο από το σύνολο του τακτικού στρατού. Και στην δεύτερη επίθεση ο κύριος όγκος των επιτιθέμενων κατευθύνεται προς την πύλη του Αγίου Ρωμανού, ενώ αρκετή πίεση δέχεται και η περιοχή του παλατιού των Βλαχερνών, που είναι υποχρεωμένη να αντιμετωπίσει όχι μόνο τα στρατεύματα της ξηράς ,αλλά και τοξότες και τυφεκιοφόρους που από τα ψηλότερα σημεία των καραβιών έριχναν πληθώρα πυρών προς τους υπερασπιστές. Παρόλα αυτά οι Ενετοί υπερασπιστές τους απέκρουσαν σθεναρά και τους απώθησαν με επιτυχία. 
 
Η επίθεση των τακτικών στρατευμάτων διεξάγεται με την ίδια ορμή αλλά και με μεγαλύτερη τάξη σε σχέση με τις επιθέσεις των ατάκτων, ενώ πολλοί από αυτούς φορούσαν αλυσιδωτούς θώρακες, κρατώντας και μεγάλες ασπίδες που τους προστάτευαν από τα βέλη και τις σαΐτες των αμυνομένων.
 
Γρήγορα αρκετοί έστησαν σκάλες πάνω στο σταύρωμα και ορισμένοι ανέβηκαν πάνω σε αυτό δίνοντας πλέον μια μάχη σώμα με σώμα με τους κατάφρακτους ιππότες που υπερασπίζονται την περιοχή του Αγίου Ρωμανού. Την σκληρότητα της μάχης περιγράφει με γλαφυρότητα και ο Τουρσούν Μπέης :
<< Οι γαζήδες απ’ έξω και οι στασιαστές από μέσα πολεμούσαν σώμα με σώμα. Τα βλήματα από τα κανόνια και τα τουφέκια πήγαιναν και έρχονταν. Πόσα κεφάλια χωρίστηκαν από τα σώματα τους ! Καθώς ο καπνός από τη νάφθα ανέβαινε , όμοιος με σύννεφο , οι ειδωλολάτρες έκαναν να πέφτουν βροχή πάνω στους γαζήδες οι σπίθες. Χτυπούσαν οι ασπίδες πάνω στο φρούριο τόσο που έσκιζαν τη φλόγα της νάφθας. Πρόσφεραν στους πύργους την αιχμή του δόρατος που έριχνε κάτω τον μαχητή. Καθώς έγινε ένα με το χώμα μια στοά, σε διάφορα σημεία το έδαφος κάτω από το φρούριο ήταν διάτρητο. Έτσι άναψε η φωτιά της μάχης και η σκόνη της πάλης αιωρούνταν μέχρι τις πρώτες ώρες του πρωινού >>.
Η κατάσταση είναι πλέον οριακή και η νίκη δείχνει να φτερουγίζει πότε προς την μία και πότε προς την άλλη πλευρά. Σε μια προσπάθεια ψυχολογικού επηρεασμού, στρατιώτες και από τις δύο πλευρές αρχίζουν να εκτοξεύουν εκατέρωθεν άγριες βρισιές. Οι αμυνόμενοι αντιμετωπίζουν με επιτυχία τις επιθέσεις, όμως οι εχθροί όχι μόνο είναι πολλοί αλλά και ψυχολογικά ντοπαρισμένοι αφού παρά τις μεγάλες απώλειες τους συνεχίζουν με αμείωτη ορμή και φανατισμό την προσπάθεια τους…Η κρισιμότητα της στιγμής γίνεται αντιληπτή από τον αγωνιούντα Μεχμέτ που δίνει εντολή να κτυπήσουν τα μεγάλα κανόνια του το σημείο αυτό , αδιαφορώντας για το γεγονός ότι έτσι θα χαθούν και αρκετοί δικοί του στρατιώτες… Ορισμένες βολές είναι επιτυχείς δημιουργώντας μεγαλύτερα χάσματα στα ήδη τραυματισμένα σε πολλά σημεία τείχη ,γεγονός που το εκμεταλλεύεται μια ομάδα τριακοσίων στρατιωτών του οθωμανικού στρατού που για πρώτη φορά  καταφέρνει να εισχωρήσει στον περιβάλλοντα χώρο όπου βρίσκονται οι αμυνόμενοι.
 
 
 
Οι στιγμές που ακολουθούν είναι οι πλέον άγριες και αιματηρές από την αρχή του πολέμου. Οι στρατιώτες και από τις δύο πλευρές προσπαθούν με κάθε τρόπο να εξουδετερώσει η μία την άλλη, σταδιακά όμως οι αμυνόμενοι καταβάλλοντας υπεράνθρωπες προσπάθειες καταφέρνουν να εξολοθρεύσουν τους περισσότερους από τους αντιπάλους τους που κατά κάποιο τρόπο ήταν και εγκλωβισμένοι μέσα στα εχθρικά χαρακώματα , εκδιώκοντας και τους υπόλοιπους πέρα από αυτά…
 
Την ίδια στιγμή εξακολουθούσαν να μην φέρνουν αποτέλεσμα και οι επιθέσεις που επιχειρούσαν τα οθωμανικά στρατεύματα και σε άλλα επικίνδυνα σημεία, όπως την πύλη της Καλιγαρίας όπου δέσποζε η μορφή ενός μεσήλικα γίγαντα του Θεόδωρου Καρυστινού που με το τόξο του έκανε θραύση, την πύλη του Μυριανδρίου (Αδριανούπολης) την οποία υπερασπίζονταν οι αδερφοί Μποκιάρντι και την περιοχή των Βλαχερνών της οποίας ο επικεφαλής Ενετός Βάιλος (διοικητής) Μινότο έδινε ότι είχε και δεν είχε.
 
 
 
Η αποτυχία αυτή άρχισε να ανησυχεί τον Μεχμέτ που έδωσε εντολή για υποχώρηση και ανασύνταξη , ετοιμάζοντας στη νέα επίθεση να ρίξει στην μάχη και το τελευταίο του όπλο , τους Γενίτσαρους που ξεκούραστοι και ανυπόμονοι περίμεναν τέσσερις ώρες για να έρθει και η δική τους σειρά…Η προσωρινή αποχώρηση του Οθωμανικού στρατεύματος έκανε ακόμη ποιο έντονη την εξάντληση από την πολύωρη αντιπαράθεση αφού κατά την διάρκεια της μάχης η ένταση της δεν άφηνε να φανεί η κόπωση… Οι περισσότεροι αμυνόμενοι είναι εξουθενωμένοι , το βάρος της πανοπλίας τους φαίνεται ασήκωτο, η δίψα αφόρητη, όμως ήξεραν ότι ο αγώνας όχι μόνο δεν τελείωνε αλλά τώρα θα κορυφωνόταν…Τους Γενίτσαρους ο Μεχμέτ τους προόριζε αποκλειστικά για την πύλη του Αγίου Ρωμανού που τα κενά στα τείχη ήταν τεράστια, ενώ στα άλλα σημεία έχουμε ανασύνταξη και νέα επίθεση του δεύτερου κύματος του τακτικού στρατού . Οι Γενίτσαροι σε αντίθεση με τις άλλες επιθέσεις προχωρούν αργά και μεθοδικά  επιτιθέμενοι κατά κύματα ενώ πολλοί από αυτούς είναι εφοδιασμένοι με άγκιστρα και άλλα εργαλεία με τα οποία θα προσπαθούσαν να διαλύσουν το πρόχειρα φτιαγμένο σταύρωμα.
 
Την ίδια στιγμή πλημμυρίδα από βέλη και ακόντια κατευθυνόταν προς την πλευρά των αμυνομένων ενώ τα κανόνια συνέχιζαν να ρίχνουν πολλά κιλά από μολύβι…Για ακόμη μια φορά η μάχη έφτανε σε οριακό σημείο. Οι Γενίτσαροι προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να στήσουν τις σκάλες και να περάσουν τα αναχώματα ενώ οι αμυνόμενοι εκτόξευαν εναντίον τους ότι υλικό ήταν διαθέσιμο προκαλώντας και σε εκείνους σημαντικές απώλειες. Οι  μάχες ήταν ξανά σώμα με σώμα, με τους αμυνόμενους να αποδεκατίζονται από τις απώλειες, καταφέρνοντας ωστόσο με υπεράνθρωπη προσπάθεια να γκρεμίσουν από τα τείχη και τις σκάλες τους Οθωμανούς πολεμιστές, διατηρώντας ακόμη έστω και με μεγάλη δυσκολία τον έλεγχο της κατάστασης. Οι έμπειροι πολεμιστές των αμυνομένων ύστερα από μία ώρα μαχών και με το τρίτο κύμα επιθέσεων άρχιζαν να διαισθάνονται μια κάμψη στην ορμή του Οθωμανικού στρατού γεγονός που άφηνε να διαφανεί μια αχνή αισιοδοξία. Οι υπερασπιστές της Κωνσταντινούπολης παρά την τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκονταν ύστερα από πέντε ώρες μάχης, διατηρούσαν τις θέσεις τους, αρχίζοντας να πιστεύουν στη μεγάλη νίκη με τον αυτοκράτορα να παροτρύνει τους στρατιώτες του: 
<< στήτε ανδρείως αδερφοί στήτε ανδρείως >>.
Γρήγορα ωστόσο δύο οδυνηρά και όχι απόλυτα διευκρινισμένα γεγονότα θα εξανεμίσουν  τις ελπίδες των αμυνομένων , γέρνοντας οριστικά την ζυγαριά προς την οθωμανική πλευρά… 
 
 
 
Η Πόλις Εάλω…
 
 
 
Οι συνεχείς κανονιοβολισμοί είχαν καταστρέψει ένα μεγάλο μέρος των τειχών , αφήνοντας ουσιαστικά ακάλυπτους τους υπερασπιστές που όλες αυτές τις μέρες με κλαδιά , βαρέλια με χώμα και με ότι άλλο υλικό ήταν διαθέσιμο,  προσπαθούσαν να επισκευάσουν όσο ήταν δυνατό τα γκρεμισμένα τείχη. Όμως αυτό το συνεχές πέρα δώθε , γινόταν πλέον ορατό από τους Τούρκους
 
τοξοβόλους. Έτσι στον βόρειο τομέα και για μεγαλύτερη ασφάλεια των μετακινήσεων  αποφάσισαν να ανοίξουν ένα ημιυπόγειο παραπόρτι  που οδηγούσε κατευθείαν στον εξωτερικό περίβολο των τειχών. Το παραπόρτι αυτό λεγόταν Κερκόπορτα (ή Ξυλόκερκος) και βρισκόταν οκτακόσια μέτρα βόρεια της πύλης του Αγίου Ρωμανού (κοντά στην πύλη του Μυριανδρίου ή  Αδριανούπολης), εκεί που το διπλό τείχος συναντούσε το μονό. Στη συμβολή των δύο αυτών οχυρώσεων υπήρχε ένα κάθετο τείχος πάχους 3,5 μέτρων, που ασφάλιζε την είσοδο από τον περίβολο στην πόλη και σε αυτό το τείχος είχε κατασκευαστεί η Κερκόπορτα, η διάμετρος της οποίας δεν ξεπερνούσε τα δύο μέτρα και το ύψος τα τρία… 
Την ώρα που η μάχη ήταν στην κορύφωση της (σύμφωνα με τον Δούκα), ορισμένοι Τούρκοι που είχαν εισχωρήσει στον περίβολο αντιλήφθηκαν την ύπαρξη της και ότι αυτή ήταν ανοικτή…Χωρίς να χρονοτριβήσουν πέρασαν το παραπόρτι και αμέσως επιτέθηκαν από πίσω στους αμυνόμενους που κατατρομαγμένοι αποχωρούν, με τους Τούρκους να καταλαμβάνουν τρεις πύργους, υψώνοντας παράλληλα και τις τουρκικές σημαίες. Στη συνέχεια οι Τούρκοι αυτοί (αρχικά πενήντα σύμφωνα με τον Δούκα) εκμεταλλευόμενοι τον πανικό που διακατείχε τους αμυνόμενους, κατάφεραν να σταθεροποιηθούν και επεκτεινόμενοι σταδιακά έφτασαν στο σημείο της κύριας μάχης στην πύλη του Αγίου Ρωμανού. Οι υπερασπιστές του σημείου εκείνου που μέχρι τότε κρατούσαν τις θέσεις τους , αντιλαμβάνονται ξαφνικά, ότι πολλά βέλη ερχόντουσαν από πίσω εναντίον τους και ότι αυτά προέρχονται από Τούρκους... Αμέσως κάθε μορφή άμυνας διαλύθηκε και οι περισσότεροι υπερασπιστές άρχιζαν να τρέχουν προς το εσωτερικό, με τον Οθωμανικό στρατό να ορμά ανενόχλητος πλέον στην πόλη. Τα όσα αναφέρει ο Δούκας επιβεβαιώνονται εν μέρει και από τον Τούρκο   Σαντεντίν που διηγείται ότι όταν ο Οθωμανικός στρατός σταθεροποιήθηκε στον περίβολο , κατάφερε να ανοίξει όλες τις πύλες , με πρώτη αυτή της Αδριανούπολης .
 
 
 
Οι περισσότεροι όμως ιστοριογράφοι (όπως ο Φραντζής και ο Λεονάρδος ο Χίος) δεν αναφέρονται καθόλου σε αυτό το περιστατικό, είτε γιατί το αγνοούν, είτε γιατί πιθανότατα και αν ακόμη συνέβη (όπως περιγράφεται από τον Δούκα) να μην το θεώρησαν τόσο σημαντικό… Είναι αυτονόητο ότι σίγουρη άποψη δεν μπορεί να υπάρξει, φαίνεται όμως και από υπονοούμενα άλλων ιστοριογράφων (όπως του Καρδινάλιου Ισίδωρου που σε επιστολή του προς τον Βησσαρίωνα επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι το τμήμα των τειχών στην πύλη της Καλιγαρίας αποδείχτηκε τελικά το ποιο αδύναμο…) ότι κάποιοι Τούρκοι μπόρεσαν να σπάσουν την άμυνα σε εκείνη την περιοχή, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι τα πάντα είχαν κριθεί, αφού και λίγοι ήτανε, αλλά και σε όλα τα υπόλοιπα μέρη οι αμυνόμενοι ακόμη κρατάγανε. Σε κάθε περίπτωση πάντως ήταν επιτακτική ανάγκη η άμεση και αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος, όμως τότε συνέβη ένα ακόμη σημαντικότερο γεγονός που έκρινε οριστικά τον αγώνα…
 
Στην πύλη του Αγίου Ρωμανού, ο Ιουστινιάνης από την αρχή της μάχης δεν είχε σταματήσει ούτε στιγμή να πολεμά, να καθοδηγεί και να ενθαρρύνει . Ως έμπειρος πολεμιστής ήξερε ότι ο αγώνας είχε φτάσει στο πλέον κρίσιμο σημείο του αφού και οι δύο πλευρές είχαν ρίξει στη μάχη κάθε διαθέσιμη μονάδα και υλικό. Για το λόγο αυτό αγωνιζόταν στην πρώτη γραμμή, όμως πλέον είχε ξημερώσει και ο ίδιος ήταν σε απόσταση βολής από τους εχθρικούς πυροβολητές…Κάποιος από αυτούς τον σημαδεύει και ο Ιουστινιάνης σωριάζεται στο έδαφος…Αμέσως δημιουργείται σύγχυση αφού όλοι προσπαθούν να μάθουν τι του συνέβη. Σχετικά με τον τραυματισμό του Ιουστινιάνη υπάρχουν επίσης διαφορετικές εκτιμήσεις των ιστοριογράφων που ξεκινούν από το ότι… σηκώθηκε και έφυγε μόνος του, μέχρι του ότι τραυματίστηκε από μέσα…Αλλά οι ιστοριογράφοι εκφράζουν διαφορετικές απόψεις τόσο για το σε ποιο σημείο του σώματος του χτυπήθηκε , όσο και για την σοβαρότητα του τραύματος. Κατά την δική μου εκτίμηση στο συγκεκριμένο ζήτημα ποιο κοντά στην πραγματικότητα πρέπει να βρίσκεται ο Κριτόβουλος, που αναφέρει ότι βλήμα βαλλίστρας διαπέρασε τον θώρακα του τραυματίζοντας τον σοβαρά στο στέρνο. Ο Ιουστινιάνης σωριάστηκε κάτω και οι σύντροφοι του απελπισμένοι και αποκαρδιωμένοι από το γεγονός, πήραν τον αρχηγό τους και αποχώρησαν παρά τις παρακλήσεις του Αυτοκράτορα προς αυτούς να μείνουν στις θέσεις τους. 
<< Βάλλεται μεν Ιουστίνος καιρίαν βέλει των από μηχανής κατά του στέρνου δια του θώρακος διαμπάξ και βληθείς πίπτει αυτού και αποκομίζεται ες την ιδίαν σκηνήν κακώς έχων. Εκλύονται δε οι μετ’ αυτού πάντες απειρηκότες τω πάθει και καταλείψαντες το τε σταύρωμα και το τείχος ίνα εμάχοντο, προς έν μόνον εώρων, αποκομίσαι  τε τούτον εν ταις ολκάσι και αυτοί αποκομισθήναι σως, καίτοι του βασιλέως Κωνσταντίνου πολλά παρακαλούντος αυτούς και υπεσχημένου μικρόν παραμείναι, έως αν ο πόλεμος λωφήση οι δ’ ουκ εδέξαντο, αλλ’ αναλαβόντες τον ηγεμόνα σφων ωπλισμένοι εχώρουν επί τας ολκάδας σπουδή και δρόμω μηδενός επιστρεφόμενοι των άλλων >>.
Η πιθανότητα αυτή ενισχύεται βάση και των όσων μνημονεύει ο Νέστωρ Ισκεντέρ στο Σλαβονικό χρονικό του , όπου μάλιστα γίνεται λόγος για δύο τραυματισμούς. Συγκεκριμένα ο Ισκεντέρ αναφέρει ότι ο Ιουστινιάνης τραυματίστηκε για πρώτη φορά το βράδυ της Κυριακής από πέτρινη μπάλα  (ή πιθανότατα θραύσματα πέτρας) και ενώ επιδιόρθωνε ζημιές σε ένα πύργο. Αμέσως τον πήγαν στη σκηνή του για να του προσφερθούν οι πρώτες βοήθειες , όμως εκείνος επέμενε να επιστρέψει στη θέση του όπως και έγινε. Ο δεύτερος (και καθοριστικός) τραυματισμός του έγινε την στιγμή που η γενική επίθεση ήταν στην πλέον κρίσιμη στιγμή της από χτύπημα που τον βρήκε στο δεξιό ώμο ρίχνοντας τον κάτω ξερό. Τότε οι σύντροφοι του κλαίγοντας και θρηνώντας τον πήραν και έφυγαν παρά τις ικεσίες του αυτοκράτορα προς αυτούς να παραμείνουν στις θέσεις τους. Τα εδάφια αυτά είναι πολύ αποκαλυπτικά διότι αποκρούουν τις υπόνοιες είτε για εσκεμμένη αποχώρηση του Ιουστινιάνη, είτε για εγκατάλειψη του πεδίου της μάχης λόγω δειλίας ή πόνου. 
 
Ο Ιουστινιάνης δεν ήταν πλέον σε θέση να δίνει οδηγίες, ειδάλλως δεν υπήρχε περίπτωση να αποχωρήσει έστω και τραυματισμένος. Από την άλλη δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι άντρες του ήταν επαγγελματίες στρατιώτες που είχαν τυφλή και απόλυτη εμπιστοσύνη μόνο στον αρχηγό τους. Έτσι όταν αυτός τέθηκε εκτός μάχης και ύστερα από όσα είχαν δει και ακούσει κατά την διάρκεια της πολιορκίας με τους διχασμούς , τις μοιρολατρίες και τις δεισιδαιμονίες δεν είχαν εμπιστοσύνη σε κανέναν άλλο. Ως εκ τούτου όταν η πύλη ανοίχθηκε και ο αρχηγός τους μεταφέρθηκε σε άθλια κατάσταση στο πλοίο , αρκετοί από τους πολεμιστές του  χάνοντας το ηθικό τους και σκεφτόμενοι πρωτίστως την δική τους σωτηρία άρχισαν και αυτοί να αποχωρούν. Ο Μεχμέτ που βρισκόταν εκεί κοντά, παρατήρησε αμέσως  την σύγχυση και τα κενά,  διατάζοντας τους πολεμιστές του να επιτεθούν μαζικά στο σημείο εκείνο , ώστε να ενισχύσουν όσους ήδη πίεζαν την περιοχή .
 
Τότε ένας ειδικά εκπαιδευμένος Τούρκος για καταλήψεις φρουρίων, ο Χασάν από το Λοπάδι (Ουλουμπάτ) της Βιθυνίας, ακολουθούμενος από 30 περίπου συντρόφους του καταφέρνει να ανοίξει πέρασμα μέσα από τα χαλάσματα καταλαμβάνοντας το φράχτη  και εισβάλοντας στον περιβάλλοντα χώρο μπροστά από το μεσοτείχιο. Όλοι οι υπερασπιστές πέφτουν πάνω τους καταφέρνοντας τελικά να τους σκοτώσουν , όμως η ζημιά είχε γίνει αφού υπήρχε πλέον ένα μεγάλο  άνοιγμα που δενμπορούσε να κλειστεί  , ενώ ο ακάλυπτος χώρος που υπήρχε έδινε την δυνατότητα στους τοξότες του Μεχμέτ να σκοτώσουν αρκετούς από τους ικανούς πολεμιστές των αμυνόμενων. Έτσι πολυάριθμοι Τούρκοι πέρασαν ξανά το φράχτη αρχίζοντας να εισχωρούν στο περιβάλλοντα χώρο και αυτή τη φορά παρά την απεγνωσμένη αντίσταση των αμυνομένων, αλλά και των τοξοτών που από τους πύργους ψηλά λυσσωδώς τους κατατόξευαν, κατόρθωσαν να σταθεροποιηθούν. Οι υπερασπιστές μάχονται γενναία, αλλά η εισροή των Τούρκων είναι συνεχής ,με αποτέλεσμα πολλοί εξ αυτών πιεζόμενοι να πέφτουν στο χαντάκι που είχε δημιουργηθεί μπροστά από το μεσοτείχιο , από τα χώματα που αφαιρούσαν για να γεμίζουν με αυτά τα βαρέλια με τα οποία έκλειναν τα κενά του σταυρώματος .Έτσι οι Τούρκοι άρχισαν να τους κτυπούν και να τους κατασκοτώνουν από πάνω χλευάζοντας τους.
Την ίδια στιγμή άλλοι Τούρκοι είχαν αρχίσει να ανεβαίνουνε στο κυρίως τείχος κινούμενοι κατά μήκος του δεξιά και αριστερά , με αποτέλεσμα πολλοί εξ αυτών να βρεθούνε στην πλάτη άλλων υπερασπιστών που δεν είχαν αντιληφθεί ακόμη τι συνέβαινε εξακολουθώντας να μάχονται. Την αρχική έκπληξη τους γρήγορα διαδέχτηκε ο πανικός με αποτέλεσμα εκατοντάδες υπερασπιστές να συνωστίζονται μπροστά από μια πόρτα (που ο Κριτόβουλος αναφέρει ως πυλίδα Ιουστίνου και ο Δούκας ως Χαρσία πύλη) με βασική τους πλέον έννοια πώς θα διαφύγουν. Τους πανικόβλητους υπερασπιστές ακολουθούσαν κατά πόδας χιλιάδες Τούρκοι , που πλέον αυτό που τους ενδιέφερε ήταν τι θα αιχμαλωτίσουν και τι θα αρπάξουν , ενώ η κραυγή ``η πόλις εάλω`` άρχιζε να μεταδίδεται από στόμα σε στόμα …
 
Οι αμυνόμενοι στα υπόλοιπα σημεία των επάλξεων όταν αντιλήφθηκαν ότι η άμυνα έσπασε , σταμάτησαν τον αγώνα αρχίζοντας να φεύγουν άλλοι προς το λιμάνι για να βρούνε πλοίο και να φύγουν και άλλοι προς τα σπίτια τους. Στην περιοχή των Βλαχερνών ο Ενετός Βάιλος Μινότο προσπάθησε απεγνωσμένα μέχρι την τελευταία στιγμή να κρατήσει την άμυνα , όμως η καθυστέρηση αυτή στάθηκε τελικά μοιραία για εκείνον , αφού συνελήφθη αιχμάλωτος μαζί με ένα υιό του για να αποκεφαλιστούν κατ’ εντολή του Σουλτάνου… Στην πύλη της Καλιγαρίας ο Θεόδωρος Καρυστινός είχε αφήσει το τόξο και ως μεσαιωνικός Ηρακλής με το απελατίκι του , έστειλε στα ουρί του παραδείσου πολλούς Τούρκους μέχρι να λυγίσει τελικά από το εχθρικό πλήθος , ενώ στην κοντινή πύλη του Μυριανδρίου τα τρία αδέρφια, Παύλος, Τρωίλος και Αντόνιο Μποκιάρντι αγωνιζόντουσαν ακόμη. Όταν όμως είδαν ότι τα πάντα είχαν τελειώσει τότε (σύμφωνα με τον Φραντζή) ο Παύλος γύρισε και είπε στα αδέρφια του `` Φρίξον ήλιε και θρήνησε γη``. Η Πόλη έπεσε , ας δούμε τουλάχιστον πως θα σωθούμε εμείς …(Τελικά οι Αντόνιο και Τρωίλος τα κατάφεραν όχι όμως και ο Παύλος…).
 
 
 
Το τέλος του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου
 
 
Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος μετά τον τραυματισμό του Ιουστινιάνη , έδινε ήδη σαν απλός στρατιώτης στη πύλη του Αγίου Ρωμανού ένα απελπισμένο αγώνα τιμής. Είχε έρθει πλέον η στιγμή να λειτουργήσει σαν Σπαρτιάτης στις Θερμοπύλες, κάτι που ταίριαζε στην ιδιοσυγκρασία του και το παραστατικό του. Άλλωστε ήξερε ότι το μόνο που απέμενε πλέον σε εκείνον και τους πιστούς συμπολεμιστές του ήταν η τιμή τους. Έτσι μαζί με τους Θεόφιλο Παλαιολόγο, Ιωάννη Δαλμάτη, Φραγκίσκο του Τολέδο, Δημήτριο Κατακουζηνό και μερικές ακόμη δεκάδες πιστούς `` Καβαλάριους `` προσπαθεί με αφάνταστη γενναιότητα να κρατήσει την άμυνα. Όμως παρά τις προσπάθειες τους ο όγκος των εχθρικών δυνάμεων σαν ορμητικός χείμαρρος παρασύρει πλέον τα πάντα, ο αυτοκράτορας τότε πετάει τα βασιλικά ενδύματα και ξεχύνεται ενάντια στα χιλιάδες εχθρικά φουσάτα που ήδη αλαλάζουν από ενθουσιασμό και με το σπαθί στο χέρι πετσοκόβει όποιον βρίσκει μπροστά του. Αλλά η αριθμητική υπεροχή του εχθρού είναι τρομακτική με τους συντρόφους του να χάνονται ο ένας μετά τον άλλο και τον ίδιο να φωνάζει ότι "η πόλη χάνεται και εγώ ακόμη ζω ;"
Γιατί από την αρχή της μάχης το δίλημμα για εκείνον ήταν ένα, "η θα νικήσω ή θα πεθάνω" και αφού πλέον δεν μπορούσε να νικήσει, δεν σκεφτόταν παρά τον θάνατο , αλλά ένα θάνατο έντιμο που θα βοήθαγε να κρατηθεί και το φρόνημα του υπόδουλου πλέον λαού του. Ορισμένοι δυτικοί ιστοριογράφοι είπαν ότι αφού είχε κτυπήσει αρκετούς γενίτσαρους, κάποιος από αυτούς του δίνει ένα χτύπημα με το σπαθί στο κεφάλι , τα αίματα του μπερδεύονται με αυτά των εχθρών του, δεν βλέπει πλέον τίποτε αλλά παρόλα αυτά συνεχίζει και μάχεται, τότε όμως ένας δεύτερος γενίτσαρος του δίνει το καθοριστικό χτύπημα και ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος πέφτει και μαζί με αυτόν η λατρεμένη του πόλη που αλλάζει σελίδα 
γράφει ο  Κωνσταντίνος Λινάρδος
 istorikathemata.com
 

 

 
 
ΠΡΟΣΩΡΙΝOI ΠΙΝΑΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΩΝ για την υπ' αριθ. πρωτ. Ι.Ε.Π. 12815 /14.11.2015 (ΑΔΑ 7115ΟΞΛΔ-Α98) Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος _ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Κ.2,(Σχολικοί  Σύμβουλοι καθώς και Υπεύθυνοι Προγραμμάτων Σχολικών Δραστηριοτήτων)
 

Οι υποψήφιοι έχουν το δικαίωμα υποβολής ένστασης επί των ως άνω ΠΡΟΣΩΡΙΝΩΝ αποτελεσμάτων εντός τριών (03) εργάσιμων ημερών από την επομένη της ημέρας ανάρτησης των αποτελεσμάτων αξιολόγησης στην ιστοσελίδα του ΙΕΠ, ήτοι έως και την ΤΡΙΤΗ, 19.05.2015  και ώρα 15:30, ιδιοχείρως ή  ταχυδρομικώς,εντός σφραγισμένου φακέλου, στο  Ι.Ε.Π., Γραφείο Πρωτοκόλλου (7ος  όροφος), επί της οδού Α. Τσόχα 36, 11521-Αμπελόκηποι, Αθήνα, με Θέμα: Για την υπ΄ αριθμ. πρωτ. 5549/13.05.2015  ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΡΟΣΩΡΙΝΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ – Υποβολή Ένστασης και πρέπει να έχουν παραληφθεί μέχρι την καταληκτική ημερομηνία του τριημέρου, γεγονός
που αποδεικνύεται από τον αριθμό πρωτοκόλλου ΙΕΠ.
Επίσης, οι υποψήφιοι έχουν το δικαίωμα πρόσβασης ομοίως, εντός τριών (03) εργάσιμων ημερών από την επομένη της ημέρας ανάρτησης των αποτελεσμάτων αξιολόγησης στην ιστοσελίδα του ΙΕΠ, κατόπιν γραπτής αίτησης, στους ατομικούς φακέλους και στα ατομικά φύλλα αξιολόγησης/βαθμολόγησης των υπολοίπων υποψηφίων υπό τους όρους τήρησης των προβλεπομένων στις Αποφάσεις 17/2002, 56/2003 και 40/2005 της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και ειδικότερα σωρευτικά υπό τις κάτωθι προϋποθέσεις:
  • Τα δεδομένα ζητούνται με νόμιμη διαδικασία, ήτοι υποβάλλεται έγγραφη, εμπρόθεσμη αίτηση με τεκμηρίωση υπέρτερου έννομου συμφέροντος, σύμφωνα με το άρθρο 5, §2, στοιχείο ε, του Ν.2472/1997.
  • Η ανακοίνωση στοιχείων των υποψηφίων περιορίζεται στη χορήγηση εκείνων μόνο των στοιχείων που αποτέλεσαν τη βάση της αξιολόγησης.
  • Τα στοιχεία που ανακοινώνονται δεν περιλαμβάνουν ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα εκτός αν αυτά αποτέλεσαν τη βάση αξιολόγησης των υποψηφίων και υπήρξε σύγκριση αυτών επί τη βάσει των συγκεκριμένων στοιχείων.
Επισημαίνεται ότι μετά την παρέλευση άπρακτης της προθεσμίας υποβολής ενστάσεων ή την απόρριψη τυχόν υποβληθέντων, ο προσωρινός πίνακας των αποτελεσμάτων καθίσταται οριστικός, σύμφωνα με απόφαση του ΔΣ/ΙΕΠ.
 
Σάββατο, 16 Μαΐου 2015 02:47

Εξετάσεως το Ανάγνωσμα

 
Μαθητικές Εξετάσεις! Τα μαθήματα σε Γυμνάσια και Λύκεια τελείωσαν και σε λίγες μέρες αρχίζουν οι σχολικές εξετάσεις. Αυτή την περίοδο, ο έφηβος από το άγχος του, θέλει να ανοίξει η Γη και να τον καταπιεί. Τόσες υποχρεώσεις και από πάνω οι εξετάσεις. Πόση πίεση μπορεί να αντέξει ένα παιδί; Το εξετάσεως το ανάγνωσμα σήμερα από τις Δυναμικές Σκέψεις!
 
Οι Εξετάσεις
Τι είναι όμως αυτές οι εξετάσεις που αναφέραμε στον πρόλογο του άρθρου μας; Η Ελληνική Δημοκρατία, έχει νομοθετήσει, τα παιδιά, στα γυμνάσια και στα λύκεια να δίνουν γραπτές εξετάσεις στα μαθήματα, ώστε ένα να υπολογιστεί ο Γενικός Μέσος όρος από τα
τρίμηνα/τετράμηνα. Το άγχος των μαθητών, πραγματικά είναι πολύ μεγάλο και συνήθως, εκεί πέφτει το πραγματικό διάβασμα.

Το Άγχος
Στον πρόλογο του άρθρου έγραψα ότι αυτή την περίοδο οι έφηβοι, έχουν πάρα πολύ άγχος. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι κυρίως οι μαθητές, που έχουν υψηλό βαθμό, θέλουν να υπερασπιστούν τους βαθμούς τους, οι οποίοι θέλουν να είναι αντάξιοι. Επίσης ένας άλλος λόγος που έχουν άγχος, είναι ο περίγυρος τους και κυρίως το στενό οικογενειακό τους περιβάλλον, για το οποίο θα γράψουμε στην επόμενη παράγραφο.
 
Η Οικογένεια
Η οικογένεια έχει προσδοκίες από τα παιδιά της και αυτό φροντίζει να το δείχνει σε κάθε ευκαιρία. Υπενθυμίζουν στον έφηβο ότι πρέπει να γράψει καλά στα μαθήματά του γιατί αυτό θα τον βοηθήσει στη ζωή. Πρέπει να πούμε ωστόσο, ότι η πίεση των γονέων και γενικότερα της οικογένειας, μπορεί να πετύχει τα αντίθετα αποτελέσματα! Η οικογένεια πρέπει να ενθαρρύνει τους μαθητές και να τους δίνει κουράγιο.
 
Ο Χρόνος
Ο Χρόνος των εφήβων είναι εξαιρετικά περιορισμένος με αποτέλεσμα οι ελεύθερες ώρες να μην επαρκούν. Και πάλι ωστόσο, βρίσκουν χρόνο για έναν καφέ ή για ένα ποτό. Κάτι που την περίοδο των εξετάσεων είναι πολύ δύσκολο.
 
Τα Συναισθήματα
Ιδιαίτερη σημασία πρέπει να δώσουμε στην ψυχολογία και τα συναισθήματα των μαθητών. Δεν είναι δυνατόν όταν ένα παιδί έχει τόσο άγχος για το πως θα γράψει, να έρχεται ο γονιός ή ο δάσκαλος και να του λέει συνεχώς ότι πρέπει να γράψει καλά. Πρέπει το άγχος την περίοδο των εξετάσεων να μειώνεται, έτσι οι πιθανότητες να γράψει καλά ο μαθητής είναι πολύ μεγαλύτερες και η οικογένεια μπορεί να βοηθήσει σημαντικά σε αυτό.
 
 
Αντισυνταγματική η φορολόγηση του επιδόματος αλλοδαπής των εκπαιδευτικώνΑντισυνταγματική έκρινε η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με μία σειρά αποφάσεων της (1853/2015 κ.λπ.) τη φορολόγηση του επιδόματος αλλοδαπής που παίρνουν οι εκπαιδευτικοί όταν αποσπώνται στο εξωτερικό για να διδάξουν σε σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αλλά και οι νόμοι που επιβάλλουν την φορολόγησή τους.
Η Ολομέλεια του ανωτάτου ακυρωτικού δικαστηρίου δικαίωσε εκπαιδευτικό ο οποίος είχε αποσπαστεί για να διδάξει σε σχολική μονάδα στην Γερμανία (Βαυαρία), κρίνοντας ότι το εν λόγω επίδομα εξωτερικού, "το οποίο λαμβάνουν οι αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί
πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Ελληνικών σχολείων, προκειμένου να ανταποκριθούν στην ανάγκη αντιμετωπίσεως των ειδικών συνθηκών διαβιώσεως σε κάθε χώρα και συνεπώς προς κάλυψη των δαπανών, στις οποίες αυτοί υποβάλλονται εξαιτίας της υπηρεσίας που τους έχει ανατεθεί, δεν επιτρέπεται κατά τα άρθρα 4 παράγραφος 5 και 78 παράγραφοι 1 και 4 του Συντάγματος, να υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, δεδομένου ότι έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα".
Ακόμα, οι σύμβουλοι Επικρατείας επισημαίνουν ότι σύμφωνα με τις συνταγματικές επιταγές δεν μπορεί το επίμαχο επίδομα να υπαχθεί σε φορολόγηση λόγω του αποζημιωτικού χαρακτήρα του και το αφορολόγητο του επίμαχου επιδόματος δεν το αναιρεί το ότι παρέχεται ανεξάρτητα από την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων δαπανών.
Και αυτό γιατί οι δαπάνες είναι αναμενόμενες και "άρρηκτα συνδεδεμένες με την υπηρεσία την οποία ο εκπαιδευτικός προσφέρει ευρισκόμενος στην αλλοδαπή, καθώς και με το κόστος ζωής στη χώρα στην οποία υπηρετεί, για τον λόγο δε άλλωστε αυτό το ύψος του επιδόματος καθορίζεται για κάθε χώρα και με κριτήριο τις τοπικές συνθήκες διαβιώσεως".
Σάββατο, 16 Μαΐου 2015 02:34

Γαυγίζουν μέσα, νιαουρίζουν έξω

 

Η εικόνα τους θυμίζει έντονα τη σκηνή από την ταινία Τιτανικός.

Εκστασιασμένοι, μεθυσμένοι από το γλυκόπιοτο νέκταρ της εξουσίας, λαϊκοί ηγέτες, απολαμβάνουν τη θέση τους στην «κορυφή του κόσμου» ενώ το καράβι οδηγείται κατευθείαν στο παγόβουνο.

Είναι σίγουρο ότι πάσχουν από το «σύνδρομο του Τιτανικού»: Η επιμονή να θέλει κανείς να είναι πρώτος σε ένα πλοίο που βυθίζεται.

Συνεχίζουν όμως απτόητοι να ρητορεύουν για τη «ρήξη», τις «αξίες» και τα δήθεν «ιδανικά τους».

Από την άλλη πλευρά, απόλυτη σιωπή επικρατεί στο εξωτερικό, γύρω από το «ελληνικό
ζήτημα».

Ουδείς ασχολείται πλέον με το περιεχόμενο της περιβόητης «διαπραγμάτευσης», όλοι ασχολούνται με τις συνέπειες και τις επιπτώσεις ενός ενδεχόμενου εναλλακτικού σχεδίου.

Οι διεθνείς επαφές, τα τηλεφωνήματα με τους ηγέτες και επικεφαλής οργανισμών, σταμάτησαν αφού πλέον μόνιμη επωδός όλων των επικοινωνιών είναι «βρείτε τα με τα τεχνικά κλιμάκια» και κατόπιν συζητούμε.

Στο εσωτερικό σκηνικό, οι γίγαντες της πολιτικής δημαγωγίας, υπουργοί και κομματικοί αρχιστράτηγοι, εκφωνούν πύρινους λόγους εναντίον των «εκβιαστών δανειστών», της διεθνούς ολιγαρχίας και των ελληνικών μέσων ενημέρωσης που δεν συμμερίζονται το δίκιο τους.

Απαιτούν από τους «εκβιαστές δανειστές» να δώσουν λεφτά στην Ελλάδα ώστε αυτοί να συνεχίσουν να διορίζουν τους κομματικούς τους φίλους και να υπονομεύουν κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια στη χώρα.

Οι «φρόνιμοι» της κυβερνητικής πλειοψηφίας προσπαθούν να προσγειώσουν τους εμπαθείς αγωνιστές του σκότους ώστε η χώρα να προχωρήσει σ’ έναν έντιμο αλλά και οδυνηρό συμβιβασμό.

Δεν μιλούν πλέον για συμφωνία αλλά για «λύση».

Όσοι επικοινωνούν με παράγοντες του εξωτερικού, μιλούν πλέον χαμηλόφωνα, με συστολή και μετριοπάθεια.

Οι κομματικοί προύχοντες όμως δεν ορρωδούν προ των εμποδίων.

Συνεχίζουν να γαυγίζουν με αναίδεια γνωρίζοντας ότι τους προστατεύει ο φράκτης της Ευρώπης από την απόλυτη καταστροφή….



Χ.Κώνστας
toxrima.gr
 
Την τελευταία πενταετία, αναμφισβήτητα, ζήσαμε πολλά πρωτόγνωρα πράγματα και βιώσαμε αναρίθμητες παράδοξες καταστάσεις που με τα παλαιά μέτρα ήταν απολύτως αδιανόητες.
Χωρίς ίσως μεγάλη δόση υπερβολής θα μπορούσε βάσιμα να ισχυριστεί κάποιος ότι βιώσαμε μια γενικευμένη κατάρρευση αξιών που επεκτάθηκε πολύ πέρα από την οικονομία.
   
Κουτσά – στραβά, ωστόσο, αυτά τα πέντε χρόνια η χώρα πορεύτηκε. Με μεγάλα προβλήματα, σίγουρα. Με τρομακτικές δυσκολίες για την πλειονότητα των πολιτών, δίχως άλλο. 
 
Ήταν, άλλωστε, ακριβώς τα προβλήματα και οι δυσκολίες που έκαναν τόσο πολύ κόσμο να καταψηφίσει όσους είχαν την ατυχία να κυβερνούν την περίοδο της κατάρρευσης και να αναζητήσει τη σωτηρία σε δυνάμεις που ούτε στην Ελλάδα ούτε πουθενά αλλού στον κόσμο θα μπορούσαν, υπό κανονικές συνθήκες, να βρεθούν σε κυβερνητικά αξιώματα.  
   
Καθώς, όμως, περνούν οι μέρες, οι εβδομάδες και οι μήνες, η αίσθηση που κυριαρχεί είναι ότι η χώρα σα να έπαψε να πορεύεται. 
 
Τα περισσότερα από όσα συμβαίνουν γύρω μας μοιάζουν σα να βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια φάρσα. 
 
Μια ανερμάτιστη καρικατούρα διακυβέρνησης που αν της αφαιρέσει κάποιος το βόλεμα “ημετέρων” είναι να αναρωτιέται τι άλλο μπορεί να θυμίζει οργανωμένο κράτος με ευρωπαϊκές προδιαγραφές.
   
Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς; 
 
Την προχειρότητα με την οποία ένας υπουργός Παιδείας χαρακτηρίζει “ρετσινιά” την αριστεία.
 
Την παραδοχή της αρμόδιας υπουργού ότι δεν μπορεί να συντάξει τη φορολογική της δήλωση; 
 
Την ευκολία με την οποία παραχωρούνται σε ξένες δυνάμεις οι υδρογονάνθρακες του Αιγαίου; 
 
Τις ανοησίες για την εξασφάλιση δωρεάν οικονομικών πόρων από χώρες που δεν μπορούν να σταθούν στα πόδια τους; Και τόσα άλλα που είναι ταυτόχρονα για γέλια και για κλάματα.
   
Το χειρότερο, πάντως, από όλα όσα μας συμβαίνουν αυτές τις πρώτες 110 μέρες της αριστεροδεξιάς κυβέρνησης είναι το πνεύμα της άρνηση της πραγματικότητας που αναδύεται από τις ακατάσχετες δηλώσεις στις οποίες επιδίδονται τα περισσότερα κυβερνητικά στελέχη. 
 
Είναι η αίσθηση ότι έχεις απέναντι σου πρόσωπα που κινούνται σε άλλα σύμπαντα, πολιτικούς που δεν έχουν σχέση με την υπαρκτή πραγματικότητα ή που, τέλος πάντων, δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν κάτι που να αφορά τα γήινα και τα κοινώς παραδεκτά για μια -όσο άπειρη και αν είναι...- ομάδα διακυβέρνησης.
   
Η άγνοια και η αδαημοσύνη ακόμη και για τα στοιχειώδη που χαρακτηρίζουν πολλούς από όσους βρέθηκαν σε υπεύθυνες θέσεις είναι μάλλον το μικρότερο κακό μπροστά στις φαντασιώσεις και τις αυταπάτες από τις οποίες διακατέχονται οι περισσότεροι, αλλά και τις ψευδαισθήσεις που καλλιεργούν με ένα μείγμα κινήτρων που συνδυάζει ιδεοληπτικές εμμονές με ιδιοτελή προδιάθεση.
   
Οι αντιφάσεις είναι τόσο κραυγαλέες που δεν προλαβαίνεις, διαβάζοντας ένα από τα non paper με τα οποία βομβαρδίζει η κυβέρνηση τα μέσα ενημέρωσης, να πεις “δόξα τω Θεώ” και έρχεται το επόμενο χτύπημα ενός κυβερνητικού αξιωματούχου που σε κάνει να αναφωνείς “βοήθα Παναγιά”.
   
Αφήνοντας, ίσως, κατά μέρος τις εντυπώσεις που δημιουργούνται στο εσωτερικό, θα είχε, νομίζω, μεγαλύτερη αξία να έκανε κάποιος από τους ιθύνοντες της κυβέρνησης έναν μίνι συγκριτικό απολογισμό για το πως υποδέχθηκαν διεθνώς στο τέλος του περασμένου Ιανουαρίου τον νέο πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και την κυβέρνησή του και ποια είναι τρεις μήνες μετά η εικόνα που αναδύεται από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης.
   
Πόσους, άραγε, φίλους κερδίσαμε αυτό το διάστημα; 
 
Οι “εχθροί” μας, οι “αντίπαλοί” μας και γενικά όσοι δεν μας συμπαθούν στον υπόλοιπο κόσμο είναι περισσότεροι ή λιγότεροι από όσοι ήταν μέχρι τον προηγούμενο χρόνο; 
 
Αλήθεια, θα κλάψει κανείς, αν από... ατύχημα οδηγηθούμε στην απόλυτη χρεωκοπία ή εκτός ευρώ; 
 
Υπάρχει, τέλος, κάποιος -στην υπόλοιπη, εκτός Ε.Ε., ήπειρο μας ή οπουδήποτε αλλού στον πλανήτη- που να αντιλαμβάνεται τι πραγματικά διαπραγματευόμαστε και να μας συνιστά να συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο;      
   
Είμαι εξ εκείνων που ήδη από την προεκλογική περίοδο ισχυρίζονταν ότι η ισχυρή βούληση του κ. Τσίπρα και ενός στενού πυρήνα γύρω του μπορούσε να τιθασεύσει τις άτακτες δυνάμεις που τους περιέβαλαν. 
 
Εξακολουθώ να πιστεύω ότι το δύσκολο εγχείρημα της προσαρμογής στη λογική ήθελε το χρόνο του για να μπορέσουν να απαλυνθούν οι εντυπώσεις από τις υπερβολικές προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί. 
 
Πολύ φοβάμαι, όμως, ότι ο χρόνος αυτός εξαντλείται πλέον επικίνδυνα. 
 
Η συνεχής εναλλαγή ανάμεσα στo... “δόξα τω Τσίπρα” και στο.... “βοήθα Λαφαζάνη” φαίνεται να έχει εκμετρήσει το ζην. Σε βαθμό που οσονούπω δεν θα μας σώζει ούτε η... θαυματουργός Αγία Βαρβάρα.
 
 
Γ.Τζιοβάρας
protothema.gr
Σάββατο, 16 Μαΐου 2015 02:22

Πάπαλα .

 

Με την πολιτική του πρωθυπουργού η κυβέρνησή του είναι δύσκολο να βγάλει τον επόμενο μήνα. 
Αυτό το γνωρίζει ο ίδιος , το γνωρίζουν οι δανειστές και αρχίζουν να το συνειδητοποιούν οι αγορές.  Το μόνο πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει διάδοχη κατάσταση. 
 

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει πει ότι δεν θα παίξει τον ρόλο του Παπαδήμου, επικεφαλής μίας κυβέρνησης που δεν έχει σχηματίσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Εκτός των άλλων, η πολιτική φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ δεν επιτρέπει συμμετοχή σε τέτοια κυβέρνηση.

Τι μένει; 
 

Ο Πολ Τόμσεν του ΔΝΤ είπε ότι πιο πιθανή εξέλιξη είναι μια «μερική συμφωνία «με την Ευρώπη.»

Αυτή προϋποθέτει ότι θα συμφωνήσουν οι χώρες που συμμετέχουν στο Eurogroup. Αυτό δείχνει σχεδόν αδύνατο, για τους εξής λόγους:

Η κυβέρνηση δεν δίνει τα στοιχεία που χρειάζονται για να σχεδιασθεί το δημοσιονομικό πλαίσιο.

Δεν κλείνει τον προϋπολογισμό.

Δεν αγγίζει έστω και σε επίπεδο προθέσεων τις αλλαγές που αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να γίνουν ώστε να συνεχίσουν να πληρώνονται συντάξεις.

Συνεπώς η στάση πληρωμών είναι σε απόσταση εβδομάδων. 
 

Με 3 εκατομμύρια συνταξιούχους και 700.000 δημοσίους υπαλλήλους να αποτελούν κυρίως την ομάδα που στηρίζει ακόμα την κυβέρνηση, μία τέτοια εξέλιξη θα οδηγήσει σε μία δραματική καταστροφή της νομιμοποιητικής της βάσης. Παράλληλα υπάρχουν τα προβλήματα που στα όργανα κορυφής του ΣΥΡΙΖΑ αλλά κυρίως στις τοπικές οργανώσεις. 
 

Η χρεοκοπία της χώρας θα σημάνει και την κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ. 
 

Οι επιλογές της ηγεσίας του είναι
 

1. αυτή της κατάρρευσης, 
 

2. του συμβιβασμού με τους πιστωτές
 

3. ή η εγκατάλειψη της εξουσίας. 
 

Και αυτό πολιτικά θα μεταφραστεί σε ήττα που θα αποτυπωθεί στη συλλογική συνείδηση ως αξίωμα: 
 

«Παίρνουν την εξουσία για να την εγκαταλείψουν στα δύσκολα».

Ο χρόνος τελείωσε.



Τάσος Τέλλογλου
protagon

 

Ο αμερικανός πολιτικός Woodrow Wilson συνήθιζε να λέει ότι «Συντηρητικός είναι ένας άνθρωπος που κάθεται και το σκέπτεται• κυρίως όμως κάθεται». 
 

Η δική μας κυβέρνηση κάθεται πολύ και σκέπτεται περισσότερα: την μία να μην πληρώσει το ΔΝΤ, την άλλη να μην πληρώσει τις δόσεις στην Ευρωπαϊκή κεντρική Τράπεζα, την άλλη θα πως κάνει κόλπα ζόρικα (που κάνουν στην Ινδία) για να χρηματοδοτηθεί από την τράεζα των BRICS, η οποία -σημειωτέον- ακόμη δεν έχει συσταθεί ενώ οι δικοί μας λογαριασμοί λήγουν τον επόμενο μήνα.
 
Έτσι πέρασαν τέσσερις μήνες με τους υπουργούς να ...κάααααθονται αντί να δουλεύουν και να συμμαζεύουν, ότι τέλος πάντων μπορεί να διορθωθεί σε αυτό το ασυμμάζευτο κράτος. 
 
Που τους χάνεις, που τους βρίσκεις διαρκώς μπροστά σε μια κάμερα τους πετυχαίνεις να εξηγούν πόσο κακός είναι ο κόσμος και πόσο καλό το πρόγραμμά τους, το οποίο -ειρρήσθω εν παρόδω- ουδείς κατανοεί• ούτε καν οι φυσικοί μας σύμμαχοι. 
 
Εν τω μεταξύ η οικονομία βουλιάζει, η ύφεση είναι γεγονός, οι άνεργοι πολλαπλασιάζονται και ο λογαριασμός που θα κληθούν να πληρώσουν οι Έλληνες πολίτες μεγαλώνει.
 
Εκείνοι όμως το βιολί τους:
 
«εμείς βρακί δεν έχουμε τον κόσμο όλο αλλάζουμε», που θα έλεγε και ο θυμόσοφος λαός.
 
Τέσσερις μήνες τώρα παρακολουθούμε ένα (τηλεοπτικό κυρίως) φεστιβάλ ανοησίας. 
 
Από τα λεφτά που δεν θέλαμε στη δόση που παρακαλάμε να πάρουμε• από τις «κόκκινες γραμμές» (στα σακάκια κι αλλαχού) στις καταγγελίες ότι μας πνίγουν επειδή δεν υπάρχουν πιστωτικές γραμμές• από την «μεγάλη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου», η οποία στα τηλεοπτικά πλατό μεταμορφώθηκε σε ένα «παλιόχαρτο» που δεν τρέχει τίποτε αν δεν την εφαρμόσουμε, στην «μεγάλη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου» διά της οποίας οι άλλοι υποχρεούνται να πληρώσουν• από τα μεσημεριανά θρίλερ περί ρήξης, στις βραδινές ρομαντικές κομεντί περί επικείμενης συμφωνίας• από τον λαό που πεινά στις συμφωνίες των 500 εκατομμυρίων ευρώ για αναβάθμιση σαραντάχρονων αεροσκαφών.
 
Το τελευταίο ανέκδοτο που διακινείται, είναι περί χρηματοδότησης της Ελλάδος από την νέα αναπτυξιακή τράπεζα των BRICS. Είναι η συνέχεια της θεωρίας (με άλλα μέσα) για τα κεφάλαια που ήταν να δώσει η Ρωσία και η Κίνα στην Ελλάδα ώστε να μην έχουμε μνημόνιο. 
 
Μόνο που τώρα το ανέκδοτο αυτό εκστομίζεται από τα πιο επίσημα χείλη. Το διακινεί ο κ. Δημήτρης Στρατούλης και το αφήνει να υπονοηθεί ο νεοπροσληφθείς -λεφτά για προσλήψεις  υπάρχουν- σύμβουλος του υπουργείου Οικονομικών κ. Παναγιώτης Ρουμελιώτης. 
 
Φυσικά αποσιωπούν ότι το μετοχικό κεφάλαιο της τράπεζας είναι μόλις 50 δισ. δολάρια (250 δισ. χρειάστηκε η Ελλάδα από τα δύο μνημόνια και θα χρειαστεί κι άλλα) και περιμένουν άλλα 50 δισ. από νεοεισερχόμενα μέλη.
 
Η αλήθεια είναι ότι έτσι, με παραμύθια κι ανοησίες, η Ελλάδα έχασε πέντε χρόνια που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας ώστε να μην χρειαζόμαστε επιπλέον δανεικά. 
 
Μόνο που τώρα αυτή η τακτική έφτασε στο μη απροχώρητο επειδή και οι ανόητες μεγαλοστομίες των κυβερνητικών στελεχών έπιασαν ταβάνι, αλλά και -ίσως επειδή πιστεύουν τις μπαρούφες που εκστομίζουν- δεν κάνουν τίποτε για να δούμε προκοπή. 
 
Να σημειώσουμε ότι αυτοί οι τέσσερις χαμένοι μήνες δεν είναι δωρεάν: έρχονται στον επόμενο λογαριασμό της εφορίας.
 
 
Π.Μανδραβέλης
kathimerini

 

Οι εξελίξεις είναι πλέον δραματικές, και για τον ΣΥΡΙΖΑ και για τη χώρα. 
Θα πρέπει όλοι να προετοιμαζόμαστε για πολύ σοβαρά πολιτικά και οικονομικά γεγονότα. 
 
Τα όσα έχουν γίνει τις τελευταίες ώρες δείχνουν πλέον ότι η κυβέρνηση βρίσκεται υπό διάλυση ενώ το κόμμα ετοιμάζεται να της τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια.

Δεν είναι καθόλου τυχαία και καθόλου χωρίς περίσκεψη η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ μετά τη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας όπου στην κυριολεξία έγινε χαμός.

Το κόμμα αφενός προαναγγέλλει ρήξη με τους δανειστές και στέλνει ηχηρό μήνυμα στον Τσίπρα να μην τολμήσει να πάει σε συμφωνία με τα μέτρα που έχουν ήδη διαρρεύσει. Κορυφαία στελέχη εκφράζουν την αντίθεσή τους στις ιδιωτικοποιήσεις και στις φορολογικές επιβαρύνσεις μέσω του ΦΠΑ αλλά και της διατήρησης του ΕΝΦΙΑ ενώ μιλούν ξεκάθαρα για αναξιοπιστία της κυβέρνησης.

Μπροστά στην καταιγίδα που βρίσκεται σε εξέλιξη, ούτε το επικοινωνιακό μασάζ που προσπαθούν συγκεκριμένα στελέχη, ούτε η επιχείρηση αποπροσανατολισμού πιάνει. Ενώ ο Τσίπρας είναι εξαφανισμένος, χωμένος βαθιά μέσα στο Μαξίμου, έχει αφήσει το «μαντρί» ελεύθερο και ο καθένας βελάζει όπως του γουστάρει. Κι ενώ έχει πλέον λίγα περιθώρια για αποφάσεις, αυτός προτιμά να πολιτικολογεί και να περιμένει τη Σύνοδο Κορυφής για να δει τι θα κάνει.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι δεν αποκλείεται σύντομα ο πρωθυπουργός να απευθυνθεί στον ελληνικό λαό με διάγγελμα και αυτό μπορεί να γίνει μετά τη Ρίγα της Λετονίας όταν και θα ξέρει που πάει η κατάσταση με τις διαπραγματεύσεις. Σήμερα ο πρωθυπουργός μιλά στο συνέδριο του Economist και θα έχει ενδιαφέρον τι θα πει για τις υποχωρήσεις που έχει κάνει, για την κατάσταση της οικονομίας και για τον εσωκομματικό πόλεμο που δέχεται.

Στο πιθανό διάγγελμα, όμως, κι εφόσον τίποτε δεν δείχνει ότι πάμε σε συμφωνία, ενδεχομένως οι δηλώσεις να είναι οι πιο σημαντικές των τελευταίων ετών.

Υπό τις παρούσες συνθήκες και με βάση τις πιέσεις που δέχεται εσωκομματικά ο κ. Τσίπρας, όλα δείχνουν ότι πάμε σε ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις.

Δημοψήφισμα, εκλογές ή ακόμη και εγκατάλειψη της πρωθυπουργίας και τον σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας;

Όλα παίζουν αφού ένα είναι σίγουρο:

Ο κ. Τσίπρας δεν έχει τα πολιτικά κότσια να έρθει σε ρήξη με τις συνιστώσες του αν υπογράψει συμφωνία και ταυτόχρονα είναι πολύ «μικρός» για να έρθει σε ρήξη με τους ξένους και να γράψει το όνομά του ως «πρωθυπουργός της χρεοκοπίας».

Η εύκολη λύση για τον Τσίπρα προσωπικά είναι να εγκαταλείψει το Μαξίμου ώστε ο ίδιος να μην υπογράψει καμιά συμφωνία με σκληρά μέτρα με τους δανειστές.

Αν θέλει, όμως, να υπηρετήσει την πατρίδα που του εμπιστεύτηκε την εξουσία τότε οφείλει να μείνει και να πολεμήσει, όχι να φυγομαχήσει. Να αποφασίσει δηλαδή να τα βάλει με τους εσωκομματικούς του αντιπάλους, να τους κάνει πέρα και να επιλέξει την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.

Αλλά αυτό είναι κομματάκι δύσκολο για έναν πολιτικό που γαλουχήθηκε με τις αρχές του κομμουνισμού, που είναι με απλά ελληνικά «παρτάκιας». Θα προτιμήσει, λοιπόν, να φύγει τώρα από το προσκήνιο αφήνοντας σε άλλα… θύματα την «καυτή» πατάτα. Για να γυρίσει αργότερα ως ο μεγάλος σωτήρας.

Στην περίπτωση του δημοψηφίσματος, θα μιλάμε για μια καταστροφή αφού ούτε το δίλημμα γνωρίζουμε ποιο είναι ούτε τι θέλει η πλειοψηφία του ελληνικού λαού στη Βουλή, δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ίσως να έχει αποφασίσει ο Τσίπρας να μας οδηγήσει πίσω στη δραχμή, κάτι που προφανώς θα το πληρώσει ακριβά. Τότε το μόνο που θα κάνει είναι να θέσει σε δημοψήφισμα το δίλημμα «συμφωνία ή όχι» το οποίο όμως για τους ξένους θα είναι «ευρώ ή δραχμή».

Η ώρα της αλήθειας έφτασε, δεν έμειναν πολλές ημέρες δημιουργικής ασάφειας. Ίσως δεν έχουν μείνει πολλές να συνεχίσουμε να βλέπουμε αυτόν τον περιφερόμενο θίασο. Ο καθένας θα πάρει το δρόμο του και θα έχει την τύχη που του αξίζει. Τουλάχιστον ο λαός είναι πιο ώριμος και πιο ήρεμος να αποδεχθεί αφενός το τεράστιο λάθος που έκανε και αφετέρου να πάρει τις αποφάσεις που πρέπει;

Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Τσίπρας και η παρέα του, μαζί με τον αριστερό εσμό στα κανάλια, τα ραδιόφωνα, τις εφημερίδες, τις επιχειρήσεις και τις δημόσιες υπηρεσίες, θα πάψουν να μας ενοχλούν αισθητικά και να μας πληγώνουν καθημερινά.

Η αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ που πλησιάζει θα έχει ένα καλό: Η πρώτη φορά αριστερά θα είναι και η τελευταία.


antinews.gr

Αφορμή για νέα εσωκομματική αψιμαχία με πρωταγωνίστρια τη Ζωή Κωνσταντοπούλου κατά τη χθεσινή συνεδρίαση αποτέλεσε η άρνηση της Προέδρου της Βουλής να δώσει τα ταμειακά διαθέσιμα του Κοινοβουλίου όπως έκαναν οι ΟΤΑ και οι υπόλοιποι φορείς γενικής κυβέρνησης.

Σύμφωνα με πληροφορίες του iefimerida.gr, το θέμα έγινε γνωστό στη χθεσινή εκρηκτική συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ όπου ο Γιάννης Δραγασάκης έγινε δέκτης σκληρής κριτικής από στελέχη του κόμματος, αλλά και την Πρόεδρο της Βουλής για τη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με τους εταίρους, αλλά και για το αν ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται να υποχωρεί από το πρόγραμμα της
Θεσσαλονίκης.

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ανταπέδωσε τα βέλη υπενθυμίζοντας στην κα Κωνσταντοπούλου την άρνησή της για τα ταμειακά διαθέσιμα.

Η Πρόεδρος της Βουλής δεν απάντησε αμέσως, αλλά αργότερα (όταν ο Γιάννης Δραγασάκης είχε αποχωρήσει από τη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας) τονίζοντας ότι το Κοινοβούλιο δεν είναι το ίδιο με τους φορείς και πως αν η κυβέρνηση αντιμετώπιζε θέματα ρευστότητας και επιθυμούσε να πάρει τα διαθέσιμα της Βουλής θα έπρεπε να ακολουθήσει διαφορετική οδό.

Βέβαια αν και η ίδια έθεσε θέμα διαδικασίας, ωστόσο ξεκαθάρισε πως και σε μια τέτοια περίπτωση θα ήταν και πάλι αρνητική.

 
 
 
Επεκτείνεται και εκτός συνόρων το μέτρο μετά τα Ταμεία, τους ΟΤΑ και τα ΝΠΙΔ - Για κρίσιμη κατάσταση μιλάνε στο υπουργείο Εξωτερικών Σε μια πρωτοφανή κίνηση προχώρησε η κυβέρνηση, ζητώντας με έγγραφό της από τις πρεσβείες της χώρας να επιστρέψουν άμεσα στην εφορία αδιάθετα χρήματα και κονδύλιά τους.
Πρόκειται για μια πρωτοφανή κίνηση στη διπλωματική ιστορία της χώρας, η οποία εντείνει την αίσθηση πως η χώρα βρίσκεται σε αδιέξοδο και πρόβλημα ρευστότητας. Βάσει του εγγράφου που το protothema.gr παρουσιάζει, οι διπλωματικές αρχές της Ελλάδας στο εξωτερικό (πρόκειται για δεκάδες πρεσβειες κυρίως στην Ευρώπη, αλλά κι εκτός αυτής) υποχρεώνονται να επιστρέψουν αδιάθετες δαπάνες και εισπράξεις από προξενικές πράξεις (έκδοση βίζας, πληρεξούσια και άλλα). Πηγες του υπουργείου Εξωτερικών αναφέρουν πως ορατός είναι πλέον ο κίνδυνος να μην υπάρχει εύρυθμη λειτουργία των προξενικών αρχών της Ελλάδος σε πολλές ξένες χώρες, καθώς τα εν λόγω χρήματα και ποσά συμψηφίζονταν με τα χρήματα για τις λειτουργικές δαπάνες που χορηγούσε το υπουργείο των Εξωτερικών στις πρεσβείες και τα προξενεία, ενώ ένα ποσοστό εσόδων επέστρεφε στο ΥΠΕΞ -και όχι στις ΔΟΥ.


Δημήτρης Μαρκόπουλος
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
 
 
Επειδή όλα τα ωραία γίνονται τα Σαββατοκύριακα... πάρτε κανα γάλα παραπάνω απ'το σούπερ μάρκετ...- Ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι ο πρώτος οργανισμός που έδωσε τα αποθεματικά του στην ΤτΕ
- Οι εργαζόμενοι πληρώνονται από την Ενιαία Αρχη Πληρωμών του Δημοσίου
- Μέχρι στιγμής οι εργαζόμενοι γνωρίζουν ότι ίσως πληρωθούν τους μισθούς τους από Δευτέρα
- Είναι η πρώτη καθυστέρηση στην καταβολή μισθών μέσω της Ενιαίας Αρχής Πληρωμών 
-Διαψεύδουν οι ΣΥΡΙΖΑίοι και λένε ότι φταίει και πάλι (όπως με τις συντάξεις πριν 15 μέρες όταν έλεγαν ότι φταίει το σύστημα και ξεβρακώθηκαν μετά από 2 μέρες ότι δεν υπήρχαν λεφτά) το σύστημα ΔΙΑΣ!!! Λες και επί ΝΔ οι πληρωμές γινόταν αλλιώς... 

Μπορεί η κυβερνηση τελικά να βρήκε τα χρήματα για να πληρώσει τη δόση προς το Δ.Ν.Τ ωστόσο, συμφωνα με πληροφοριες του newsit, στον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν εχουν καταβληθεί ακομη οι μισθοί των εργαζομένων για το πρωτο δεκαπενθήμερο του Μαΐου. Οι ίδιες πληροφοριες αναφέρουν οτι η πληρωμή των 630 εργαζομένων του Οργανισμού ήταν να γινει στις 13 Μαΐου. Ωστοσο διαμηνύθηκε προς τους εργαζόμενους οτι ο μισθός θα καταβληθεί στους λογαριασμούς τους στις 14 Μαΐου ενω σημερα το πρωι ενημερώθηκαν οτι τελικά θα πάρουν τους μισθούς τους τη Δευτερα 18 Μαΐου χωρις ακομη να υπαρχει σαφής εικονα για τον αν και σε αυτη την ημερομηνία θα καταβληθούν οι μισθοί τους, Αξίζει να σημειωθεί οτι στις αρχές Μαρτίου ο ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν ο πρώτος δημόσιος οργανισμός στον οποιο η κυβερνηση ...έβαλε χέρι στα αποθεματικά του μεταφέροντας πανω απο 200 εκ. απο τις εμπορικές τράπεζες στην Τράπεζα της Ελλαδος για να αξιοποιηθούν για χρηματοδοτικές ανάγκες του κράτους. Ο ΟΠΕΚΕΠΕ ειναι Νομικό Προσωπο Ιδιωτικού Δικαιου παρόλα αυτά όμως επειδή οι υπάλληλοι του ειναι μόνιμοι πληρώνονται απο την Ενιαία Αρχή Πληρωμών απο την οποία πληρώνονται όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι της χωρας. Οπως όλα δείχνουν ειναι η πρώτη φορά που η Ενιαία Αρχή Πληρωμών δεν καταβάλει μισθούς στην ωρα τους σε δημόσιους υπαλλήλους. Μιλώντας στο Newsit η Πρόεδρος των Εργαζομένων στον ΟΠΕΚΕΠΕ Ρένα Αγραφιώτη είπε ότι υπάρχει καθυστέρηση στην καταβολή της μισθοδοσίας. Και πρόσθεσε: «Δεν έχει εκταμιευθεί ο προϋπολογισμός του ΟΠΕΚΕΠΕ ως οφειλόταν μέχρι αυτό το χρονικό διάστημα κάθε έτους και ευελπιστούμε ότι ίσως σήμερα γίνει μια καταβολή καθώς έχει μπει ένα ποσό από το Υπουργείο που μας εποπτεύει αλλά δε λύνει το πρόβλημα». Στο ερώτημα αν η καθυστέρηση αυτή συνδέεται με το γεγονός ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ έδωσε τα ταμειακά του διαθέσιμα στην ΤτΕ η κυρία Αγραφιώτη απαντησε «όχι δε συνδέεται. Αυτά τα ταμειακά διαθέσιμα αφορούσαν κοινοτικές επιδοτήσεις και τέλος πάντως ήταν ένα αποθεματικό. Δε συνδέεται με τους μισθούς και τις λειτουργικές δαπάνες».Ανοιχτή επιστολή των εργαζόμενων Οι εργαζόμενοι στον Οργανισμό απέστειλαν ανοικτή επιστολή προς τον πρωθυπουργό, τους αρμόδιους υπουργούς και τη διοίκηση του Οργανισμού Ολόκληρη η επιστολή: Δεδομένης της διήμερης πλέον καθυστέρησης της καταβολής τόσο της μισθοδοσίας των εργαζόμενων στον ΟΠΕΚΕΠΕ, όσο και της καταβολής των εργοδοτικών εισφορών, ο Σύλλογος Εργαζομένων κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στους υπεύθυνους, καθώς ο Οργανισμός κινδυνεύει από οικονομική ασφυξία.
Οφείλουμε να σας ενημερώσουμε, ότι η οικονομική κατάσταση του Οργανισμού περιγράφεται από τα κάτωθι:
Η μισθοδοσία, των εργαζομένων δεν καταβλήθηκε στις 13/05/2015.
Από τον Ιανουάριο του 2015, οι αμοιβές καθώς και μέρος των εξόδων των εκτός έδρας μετακινήσεων που απαιτούνται για την έγκαιρη πραγματοποίηση των απαραίτητων ελέγχων που είναι υποχρεωμένος να διενεργεί ο Οργανισμός, προκειμένου να καταβάλλονται οι κοινοτικές ενισχύσεις, δεν έχουν καταβληθεί.
Η εκπροσώπηση του Οργανισμού και της χώρας στα ευρωπαϊκά Όργανα πραγματοποιείται, μόνο με προκαταβολές, που καλύπτουν μέρος των εξόδων των εργαζομένων.
Έχει «παγώσει» η εξόφληση του συνόλου των προμηθευτών, η πληρωμή των τιμολογίων ΔΕΚΟ και γενικότερα η κάλυψη των λειτουργικών δαπανών του Οργανισμού.
Αιτία των προαναφερομένων αποτελεί η μη εκταμίευση του αναγκαίου, για την λειτουργία του Οργανισμού, ποσοστού του εγκριμένου προϋπολογισμού από το Υ.Π.Α.Π.&Ε,  όπως είθισται κάθε χρόνο. Σε αυτό το σημείο, οφείλουμε να καταθέσουμε τον προβληματισμό μας για τις παρακάτω ενέργειες του Υπουργείου:
Σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν έρθει σε γνώση μας, διαφαίνεται να υπάρχει διαφορετική αντιμετώπιση σχετικά με την εκταμίευση των προϋπολογισμών των εποπτευόμενων από το Υ.Π.Α.Π.&Ε Οργανισμών. Με την 11/05/2015 ΑΔΑ: ΒΝ0546ΦΘΗ-6Φ7, απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού, έγινε ανάκληση της απόφασης ανάληψης πίστωσης του προϋπολογισμού του ΟΠΕΚΕΠΕ, με αιτιολόγηση ότι δεν θα χρησιμοποιηθεί αυτό το ποσό. Ήταν βέβαιο ότι αυτή η ενέργεια θα οδηγούσε σε οικονομική ασφυξία τον ΟΠΕΚΕΠΕ αφού δεν διαθέτει δικούς του πόρους και η λειτουργία βασίζεται στην ανάληψη των δαπανών του από τον προϋπολογισμό του Υ.Π.Α.Π.&Ε  . Η οικονομική ασφυξία στην οποία έχει περιέλθει ο Οργανισμός απειλεί τις πληρωμές των Ελλήνων παραγωγών του έτους 2015, ύψους που ξεπερνά τα τρία (3) δις ευρώ, και θέτει σε κίνδυνο τις επιδοτήσεις της Νέας Προγραμματικής Περιόδου. Διότι η μη εκταμίευση του σχετικού ποσού, θα οδηγήσει στην αδυναμία τήρησης:
του προγράμματος των επιτόπιων ελέγχων των οποίων η έγκυρη και έγκαιρη ολοκλήρωση τους αποτελεί σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία, προϋπόθεση της πληρωμής των αγροτών
σειράς Κανονιστικών δεσμεύσεων που αποτελούν προϋποθέσεις για την εκταμίευση των Κοινοτικών Ενισχύσεων. Είναι πλέον ορατός ο κίνδυνος λόγω της αδυναμίας του οργανισμού να εκτελέσει τις υποχρεώσεις του σύμφωνα με όσα ορίζει το κοινοτικό και ο εθνικό πλαίσιο , να τεθεί υπό επιτήρηση και να ανασταλεί η Διαπίστευση του και επομένως να μην είναι δυνατή η καταβολή των ενισχύσεων που προέρχονται από κοινοτικούς πόρους στους δικαιούχους με δυσμενή αποτελέσματα στους αγρότες και την αγροτική οικονομία. Καλούμε τόσο τον Πρωθυπουργό την ηγεσία του Υ.Π.Α.Π.&Ε όσο και την Διοίκηση του ΟΠΕΚΕΠΕ , να προβούν σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες, ώστε να διασφαλιστεί η οικονομική αυτοτέλεια του Οργανισμού και η εύρυθμη λειτουργία του, προκειμένου να μη δημιουργηθούν προβλήματα στις πληρωμές των 800.00 και πλέον Ελλήνων παραγωγών, οι οποίοι κινδυνεύουν να περιέλθουν σε οικονομική δίνη. ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΑΦΕΡΜΟΣ - ΙΣΜΗΝΗ ΛΕΝΤΖΟΥ
newsit.grΔεν υπάρχει στάση πληρωμών στον ΟΠΕΚΕΠΕ λένε από το υπ. Οικονομικών Μετά την ανησυχία που προκάλεσε στους εργαζομένους του οργανισμού η καθυστέρηση στην πληρωμή των μισθών τους για το πρώτο 15ημερο του Μαΐου Αναστάτωση προκλήθηκε στις τάξεις των εργαζομένων του ΟΠΕΚΕΠΕ από το γεγονός ότι καθυστέρησε η προγραμματισμένη για τις 13 Μαΐου καταβολή των μισθών του πρώτου 15μερου του μήνα. Ωστόσο από το υπουργείο Οικονομικών επιχειρούν να καθησυχάσουν την αγωνία τους απαντώντας ότι το υπαρκτό, όντως, πρόβλημα δεν αφορά το Γενικό Λογιστηρίο του Κράτους καθώς διαβεβαιώνουν ότι εδώ και ημέρες έχουν εξασφαλιστεί τα κονδύλια. Κύκλοι από το ΥΠΟΙΚ αναφέρουν ότι το ζήτημα δημιουργήθηκε από την καθυστέρηση στη διεκπεραίωση για την ολοκλήρωση του αιτήματος από τον φορέα σε συνδυασμό με το γεγονός ότι απαιτείται χρόνος να ολοκληρωθούν οι πληρωμές μέσω του συστήματος ΔΙΑΣ. Προσθέτουν, δε, ότι μια τέτοια καθυστέρηση είναι συνηθισμένη σημειώνοντας ότι θα καταβληθεί προσπάθεια προκειμένου να ολοκληρωθεί η διαδικασία πληρωμής μέσα στις επόμενες ώρες. Κωστής Πλάντζος
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
 
 
Αυξημένο σε σχέση με πέρυσι ταμειακό έλλειμμα της κεντρικής διοίκησης στο πρώτο τετράμηνο της χρονιάς καταγράφει η ΤτΕ κυρίως λόγω της σημαντικής υποχώρησης των εσόδων.Συγκεκριμένα το έλλειμμα αυξήθηκε στα 1.490 εκατ. ευρώ, από 1.271 εκατ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2014. Κατά την περίοδο αυτή, τα έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού διαμορφώθηκαν σε 13.467 εκατ. ευρώ, από 14.433 εκατ. ευρώ πέρυσι. Σε αυτά δεν περιλαμβάνονται 55 εκατ. ευρώ από τη μεταφορά των αποδόσεων ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου από την Τράπεζα της Ελλάδος. Όσον αφορά τις δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού, διαμορφώθηκαν σε 15.136 εκατ. ευρώ, από 16.245 εκατ. ευρώ την περίοδο Ιανουαρίου-Απριλίου 2014.

κάντε κλικ στον πίνακα για μεγέθυνση
 
«Η ελληνική κυβέρνηση λέει ψέματα στον ελληνικό λαό», επισημαίνει ο Γεώργιος Βάμβουκας -επιφανής ακαδημαϊκός- στους δημοσιογράφους της γερμανικής εφημερίδας και προσθέτει: «Δεν λέει την αλήθεια για την οικονομική κατάσταση της χώραςΣτο ερώτημα «πότε η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει»;, η γερμανική εφημερίδα, Bild, αναπαράγοντας τις δηλώσεις του Γιώργου Βάμβουκα, καθηγητή στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, δίνει την απάντηση: «Τώρα». Όπως επισημαίνει η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα της Γερμανίας, ο 60χρονος Γεώργιος Βάμβουκας είναι ένας επιφανής ακαδημαϊκός, γεγονός που σημαίνει ότι οι δηλώσεις αυτές δεν γίνονται από οποιονδήποτε. Η συνέντευξη με τον 'Ελληνα καθηγητή έγινε στο γραφείο του στο Πανεπιστήμιο, γράφει η εφημερίδα «Bild». «Η ελληνική κυβέρνηση λέει ψέματα στον ελληνικό λαό», επισημαίνει ο κ. Βάμβουκας στους δημοσιογράφους της γερμανικής εφημερίδας και προσθέτει: «Δεν λέει την αλήθεια για την οικονομική κατάσταση της χώρας». Σύμφωνα με τον Γιώργο Βάμβουκα, το συνολικό χρέος στην Ελλάδα δεν είναι περίπου 300 δισεκατομμύρια ευρώ, αλλά περισσότερα από 500 δισεκατομμύρια ευρώ. Ο Έλληνας καθηγητής κατηγορεί την ελληνική κυβέρνηση για διγλωσσία καθώς, όπως αναφέρει η εφημερίδα, «άλλη γλώσσα χρησιμοποιεί στο εξωτερικό και άλλη στο εσωτερικό. Και δύο γλώσσες δεν πάνε μαζί και δεν είναι σωστές», επισημαίνει ο Έλληνας ακαδημαϊκός. «Η Ελλάδα είναι μέλος της Ε.Ε κι ένα αποτυχημένο κράτος», υπογραμμίζει και εξηγεί το συλλογισμό του: 1. Δεν υπάρχει λειτουργία του φορολογικού συστήματος. 2.Υπάρχει μεγάλη διαφθορά στη χώρα. 3.Το 40% της ελληνικής οικονομίας είναι παραοικονομία. «Η Ελλάδα χρειάζεται χρόνο, βοήθεια και χρήματα», υπογραμμίζει επίσης ο Γιώργος Βάμβουκας επισημαίνοντας ότι η τρύπα στο δημόσιο ταμείο θα γίνεται όλο και μεγαλύτερη αντί να μικραίνει. Κάθε μήνα χάνουμε 4 δισεκατομμύρια ευρώ. Τα έσοδα είναι κατά μέσο όρο 6,5 δισεκατομμύρια ευρώ αλλά οι δαπάνες ανέρχονται συνολικά στα 10,5 δισεκατομμύρια ευρώ», προσθέτει. Μίνα Αγγελίνη
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
 
 
Η εμπιστοσύνη μετράει. Το πιο δαπανηρά πολιτικά λάθη είναι αυτά που διαλύουν την εμπιστοσύνη. Δυστυχώς, αυτό είναι ένα από τα λίγα πράγματα που έχει κάνει η νέα ελληνική κυβέρνηση μέχρις στιγμής». Με μια πύρινη ανάλυσή της, η τράπεζα Berenberg ρίχνει την ευθύνη στον ΣΥΡΙΖΑ για την κατάσταση στην Ελλάδα.

Υπό τον τίτλο: «Το outlook της Ελλάδας: Η ύφεση του Τσίπρα», σημειώνει πως από το Δεκέμβριο του 2014 ήταν σαφές πως η ανάπτυξη που είχε εμφανιστεί επί εποχής Σαμαρά, θα μετατρεπόταν σε ύφεση αν ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ επιμείνουν στις προεκλογικές τους δεσμεύσεις. Το στοιχεία για το πρώτο τρίμηνο επιβεβαιώνουν ότι η Ελλάδα έχει πέσει, όντως, σε ύφεση. Το ότι η νέα κυβέρνηση έχει ενοχλήσει τους διεθνείς πιστωτές, είναι το μικρότερο από τα προβλήματα. Το χειρότερο είναι ότι έχει καταρρεύσει η εμπιστοσύνη εντός της Ελλάδας. Η φυγή κεφαλαίων έχει φτάσει περίπου στα 55 δισεκατομμύρια ευρώ από τον Δεκέμβριο έως τον Μάρτιο, ισοδύναμο με το 30% περίπου του ετήσιου ΑΕΠ της χώρας. Η οικονομία έχει παραλύσει, ενώ η διαρροή καταθέσεων έχει φτάσει στα 23 δισεκατομμύρια ευρώ τους τελευταίους τέσσερις μήνες. Επιπλέον, το τραπεζικό σύστημα έχει παραλύσει και στηρίζεται μόνο από την ΕΚΤ».

Η εκτίμηση των ζημιών

Η Berenberg αναφέρει πως μέχρι τα τέλη του περασμένου Νοέμβριου, η Ελλάδα και η Ισπανία ήταν περίπου στην ίδια τροχιά ανάπτυξης με ετήσια αύξηση του ΑΕΠ κατά 2,3% στα τρία πρώτα τρίμηνα του 2014. Η ισχυρή επιχειρηματική εμπιστοσύνη, το περασμένο φθινόπωρο, ανέβασε κατά 1,6% την ανάκαμψη της απασχόλησης, ενώ υπήρχε εκτίμηση πως θα έρθουν ακόμη καλύτερα νέα για την Ελλάδα για την αναστροφή της ύφεσης.

Σημειώνει η έκθεση της τράπεζας: «Η Ελλάδα θα μπορούσε να πετύχει, απλώς, αν έμενε σταθερή στην πορεία της. Αλλά δεν το έκανε. Παρά τον ούριο άνεμο για την πτώση του πετρελαίου και το φθηνότερο ευρώ, η ελληνική οικονομία συρρικνώθηκε ελαφρώς το τρέχον έτος. Αυτό σημαίνει ότι 100.000 νέες θέσεις εργασίας που θα δημιουργούνταν στην Ελλάδα, δεν θα υπάρξουν. Με μια σταθερή ανάκαμψη από μια βαθιά κρίση, η Ελλάδα δεν θα χρειαζόταν τίποτα περισσότερο από την προληπτική γραμμή στήριξης, θα μπορούσε να επιστρέψει στις αγορές ομολόγων και να μπει στο πρόγραμμα της ΕΚΤ. Τώρα θα χρειαστεί ένα πλήρες πρόγραμμα 25-35 δισεκατομμύρια ευρώ αυτό το καλοκαίρι, ακόμη και αν λυθεί το αδιέξοδο με τους δανειστές. Όσοι ήθελαν να απαλλαγούν από την Τρόικα, θα πρέπει τώρα να δεχθούν την παρεμβατική εποπτεία των «θεσμών». Η εμπιστοσύνη γκρεμίστηκε και οι πιστωτές θα επιμείνουν να ελέγχουν στενά το πώς υλοποιούνται οι μεταρρυθμίσεις».

Η στροφή της κυβέρνησης

Η Berenberg αναφέρει πως βάσει των πληροφοριών, τα χρήματα της Ελλάδας θα τελειώσουν στα τέλη Μαΐου με αρχές Ιουνίου. Η αίσθηση είναι ότι η πραγματικότητα ανατέλλει για τον Αλέξη Τσίπρα και ότι η συνολική διάθεση στην Ελλάδα είναι να υπάρξει μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση, μετά τον μετεκλογικό μήνα του μέλιτος για τη νέα κυβέρνηση. Για να συνεχίσει: «Παρά τους σοβαρούς κινδύνους, εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι κατά 70% ο Τσίπρας θα κάνει σημαντική στροφή για να κρατήσει στην Ελλάδα στο ευρώ. Μια πρώτη συμφωνία μπορεί να υπάρξει προς το τέλος του τρέχοντος μήνα και ενώ οι διαφορές παραμένουν τεράστιες, φαίνεται πως επιτέλους θα τεθούν επί τάπητος τα ακανθώδη ζητήματα των μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας, τις συντάξεις, καθώς και στο συνολικό μέγεθος της αναγκαίας δημοσιονομικής διόρθωσης».

Το τρίτο πακέτο

Η τράπεζα αναφέρει πως αυτό δεν θα είναι το τέλος της ιστορίας. Και αυτό διότι είναι σε εκκρεμότητα ακόμη η δόση των 7,2 δισεκατομμυρίων ευρώ, ενώ μόλις ολοκληρωθούν οι συζητήσεις, θα ξεκινήσουν εκείνες για το τρίτο πακέτο στήριξης που αναμένεται να είναι δύσκολες.

«Τα στοιχεία μέχρι στιγμής δείχνουν ότι η ελληνική κυβέρνηση θα προσπαθήσει να καθυστερήσει όλες τις μελλοντικές συνομιλίες σε μια προσπάθεια να ξεφύγει από οποιεσδήποτε μικροαλλαγές συμφωνηθούν. Με άλλα λόγια, θα παραμείνει θορυβώδης. Αυτό με τη σειρά τους, θα μπορούσε να επιβραδύνει την ανάκαμψη της επιχειρηματικής εμπιστοσύνης των επενδύσεων και την επιστροφή των κεφαλαίων. Επίσης, η κυβέρνηση στέλνει λάθος σήματα με την επαναπρόσληψη 13.000 υπαλλήλων του δημόσιου τομέα, την επαναλειτουργία της παλαιάς ΕΡΤ, το πάγωμα ζωτικών μεταρρυθμίσεων στα πανεπιστήμια με τους αιώνιους φοιτητές, ενώ διαλύει και τις αξιολογήσεις απόδοσης στο δημόσιο τομέα. Ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να θέτει συχνά ως προτεραιότητα την πελατεία του (συνδικάτα, δημόσιοι υπάλληλοι και ριζοσπάστες φοιτητές)».

Συνεχίζει την παράδοση

Για να καταλήξει: «Φαίνεται πως ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει τη θλιβερή παράδοση στην Ελλάδα με τις μεταρρυθμίσεις. Εάν συμβεί αυτό, τότε η ανεπάρκεια των μεταρρυθμίσεων και ο αναποτελεσματικός δημόσιος τομέας, θα αποτελέσουν τροχοπέδη για τις οικονομικές προοπτικές. Με λίγα λόγια: ακόμη και ο Τσίπρας τα βρει με τους πιστωτές και τελειώσει η ύφεση που προκάλεσε ο ίδιος, η μελλοντική ανάκαμψη, πιθανότατα, θα είναι ρηχή, σε σχέση με εκείνη της Ισπανίας, μέχρι η Ελλάδα να καταφέρει να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη. Ο λαϊκισμός δεν είναι φτηνός».
 
 
 
Τι αλλάζει στις φετινές φορολογικές δηλώσειςΆνοιξε η ηλεκτρονική εφαρμογή
Την έναρξη της ηλεκτρονικής εφαρμογής για την υποβολή των δηλώσεων Φορολογίας Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων φορολογικού έτους 2014 ανακοίνωσε η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων. Είναι η πρώτη χρονιά εφαρμογής του νέου Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, με ανασχεδιασμένο και δομημένο έντυπο Ε1. Η υποβολή της φορολογικής δήλωσης γίνεται υποχρεωτικά ηλεκτρονικά μέσα από τη σχετική εφαρμογή στο TAXISnet.
Στο πλαίσιο της βελτίωσης της εξυπηρέτησης των φορολογουμένων, της απλούστευσης των
διαδικασιών καθώς και της μείωσης της γραφειοκρατίας, έχουν επέλθει αλλαγές, όπως:
- Με τη συμπλήρωση του εντύπου Ε2 (εισοδήματα από ακίνητα) τα ποσά μεταφέρονται αυτόματα στους αντίστοιχους κωδικούς του εντύπου Ε1, λαμβάνοντας υπόψη και την πιθανή εκχώρηση μισθώματος στον αρμόδιο Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ..
- Τα στοιχεία όλων των εισοδημάτων από μισθωτή εργασία, συντάξεις και οι φόροι που έχουν παρακρατηθεί, εμφανίζονται και φέτος προσυμπληρωμένα. Το ίδιο ισχύει για τα στοιχεία αυτοκινήτων και κατοικιών στον πίνακα της ιδιοκατοίκησης.
- Σε πληροφοριακό πίνακα, έχουν αναρτηθεί οι τόκοι καταθέσεων και στις επόμενες ημέρες, οι ενδιαφερόμενοι πολίτες θα ενημερωθούν κατ΄ αντίστοιχο τρόπο και για τα ποσά που κατέβαλαν μέσα στο 2014 για την εξυπηρέτηση των δανείων τους.
Σημειώνεται ότι, οι φορολογούμενοι μπορούν να πληρώσουν τον φόρο εφάπαξ με έκπτωση 2% επί του συνολικού ποσού είτε σε τρεις διμηνιαίες δόσεις. Η προθεσμία για την καταβολή της πρώτης δόσης, εκπνέει την 31η Ιουλίου.
Παράλληλα με την εφαρμογή υποβολής των δηλώσεων Φορολογίας Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων ξεκίνησε και η λειτουργία της εφαρμογής υποβολής αιτήσεων για τη χορήγηση οικογενειακών επιδομάτων (έντυπο Α21).
 

Εκπαιδευτικά Νέα