Please wait...
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 02:46
Τρία σενάρια για πρόωρες συντάξεις – όρια ηλικίας
Τρία σενάρια για αλλαγές στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των ασφαλισμένων, που με το υφιστάμενο καθεστώς διατηρούν το δικαίωμα εξόδου προς τη σύνταξη πριν από το 62ο έτος της ηλικίας τους, υπάρχουν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης με τους εκπροσώπους των δανειστών.Το «επώδυνο σενάριο» προβλέπει άμεση έναρξη από το 2015 της σταδιακής αύξησης των ορίων ηλικίας ώστε να προσαρμοστούν στο 62ο και στο 67ο έτος της ηλικίας. Το σενάριο αυτό υποστηρίζουν οι δανειστές.
Το «ήπιο σενάριο μέτρων» περιλαμβάνει τη σταδιακή αύξηση των ορίων από 1.1.2020 και την ολοκλήρωσή του ως το 2025. Η εκδοχή αυτή συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες «συμβιβασμού» των δύο μερών.
Το «αισιόδοξο σενάριο» προτείνει τη μεσολάβηση δεκαετούς μεταβατικής περιόδου ως το 2025 με
διατήρηση των σημερινών ορίων συνταξιοδότησης ώστε να ικανοποιηθούν τα ώριμα δικαιώματα και αύξηση των ορίων ηλικίας από το 2025 και μετά. Την πρόταση αυτή διατυπώνει το ελληνικό υπουργείο Εργασίας.Σημειωτέον ότι από το 2012 τα γενικά όρια συνταξιοδότησης έχουν προσδιοριστεί στο 67ο έτος με 40 έτη ασφάλισης. Ωστόσο κατηγορίες ασφαλισμένων διατηρούν σε ισχύ μεταβατικές διατάξεις πρόωρης συνταξιοδότησης.
Θίγονται 300.000 ασφαλισμένοι
Η χώρα μας δέχεται αφόρητες πιέσεις να λάβει επώδυνα μέτρα προσαρμογής στα όρια αυτά και όσων ασφαλισμένων συνταξιοδοτούνται προ του 62ου έτους της ηλικίας.
Το θέμα της αύξησης των ορίων των πρόωρων – ενδιάμεσων συνταξιοδοτήσεων έχει τεθεί ανοιχτά στο τραπέζι των συζητήσεων, με την ελληνική πλευρά να αντικρούει οποιαδήποτε πρόταση για ανατροπή προϋποθέσεων και ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης όσων διαθέτουν ώριμα συνταξιοδοτικά δικαιώματα.
Το υπουργείο Εργασίας εκτιμά ότι περίπου 300.000 ασφαλισμένοι σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα ανήκουν στην κατηγορία αυτών που διατηρούν δικαίωμα συνταξιοδότησης πριν από το 62ο έτος της ηλικίας. Από αυτούς οι 150.000 έχουν τη δυνατότητα άμεσης αποχώρησης καθώς διαθέτουν θεμελιωμένα αλλά και ώριμα δικαιώματα.
Ως εκ τούτου το ενδεχόμενο της εφαρμογής άμεσων – από 2015 – αλλαγών στα όρια ηλικίας και στις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης εμπεριέχει τον κίνδυνο αθρόων αποχωρήσεων προς τη σύνταξη.
Ο περιορισμός των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων είχε τεθεί από τους δανειστές και στην προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία διεκδικούσε μεταβατική περίοδο ως το 2019 για την κατάργηση των εξαιρέσεων προκειμένου να αποφύγει το «καταστροφικό για τα Ταμεία κύμα αποχωρήσεων».
Να σημειωθεί ότι χαμηλότερα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης εξακολουθούν να έχουν οι λεγόμενοι «παλαιοί ασφαλισμένοι» (πριν από το 1983), νέοι εργαζόμενοι σε βαρέα και ειδικές κατηγορίες (μουσικοί, ηθοποιοί, τραγουδιστές, χορευτές) και μητέρες ανηλίκων που είχαν συμπληρώσει τα προηγούμενα χρόνια τα ελάχιστα έτη ασφάλισης αλλά δεν έχουν την ηλικίας (π.χ., μητέρα ανηλίκου που το 2010 είχε συμπληρώσει 5.500 ημέρες ασφάλισης, με όσα ισχύουν σήμερα, μπορεί να συνταξιοδοτηθεί στα 50 με μειωμένη ή στα 55 με πλήρη σύνταξη).
Το υπουργείο Εργασίας έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο να θιγούν οι μητέρες ανηλίκων, οι εργαζόμενοι σε βαρέα και ανθυγιεινά και τα άτομα με ειδικές ανάγκες (ΑΜΕΑ).
Η ρήτρα για τα επικουρικά ταμεία
Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για το Ασφαλιστικό παραμένουν δύο ακόμη θέματα: η εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στα επικουρικά ταμεία και ο νέος τρόπος υπολογισμού των συντάξεων κύριας ασφάλισης από το 2015.
Η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος για τα επικουρικά αποτελεί το μεγαλύτερο αγκάθι στη διαπραγμάτευση καθώς οι δανειστές επιμένουν να εφαρμοστεί, ενώ η ελληνική πλευρά ξεκαθαρίζει ότι θα την καταργήσει γιατί οδηγεί σε συνεχείς περικοπές.
Σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες από τις Βρυξέλλες, υπάρχει «μια χαραμάδα αισιοδοξίας» καθώς οι εκπρόσωποι των δανειστών φαίνονται διατεθειμένοι να δεχθούν τη μη εφαρμογή της ρήτρας εφόσον η ελληνική πλευρά εξοικονομήσει τα 326 εκατ. ευρώ που αποτελούν το έλλειμμα των επικουρικών ταμείων για το 2015.
Τέλος, οι δανειστές ζητούν την εφαρμογή του νέου τρόπου υπολογισμού των κύριων συντάξεων που καθιέρωσε ο νόμος 3863/2010 και έπρεπε να ξεκινήσει την 1.1.2015. Η κυβέρνηση έχει παγώσει την εφαρμογή του καθώς θα οδηγούσε σε μεγαλύτερη μείωση των κύριων συντάξεων.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 02:45
Αναφορά στην ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
«Ουκ εάλω η ρίζα
ουκ εάλω το φως!
ουκ εάλω η βασιλεύουσα ψυχή των Ελλήνων»
Διακηρύσσει ο ποιητής Ν. Βρεττάκος μεσ' από ποιητική σύνθεση «Λειτουργία κάτω από την Ακρόπολη».
ουκ εάλω το φως!
ουκ εάλω η βασιλεύουσα ψυχή των Ελλήνων»
Διακηρύσσει ο ποιητής Ν. Βρεττάκος μεσ' από ποιητική σύνθεση «Λειτουργία κάτω από την Ακρόπολη».
Ωστόσο η Βασιλεύουσα Πόλη, η Κωνσταντινούπολη - πρωτεύουσα της Ελληνικής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας - αλώθηκε, έπεσε στα χέρια των Οθωμανών περί τα μέσα της 2ης μετά Χριστόν χιλιετίας, το 1453 στις 29 Μαΐου.
Αλλά τι ήταν η Μεγάλη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1453;
Μια θρυλική πόλη, 60.000 κατοίκων, η Κωνσταντινούπολη, περικυκλωμένη από μια οθωμανική πλημμυρίδα που έφτανε μέχρι την Ιταλία.
Ένας θύλακας ήταν η Βασιλεύουσα.
Τα Βαλκάνια ήταν ήδη Οθωμανικά, τις θάλασσες κατείχαν οι δυτικές δυνάμεις της Βενετίας, και μόνον η Βασιλεύουσα, το «Σπίτι της ευτυχίας» για τους Οθωμανούς, έστεκε εκεί στο σταυροδρόμι
του Βοσπόρου ως ανάμνηση -πλέον- της δεύτερης Ρώμης.Στην ακμή της είχε 1 εκατομμύριο κατοίκους, αλλά και τώρα ήταν ακόμη το κλειδί της ιστορίας.
Αφενός ήταν το πιο κρίσιμο εμπορικό σταυροδρόμι. Από τη Μέση Ανατολή και την Άπω Ανατολή, το στεριανό εμπόριο έρχεται στην Ευρώπη περνώντας από μέσα της.
Ο μοναδικός θαλάσσιος δρόμος προς τη Μαύρη θάλασσα περνάει από εδώ. Από την Κωνσταντινούπολη τη Βοσπορίτισσα Πόλη, την Πόλη της Θεοτόκου. Αλλά ταυτόχρονα είναι και το πέρασμα των εισβολέων της Ανατολής - βρίσκεται συνεχώς μπροστά τους.
Αυτοί οι εισβολείς, οι επιδρομείς, της Ανατολής τη βλέπουν σαν το τελευταίο σημάδι της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, που άλλοτε ήταν λατινική και μετά τον 4ο αιώνα αρχίζει να γίνεται Ελληνική Αυτοκρατορία με την ονομασία Βυζαντινή Αυτοκρατορία από το ελληνικό όνομα Βυζάντιο που είχε η Βοσπορίτισσα Πόλη πριν ο Μέγας Κωνσταντίνος την επιλέξει, την αναγάγει σε πρωτεύουσα της εν Χριστώ Αυτοκρατορίας του.
Ωστόσο ταυτόχρονα η Παπική Δύση τη βλέπει σαν τον παλιό εαυτό της, που δεν έχει καμιά σχέση με το Χριστιανικό παρόν της.
Το Βυζάντιο ήταν Χριστιανικό όπως και η Αυτοκρατορία η Βυζαντινή, και τι σχέση μπορούσε να έχει αυτή η Ελληνική Χριστιανική Αυτοκρατορία με τις παπικές βλέψεις, τις φεουδαρχικές σχέσεις και τους μικρούς ή μεγάλους ηγεμόνες της Δύσης;
Αλλά το 1453 η ελληνική Βυζαντινή Αυτοκρατορία ανήκει ήδη στο παρελθόν, κατακερματισμένη από τις ναυτικές δυνάμεις της Δύσης, ακρωτηριασμένη από τις επιθέσεις των Οθωμανών. Από την πάλαι ποτέ κραταιά Αυτοκρατορία δεν έχει απομείνει ελεύθερη γη της παρά μόνο η Βασιλεύουσα Πόλη και μια περιοχή πέριξ αυτής.
Είναι βέβαια ακόμη ελεύθερος ο μακρινός από την Πόλη Μυστράς κι άλλοι μικροί θύλακες ανεξάρτητοι μες την αρχαία Ελληνική επικράτεια, αλλά ανίσχυροι, να προσφέρουν οποιαδήποτε βοήθεια στην θρυλική πρωτεύουσα της χιλιόχρονης Αυτοκρατορίας.
Έτσι ο Μωάμεθ αποφάσισε να καταλάβει τη Βασιλεύουσα και ο Πάπας και οι βασιλείς της Δύσης δεν έφεραν καμιά ουσιαστική αντίρρηση παρά μόνο αρκέσθηκαν να νίψουν τα χέρια τους.
«Είναι 5 Απριλίου του 1453 και ο Μωάμεθ, ένα ακατάβλητο παιδαρέλι 21 μονάχα χρονών, έχει ήδη στήσει την πορφυρή σκηνή του μπροστά στα τείχη, στον Κεράτιο κόλπο. Πίσω του 160.000 στρατιώτες φανατισμένοι στο όνομα του Αλλάχ.
Το σχέδιο της πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης περιλαμβάνει δύο φάσεις: Βομβαρδισμό των τειχών και έφοδο.
Οι βομβαρδισμοί ξεκινούν την επομένη, 6 Απριλίου.
Χρησιμοποιούνται 12 μεγάλα πυροβόλα και ένα καινούργιο πυροβόλο - τέρας.
Το είχε κατασκευάσει ένας Ούγκρος τεχνίτης που άκουγε στο όνομα Ουρβάν, και ο οποίος είχε αυτομολήσει από τις υπηρεσίες του στον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο για οικονομικούς λόγους.
Το πυροβόλο - τέρας, το περίφημο κανόνι του Ουρβάν έχει βλήμα βάρους ενός τόνου και βεληνεκές - απόσταση δηλαδή από το σημείο εκτοξεύσεώς του ως το σημείο πτώσεως - ενός μιλίου, 1610 μέτρα περίπου.
Ωστόσο ο πόλεμος είναι πάντα απρόβλεπτος και η Βασιλεύουσα θεωρείται Θεοφρούρητη.
Ενώ λοιπόν οι βομβαρδισμοί - οι πρώτοι σημαντικοί στην παγκόσμια ιστορία - διαρκούν ήδη δύο εβδομάδες, ελάχιστα έχουν πετύχει.
Δύο φορές δίνονται εντολές εφόδου, αλλά οι πολιορκημένη Πόλη τις αποκρούει σχετικά εύκολα. Τα τείχη είναι ακατάλυτα παρά τις μεγάλες οπές που ανοίγει το κανόνι του Ουρβανού. Κι από τη θάλασσα αποκρούονται τα Οθωμανικά πλοία από τους Γενουάτες και τους Βυζαντινούς που ναυμαχούν σώμα με σώμα με τους Οθωμανούς και τα πλοία του Μωάμεθ.
Αλλά ο Μωάμεθ δεν κάμπτεται από τις αποτυχίες του. Καταλαβαίνει πως πρέπει να λύσει το ζήτημα του στόλου που αμύνεται της Κωνσταντινούπολης από την Προποντίδα, από τα παράλια της Πόλης και τον Κεράτιο κόλπο.
Τότε είναι που ο Μωάμεθ σκαρφίζεται το μεγάλο στρατήγημα, με το οποίο θα περάσει τον στόλο του, και θα τον ρίξει μες τον Κεράτιο κόλπο.
«Ο Ξέρξης έκανε γεφύρι στη θάλασσα» γράφει ο Βυζαντινός ιστορικός Δούκας, «και πάνω σ' αυτό πέρασε τόσος στρατός σα να ήτανε ξηρά. Αυτός όμως ο νέος Αλέξανδρος (ο Μωάμεθ ο Πορθητής) έκανε θάλασσα τη γη και ωσάν να ήτανε κύματα οι πλσγιές, οδήγησε τα καράβια από το Βόσπορο πάνω από τις κορφές των βουνών.»
Οι φρουροί που βρίσκονταν στα τείχη της πολιτείας προς τον Κεράτιο κόλπο τρίβανε τα μάτια τους και δεν πιστεύανε, σαν είδανε να κατρακυλάει από τους λόφους ολόκληρη αρμάδα πάνω στην ξύλινη δίολκο.
Το πρωτάκουστο αυτό μαντάτο μαθεύτηκε αστραπή στην μπλοκαρισμένη πολιτεία.
Άρχοντες και λαός τρέχανε στα τείχη να δουν και να πιστέψουν. Και καθώς έβλεπαν τα καράβια του Μωάμεθ να λικνίζονται στα ήρεμα νερά του Κεράτιου, όλη τους η χαρά για τις θαλασσινές νίκες τους γίνηκε μεμιάς απελπισία.
Ήταν Κυριακή πρωί 22 του Απρίλη.
Και είναι η ιστορία που βεβαιώνει πως εκείνη την ημέρα χτύπησε νεκρώσιμα η καμπάνα της χιλιόχρονης αυτοκρατορίας του Βυζαντίου.
Κι ερχόμαστε στην ημερομηνία 27 του Μάη 1453
Ήταν Κυριακή. Ο Σουλτάνος καβάλησε το άλογό του», γράφει ο ιστορικός Δ. Φωτιάδης, «ξεκίνησε από τον Κεράτιο κόλπο και τράβηξε αργά ίσα με τη θάλασσα του Μαρμαρά, να δει τις ετοιμασίες που γίνηκαν, να γκαρδιώσει και να φανατίσει τα' ασκέρι του.
Σύγκαιρα πρόσταξε τους ντελάληδες που τον ακολουθούσαν να διαλαλήσουν πως έδινε το λεύτερο τρεις μέρες να διαγουμίσουν την πολιτεία, να σφάξουν και να σκλαβώσουν.»
«Οι Τούρκοι τελάληδες,» γράφει ο Μπάρμπαρο, (όπως αναφέρεται από τον ιστορικό Σλουμπερζέ) «φώναζαν:
Παιδιά του Μωάμεθ, γεια χαρά σας!
Μεθαύριο όλοι αυτοί οι γκιαούρηδες θα γίνουν σκλάβοι μας. Θα τους πουλήσουμε για ένα δουκάτο τον καθένα.
Τόσα θα είναι τα πλούτη που θ' αποχτήσουμε, που δεν θα ξέρουμε τι να τα κάνουμε. Με τα γένεια των παπάδων τους θα φτιάσουμε τριχιές για τα άλογα και τα σκυλιά μας.
Τις γυναίκες τους και τις κόρες τους θα τις απολαύσουμε. Ας πολεμήσουμε λοιπόν με καλή καρδιά για τη δόξα του Μωάμεθ».
Αυτές τις ημέρες, πριν από 550 χρόνια, στις 28 του Μάη 1453, ο Πορθητής πρόσταξε να βρεθούν όλοι στα πόστα που τους όρισε.
«Μήτε φωνές πια ακούγονταν, μήτε τουμπελέκια βάραγαν. Κι αυτή η σιωπή ήταν πιο εντυπωσιακή από το θόρυβο και τις φωταψίες των δύο προηγούμενων ημερών.
Πάγωνε τις ψυχές των πολιορκημένων, έμοιαζε καθώς η χαρακτηριστική γαλήνη πριν από το ξέσπασμα της καταιγίδας. Το απόγευμα πάψανε να χτυπάνε κι αυτές ακόμη οι λουμπάρδες, τα κανόνια δηλαδή».
Τότε στο παλάτι των Βλαχερνών συνάχτηκαν οι άρχοντες της Ρωμανίας και οι Φράγκοι αρχηγοί να πάρουν αποφάσεις.
Δεξιά από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο κάθισαν οι Βενετσιάνοι και αριστερά οι Γενοβέζοι. Κοινή στάθηκε η διαπίστωση πως λίγες πια ώρες τους χώριζαν από τον υπέρτατο αγώνα, που θα έκρινε την τύχη της πολιτείας, της Βασιλεύουσας Πόλης και τη δική τους μοίρα.
«Πολεμάμε - τους είπε τότε ο Κωνσταντίνος - για τα τέσσερα μεγαλύτερα αγαθά που υπάρχουν σε τούτον τον κόσμο: την πίστη μας, την πατρίδα μας, τους συγγενείς και τους φίλους μας.
Αν, σαν άντρες που είμαστε, πρέπει για καθένα απ' αυτά ν' αγωνιστούμε ως το θάνατο, τώρα χρειάζεται να πολεμήσουμε για όλα μαζί. Ας διώξουμε το φόβο από την καρδιά μας. Τούτη η πολιτεία είναι σκεπή για μας, καταφύγιο των Χριστιανών, ελπίδα και χαρά πάντων των Ελλήνων και καύχημα όλου του κόσμου.
Δεν χρειάζεται να σας πω πιότερα, σ' εμάς την εμπιστεύθηκε ο Θεός να τη σώσουμε από τα χέρια των απίστων».
«Ελπίδα και χαρά πάντων των Ελλήνων» ονόμαζε τη Βασιλεύουσα, λίγο πριν την Άλωση, ο Άγιος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος.
Ναι, ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, λίγο πριν σημάνουν οι καμπάνες για τον εσπερινό στην Αγία Σοφία, ονόμαζε την Βασιλεύουσα μπροστά στους άρχοντές της και τους Βενετσάνους και Γενοβέζους συμμάχους «ελπίδα και χαρά πάντων των Ελλήνων».
Και τελικά, πριν ξεκινήσουν για την τελευταία θεία Λειτουργία στη Μεγάλη του Χριστού εκκλησία, στην Αγία Σοφία, είπε ακόμη:
«Ας αγωνιστούμε όλοι μαζί για την ελευθερία, τη δόξα και τη μνήμη των ανθρώπων (...) Στεφάνια σας καρτεράνε στον Παράδεισο και στη γη θα μνημονεύονται τιμητικά τα ονόματά σας εις τους αιώνες των αιώνων».
Το δειλινό 28 Μαΐου, την ώρα που σήμανε ο εσπερινός, ξεκίνησαν πριν 562 χρόνια ο Αυτοκράτορας της Βασιλεύουσας, οι σύμμαχοι, οι άρχοντες κι ο λαός, όλοι για την Αγία Σοφία.
«Μπήκαν στην μεγάλη εκκλησία, την ωραιότερη του κόσμου, κι εκεί, αφού άκουσαν τη λειτουργία - την τελευταία που θ' αντηχούσε στη Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία - γονάτισαν και γύρεψαν, μάταια όμως, από το Θεό να σώσει την Βασιλεύουσα Πόλη από τα χέρια των Αγαρινών.» (Δ. Φωτιάδης)
Έπειτα, άμα βγήκε από το Ιερό ο παπάς κρατώντας το δισκοπότηρο με τα Άχραντα Μυστήρια, προχώρησε ο Κωνσταντίνος και μετάλαβε και αμέσως τράβηξε στο πόστο του στου Αγίου Ρωμανού την Πύλη, απέναντι ακριβώς από το στρατηγείο του Πορθητή.
Κι ήταν ακόμη νύχτα. «Ύστερη νυχτιά, (όπως λέει ο Δ. Σολωμός) που ολονυχτίς ανέβαινε η δέηση, το λιβάνι».
Και δεν είχε τελειώσει του λαού η Αγία Μετάληψη όταν ακούστηκε η τρομερή κραυγή!
«Εάλω η Πόλις! Η Βασιλεύουσα Πόλις εάλω!»
Ωστόσο «Ουκ εάλω η Βασιλεύουσα ψυχή των Ελλήνων» Ν. Βρεττάκος
Ναι, δεν αλώθηκε ποτέ η αρχαία ψυχή των Ελλήνων, και η βυζαντινή ψυχή των Ελλήνων.
Φίλτατο ακροατήριο,
Το Βυζάντιο επιζεί στόν οπου γης Ελληνισμό. Προσέτι ιδιαίτερα ζει στο Μυστρά! Και κάθε 29 Μαΐου στο μητροπολιτικό ναό του Αγίου Δημητρίου συνεχίζεται η Θεία Λειτουργία, μεταδίδεται η Αγία Μετάληψη, που διακόπηκε στην Αγία Σοφία.
Όρκος. Όρκος - διαβεβαίωση δηλαδή, τη Πέμπτη 29 Μαΐου το πρωί, όλοι στο Μυστρά, στη Θεία Λειτουργία, όπου κατευθείαν από την Αγία Σοφία θα προσφέρεται η Θεία Κοινωνία, των Αχράντων μυστηρίων της Πίστεως καί της Πατρίδας.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 02:44
Εκπαιδευτικοί που δεν κατάφεραν να εκλεγούν βουλευτές επιστρέφουν στις θέσεις τους
Σύμφωνα με έγγραφο υπογεγραμμένο από τον αναπληρωτή υπουργό Παιδείας, Τάσο Κουράκη, όσοι εκπαιδευτικοί κατέβηκαν ως υποψήφιοι βουλευτές και δεν κατάφεραν να εκλεγούν, επιστρέφουν στο αξίωμα που κατείχαν.Σχετικά με την επάνοδο στην υπηρεσία εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης οι οποίοι παραιτήθηκαν υποχρεωτικά, προκειμένου να ανακηρυχθούν
υποψήφιοι στις Βουλευτικές εκλογές, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 30 του Π.Δ. 26/2012 ( ΦΕΚ 57 τ. Α΄/ 15-3-2012 ) σας γνωρίζουμε ότι οι ανωτέρω εκπαιδευτικοί που δεν εξελέγησαν επανέρχονται αυτοδίκαια στην ενεργό υπηρεσία, στη θέση από την οποία είχαν παραιτηθεί, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 του Ν.3231/2004 ( ΦΕΚ 45 τ.Α΄/11-2-2004 ) καθώς και στο αξίωμα που κατείχαν πριν υποβάλλουν αίτηση παραίτησης.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 02:43
Χορευτική Ομάδα Ελένη Γαντζούδη - Μεσολόγγι 2015 video
Η Χορευτική Ομάδα του σχολείου στην εκδήλωση "Ας χορέψουμε στην πόλη με την πόλη για την πόλη", στις 14 Μαΐου 2015 στο Μεσολόγγι.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 02:40
Η αιματοβαμμένη ιστορία των Σταυροφοριών
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών οι Σταυροφορίες έχουν γίνει μια από τις πιο δυναμικές περιοχές ιστορικής έρευνας. Για ποιο λόγο ξεκίνησαν; Ποια ήταν τα κίνητρα; Πόσο διήρκεσαν και τι αποτελέσματα είχαν; Τα ερωτήματα είναι πολλά και τα ιστορικά γεγονότα που πλαισιώνουν αυτή την «ιδιόμορφη»περίοδο ακόμα περισσότερα.
Η καταπάτηση των Αγίων Τόπων από τους Μουσουλμάνους Σελτζούκους Τούρκους το 1078, ήταν η αφορμή της πρώτης Σταυροφορίας. Οι Σελτζούκοι απαγόρευαν την είσοδο στους προσκυνητές των χριστιανικών εθνών της Δύσης, γεγονός που τελικά δεν έμεινε ατιμώρητο. Οι κίνδυνοι ήταν πολλοί σε κάθε προσπάθεια προσέγγισης των Αγίων Τόπων από
τους πιστούς με αποτέλεσμα να ξεκινήσει η μεγαλύτερη αιματοχυσία στα χρόνια του Μεσαίωνα που διήρκεσε 200 χρόνια.
Η καταπάτηση των Αγίων Τόπων από τους Μουσουλμάνους Σελτζούκους Τούρκους το 1078, ήταν η αφορμή της πρώτης Σταυροφορίας. Οι Σελτζούκοι απαγόρευαν την είσοδο στους προσκυνητές των χριστιανικών εθνών της Δύσης, γεγονός που τελικά δεν έμεινε ατιμώρητο. Οι κίνδυνοι ήταν πολλοί σε κάθε προσπάθεια προσέγγισης των Αγίων Τόπων από
τους πιστούς με αποτέλεσμα να ξεκινήσει η μεγαλύτερη αιματοχυσία στα χρόνια του Μεσαίωνα που διήρκεσε 200 χρόνια.
Το συμβούλιο της Clermont και η άφιξη του πάπα Ουρβανού ΙΙ. Πίνακας από την Bibliothèque Nationale / Bridgeman Images
Το «παρασκήνιο» πριν από την έναρξη των Σταυροφοριών
Μέχρι το τέλος του 11ου αιώνα, η Δυτική Ευρώπη είχε αναδειχθεί ως μια σημαντική δύναμη, αν και υστερούσε από άλλους πολιτισμούς της Μεσογείου, δηλαδή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Ισλαμικής αυτοκρατορίας της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Το Βυζάντιο όμως, έχανε σημαντικό έδαφος με την εισβολή των Σελτζούκων Τούρκων, οι οποίοι νίκησαν το βυζαντινό στρατό στη μάχη του Μαντζικέρτ το 1071. Μετά από χρόνια χάους και εμφυλίου πολέμου την γενική αρχηγεία του βυζαντινού θρόνου κατέλαβε το 1081 ο Αλέξιος Κομνηνός, γνωστός στην ιστορία ως Αυτοκράτορας Αλέξιος Α”. Το 1095 ο Αλέξιος έστειλε απεσταλμένους στον πάπα Ουρβανό ΙΙ ζητώντας μισθοφορικά στρατεύματα από τη Δύση για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής. Αν και οι σχέσεις μεταξύ Χριστιανών στην Ανατολή και τη Δύση ήταν τεταμένες για μεγάλο διάστημα, το αίτημα του Αλέξιου ήρθε σε μια στιγμή που η κατάσταση έδειχνε ότι βελτιωνόταν.
Τον Νοέμβριο του 1095, στο Συμβούλιο της Κλερμόντ στη νότια Γαλλία, ο Πάπας κάλεσε τους Δυτικούς Χριστιανούς να πάρουν τα όπλα, προκειμένου να βοηθήσουν τους Βυζαντινούς στην ανακατάληψη των Αγίων Τόπων από τον μουσουλμανικό έλεγχο. Ο πάπας συνάντησε μεγάλη ανταπόκριση τόσο από τα χαμηλότερα στρώματα της στρατιωτικής ελίτ (που θα διαμόρφωνε μια νέα τάξη ιπποτών), όσο και από απλούς πολίτες που ήταν αποφασισμένοι να φορέσουν την στολή με τον κόκκινο σταυρό.
Η πρώτη Σταυροφορία (1096-1099)
Τέσσερις στρατιές Σταυροφόρων σχηματίστηκαν από τα στρατεύματα διαφόρων περιοχών της Δυτικής Ευρώπης, με επικεφαλής τον Ρεϋμόνδο του Σαιν Ζιλ,τον Γοδεφρείδο του Μπουιγιόν, τον Ούγο του Βερμαντουά και τον Βοϊμόνδο Α” της Αντιόχειας, που είχαν τοποθετηθεί με σκοπό να αναχωρήσουν για το Βυζάντιο, τον Αύγουστο του 1096.
Μια λιγότερο οργανωμένη ομάδα ιπποτών γνωστή ως «Σταυροφορία του Λαού» δημιουργήθηκε ύστερα από εντολή ενός δημοφιλούς ιεροκήρυκα, που έγινε γνωστός ως «Πέτρος ο Ερημίτης». Η Σταυροφόροι του Λαού έδρασαν βίαια περνώντας μέσα από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία σκορπώντας το θάνατο και παραβλέποντας τις εντολές του Αλέξιου που ζητούσε να περιμένουν και τους υπόλοιπους Σταυροφόρους που θα περνούσαν τον Βόσπορο στις αρχές Αυγούστου. Στην πρώτη μεγάλη σύγκρουση μεταξύ Σταυροφόρων και Μουσουλμάνων, οι τουρκικές δυνάμεις συνθλίβονται από την εισβολή των Ευρωπαίων στην Απάμεια την Κιβωτό. Μια άλλη ομάδα Σταυροφόρων, με επικεφαλής τον περιβόητο κόμη Emicho, πραγματοποίησε μια σειρά από σφαγές Εβραίων σε διάφορες πόλεις στη Ρηνανία το 1096, προκαλώντας οργή και μια σοβαρή κρίση στις σχέσεις Εβραίων και Χριστιανών.
Όταν οι τέσσερις κύριες στρατιές των Σταυροφόρων έφτασαν στην Κωνσταντινούπολη, ο Αλέξιος επέμεινε ότι οι επικεφαλής του έπρεπε δώσουν όρκο πίστης σ “αυτόν και να αναγνωρίσουν την εξουσία του πάνω σε οποιαδήποτε γη ανέκτησε από τους Τούρκους, καθώς και οποιοδήποτε άλλο έδαφος θα μπορούσε να κατακτήσει. Ο μόνος που αντέδρασε ήταν ο Βοϊμόνδος. Τον Μάιο του 1097, οι Σταυροφόροι και οι βυζαντινοί τους σύμμαχοι επιτέθηκαν στη Νικαία (σημερινό Iznik, Τουρκία), την πρωτεύουσα των Σελτζούκων στην Ανατολία. Η πόλη παραδόθηκε στα τέλη Ιουνίου.
Παρά την επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ των Σταυροφόρων και των Βυζαντινών ηγετών, οι ενωμένες τους δυνάμεις συνέχισαν την επέλαση στην Ανατολία, καταλαμβάνοντας την μεγάλη συριακή πόλη της Αντιόχειας, τον Ιούνιο του 1098. Μετά από εσωτερικές διαμάχες για τον έλεγχο της Αντιοχείας, οι Σταυροφόροι άρχισαν την πορεία τους προς την Ιερουσαλήμ, που τότε είχε καταληφθεί από το αιγυπτιακό χαλιφάτο των Φατμιδών. Αυτοί ως Σιίτες μουσουλμάνοι ήταν εχθροί των Σουνιτών Σελτζούκων Τούρκων. Κατασκηνώνοντας έξω από την Ιερουσαλήμ ανάγκασαν τον διοικητή της πολιορκημένης πόλης να παραδοθεί. Παρά τις διαβεβαιώσεις για ασφάλεια του πρίγκιπα της Γαλιλαίας Τάνγκρεντ οι Σταυροφόροι σφάγιασαν αμέτρητες γυναίκες και παιδιά κατά την είσοδο τους στην πόλη.
Η δεύτερη Σταυροφορία ξεκίνησε το 1147 με επικεφαλής τον βασιλιά Λουδοβίκο Ζ της Γαλλίας και τον βασιλιά Κονράδο ΙΙΙ της Γερμανίας.Το 1144, ο σουλτάνος των Σελτζούκων, στρατηγός Ζενγκί, κυβερνήτης της Μοσούλης, κατέλαβε την Έδεσσα, με αποτέλεσμα την απώλεια του βορειότερου τμήματος του κράτους των Σταυροφόρων
Η δεύτερη Σταυροφορία (1147-1149). Η ήττα των Χριστιανών
Έχοντας επιτύχει το στόχο τους σε ένα απροσδόκητα σύντομο χρονικό διάστημα, πολλοί από τους Σταυροφόρους αναχώρησαν για την πατρίδα τους. Θέλοντας όμως να επιτηρούν τις κατακτημένες περιοχές κάποιοι εγκαταστάθηκαν σε τέσσερις μεγάλους δυτικούς οικισμούς ή κράτη των Σταυροφόρων όπως η Αντιόχεια, η Ιερουσαλήμ, η Έδεσσα και η Τρίπολη. Τα κράτη φρουρούνταν από τεράστια κάστρα και έτσι κατάφεραν να κρατήσουν το πάνω χέρι μέχρι το 1130, όταν οι μουσουλμανικές δυνάμεις άρχισαν να κερδίζουν έδαφος στον δικό τους ιερό πόλεμο κατά των Χριστιανών, τους οποίους ονόμαζαν «Φράγκους».
Τα νέα για την κατάληψη της Έδεσσας κονητοποίησαν την Ευρώπη και σύντομα οι χριστιανικές αρχές στη Δύση πήραν την απόφαση για μια δεύτερη Σταυροφορία. Επικεφαλής ήταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος Ζ της Γαλλίας και ο βασιλιάς Κονράδος Γ” της Γερμανίας. Η δεύτερη Σταυροφορία ξεκίνησε το 1147. Τον Οκτώβριο εκείνου του έτους οι Τούρκοι συνθλίβονται από τις δυνάμεις του βασιλιά Κονράδου στο Δορύλαιο, μέρος όπου είχε σημειωθεί μια μεγάλη νίκη κατά την πρώτη Σταυροφορία. Έπειτα οι δυο επικεφαλής μάζεψαν τα στρατεύματα τους στην Ιερουσαλήμ και αποφάσισαν να επιτεθούν σε ένα συριακό προπύργιο της Δαμασκού με στρατό 50.000 Σταυροφόρων. Προηγουμένως, ο θετικά διακείμενος προς τους «Φράγκους» ηγεμόνας της Δαμασκού, αναγκάστηκε να ζητήσει τη βοήθεια του Νουρ Αλ Ντίν διαδόχου του Ζενγκί στη Μοσούλη. Οι ενωμένες μουσουλμανικές δυνάμεις χάρισαν μια συντριπτική ήττα κατά των Σταυροφόρων και έτσι η Δαμασκός προστέθηκε στην αυτοκρατορία του Αλ Ντίν κλείνοντας με αυτό τον τρόπο τη δεύτερη Σταυροφορία.
"ΤΟ ΗΞΕΡΕΣ; Ένα λαϊκό κίνημα γνωστό ως «Σταυροφορία των Παιδιών» (1212), από παιδιά, εφήβους,γυναίκες και ηλικιωμένους βάδισε όλη τη διαδρομή από τη Ρηνανία στην Ιταλία πίσω από ένα νεαρό άνδρα που ονομαζόταν Νικόλαος, ο οποίος ισχυριζόταν ότι είχε λάβει τη θεία Εντολή για την πορεία προς τους Αγίους Τόπους"
Η τρίτη Σταυροφορία (1189-1192). Ο Ριχάρδος τον Λεοντόκαρδος πλησιάζει την Ιερουσαλήμ
Μετά από πολλές προσπάθειες των Σταυροφόρων της Ιερουσαλήμ για να καταλάβουν την Αίγυπτο οι δυνάμεις του Νουρ Αλ Ντίν με επικεφαλής τον στρατηγό Σιρκούχ και τον ανιψιό του, Σαλαντίν, κατέλαβαν το Κάιρο το 1169 και ανάγκασαν τον στρατό των Σταυροφόρων να εγκαταλείψει. Μετά τον θάνατο του στρατηγού Σιρκούχ, ο ανιψιός του, Σαλαντίν, ξεκίνησε μια κατακτητική εκστρατεία που επιταχύνθηκε μετά το θάνατο του Νουρ Αλ Ντίν το 1174. Το 1187, ο Σαλαντίν ξεκίνησε μια μεγάλη εκστρατεία κατά του Βασιλείου των Σταυροφόρων της Ιερουσαλήμ. Τα στρατεύματά του κατέστρεψαν σχεδόν το χριστιανικό στρατό στη μάχη του Χατίν, λαμβάνοντας την πόλη μαζί με ένα μεγάλο μέρος της επικράτειας. Η οργή μέσα από αυτές τις ήττες ενέπνευσαν την τρίτη Σταυροφορία. Είχε επικεφαλής τον Φρειδερίκο Μπαρμπαρόσα, ο οποίος πνίγηκε στην Ανατολία πριν το στράτευμά του φτάσει στη Συρία, τον βασιλιά Φίλιππο Β της Γαλλίας και τον βασιλιά Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο. Τον Σεπτέμβριο 1191, οι δυνάμεις του Ριχάρδου νίκησαν τα στρατεύματα του Σαλαντίν στη μάχη της Αρσούφ, όπου ήταν η μόνη αληθινή μάχη της Τρίτης Σταυροφορίας.
Από την ανακατάληψη της πόλης Γιάφα, ο Ριχάρδος απεκατέστησε τον χριστιανικό έλεγχο της περιοχής και πλησίασε την Ιερουσαλήμ, αν και αρνήθηκε να πολιορκήσει την πόλη. Τον Σεπτέμβριο 1192, ο Ριχάρδος και ο Σαλαντίν υπέγραψαν συνθήκη ειρήνης που απεκατέστησε το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ, χωρίς όμως την πόλη της Ιερουσαλήμ. Έτσι έληξε η Τρίτη Σταυροφορία.
Η τέταρτη Σταυροφορία (1198-1229) και η αρχή του τέλους για τη χριστιανική Κωνσταντινούπολη
Σε απάντηση οι Σταυροφόροι επιτέθηκαν στην Κωνσταντινούπολη κλείνοντας την τέταρτη Σταυροφορία με την κατάκτηση και τη λεηλασία της βυζαντινής πρωτεύουσας. Ήταν μια μαύρη σελίδα της ιστορίας και ένα καθοριστικό χτύπημα που αποδυνάμωσε την πόλη-σύμβολο. Το υπόλοιπο του 13ου αιώνα κύλισε με Σταυροφορίες που δεν είχαν σαν σκοπό την ανατροπή των μουσουλμανικών δυνάμεων από τους Άγιους Τόπους.
Η Σταυροφορία των Αλβιγηνών (1208-1229), έγινε με σκοπό να ξεριζωθούν οι αιρετικοί «Καθαροί» ή Αλβιγηνοί που αποτελούσαν μια χριστιανική αίρεση της Γαλλίας. Στη συνέχεια η Βαλτική Σταυροφορία (1211-1225) έγινε προκειμένου να υποταχθούν οι ειδωλολάτρες στην Τρανσυλβανία. Η πέμπτη Σταυροφορία που έγινε πριν από το θάνατο του πάπα Ιννοκέντιου Γ” το 1216, οι Σταυροφόροι επιτέθηκαν στην Αίγυπτο από ξηρά και θάλασσα αλλά τελικά υποτάχθηκαν στους μουσουλμάνους υπερασπιστές με επικεφαλής τον ανιψιό του Σαλαντίν, Αλ Μαλίκ αλ-Καμίλ, στο 1221. Το 1229 στη μάχη που έμεινε γνωστή ως έκτη Σταυροφορία ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β “πέτυχε την ειρηνική μεταβίβαση της Ιερουσαλήμ στους Σταυροφόρους μέσω διαπραγματεύσεων με τον Αλ-Καμίλ. Η συνθήκη ειρήνης έληξε μια δεκαετία αργότερα και οι Μουσουλμάνοι ανέκτησε ξανά τον έλεγχο της Ιερουσαλήμ.
Το τέλος των Σταυροφοριών
Μετά το τέλος του 130υ αιώνα, οι ομάδες των Σταυροφόρων προσπάθησαν να κερδίσουν έδαφος στους Αγίους Τόπους μέσω βραχύβιων επιδρομών που αποδείχθηκαν κάτι περισσότερο από μια απλή ενόχληση στους μουσουλμάνους ηγεμόνες της περιοχής. Η έβδομη Σταυροφορία (1239-1241), με επικεφαλής τον Θεοβάλδο Δ” της Καμπανίας, είχε ως αποτέλεσμα την ανακατάληψη της Ιερουσαλήμ αν και το 1244 την έχασε ξανά. Το 1249, ο βασιλιάς Λουδοβίκος Θ” της Γαλλίας οδήγησε την έβδομη Σταυροφορία εναντίον της Αιγύπτου, η οποία έληξε με την ήττα στο Μανσούρα το επόμενο έτος.
Καθώς οι Σταυροφόροι αγωνιζόντουσαν ακόμα ενεργά , μια νέα δυναστεία γνωστή ως «Δυναστεία των Μαμελούκων», που καταγόταν από πρώην δούλους του σουλτάνου, ανέλαβε την εξουσία στην Αίγυπτο. Το 1260 οι Μαμελούκοι κατάφεραν να σταματήσουν την επέλαση των Μογγόλων από την Παλαιστίνη και τις εισβολές ξένων δυνάμεων με αρχηγό τον θρυλικό Τζένγκις Χαν και τους απογόνους του που είχαν προκύψει ως πιθανοί σύμμαχοi για τους χριστιανούς της περιοχής. Κάτω από τον ανελέητο ζυγό του σουλτάνου Μπαϊμπάρ, οι Μαμελούκοι κατέλαβαν την Αντιόχεια το 1268 προτρέποντας τον Λουδοβίκο Θ” για μια ακόμα Σταυροφορία η οποία έληξε με τον θάνατο του στην Αφρική.
Ένας νέος σουλτάνος των Μαμελούκων, ο Καλαούμ, κατάφερε να νικήσει τους Μογγόλους μέχρι το τέλος του 1281 και έστρεψε άμεσα την προσοχή του στους Σταυροφόρους, καταλαμβάνοντας την Τρίπολη το 1289. Αυτή που θεωρείται ως τελευταία Σταυροφορία ήταν ουσιαστικά ένας στόλος από τη Βενετία και την Αραγονία όπου κατέφτασε για να υπερασπιστεί ότι κομμάτι γης είχε απομείνει από τις Σταυροφορίες το 1290. Το επόμενο έτος ο διάδοχος του Καλαούμ, βάδισε με ένα τεράστιο στρατό ενάντια στο παράκτιο λιμάνι της Άκρας,που ήταν πρωτεύουσα των Σταυροφόρων από τα τέλη της τρίτης Σταυροφορίας.
Μετά από μόλις εφτά εβδομάδες η Άκρα παραδόθηκε κλείνοντας οριστικά τις Σταυροφορίες στους Αγίους Τόπους μετά από σχεδόν δύο αιώνες. Αν και η Εκκλησία οργάνωσε μικρότερες Σταυροφορίες με περιορισμένους στόχους το 1291 -κυρίως στρατιωτικές εκστρατείες με στόχο την απομάκρυνση των Μουσουλμάνων από την κατακτημένη περιοχή, οι προσπάθειες εγκαταλείφθηκαν οριστικά μετά τον 16ο αιώνα με την άνοδο της Μεταρρύθμισης.
Το «παρασκήνιο» πριν από την έναρξη των Σταυροφοριών
Μέχρι το τέλος του 11ου αιώνα, η Δυτική Ευρώπη είχε αναδειχθεί ως μια σημαντική δύναμη, αν και υστερούσε από άλλους πολιτισμούς της Μεσογείου, δηλαδή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Ισλαμικής αυτοκρατορίας της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής. Το Βυζάντιο όμως, έχανε σημαντικό έδαφος με την εισβολή των Σελτζούκων Τούρκων, οι οποίοι νίκησαν το βυζαντινό στρατό στη μάχη του Μαντζικέρτ το 1071. Μετά από χρόνια χάους και εμφυλίου πολέμου την γενική αρχηγεία του βυζαντινού θρόνου κατέλαβε το 1081 ο Αλέξιος Κομνηνός, γνωστός στην ιστορία ως Αυτοκράτορας Αλέξιος Α”. Το 1095 ο Αλέξιος έστειλε απεσταλμένους στον πάπα Ουρβανό ΙΙ ζητώντας μισθοφορικά στρατεύματα από τη Δύση για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής. Αν και οι σχέσεις μεταξύ Χριστιανών στην Ανατολή και τη Δύση ήταν τεταμένες για μεγάλο διάστημα, το αίτημα του Αλέξιου ήρθε σε μια στιγμή που η κατάσταση έδειχνε ότι βελτιωνόταν.
Τον Νοέμβριο του 1095, στο Συμβούλιο της Κλερμόντ στη νότια Γαλλία, ο Πάπας κάλεσε τους Δυτικούς Χριστιανούς να πάρουν τα όπλα, προκειμένου να βοηθήσουν τους Βυζαντινούς στην ανακατάληψη των Αγίων Τόπων από τον μουσουλμανικό έλεγχο. Ο πάπας συνάντησε μεγάλη ανταπόκριση τόσο από τα χαμηλότερα στρώματα της στρατιωτικής ελίτ (που θα διαμόρφωνε μια νέα τάξη ιπποτών), όσο και από απλούς πολίτες που ήταν αποφασισμένοι να φορέσουν την στολή με τον κόκκινο σταυρό.
Η πρώτη Σταυροφορία (1096-1099)
Τέσσερις στρατιές Σταυροφόρων σχηματίστηκαν από τα στρατεύματα διαφόρων περιοχών της Δυτικής Ευρώπης, με επικεφαλής τον Ρεϋμόνδο του Σαιν Ζιλ,τον Γοδεφρείδο του Μπουιγιόν, τον Ούγο του Βερμαντουά και τον Βοϊμόνδο Α” της Αντιόχειας, που είχαν τοποθετηθεί με σκοπό να αναχωρήσουν για το Βυζάντιο, τον Αύγουστο του 1096.
Μια λιγότερο οργανωμένη ομάδα ιπποτών γνωστή ως «Σταυροφορία του Λαού» δημιουργήθηκε ύστερα από εντολή ενός δημοφιλούς ιεροκήρυκα, που έγινε γνωστός ως «Πέτρος ο Ερημίτης». Η Σταυροφόροι του Λαού έδρασαν βίαια περνώντας μέσα από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία σκορπώντας το θάνατο και παραβλέποντας τις εντολές του Αλέξιου που ζητούσε να περιμένουν και τους υπόλοιπους Σταυροφόρους που θα περνούσαν τον Βόσπορο στις αρχές Αυγούστου. Στην πρώτη μεγάλη σύγκρουση μεταξύ Σταυροφόρων και Μουσουλμάνων, οι τουρκικές δυνάμεις συνθλίβονται από την εισβολή των Ευρωπαίων στην Απάμεια την Κιβωτό. Μια άλλη ομάδα Σταυροφόρων, με επικεφαλής τον περιβόητο κόμη Emicho, πραγματοποίησε μια σειρά από σφαγές Εβραίων σε διάφορες πόλεις στη Ρηνανία το 1096, προκαλώντας οργή και μια σοβαρή κρίση στις σχέσεις Εβραίων και Χριστιανών.
Όταν οι τέσσερις κύριες στρατιές των Σταυροφόρων έφτασαν στην Κωνσταντινούπολη, ο Αλέξιος επέμεινε ότι οι επικεφαλής του έπρεπε δώσουν όρκο πίστης σ “αυτόν και να αναγνωρίσουν την εξουσία του πάνω σε οποιαδήποτε γη ανέκτησε από τους Τούρκους, καθώς και οποιοδήποτε άλλο έδαφος θα μπορούσε να κατακτήσει. Ο μόνος που αντέδρασε ήταν ο Βοϊμόνδος. Τον Μάιο του 1097, οι Σταυροφόροι και οι βυζαντινοί τους σύμμαχοι επιτέθηκαν στη Νικαία (σημερινό Iznik, Τουρκία), την πρωτεύουσα των Σελτζούκων στην Ανατολία. Η πόλη παραδόθηκε στα τέλη Ιουνίου.
Παρά την επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ των Σταυροφόρων και των Βυζαντινών ηγετών, οι ενωμένες τους δυνάμεις συνέχισαν την επέλαση στην Ανατολία, καταλαμβάνοντας την μεγάλη συριακή πόλη της Αντιόχειας, τον Ιούνιο του 1098. Μετά από εσωτερικές διαμάχες για τον έλεγχο της Αντιοχείας, οι Σταυροφόροι άρχισαν την πορεία τους προς την Ιερουσαλήμ, που τότε είχε καταληφθεί από το αιγυπτιακό χαλιφάτο των Φατμιδών. Αυτοί ως Σιίτες μουσουλμάνοι ήταν εχθροί των Σουνιτών Σελτζούκων Τούρκων. Κατασκηνώνοντας έξω από την Ιερουσαλήμ ανάγκασαν τον διοικητή της πολιορκημένης πόλης να παραδοθεί. Παρά τις διαβεβαιώσεις για ασφάλεια του πρίγκιπα της Γαλιλαίας Τάνγκρεντ οι Σταυροφόροι σφάγιασαν αμέτρητες γυναίκες και παιδιά κατά την είσοδο τους στην πόλη.
Η δεύτερη Σταυροφορία ξεκίνησε το 1147 με επικεφαλής τον βασιλιά Λουδοβίκο Ζ της Γαλλίας και τον βασιλιά Κονράδο ΙΙΙ της Γερμανίας.Το 1144, ο σουλτάνος των Σελτζούκων, στρατηγός Ζενγκί, κυβερνήτης της Μοσούλης, κατέλαβε την Έδεσσα, με αποτέλεσμα την απώλεια του βορειότερου τμήματος του κράτους των Σταυροφόρων
Η δεύτερη Σταυροφορία (1147-1149). Η ήττα των Χριστιανών
Έχοντας επιτύχει το στόχο τους σε ένα απροσδόκητα σύντομο χρονικό διάστημα, πολλοί από τους Σταυροφόρους αναχώρησαν για την πατρίδα τους. Θέλοντας όμως να επιτηρούν τις κατακτημένες περιοχές κάποιοι εγκαταστάθηκαν σε τέσσερις μεγάλους δυτικούς οικισμούς ή κράτη των Σταυροφόρων όπως η Αντιόχεια, η Ιερουσαλήμ, η Έδεσσα και η Τρίπολη. Τα κράτη φρουρούνταν από τεράστια κάστρα και έτσι κατάφεραν να κρατήσουν το πάνω χέρι μέχρι το 1130, όταν οι μουσουλμανικές δυνάμεις άρχισαν να κερδίζουν έδαφος στον δικό τους ιερό πόλεμο κατά των Χριστιανών, τους οποίους ονόμαζαν «Φράγκους».
Τα νέα για την κατάληψη της Έδεσσας κονητοποίησαν την Ευρώπη και σύντομα οι χριστιανικές αρχές στη Δύση πήραν την απόφαση για μια δεύτερη Σταυροφορία. Επικεφαλής ήταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος Ζ της Γαλλίας και ο βασιλιάς Κονράδος Γ” της Γερμανίας. Η δεύτερη Σταυροφορία ξεκίνησε το 1147. Τον Οκτώβριο εκείνου του έτους οι Τούρκοι συνθλίβονται από τις δυνάμεις του βασιλιά Κονράδου στο Δορύλαιο, μέρος όπου είχε σημειωθεί μια μεγάλη νίκη κατά την πρώτη Σταυροφορία. Έπειτα οι δυο επικεφαλής μάζεψαν τα στρατεύματα τους στην Ιερουσαλήμ και αποφάσισαν να επιτεθούν σε ένα συριακό προπύργιο της Δαμασκού με στρατό 50.000 Σταυροφόρων. Προηγουμένως, ο θετικά διακείμενος προς τους «Φράγκους» ηγεμόνας της Δαμασκού, αναγκάστηκε να ζητήσει τη βοήθεια του Νουρ Αλ Ντίν διαδόχου του Ζενγκί στη Μοσούλη. Οι ενωμένες μουσουλμανικές δυνάμεις χάρισαν μια συντριπτική ήττα κατά των Σταυροφόρων και έτσι η Δαμασκός προστέθηκε στην αυτοκρατορία του Αλ Ντίν κλείνοντας με αυτό τον τρόπο τη δεύτερη Σταυροφορία.
"ΤΟ ΗΞΕΡΕΣ; Ένα λαϊκό κίνημα γνωστό ως «Σταυροφορία των Παιδιών» (1212), από παιδιά, εφήβους,γυναίκες και ηλικιωμένους βάδισε όλη τη διαδρομή από τη Ρηνανία στην Ιταλία πίσω από ένα νεαρό άνδρα που ονομαζόταν Νικόλαος, ο οποίος ισχυριζόταν ότι είχε λάβει τη θεία Εντολή για την πορεία προς τους Αγίους Τόπους"
Η τρίτη Σταυροφορία (1189-1192). Ο Ριχάρδος τον Λεοντόκαρδος πλησιάζει την Ιερουσαλήμ
Μετά από πολλές προσπάθειες των Σταυροφόρων της Ιερουσαλήμ για να καταλάβουν την Αίγυπτο οι δυνάμεις του Νουρ Αλ Ντίν με επικεφαλής τον στρατηγό Σιρκούχ και τον ανιψιό του, Σαλαντίν, κατέλαβαν το Κάιρο το 1169 και ανάγκασαν τον στρατό των Σταυροφόρων να εγκαταλείψει. Μετά τον θάνατο του στρατηγού Σιρκούχ, ο ανιψιός του, Σαλαντίν, ξεκίνησε μια κατακτητική εκστρατεία που επιταχύνθηκε μετά το θάνατο του Νουρ Αλ Ντίν το 1174. Το 1187, ο Σαλαντίν ξεκίνησε μια μεγάλη εκστρατεία κατά του Βασιλείου των Σταυροφόρων της Ιερουσαλήμ. Τα στρατεύματά του κατέστρεψαν σχεδόν το χριστιανικό στρατό στη μάχη του Χατίν, λαμβάνοντας την πόλη μαζί με ένα μεγάλο μέρος της επικράτειας. Η οργή μέσα από αυτές τις ήττες ενέπνευσαν την τρίτη Σταυροφορία. Είχε επικεφαλής τον Φρειδερίκο Μπαρμπαρόσα, ο οποίος πνίγηκε στην Ανατολία πριν το στράτευμά του φτάσει στη Συρία, τον βασιλιά Φίλιππο Β της Γαλλίας και τον βασιλιά Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο. Τον Σεπτέμβριο 1191, οι δυνάμεις του Ριχάρδου νίκησαν τα στρατεύματα του Σαλαντίν στη μάχη της Αρσούφ, όπου ήταν η μόνη αληθινή μάχη της Τρίτης Σταυροφορίας.
Από την ανακατάληψη της πόλης Γιάφα, ο Ριχάρδος απεκατέστησε τον χριστιανικό έλεγχο της περιοχής και πλησίασε την Ιερουσαλήμ, αν και αρνήθηκε να πολιορκήσει την πόλη. Τον Σεπτέμβριο 1192, ο Ριχάρδος και ο Σαλαντίν υπέγραψαν συνθήκη ειρήνης που απεκατέστησε το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ, χωρίς όμως την πόλη της Ιερουσαλήμ. Έτσι έληξε η Τρίτη Σταυροφορία.
Η τέταρτη Σταυροφορία (1198-1229) και η αρχή του τέλους για τη χριστιανική Κωνσταντινούπολη
Σε απάντηση οι Σταυροφόροι επιτέθηκαν στην Κωνσταντινούπολη κλείνοντας την τέταρτη Σταυροφορία με την κατάκτηση και τη λεηλασία της βυζαντινής πρωτεύουσας. Ήταν μια μαύρη σελίδα της ιστορίας και ένα καθοριστικό χτύπημα που αποδυνάμωσε την πόλη-σύμβολο. Το υπόλοιπο του 13ου αιώνα κύλισε με Σταυροφορίες που δεν είχαν σαν σκοπό την ανατροπή των μουσουλμανικών δυνάμεων από τους Άγιους Τόπους.
Η Σταυροφορία των Αλβιγηνών (1208-1229), έγινε με σκοπό να ξεριζωθούν οι αιρετικοί «Καθαροί» ή Αλβιγηνοί που αποτελούσαν μια χριστιανική αίρεση της Γαλλίας. Στη συνέχεια η Βαλτική Σταυροφορία (1211-1225) έγινε προκειμένου να υποταχθούν οι ειδωλολάτρες στην Τρανσυλβανία. Η πέμπτη Σταυροφορία που έγινε πριν από το θάνατο του πάπα Ιννοκέντιου Γ” το 1216, οι Σταυροφόροι επιτέθηκαν στην Αίγυπτο από ξηρά και θάλασσα αλλά τελικά υποτάχθηκαν στους μουσουλμάνους υπερασπιστές με επικεφαλής τον ανιψιό του Σαλαντίν, Αλ Μαλίκ αλ-Καμίλ, στο 1221. Το 1229 στη μάχη που έμεινε γνωστή ως έκτη Σταυροφορία ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β “πέτυχε την ειρηνική μεταβίβαση της Ιερουσαλήμ στους Σταυροφόρους μέσω διαπραγματεύσεων με τον Αλ-Καμίλ. Η συνθήκη ειρήνης έληξε μια δεκαετία αργότερα και οι Μουσουλμάνοι ανέκτησε ξανά τον έλεγχο της Ιερουσαλήμ.
Το τέλος των Σταυροφοριών
Μετά το τέλος του 130υ αιώνα, οι ομάδες των Σταυροφόρων προσπάθησαν να κερδίσουν έδαφος στους Αγίους Τόπους μέσω βραχύβιων επιδρομών που αποδείχθηκαν κάτι περισσότερο από μια απλή ενόχληση στους μουσουλμάνους ηγεμόνες της περιοχής. Η έβδομη Σταυροφορία (1239-1241), με επικεφαλής τον Θεοβάλδο Δ” της Καμπανίας, είχε ως αποτέλεσμα την ανακατάληψη της Ιερουσαλήμ αν και το 1244 την έχασε ξανά. Το 1249, ο βασιλιάς Λουδοβίκος Θ” της Γαλλίας οδήγησε την έβδομη Σταυροφορία εναντίον της Αιγύπτου, η οποία έληξε με την ήττα στο Μανσούρα το επόμενο έτος.
Καθώς οι Σταυροφόροι αγωνιζόντουσαν ακόμα ενεργά , μια νέα δυναστεία γνωστή ως «Δυναστεία των Μαμελούκων», που καταγόταν από πρώην δούλους του σουλτάνου, ανέλαβε την εξουσία στην Αίγυπτο. Το 1260 οι Μαμελούκοι κατάφεραν να σταματήσουν την επέλαση των Μογγόλων από την Παλαιστίνη και τις εισβολές ξένων δυνάμεων με αρχηγό τον θρυλικό Τζένγκις Χαν και τους απογόνους του που είχαν προκύψει ως πιθανοί σύμμαχοi για τους χριστιανούς της περιοχής. Κάτω από τον ανελέητο ζυγό του σουλτάνου Μπαϊμπάρ, οι Μαμελούκοι κατέλαβαν την Αντιόχεια το 1268 προτρέποντας τον Λουδοβίκο Θ” για μια ακόμα Σταυροφορία η οποία έληξε με τον θάνατο του στην Αφρική.
Ένας νέος σουλτάνος των Μαμελούκων, ο Καλαούμ, κατάφερε να νικήσει τους Μογγόλους μέχρι το τέλος του 1281 και έστρεψε άμεσα την προσοχή του στους Σταυροφόρους, καταλαμβάνοντας την Τρίπολη το 1289. Αυτή που θεωρείται ως τελευταία Σταυροφορία ήταν ουσιαστικά ένας στόλος από τη Βενετία και την Αραγονία όπου κατέφτασε για να υπερασπιστεί ότι κομμάτι γης είχε απομείνει από τις Σταυροφορίες το 1290. Το επόμενο έτος ο διάδοχος του Καλαούμ, βάδισε με ένα τεράστιο στρατό ενάντια στο παράκτιο λιμάνι της Άκρας,που ήταν πρωτεύουσα των Σταυροφόρων από τα τέλη της τρίτης Σταυροφορίας.
Μετά από μόλις εφτά εβδομάδες η Άκρα παραδόθηκε κλείνοντας οριστικά τις Σταυροφορίες στους Αγίους Τόπους μετά από σχεδόν δύο αιώνες. Αν και η Εκκλησία οργάνωσε μικρότερες Σταυροφορίες με περιορισμένους στόχους το 1291 -κυρίως στρατιωτικές εκστρατείες με στόχο την απομάκρυνση των Μουσουλμάνων από την κατακτημένη περιοχή, οι προσπάθειες εγκαταλείφθηκαν οριστικά μετά τον 16ο αιώνα με την άνοδο της Μεταρρύθμισης.
πηγη mixanitouxronou
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 02:31
Ιάπωνας τουρίστας εξυμνεί τα Μετέωρα (VIDEO)!
Έφτιαξε ένα βίντεο 3 λεπτών με όλο το μεγαλείο και τη γοητεία της περιοχήςΤα μοναδικά στον κόσμο Μετέωρα και τα μοναστήρια επάνω στα βράχια εντυπωσίασαν έναν Ιάπωνα τουρίστα που βρέθηκε για λίγες μέρες στην Ελλάδα για τις διακοπές του.
Η διαμονή του εκεί του έμεινε αξέχαστη και οι εικόνες που είδε καταγράφηκαν, όχι μόνο στη μνήμη του, αλλά και στην κάμερά του.
Μέσα σε 3 λεπτά μας παρουσιάζει όλο το μεγαλείο και τη γοητεία της περιοχής με τη βοήθεια της φωτογραφικής μηχανής και ενός drone που τράβηξε μοναδικές εικόνες.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 02:30
Οδηγίες για τη σύνταξη των θεμάτων των εξετάσεων στα Μαθηματικά Γυμνασίου & Ημερήσιου ΓΕΛ.
Οδηγίες για τη σύνταξη των θεμάτων των εξετάσεων στα Μαθηματικά Γυμνασίου. Ενδεικτικά παραδείγματα.
Οι οδηγίες για το Γυμνάσιο εδώ
Οδηγίες για τη σύνταξη των θεμάτων των εξετάσεων στα Μαθηματικά Ημερήσιου ΓΕΛ. Ενδεικτικά παραδείγματα.
Οι οδηγίες για το Λύκειο εδώ
Από το Σχολικό Σύμβουλο Μαθηματικών κ. Δημ. Σπαθάρα
didefth.gr.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 02:20
Α.Δ.Ε.Δ.Υ. ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ ΚΑΒΑΛΑΣ: Πανελλαδική Στάση Εργασίας
Α.Δ.Ε.Δ.Υ. ΚΑΒΑΛΑ, 17/05/2015
ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ Αρ. Πρωτ.: 11
ΚΑΒΑΛΑΣ
Το Νομαρχιακό Τμήμα Α.Δ.Ε.Δ.Υ. Καβάλας στηρίζει την 24ωρη κινητοποίηση της ΠΟΕΔΗΝ και συμμετέχει στην Πανελλαδική Στάση Εργασίας που προκήρυξε η Ε.Ε. της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. για την
Τετάρτη 20 Μαΐου 2015 από ώρα 12:00 έως τη λήξη του ωραρίου.ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
· Δωρεάν Δημόσια Υγεία και Πρόνοια για όλους
· Επαρκή στελέχωση και χρηματοδότηση του ΕΣΥ
· Κατάργηση μνημονιακών πολιτικών για συρρίκνωση και ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ
· Εξόφληση δεδουλευμένων νυχτερινών-αργιών
· Ανάκτηση μισθολογικών απωλειών
Η ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΕΣ
ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΑΓΑΘΑ
Από την Εκτελεστική Γραμματεία του Ν.Τ. Α.Δ.Ε.Δ.Υ. ΚΑΒΑΛΑΣ
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 01:33
Αυτό το παραμύθι δεν έχει happy end
Το ερώτημα είναι απλό. Δικαιούται ο κ. Τσίπρας να δραπετεύσει μέσω εκλογών ή δημοψηφίσματος από την σκληρή πραγματικότητα της υπογραφής μίας συμφωνίας που θα καταρρίπτει όλες τις προεκλογικές του δεσμεύσεις; Και να παραμείνει κυρίαρχος των πολιτικών εξελίξεων; Κατά την ταπεινή μου άποψη όχι.
Δεν δικαιούται να διαιωνίσει μία κατάσταση ήδη πολύ δύσκολα αναστρέψιμη για τη χώρα, μετά τη δραματική και καταστροφική απώλεια χρόνου.
Γιατί είναι αναμενόμενο ακόμα και αν γίνουν εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι και πάλι πρώτο κόμμα. Ή αν γίνει δημοψήφισμα να επικρατήσει η γραμμή που θα θελήσει να περάσει.
Δεν δικαιούται να διαιωνίσει μία κατάσταση ήδη πολύ δύσκολα αναστρέψιμη για τη χώρα, μετά τη δραματική και καταστροφική απώλεια χρόνου.
Γιατί είναι αναμενόμενο ακόμα και αν γίνουν εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι και πάλι πρώτο κόμμα. Ή αν γίνει δημοψήφισμα να επικρατήσει η γραμμή που θα θελήσει να περάσει.
Και τι θα έχει επιτευχθει;
Κι άλλος χαμένος χρόνος και ξανά μία από τα ίδια.
Αντε πάλι από την αρχή.
Η ώρα της ιστορικής του ευθύνης είναι τώρα. Δική του είναι η μπάλα, δικό του το γήπεδο, δικές του και οι ευθύνες.
Και δεν υπάρχει happy end.
Δεν μπορεί να συνεχιστεί η ίδια καραμέλα αιωνίως, ότι τάχα μου -ντεμέκ που λένε και οι Θεσσαλονικείς- υπάρχει συνταγή επιτυχίας που δεν μπορεί να εφαρμοστεί επειδή... όλοι πολεμούν την κυβέρνηση.
Οι εταίροι, οι διεθνείς συνομωσίες των... μασόνων και των υπερεθνικών οργανισμών, τα εγχώρια συμφέροντα, οι διαπλεκόμενοι κλπ κλπ κλπ.
Εφτασε ο κ. Φίλης να δηλώσει σε τηλεοπτική εκπομπή ότι τα κανάλια ασκούν αντιπολίτευση στην κυβέρνηση!
Αν είναι δυνατόν!
Πρόκειται για την κυβέρνηση με την μεγαλύτερη στήριξη όλων των εποχών από την πλειοψηφία των media.
Για ευνόητους λόγους βέβαια, αλλά μην τρελαθούμε κιόλας!
Όμως είναι ενδεικτικό του τρόπου σκέψης. "Δεν ανεχόμαστε κριτική". Ούτε καν την ελάχιστη....
Για όλα φταίνε πάντα όλοι οι άλλοι...
Όμως όχι. Τα ψέμματα τελειώνουν για την "πρώτη φορά αριστερά" κυβέρνηση. Θα πιει το πικρό ποτήρι της ανάληψης της ευθύνης και της φθοράς.
Δεν δικαιούται να κοροϊδεύει χωρίς συνέπειες.
Και κορόιδεψε πολύ προεκλογικά η σημερινή κυβέρνηση.
Αν έχει εναλλακτικό αξιόπιστο σχέδιο ο κ. Τσίπρας ας το ρίξει επιτέλους στο τραπέζι.
Επειδή όμως δεν έχει και αντιπροτείνει μόνο αντιαναπτυξιακή φοροκαταιγίδα, τότε οφείλει να προχωρήσει σε συμφωνία όσο είναι καιρός.
Ή αν πράγματι δεν το αντέχει πολιτικά, ας παραιτηθεί.
Ας ανοίξει τον δρόμο για άλλου είδους συνεργασίες.
Δοκίμασε, μετρήθηκε, ζυγίστηκε και βρέθηκε ολιγοβαρής. Τι να κάνουμε...
Στο χέρι του είναι να αποδείξει αν είναι πολιτικός διαφορετικού διαμετρήματος. Θυμάται τι έκανε ο Ανδρέας όταν του δημιουργούσαν προβλήματα στελέχη ή υπουργοί; Τους... καρατομούσε.
Έχει τα κότσια; Αν πράγματι τον θαυμάζει, όπως φαίνεται από αρκετές προσπάθειες να μιμηθεί εκφράσεις και στρατηγικές, ας πάρει επιτέλους και κάτι απο εκείνον.
Αλλά ας τελειώνουμε.
Δεν είναι δυνατόν η χώρα να παραμένει έρμαιο του κάθε ιδεοληπτικού.
Και πραγματικά δεν αντέχει χρονικά άλλο... μασάζ προς τους αντιδρώντες...
Game over.
Δ.Παπακωνσταντίνου
capital.gr
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 01:27
Η Αριστερά του χάι-τεκ μπαλτά. Σκύψε, σου 'ρχεται!
Τώρα που σύρονται να υπογράψουν κακήν κακώς μια συμφωνία, που καταπώς δείχνουν τα πράγματα θα κάνει το email Χαρδούβελη πιο «άγιο» κι από την Αγία Βαρβάρα, μεγάλη η χάρη Της, θα ακούσουμε πολλές φορές ότι το ΑΛΗΘΙΝΟ, το καλό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ θα το δούμε στο μέλλον...Επειδή τώρα δεν τους αφήνει η Ε.Ε.,
επειδή τους είχε υπονομεύσει η Ν.Δ.,
επειδή ο Ντράγκι μετράει ένα-ένα τα δισ. λες και είναι δικά του, ο φραγκοφονιάς,
κι επειδή το φεγγάρι δεν έχει γιομίσει σωστά.
Με το επιχείρημα ότι πριν απ’ όλα πρέπει να επιβιώσει η κυβέρνηση του «Πρώτη φορά Αριστερά», θα επιχειρήσουν να εγκλωβίσουν όλους τους -ειλικρινά ή μη- διαφωνούντες του εσωτερικού και να προσελκύσουν πιθανώς κι άλλους αφελείς ή πονηρούς συνοδοιπόρους.
Κυρίαρχος σκοπός και αποκλειστικό κριτήριο να κρατηθούν στην εξουσία και μετά να υλοποιήσουν όλα όσα έχουν υποσχεθεί, κατά την καλή εκδοχή, την οποία δυνητικά θα έπρεπε να λαμβάνουμε υπόψη.
Ελα, όμως, που σε τομείς όπου η όποια εκκρεμότητα με την Ευρωπαϊκή Ενωση και τη νέα συμφωνία έχει ήδη δώσει δείγμα γραφής από το οποίο αντλεί όποιος θέλει τα συμπεράσματά του...
Με μια λέξη, όνομα και πράγμα:
Μπαλτάς!
Κατακέφαλα κι άσε να τρέχουν ποτάμι οι κόκκινες γραμμές.
Οχι βέβαια, όταν λέμε επιχείρηση «μπαλτάς», ο λόγος δεν είναι τόσο για τον ομώνυμο υπουργό Παιδείας ο οποίος στο κάτω-κάτω της γραφής δεν έκρυψε (όπως και ο ομόλογός του της Δικαιοσύνης) τα πιστεύω του.
Ο άνθρωπος, αφοπλιστικά ειλικρινής σε όλα, πήγε σε τρεις μήνες την Παιδεία ΤΡΙΑΝΤΑ χρόνια πίσω, επαναφέροντας τα χειρότερα των χειρότερων όλων των εποχών. Βάζοντας έστω στην άκρη «τον πόλεμο στην αριστεία» που κατόπιν εορτής... ανέστειλε δι’ ολίγον, ξανάστησε στα πόδια του τον κακώς εννοούμενο συνδικαλισμό, τους αιώνιους φοιτητοπατέρες (άσε τους φοιτητές) και οδηγεί όλη την εκπαίδευση, από τα Δημοτικά μέχρι τα ΑΕΙ, σε τριτοκοσμική φάση.
Για μια σπάνια φορά κατάφερε να δημιουργήσει την πρώτη διακομματική συσπείρωση εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ διαφόρων εντελώς άσχετων και αντιτιθέμενων χώρων, και να βάλει απέναντί του το 90% της κοινωνίας.
Στα παλαιότερα των υποδημάτων του. Αυτός θέλει να βγάλει τα απωθημένα του και να αποδείξει στην τρίτη ηλικία ότι υπάρχει ακόμη μαρξισμός, έστω κι αν απανταχού της Γης τον βγάζουν ακόμη κι από τα μαυσωλεία.
Τι εμπόδισε άραγε τον πρωθυπουργό να τον σταματήσει;
Η... Μέρκελ;
Οι Φινλανδοί;
Η ντόπια και ξένη ολιγαρχία;
Κανείς!
Κι όμως, ο Αλέξης Τσίπρας δεν έκανε τίποτα.
Γιατί άραγε;
Συμφωνεί ή δεν πρόλαβε;
Για όσους, λοιπόν, ρώταγαν «και τι χειρότερο θα πάθουμε με ΣΥΡΙΖΑ;», ιδού το ολοζώντανο παράδειγμα:
Μπαλτάς.
Ακόμη χειρότερο όπως και πολύ πιο επικίνδυνο είναι το σύστημα «μπαλτάς» που βλέπουμε να εφαρμόζεται με τον πιο πρωτόγονο, παραδοσιακό κομμουνιστικό-σταλινικό τρόπο στην περίπτωση του Γιάννη Στουρνάρα.
Καταρχάς, η αντίληψη:
Δεν τον θες, σύντροφε, διότι πιστεύεις ότι πάει για πρωθυπουργός, για πρόεδρος του Ολυμπιακού ή για παρουσιαστής του επόμενου πρωινάδικου του καναλιού των εργολάβων μετά τον Σεφερλή;
Ο,τι κι αν έχεις στο μυαλό σου, τον φωνάζεις και με μια έντιμη (όπως τόσο σου αρέσει να λες) συμφωνία ΚΥΡΙΩΝ, δρομολογείς την απομάκρυνσή του.
Ο Στουρνάρας δεν είναι ο άνθρωπος που θα ’μενε σε μια θέση καθυβριζόμενος και ανεπιθύμητος απ’ όλους εκείνους με τους οποίους θα έπρεπε να συνεργαστεί και ούτε θα... έβγαζε επίτηδες τη χώρα από την Ε.Ε. εκβιάζοντας να πάρει την αποζημίωσή του.
Το πιο ΧΥΔΑΙΟ είναι ο διπλός υποκριτικός λόγος.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τάχα μου δεν βλέπει «κανένα θέμα», ενώ η κυβερνητική εφημερίδα τον προγκάει κάθε μέρα ως «υπονομευτή» και τον προτρέπει να ξεκουμπιστεί.
Αυτό το δεύτερο, η ΜΕΘΟΔΕΥΣΗ δηλαδή, με ύπουλα χτυπήματα με τον «μπαλτά» κάτω από τη μέση, δείχνει τι μπορεί να κάνει κάποιο κέντρο ή παράκεντρο του ΣΥΡΙΖΑ με όλους όσους θεωρεί αντιπάλους του στον κρατικό μηχανισμό ή στις «Ανεξάρτητες Αρχές» και όλα τα σχετικά μόλις λυθούν κάπως τα χέρια του.
Εδώ το έκανε με τον Στουρνάρα, ενώ είναι στον αέρα όλη η διαπραγμάτευση με τους δανειστές. Δεν θα το κάνει όταν ξενοιάσει με λίγα ακόμη δανεικά λεφτά;
Τότε να δεις μπαλτά!
Η πιο σκοτεινή πλευρά της όλης υπόθεσης, δηλαδή το αν έγινε ή όχι ΥΠΟΚΛΟΠΗ του συγκεκριμένου «υπονομευτικού» email, βάσει του οποίου άρχισαν οι λυσσασμένες επιθέσεις εναντίον του Στουρνάρα, έρχεται να δέσει δυστυχώς και με άλλα ΠΑΡΟΜΟΙΑ περιστατικά.
Ορισμένα έχουν γίνει γνωστά στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, άλλα όχι ακόμη. Κυκλοφορούν έτσι γενικά και αόριστα, προσωπικά και επαγγελματικά email Ελλήνων που θεωρούνται μη συμπαθείς στο νέο καθεστώς, όπως παλιότερα, επί εποχής Τόμπρα και Μαυρίκη, κυκλοφορούσαν κασέτες.
Η ίδια δουλειά γίνεται και με υποκλαπέντα στοιχεία για επιχειρηματικές συμφωνίες, ή για καθ' όλα νόμιμα περιουσιακά στοιχεία που διαθέτουν, που όμως μπορεί να εκθέσουν οποιονδήποτε ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΕΧΕΙ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΟΝ ΗΜΕΡΑ.
Δυστυχώς ο κ. Στουρνάρας δεν είναι ούτε τυχαίο, ούτε τελευταίο θύμα ενός πολύ βρώμικου συστήματος που ξαφνικά ΜΥΡΙΖΕΙ από παντού παρακράτος και χρησιμοποιεί όλα τα μέσα και πολλά από τα αποκαλούμενα social media για να σπιλώσει έναν προς έναν διάφορους επιλεγμένους στόχους. Ηigh tech μπαλτάς με τις ζωές των άλλων.
Φαίνεται ότι κάποιοι που τελευταία δηλώνουν θαυμαστές της Μέρκελ έχουν γοητευτεί περισσότερο από το ανατολικογερμανικό νεανικό παρελθόν της.
Εχουν στο μυαλό τους πιο πολύ τον Χόνεκερ παρά τον Βίλι Μπραντ.
Και σιγά μη... ΣΤΑΖΕΙ η ουρά του γαϊδάρου!
(Σχεδόν, δε, προαναγγέλλονται δημόσια οι επιθέσεις «αγανακτισμένων» νεαρών, κουκουλοφόρων και μη από φιλοκυβερνητικά ηλεκτρονικά μέσα και ουδείς αντιδρά, ελπίζοντας να μην είναι αυτός πρώτος-πρώτος στη λίστα της Αριστεράς του μπαλτά. Ολα αυτά εις γνώσιν και συμμόρφωσιν...)
Προπαγάνδα, φόβος, χαφιεδισμός και ατελείωτες κατηγορίες καθημερινά για προβοκάτσιες, ακόμη και για δημοσιεύματα που επαληθεύονται ή υιοθετούνται από την κυβέρνηση την επόμενη μέρα.
Μέχρι και η χυδαιότητα-γελοιότητα του βίντεο με τις σφαγές των Καλαβρύτων και του Διστόμου, που έβαλαν να παίζει στους σταθμούς του μετρό σαν να είμαστε εμπόλεμη τριτοκοσμική χώρα, σε αυτό τον σκοπό εντάσσεται.
Την εδραίωση ενός κλίματος ΤΡΟΜΟΥ, ΕΝΟΧΗΣ και ΣΙΩΠΗΣ, επειδή όλοι θα νιώθουν υποσυνείδητα ότι ξαφνικά από κάπου «θα μας έρθει το κακό».
Ευχόμαστε όλη αυτή η ατμόσφαιρα και η πολιτική του μαζικού εκφοβισμού να μην προέρχονται κεντρικά από το κυβερνών κόμμα, αλλά να είναι συγκυριακό αποτέλεσμα της σύγχυσης και των απωθημένων πολλών Συριζαίων καπεταναίων, οι οποίοι βλέποντας ότι δεν τους βγαίνει η «δουλειά», παραφέρονται και παρεκτρέπονται προκειμένου να ξορκίσουν τον «κακό συμβιβασμό» με την Ε.Ε.
Γιατί πράγματι θα είναι πολύ κρίμα η «πρώτη φορά Αριστερά» να εμφανίζεται τόσο τυφλά ρεβανσιστικά, σαν τον σχιζοφρενή με τον μπαλτά...
Σκύψε, σου ’ρχεται.
Θέμος Αναστασιάδης
protothema.gr
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 01:23
Ποια ελικόπτερα; Με ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ θα φύγουν οι κομπάδρες…
Τα πράγματα είναι απλά. Περάσαμε μια δυο δεκαετίες τεχνητής ευμάρειας, καταναλώνοντας αβέρτα, χωρίς όμως να παράγουμε τίποτα.Ας είναι καλά τα δανεικά κι αγύριστα των κουτόφραγκων, και η βίαιη μας ένταξη στο ευρώ, που όμως προϋποθέτει ώριμο λαό και ώριμη οικονομία.Και στα δυο όμως, ως περήφανοι Έλληνες, απόγονοι απαξάπαντες του Περικλή και του Λεωνίδα, είχαμε έλλειψη.Παρ’ όλα αυτά, λίγο με τις λαμογιές, λίγο με τα μαγειρέματα των «λογιστικών» βιβλίων, λίγο με την πανίσχυρη παραοικονομία μας, τη βγάλαμε καθαρή, απολαμβάνοντας Καγιέν, πρώτο τραπέζι πίστα, και διοργανώνοντας μέχρι και πετυχημένους Ολυμπιακούς αγώνες.Μέχρι και το ευρωκύπελλο στο ποδόσφαιρο πήραμε, που αν μου το έλεγε κανείς το 2000, θα τον θεωρούσα χαπακωμένο!Και μετά ήρθε η κρίση… Που τα σάρωσε όλα.Διότι έτσι στα ξαφνικά, σαν ένα καλομαθημένο παιδάκι που αίφνης πρέπει να βγει στα φανάρια για να βρει να φάει, έτσι κι εμείς βρεθήκαμε χωρίς κηδεμόνες και χωρίς χαρτζιλίκι. Με έναν τεράστιο λογαριασμό που έπρεπε να πληρωθεί.Πάνε λοιπόν και οι Καγιέν, πάνε και τα ταξίδια στο Μπαλί, και ποιος είδε τον Έλληνα αγαναΧτιστή και δεν φοβήθηκε;Αναγκαστήκαμε από τη μια μέρα στην άλλη να πληρώνουμε φόρους, τέλη, εισφορές, ΙΚΑ, και όλα αυτά που για τον Έλληνα διαχρονικά αποτελούν ανάθεμα.Κάποιοι όμως, μέσα από την κρίση, ανδρώθηκαν.Άλλοι λίγο κι άλλοι πολύ.Από αυτούς που το μπάχαλο έγινε βούτυρο στο ψωμί τους είναι και οι συριζαίοι, ένα συνονθύλευμα πολιτικών ιδεοληπτικών κατσαπλιάδων, που από το 3% εκτοξεύτηκαν στο 30%, και πριν από λίγους μήνες γίνανε και κυβέρνηση χώρας μέλους του ΝΑΤΟ, της ΟΝΕ, και της ΕΕ.Πιστεύοντας ότι οι λαοί της Ευρώπης θα ακολουθήσουν το όραμά τους, και θα στοιχηθούν πίσω από τον Στρατούλη και τον Σκουρλέτη, για να φέρουν τη μεγάλη ανατροπή!Δεν θέλω να πιστεύω πως είναι όλοι τους στυγνοί απατεώνες. Θέλω όμως να πιστεύω ότι πράγματι πίστευαν και οι ίδιοι τις βλακείες που πλάσαραν στους ζαλισμένους συμπολίτες μας.Όταν έχεις διανύσει μια ολόκληρη ζωή και έχεις φτιάξει μια ολόκληρη πολιτική διαδρομή, μέσα σε ιδεοληπτικά κουτάκια, λειτουργώντας εκ του ασφαλούς μέσα σε κομματικά γραφεία, και πουλώντας ανέξοδη επανάσταση, δεν θέλει και πολύ για να πιστέψεις στα αλήθεια αυτά που πρεσβεύεις.Άλλωστε, δεν έχω ικανό ούτε τον Αλέξη, ούτε τον Παππά, ούτε τον … Φίλη να έχουν κάτσει κάτω ποτέ και να μόχθησαν, ή έστω να διάβασαν ιστορία, πολιτική φιλοσοφία, ακόμη και Μαρξ (εκτός αν βρήκαν κανένα εύπεπτο βιβλίο για αρχάριους, με τσιτάτα και εικόνες, και απομνημόνευσαν κάποια πράγματα).Οπότε έχουν γενική άγνοια για το πώς εξελίχτηκε η κοινωνία, πως ωρίμασε ο καπιταλισμός, και πως το όνειρο του κομμουνισμού αποδείχτηκε πάπαλα.Αυτοί έμειναν ακόμη σε θεωρίες περί των μέσων της παραγωγής, που όμως εδώ και δεκαετίες, έχουν αντικατασταθεί από τα μέσα της κατανάλωσης, τα οποία είναι πλέον ο κινητήριος μοχλός του σύγχρονου καπιταλισμού όπως διαμορφώθηκε μέσα από την παγκοσμιοποίηση, το ίντερνετ, και άλλα πολλά που για τους συριζαίους αποτελούν γνωστική terra incognita.Ποιος να κάτσει να διαβάσει και να αναλύσει; Ο Αλέξης; Ας γελάσω…Ο Στρατούλης; Ο Πάντζας; Ο Σκουρλέτης;Τέλος πάντων, παρά την αναχρονιστική βλακεία που τους δέρνει, ο σοφός λαός τους επέλεξε για να μας βγάλουν από το μνημόνιο, να καταργήσουν τους φόρους και τα χαράτσια, και να κάνουν την Μέρκελ να χορεύει πεντοζάλη με την … Βαγενά, την Κασιμάτη, και τις άλλες καλτάκες να βαράνε τα νταούλια.Αυτό πίστευαν. Με όπλο τους το πρωτογενές πλεόνασμα που άφησαν οι κακοί σαμαροβενιζέλοι, και το οποίο ο Αλέξης θεωρούσε αρκετό για να κάνει τον μάγκα για κανένα εξάμηνο στους Ευρωπαίους «τοκογλύφους», οι οποίοι φοβούμενοι το περίφημο «νοτιοευρωπαϊκό μέτωπο», που θα κατακτούσε την Ευρώπη, θα χέζονταν επάνω τους και θα του έδιναν γη και ύδωρ προκειμένου να διατηρήσουν το στάτους κβο.Μόνο που τα πράγματα δεν ήταν όπως τα νόμιζε η τρελοπαρέα της Κουμουνδούρου. Ούτε το πρωτογενές πλεόνασμα ήταν αρκετό για να πουλήσει την τρέλα του ο χέφε.Ούτε ο πολύς Μπαρουφάκης τους έκανε να τρέμουν… ακόμη γελάνε μαζί του.
Πληρώστε βρε... τι σας ζητάμε; Χώρια που οι υπόλοιποι λαοί, μόλις είδαν περί τίνος πρόκειται, φωνάξανε στη διαπασών «απεταξάμην τον Σύριζα»!Μέχρι και οι Ποντέμος τους αποκήρυξαν. Μέχρι και η Μάλτα τους έφτυσε.Χώρια όλοι οι άλλοι.Διότι, μετά από 100 μέρες Σύριζα (ολέ), η μόνη αλλαγή που είδαμε στην Ευρώπη είναι ότι έγινε ακόμη πιο μνημονιακή, ακόμη πιο μερκελική.Και μείναμε μόνοι εμείς εδώ στη βαλκανική μας γωνιά, να οργανώνουμε κιτσάτες φιέστες, να προσκυνάμε λείψανα (μπας και βρούμε δανεικά), και να ασχολούμαστε με το που θα βρει αυτή την εβδομάδα λεφτά να βάλει χέρι η κυβέρνηση μπας και πληρωθούν για τελευταία φορά οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι.Μιλάμε για αξιοπρέπεια… όχι αστεία. Δείτε φερ’ ειπείν τον Μάρδα!Τα άλλα περί φθηνού αερίου από τους Αζέρους, περί πετρελαίου από το Ιράν, περί του ξανθού γένους, και περί δανεισμού μας από τους BRICS είναι απλά αέρας κοπανιστός, που μόνο κάποιοι σούπερ αγαναχτισμένοι φοροφυγάδες, που μέχρι πριν από μερικά χρόνια δεν ήξεραν ούτε καν το όνομα του εκάστοτε υπουργού Οικονομικών, πιστεύουν σαν πραγματικότητα, σιγοντάροντας ακόμη τους τσιπροκαμένους σαμποτέρ της χώρας.Η μόνη εξωτερική βοήθεια που βλέπω να έρχεται είναι καμιά καραβιά χαρτί υγείας από τη σύντροφο Βενεζουέλα, τίποτα μπαγιάτικοι χουρμάδες από το αλληλέγγυο Σουδάν, ή κανένα υποβρύχιο της Β. Κορέας, που θα φυγαδέψει σύσσωμο το υπουργικό συμβούλιο.Δυστυχώς όμως για την χαζοχαρούμενη παρέα του Αλέξη, και ευτυχώς για τα παιδιά μας, μέρα με τη μέρα το καρναβάλι του Σύριζα αποκαλύπτεται όλο και σε πιο πολλούς, οπότε δεν θα αργήσει εκείνη η μέρα, όταν τα ΑΤΜ θα βγάζουν IOUs αντί για χρήμα, οπότε και θα γίνει το μεγάλο ντου, και όποιος προλάβει.Ας ελπίσω ότι μέσα στην παραζάλη του ο Αλέξης φρόντισε τουλάχιστον το ελικόπτερο διαφυγής του να έχει καύσιμα… αλλιώς άστα να πάνε.Strange AttractorΥΓ- Φαντάζεστε τον Στρατούλη, τη Ζωζώκα, και τον Σουηδό (Σκουρλέτη) να φυγαδεύονται στη Βενεζουέλα με υποβρύχιο, παρέα με τον Κουράκη και τον συγκαμένο;Ε ρε γέλια… Ένας μήνας ταξίδι, χωρίς ήλιο, τρώγοντας από κονσέρβες, βλέποντας ταινίες του Πάντζα και σιτκομ του Χαϊκάλη, και ακούγοντας όλη μέρα τα ποιήματα του Κουράκη, αλλά και τον Ελληναρά Πάνο να σου μιλάει για τους … ΕΛ!Η τέλεια τιμωρία!!!!!!
orthografos
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 01:11
Λαϊκισμός, αποτυχία και γελοιοποίηση...
Ενώ οι διαπραγματεύσεις εξακολουθούν να καρκινοβατούν επικίνδυνα, τα πράγματα γίνονται, πλέον, ξεκάθαρα. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ βρίσκεται στο στόχαστρο ολόκληρης της Ευρώπης, στη μάχη κατά του λαϊκισμού.
Στην προ ημερών απονομή του Βραβείου Καρλομάγνου στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μάρτιν Σουλτς, ο λαϊκισμός ανεδείχθη, απ΄ όλους τους ηγέτες της Ηπείρου, ως ο μεγαλύτερος κίνδυνος, για το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης.
Οι κ. Τσίπρας και Καμμένος θεωρούνται ως οι μόνοι λαϊκιστές πολιτικοί που κατέχουν σήμερα την εξουσία στην Ευρώπη και συνεπώς αποτελούν παράδειγμα προς αποφυγήν και κρούσμα που πρέπει να εξαλειφθεί.
Ο λαϊκισμός, δηλαδή «η κολακεία των ελαττωμάτων του λαού και η υιοθέτηση των θέσεων που τον ευχαριστούν», δεν έχει θέση σε μια Ευρώπη, που βρίσκεται σε κρίση.
Οι κ. Σουλτς και Γιουνκέρ, που βρέθηκαν προ μηνών αντιμέτωποι, για την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καίτοι προέρχονται από αντίπαλα στρατόπεδα (Σοσιαλιστές και Λαϊκό Κόμμα), είχαν από κοινού διακηρύξει:
Αυτός που ψηφίζει λαϊκιστές ή Ακροδεξιά ψηφίζει κενές προτάσεις, είναι χαμένες ψήφοι.
Η επί τρίμηνο δυσμενής και «διδακτική» μεταχείριση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, εκ μέρους των Ευρωπαίων, έχει ήδη αποτελέσματα.
Στο εσωτερικό της κυβέρνησης προκαλείται, ήδη, ρήγμα, μεταξύ λαϊκιστών και πραγματιστών.
Στο εξωτερικό, η διαφαινόμενη αποτυχία του λαϊκισμού στη χώρα μας μειώνει δραστικά την απήχηση του Podemos, στην Ισπανία, που μέσα στο τελευταίο τρίμηνο έπεσε από το 23,9% στο 16,5%.
Ανάλογη, τέλος, είναι και η σημασία της «αναπάντεχης» νίκης Κάμερον, που «επαγγέλθηκε» προεκλογικά τη συνέχιση της πολιτικής του (λιτότητα), για την ανόρθωση της βρετανικής οικονομίας.Ωστόσο, στη χώρα μας η «αφύπνιση» των κυβερνώντων είναι ακόμη αμφίβολη. Είναι πράγματι ιλαροτραγική η εμμονή στη «νωπή λαϊκή εντολή», εκ μέρους στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ.
Δείτε πώς ερμηνεύουν –και μάλιστα ταυτόσημα– την «εντολή», π.χ. ο ευρωβουλευτής κ. Παπαδημούλης και βουλευτές, όπως οι κ. Στάθης Λεουτσάκος, Τ. Κορωναίος, Ράνια Σβίγκου.
«Ο λαός μάς ζήτησε λύση εντός του ευρώ, αλλά χωρίς λιτότητα»...
Οπερ σημαίνει:
Βρε κουτόφραγκοι, είστε υποχρεωμένοι να μας δίνετε στο διηνεκές δανεικά και αγύριστα, ώστε εμείς να καλοπερνάμε, «παράγοντας μόνον χρέη».
Ακόμη κι αν αυτή είναι η «λαϊκή εντολή», οι παραπάνω ερμηνευτές της ποιούν την νήσσαν για το ποιοι τη διαμόρφωσαν.
Ποιοι έπεισαν τους ψηφοφόρους ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ έρθει στην εξουσία, θα «χορέψει με νταούλια και βιολιά» τους Ευρωπαίους.
Ποιοι διακήρυσσαν πως ο εκβιασμός θα περάσει, γιατί η έξοδός μας από το ευρώ θα αποβεί περισσότερο καταστροφική για την Ευρώπη παρά για τη χώρα μας.
Δυστυχώς, όλοι αυτοί εξακολουθούν να αυταπατώνται.
Επιχείρησαν, προ ημερών, να χρησιμοποιήσουν και το ύστατο «όπλο» τους. Τη διενέργεια δημοψηφίσματος, με ουσιαστικό διακύβευμα την παραμονή μας ή όχι στο ευρώ.
Και έπεσαν απ’ τα σύννεφα, όταν οι Ευρωπαίοι όχι μόνον δεν τους απέτρεψαν, αλλά τους παρότρυναν για μια τέτοια «αυτολύση» του προβλήματός μας.Τέλος, στην απόγνωσή τους καταγγέλλουν ότι όσοι τους καταπολεμούν, στο εσωτερικό, είναι πιο τροϊκανοί από τους τροϊκανούς.
Φίλες και φίλοι. Προσχωρώ στην κατηγορία αυτή, δηλώνοντας:
Μακάρι η τρόικα να ήταν αρμόδια στην επιβολή «επαχθών» μέτρων και σε άλλους τομείς. Οπως, π.χ., για την αποτροπή νέας σοβιετοποίησης και διάλυσης της Παιδείας.
Σ.Ζούλας
kathimerini
Σ.Ζούλας
kathimerini
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 00:28
Ποιοι βουλευτές απειλούν τον Τσίπρα με πτώση!
Σε 13 ψήφους κρέμεται η ζωή της κυβέρνησης Τσίπρα. Αν το 162 που είναι το άθροισμα των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ γίνει 149, κλάφτα Χαράλαμπε.Με πιθανό ενδεχόμενο μία στροφή Τσίπρα προς τον ρεαλισμό, τα μάτια όλων είναι στραμμένα στους περίπου 30 βουλευτές που πρόσκεινται στον Παναγιώτη Λαφαζάνη και στην Αριστερή Πλατφόρμα, που έχουν διακηρύξει την απόφαση τους να μην ψηφίσουν καμία εκτροπή από τις προεκλογικές δεσμεύσεις του κόμματος.
Η Ευγενία Αμανατίδου και ο Θανάσης Πετράκος το έχουν πει τόσο καθαρά, ενώ και ο Κώστας Λαπαβίτσας επίσης δεν φαίνεται διατεθειμένος να περάσει τις κόκκινες γραμμές. Το κυβερνητικό επιτελείο παρακολουθεί με αγωνία τις κινήσεις των εκπροσώπων άλλων αριστερών τάσεων όπως η
ΔΕΑ του Α. Νταβανέλου, όπου ανήκει η Γ. Γαϊτάνη που δεν δείχνει πρόθυμη να ψηφίσει αιρετική συμφωνία με τους δανειστές.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η ΚΟΕ του Ρούντι Ρινάλντι, που έχει πέντε βουλευτές, ενώ άλλοι βουλευτές όπως ο Νίκος Μανιός και η Ραχήλ Μακρή έχουν αποκλείσει το ενδεχόμενο να ψηφίσουν έναν μη έντιμο συμβιβασμό. Κανείς δεν μπορεί να προδικάσει ούτε τη στάση των Στάθη Παναγούλη και Γιάννη Μιχελογιαννάκη.
Με ενδιαφέρον, όμως, αναμένεται και η τελική στάση της Ζωής Κωνσταντοπούλου και του αντιπροέδρου της Βουλής Α. Μητρόπουλου, που στην τελευταία συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας διαχώρισαν τη θέση τους από την ακολουθούμενη πολιτική.
Η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ είναι καζάνι που βράζει και όλα δείχνουν ότι βρισκόμαστε μπροστά σε πολιτικές εξελίξεις.
http://www.apodytiriakias.gr/politika/2015/05/16/poioi-vouleutes-tou-apeiloun-ton-tsipra-me-ptosi.aspx
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 00:27
Τα 7+1 βήματα για την εισαγωγή διπλού νομίσματος
Με τη βοήθεια των ειδικών, θα ακολουθήσουμε βήμα προς βήμα την εισαγωγή του διπλού νομίσματος μέχρι την έξοδο από το ευρώ ή την αλλαγή πορείας την τελευταία στιγμή και επιστροφή στο ευρώ.
Βήμα 1: Οι διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές δεν οδηγούν πουθενά και τα ταμεία είναι άδεια. Υποθέτουμε ότι το Δημόσιο αποφασίζει να πληρώσει με αξιόγραφα («υποσχετικές»), με τα λεγόμενα IOU. Τα IOU θα είναι χαρτιά, τα οποία θα φέρουν μία αξία. Εστω ότι 1 IOU θα αξίζει 1 ευρώ.
Βήμα 2: Μισθωτοί και συνταξιούχοι του δημόσιου τομέα αγοράζουν προϊόντα και υπηρεσίες εντός
Ελλάδα με IOU. Αν διαθέτουν ευρώ, θα τα κρατάνε για αγορές από το εξωτερικό, εξηγεί στην «Κ» ο διευθυντής του ευρωπαϊκού Think Tank, Γ. Γουλφ.
Βήμα 3: «Τα ΙΟU εισέρχονται στην αγορά, αλλά επειδή όλοι θα θέλουν να πληρώνονται σε ευρώ και να πληρώνουν σε IOU, τα τελευταία θα αποκτήσουν χαμηλότερη αξία», μας λέει ο στρατηγικός αναλυτής της UBS, Τζάστιν Νάιτ. Με άλλα λόγια, θα ισχύσει ο κανόνας του Γρέσαμ, όπου το κακό νόμισμα διώχνει το καλό. Για παράδειγμα, ένα κουτί μπισκότα θα κάνει 1 ευρώ ή 3 IOU. «Εμείς έχουμε υπολογίσει την υποτίμηση στο 50%», εξηγεί στην «Κ» ο αναλυτής της Bank of America, Αθανάσιος Βαμβακίδης.
Βήμα 4: Δημιουργείται «μαύρη αγορά» για την ανταλλαγή ευρώ και IOU. Αν υπάρξει σωστή πρόβλεψη ώστε το νέο νόμισμα να είναι επίσημο, με αξία και να γίνεται δεκτό ως μέσο ανταλλαγής από επιχειρήσεις και τράπεζες, τότε η μαύρη αγορά θα είναι πιο περιορισμένη, επισημαίνει ο αναλυτής του γερμανικού ινστιτούτου της Κολωνίας IW, Γιόργκεν Μάτθες.
Βήμα 5: Οι ειδικοί εξηγούν ότι επιχειρήσεις θα πωλούν τα προϊόντα τους και θα εισπράττουν ΙΟU, ενώ θα πληρώνουν τους προμηθευτές του εξωτερικού σε ευρώ. Θα πληρώνουν τους εργαζόμενους και τους προμηθευτές εσωτερικού σε IOU. Ακόμα κι αν κάποιες επιχειρήσεις θα θέλουν να πληρώνουν σε ευρώ, ο πειρασμός για μειώσεις μισθών είναι μεγάλος: Μείωση μισθού από τα 1.000 ευρώ στα 500 ευρώ ή 1.000 IOU;
Βήμα 6: Αντίστοιχη κατάσταση στις τράπεζες. Θα είναι μεν συνδεδεμένες με το ευρωσύστημα, αλλά θα διατηρούν τα ευρώ για τις υποχρεώσεις τους προς τους ξένους αντισυμβαλλόμενους και θα δίνουν ΙΟU στο εσωτερικό.
Βήμα 7: Οι εξαγωγές θα φέρνουν ευρώ στην Ελλάδα, ενώ οι εισαγωγές θα αφαιρούν ευρώ. Η δομή του εξωτερικού ισοζυγίου δείχνει ότι τα ευρώ σχεδόν θα εξαφανιστούν από την ελληνική οικονομία σε διάστημα 1-3 μήνες, ίσως λίγο περισσότερο, αλλά όχι πολύ περισσότερο, συμφωνεί ο κ. Γουλφ.
Βήμα 8: Η Ελλάδα θα πρέπει να αποφασίσει είτε να επιστρέψει στο ευρώ ή να συνεχίσει με το νέο νόμισμα. Αν αποφασίσει το νέο νόμισμα, τότε διακόπτεται η σύνδεση με το ευρωσύστημα και πλέον η ισοτιμία του νέου νομίσματος έχει ήδη διαμορφωθεί.
Εναλλακτικές
Αντί για IOU μπορούμε να δούμε τα παραπάνω βήματα με το όνομα ενός νέου νομίσματος, π.χ. δραχμή. Επίσης, μπορούμε να δούμε το IOU ως την ενδιάμεση κατάσταση μέχρι να τυπωθεί το νέο νόμισμα και να αντικατασταθεί το ευρώ.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Βήμα 1: Οι διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές δεν οδηγούν πουθενά και τα ταμεία είναι άδεια. Υποθέτουμε ότι το Δημόσιο αποφασίζει να πληρώσει με αξιόγραφα («υποσχετικές»), με τα λεγόμενα IOU. Τα IOU θα είναι χαρτιά, τα οποία θα φέρουν μία αξία. Εστω ότι 1 IOU θα αξίζει 1 ευρώ.
Βήμα 2: Μισθωτοί και συνταξιούχοι του δημόσιου τομέα αγοράζουν προϊόντα και υπηρεσίες εντός
Ελλάδα με IOU. Αν διαθέτουν ευρώ, θα τα κρατάνε για αγορές από το εξωτερικό, εξηγεί στην «Κ» ο διευθυντής του ευρωπαϊκού Think Tank, Γ. Γουλφ.
Βήμα 3: «Τα ΙΟU εισέρχονται στην αγορά, αλλά επειδή όλοι θα θέλουν να πληρώνονται σε ευρώ και να πληρώνουν σε IOU, τα τελευταία θα αποκτήσουν χαμηλότερη αξία», μας λέει ο στρατηγικός αναλυτής της UBS, Τζάστιν Νάιτ. Με άλλα λόγια, θα ισχύσει ο κανόνας του Γρέσαμ, όπου το κακό νόμισμα διώχνει το καλό. Για παράδειγμα, ένα κουτί μπισκότα θα κάνει 1 ευρώ ή 3 IOU. «Εμείς έχουμε υπολογίσει την υποτίμηση στο 50%», εξηγεί στην «Κ» ο αναλυτής της Bank of America, Αθανάσιος Βαμβακίδης.
Βήμα 4: Δημιουργείται «μαύρη αγορά» για την ανταλλαγή ευρώ και IOU. Αν υπάρξει σωστή πρόβλεψη ώστε το νέο νόμισμα να είναι επίσημο, με αξία και να γίνεται δεκτό ως μέσο ανταλλαγής από επιχειρήσεις και τράπεζες, τότε η μαύρη αγορά θα είναι πιο περιορισμένη, επισημαίνει ο αναλυτής του γερμανικού ινστιτούτου της Κολωνίας IW, Γιόργκεν Μάτθες.
Βήμα 5: Οι ειδικοί εξηγούν ότι επιχειρήσεις θα πωλούν τα προϊόντα τους και θα εισπράττουν ΙΟU, ενώ θα πληρώνουν τους προμηθευτές του εξωτερικού σε ευρώ. Θα πληρώνουν τους εργαζόμενους και τους προμηθευτές εσωτερικού σε IOU. Ακόμα κι αν κάποιες επιχειρήσεις θα θέλουν να πληρώνουν σε ευρώ, ο πειρασμός για μειώσεις μισθών είναι μεγάλος: Μείωση μισθού από τα 1.000 ευρώ στα 500 ευρώ ή 1.000 IOU;
Βήμα 6: Αντίστοιχη κατάσταση στις τράπεζες. Θα είναι μεν συνδεδεμένες με το ευρωσύστημα, αλλά θα διατηρούν τα ευρώ για τις υποχρεώσεις τους προς τους ξένους αντισυμβαλλόμενους και θα δίνουν ΙΟU στο εσωτερικό.
Βήμα 7: Οι εξαγωγές θα φέρνουν ευρώ στην Ελλάδα, ενώ οι εισαγωγές θα αφαιρούν ευρώ. Η δομή του εξωτερικού ισοζυγίου δείχνει ότι τα ευρώ σχεδόν θα εξαφανιστούν από την ελληνική οικονομία σε διάστημα 1-3 μήνες, ίσως λίγο περισσότερο, αλλά όχι πολύ περισσότερο, συμφωνεί ο κ. Γουλφ.
Βήμα 8: Η Ελλάδα θα πρέπει να αποφασίσει είτε να επιστρέψει στο ευρώ ή να συνεχίσει με το νέο νόμισμα. Αν αποφασίσει το νέο νόμισμα, τότε διακόπτεται η σύνδεση με το ευρωσύστημα και πλέον η ισοτιμία του νέου νομίσματος έχει ήδη διαμορφωθεί.
Εναλλακτικές
Αντί για IOU μπορούμε να δούμε τα παραπάνω βήματα με το όνομα ενός νέου νομίσματος, π.χ. δραχμή. Επίσης, μπορούμε να δούμε το IOU ως την ενδιάμεση κατάσταση μέχρι να τυπωθεί το νέο νόμισμα και να αντικατασταθεί το ευρώ.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 00:26
ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΑΛΕΥΟΥΝ ΑΛΛΟ! Οι Λαφαζάνηδες έχουν λένε πολλές εναλλακτικές λύσεις αλλά κάθονται και συζητούν με τους εκβιαστές δανειστές
Τη στιγμή που ο Αλέξης Τσίπρας και το επιτελείο του επιχειρούν «μασάζ» συστράτευσης στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, έπειτα από τις αντιδράσεις των τελευταίων ημερών, η Αριστερή Πλατφόρμα ξαναχτυπά με ένα κείμενο-καταπέλτη.
Ενα άρθρο που ανέβηκε στο iskra.gr, ιστοσελίδα που απηχεί τις απόψεις της τάσης που ηγείται ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, καλεί την κυβέρνηση να μείνει ανυποχώρητη στις προεκλογικές της θέσεις.
Ενα άρθρο που ανέβηκε στο iskra.gr, ιστοσελίδα που απηχεί τις απόψεις της τάσης που ηγείται ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, καλεί την κυβέρνηση να μείνει ανυποχώρητη στις προεκλογικές της θέσεις.
Με τίτλο «Οι δανειστές δεν διαπραγματεύονται. Εκβιάζουν συμφωνία άτακτης υποχώρησης» η
ιστοσελίδα τονίζει ότι δεν πρέπει να υπάρξει κανένας συμβιβασμός, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα έχει εναλλακτικές και βιώσιμες λύσεις.
Καλεί, τέλος του Ελληνες να μην φοβούνται τις απειλές. «Σε μια ευρωζώνη που παραπαίει μέσα στα αδιέξοδά της, οι απειλές περί πτώχευσης και επιστροφής της Ελλάδας στο εθνικό νόμισμα με τις οποίες επιχειρούν οι κυρίαρχοι ευρωενωσιακοί κύκλοι να εκβιάσουν και να οδηγήσουν την κυβέρνηση σε ταπεινωτική υποχώρηση, δεν θα πρέπει να σκιάζουν τον ελληνικό λαό» τονίζεται χαρακτηριστικά.
Αναλυτικά το κείμενο:
ιστοσελίδα τονίζει ότι δεν πρέπει να υπάρξει κανένας συμβιβασμός, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα έχει εναλλακτικές και βιώσιμες λύσεις.
Καλεί, τέλος του Ελληνες να μην φοβούνται τις απειλές. «Σε μια ευρωζώνη που παραπαίει μέσα στα αδιέξοδά της, οι απειλές περί πτώχευσης και επιστροφής της Ελλάδας στο εθνικό νόμισμα με τις οποίες επιχειρούν οι κυρίαρχοι ευρωενωσιακοί κύκλοι να εκβιάσουν και να οδηγήσουν την κυβέρνηση σε ταπεινωτική υποχώρηση, δεν θα πρέπει να σκιάζουν τον ελληνικό λαό» τονίζεται χαρακτηριστικά.
Αναλυτικά το κείμενο:
«Εντείνουν τις πιέσεις τους οι αποκαλούμενοι ''εταίροι'' προς την κυβέρνηση εκβιάζοντας τόσο για μια συμφωνία που θα περιέχει μέτρα μνημονιακής κοπής, όσο και για την άμεση εφαρμογή των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων – απορρυθμίσεων, προκειμένου να ξεκλειδώσουν τη στρόφιγγα της ρευστότητας της ελληνικής οικονομίας, της οποίας έχουν φροντίσει να έχει εξαντλήσει πια τα όριά της.
Οι υπεύθυνοι για τον στραγγαλισμό της οικονομίας και για τα δεινά που έχουν υποστεί όλα αυτά τα χρόνια οι εργαζόμενοι, η νεολαία και τα φτωχά στρώματα από τα μνημόνια, απαιτούν εδώ και τώρα άμεση πρόταση νέων μέτρων λιτότητας προτρέποντας την κυβέρνηση να επιταχύνει την υποχώρηση της από οποιεσδήποτε «κόκκινες γραμμές», δίνοντάς της διορία λίγων ημερών προκειμένου να υπάρξει συμφωνία.
Σύμφωνα με απόρρητο έγγραφο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που δημοσιοποιήθηκε χτες (16/5) η χρεοκοπία της χώρας βρίσκεται επί θύραις.
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά «Δεν υπάρχει πιθανότητα το ελληνικό κράτος να πληρώσει τη δόση αν δεν επέλθει κάποια συμφωνία με τους διεθνείς εταίρους» ενώ επισημαίνεται ότι μέσα στον Ιούνιο το συνολικό ποσό των δόσεων προς το ΔΝΤ είναι της τάξης του 1,5 δις ευρώ.
Στο σημείωμα του ΔΝΤ επίσης τονίζεται η κρισιμότητα της επόμενης συνάντησης κορυφής στη Ρίγα, η οποία φαίνεται ότι θα είναι η τελευταία ευκαιρία για συμφωνία και για την κάλυψη της δόσης προς το Ταμείο.
Όπως αναφέρεται και στο απόρρητο έγγραφο οι κύριες απαιτήσεις του ΔΝΤ προς την ελληνική πλευρά είναι να εφαρμόσει άμεσα τις μεταρρυθμίσεις-απορρυθμίσεις όσον αφορά το συνταξιοδοτικό, τα εργασιακά και την κατάργηση της επαναπρόσληψης 4.000 δημόσιων υπαλλήλων.
Από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού μιλώντας στην Bild ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Βάλντις Ντομπρόβσκις και εντείνοντας τις πιέσεις και εκβιασμούς ξεκαθάρισε ότι «μόνο όταν η Ελλάδα έχει ολοκληρώσει το επόμενο βήμα του προγράμματος μεταρρύθμισης μπορεί να δοθεί η επόμενη δόση», αναφέροντας ότι η Ελλάδα αποτελεί σήμερα μια από τις μεγαλύτερες ανησυχίες της Ευρωζώνης.
Στο ίδιο μήκος κύματος και σε μια επίδειξη … «δημοκρατικότητας» ο Μαλτέζος ΥΠΟΙΚ Έντουαρντ Σικλούνα σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Bloomberg δεν δίστασε να δηλώσει ότι θεωρεί ως μεγαλύτερο εμπόδιο στην πορεία των διαπραγματεύσεων την …εντολή του ελληνικού λαού προς την κυβέρνηση κατά τις πρόσφατες εκλογές! «Η εντολή που έχει η ελληνική κυβέρνηση, αυτό είναι το εμπόδιο, και για αυτό κάποιοι ρωτάνε εάν θα πρέπει να υπάρξει ένα δημοψήφισμα. Θα μπορούσε να είναι ένας τρόπος όπου η εντολή θα τροποποιούνταν. Η κυβέρνηση θα ζητούσε την άδεια από το εκλογικό σώμα για να τροποποιήσει τις υποσχέσεις της, που δεν μπορεί να κρατήσει», δήλωσε συγκεκριμένα.
Είναι πλέον προφανές ότι οι δανειστές και οι εκπρόσωποί τους εμφανίζονται άτεγκτοι στις απαιτήσεις τους, αξιώνοντας από την ελληνική κυβέρνηση να υποχωρήσει κατά κράτος από τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, να εγκαταλείψει τις προοδευτικές αρχές της και αξίες και να λάβει νέα σκληρά νεοφιλελεύθερα μέτρα, όπως ακριβώς και οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις.
Η Ελλάδα οφείλει να μην υποκύψει και δεν θα υποκύψει, στις πιέσεις των δανειστών για αθέμιτους συμβιβασμούς που θα περιλαμβάνουν μέτρα σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, κόντρα στις ριζοσπαστικές δεσμεύσεις της κυβέρνησης. Σε μια ευρωζώνη που παραπαίει μέσα στα αδιέξοδά της, οι απειλές περί πτώχευσης και επιστροφής της Ελλάδας στο εθνικό νόμισμα με τις οποίες επιχειρούν οι κυρίαρχοι ευρωενωσιακοί κύκλοι να εκβιάσουν και να οδηγήσουν την κυβέρνηση σεταπεινωτική υποχώρηση, δεν θα πρέπει να σκιάζουν τον ελληνικό λαό. Η κυβέρνηση στο όνομα τηςλαϊκής εντολής που έλαβε, θα πρέπει να μείνει και θα μείνει, με τη στήριξη του ελληνικού λαού,ανυποχώρητη, αποκαλύπτοντας ότι το μαχαίρι που βάζουν οι δανειστές στο λαιμό της χώρας κόβει και από τις δύο πλευρές.
Το ενδεχόμενο μιας μη- συμφωνίας θα στοιχίσει πολύ περισσότερο στους «εταίρους», αφού η χώρα μας διαθέτει πολλές εναλλακτικές και βιώσιμες λύσεις».
Οι υπεύθυνοι για τον στραγγαλισμό της οικονομίας και για τα δεινά που έχουν υποστεί όλα αυτά τα χρόνια οι εργαζόμενοι, η νεολαία και τα φτωχά στρώματα από τα μνημόνια, απαιτούν εδώ και τώρα άμεση πρόταση νέων μέτρων λιτότητας προτρέποντας την κυβέρνηση να επιταχύνει την υποχώρηση της από οποιεσδήποτε «κόκκινες γραμμές», δίνοντάς της διορία λίγων ημερών προκειμένου να υπάρξει συμφωνία.
Σύμφωνα με απόρρητο έγγραφο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που δημοσιοποιήθηκε χτες (16/5) η χρεοκοπία της χώρας βρίσκεται επί θύραις.
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά «Δεν υπάρχει πιθανότητα το ελληνικό κράτος να πληρώσει τη δόση αν δεν επέλθει κάποια συμφωνία με τους διεθνείς εταίρους» ενώ επισημαίνεται ότι μέσα στον Ιούνιο το συνολικό ποσό των δόσεων προς το ΔΝΤ είναι της τάξης του 1,5 δις ευρώ.
Στο σημείωμα του ΔΝΤ επίσης τονίζεται η κρισιμότητα της επόμενης συνάντησης κορυφής στη Ρίγα, η οποία φαίνεται ότι θα είναι η τελευταία ευκαιρία για συμφωνία και για την κάλυψη της δόσης προς το Ταμείο.
Όπως αναφέρεται και στο απόρρητο έγγραφο οι κύριες απαιτήσεις του ΔΝΤ προς την ελληνική πλευρά είναι να εφαρμόσει άμεσα τις μεταρρυθμίσεις-απορρυθμίσεις όσον αφορά το συνταξιοδοτικό, τα εργασιακά και την κατάργηση της επαναπρόσληψης 4.000 δημόσιων υπαλλήλων.
Από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού μιλώντας στην Bild ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Βάλντις Ντομπρόβσκις και εντείνοντας τις πιέσεις και εκβιασμούς ξεκαθάρισε ότι «μόνο όταν η Ελλάδα έχει ολοκληρώσει το επόμενο βήμα του προγράμματος μεταρρύθμισης μπορεί να δοθεί η επόμενη δόση», αναφέροντας ότι η Ελλάδα αποτελεί σήμερα μια από τις μεγαλύτερες ανησυχίες της Ευρωζώνης.
Στο ίδιο μήκος κύματος και σε μια επίδειξη … «δημοκρατικότητας» ο Μαλτέζος ΥΠΟΙΚ Έντουαρντ Σικλούνα σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Bloomberg δεν δίστασε να δηλώσει ότι θεωρεί ως μεγαλύτερο εμπόδιο στην πορεία των διαπραγματεύσεων την …εντολή του ελληνικού λαού προς την κυβέρνηση κατά τις πρόσφατες εκλογές! «Η εντολή που έχει η ελληνική κυβέρνηση, αυτό είναι το εμπόδιο, και για αυτό κάποιοι ρωτάνε εάν θα πρέπει να υπάρξει ένα δημοψήφισμα. Θα μπορούσε να είναι ένας τρόπος όπου η εντολή θα τροποποιούνταν. Η κυβέρνηση θα ζητούσε την άδεια από το εκλογικό σώμα για να τροποποιήσει τις υποσχέσεις της, που δεν μπορεί να κρατήσει», δήλωσε συγκεκριμένα.
Είναι πλέον προφανές ότι οι δανειστές και οι εκπρόσωποί τους εμφανίζονται άτεγκτοι στις απαιτήσεις τους, αξιώνοντας από την ελληνική κυβέρνηση να υποχωρήσει κατά κράτος από τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, να εγκαταλείψει τις προοδευτικές αρχές της και αξίες και να λάβει νέα σκληρά νεοφιλελεύθερα μέτρα, όπως ακριβώς και οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις.
Η Ελλάδα οφείλει να μην υποκύψει και δεν θα υποκύψει, στις πιέσεις των δανειστών για αθέμιτους συμβιβασμούς που θα περιλαμβάνουν μέτρα σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, κόντρα στις ριζοσπαστικές δεσμεύσεις της κυβέρνησης. Σε μια ευρωζώνη που παραπαίει μέσα στα αδιέξοδά της, οι απειλές περί πτώχευσης και επιστροφής της Ελλάδας στο εθνικό νόμισμα με τις οποίες επιχειρούν οι κυρίαρχοι ευρωενωσιακοί κύκλοι να εκβιάσουν και να οδηγήσουν την κυβέρνηση σεταπεινωτική υποχώρηση, δεν θα πρέπει να σκιάζουν τον ελληνικό λαό. Η κυβέρνηση στο όνομα τηςλαϊκής εντολής που έλαβε, θα πρέπει να μείνει και θα μείνει, με τη στήριξη του ελληνικού λαού,ανυποχώρητη, αποκαλύπτοντας ότι το μαχαίρι που βάζουν οι δανειστές στο λαιμό της χώρας κόβει και από τις δύο πλευρές.
Το ενδεχόμενο μιας μη- συμφωνίας θα στοιχίσει πολύ περισσότερο στους «εταίρους», αφού η χώρα μας διαθέτει πολλές εναλλακτικές και βιώσιμες λύσεις».
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 00:25
Στα 10 δισ. δολ. ο όρος για συμμετοχή στην αναπτυξιακή τράπεζα των BRICS
Που θα βρείτε 10 δις να συμμετέχετε όπως παραμυθιάζετε τον κόσμο; Ρωτήσατε αν δέχονται να πληρώσετε με "αέρα" όπως λέει ο καφετζής Φλαμπουράρης ότι θα πληρώσει το ΔΝΤ;
Οταν πέρυσι το καλοκαίρι οι πέντε αναδυόμενες οικονομίες, Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότιος Αφρική, γνωστές με το ακρωνύμιο BRICS, άρχισαν να υλοποιούν τη Νέα Αναπτυξιακή Τράπεζα, που είχαν συμφωνήσει μερικούς μήνες νωρίτερα, πολλοί αναλυτές έσπευσαν να χαρακτηρίσουν το εγχείρημα ατυχές, καθώς τα κεφάλαιά του είναι σαφώς μικρότερα από τους διεθνείς πιστωτικούς οργανισμούς της Δύσης, την Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ. Κάποιοι άλλοι διέγνωσαν ότι απειλείται η πρωτοκαθεδρία της Παγκόσμιας Τράπεζας, ο δανεισμός της οποίας ωχριά ήδη αν
συγκριθεί με τα δάνεια που χορηγεί η Κίνα: το 2013 χορήγησε δάνεια ύψους 240 δισ. δολαρίων και η Παγκόσμια Τράπεζα μόλις 52,6 δισ. δολαρίων.
Η κατηγορία αυτή αναλυτών θεώρησε ότι δικαιώθηκαν όταν προσχώρησαν στην κυρίως κινεζικής πρωτοβουλίας και επιρροής Νέα Αναπτυξιακή Τράπεζα ορισμένες από τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές οικονομίες: Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία, αλλά και η Βρετανία, που προσχώρησε στη νέα τράπεζα πρώτη από τις χώρες της Δύσης.
Δεδομένου ότι ο όρος για τη συμμετοχή στην αναπτυξιακή τράπεζα των BRICS είναι η καταβολή ποσού ύψους 10 δισ. δολαρίων, η τράπεζα βάσει του χρονοδιαγράμματος πρέπει να αρχίσει να λειτουργεί στα τέλη του έτους με αρχικά κεφάλαια ύψους 50 δισ. δολαρίων από τα πέντε ιδρυτικά κράτη-μέλη της. Τα κεφάλαια αυτά θα αυξηθούν από τις εισφορές των νέων μελών, καθώς η νέα τράπεζα είναι ανοικτή σε όλες τις χώρες-μέλη των Ηνωμένων Εθνών και κάθε νέα χώρα-μέλος θα έχει ψήφους ανάλογες με τις μετοχές που έχει αγοράσει. Προστίθεται, άλλωστε, στα κεφάλαιά της μια δεξαμενή συναλλαγματικών διαθεσίμων ύψους 100 δισ. δολαρίων, στην οποία προβλέπεται να εισφέρει τη μερίδα του λέοντος η Κίνα με 41 δισ. δολάρια, από 18 δισ. Βραζιλία, Ινδία και Ρωσία και 5 δισ. δολάρια η Νότιος Αφρική.
H εμβέλεια
Εύκολα μπορεί κανείς να θεωρήσει πως η εμβέλεια επιρροής αυτής της τράπεζας θα είναι περιορισμένη αν συγκριθεί με τα κεφάλαια ύψους 223,2 δισ. δολαρίων που έχει συγκεντρώσει η Παγκόσμια Τράπεζα από τις εισφορές 188 χωρών, αλλά και με τους άμεσα διαθέσιμους πόρους, ύψους 755 δισ. δολαρίων του ΔΝΤ που, υπό ειδικές συνθήκες, μπορεί να αντλήσει τουλάχιστον 1,4 τρισ. δολάρια. Και ίσως σε στενούς χρηματοπιστωτικούς όρους τα πράγματα να είναι κάπως έτσι, ιδιαιτέρως αν συνεκτιμηθούν και τα οικονομικά προβλήματα κάποιων εκ των ιδρυτικών μελών της, όπως της Ρωσίας και της Βραζιλίας.
Οι δυνατότητες της νέας τράπεζας να καλύψει τις αναπτυξιακές ανάγκες των αναδυόμενων οικονομιών θα είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας, μόνον οι χώρες της Νότιας Ασίας χρειάζονται δάνεια ύψους 2,5 τρισ. δολαρίων μέσα στην επόμενη δεκαετία.
Είναι, ωστόσο, σαφές ότι ο ρόλος της νέας τράπεζας δεν προσδιορίζεται μόνον από το ύψος των κεφαλαίων της. Η ίδρυσή της μπορούσε να θεωρηθεί έως και αναμενόμενη από κάποιον διορατικό αναλυτή, δεδομένης τόσο της οικονομικής όσο και της πολιτικής συγκυρίας. Οχι μόνον οι πέντε αυτές χώρες, αλλά γενικότερα οι αναδυόμενες οικονομίες είχαν πληγεί βαρύτατα από την αιμορραγία ξένων κερδοσκοπικών κεφαλαίων που άρχισαν να τις εγκαταλείπουν μαζικά προ δύο ετών, όταν η αμερικανική ομοσπονδιακή τράπεζα (Federal Reserve) άφησε για πρώτη φορά να διαφανεί η πρόθεσή της να περιορίσει και τελικά να τερματίσει την παροχή ρευστότητας στην αγορά με το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων.
Είχε, άλλωστε, προηγηθεί η διάψευση των υποσχέσεων που είχαν λάβει στη διάρκεια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης πως θα αναβαθμίζονταν τα δικαιώματα ψήφου τους και η επιρροή τους στους κόλπους των δύο δημιουργημάτων του Bretton Woods, της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ, κατά τρόπο αντίστοιχο με τον αναβαθμισμένο ρόλο τους στην παγκόσμια οικονομία και την ανάπτυξή της.
Οι πέντε ισχυρότερες αναδυόμενες είχαν, επίσης, σε προγενέστερη φάση γνωρίσει τεκτονικής κλίμακας οικονομικές και χρηματοπιστωτικές κρίσεις, όπως εκείνη της ρωσικής οικονομίας και των ασιατικών οικονομιών τη δεκαετία του 1990. Είτε εξ ιδίων είτε παρατηρώντας άλλες αναδυόμενες οικονομίες, είχαν πικρή πείρα από τους σκληρούς όρους που συνόδευαν τον δανεισμό του ΔΝΤ.
Τα δάνεια
Προφανώς τα δάνεια της νέας τράπεζας δεν θα συνοδεύονται από ανάλογους όρους και σε αυτό το επίπεδο σίγουρα θα λειτουργεί ανταγωνιστικά προς τους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς της Δύσης.
Οπως έχει σχολιάσει σχετικά ο Ματ Φέρτσεν, στέλεχος του διεθνούς ινστιτούτου Carnegie Tsinghua Center for Global Policy, «η Κίνα στην εξωτερική πολιτική και ειδικότερα στις σχέσεις της με άλλες αναπτυσσόμενες χώρες, τονίζει ότι δεν αναμειγνύεται στα εσωτερικά πολιτικά των άλλων χωρών, ότι σέβεται τα εγχώρια οικονομικά και πολιτικά συστήματα και εν ολίγοις θέλει να φαίνεται διαφορετική από την Παγκόσμια Τράπεζα, το ΔΝΤ ή χώρες όπως οι ΗΠΑ».
Και βέβαια, οι γεωπολιτικοί και πολιτικοί παράγοντες που υπαγόρευσαν την ίδρυση της νέας τράπεζας δεν αφορούν μόνον την Κίνα και την προσπάθειά της να διευρύνει την επιρροή της σε παγκόσμιο επίπεδο. Οταν η τράπεζα ήταν στο στάδιο του σχεδιασμού, η Ρωσία βρισκόταν ήδη σε τεταμένες σχέσεις με τη Δύση εξαιτίας της κρίσης στην Ουκρανία και είχε ήδη υποστεί το πρώτο κύμα οικονομικών κυρώσεων από ΗΠΑ και Ε.Ε.
Θεωρητικά η Νέα Αναπτυξιακή Τράπεζα θα μπορούσε να έχει την τύχη άλλων περιφερειακών αναπτυξιακών τραπεζών που δεν κατόρθωσαν ποτέ να αναδειχθούν σε παγκόσμιους παίκτες. Θα μπορούσε, ακόμη χειρότερα, να έχει την τύχη της Τράπεζας του Νότου, που πριν από μερικά χρόνια προκάλεσε παρόμοιο ενδιαφέρον, αλλά δεν έκανε σχεδόν τίποτε. Σε καμία από αυτές δεν είχαν, πάντως, σπεύσει να προσχωρήσουν ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες.
Οταν πέρυσι το καλοκαίρι οι πέντε αναδυόμενες οικονομίες, Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότιος Αφρική, γνωστές με το ακρωνύμιο BRICS, άρχισαν να υλοποιούν τη Νέα Αναπτυξιακή Τράπεζα, που είχαν συμφωνήσει μερικούς μήνες νωρίτερα, πολλοί αναλυτές έσπευσαν να χαρακτηρίσουν το εγχείρημα ατυχές, καθώς τα κεφάλαιά του είναι σαφώς μικρότερα από τους διεθνείς πιστωτικούς οργανισμούς της Δύσης, την Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ. Κάποιοι άλλοι διέγνωσαν ότι απειλείται η πρωτοκαθεδρία της Παγκόσμιας Τράπεζας, ο δανεισμός της οποίας ωχριά ήδη αν
συγκριθεί με τα δάνεια που χορηγεί η Κίνα: το 2013 χορήγησε δάνεια ύψους 240 δισ. δολαρίων και η Παγκόσμια Τράπεζα μόλις 52,6 δισ. δολαρίων.
Η κατηγορία αυτή αναλυτών θεώρησε ότι δικαιώθηκαν όταν προσχώρησαν στην κυρίως κινεζικής πρωτοβουλίας και επιρροής Νέα Αναπτυξιακή Τράπεζα ορισμένες από τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές οικονομίες: Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία, αλλά και η Βρετανία, που προσχώρησε στη νέα τράπεζα πρώτη από τις χώρες της Δύσης.
Δεδομένου ότι ο όρος για τη συμμετοχή στην αναπτυξιακή τράπεζα των BRICS είναι η καταβολή ποσού ύψους 10 δισ. δολαρίων, η τράπεζα βάσει του χρονοδιαγράμματος πρέπει να αρχίσει να λειτουργεί στα τέλη του έτους με αρχικά κεφάλαια ύψους 50 δισ. δολαρίων από τα πέντε ιδρυτικά κράτη-μέλη της. Τα κεφάλαια αυτά θα αυξηθούν από τις εισφορές των νέων μελών, καθώς η νέα τράπεζα είναι ανοικτή σε όλες τις χώρες-μέλη των Ηνωμένων Εθνών και κάθε νέα χώρα-μέλος θα έχει ψήφους ανάλογες με τις μετοχές που έχει αγοράσει. Προστίθεται, άλλωστε, στα κεφάλαιά της μια δεξαμενή συναλλαγματικών διαθεσίμων ύψους 100 δισ. δολαρίων, στην οποία προβλέπεται να εισφέρει τη μερίδα του λέοντος η Κίνα με 41 δισ. δολάρια, από 18 δισ. Βραζιλία, Ινδία και Ρωσία και 5 δισ. δολάρια η Νότιος Αφρική.
H εμβέλεια
Εύκολα μπορεί κανείς να θεωρήσει πως η εμβέλεια επιρροής αυτής της τράπεζας θα είναι περιορισμένη αν συγκριθεί με τα κεφάλαια ύψους 223,2 δισ. δολαρίων που έχει συγκεντρώσει η Παγκόσμια Τράπεζα από τις εισφορές 188 χωρών, αλλά και με τους άμεσα διαθέσιμους πόρους, ύψους 755 δισ. δολαρίων του ΔΝΤ που, υπό ειδικές συνθήκες, μπορεί να αντλήσει τουλάχιστον 1,4 τρισ. δολάρια. Και ίσως σε στενούς χρηματοπιστωτικούς όρους τα πράγματα να είναι κάπως έτσι, ιδιαιτέρως αν συνεκτιμηθούν και τα οικονομικά προβλήματα κάποιων εκ των ιδρυτικών μελών της, όπως της Ρωσίας και της Βραζιλίας.
Οι δυνατότητες της νέας τράπεζας να καλύψει τις αναπτυξιακές ανάγκες των αναδυόμενων οικονομιών θα είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας, μόνον οι χώρες της Νότιας Ασίας χρειάζονται δάνεια ύψους 2,5 τρισ. δολαρίων μέσα στην επόμενη δεκαετία.
Είναι, ωστόσο, σαφές ότι ο ρόλος της νέας τράπεζας δεν προσδιορίζεται μόνον από το ύψος των κεφαλαίων της. Η ίδρυσή της μπορούσε να θεωρηθεί έως και αναμενόμενη από κάποιον διορατικό αναλυτή, δεδομένης τόσο της οικονομικής όσο και της πολιτικής συγκυρίας. Οχι μόνον οι πέντε αυτές χώρες, αλλά γενικότερα οι αναδυόμενες οικονομίες είχαν πληγεί βαρύτατα από την αιμορραγία ξένων κερδοσκοπικών κεφαλαίων που άρχισαν να τις εγκαταλείπουν μαζικά προ δύο ετών, όταν η αμερικανική ομοσπονδιακή τράπεζα (Federal Reserve) άφησε για πρώτη φορά να διαφανεί η πρόθεσή της να περιορίσει και τελικά να τερματίσει την παροχή ρευστότητας στην αγορά με το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων.
Είχε, άλλωστε, προηγηθεί η διάψευση των υποσχέσεων που είχαν λάβει στη διάρκεια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης πως θα αναβαθμίζονταν τα δικαιώματα ψήφου τους και η επιρροή τους στους κόλπους των δύο δημιουργημάτων του Bretton Woods, της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ, κατά τρόπο αντίστοιχο με τον αναβαθμισμένο ρόλο τους στην παγκόσμια οικονομία και την ανάπτυξή της.
Οι πέντε ισχυρότερες αναδυόμενες είχαν, επίσης, σε προγενέστερη φάση γνωρίσει τεκτονικής κλίμακας οικονομικές και χρηματοπιστωτικές κρίσεις, όπως εκείνη της ρωσικής οικονομίας και των ασιατικών οικονομιών τη δεκαετία του 1990. Είτε εξ ιδίων είτε παρατηρώντας άλλες αναδυόμενες οικονομίες, είχαν πικρή πείρα από τους σκληρούς όρους που συνόδευαν τον δανεισμό του ΔΝΤ.
Τα δάνεια
Προφανώς τα δάνεια της νέας τράπεζας δεν θα συνοδεύονται από ανάλογους όρους και σε αυτό το επίπεδο σίγουρα θα λειτουργεί ανταγωνιστικά προς τους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς της Δύσης.
Οπως έχει σχολιάσει σχετικά ο Ματ Φέρτσεν, στέλεχος του διεθνούς ινστιτούτου Carnegie Tsinghua Center for Global Policy, «η Κίνα στην εξωτερική πολιτική και ειδικότερα στις σχέσεις της με άλλες αναπτυσσόμενες χώρες, τονίζει ότι δεν αναμειγνύεται στα εσωτερικά πολιτικά των άλλων χωρών, ότι σέβεται τα εγχώρια οικονομικά και πολιτικά συστήματα και εν ολίγοις θέλει να φαίνεται διαφορετική από την Παγκόσμια Τράπεζα, το ΔΝΤ ή χώρες όπως οι ΗΠΑ».
Και βέβαια, οι γεωπολιτικοί και πολιτικοί παράγοντες που υπαγόρευσαν την ίδρυση της νέας τράπεζας δεν αφορούν μόνον την Κίνα και την προσπάθειά της να διευρύνει την επιρροή της σε παγκόσμιο επίπεδο. Οταν η τράπεζα ήταν στο στάδιο του σχεδιασμού, η Ρωσία βρισκόταν ήδη σε τεταμένες σχέσεις με τη Δύση εξαιτίας της κρίσης στην Ουκρανία και είχε ήδη υποστεί το πρώτο κύμα οικονομικών κυρώσεων από ΗΠΑ και Ε.Ε.
Θεωρητικά η Νέα Αναπτυξιακή Τράπεζα θα μπορούσε να έχει την τύχη άλλων περιφερειακών αναπτυξιακών τραπεζών που δεν κατόρθωσαν ποτέ να αναδειχθούν σε παγκόσμιους παίκτες. Θα μπορούσε, ακόμη χειρότερα, να έχει την τύχη της Τράπεζας του Νότου, που πριν από μερικά χρόνια προκάλεσε παρόμοιο ενδιαφέρον, αλλά δεν έκανε σχεδόν τίποτε. Σε καμία από αυτές δεν είχαν, πάντως, σπεύσει να προσχωρήσουν ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες.
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 00:25
Μετά το κράξιμο αποσύρεται η απόφαση του ΕΤΕΑ για το «σπάσιμο» ομολόγων 100 εκ. ευρώ
Το Ταμείο είχε αποφασίσει να σπάσει ομόλογα που διέθετε η Τράπεζα της Ελλάδος για να πληρώσει τις επικουρικές συντάξεις του Ιουνίου. Για την άμεση αντιμετώπιση του ταμειακού προβλήματος του ΕΤΕΑ δεσμεύεται το υπουργείο Εργασίας.
Αποσύρεται η πρόταση του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ) για ρευστοποίηση ομολόγων αξίας 100 εκατ. ευρώ, προκειμένου να πληρωθούν οι επικουρικές συντάξεις του Ιουνίου.
Η απόφαση ελήφθη με τη σύμφωνη γνώμη του γενικού γραμματέα Κοινωνικών Ασφαλίσεων και του
διοικητή του ΕΤΕΑ, Θανάση Καποτά.
διοικητή του ΕΤΕΑ, Θανάση Καποτά.
Το υπουργείο Εργασίας από την πλευρά του δεσμεύεται για την άμεση αντιμετώπιση του ταμειακού προβλήματος του ΕΤΕΑ και την ομαλή καταβολή των επικουρικών συντάξεων.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του «Ελεύθερου Τύπου», που αποκάλυψε την υπόθεση, το Ταμείο διαθέτει ρευστότητα 160 εκατ. ευρώ τη στιγμή που οι συντάξεις που θα πρέπει να καταβάλει ανέρχονται σε 260 εκατ.
Μάλιστα, σύμφωνα με την εφημερίδα, το «σπάσιμο» των ομολόγων θα προκαλούσε στο Ταμείο ζημία της τάξης του 25%.
skai.gr
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015 00:23
Ποια μέτρα- φωτιά ζητούν οι δανειστές από την Ελλάδα
Ποιοι φόροι δεν καταργούνται αλλά αυξάνονται- τι θα κρίνει τις εξελίξεις
Την ώρα που οι διαπραγματεύσεις μεταξύ κυβέρνησης και δανειστών βρίσκονται πλέον σε οριακό σημείο, καθώς τα ταμεία της Ελληνικής Δημοκρατίας έχουν στεγνώσει, κλειδί για το ύψος του λογαριασμού, που θα κληθούμε να πληρώσουμε όλοι οι φορολογούμενοι, είναι το ύψος του δημοσιονομικού κενού, όπως αυτό θα συμφωνηθεί – αν συμφωνηθεί – τελικά μεταξύ Αθήνας και πιστωτών. Από τον υπολογισμό αυτού του μεγέθους, δηλαδή από τη συμφωνία για το πόσα μας λείπουν μέχρι στιγμής φέτος, θα κριθεί ο λογαριασμός προς την εφορία, τόσο σε άμεσους φόρους (όπως
εισοδήματος, ακινήτων), όσο και σε έμμεσους (κατανάλωσης, ΦΠΑ, κλπ.).
Επιπλέον, αυτό θα κρίνει και το τι αλλαγές -δηλαδή μειώσεις- θα προκύψουν στους μισθούς του Δημοσίου, την ώρα, που ασφαλιστικό και εργασιακά εξακολουθούν να παραμένουν σημεία τριβής μεταξύ των δύο πλευρών.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…
Κόντρα για το πρωτογενές πλεόνασμα
Η ανακοίνωση των επίσημων στοιχείων του τετραμήνου, που δείχνει πρωτογενές πλεόνασμα στο υψηλότατο επίπεδο των 2 δισ. ευρώ, δεν έπεισε τους δανειστές, οι οποίοι εκτιμούν ότι αυτό επιτεύχθηκε μέσω της στάσης πληρωμών, την οποία έχει κάνει το Δημόσιο.
Θεωρώντας ότι αυτά θα τα βρούμε μπροστά μας από το καλοκαίρι και μετά – όταν και θα περάσουν οι 90 μέρες καθυστέρησης, υπολογίζουν πως – με βάση τα σημερινά δεδομένα – το 2015 η ελληνική οικονομία θα κλείσει με πρωτογενές έλλειμμα 0,5%.
Συνεπώς, πλέον, δεν έχει καμία σημασία το τι θα συμφωνηθεί για το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος, καθώς – ούτως ή άλλως – απαιτούνται ήδη μέτρα για να κλείσει το δημοσιονομικό κενό. Πόσα;
Κατ’ αρχάς, τουλάχιστον 1 δισεκατομμύριο ευρώ, μόνο και μόνο για να είναι ισοσκελισμένος ο προϋπολογισμός, χωρίς ελλείμματα. Στη συνέχεια, τουλάχιστον 3 δισ. ευρώ, ανάλογα με το ύψος του πλεονάσματος, που θα συμφωνηθεί. Καλά πληροφορημένες πηγές αναφέρουν πως οι δανειστές επιμένουν σε ύψος 2% του ΑΕΠ.
Τα σημεία τριβής
Υπό αυτές τις συνθήκες, τα σημεία τριβής μεταξύ των δύο πλευρών είναι:
Η εξίσωση των μισθών του Δημοσίου με αυτούς του ιδιωτικού τομέα, γεγονός που σημαίνει ότι θα διαμορφωθούν στην περιοχή των 700-900 ευρώ.
Ο ενιαίος συντελεστής ΦΠΑ να έχει το 2 ως πρώτο ψηφίο, δηλαδή να βρεθεί στο 20-21%, δεδομένου ότι η Αθήνα επιμένει να μην καταργηθούν οι εκπτώσεις στα νησιά και να παραμείνει ο κατώτατος συντελεστής. Αλλιώς, μπορεί να πέσει στο 18%, με ΦΠΑ έως 9% για ψωμί, γάλα και άλλα βασικά προϊόντα. Υπάρχει κι ένα σενάριο να παρέχεται έκπτωση τριών ποσοστιαίων μονάδων σε όσους χρησιμοποιούν πλαστικό χρήμα στις συναλλαγές τους, δηλαδή να επιβαρύνονται με ΦΠΑ 15 αντί 18%.
Να απελευθερωθούν περαιτέρω οι απολύσεις, να μην επανέλθουν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και να μετατεθεί για αργότερα η αύξηση του κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό τομέα.
Να διατηρηθεί η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στα επικουρικά ταμεία, γεγονός που θα οδηγήσει σε δραματικές μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις.
Τα υπόλοιπα μέτρα
Φόρος 3% στις αποδείξεις επιχειρήσεων εστίασης πολυτελείας και στα εστιατόρια ξενοδοχείων άνω των 3 αστέρων σε νησιά με πληθυσμό άνω των 3.000 κατοίκων, από τη φετινή σαιζόν και κάθε θερινή περίοδο.
Φόρος 6% στις αποδείξεις κοσμηματοπωλείων, καταστημάτων ρούχων, υποδημάτων έργων τέχνης, όλο το χρόνο.
Τέλος διαμονής, με συγκεκριμένο ποσό για ξενοδοχεία 3 αστέρων και άνω.
Υποχρεωτικές συναλλαγές με χρεωστικές και πιστωτικές κάρτες, για ποσά άνω των 70 ευρώ, που θα προσφέρουν και έκπτωση 3 εκατοστιαίων μονάδων στο ΦΠΑ.
Οι φόροι που δεν καταργούνται και αυξάνονται
ΕΝΦΙΑ, με προσπάθεια να επιβληθεί με μειωμένες κατά 20% αντικειμενικές αξίες
Ετήσια εισφορά, αυξημένη στα περυσινά επίπεδα – χωρίς δηλαδή την έκπτωση κατά 30% – για εισοδήματα άνω των 30.000 ή 50.000 ευρώ.
Φόρος πολυτελείας, αυξημένος κατά 30%, από το 10% στο 13%, για Ι.Χ. άνω των 2.500 κυβικών εκατοστών, πισίνες και σκάφη αναψυχής.
Επίσης, κίνητρα για νομιμοποίηση αδήλωτων ποσών, που έχουν βγει παράνομα από τη χώρα, με συντελεστή από 15% – 20%.
Διευκρινίζεται ότι όλα αυτά δεν είναι τα οριστικά μέτρα, καθώς όλα είναι ακόμα υπό συζήτηση με τους δανειστές.
Τέλος στις πρόωρες συντάξεις
Δεδομένη πρέπει να θεωρείται η δραστική μείωση των πρόωρων συντάξεων, με αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης στα 60 χρόνια, η περαιτέρω ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων, και – κυρίως – των συνταξιοδοτικών παροχών, γεγονός που θα προκαλέσει σημαντικές ανατροπές στην οικονομική κατάσταση των συνταξιούχων.
εισοδήματος, ακινήτων), όσο και σε έμμεσους (κατανάλωσης, ΦΠΑ, κλπ.).
Επιπλέον, αυτό θα κρίνει και το τι αλλαγές -δηλαδή μειώσεις- θα προκύψουν στους μισθούς του Δημοσίου, την ώρα, που ασφαλιστικό και εργασιακά εξακολουθούν να παραμένουν σημεία τριβής μεταξύ των δύο πλευρών.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…
Κόντρα για το πρωτογενές πλεόνασμα
Η ανακοίνωση των επίσημων στοιχείων του τετραμήνου, που δείχνει πρωτογενές πλεόνασμα στο υψηλότατο επίπεδο των 2 δισ. ευρώ, δεν έπεισε τους δανειστές, οι οποίοι εκτιμούν ότι αυτό επιτεύχθηκε μέσω της στάσης πληρωμών, την οποία έχει κάνει το Δημόσιο.
Θεωρώντας ότι αυτά θα τα βρούμε μπροστά μας από το καλοκαίρι και μετά – όταν και θα περάσουν οι 90 μέρες καθυστέρησης, υπολογίζουν πως – με βάση τα σημερινά δεδομένα – το 2015 η ελληνική οικονομία θα κλείσει με πρωτογενές έλλειμμα 0,5%.
Συνεπώς, πλέον, δεν έχει καμία σημασία το τι θα συμφωνηθεί για το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος, καθώς – ούτως ή άλλως – απαιτούνται ήδη μέτρα για να κλείσει το δημοσιονομικό κενό. Πόσα;
Κατ’ αρχάς, τουλάχιστον 1 δισεκατομμύριο ευρώ, μόνο και μόνο για να είναι ισοσκελισμένος ο προϋπολογισμός, χωρίς ελλείμματα. Στη συνέχεια, τουλάχιστον 3 δισ. ευρώ, ανάλογα με το ύψος του πλεονάσματος, που θα συμφωνηθεί. Καλά πληροφορημένες πηγές αναφέρουν πως οι δανειστές επιμένουν σε ύψος 2% του ΑΕΠ.
Τα σημεία τριβής
Υπό αυτές τις συνθήκες, τα σημεία τριβής μεταξύ των δύο πλευρών είναι:
Η εξίσωση των μισθών του Δημοσίου με αυτούς του ιδιωτικού τομέα, γεγονός που σημαίνει ότι θα διαμορφωθούν στην περιοχή των 700-900 ευρώ.
Ο ενιαίος συντελεστής ΦΠΑ να έχει το 2 ως πρώτο ψηφίο, δηλαδή να βρεθεί στο 20-21%, δεδομένου ότι η Αθήνα επιμένει να μην καταργηθούν οι εκπτώσεις στα νησιά και να παραμείνει ο κατώτατος συντελεστής. Αλλιώς, μπορεί να πέσει στο 18%, με ΦΠΑ έως 9% για ψωμί, γάλα και άλλα βασικά προϊόντα. Υπάρχει κι ένα σενάριο να παρέχεται έκπτωση τριών ποσοστιαίων μονάδων σε όσους χρησιμοποιούν πλαστικό χρήμα στις συναλλαγές τους, δηλαδή να επιβαρύνονται με ΦΠΑ 15 αντί 18%.
Να απελευθερωθούν περαιτέρω οι απολύσεις, να μην επανέλθουν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και να μετατεθεί για αργότερα η αύξηση του κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό τομέα.
Να διατηρηθεί η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στα επικουρικά ταμεία, γεγονός που θα οδηγήσει σε δραματικές μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις.
Τα υπόλοιπα μέτρα
Φόρος 3% στις αποδείξεις επιχειρήσεων εστίασης πολυτελείας και στα εστιατόρια ξενοδοχείων άνω των 3 αστέρων σε νησιά με πληθυσμό άνω των 3.000 κατοίκων, από τη φετινή σαιζόν και κάθε θερινή περίοδο.
Φόρος 6% στις αποδείξεις κοσμηματοπωλείων, καταστημάτων ρούχων, υποδημάτων έργων τέχνης, όλο το χρόνο.
Τέλος διαμονής, με συγκεκριμένο ποσό για ξενοδοχεία 3 αστέρων και άνω.
Υποχρεωτικές συναλλαγές με χρεωστικές και πιστωτικές κάρτες, για ποσά άνω των 70 ευρώ, που θα προσφέρουν και έκπτωση 3 εκατοστιαίων μονάδων στο ΦΠΑ.
Οι φόροι που δεν καταργούνται και αυξάνονται
ΕΝΦΙΑ, με προσπάθεια να επιβληθεί με μειωμένες κατά 20% αντικειμενικές αξίες
Ετήσια εισφορά, αυξημένη στα περυσινά επίπεδα – χωρίς δηλαδή την έκπτωση κατά 30% – για εισοδήματα άνω των 30.000 ή 50.000 ευρώ.
Φόρος πολυτελείας, αυξημένος κατά 30%, από το 10% στο 13%, για Ι.Χ. άνω των 2.500 κυβικών εκατοστών, πισίνες και σκάφη αναψυχής.
Επίσης, κίνητρα για νομιμοποίηση αδήλωτων ποσών, που έχουν βγει παράνομα από τη χώρα, με συντελεστή από 15% – 20%.
Διευκρινίζεται ότι όλα αυτά δεν είναι τα οριστικά μέτρα, καθώς όλα είναι ακόμα υπό συζήτηση με τους δανειστές.
Τέλος στις πρόωρες συντάξεις
Δεδομένη πρέπει να θεωρείται η δραστική μείωση των πρόωρων συντάξεων, με αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης στα 60 χρόνια, η περαιτέρω ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων, και – κυρίως – των συνταξιοδοτικών παροχών, γεγονός που θα προκαλέσει σημαντικές ανατροπές στην οικονομική κατάσταση των συνταξιούχων.
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Κυριακή, 17 Μαΐου 2015 14:46
ΔΑΚΕ Καθηγητών ΔΕ: Εκπαιδευτικοί προερχόμενοι από τη Δευτεροβάθμια εκ νέου στο «απόσπασμα»
Αθήνα 16/05/2015
ΔΑΚΕ Καθηγητών ΔΕ
Εκπαιδευτικοί προερχόμενοι από τη Δευτεροβάθμια εκ νέου στο «απόσπασμα»
Ως ΔΑΚΕ καθηγητών ΔΕ, μας βρίσκει απόλυτα αντίθετους, η απόφαση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου να προχωρήσει «ελευθέρως αφού δεν έχει παρέλθει η διετία» στην ανάκληση όλων των διοικητικών πράξεων για τις μετατάξεις 3655 καθηγητών στην Α/θμια εκπαίδευση και περίπου 180 σε Διοικητικές θέσεις του ΥΠΟΠΑΙΘ.
Χιλιάδες οικογένειες διαλύονται εντελώς ξαφνικά επειδή κάποιοι «σύμβουλοι» του κ.Κουράκη , αποφάσισαν έτσι να λύσουν το πρόβλημα που δημιούργησαν κάποιοι άλλοι «σύμβουλοι» του
κ.Αρβανιτόπουλου.Αρωγός στην προσπάθεια αυτή ο Διοικητικός μηχανισμός του υπουργείου, ο οποίος με την ίδια ευκολία που στο παρελθόν υλοποιούσε τις εντολές των προηγούμενων πολιτικών ηγεσιών, έρχεται σήμερα να διαπιστώσει ότι «πάσχουν διοικητικά» και πρέπει να ανακληθούν. Μας αραδιάζουν νούμερα «κενών» και «πλεονασμάτων» ξεχνώντας ότι σήμερα οι συνάδελφοί μας αυτοί, προσφέρουν κανονικά τις υπηρεσίες τους στις νέες τους θέσεις και αδιαφορώντας για τη βασική αρχή ότι οι άνθρωποι είναι πάνω από τους αριθμούς.
Είναι αυτονόητο ότι πέρα από τον προσωπικό τους «Γολγοθά», η επιστροφή τόσων χιλιάδων εκπαιδευτικών, θα δημιουργήσει τεράστια αναστάτωση στο σύνολο της Δ/θμιας και νέα ανασφάλεια στο σύνολο των εκπαιδευτικών των ειδικοτήτων αυτών.
Συνάδελφοι
Όταν πριν 2 χρόνια χιλιάδες συνάδελφοί μας της Επαγγελματικής εκπαίδευσης εξοβελίζονταν στην διαθεσιμότητα, όλοι μας, ανεξάρτητα της πολιτικής τοποθέτησης, αισθανθήκαμε θλίψη και οργή. Δυστυχώς μετά τις κυβερνητικές ανακοινώσεις στην άτυπη επιτροπή, τα συναισθήματα αυτά επανέρχονται.
Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να επιστρέψουν, οι ιδιοτελείς διχαστικές λογικές, ο μικροκομματικός ρεβανσισμός, η αλαζονεία στη λήψη αποφάσεων των κυβερνητικών Μανδαρίνων και η άδικη στοχοποίηση και λασπολόγηση εργαζομένων επιστημόνων.
Η ΔΑΚΕ ΔΕ απαιτεί και θα δώσει αγώνα για:
- Να σταματήσει ο διασυρμός των μεταταχθέντων καθηγητών
- Να δημοσιοποιηθούν οι Πίνακες με τις μοριοδοτήσεις έτσι ώστε να δικαιωθούν όσοι διαπιστώσουν ότι έχουν αδικηθεί.
- Να ανακληθούν οι μετατάξεις όσων εσκεμμένα και εις βάρος των συναδέλφων τους κατέθεσαν «ψευδή» στοιχεία
- Να δοθεί η δυνατότητα σε όσους το επιθυμούν και μετατάχτηκαν στην Α/θμια ή σε Διοικητικές θέσεις, κάτω από το ψυχολογικό καθεστώς της μνημονιακής ανασφάλειας, να επιστρέψουν στη Δ/θμια εκπαίδευση.
- Να δημοσιοποιηθούν οι ανάγκες σε καθηγητές-ειδικοτήτων στη Α/θμια που προσφάτως συγκέντρωσαν στο υπουργείο και να συσταθούν οργανικές για τους καθηγητές ειδικοτήτων στην Α/θμια σε αριθμό πολλαπλάσιο όσων μετατάχθηκαν.
- Να δοθούν οργανικές σε όσους μετατάχτηκαν στον τόπο που σήμερα εργάζονται. Κανένας εκπαιδευτικός χωρίς οργανική.
- Να μην ακυρωθούν και να δοθεί η δυνατότητα να ικανοποιηθούν, μετά τις μεταθέσεις, όσες από τις 945 εθελοντικές αιτήσεις μετάταξης εκκρεμούν.
- Να συνεξετάζονται όλες οι μεταθέσεις και αποσπάσεις των κοινών ειδικοτήτων στην Α/θμια και Δ/θμια εκπαίδευση.
Καλούμε την πολιτική ηγεσία του υπουργείου να μην υλοποιήσει αυτούς τους παράλογους σχεδιασμούς. Σε διαφορετική περίπτωση θα είναι η μόνη υπεύθυνη για τα προβλήματα που θα προκύψουν στο σύνολο των υπηρεσιακών μεταβολών των εκπαιδευτικών.
Επιπλέον και για τους πιο πάνω λόγους ζητούμε τη σύγκληση Έκτακτου Δ.Σ. της ΟΛΜΕ τη Δευτέρα 18/05/2015
Για τη Δ.Α.Κ.Ε. Δ.Ε.
Ο Πρόεδρος Ο Γραμματέας
ΠΕΠΠΕΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΚΟΣ
Κατηγορία
Πρωτοσέλιδα
Ετικέτες
Κυριακή, 17 Μαΐου 2015 14:41
Στο μαθητή της Τρίτης Τάξης του Λυκείου του Κωνσταντίνου Κατσαρού
Φτάσαμε στο τέλος μιας δύσκολης χρονιάς, από όλες τις απόψεις.
Δύσκολη για εσένα, αφού η τελευταία τάξη ήθελε περισσότερο διάβασμα από τις άλλες, και μάλιστα και πιο εντατικό.
Δύσκολη για τους γονείς σου, αφού κι εσύ τους έβλεπες να μοχθούν να σου προσφέρουν το ζειν, να σε στηρίξουν στις αποφάσεις σου και γενικά …«να μη σου λείψει τίποτε», πράγμα πολύ δύσκολο ειδικά στις μέρες μας…
Δύσκολη και για τους καθηγητές σου, που καλούνται να σου προσφέρουν το ευ ζειν, αφού τα τελευταία χρόνια αγωνίζονται για μια
καλύτερη Παιδεία με λιγότερα όπλα…Δύσκολη για εσένα, αφού η τελευταία τάξη ήθελε περισσότερο διάβασμα από τις άλλες, και μάλιστα και πιο εντατικό.
Δύσκολη για τους γονείς σου, αφού κι εσύ τους έβλεπες να μοχθούν να σου προσφέρουν το ζειν, να σε στηρίξουν στις αποφάσεις σου και γενικά …«να μη σου λείψει τίποτε», πράγμα πολύ δύσκολο ειδικά στις μέρες μας…
Δύσκολη και για τους καθηγητές σου, που καλούνται να σου προσφέρουν το ευ ζειν, αφού τα τελευταία χρόνια αγωνίζονται για μια
Σε αυτές τις συνθήκες, κλήθηκες εσύ να αντεπεξέλθεις και να δείξεις τον καλό σου εαυτό ως μαθητής, να δώσεις την τελευταία σου μάχη ως μαθητής της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Να ξέρεις όμως ότι ο πόλεμος συνεχίζεται και τίποτε δεν κρίνεται σε μια μάχη. Αυτό θα το δεις και αργότερα, όπως το είδαμε όλοι μας.
Η επιτυχία στη ζωή δεν συνδυάζεται οπωσδήποτε με την επιτυχία στις όποιες εξετάσεις δίνουμε κατά τη διάρκειά της.
Ανάλογα και με την προετοιμασία που έκανες, μπορεί όλα να σου φαίνονται εύκολα ή βουνό! Δεν καλείσαι όμως να αποδείξεις τίποτε σε κανέναν!
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
