Εκστασιασμένοι, μεθυσμένοι από το γλυκόπιοτο νέκταρ της εξουσίας, λαϊκοί ηγέτες, απολαμβάνουν τη θέση τους στην «κορυφή του κόσμου» ενώ το καράβι οδηγείται κατευθείαν στο παγόβουνο.

Είναι σίγουρο ότι πάσχουν από το «σύνδρομο του Τιτανικού»: Η επιμονή να θέλει κανείς να είναι πρώτος σε ένα πλοίο που βυθίζεται.

Συνεχίζουν όμως απτόητοι να ρητορεύουν για τη «ρήξη», τις «αξίες» και τα δήθεν «ιδανικά τους».

Από την άλλη πλευρά, απόλυτη σιωπή επικρατεί στο εξωτερικό, γύρω από το «ελληνικό
ζήτημα».

Ουδείς ασχολείται πλέον με το περιεχόμενο της περιβόητης «διαπραγμάτευσης», όλοι ασχολούνται με τις συνέπειες και τις επιπτώσεις ενός ενδεχόμενου εναλλακτικού σχεδίου.

Οι διεθνείς επαφές, τα τηλεφωνήματα με τους ηγέτες και επικεφαλής οργανισμών, σταμάτησαν αφού πλέον μόνιμη επωδός όλων των επικοινωνιών είναι «βρείτε τα με τα τεχνικά κλιμάκια» και κατόπιν συζητούμε.

Στο εσωτερικό σκηνικό, οι γίγαντες της πολιτικής δημαγωγίας, υπουργοί και κομματικοί αρχιστράτηγοι, εκφωνούν πύρινους λόγους εναντίον των «εκβιαστών δανειστών», της διεθνούς ολιγαρχίας και των ελληνικών μέσων ενημέρωσης που δεν συμμερίζονται το δίκιο τους.

Απαιτούν από τους «εκβιαστές δανειστές» να δώσουν λεφτά στην Ελλάδα ώστε αυτοί να συνεχίσουν να διορίζουν τους κομματικούς τους φίλους και να υπονομεύουν κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια στη χώρα.

Οι «φρόνιμοι» της κυβερνητικής πλειοψηφίας προσπαθούν να προσγειώσουν τους εμπαθείς αγωνιστές του σκότους ώστε η χώρα να προχωρήσει σ’ έναν έντιμο αλλά και οδυνηρό συμβιβασμό.

Δεν μιλούν πλέον για συμφωνία αλλά για «λύση».

Όσοι επικοινωνούν με παράγοντες του εξωτερικού, μιλούν πλέον χαμηλόφωνα, με συστολή και μετριοπάθεια.

Οι κομματικοί προύχοντες όμως δεν ορρωδούν προ των εμποδίων.

Συνεχίζουν να γαυγίζουν με αναίδεια γνωρίζοντας ότι τους προστατεύει ο φράκτης της Ευρώπης από την απόλυτη καταστροφή….



Χ.Κώνστας
toxrima.gr