Ένα ιδιαίτερο blog για τη ΦΥΣΙΚΗ ΑΓΩΓΗ
Ένα ιδιαίτερο blog για τη ΦΥΣΙΚΗ ΑΓΩΓΗ προγράμματα αγωγής υγείας και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης ) , αποτελούν την βασική θεματολογία του blog.
Τροποποίηση Απόφασης προσωρινής αναστολής λειτουργίας μειονοτικών δημοτικών σχολείων για το σχολικό έτος 2015 - 2016
ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ
Έναρξη 3ου κύκλου προγράμματος διαδικτυακής τηλεκπαίδευσης του ΕΥΖΗΝ
Το πρόγραμμα διαδικτυακής τηλεκπαίδευσης (e-learning) του ΕΥΖΗΝ επιστρέφει μετά τη μεγάλη απήχηση που σημείωσαν οι 2 πρώτοι κύκλοι του στην εκπαιδευτική κοινότητα. O 3ος κύκλος του προγράμματος θα ξεκινήσει στις 21/09/2015 και απευθύνεται σε διορισμένους εκπαιδευτικούς που διαθέτουν εξαψήφιο Αριθμού Μητρώου, καθώς και σε αναπληρωτές, ωρομίσθιους και εκπαιδευτικούς ιδιωτικών σχολείων. Οι εγγραφές θα πραγματοποιηθούν από 14/09/2015 έως 18/09/2015 μέσω της ιστοσελίδας του ΕΥΖΗΝ, και οι εκπαιδευτικοί που ενδιαφέρονται να συμμετέχουν καλούνται να δηλώσουν συμμετοχή άμεσα, καθώς ο αριθμός των θέσεων είναι περιορισμένος.
Πρόσκληση σε Διεθνές Εκπαιδευτικό Συνέδριο
Σε συνέχεια των εργασιών του Θερινού Σχολείου, Η Φυσική των Ολυμπιακών Αθλημάτων, που πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στην Αρχαία Ολυμπία, (19 -24 Ιουλίου 2015) στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Προγράμματος ODS και με τη συμμετοχή εκπαιδευτικών της Χώρας, σας ενημερώνουμε ότι θα παρουσιαστούν εργασίες του, στο Διεθνές Εκπαιδευτικό Συνέδριο (EDEN) OPEN CLASSROOM που θα πραγματοποιηθεί από 18-21 Σεπτεμβρίου και προσκαλούμε τουςΣχ. Σύμβουλος Φυσικής Αγωγής
Ανατολικής Αττικής,
FAX : 210- 3576098
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
«Υλικό για Ψηφιακή Χαρτογραφία και Γεωπληροφορική»
Αγαπητοί συνάδελφοι,ειδικότητας, όπως επίσης τα μαθήματα και οι Αναθέσεις για τη φετινή σχολική χρονιά
Η εκπαιδευτική προσέγγιση των βιβλίων είναι αυτή των εκπαιδευτικών σεναρίων. Υπάρχει μία ενιαία λογική και ένας τελικός σκοπός τον οποίο οι μαθητές, εργαζόμενοι σε μικρότερες ή μεγαλύτερες ομάδες, προσπαθούν να πετύχουν. Στην πορεία αυτή "αναγκάζονται" να αποκτήσουν τις απαιτούμενες γνώσεις, έχοντας όμως πάντα επίγνωση του τελικού σκοπού τους. Σαν εναλλακτική, υπάρχουν και Φύλλα Έργου, που ακολουθούν την προσέγγιση της «κατευθυνόμενης μάθησης» και έχουν σχεδιαστεί για χρήση κατά τη διάρκεια του μαθήματος όσο και σαν εργασία για το σπίτι.
Πληροφορίες για το νέο εξ αποστάσεως εκπαιδευτικό πρόγραμμα για το εργασιακό άγχος

Δημόσιοι Υπάλληλοι. Η τρίτη σειρά θα ξεκινήσει στις 21/9. Το κόστος είναι 350 ευρώ (με εκολίες) ή 300 ευρώ (άπαξ καταβολή). Αξιολογείστε με μικρές ενδιάμεσες εργασίες και όλο το υλικό είναι ανηρτημένο στην διάθεση του κάθε εκπαιδευόμενου.Τα επισυναφθέντα αρχεία θα τα δείτε ή στο κάτω μέρος του μηνύματος ή στην επάνω πλευρά.
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ- ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2015
«Λειτουργία σχολικών μονάδων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για το σχολικό έτος 2015 - 2016. Ενημέρωση και οδηγίες»
Δάσκαλοι, νηπιαγωγοί, φιλόλογοι σε Πρότυπα – Πειραματικά Άλλες 13 θέσεις για αναπληρωτές
Και νέες θέσεις για αναπληρωτές εκπαιδευτικούς προσφέρονται σε Πρότυπα και Πειραματικά σχολεία σύμφωνα με νέο έγγραφο της Διοικούσας Επιτροπής. Αυτή τη φορά οι θέσεις ανέρχονται σε δεκατρείς, με τις τρεις εξ αυτών να αφορούν δασκάλους, δυο νηπιαγωγούς, δυο φιλολόγους, βιολόγους ενώ από μια θέση προσφέρεται στην ειδικότητα των φυσικών, καλλιτεχνικών και αγγλικών. | Πειραματικό ΓΕΛ Πατρών | 1 ΠΕ04.04 |
| Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Θες/κης | 1 ΠΕ02, 1 ΠΕ19-20, 1 ΠΕ 60 |
| Πρότυπο Γυμνάσιο Αναβρύτων | 1 ΠΕ05, 1 ΠΕ06, 1 ΠΕ08 |
| Πειραματικό Γυμνάσιο Αγίων Αναργύρων | 1 ΠΕ04.01 |
| Πειραματικό Λύκειο Αγίων Αναργύρων | 1 ΠΕ02 |
| Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Πατρών | 3 ΠΕ 70, 1 ΠΕ60 |
Σε κρίση ειλικρίνειας ο Δραγασάκης: «Ζητούσαμε παντού δάνειο αλλά δεν μας έδινε κανένας»
Σε αποκάλυψη ότι η Ελλάδα βρέθηκε προ του φάσματος του κουρέματος καταθέσεων προχώρησε ο Γιάννης Δραγασάκης παραδεχόμενος ότι με την επιβολή των capital controls υπήρξαν σοβαρές οικονομικές συνέπειες αλλά αποτράπηκε το κούρεμα καταθέσεων καθώς, όπως υποστηρίζει, το σχέδιο ήταν να επαναληφθεί μια «Κύπρος».ΑΧΡΗΣΤΟΙ και στο μεταναστευτικό - Οσα δεν έκανε ο Τσίπρας σε ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ, τα έκανε η υπηρεσιακή σε ΜΙΑ ΜΕΡΑ
Πρώτη - και τελευταία - φορά αριστερά
Το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ που κατέκτησε την εξουσία με τις εκλογές της 25.01.2015, είχε εκμεταλλευτεί στο έπακρον τη δυσαρέσκεια των πολιτών που είχαν υποστεί τα αυστηρά μέτρα λιτότητας, τα οποία περιλαμβάνονται στα δυο πρώτα μνημόνια.
ευσταθούν κατά την κοινή λογική και στη συγκεκριμένη συγκυρία, οι ψηφοφόροι του τα πίστεψαν επειδή τους άρεσαν, για να βρεθούν στη συνέχεια μπροστά στη σκληρή πραγματικότητα.
Ο Ντε Γκώλ είχε πει ότι οι πολιτικοί απορούν όταν οι πολίτες τους πιστεύουν, ενώ τους λένε τόσα ψέματα. Ο δε Λένιν είχε πει ότι η αλήθεια είναι "μικροαστική συνήθεια". Η προπαγάνδα του νέου κομμουνιστικού κράτους που δημιούργησε, είχε ως δόγμα (Ν. Καζαντζάκης στο βιβλίο του "Ρουσία", σελ. 189): "Να λες και να ξαναλές ακατάπαυστα τα ίδια και τα ίδια και να τα πιστεύεις και συ ο ίδιος".
Γνήσιοι ιδεολογικοί απόγονοι του Λενινισμού, οι ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόζουν ευρέως αυτό το δόγμα.
1. Η Κυβέρνηση Τσίπρα ζήτησε και πέτυχε τετράμηνη παράταση της δανειακής σύμβασης Σαμαρά – Βενιζέλου και του μνημονίου που τη συνόδευε και έτσι άρχισε λοιπόν από την τρόικα η αξιολόγηση, ώστε να εκταμιευτούν τα 7,2 δισ. ευρώ που είχαν απομείνει. Εμβρόντητος μία μέρα άκουσα τον Τσίπρα να διακηρύσσει με εντυπωσιακή σοβαροφάνεια ότι δεν υπάρχει μνημόνιο, δεν υπάρχει τρόικα, δεν υπάρχει αξιολόγηση. Το ίδιο επαναλάμβαναν συνεχώς και άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Η απόπειρα να δοθούν άλλα ονόματα στα μνημόνια, στην τρόικα και στην αξιολόγηση, απλώς επέσυρε την χλεύη τόσο στο εσωτερικό της χώρας, όσο και διεθνώς.
2. Ακούγαμε σ’ όλους τους τόνους ότι:
- Η Κυβέρνηση τα λέει έξω από τα δόντια στις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους.
- Για πρώτη φορά έχουμε πραγματική διαπραγμάτευση, οι άλλοι τα δέχονταν όλα χωρίς αντίρρηση.
- Οι διαπραγματευτές κάνουν τους Έλληνες υπερήφανους.
Η αλήθεια είναι πλέον γνωστή: επί μήνες ο Βαρουφάκης κορόιδευε το σύμπαν και κάθε άλλο παρά διαπραγμάτευση έκανε. Το επιβεβαίωσε ο Τσακαλώτος χωρίς να μασάει τα λόγια του: "Δεν είχαμε συγκεκριμένες προτάσεις στις διαπραγματεύσεις με τους θεσμούς, δεν ήμασταν έτοιμοι, δεν είχαμε ιδέες".
Άλλωστε, κάθε διαπραγμάτευση κρίνεται εκ του αποτελέσματος. Και η "πραγματική" διαπραγμάτευση που έκανε υπερήφανους τους Έλληνες, κατέληξε, μετά την καταστροφική καθυστέρηση των πέντε μηνών, σε δημοψήφισμα, capital controls, κλείσιμο τραπεζών κλπ., στην υπογραφή του τρίτου μνημονίου με πιο επώδυνους όρους από τα δύο πρώτα, τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ είχε σκληρά δαιμονοποιήσει όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Ο Τσίπρας προσφεύγει σ’ αυτές τις δεύτερες, μέσα στον ίδιο χρόνο, καταστροφικές για την οικονομία εκλογές όσο γίνεται πιο σύντομα, πριν οι δύστυχοι ψηφοφόροι αισθανθούν στο πετσί τους τα επώδυνα μέτρα του τρίτου μνημονίου.
Δεν είναι δυνατόν να παρουσιαστούν, στα πλαίσια ενός άρθρου, οι καταστροφικές συνέπειες της, για πρώτη φορά, αριστερής διακυβέρνησης.
Θα προσπαθήσω να συνοψίσω μερικές που, κατά τη γνώμη μου, είναι οι σημαντικότερες:
1. Οικονομία: Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επέβαλε στον ελληνικό λαό το μαρτύριο του Σισύφου. Ο μυθικός Σίσυφος είχε υποχρεωθεί να ανεβάζει στην ανηφοριά του βουνού μία μεγάλη πέτρα μέχρι την κορυφή του. Όταν έφθανε στην κορυφή, έδιναν μια στην πέτρα και αυτή κατρακυλούσε μέχρι την αρχική της θέση. Και το μαρτύριο επαναλαμβανόταν.
Ο ελληνικός λαός, με τις επί πέντε χρόνια θυσίες του, έφερε την οικονομία σε ένα σημείο ισορροπίας. Έφερε την κοτρόνα στην κορυφή του βουνού. Ο ΣΥΡΙΖΑ της έδωσε μία κλωτσιά κι’αυτή κατρακύλησε μέχρις εκεί που βρισκόταν. Τώρα, ο ελληνικός λαός καλείται να ανεβάσει την κοτρόνα πάλι μέχρι την κορυφή του βουνού. Πράγματι, το 2014, οι οικονομικοί δείκτες της χώρας είχαν διαμορφωθεί σε επίπεδα που οι αγορές έσπευσαν, με ιδιαίτερη προθυμία, να μας δανείσουν με επιτόκιο το οποίο δεν εθεωρείτο επαχθές διεθνώς. Το γεγονός αυτό είχε σχολιαστεί πολύ θετικά από τους διεθνείς αναλυτές και είχε δημιουργήσει προσδοκίες για περαιτέρω μείωση του κόστους δανεισμού και για σοβαρές διεθνείς επενδύσεις.
Τώρα, ούτε οι διεθνείς αγορές θέλουν να ακούσουν για δανεισμό στην Ελλάδα, ούτε οι διεθνείς επενδυτές να επενδύσουν.
2. Παιδεία: Έχουν γραφεί πολλά για το, όπως έχει αποκληθεί, "σκοτεινό και αδίστακτο υπουργικό δίδυμο" Μπαλτά και Κουράκη στο Υπουργείο Παιδείας. Σαν "έτοιμο από καιρό", το μαρξιστικό αυτό δίδυμο άρχισε αμέσως, μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, την κατεδάφιση όσων είχαν διορθώσει από τον καταστρεπτικό "νόμο - πλαίσιο" του 1982 οι κυρίες Γιαννάκου και Διαμαντοπούλου. Προσπάθησαν να καταστήσουν πάλι τους πανεπιστημιακούς χώρους άσυλο για τους αντιεξουσιαστές και άλλους μπαχαλάκηδες. Να μπορούν εκεί άνετα να κατασκευάζουν τις βόμβες μολότοφ και να καταστρέφουν περιουσίες και ζωές ανθρώπων. Να λεηλατούν τα εργαστήρια, να καίνε τις ελληνικές σημαίες και την ιστορική πρυτανεία του Πολυτεχνείου. Ήθελαν να επαναφέρουν στα Πανεπιστήμια τη δικτατορία των αδίστακτων φασιστικών μειοψηφιών που τρομοκρατούσαν φοιτητές, καθηγητές και πρυτάνεις. Γενικότερα, οπισθοχώρηση σε μία κατάσταση που δεν υπάρχει σε κανένα πανεπιστήμιο του κόσμου.
3. Μεταναστευτικό: Δεν ήταν τυχαία η τοποθέτηση της Τασίας Χριστοδουλοπούλου ως Υπουργού Μετανάστευσης. Είχε μακρά πορεία ως ακροαριστερή ακτιβίστρια και δικηγόρος – συνήγορος υπεράσπισης των δικαιωμάτων μεταναστών, τοξικομανών, τρομοκρατών κλπ. Τη δραστηριότητα αυτή θεώρησε ότι μπορούσε να συνεχίσει ως υπουργός, υπερασπιζόμενη όχι τα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών και το δημόσιο συμφέρον, αλλά τα δικαιώματα των μεταναστών, πάντα δε υπό το πνεύμα των αριστερών ιδεοληψιών της. Κάτι παρόμοιο με την περίπτωση Κατρούγκαλου που, ενώ ήταν δικηγόρος των απολυθέντων δημοσίων υπαλλήλων, ανέλαβε, ως υπουργός πλέον, την υποχρέωση να τους επαναπροσλάβει.
Η κα Χριστοδουλοπούλου κατήργησε τα καταλύματα της Αμυγδαλέζας, όπου οι μετανάστες είχαν μία στοιχειώδη στέγαση και διατροφή, χωρίς να νοιάζεται για την μετέπειτα στέγασή τους και σίτισή τους. Και όταν οι μετανάστες γέμισαν τις πλατείες της πρωτεύουσας, είπε το περίφημο: "απλώς λιάζονται για λίγες μέρες στις πλατείες και μετά εξαφανίζονται", προκαλώντας γενική θυμηδία. Θα μας λείψει η Τασία!
4. Ασφάλεια: Ούτε η τοποθέτηση του Νίκου Παρασκευόπουλου ως Υπουργού Δικαιοσύνης ήταν τυχαία. Και εκείνος ήταν συνήγορος τρομοκρατών και πάσης φύσης εγκληματιών υπό το πρίσμα των αριστερών ιδεοληψιών του. ‘Έτσι, πρώτο μέλημά του ήταν η αθρόα αποφυλάκιση βαρυποινιτών, οι οποίοι, όπως ήταν αναμενόμενο, ξανάρχισαν να επιδίδονται σε αυτό που γνώριζαν καλά, δηλαδή τις ληστείες. Ήταν ό,τι χειρότερο για μία χώρα που μαστίζεται από διαρρήξεις, κλοπές και ληστείες. Κάθε χρόνο σημειώνονται 1000 – 1200 ληστείες σε σπίτια, πολλές φορές με ακραία βία μέχρι θανάτου, ώστε να αποκαλύψουν τα θύματα πού έχουν κρυμμένα χρήματα και κοσμήματα.
Ο καθηγητής Θάνος Βερέμης, σε άρθρο του στην "Καθημερινή" της 26.7.15, χαρακτηρίζει την κυβέρνηση Τσίπρα ως "το χειρότερο υπουργικό συνονθύλευμα που γνώρισε τούτη η χώρα".
Ο παλαίμαχος αριστερός διανοούμενος και αγωνιστής (επί πέντε χρόνια φυλακές και εξορίες) Δημήτρης Ραφτόπουλος, σε άρθρο–συνέντευξη στην "Καθημερινή" της 30.8.15 γράφει: "Επιμένουν στο ψέμα, τον άκρατο λαϊκισμό και την κρατικιστική τους ιδεοληψία. Πρόκειται για τη χειρότερη κυβέρνηση της Δημοκρατίας, και την πιο παλαβή".
Όσο κι αν φαίνονται εκ πρώτης όψεως ακραίες οι θέσεις των δύο αυτών προσωπικοτήτων, δεν απέχουν, δυστυχώς, πολύ από την πραγματικότητα.
Θα θελήσει ο ελληνικός λαός να επιβραβεύσει το ΣΥΡΙΖΑ για τον τρόπο που κυβέρνησε τη χώρα στους τελευταίους εφτά μήνες; Θα ισχύσει ακόμα μία φορά το "μωραίνει κύριος όν βούλεται απωλέσαι";
Σε ό,τι με αφορά, δεν είμαι προσκολλημένος σε πρόσωπα και κόμματα, εν γνώσει του γεγονότος ότι στην πολιτική δεν υπάρχει ο "όμορφος κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος", για να θυμηθούμε τον Κώστα Κρυστάλλη.
Καλή αντάμωση στην κόλαση σύντροφοι...

Καμιά οικονομία ποτέ και πουθενά δεν κατάφερε να αναζωογονηθεί λύνοντας τα προβλήματα με την επιβολή φόρων. Μοιραία η Ελλάδα οδηγείται με τις ευλογίες των εταίρων της Ευρώπης σε μια συνολική καταστροφή, τα πρώτα συμπτώματα της οποίας μετά τα capital controls έχουν αρχίσει να πολλαπλασιάζονται με εκθετικούς ρυθμούς...
Με αυτούς τους ρυθμούς τα κακά μαντάτα φέτος θα προλάβουν τα Χριστούγεννα.
Φορολογία σημαίνει σοσιαλισμός με την έννοια της αναδιανομής του πλούτου με όρους που θέτουν
ευκαιριακές πλειοψηφίες. Ο σοσιαλισμός μακροημερεύει όταν έχει προηγηθεί συσσώρευση πλούτου που μπορεί να αναδιανεμηθεί.
Υπό το πρίσμα αυτό, μην σας εκπλήσσει που οι καταθέσεις έχουν κάνει φτερά. Αποτελούσαν το μόνο ανταλλάξιμο περιουσιακό στοιχείο που θα μπορούσαν να αναδιανείμουν οι καίσαρες της πελατειακής κομματοκρατίας προς άγραν ψήφων και ισχύος.
Με λίγα λόγια από το 2010 το μεταπολιτευτικό ελληνικό μοντέλο που χρεοκόπησε κατάφερε να παρατείνει τη ζωή του φορολογώντας τις καταθέσεις των προηγούμενων δεκαετιών, καθώς το φορολογητέο εισόδημα έβαινε μειούμενο και ανεπαρκές να καλύψει τις ανάγκες του δημοσίου και των συντάξεων.
Όποιος έβλεπε πού πάνε τα πράγματα φυγάδευε τις καταθέσεις στο εξωτερικό ή κάτω από το στρώμα. Από το 2010 μέχρι σήμερα οι καταθέσεις έχουν μειωθεί κατά 120 δισ. ευρώ, περίπου καθιστώντας τις τράπεζες σκελετούς δίχως σάρκα.
Όσοι ρευστοποίησαν περιουσιακά στοιχεία, ακίνητα, επιχειρήσεις κλπ και φυγάδευσαν τα μετρητά στο εξωτερικό, είναι οι μόνοι που δικαιώνονται μέχρι στιγμής από τις εξελίξεις.
Δυστυχώς η Ελλάδα συνεχίζει να κινείται με μεγάλη ταχύτητα προς ακόμη μεγαλύτερη φτωχοποίηση. Η πορεία της χώρας συνεχίζει να επιβεβαιώνει κάθε μέρα και περισσότερο πως η κατάρρευσή της θα μοιάζει με την κατάρρευση του τελευταίου σοβιετικού καθεστώτος στην Ευρώπη.
Η μοναδική διαφορά έγκειται στο γεγονός πως οι Έλληνες σε αντίθεση με τους λαούς των σοβιετικών καθεστώτων έχουν μερικές δεκάδες δισ. ευρώ στα στρώματα ή στο εξωτερικό, γεγονός που την επόμενη της κατάρρευσης θα διευκολύνει την μετάβαση...
Αυτό δεν σημαίνει πως το σύνολο του πληθυσμού θα καταφέρει να αποφύγει τις συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης που βίωσαν οι λαοί τα πρώτα χρόνια μετά την κατάρρευση της σοβιετίας με αιχμές την υψηλή εγκληματικότητα, την πορνεία κλπ. Οι επιλογές των ανθρώπων καθορίζονται πάντα από ένα συνδυασμό ρίσκου, απολαβών και ευκαιριών που προσφέρει η αντικειμενική πραγματικότητα.
Είναι απίθανο η Ελλάδα τους επόμενους μήνες να καταφέρει να υλοποιήσει τους στόχους του νέου μνημονίου, με αποτέλεσμα τα σενάρια περί grexit να αναζωπυρωθούν.
Όπως σε όλες τις εποχές παρακμής οι λαοί επιλέγουν "παλαβούς" και ακραίο λόγο να τους βγάλουν κατά μαγικό τρόπο από το αδιέξοδο, έτσι και στην περίπτωσή μας μετά την αποτυχία των "μάγων" Τσίπρα, Βαρουφάκη αργά ή γρήγορα θα ακολουθήσουν άλλοι περισσότερο ακραίοι και καταστροφικότεροι.
Οι φωνές της λογικής και των ριζικών μεταρρυθμίσεων χάνονται στην οχλοβοή που δημιουργεί το πλήθος που δεν έχει πού την κεφαλήν κλίναι και των βολεμένων που προσπαθούν να διασώσουν τα κεκτημένα.
Όποιος πολιτικός θέλει να επιβιώσει αναγκάζεται να λέει και να πράττει ασυναρτησίες.
Την καλύτερη περιγραφή της κατάστασης με αυστηρά οικονομική ορολογία την διάβασα πριν λίγες μέρες στο διάλογο των αναγνωστών της στήλης μου από αναγνώστη που υπογράφει με το nickname Von Falkenheyn:
"Υπάρχει σωτηρία; Για να δούμε:
Έχουμε αρνητική αποταμίευση
Έχουμε εκθετική αύξηση της αποθησαύρισης
Έχουμε αρνητική επενδυτική ροή (αποεπένδυση)
Έχουμε αρνητική πιστωτική επέκταση
Έχουμε αύξηση των επισφαλών δανείων
Έχουμε ολοσχερώς τραυματισμένη την τραπεζική πίστη
Έχουμε capital controls τα οποία έχουν ανυπολόγιστες αρνητικές συνέπειες στην οικονομική δραστηριότητα της χώρας
Έχουμε τερατώδη δομική ανεργία
Έχουμε πολύ μεγάλο ύψος ανελαστικών δαπανών του δημοσίου τις οποίες δεν μπορούμε να περικόψουμε απότομα.
Έχουμε ταχύτατα γηρασκόμενο πληθυσμό το οποίο θα προκαλέσει εκθετική αύξηση των δαπανών για συντάξεις και περίθαλψη.
Έχουμε μεταναστευτική ροή η οποία όμως δεν είναι όπως αυτές του παρελθόντος. Οι συμπατριώτες μας που φεύγουν δεν πάνε για να δουλέψουν λάντζα. Φεύγουν νέοι επιστήμονες ή άνθρωποι με τεχνική κατάρτιση. Κοινώς αποχωρεί το ανθρώπινο κεφάλαιο που μπορεί να προσφέρει υπεραξία στην οικονομία….
Το πρόβλημα μας δεν είναι ούτε το ύψος του δημοσίου χρέους ούτε το ύψος των τόκων που πληρώνουμε. Ακόμα και αν δεν υπήρχε χρέος ή πληρωμή τόκων και είχαμε να χειριστούμε μόνο τις πρωτογενείς μας δαπάνες, πάλι δε θα έβγαινε ο λογαριασμός.
Όλα τα χρήματα πάνε για μισθούς, συντάξεις και επιχορηγήσεις. Όλοι περιμένουν το δημόσιο για να κινηθούν και ελάχιστοι παράγουν πλούτο πρωτογενώς. Για να αντιληφθούμε πόσο χειροπόδαρα είμαστε δεμένοι, ακόμα και αν απολύσουμε μεγάλο αριθμό δημοσίων υπαλλήλων, η απότομη κάμψη της ζήτησης και η πτώση στα φορολογικά έσοδα θα υπερκεράσει την όποια περικοπή στη δαπάνη.
Το κυριότερο πρόβλημά μας όμως είναι ότι ελάχιστοι αντιλαμβάνονται τη φύση του προβλήματος και όλοι περιμένουν το μάννα εξ ουρανού. Η κοινωνία είναι αντιδραστική, συντηρητική και αποστρέφεται τις αλλαγές. Δεν υπάρχει η διαλεκτική ικανότητα ούτε η ευελιξία για να γίνουν αποδεκτές και να αγκαλιαστούν από το σύνολο οι απαραίτητες αλλαγές.
Επίσης θα πρέπει να αποδεχτούμε ότι η γενιά των 30άρηδων και των 40άρηδων θα είναι μια χαμένη γενιά. Το καράβι δε πρόκειται να ορθοποδήσει πριν περάσουν 20-25 χρόνια και αυτά εφόσον όλα δουλέψουν ρολόι μέχρι τότε χωρίς άλλες αναταράξεις. Ή το αποδεχόμαστε αυτό και δουλεύουμε για το μέλλον ή μαζεύουμε τα κουβαδάκια μας και σε άλλη παραλία...".
Δεν έχω να συμπληρώσω τίποτα περισσότερο.
Συναντώ ανθρώπους στο δρόμο και μου λένε μη μας λες απαισιόδοξα πράγματα. Ακόμη και αν τα πράγματα είναι τόσο άσχημα δεν θέλουμε να το ξέρουμε. Ας γίνει ό,τι είναι να γίνει, δεν χρειάζεται να το ξέρουμε...
Η γνώση είναι αποτρεπτική. Το ίδιον που κάνει τους ανθρώπους να ξεχωρίζουν κατά τον Αριστοτέλη είναι το προωράν και σχεδιάζειν. Αυτό ακριβώς συνιστά και το θεμέλιο λίθο της ελευθερίας. Ο περιορισμός του τυχαίου στη ζωή μας.
Δυστυχώς συνεχίζουμε να πηγαίνουμε κατά διαβόλου με επιταχυνόμενο ρυθμό...
Του Κώστα Στούπα
capital.gr
Πώς ο Τσίπρας δικαίωσε Σαμαρά και Βενιζέλο
Την ίδια ώρα που στο Αιγάλεω ο Τσίπρας αποκήρυσσε ως πύρινος αντεξουσιαστής τις «κυβερνήσεις-κουρελούδες, κυβερνήσεις-ζόμπι, κυβερνήσεις μιας χρήσεως», στο περιστύλιο του Ζαππείου ο απαλλαγμένος αρχηγικών υποχρεώσεων Ευάγγελος Βενιζέλος ανέπνεε μάλλον ανακουφιστικά τον αέρα του κύρους της δικαίωσης που του απέδιδαν οι εξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό. Ασπαζόμενος σταυρωτά τη νέα εκλεγμένη πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά, ένιωθε σε προνομιακή θέση σε σχέση με το πρόσφατο χθες. Ως καλός γνώστης του ευρωπαϊκού πλαισίου και των υποχρεώσεων που αυτό θεσμικά συνεπάγεται, είχε σε ανύποπτο χρόνο δηλώσει πως προτιμά την έντιμη υποχώρηση από την εθνική βλάβη. Η οπισθοχώρηση της ιδεολογικά αυτάρεσκης Κουμουνδούρου από τις εμμονές της, η συμβιβαστική προσαρμογή της στη σκληρή πραγματικότητα και η άρον άρον συνθηκολόγησή της με την υιοθέτηση του επιχειρήματος «δεν υπήρχε άλλη λύση» επιβράβευαν τις προβλέψεις του οχληρότερα επικρινόμενου από τον ΣΥΡΙΖΑ πολιτικού. Παρόμοια αναγνώριση των προγνώσεών του περί ιδεοληψίας, ανευθυνότητας, απειρίας και διαχειριστικής ανεπάρκειας του κυβερνώντος ΣΥΡΙΖΑ ίσως να αισθανόταν και ο οργίλως κατακρινόμενος από την προηγούμενη κυβέρνηση Αντώνης Σαμαράς, όταν δύο μέρες νωρίτερα στεκόταν όρθιος ανάμεσα στο ακροατήριο της ομιλίας του νέου αρχηγού της Ν.Δ. Βαγγέλη Μεϊμαράκη στα παλιά γραφεία του κόμματος στη Ρηγίλλης. Για πρώτη φορά, άλλωστε, εδώ και επτά μήνες οι δημοσκοπήσεις ενδέχεται να επιβεβαιώσουν την εκτίμηση του πρώην πρωθυπουργού περί αριστερής παρένθεσης. Ωστόσο, το κατόπιν εορτής αίσθημα δικαίωσης των δύο πρωταγωνιστών της προ-προηγούμενης συγκυβέρνησης δεν μετριάζει την πικρία αμφοτέρων για την ανατροπή του σχεδιασμού τους να θέσουν τη χώρα σε πορεία ανάκαμψης. Όχι ότι δεν υπέπεσαν και οι ίδιοι σε σωρεία παλινωδιών και παραλείψεων, αλλά ακόμα και όταν επιδίδονταν ασταθώς σε ρηχές αντιμνημονιακές κορόνες επιχειρούσαν να θέσουν κομβικά τα θεμέλια πάνω στα οποία θα υλοποιούσαν, με άξονα το πρωτογενές πλεόνασμα, ένα πρόγραμμα ανασύνταξης της οικονομίας.Μεγαθυμία Η ανεπανόρθωτη βλάβη που ακολούθησε εξαιτίας των καταστροφικών επιλογών της δημιουργικής ασάφειας του Βαρουφάκη, των αλλεπάλληλων ολέθριων λαθών του μυωπικού απαράτ του Μαξίμου και των αδιεξόδων που ρυμουλκούνταν από τις κομματικές ιδεοληψίες της Κουμουνδούρου περί ρήξης με τους δανειστές θα μπορούσε να κάνει σήμερα τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο χαιρέκακους απέναντι στον ζορισμένο Τσίπρα. Χαλαρά θα μπορούσαν να του απευθύνουν πως «εκεί που ήσουν ήμουνα κι εδώ που είμαι θα 'ρθεις». Το αποφεύγουν όμως τόσο χάριν υπευθυνότητας και ευγένειας απέναντι στους πολιτικούς διαδόχους τους σε Χαριλάου Τρικούπη και Ρηγίλλης, αντιστοίχως, αλλά και λόγω της πολιτικής υστεροφημίας τους για τα κιτάπια της Ιστορίας. Η μνησικακία, άλλωστε, φανερώνει έλλειψη αστικού πολιτικού αυτοσεβασμού σε αντίθεση με την πλεονάζουσα τυφλή μοχθηρία όσων ιππεύουν το καλάμι του λαϊκισμού. Από τη στιγμή μάλιστα που ο μέχρι προ ολίγων ημερών πρωθυπουργός πατάει σε ένα πολύ λεπτό και εύθραυστο στρώμα πάγου, επικαλυμμένο από ζαρωμένους ανθρώπους που είδαν το ψυχρό δρεπάνι του χάρου της δραχμής με τα μάτια τους και βιώνουν την κατάψυξη των capital controls, η θεμιτή αντίδραση των πολιτικά δικαιωμένων αντιπάλων του υπαγορεύεται από τη μεγαθυμία τους. Αποτελεί ίσως αυτή η στάση και μια υπόμνηση των αρετών της δημοκρατίας απέναντι σε ένα κόμμα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, που μετά την αποχώρηση σημαντικής μερίδας νεο-μπολσεβίκικης αντίληψης στελεχών του και την εσωτερική αμφισβήτηση άλλων βυθίζεται σε μια πρωτοφανή εσωτερική κρίση, το μέγεθος της οποίας δεν έχει ακόμα αναδυθεί. Τα μεταξύ τους, όμως, πολιτικά ξεκατινιάσματα στις εκατέρωθεν όχθες του ρήγματος, με Λαφαζάνη - Ζωή από τη μια και Τσίπρα - Παππά από την άλλη, καθιστούν έως και αμφίβολο το περιβόητο ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς.Η διάψευση των προσδοκιών Δεδομένου ότι μετά την εσπευσμένη αποδοχή του τρίτου και σκληρότερου μνημονίου από την πλειοψηφική κοινοβουλευτική μερίδα του ΣΥΡΙΖΑ ακόμα και η ανάσυρση του διαβόητα αντιλαϊκού, αλλά με μέτρα ηπιότερης έντασης, «mail Χαρδούβελη» -που ποτέ δεν εγκρίθηκε από τους δανειστές αλλά σφράγισε αρνητικά τη συγκυβέρνηση Σαμαρά και Βενιζέλου- αποτελεί επίδειξη ενός πουκάμισου αδειανού. Οσο ακριβώς αφανής είναι πλέον και η προαναγγελία του ερχομού της ελπίδας, όταν οι 100 δόσεις που είχαν σχεδιαστεί από τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ οδεύουν τώρα σε περιορισμό του αριθμού των δικαιούχων. Παράλληλα, η μείωση της εισοδηματικής συμμετοχής στον φόρο αλληλεγγύης, που επίσης επί προ-προηγούμενης συγκυβέρνησης είχε σχεδιαστεί, ακυρώθηκε από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛ. Αναπόφευκτα, η αυτοϋπονόμευση του πολιτικού κεφαλαίου του Τσίπρα με τη διάψευση των προσδοκιών που ασύστολα έσπειρε έφτασε να αναδεικνύει και ηθικά το πλεονέκτημα της αξιόπιστης ειλικρίνειας των προκατόχων του στη διακυβέρνηση της χώρας. Οι Σαμαράς και Βενιζέλος, προ οκταμήνου τουλάχιστον, δεν πλειοδοτούσαν σε αυθαίρετες υποσχέσεις. Ανέμεναν μέχρι τον Φεβρουάριο του 2015, εφόσον παρέμεναν στην κυβέρνηση, την ολοκλήρωση της συμφωνίας με την τρόικα για το ευρωπαϊκό σκέλος του προγράμματος, υπενθυμίζοντας τη δέσμευση των εταίρων από τις αποφάσεις του Eurogroup του 2012 για επιβεβαίωση της βιωσιμότητας του χρέους. Προσδοκούσαν ακόμα ότι η χώρα θα επανερχόταν στην κανονικότητα του δανεισμού από τις αγορές, δίχως νέο δάνειο, νέο μνημόνιο, νέα τρόικα, αλλά μόνο με τις υποχρεώσεις κάθε κράτους-μέλους της Ευρωζώνης. Ηλπιζαν ακόμα σε συμφωνία με τους εταίρους για την περίοδο μετά το πρόγραμμα, καθώς υπήρχε πλέον επικυρωμένο από το 2013 το μόνιμο πρόγραμμα χρηματοδότησης από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας για την υποστήριξη της χώρας. Πειστικοί ή όχι, εναπόθεταν τις ελπίδες τους για ανασύνταξη της χώρας ως κανονικού κράτους, μια σχετικά ανταγωνιστική οικονομία υπό τη συνομολογημένη επιτήρηση των δανειστών, στην πολιτική συγγένεια που μοιράζονταν αμφότεροι με τις κυρίαρχες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Συντηρητικές οι μεν, σοσιαλδημοκρατικές οι δε, εκτιμούσαν πως όλο και κάποιο πρόσφορο έδαφος συνεννόησης θα έβρισκαν μαζί τους. Διακήρυσσαν ακόμη, με συγκρατημένη αισιοδοξία, ότι θα αναλάμβαναν την υποχρέωση να προβούν σε ανακουφιστικές ρυθμίσεις για τα κόκκινα δάνεια, καθώς και σταδιακές ελαφρύνσεις χωρίς μειώσεις μισθών και συντάξεων, με κοινωνικό μέρισμα και ρήτρα απασχόλησης. Μεριμνούσαν να κερδίσουν πολιτικό χρόνο προσαρμόζοντας τη ρητορική τους σε μια πολιτική αφήγηση για μια διαπραγμάτευση εθνικής συναίνεσης και εθνικού χρονοδιαγράμματος, ικανή να εξομαλύνει τις μνημονιακές τριβές και να απορροφήσει τους πιθανούς κραδασμούς από την αυστηρότητα των δανειστών.
Την ίδια στιγμή που το ηγετικό δίδυμο της συγκυβέρνησης Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ με κάποιο μίνιμουμ ορθολογισμό επιχειρούσε να ξεδιπλώσει με σχετική σύνεση, μετριοπάθεια και ψιλοφροντισμένη νοικοκυροσύνη ένα πρόγραμμα διεξόδου από την ήδη πεντάχρονη λιτότητα, το διαρκώς φτωχοποιούμενο εκλογικό σώμα, φοβούμενο περεταίρω οικονομική αποσάθρωση, όρθωσε στην κάλπη ανάχωμα στη δρομολόγηση των σχεδίων τους απαιτώντας άμεσο κλείσιμο του φαύλου μνημονιακού κύκλου. Δεν έχουν περάσει καν επτά μήνες απ’ όταν η εντυπωσιοθηρία των ανεπεξέργαστων εναλλακτικών λύσεων που πρόβαλλε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος θα καταργούσε τα μνημόνια με έναν νόμο και ένα άρθρο, έστελνε τον Σαμαρά στην αξιωματική αντιπολίτευση και τον Βενιζέλο στην εκλογική πανωλεθρία του έβδομου κατά σειρά κόμματος.Η γοητεία των υποσχέσεων Ηταν η περίοδος όπου με στροβιλιστική ορμητικότητα ο κυβερνητικός πλέον ΣΥΡΙΖΑ με ακαταμάχητο βολονταρισμό, ο οποίος δεν σκιαζόταν από τη συνακόλουθη απαισιοδοξία της επίγνωσης της πραγματικότητας, θα άλλαζε την Ευρώπη. Η στέρεη εκλογική αποδοκιμασία της προηγούμενης κυβέρνησης ενθάρρυνε την αδάμαστη διεκδικητική ιδιοσυγκρασία απάντων. Από τα απλά μαχητικά μέλη έως τους αμέριμνους υπουργούς ουδείς υποψιαζόταν ότι σφύριζαν την έναρξη ενός ματς απογοητεύσεων και αδιεξόδων. Θα διέλυε, έτσι, το νικηφόρο κόμμα τους ολιγάρχες, θα έριχνε σε ανήλιαγα μπουντρούμια όσους έκλεψαν και έπαιξαν με τους θεσμούς, θα χτυπούσε με τον ίδιο κινηματικό ζήλο τους διαπλεκόμενους των καναλιών, των κατασκευαστικών, τους δυνάστες φραουλοπαραγωγούς και θα φορολογούσε τους ασύδοτους εφοπλιστές. Παράλληλα θα αναζωογονούσε τη δημοκρατία και το κράτος, ανακτώντας τη βάναυσα τρωθείσα συλλογική αυτοπεποίθηση του λαού με την αποφετιχοποίηση του νομίσματος, με την απελευθέρωση των διελεύσεων στα διόδια, με το άνοιγμα της ΕΡΤ, με την επαναπρόσληψη των καθαριστριών και λοιπών εκδιωχθέντων από το Δημόσιο, με την αποκατάσταση των αδικηθέντων ομολογιούχων, με την απαγόρευση του μπιρ παρά ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, με την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και την επάνοδο του κατώτατου μισθού, καθώς και της 13ης και 14ης σύνταξης κ.λπ. κ.λπ. Εστω κι αν τα περισσότερα αιτήματα δεν εμπεριέχονταν στο «πλήρως κοστολογημένο» πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, αλλά αποτελούσαν τις συνήθεις οχυρώσεις στα ιδεολογικά προτάγματα του παλιού εκλογικά μικρού ΣΥΡΙΖΑ, που βολευόταν στην καταγγελτική αντιπολίτευση και αρκούνταν στην κινηματική υπεράσπιση μειονοτικών δικαιωμάτων, η γοητεία των υποσχέσεων υπερέβαινε τους κυβερνητικούς ώμους του. Ποιος, άραγε, θα αρνιόταν τη διαβίωση με την προοπτική πλήρους απασχόλησης σε ένα προοδευτικό, μεταπελατειακό, δίκαιο και λειτουργικά φιλολαϊκό κράτος; Πόσο μάλλον, ποιος θα περιφρονούσε αφελώς μια ανοιχτή κοινωνία ευαισθητοποιημένη προς τα ατομικά δικαιώματα, τις ανθρωπιστικού χαρακτήρα δράσεις και τα οικολογικά ζητήματα, όπου τα ΜΑΤ θα έκαναν βάρδιες προστασίας των νηπιαγωγείων ενώ οι κορμοράνοι θα πετούσαν ανέμελοι στον βιότοπο Βοτανικού; Το όνειρο ξεκινούσε με τον απεγκλωβισμό της Βουλής από τα προστατευτικά κάγκελα, με τη γεύση της δικαίωσης ελαφρά γλυκανάλατη σαν το τραγούδι των τίτλων της εγχώριας ομώνυμης τηλεοπτικής σειράς. Και μετά ξημέρωσε για όλους τους ρομαντικούς θιασώτες μιας τσάμπα ευημερίας ο απροσδόκητος εφιάλτης. Θα ήταν περιττό να μνημονεύσει κανείς τις δραματικές συνέπειες της τρίμηνης σχοινοτενούς διαπραγμάτευσης του εριστικού Βαρουφάκη αν στο ίδιο διάστημα δεν αυξανόταν η ανεργία, δεν συρρικνωνόταν η καταναλωτική εμπιστοσύνη, δεν εκτοξεύονταν τα ασφάλιστρα κινδύνου έναντι χρεοκοπίας, δεν έμεναν στεγνές από ρευστότητα οι συστημικές τράπεζες, δεν κατεδαφίζονταν από μηδενικές σε αρνητικές οι επενδύσεις και δεν έβαζαν λουκέτο 60 επιχειρήσεις την ημέρα. Και φυσικά, σύμφωνα με τον νόμο του Μέρφι, ό,τι ήταν να πάει στραβά πήγε χειρότερα.Επιστροφή στην ύφεση Αλλωστε η Ελλάδα στο α’ τρίμηνο του 2015 επέστρεψε στην ύφεση. Εναν μόλις μήνα μετά την αντικατάσταση του υπουργού Οικονομικών στην ομάδα διαπραγμάτευσης, το ελληνικό χρηματιστήριο από τα 62 δισ. κεφαλαιοποίηση των εισηγμένων εταιρειών στις πρώτες ημέρες των ψηφοφοριών στη Βουλή για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας κατρακύλησε -τον Απρίλιο του 2015- στα 38 δισ. ευρώ. Το ίδιο διάστημα το ύψος των τραπεζικών καταθέσεων βυθίστηκε στο ναδίρ με 130 περίπου δισ. από τα 164 δισ. ευρώ τον Δεκέμβριο της περασμένης χρονιάς. Ακόμη, με την Πρώτη Φορά κυβέρνηση της Αριστεράς να δίνει προτεραιότητα στην εξυπηρέτηση του εξωτερικού χρέους και στην καταβολή μισθών και συντάξεων, οι εσωτερικές υποχρεώσεις του Δημοσίου διογκώθηκαν από τα 3,6 δισ. ευρώ στις αρχές της χρονιάς στα 4,7 δισ. στις αρχές Μαΐου. Επιπλέον, η κυβέρνηση μη πληρώνοντας τους προμηθευτές στέγνωσε κυριολεκτικά την οικονομία, ενώ στην αδυναμία της να αυξήσει το όριο έκδοσης εντόκων γραμματίων αποστράγγισε, προκειμένου να βρει πρόσθετη χρηματοδότηση, τα δημόσια ταμεία.
Αναπότρεπτα στο βομβαρδισμένο τοπίο με τα ερείπια των δημόσιων οικονομικών της χώρας ήρθαν τα capital controls για να τα κάνουν όλα λίμπα διαλύοντας τις υποσχέσεις για υλική ανακούφιση και ταυτόχρονα να κονιορτοποιήσουν κάθε προσδοκία για πολιτική αναγέννηση. Η προκήρυξη του δημοψηφίσματος, παρόμοιου με εκείνο που δεν αποτόλμησε ο Γιώργος Παπανδρέου και το οποίο τρόλαρε ο Αλέξη Τσίπρας από το 2011 προβλέποντας ότι «δημοψήφισμα με εκβιαστικά διλήμματα θα προκαλέσει... bank run και κατάρρευση των τραπεζών πολύ πριν φτάσουμε σε κάλπη...», έσπρωξε ολοσχερώς την οικονομία στην κατάψυξη. Αν και η πραγματική επίδραση των κεφαλαιακών ελέγχων -γεγονός πρωτόγνωρο για τη σύγχρονη ελληνική οικονομία- δεν είναι δυνατόν να αποτιμηθεί άμεσα, καθώς είναι ένα φαινόμενο που ακόμα εξελίσσεται, τα πρώτα στοιχεία είναι συντριπτικά εις βάρος μιας οικονομίας με πολύ μικρό, λιγότερο του 20%, βαθμό αυτάρκειας. Σύμφωνα με τις μετριοπαθέστερες εκτιμήσεις, στο διάστημα 21-27 Ιουλίου εννιά στις δέκα επιχειρήσεις υπέστησαν μείωση του τζίρου κατά 50%, τρεις στις δέκα σημείωσαν μείωση πάνω από 70%, ενώ συνολικά η μείωση του κύκλου εργασιών ήταν μεσοσταθμικά 48%. Στο ίδιο διάστημα η κατανάλωση συρρικνώθηκε κατά 50% ή κατά 3,8 δισ. ευρώ, μείωση που οδήγησε σε απώλειες ύψους 570 εκατ. για το Δημόσιο από έμμεσους φόρους. Υπό την αδυναμία εκτέλεσης εισαγωγών και την απαίτηση προπληρωμής σε ποσοστό 100% των προμηθειών, αναμένεται ότι οι ελλείψεις σε εισαγόμενα αγαθά θα αγγίξουν το 28%, ενώ οι εξαγωγές θα μειωθούν κατά 10% στο δεύτερο τετράμηνο του 2015 σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό τετράμηνο, γεγονός που φουντώνει το ζοφερό σενάριο να χαθούν προσεχώς περισσότερες από 250.000 θέσεις εργασίας. Ταυτόχρονα, επιδείνωση των προοπτικών της ελληνικής οικονομίας βλέπει η πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ, το οποίο θεωρεί βασική αιτία των δυσμενών του προβλέψεων την παρατεταμένη περίοδο αβεβαιότητας από τις αρχές του έτους. Ωστόσο η προσεκτική ανάγνωση της αριθμητικής και του υπολογισμού της γενικότερης σούμας δεν συγκαταλέγεται παλαιόθεν στα ατού της Αριστεράς, η οποία είναι μάλλον προσανατολισμένη στις μετακινήσεις της κοινωνικής δυναμικής, τις ταξικές συνθέσεις και τις τακτικιστικές μανούβρες ηγεμόνευσης στο πολιτικό πεδίο. Παρ’ όλα αυτά, η στοιχειώδης καταγωγική αξιοπρέπειά της πλήτετται πλέον ανεπανόρθωτα τόσο από την οικονομική επιδείνωση και τον ακρωτηριασμό των εισοδημάτων των λαϊκών στρωμάτων που επέφερε ως κυβέρνηση στη χώρα όσο και από την κατεπείγουσα υιοθέτηση όλων όσων λοιδορούσε, απευχόταν και κατήγγελλε σε όλους τους τόνους. Από αυτή και μόνο την άποψη οι «Σαμαροβενιζέλοι», όπως τους χαρακτήριζε ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν επιδόθηκαν σε παρόμοιες ελαστικές κυβιστήσεις, ούτε υποδύθηκαν τους φακίρηδες με φλάουτο που θα ανόρθωναν σαν φίδι τη χρεοκοπημένη ελληνική οικονομία. Σε αντίθεση με τον απελθόντα πρωθυπουργό, που γοητευμένος, πιθανότατα, από την αίγλη του μαρτυρικού Τσακ Νόρις επιχείρησε να ανάψει φωτιά τρίβοντας δύο παγάκια.«Οταν δεν ξέρεις πού πας, όλοι οι δρόμοι σε οδηγούν εκεί» Σε αυτό το δυσοίωνα ψυχρό φόντο για τον ΣΥΡΙΖΑ, η αμφίθυμη ρητορική του προέδρου του δεν διακρίνεται πια από κανέναν ανατρεπτικό ριζοσπαστισμό. Οι εκκλήσεις του για μη επιστροφή στο παλιό δίχως την προσφορά νέων εργαλείων και ριζικά καινούριου πολιτικού σχεδίου, συνδυασμένες με έναν μονότονα λανθάνοντα φιλολαϊκισμό, παράγουν πια έναν μονότονα θαμπό βόμβο. Τόσο ακαθόριστο ώστε να αδυνατεί να διεμβολίσει την άμορφη μάζα των απογοητευμένων ψηφοφόρων του, όσο και παρωχημένα ασαφή και ιδεολογικά αραιωμένο, ικανό να αναδείξει δικαιωμένο τον παραδοσιακά, άμεσο, παλαιοκομματικό λόγο των προκατόχων του. Οχι γιατί ο Σαμαράς ή ακόμα και ο Βενιζέλος διακρίνονταν για την απόλυτη εκφραστική τους ευθύτητα, αλλά εξ εμπειρίας μια υποτυπώδη διαδρομή την είχαν χαράξει. Σε απόλυτο κοντράστ, όπως φαίνεται, με τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος στη σύντομη έως τώρα πρωθυπουργική θητεία του βάλθηκε να δικαιώσει ως προς τον προορισμό του τον Αγγλο συγγραφέα της «Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων» Λιούις Κάρολ, ο οποίος έλεγε «όταν δεν ξέρεις πού πας, όλοι οι δρόμοι σε οδηγούν εκεί». Δημήτρης Παγαδάκης
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
Μεϊμαράκης : Χρειαζόμαστε κυβέρνηση συνεργασίας με ορίζοντα τετραετίας
Η συκοφαντία ως αντίδοτο της αποτυχίας
Τσίπρας : Δεν μπορούμε να κυβερνήσουμε με τη ΝΔ
Αιτήσεις επανεξέτασης απόσπασης: Καμία αίτηση επανεξέτασης από ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΔΕ να μην αποσταλεί στο ΥΠΟΠΑΙ
Με mail που απέστειλε το Τμήμα Γ της Διεύθυνσης Διοίκησης Προσωπικού Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, υπενθυμίζονται τα παρακάτω :υποβολής της, καθώς και αιτήσεις επανεξέτασης.
Για τις ενστάσεις και τις αιτήσεις αυτές ορίζεται αποκλειστική προθεσμία υποβολής πέντε (5) ημερών από την επομένη της ανακοίνωσης των αποσπάσεων, για λόγους δημοσίου συμφέροντος, προκειμένου με την έναρξη του σχολικού έτους να μην δημιουργηθεί πρόβλημα στην εύρυθμη λειτουργία των σχολείων.
Με ευθύνη των Διευθυντών Εκπαίδευσης οι ενστάσεις θα πρέπει να διαβιβαστούν άμεσα στα αρμόδια τμήματα των Διευθύνσεων Διοίκησης Προσωπικού Π.Ε. και Δ.Ε. του ΥΠΟΠΑΙΘ με ΦΑΞ ή ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (αφού ψηφιοποιηθούν σε μορφή pdf).
Αντίθετα οι αιτήσεις επανεξέτασης θα παραμείνουν στις Δ/νσεις Εκπαίδευσης και θα δοθούν οδηγίες για τον τρόπο καταχώρισής τους στο Ολοκληρωμένο Ηλεκτρονικό Σύστημα Συλλογής και Διαχείρισης Αιτήσεων Απόσπασης.
Οι αιτήσεις που θα υποβάλλονται απευθείας στις Διευθύνσεις Διοίκησης Προσωπικού Π.Ε. και Δ.Ε. του ΥΠΟΠΑΙΘ δε θα λαμβάνονται υπόψη. …»
α) των ενστάσεων επί των αποσπάσεων που αφορούν λάθη ή παραλείψεις κατά τη διαδικασία και
β) των ανακλήσεων αποσπάσεων
Πώς θα λειτουργήσουν τα σχολεία λόγω εκλογών
Παρακαλούνται οι Διευθυντές των σχολικών μονάδων, που έχουν οριστεί ως καταστήματα ψηφοφορίας, να παραδώσουν το πρωί της
Παρασκευής 18 Σεπτεμβρίου 2015 τις σχολικές αίθουσες στις κατά τόπους δημοτικές αρχές, ώστε να γίνει έγκαιρα η διαμόρφωση των αιθουσών και των χώρων που θα χρησιμοποιηθούν στις βουλευτικές εκλογές.
Επίσης, οι Διευθυντές των σχολικών μονάδων που τυχόν διαθέτουν τεχνικά μέσα διευκόλυνσης ατόμων με αναπηρίες (ράμπες κ.λ.π.) να φροντίσουν ώστε να βρίσκονται στη διάθεσή τους για να εξασφαλιστεί η ασφαλής πρόσβασή τους στις αίθουσες ψηφοφορίας.
Παρακαλούνται οι Διευθυντές των Διευθύνσεων Π.Ε. και Δ.Ε. να ενημερώσουν τα σχολεία αρμοδιότητάς τους.
ΑΓΓΕΛΙΚΗ – ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΚΙΑΟΥ-ΔΗΜΑΚΟΥ
Please wait...
ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ