Please wait...Συντελεστές βαρύτητας των πανελλαδικά εξεταζόμενων μαθημάτων για εισαγωγή στις στρατιωτικές σχολές από τις πανελλαδικές εξετάσεις ΓΕΛ 2026 και εφεξής
Από το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού ανακοινώνεται ότι δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 2625/τ.Β΄/2025) η αριθ.Φ.253.1/58524/Α5/26-5-2025 υπουργική απόφαση με θέμα «Τροποποίηση της υπό στοιχεία Φ.253.1/62264/Α5/31-5-2021 υπουργικής απόφασης «Καθορισμός των συντελεστών βαρύτητας των πανελλαδικά εξεταζόμενων μαθημάτων και των ειδικών μαθημάτων, για εισαγωγή στις σχολές των Α.Σ.Ε.Ι. και Α.Σ.Σ.Υ., στη Σ.Σ.Α.Σ., στις σχολές της Αστυνομικής και Πυροσβεστικής Ακαδημίας, στις Α.Ε.Ν., στις σχολές Δοκίμων Σημαιοφόρων Λιμενικού Σώματος και Λιμενοφυλάκων, καθώς και στις Α.Σ.Τ.Ε. του Υπουργείου Τουρισμού το ακαδημαϊκό έτος 2022 - 2023 και εφεξής.» (Β’ 2281) για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις έτους 2026 και εφεξής», σύμφωνα με την οποία καθορίζονται οι συντελεστές βαρύτητας των πανελλαδικά εξεταζόμενων μαθημάτων για εισαγωγή στις στρατιωτικές σχολές από τις πανελλαδικές εξετάσεις ΓΕΛ 2026 και εφεξής.
Για το ΦΕΚ πατήστε εδώ.
Ένα απίστευτο περιστατικό: Καταγγέλλεται δασκάλα επειδή έβαλε στους μαθητές της το τραγούδι της "Αστερομάτας"
Στην Ελλάδα του 2025, στην ευρύτερη περιοχή της Πάτρας καταγγέλλεται δασκάλα επειδή έβαλε στους μαθητές της το τραγούδι της "Αστερομάτας" από τη Eurovision. Ναι, καλά διαβάσατε.
Την ώρα που ζητάμε από τους εκπαιδευτικούς να είναι δημιουργικοί, να φέρνουν τα παιδιά κοντά στον πολιτισμό και τη σύγχρονη τέχνη, κάποιοι σπεύδουν να τους τιμωρήσουν για... υπερβολική πρωτοβουλία. Τι ακριβώς φοβούνται; Τη μουσική; Τη διαφορετικότητα; Την τέχνη;
Αντί να στηρίζουμε τους ανθρώπους που μορφώνουν τα παιδιά μας με αγάπη και φαντασία, τους στοχοποιούμε για "ανάρμοστο" περιεχόμενο, επειδή μια συμμετοχή της Eurovision δε χωράει στα καλούπια κάποιων.
Αν αυτή είναι η παιδεία και η κοινωνία που ονειρευόμαστε, έχουμε πρόβλημα. Ξεφτίλα!
Σοφία Ζαχαράκη: Μέχρι το τέλος του χρόνου θα εφαρμόζεται ο υποχρεωτικός έλεγχος εισόδου στα πανεπιστήμια video
Για τις μεταρρυθμίσεις στην Ανώτατη Εκπαίδευση, την εφαρμογή της ελεγχόμενης εισόδου στα Πανεπιστήμια, τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση αλλά και την έναρξη των Πανελλαδικών Εξετάσεων, μίλησε η Υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη, σε συνέντευξή της στην εκπομπή «Σήμερα» του ΣΚΑΪ.
Ελεγχόμενη είσοδος στα ΑΕΙ μέχρι το τέλος του έτους
Η κ. Ζαχαράκη τόνισε ότι η κυβέρνηση προχωρά με σταθερά βήματα στην εφαρμογή της ελεγχόμενης πρόσβασης στα Πανεπιστήμια, με στόχο την ενίσχυση της ασφάλειας στους χώρους της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Όπως ανέφερε, έχει τεθεί χρονοδιάγραμμα έως το τέλος Ιουλίου για την ολοκλήρωση των επικαιροποιημένων σχεδίων, ενώ ήδη ορισμένα ιδρύματα έχουν προχωρήσει σε διαγωνισμούς. «Ελπίζουμε μέχρι το τέλος του έτους να έχει ξεκινήσει η υλοποίηση της ελεγχόμενης εισόδου σε κάθε κτίριο», επεσήμανε, προσθέτοντας ότι η εγκατάσταση θα προχωρήσει σταδιακά.
Διαγραφή 250.000 ανενεργών φοιτητών
Η υπουργός αναφέρθηκε και στην επικείμενη ρύθμιση για τη διαγραφή των αποκαλούμενων «αιώνιων» φοιτητών, δηλαδή όσων δεν έχουν εμφανιστεί ενεργά στις σπουδές τους. Όπως δήλωσε, «είναι θέμα καθαρισμού των μητρώων» και η διάταξη θα κατατεθεί εντός του έτους στη Βουλή. Ο αριθμός των φοιτητών που θα διαγραφούν εκτιμάται στους 250.000, ενώ, όπως σημείωσε, θα υπάρχουν και πρόνοιες για «δεύτερες ευκαιρίες».
Πανελλαδικές Εξετάσεις: Ξεκινούν αύριο για 100.000 υποψηφίους
Αναφερόμενη στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, η κ. Ζαχαράκη υπογράμμισε τη σημασία της διαδικασίας, χαρακτηρίζοντάς την «σημαντική εκκίνηση για τους νέους». «Αύριο ξεκινούν οι εξετάσεις για περίπου 100.000 υποψηφίους, με τους εισακτέους να φτάνουν περίπου τις 70.000», δήλωσε. Οι υποψήφιοι των ΕΠΑΛ αρχίζουν το Σάββατο, ενώ συνολικά η εξεταστική περίοδος καλύπτει δέκα μαθήματα για τα ΓΕΛ και περισσότερα για τα ΕΠΑΛ. Τα ειδικά μαθήματα και η ανακοίνωση των βαθμολογιών αναμένονται έως τα τέλη Ιουνίου.
Διεθνές Απολυτήριο (IB) και δημόσια σχολεία
Η Υπουργός Παιδείας αποκάλυψε ότι υπάρχει σχέδιο για εισαγωγή του Διεθνούς Απολυτηρίου (IB) σε δημόσια σχολεία από το 2026. Ήδη έχει ξεκινήσει η επιμόρφωση εκπαιδευτικών, με στόχο τη διεύρυνση των εκπαιδευτικών επιλογών για τους μαθητές. «Ιδεολογικό μας πρόταγμα είναι να προσφέρουμε περισσότερες δυνατότητες στους πολίτες. Θέλουμε ένα ισχυρό δημόσιο σχολείο με επιλογές», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σύνδεση της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας
Η κ. Ζαχαράκη αναφέρθηκε και στις πρωτοβουλίες για τη σύνδεση της εκπαίδευσης με τον επαγγελματικό προσανατολισμό. Όπως είπε, από το 2019 έχει επανέλθει ο σχολικός επαγγελματικός προσανατολισμός στη Γ’ Γυμνασίου. Παράλληλα, σχεδιάζονται νέα διαγνωστικά εργαλεία για την αξιολόγηση των δεξιοτήτων των μαθητών, ενώ θα ενισχυθεί και η παρουσία επαγγελματιών στα σχολεία για ενημερωτικές δράσεις. «Οι σπουδές είναι η αρχή, η εξειδίκευση έρχεται αργότερα. Στόχος μας είναι η παροχή περισσότερων εργαλείων στα παιδιά από νωρίς», σημείωσε.
Μείωση σχολικής ύλης από το 2025
Ανακοινώνοντας έναν ακόμη σχεδιασμό, η υπουργός δήλωσε ότι από το επόμενο σχολικό έτος θα υπάρξει μείωση της σχολικής ύλης σε όλες τις βαθμίδες, με βάση την εισήγηση του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Όπως τόνισε, πρόκειται για στοχευμένη και επιστημονικά τεκμηριωμένη μείωση, ενώ η Τράπεζα Θεμάτων παραμένει βασικό εργαλείο αξιολόγησης. «Δεν πρόκειται για αλόγιστη περικοπή, αλλά για εξορθολογισμό, ώστε η ύλη να είναι πιο προσιτή και κατανοητή», δήλωσε.
Πολλαπλό βιβλίο έως το 2026
Τέλος, η κ. Ζαχαράκη επεσήμανε ότι στόχος του υπουργείου είναι, έως το 2026, οι εκπαιδευτικοί να έχουν τη δυνατότητα επιλογής από πολλαπλά εγκεκριμένα σχολικά εγχειρίδια. «Είμαι φυσικός, είμαι μαθηματικός και θέλω να επιλέγω το βιβλίο που ταιριάζει στον τρόπο διδασκαλίας μου και στις ανάγκες των μαθητών μου», ανέφερε, χαρακτηρίζοντας το σύστημα του πολλαπλού βιβλίου ως «βήμα προς την ενίσχυση της εκπαιδευτικής αυτονομίας».
«Η Πόλις εάλω» – Ο Ελληνισμός και η Χριστιανοσύνη ζουν
Πεντακόσια εβδομήντα ένα χρόνια από την αποφράδα ημέρα - Η απάντηση Κωνσταντίνου Παλαιολόγου προς τον Μωάμεθ Β’ λίγο πριν από την πτώση της Βασιλεύουσας
Από τότε αναφερόμαστε σε αυτήν την ημερομηνία με θρήνο και οδυρμό. Η άλωση της Πόλης κατέλαβε στη συνείδηση όλως των Ελλήνων την πιο κεντρική θέση σαν η μεγαλύτερη εθνική απώλεια.
Η Τρίτη της 29ης Μαΐου 1453 είναι αποφράς ημέρα και όταν σήμερα επισκεπτόμαστε την Κωνσταντινούπολη, την Πόλη όπως την αποκαλούμε εμείς οι Έλληνες, με αβάσταχτη μελαγχολία θυμόμαστε ότι «κάποτε ήταν δικά μας».
Όταν ο Μωάμεθ ο Β’ με ισχυρό στράτευμα (πεζούς, ιππικό, πυροβολικό και ναυτικό) άρχισε, στις 6 Απριλίου 1453, να πολιορκεί την Κωνσταντινούπολη, το βυζαντινό κράτος ήταν σκιά του εαυτού του, μικρότερο και ασθενέστερο παρά ποτέ. Ουσιαστικά ολόκληρο το κράτος ήταν η πόλη και ο πληθυσμός της, αλλά και αυτός αποδεκατισμένος από τις επιδρομές και τις επιδημίες.
Αλλά επί Κωνσταντίνου ΙΑ΄ και γενικότερα την εποχή των Παλαιολόγων το κράτος της Κωνσταντινούπολης ήταν ελληνικό, πιο ελληνικό από ποτέ!
Το χρονικό της Άλωσης
Στις 28 Μαΐου 1453, μεγάλη λιτανεία πραγματοποιείται στη Βασιλεύουσα με κεφαλή τον Αυτοκράτορα. Όλος ο λαός και ο κλήρος, με δάκρυα στα μάτια, περιδιαβαίνει τα μισογκρεμισμένα τείχη και στο τέλος ο Κωνσταντίνος απευθύνει ψυχωμένο λόγο σε όλους, τους τελευταίους Έλληνες και Φιλέλληνες υπερασπιστές, τονώνοντας το ηθικό τους, κάνοντας όλα τα μάτια να δακρύσουν, ανάμεσα στις λαμπάδες και τα θυμιάματα που τύλιγαν τη Θεοσκέπαστη εκείνη τη νύχτα... Την τελευταία νύχτα της Πόλης μας…
«Σώσον Κύριε τον λαόν σου…» έβγαινε με θέρμη και πίστη από χιλιάδες στόματα Ελλήνων και Φιλελλήνων…
Η Βασιλεύουσα θρηνούσε βλέποντας το τέλος να έρχεται.
«Συγχώρεσέ με Κύριε», ψιθύρισε με φόβο και δέος ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος. «Συγχώρεσέ με …και δώσε μου ανδρείο τέλος».
Πίσω του όλοι οι αξιωματικοί και οι αξιωματούχοι, όλος ο λαός, μεταλάμβανε το Σώμα και το Αίμα του Ιησού Χρηστού, ζητώντας συγχώρεση.
«Σαν να μην ήθελε να ξημερώσει η μέρα»
Εκείνο το πρωί, σαν να μην ήθελε ο ήλιος να φανεί, σαν να φοβόταν ακόμα και η μέρα.
Δεν είχε ακόμα ξημερώσει, όταν οι άπιστοι ουρλιάζοντας σαν δαιμονισμένοι, ρίχτηκαν και πάλι στους ελάχιστους υπερασπιστές, που αναγκάζονταν να είναι διασπαρμένοι σε όλο το μήκος των τειχών, γιατί οι επιθέσεις εκδηλωνόταν ή μπορούσαν να εκδηλωθούν οπουδήποτε.
Καθώς οι Τούρκοι ορμούσαν, έβγαιναν ξοπίσω οι γενίτσαροι, τα αρπαγμένα παιδάκια που τα είχαν μεγαλώσει ως θηρία οι Τούρκοι…
Όμως οι λίγοι γενναίοι Έλληνες και Φιλέλληνες, με τον Ιουστινιάνη και μπροστάρη τον ίδιο τον Παλαιολόγο, αμύνονταν με ηρωισμό τέτοιο, που δεν έχει όμοιό του στην Ιστορία των λαών…
Πανηγύρισαν οι πολιορκημένοι! Είχαν αποκρούσει την πρώτη επίθεση με επιτυχία!
«Κρατάτε αδερφοί μου! Υποχωρούν", φώναξε γεμάτος χαρά ο βασιλιάς. Οι χρυσοκίτρινες σημαίες με το Δικέφαλο αετό στα κάστρα της Πόλης πλατάγισαν προς στιγμήν! Η χαρά όμως δεν κράτησε πολύ…
Οι εχθροί ήταν ασταμάτητοι. Τώρα ο Μεχμέτης έστελνε ξεκούραστους, τις ειδικές του δυνάμεις, τον επίλεκτο στρατό με συνοδεία δέκα χιλιάδων Γενιτσάρων, χτυπώντας στο πιο αδύνατο όπως πάντα σημείο των τειχών. Την Πύλη του Αγίου Ρωμανού, δίπλα στην κοιλάδα του ποταμού Λύκου!
"Εάλωωω! Η Πόλις εάλωωωω"!
Η Πόλη είχε πέσει πια στα χέρια των Οθωμανών.
Ο Κωνσταντίνος γύρισε το κεφάλι του. Ήταν πια ολομόναχος! Όλοι σχεδόν γύρω του είχαν πέσει σαν ήρωες! Ως Έλληνες!
«Δεν υπάρχει κανείς Χριστιανός να μου πάρει το κεφάλι;» φώναξε με όλη τη δύναμή του καθώς το σπαθί του κατέβαινε με ορμή σε έναν ακόμη Γενίτσαρο, φοβούμενος μην πέσει ζωντανός στα χέρια των Τούρκων!
Πεντακόσια εβδομήντα δυο χρόνια μετά, το Γένος είναι ακόμα ζωντανό, αλλά η Κωνσταντινούπολη και η Αγιά Σοφιά παραμένουν σε ξένα χέρια.
Σήμερα τιμούμε τους πεσόντες κατά την πολιορκία και κατά την Άλωση, διαβάζουμε τους θρήνους και τους θρύλους και διδασκόμαστε. Αυτή είναι άλλωστε η αξία της ιστορικής μνήμης.
Απάντηση Κωνσταντίνου Παλαιολόγου προς τον Μωάμεθ Β’ λίγο πριν από την πτώση της Βασιλεύουσας
Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοι δοῦναι…
Πρωτότυπο κείμενο (ακολουθεί η απόδοση στη Ν. Ελληνική):
Ἀπαρτίσας οὖν τὰ πάντα, ὡς αὐτῷ ἐδόκει καλῶς, ἔπεμψεν ἔνδον λέγων τῷ βασιλεῖ «Γίνωσκε τὰ τοῦ πολέμου ἤδη ἀπήρτησθαι· καὶ καιρός ἐστιν ἀπό τοῦ νῦν πρᾶξαι τὸ ἐνθυμηθὲν πρὸ πολλοῦ παρ’ ἡμῖν νῦν· τὴν δὲ ἔκβασιν τοῦ σκοποῦ τῷ Θεῷ ἐφίεμεν. Τί λέγεις; Βούλει καταλιπεῖν τὴν πόλιν καὶ ἀπελθεῖν, ἔνθα καὶ βούλει, μετὰ τῶν σῶν ἀρχόντων καὶ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῖς, καταλιπὼν τὸν δῆμον ἀζήμιον εἶναι καὶ παρ’ ἡμῶν καὶ παρά σοῦ; ἤ
ἀντιστῆναι καὶ σὺν τῇ ζωῇ καὶ τὰ ὑπάρχοντα ἀπολέσεις σύ τε καὶ οἱ μετὰ σέ, ὁ δὲ δῆμος αἰχμαλωτιστθεὶς παρὰ τῶν Τούρκων διασπαρῶσιν ἐν πάσῃ τῇ γῇ;»
Ὁ βασιλεὺς δ’ ἀπεκρίνατο σὺν τῇ συγκλήτῳ· «Εἰ μἐν βούλει, καθὼς καὶ οἱ πατέρες σου ἔζησαν, εἰρηνικῶς σὺν ἡμῖν συζῆσαι καὶ σύ, τῷ Θεῷ χάρις. Ἐκεῖνοι γὰρ τοὺς ἐμοὺς γονεῖς ὡς πατέρας ἐλόγιζον καὶ οὕτως ἐτίμων, τὴν δὲ πόλιν ταύτην ὡς πατρίδα· καὶ γὰρ ἐν καιρῷ περιστάσεως ἅπαντες ἐντὸς ταύτης εἰσιόντες ἐσώθησαν καὶ οὐδεὶς ὁ ἀντισταίνων ἐμακροβίω. Ἔχε δὲ καὶ τὰ παρ’ ἡμῖν ἁρπαχθέντα ἀδίκως κάστρα καὶ γῆν ὡς δίκαια καὶ ἀπόκοψον καὶ τοὺς φόρους τόσους, ὅσους κατὰ τὴν ἡμετέραν δύναμιν, κατ’ ἔτος τοῦ δοῦναι σοι καὶ ἄπελθε ἐν εἰρήνῃ. Τί γὰρ οἶδας, εἰ θαῤῥῶν κερδᾶναι εὐρεθῇς κερδανθείς; Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοι δοῦναι, οὔτ’ ἐμόν ἐστιν οὔτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ· κοινῇ γὰρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καὶ οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν».
Απόδοση:
(Ο Μεχεμέτ), αφού ετοίμασε τα πάντα όπως καλύτερα νόμιζε, έστειλε μήνυμα λέγοντας στο βασιλιά: «Μάθε ότι έχουν τελειώσει οι πολεμικές προετοιμασίες. Ήρθε πια η ώρα να κάνουμε πράξη αυτό που θέλουμε εδώ και πολύ καιρό. Την έκβασή του την αφήνουμε στο Θεό. Τι λες; Θέλεις να εγκαταλείψεις την Πόλη και να φύγεις, όπου θέλεις, μαζί με τους άρχοντές σου και τα υπάρχοντά τους, αφήνοντας αζήμιο το λαό και από μένα και από σένα; Ή θέλεις να αντισταθείς και να χάσεις τη ζωή σου και τα υπάρχοντά σου και συ και οι μετά σου, κι ο λαός αφού αιχμαλωτιστεί από τους Τούρκους, να διασκορπιστεί σ’ όλη τη γη;» Κι ο βασιλιάς με τη σύγκλητο αποκρίθηκε: «Αν θέλεις να ζήσεις μαζί μας ειρηνικά, όπως και οι πρόγονοί σου, ας έχεις την ευλογία του Θεού. Γιατί εκείνοι θεωρούσαν τους γονείς μου ως πατέρες τους και τους τιμούσαν ανάλογα, κι αυτή την πόλη τη θεωρούσαν ως πατρίδα τους. Σε καιρό ανάγκης όλοι τους έτρεχαν μέσα να σωθούν και κανένας αντίπαλός της δεν έζησε πολλά χρόνια. Κράτα τα κάστρα και τη γη που μας άρπαξες άδικα, όρισε και ετήσιους φόρους ανάλογα με τη δύναμή μας κα φύγε ειρηνικά. Σκέφτηκες ότι ενώ νομίζεις πως θα κερδίσεις μπορεί να βρεθείς χαμένος; Το να σου παραδώσω την Πόλη ούτε δικό μου δικαίωμα είναι ούτε κανενός άλλου από τους κατοίκους της· γιατί όλοι με μια ψυχή προτιμούμε να πεθάνουμε με τη θέλησή μας και δε λυπόμαστε για τη ζωή μας».
29 Μαΐου 1453 οι τελευταίες ώρες της Βασιλεύουσας
Ο Ιωάννης Ιουστινιάνης άφησε το βλέμμα του να πλανηθεί στην γεμάτη άταφα πτώματα, πεδιάδα του Λύκου. Σε λίγη ώρα θα ξημέρωνε. Η Πόλη των πόλεων, θα ζούσε άλλη μια ημέρα σκληρής πολιορκίας. Ο καιρός δεν ήταν πολύ κρύος, είχε όμως μια υγρασία που τρυπούσε τα κόκαλα. Τύλιξε τον βαρύ μαύρο μανδύα του πάνω από την πανοπλία του. Ήταν κουρασμένος. Όλα τα μέλη του πονούσαν φρικτά. Στην σκουρόχρωμη μεταλλική του πανοπλία, η υγρασία σχημάτιζε μικρά αυλάκια νερού που έπεφταν στο έδαφος. Στο βάθος, στο
στρατόπεδο του Αμιρά, η νύχτα είχε γίνει μέρα από τις εκατοντάδες φωτιές που είχαν ανάψει. Τα τύμπανα δεν σταματούσαν λεπτό να χτυπούν. Οι κραυγές και οι επικλήσεις στον Θεό τους, ακουγόταν καθαρά μέχρι τα τείχη που στέκονταν ο ίδιος. Οι δερβίσηδες έκλαιγαν και υπόσχονταν στους στρατιώτες του εχθρού πιλάφι και γυναίκες στον παράδεισο, εάν πεθάνουν τιμημένα στη μάχη Ένα άσχημο προαίσθημα έκανε το στομάχι του να σφιχτεί. Έφερε το χέρι του στο τεράστιο σπαθί του και χάιδεψε τη λαβή.
Έστριψε το κεφάλι του δεξιά και αριστερά και είδε ότι στα υπερήφανα τείχη, είχαν απομείνει ελάχιστοι υπερασπιστές. Οι περισσότεροι εξουθενωμένοι κοιμόντουσαν με τις πανοπλίες τους και τα σπαθιά στο χέρι. Κάποιοι είχαν αφήσει τα αρκεβούζια τους επάνω στις πολεμίστρες και απλά περίμεναν. Όλοι ήξεραν ότι η μέρα που ξημέρωνε θα ήταν η πιο δύσκολη και η καθοριστικότερη από όλες τις ημέρες της πολιορκίας. Από τις 7 Απριλίου πολεμούσαν αδιάκοπα έναν δυνατότερο και πολυάριθμο εχθρό. Και όμως άντεχαν. Κάθε ημέρα στις επάλξεις θέριζαν όποιον τολμούσε να πλησιάσει. Η τεράστια τάφρος από κάτω είχε γεμίσει και αυτή πτώματα. Κι όμως εκείνοι δεν τα παρατούσαν και με περισσότερη λύσσα κάθε φορά επιχειρούσαν εξ εφόδου να καταλάβουν τα τείχη.
Ξημέρωνε η 29η Μαΐου, του Σωτήριου έτους 1453 Σε λίγη ώρα στα τείχη θα εμφανιζόταν να πάρει τη θέση του στις πολεμίστρες ανάμεσα στους συμπολεμιστές του, σαν απλός στρατιώτης ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος. Ο τελευταίος αυτοκράτορας της χιλιόχρονης Πόλης...
Ο Γενουάτης Ιωάννης Ιουστινιάνης συνέχιζε να κοιτά προς το στρατόπεδο του Αμιρά. Δεν ήταν λίγες οι φορές που άνθρωποι του σουλτάνου, εκείνου του νεαρού με τη γαμψή μύτη και τα σχιστά παμπόνηρα μάτια, τον είχαν πλησιάσει και του είχαν προτείνει να παρατήσει τον Αυτοκράτορα και να πάει με το μέρος τους. Θα τον έπνιγαν στα χρυσάφια. Και εκείνον και τους 800 συντρόφους του που τον ακολουθούσαν πιστά χρόνια τώρα. Ο μικρός στρατός μισθοφόρων που είχε δημιουργήσει ήταν ο καλύτερος στην Ευρώπη για την υπεράσπιση κάστρων. Ο 21 ετών Μεχμέτ του είχε διαμηνύσει σε τόνο που δεν σήκωνε αμφισβήτηση: "Έλα μαζί μου και θα έχεις ότι ζητήσεις. Πράγματα που ούτε έχεις φανταστεί. Μείνε με τον Αυτοκράτορα και σε περιμένει ο θάνατος"
Έφθασε στην Πόλη στα μέσα του χειμώνα στις 26 του Γενάρη. Τα δυο πλοία του με τους 800 σιδερόφραχτους ατρόμητους πολεμιστές του, έδεσαν στο λιμάνι του Βουκολέωντα. Όταν κατέβηκαν και παρατάχθηκαν μπροστά στον προβλήτα περιμένοντας τον Αυτοκράτορα, ο κόσμος τους αγκάλιαζε και έκλαιγε από χαρά. Στα πρόσωπα τους έβλεπε τη σωτηρία τους. Ο αυτοκράτορας τον εμπιστεύτηκε και τον έχρισε αμέσως Πρωτοστράτορα. Είχε υπό τη διοίκηση του ολόκληρη την άμυνα της Πόλης. Ο Κωνσταντίνος του έδειξε απεριόριστη εμπιστοσύνη και ο Ιωάννης Ιουστινιάννης δεν επρόκειτο να τον προδώσει.
Αμέσως έπιασε δουλειά. Χώρισε και αναδιάταξε τον στρατό. Τους εκπαίδευσε όσο μπορούσε καλύτερα, στα σύγχρονα όπλα, και ζήτησε να επιδιορθωθούν τα τείχη. Απαίτησε από τον αυτοκράτορα να πάρει δια της βίας όσους από τους νέους της Κωνσταντινούπολης είχαν κλειστεί σε μοναστήρια, για να μην πολεμήσουν και δυστυχώς ήταν πολλοί. Έδωσε στον κάθε στρατιώτη ρόλο. Όρισε το σημείο των τειχών που θα υπερασπιζόταν ο κάθε ευγενής Και τοποθέτησε τους δικούς του 800 ιππότες στα πιο καίρια και επικίνδυνα σημεία.
Κάθε βράδυ δειπνούσε με τον αυτοκράτορα και κατέστρωναν σχέδια για να μην αφήσουν τα Θεοδοσιανά τείχη να τα πατήσει ο εχθρός. Κάθε βράδυ ζούσαν σαν να ήταν το τελευταίο. Οι υπερασπιστές ήταν αυτό που λέμε "μετρημένα κουκιά": 5.000 Βυζαντινοί και 2.500 Γενουάτες, Ενετοί, Ισπανοί ακόμη και Τούρκοι. Σύνολο με τις εφεδρείες το πολύ 9.000 ψυχές. Και οι απέναντι; Αναρίθμητοι. Ξεπερνούσαν τις 150.000. Οι περισσότεροι Τούρκοι, αλλά και πολλοί Βούλγαροι, Σέρβοι, Ούγγροι, Βόσνιοι, Αγαρηνοί, Αμπχάζιοι, ακόμη και ...Έλληνες.
Το τελευταίο βράδυ μετά τη λειτουργία στην Αγία Σοφία και πριν πάρει το δρόμο του προς τα τείχη, ο Ιουστινιάνης συναντήθηκε στο "Αυγουσταίον", με τον Αυτοκράτορα. Περπάτησαν μαζί τη Μέση Οδόν και στα αριστερά τους είχαν τον Ιππόδρομο. Η φρουρά του Κωνσταντίνου είχε μείνει διακριτικά λίγο πιο πίσω, μαζί με τη φρουρά του Μαύρου Άγγελου. Δίπλα στον Αυτοκράτορα βρισκόταν ο άνθρωπος που ο Ιουστινιάννης μισούσε περισσότερο από οποιονδήποτε. Ο Μέγας Δούξ, ο Λουκάς Νοταράς. Ο άνθρωπος που προτιμούσε το "Τούρκικο Σαρίκι από την Λατινική καλύπτρα". Ο Ιουστινιάννης ζήτησε από τον Αυτοκράτορα το πρωί όταν θα ξεκινούσε η μάχη να τον κλειδώσει αυτόν και τους άλλους στρατιώτες, στην Πύλη που υπερασπιζόταν για να μην μπορέσει κανείς να φύγει: "Ή θα νικήσουμε ή θα πεθάνουμε όλοι μας επάνω στην Πέμπτη (Πύλη) και στον Άγιο Ρωμανό" του είπε και κάρφωσε δολοφονικά τα μάτια του στον Μέγα Δούκα.
Ο κόσμος που συνέχιζε να βγαίνει εκείνη την ώρα από την Αγία Σοφία είδε τον Αυτοκράτορα του, Κωνσταντίνο Παλαιολόγο να δακρύζει και να αγκαλιάζει τον Πρωτοστράτορα του. Ο Λουκάς Νοταράς χαμογέλασε ειρωνικά...
Ο Μέγας Δούκας της Κωνσταντινούπολης ποτέ δεν συμπάθησε τον Γενουάτη Ιουστινιάνη. Ποτέ δεν του άρεσε οτιδήποτε προέρχονταν από τη Δύση και οτιδήποτε ήταν λατινικό. Προτιμούσε τους Οθωμανούς και τον νέο σουλτάνο Μεχμέτ. Εξάλλου ήταν μόλις 21 ετών και σε μια ενδεχόμενη κατάληψη της Πόλης από εκείνον θα μπορούσε εύκολα να τον χειραγωγήσει... Ήταν ο Μεγας Δούκας της Πόλης και εάν πέθαινε ο αυτοκράτορας εκείνος θα αναλάμβανε... Ο Λουκάς Νοταράς, όχι μόνο δεν συμπαθούσε τον Ιουστινιάνη αλλά τον φοβόταν κιόλας. Όχι τόσο λόγω παρουσιαστικού. Τον φοβόταν γιατί λίγες ημέρες πριν λίγο έλειψε να του κόψει το κεφάλι μπροστά στον Κωνσταντίνο. Εκείνο το απόγευμα που ο Αυτοκράτορας και ο Πρωτοστράτορας πολεμούσαν για ώρες στην Πύλη του Αγίου Ρωμανού. Εκείνο το απόγευμα που οι Οθωμανοί λίγο έλειψε να μπούν στην θεοφύλακτη Πόλη. Τότε που ο Πρωτοστράτορας του έστειλε αγγελιοφόρο στα Θαλασσινά τείχη όπου βρισκόταν: " Μεγάλε Δούκα χρειαζόμαστε επειγόντως τα κανόνια και τους πολεμιστές σου. Εκεί που τα κρατάς σήμερα δεν γίνεται μάχη. Πρέπει να έρθουν όλοι ΑΜΕΣΩΣ προς βοήθεια, στην Πύλη του Αγίου (Ρωμανού). Το ρήγμα στα τείχη είναι μεγάλο. Δεν θα αντέξουμε για πολύ. Τα σκυλιά θα μπουν μέσα"
Η απάντηση του Νοταρά ήταν λιτή. "Κανείς δεν θα πάει πουθενά. Τους χρειάζομαι εδώ". Τελικά ο αυτοκράτορας και οι υπερασπιστές στα τείχη αν και πολεμούσαν από το πρωί κατάφεραν το απόγευμα να τσακίσουν όλους τους εχθρούς. Λίγοι πάτησαν τα τείχη και εκείνοι μακελεύτηκαν αμέσως. Το βράδυ στο παλάτι στις Βλαχέρνες ο Ιουστινιάνης μπήκε στη Μεγάλη αίθουσα βρώμικος και κατάκοπος από την πολύωρη μάχη. Με συννεφιασμένο βλέμμα έψαξε τον Νοταρά. Ήταν ο μοναδικός στην αίθουσα, ντυμένος με καθαρά ρούχα και "ατσαλάκωτος". Στεκόταν δίπλα στον εξουθενωμένο Παλαιολόγο. Η μεταλλική μαύρη φορεσιά του Γενουάτη έτριξε καθώς εκείνος πλησίαζε με δυο δρασκελιές τον Νοταρά. Το σκοτεινό βλέμμα του, τρόμαξε μέχρι και τον αυτοκράτορα. Ο Ιουστινιάνης έβγαλε το τεράστιο σπαθί του από τη θήκη με ασύλληπτη ταχύτητα. Κανένα μάτι δεν κατάλαβε πως. Η παχιά και κοφτερή σαν ξυράφι λεπίδα πίεσε δυνατά και μάτωσε τον λαιμό του Νοταρά. Τα λόγια του Γενουάτη δεν σήκωναν αμφισβήτηση. Του ψιθύρισε: "Έδω μπροστά στον βασιλιά σου θα σου πάρω το κεφάλι. (traditor et che me tien che adesso non te scanna cum questo pugnal . "Ω προδότη, δεν ξέρω τι με κρατεί και δεν σε σφάζω μ' αυτό το μαχαίρι"). Σκυλί γιατί δεν έστειλες βοήθεια που σου ζήτησα. Αφού στα Θαλασσινά δεν πολεμούσες. Όχι για μένα αλλά για τον Αυτοκράτορα σου, Λουκά Νοταρά."
Το πρόσωπο του Ιουστινιάνη έγινε κατακόκκινο από το θυμό καθώς ξαναθυμήθηκε τι είχε συμβεί λίγες ώρες πριν στον Άγιο Ρωμανό. Λίγο έλειψε να πεθάνει το απόγευμα της 7ης Μαΐου πάνω στα τείχη. Εκείνη την ημέρα που οι Τούρκοι έκαναν την μεγαλύτερη επίθεση τους. Τουλάχιστον 40.000 Οθωμανοί όρμηξαν λυσσασμένα προς τα τείχη για να τα καταλάβουν... Πολεμούσε πλάι στον αυτοκράτορα από το πρωί.
Κάποια στιγμή τον άφησε και με 20 δικούς του έτρεξε λίγα μέτρα βορειότερα. Οι Οθωμανοί είχαν στήσει σκάλες και ανέβαιναν. Οι άλλοι υπερασπιστές ήταν νεκροί σε εκείνο το σημείο. Έπεσε πάνω τους όπως ο θεριστής στα στάχυα. Τους μεκέλευε έναν προς έναν μαζί με τους 20 συντρόφους του. Όταν ξαφνικά ένας γενίτσαρος ανέβηκε τις σκάλες και εμφανίστηκε στα τείχη. Ο Αμουράτ μόνος άνοιξε δρόμο ανάμεσα στους σιδερόφραχτους και βρέθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με τον Πρωτοστράτωρα. Ο Ιουστινιάνης ήταν ψήλος επιβλητικός με χέρια σαν κορμούς δέντρου και σβέρκο σαν δαμάλι. Όμως έδειχνε σαν παιδάκι μπροστά στον Αμουρατ. Ο τεράστιος Γενίτσαρος με το κυρτό σπαθί του επιτέθηκε με μανία στον Ιουστινιάνη. Κάθε χτύπημα τον έκανε να υποχωρεί. Δεν μπορούσε να αντέξει για πολύ την επίθεση του. Το σπαθί έπεφτε με δύναμη πάνω στην πανοπλία. Ο Γενουάτης δεν άντεξε, δεν πρόλαβε να ανταποδώσει καν ένα χτύπημα. Παραπάτησε και έπεσε. Ο Τούρκος χαμογέλασε με κακία και σήκωσε το σπαθί του. Ο Ιουστινιάνης βλαστήμησε και έκλεισε τα μάτια...
Ο θάνατος όμως δεν ήρθε. Περίμενε με κλειστά τα μάτια και κομμένη την ανάσα τον Τούρκο να του κόψει το κεφάλι αλλά παρέμενε ζωντανός. Άνοιξε τα μάτια και το πρώτο που αντίκρισε ήταν το πρόσωπο του γενιτσάρου πεσμένο δίπλα του με τα μάτια του ορθάνοιχτα γεμάτα έκπληξη να τον κοιτούν. Γύρισε και είδε το τεράστιο κορμί του Τούρκου να έχει πέσει στα γόνατα. Από τον λαιμό του ξεπηδούσαν πίδακες αίματος. Δίπλα όρθιος στεκόταν με ματωμένο το σπαθί του ένας νέος και χαμογελούσε. Ήταν δεν ήταν 17 χρονών. Αν και όρθιος δεν ξεπερνούσε στο ύψος το άψυχο ακέφαλο γονατιστό κορμί του Αμουράτ.
Ένα ατρόμητο Ελληνόπουλο είχε δει από την αρχή τον γενίτσαρο να επιτίθεται στον Πρωτοστράτορα. Παράτησε το πόστο του και με φτερά στα πόδια έφτασε την κατάλληλη στιγμή. "Με λένε Ραγκαβή, Πρωτοστράτορα μου..." πρόλαβε να πει πριν η πανοπλία του τρυπηθεί σε πολλά σημεία από βροχή από βέλη. Κάτω από τα τείχη οι Οθωμανοί τοξότες είχαν δει τι είχε συμβεί και εκδικήθηκαν. Ο Ιουστινιάνης σηκώθηκε ουρλιάζοντας και με το γυμνό σπαθί του πέταξε μόνος του όσους γενίτσαρους είχαν απομείνει στα τείχη. Τα μάτια του είχαν γεμίσει δάκρυα για τον θάνατο του μικρού Έλληνα που του έσωσε τη ζωή.
Ένα χέρι τον άγγιξε και τον επανέφερε στην πραγματικότητα. Βρισκόταν και πάλι μπροστά στον Νοταρά. Το χέρι που έπιανε απαλά το σπαθί του, ήταν του αυτοκράτορα: "Σας παρακαλώ αδέλφια. Ας αφήσουμε κατά μέρους τις διαφορές που μας χωρίζουν". Για άλλη μια φορά προσπάθησε να τους έχει όλου ενωμένους ενάντια στον κοινό εχθρό, αν και ήξερε πολύ καλά ποιος ήταν ο ρόλος του καθένα...
Σκηνή σουλτάνου Μεχμέτ. Βράδυ Δευτέρας 28 Μαΐου
Ο Μεχμέτ ο Β, δεν άκουγε τους συμβούλους του που μιλούσαν γύρω του. Είχε καθίσει αναπαυτικά επάνω στο παχύ χαλί της σκηνής του, στη μεγάλη και κεντημένη με χρυσές κλωστές μαξιλάρα και είχε αφήσει το νου του να ταξιδέψει. Ήταν ο τρίτος γιος του Σουλτάνου Μουράτ και η τύχη το έφερε έτσι να γίνει εκείνος Σουλτάνος μετά τον θάνατο του πατέρα του. Η αλήθεια είναι ότι ο Μουράτ τον τελευταίο καιρό πριν πάει να συναντήσει τον Αλλάχ, είχε γίνει εξαιρετικά μαλθακός. Είχε συνάψει συμφωνίες φιλίας με του Βυζαντινούς και είχε αποσυρθεί στην Αδριανούπολη, όπου και είχε επιδοθεί σε ένα ανελέητο "αγώνα" απολαύσεων και φιλοσοφίας. Βέβαια πριν από αυτό είχε κατατροπώσει τους πάντες στα Βαλκάνια και είχε εκτοπίσει τους Βυζαντινούς σε 2 θύλακες. Στον Μυστρά ή Μυζηθρά και στην Κωνσταντινούπολη. Την Πόλη που για 1000 χρόνια δεν είχε καταλάβει κανείς σε 27 πολιορκίες.
Το μόνο που έπρεπε τώρα, ήταν να καταλάβει την "Κωσταντιγιέ" όπως έλεγαν τη βασιλεύουσα μέχρι τότε οι Οθωμανοί. Εάν αποτύγχανε ήξερε καλά ότι οι "Μουγκοί" θα τον επισκέπτονταν και εκείνον κάποιο βράδυ σταλμένοι από κάποιον Βεζίρη του. Έδιωξε γρήγορα τη σκέψη αυτή: "όταν μπω στην Πόλη νικητής θα της αλλάξω και ονομασία. Θα την ονομάσω Ιστανμπούλ, ή Ισλαμπόλ δεν ξέρω, θα αποφασίσω μετά" σκέφτηκε.
Στο συμβούλιο τον λόγο είχε πάρει ο Μεγάλος Βεζίρης και πιστός σύντροφος του πατέρα του, Μουράτ, ο ηλικιωμένος Χαλίλ Τσανταρλί Πασάς. Τον άκουγε να λέει ότι η Πόλη δεν πέφτει και ότι όσο είναι καιρός να μαζέψουμε τις σκηνές μας και να επιστρέψουμε στο Ετιρνέ ( Αδριανούπολη).
Ο Μεχμέτ έσφιξε τα χείλη του και σκέφτηκε: "Χαλίλ Πασά όταν πέσει η Πόλη ετοιμάσου να αποχωριστεί το κεφάλι από το σώμα σου. Νομίζεις γέρο ότι δεν ξέρω πως ο Παλαιολόγος σε δωροδοκεί για να σπείρεις διχόνοια στον στρατό μου και να με καταφέρεις να φύγω"
Ο Μεχμέτ σηκώθηκε χτύπησε μια φορά παλαμάκια και όλοι σιώπησαν και κατέβασαν τα κεφάλια στο πάτωμα. Ίσιωσε την χρυσοπράσινη κελεμπία του και με ήρεμη φωνή είπε: " Μοιράστε διπλές μερίδες φαγητού στο στράτευμα. Στείλτε δερβίσηδες σε κάθε γωνιά του στρατοπέδου να τους πουν ότι αύριο το βράδυ θα κοιμηθούν σε απαλά στρώματα μέσα στην Πόλη. Θέλω οι δερβίσηδες να τους κάνουν να κλάψουν. Να τους πουν ότι όποιος πεθάνει θα πάει στον παράδεισο. Όλο το βράδυ θα χτυπάνε τα τύμπανα. Ανάψτε και φωτιές παντού. Ο πρώτος που θα πατήσει τα τείχη και θα ανεβάσει τη σημαία μου στις επάλξεις θα πάρει το βάρος του σε χρυσάφι. Οι υπόλοιποι έχουν 3 μέρες δικές τους να κάνουν ότι θέλουν μέσα στην Πόλη. Να πάρουν σκλάβες να πάρουν σπίτια να πάρουν χρυσάφια. Τους ανήκουν όλα. Σε εμένα ανήκουν τα δημόσια κτίρια και η ίδια η Πόλη. Τώρα πλησιάστε όλοι να σας πω το σχέδιο επίθεσης που σκέφτηκα..."
Λίγη ώρα αργότερα ο Μεχμέτ αποφάσισε να μιλήσει ο ίδιος στους στρατιώτες του. Ζήτησε να συγκεντρωθούν. Μια τεράστια ανθρώπινη θάλασσα γέμισε τον χώρο. Ο Σουλτάνος με σταθερή φωνή, άρχισε να λέει: «Αγαπημένα μου παιδιά, εύχομαι και σας παρακαλώ, στο όνομα του Θεού, του προφήτη του Μωάμεθ και στο δικό μου, το δούλου τους να κάνετε αύριο ένα έργο που θα μείνει στην αιωνιότητα, όπως έκαναν μέχρι τώρα παντού οι πρόγονοί μας. Να ανεβείτε με τις σκάλες στα τείχη σαν πουλιά με όλη τη γενναιότητα, το θάρρος και την προθυμία που διαθέτετε για να μη χάσουμε τη φήμη που κέρδισαν οι πρόγονοί μας με τη χάρη του Θεού. Αντίθετα, τώρα ήρθε η ώρα να την κάνουμε ακόμη μεγαλύτερη» Το αλλόκοτο και ανομοιογενές πλήθος παραληρούσε και ζητωκραύγαζε. Η ώρα της τελικής εφόδου πλησίαζε ...
Μέγα Παλάτιον Βλαχέρνες. Βράδυ Δευτέρας.28 Μαΐου
Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ζήτησε από τον καλό και πιστό του φίλο Γεώργιο Φραντζή να δώσει εντολή να συγκεντρωθούν μπροστά του, στην «Αίθουσα του Θρόνου», όλοι οι άρχοντες, οι στρατηγοί και οι Πρωτοσπαθάριοι της Πόλης. Μέχρι να έρθουν ζήτησε να μην τον ενοχλήσει κανείς. Άφησε το κουρασμένο του κορμί να πέσει βαριά στην μεγάλη αναπαυτική πολυθρόνα. Έσκυψε και έφερε τα δυο του χέρια στο πρόσωπο του. Η Πόλη του, άντεχε 50 συνεχόμενες ημέρες. Ως πότε όμως. Τα μαλλιά του είχαν γκριζάρει από τότε που στέφθηκε Αυτοκράτορας. Ώρες ώρες ένιωθε εντελώς μόνος. Το βάρος που έφερε καθημερινά ήταν δυσβάσταχτο. Ένιωθε ότι μαχόταν σε έναν πόλεμο που από την αρχή του, το αποτέλεσμα είχε κριθεί. Κανείς δεν τον βοηθούσε. Τα θησαυροφυλάκια ήταν άδεια. Η Πόλη που κάποτε αριθμούσε περισσότερο από μισό εκατομμύριο ψυχές και ήταν το κέντρο του κόσμου, τώρα ήταν ένα μια νεκροζώντανη σκιά του εαυτού της. Τα πλοία, όσα είχαν απομείνει σάπιζαν στα νεώρια. Πολλά σπίτια ήταν πλέον άδεια ...Φαντάσματα στα χαλάσματα. Κοράκια έκραζαν στον ουρανό. Οι άρχοντες δεν έδιναν χρήματα λες και όταν ο Σουλτάνος θα έμπαινε στην Βασιλεύουσα θα τους άφηνε να τα κρατήσουν. Αναγκάστηκε να εκποιήσει μέρος της εκκλησιαστικής περιουσίας. Τα τάματα του λαού του. Προσπάθησε να καλέσει τη Δύση για βοήθεια. Ακόμη την περίμενε ...Κανένα πλοίο από τους Λατίνους δεν εμφανιζόταν στον ορίζοντα, παρά τις διαβεβαιώσεις.
Ευτυχώς που εμφανίσθηκε και ο Ιουστινιάνης. Βέβαια εάν η Πόλη άντεχε, ο Γενουάτης θα έπαιρνε σαν πληρωμή ολόκληρη τη νήσο Λήμνο.
Πόσο θα ήθελε να είχε χρήματα στο κρατικό θησαυροφυλάκιο. Θα μπορούσε να πληρώσει εκείνον τον τεχνίτη κανονιών τον Ουρβάνο. Η μεγάλη Μπομπάρδα θα ήταν μέσα από τα τείχη και όχι απέξω. Δεν είχε ... Ο Ουρβάνος πήγε στον Σουλτάνο και η Μπομπάρδα έκανε τη γη να τρέμει σε κάθε κανονιοβολισμό. Έμαθε μάλιστα ότι στην Αδριανούπολη μια γυναίκα έχασε το παιδί που είχε στην κοιλιά της από τον φόβο της. Τόσο μακριά ακουγόταν ο ήχος του ορειχάλκινου τέρατος. Η μπομπάρδα διέλυε αργά αλλά σταθερά τα τείχη.
Χαμογέλασε ειρωνικά όταν στην αρχή οι κανονιέρηδες έριχναν στα τείχη και δεν τους προκαλούσαν την παραμικρή φθορά, Μέχρι εκείνο το πρωινό που εμφανίστηκαν οι Ούγγροι τεχνίτες που του έστειλε ο σύμμαχος του, ο Ιωάννης Ουνιάδης για να τον βοηθήσουν στην άμυνα της Βασιλέυουσας. Αντί να έρθουν μέσα στην Πόλη όπως έπρεπε, εκείνοι έτρεξαν στον Σουλτάνο. Του είπαν και έδειξαν στο στρατό του, τον τρόπο να ρίξουν τα τείχη. Ο Σουλτάνος τους πλήρωσε αδρά. Το δικό του θησαυροφυλάκιο ήταν γεμάτο. Οι τεχνίτες τους είπαν να ρίχνουν την πρώτη βολή σε ένα σημείο. Η δεύτερη θα έπρεπε να πέσει στην ίδια ευθεία με την πρώτη αλλά λίγα μέτρα πιο δίπλα. Η τρίτη κανονιά θα έπεφτε στη μέση και λίγο χαμηλότερα. Σαν ανάποδο τρίγωνο. Τα τείχη έπεφταν και διαλύονταν πια σαν να ήταν από άμμο. Ευτυχώς που ο λαός του, δεν έκανε πίσω και τα βράδια, τα επιδιόρθωνε. Τα γέμιζε με πέτρες με άμμο ακόμη και με ρούχα και μάλλινα υφάσματα για να απορροφούν τους κραδασμούς ...
Ο λαός του τον λάτρευε το ένιωθε, ήταν όμως διχασμένος. Άλλοι τον υποστήριζαν και άλλοι τον κατηγορούσαν για «ενωτικό», τον κατηγορούσαν ότι πούλησε την ορθόδοξη πίστη στον Πάπα. Κάποιες στιγμές αναρωτιόταν και για τον ρόλο του μοναχού Γεννάδιου Σχολάριου που είχε κλειστεί στη Μονή του Παντοκράτωρα και κατακεραύνωνε με πύρινους λόγους, εκείνον, τον ίδιο τον Αυτοκράτορα, τη Δύση και οποιαδήποτε προσπάθεια άμυνας στον Μεχμέτ. « Η Πόλη είναι αμαρτωλή και θα πληρώσει για αυτό. Μετανοείτε τίποτε δεν θα μας σώσει από την οργή του Κυρίου» έλεγε και ο κόσμος συγκεντρωνόταν έξω από τη Μονή και τον πίστευε ... Αναρωτήθηκε τι θα γινόταν ο Σχολάριος εάν ο Μεχμέτ έπαιρνε τη Βασιλεύουσα...
Για λίγο σκέφτηκε την πρώτη του σύζυγο τη Θεοδώρα, ανιψιά του Δεσπότη της Ηπείρου. Την έχασε το 1430. Ο θάνατος της, τον τσάκισε. Δώδεκα χρόνια μετά αποφάσισε να δέσει τη ζωή του με μια άλλη γυναίκα, την Κατερίνα Κατιλούζιο από τη Λέσβο. Η μοίρα του έπαιζε περίεργα παιχνίδια. Η Κατερίνα πέθανε και εκείνη. Παιδιά, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος δεν επρόκειτο ποτέ να αποκτήσει. Βούρκωσε. Ο πιστός του φίλος Φραντζής, διέκοψε τις μαύρες σκέψεις του. «Είναι όλοι εδώ. Σας περιμένουν » του είπε.
Ο Κωνσταντίνος σηκώθηκε από την καρέκλα του και έδωσε εντολή να περάσουν Όταν η «αίθουσα του Θρόνου» γέμισε ασφυκτικά άρχισε να τους μιλάει:
«Ευγενέστατοι άρχοντες, εκλαμπρότατοι δήμαρχοι και στρατηγοί, γενναιότατοι στρατιώτες, τιμημένοι και πιστοί πολίτες, ξέρετε όλοι πολύ καλά ότι έφτασε η ώρα που ο εχθρός της πίστης μας αποφάσισε να μας πιέσει ακόμα περισσότερο με όλα τα πολεμικά μέσα και τεχνάσματα που διαθέτει. Θέλει να αρχίσει γενική επίθεση και πόλεμο από την ξηρά κι από τη θάλασσα, έτοιμος να μας δαγκώσει σαν φαρμακερό φίδι και να μας καταβροχθίσει σαν ανήμερο λιοντάρι. Γι' αυτό το λόγο σας παρακαλώ να φερθείτε με γενναιότητα και θάρρος, όπως κάνατε μέχρι τώρα, απέναντι στους εχθρούς της πίστης μας. Αφήνω στα χέρια σας την τύχη της δοξασμένης και λαμπρής πατρίδας μας, της μεγαλοπρεπέστατης και ευγενούς βασιλεύουσας όλων των πόλεων. Οι εχθροί μας διαθέτουν όπλα, ιππικό, δύναμη και πλήθος, αλλά εμείς έχουμε εμπιστοσύνη στο όνομα του Κυρίου και Σωτήρα μας, στα χέρια μας και στη γενναιότητα που μας χάρισε ο Θεός. Ξέρω ότι η τεράστια αγέλη των απίστων θα επιτεθεί εναντίον μας, όπως συνηθίζει, με βάναυση ορμή, αλαζονεία και θράσος επειδή είμαστε λίγοι, ώστε να μας τρομάξουν, να μας κουράσουν και να μας κάνουν να χάσουμε το ηθικό μας με τις φωνές και τους αλαλαγμούς τους. Εσείς όμως γνωρίζετε καλά πόσο ανόητα είναι αυτά και δε χρειάζεται να σας τα θυμίσω. Σε λίγο θα επιτεθούν και θα ρίξουν εναντίον μας πέτρες και βέλη αμέτρητα σαν την άμμο της θάλασσας, αλλά ελπίζω ότι δεν θα πετύχουν τίποτα.» Η φωνή του Αυτοκράτορα έσπασε αλλά εκείνος συνέχισε:
«Σας βλέπω και χαίρομαι επειδή, αν και λίγοι, όλοι σας είστε έμπειροι, γενναίοι, αποφασιστικοί, δυνατοί και καλά προετοιμασμένοι. Να καλύψετε καλά το κεφάλι σας με τις ασπίδες τη στιγμή της συμπλοκής και να χρησιμοποιείτε με επιτυχία το δεξί σας χέρι με το σπαθί. Οι περικεφαλαίες, οι θώρακες, οι πανοπλίες και ο υπόλοιπος οπλισμός σας είναι σε θέση να σας βοηθήσουν αποτελεσματικά σ' όλη τη διάρκεια της μάχης, επειδή οι εχθροί δεν διαθέτουν ανάλογο εξοπλισμό.
Ήρθε λοιπόν αδέρφια μου ο σουλτάνος, μας πολιόρκησε και έχει ορθάνοιχτο το τεράστιο στόμα του για να καταβροχθίσει τόσο εμάς όσο και την πόλη που έχτισε ο αείμνηστος μεγάλος αυτοκράτορας, ο Κωνσταντίνος, ο οποίος την αφιέρωσε στην Παναγία Δέσποινα Θεοτόκο και αειπάρθενο Μαρία, εκφράζοντας την ευχή να την έχουμε πάντα βοηθό και προστάτη της πατρίδας μας, που αποτελεί καταφύγιο των χριστιανών, ελπίδα και χαρά των Ελλήνων, και καύχημα όλου του κόσμου»
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα η πεδιάδα του Λύκου ποταμού, γέμιζε αργά από ένα ανθρώπινο ποτάμι. Δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες ο ένας δίπλα στον άλλο συγκεντρώνονταν και ετοιμάζονταν για την τελική επίθεση. Στην πρώτη γραμμή οι "άτακτοι", οι βασιβουζούκοι, το ανομοιογενές ασκέρι που ακολούθησε τον Σουλτάνο στην εκστρατεία του για το πλιάτσικο. Ψηλά από τα τείχη οι υπερασπιστές χαμογέλασαν. Δεν τους φόβισε ο τεράστιος όγκος του πρώτου κύματος των επιτιθεμένων. Ίσα ίσα τους εξυπηρετούσε τόσο κοντά που ήταν ο ένας με τον άλλον. Δεν θα χρειαζόταν καν να σημαδεύουν. Το σχέδιο του Μεχμέτ ήταν απλό σε σύλληψη. Θα εξουθένωνε τους υπερασπιστές μέχρι τελικής πτώσεως. Ήταν λίγοι και ο στρατός του, υπερδεκαπλάσιος. Είχε κόσμο να θυσιάσει ενώ εκείνοι όχι. Μπορούσε να στέλνει στρατεύματα κατά κύματα μέχρι το σπαθί στα χέρια των υπερασπιστών πάνω στα τείχη να γίνει ασήκωτο από τις συνεχόμενες μάχες.
Μόλις δόθηκε το σύνθημα της επίθεσης, η φύση τρόμαξε! Χιλιάδες κραυγές, αλαλαγμοί, φωνές, και επικλήσεις στον Αλλάχ, έσκισαν τον σκοτεινό ουρανό της κωνσταντινούπολης. Τα κανόνια από το στρατόπεδο του Τούρκου αυθέντη, ξερνούσαν φωτιά προς τα τείχη. Μεταλλικά σκεύη και τύμπανα χτυπούσαν σε ένα δαιμονισμένο ρυθμό που πάγωνε το αίμα. Τα πράσινα μπαιράκια του Μεχμέτ και των Οθωμανών κυμάτιζαν ξέφρενα μέσα στο σκοτάδι.
Ο Πρωτοστράτορας από τα τείχη μονολόγησε: "ελάτε..." και χαμογέλασε. Ένα χαμόγελο τρομακτικό. Στη συνέχεια ούρλιαξε: "Στα όπλα. Έρχονται τα σκυλιά. Φωνάξτε τον Αυτοκράτορα, χτυπήστε τις καμπάνες." Σε λίγα λεπτά ο Αυτοκράτορας της Νέας Ρώμης, ο αυθέντης της Κωνσταντινούπολης έπαιρνε τη θέση του στα τείχη ανάμεσα στους υπερασπιστές, σαν απλός στρατιώτης. Ο Ιουστινιάνης γύρισε το κεφάλι του και τον είδε να δένει τον μεταλλικό του θώρακα. Βρισκόταν ακριβώς πίσω του στην πύλη του Αγίου Ρωμανού. Σε ένα τείχος ψηλότερα από όλους. Ούρλιαξε με την βαριά φωνή του για να ακουστεί μέσα στον χαλασμό που έκαναν τώρα και όλες οι καμπάνες από κάθε εκκλησιά της Πόλης: "Κλείδωσε μας. Κλείδωσε μας" Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος του έγνεψε καταφατικά και με μια κίνηση των χεριών του, έδειξε στον Ιουστινιάνη ότι τον ευχαριστεί.
Οι βαριές πόρτες εξόδου, στα νώτα των υπερασπιστών προς την πόλη έκλεισαν και κλειδώθηκαν. Τώρα όποιος ήταν στα τείχη ή θα νικούσε ή θα πέθαινε. Πάνω στην Πέμπτη ο Ιουστινιάνης έδινε τις τελευταίες οδηγίες. Οι καμπάνες συνέχιζαν να χτυπούν άγρια, τα τύμπανα να κάνουν τη γη να τρέμει και οι βασιβουζούκοι να ουρλιάζουν και να εφορμούν προς τα τείχη. Από ψηλά φαινόντουσαν να είναι άπειροι δεκάδες χιλιάδες.
"Τώρα" ούρλιαξε ο Πρωτοστράτορας και μια πυκνή βροχή από βέλη, από μεταλλικές μπίλιες και από μικρές γρανιτένιες πέτρες από τα μικρά πυροβόλα των υπερασπιστών, θέρισαν τις πρώτες σειρές των επιτιθεμένων. Σαν να προσέκρουσαν σε κάποιον αόρατο τοίχο οι βασιβουζούκοι σταμάτησαν και σωριάζονταν νεκροί. Από ψηλά οι τοξότες άδειαζαν τις φαρέτρες τους σε ελάχιστα δευτερόλεπτα. Δεν σημάδευαν αλλά κανένα βέλος δεν πήγαινε χαμένο. Τόσο πυκνές ήταν οι γραμμές των Οθωμανών ατάκτων. Τα τηλεβόλα και τα αρκεβούζια των βυζαντινών και των Λατίνων είχαν πάρει φωτιά.
Ο αθυρόστομος Ιουστινιάνης έτρεχε πάνω κάτω και εμψύχωνε τους συμπολεμιστές του: "Για την τιμή της Χριστιανοσύνης... θερίστε τους...κάντε τους να ξεχάσουν τις μάνες τους...", ήταν οι ηπιότερες εκφράσεις που χρησιμοποιούσε. Οι 800 σιδερόφρακτοι σύντροφοι του, με μια κίνηση έβγαλαν τα σπαθιά τους και περίμεναν. Μαζί τους και οι Βυζαντινοί.
Οι Βασιβουζούκοι ήταν ένα ασκέρι ατάκτων από κάθε μεριά του κόσμου. Όταν κατάλαβαν ότι με τις φωνές και τις κραυγές η πόλη δεν πέφτει, δείλιασαν. Οι βυζαντινοί τους μακέλευαν και δεν είχαν προλάβει καν να πλησιάσουν τα τείχη. Έκαναν να υποχωρήσουν. Ο τεράστιος όγκος των χιλιάδων αυτών ερασιτεχνών πολεμιστών ξαφνικά άλλαξε μέτωπο και υποχωρούσε. Γυρνούσε πίσω. Ο Μεχμέτ που παρακολουθούσε τη μάχη περίμενε την εξέλιξη αυτή. Κούνησε κοφτά το κεφάλι του και έδωσε ένα σύνθημα. Αμέσως στα νώτα των υποχωρούντων βασιβουζούκων ανέλαβαν δράση οι τρομεροί Τσαούσηδες. Αξιωματικοί του Οθωμανικού στρατού. Επαγγελματίες στρατιώτες έπαιξαν το ρόλο του στρατονόμου. Με τα τεράστια γιαταγάνια τους αλλά και με βαριά μεταλλικά ρόπαλα τιμωρούσαν, σκότωναν, ή άφηναν ανάπηρο όποιον υποχωρούσε. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Οι βασιβουζούκοι αφού είδαν εκατοντάδες συντρόφους τους να πέφτουν από σπαθί συμπολεμιστή τους επειδή υποχωρούσαν, άλλαξαν πάλι μέτωπο και ξεχύθηκαν προς τα τείχη. Τουλάχιστον αν πέθαιναν πάνω στη μάχη από το σπαθί των γκιαβούρηδων, θα πήγαιναν στον παράδεισο.
Σε λιγότερο από μισή ώρα η βασιβουζούκοι δεν χρειαζόταν να διασχίσουν την τάφρο με πρόχειρες γέφυρες ή άλλα μέσα. Τώρα απλά πατούσαν στα πτώματα των συντρόφων τους και περνούσαν απέναντι. Η τεράστια τάφρος είχε γεμίσει με νεκρούς άτακτους...
"Στο Μικρό" φώναξε ο Ιουστινιάνης και οι κατάφραχτοι ιππότες του άφησαν το Μέγα τείχος και κατέβηκαν στον ξύλινο φράχτη. Όσοι Βασιβουζούκοι δεν εξολοθρεύονταν πάνω από τα τείχη με τα τόξα και τα αρκεβούζια, και διέσχιζαν τη τάφρο, έπεφταν επάνω στους συντρόφους του Πρωτοστράτωρα. Τα όπλα τους ήταν αδύνατον να τρυπήσουν τις πανοπλίες των ιπποτών. Ήταν μια εύκολη μάχη για τους βυζαντινούς. Χωρίς ασπίδες και μεταλλικούς θώρακες τα τεράστια σπαθιά των Λατίνων του καπετάν Γιουστουνιά, τους εξολόθρευαν τρεις - τρεις με κάθε χτύπημα. Μετά από 3 ώρες μάχης σώμα με σώμα οι Βασιβουζούκοι διατάχτηκαν να υποχωρήσουν. Οι υπερασπιστές ούρλιαζαν από χαρά και ενθουσιασμό. Οι πανοπλίες, τα πρόσωπα, τα μαλλιά τους ήταν κατακκόκινα από το αίμα των Τούρκων. Οι απώλειες τους ήταν ελάχιστες. Όμως τα χέρια τους βάραιναν επικίνδυνα.
"Μοιράστε τους κρασί και να ξεκουραστούν" έδωσε εντολή ο Ιουστινιάνης αλλά η ματιά του πάγωσε καθώς κοίταξε προς το εχθρικό στρατόπεδο. Τη θέση των ατάκτων μετά από 3 ώρες μάχης έπαιρνε τώρα ο τακτικός στρατός των Οθωμανών. Αμέτρητες σειρές από Αλοφατζήδες (ουλουφατζήδες), από Καρίπηδες, από Δελήδες από Μποσταντζήδες και φυσικά από Σπάχηδες , εφορμούσαν προς τα τείχη. Ήταν ξεκούραστοι και ήθελαν να αποδείξουν ότι δίκαια άνηκαν στον τρομερό στρατό του Σουλτάνου. Από την άλλη οι υπερασπιστές άρχιζαν να καταβάλλονται από την κούραση. Και ο Σουλτάνος δεν τους άφησε ούτε λεπτό για να ξεκουραστούν.
"Κουράγιο αδέρφια" Βροντοφώναξε ο Αυτοκράτορας από τα τείχη. "'Ότι έπαθαν οι προηγούμενοι θα πάθουν και αυτοί."
Και πράγματι έτσι έγινε. Επί τρεις ώρες οι υπερασπιστές έκοβαν όπως ο ξυλοκόπος τα δέντρα, το νήμα της ζωής των χιλιάδων Οθωμανών στρατιωτών. Τρεις ώρες μάχης σώμα με σώμα που εάν υπολογίσουμε και τις προηγούμενες, συνολικά οι υπερασπιστές των τειχών πολεμούσαν 6 ώρες αδιάκοπτα. Έξη ώρες να σηκώνουν και να κατεβάζουν συνέχεια ένα βαρύ σπαθί και να μακελεύουν...
Η κούραση άρχισε να τους καταβάλει. Αυτή τη φορά όμως οι απώλειες ήταν μεγάλες. Ο τακτικός στρατός του Σουλτάνου δεν πολεμούσε με αυτοσχέδια σπαθιά, ρόπαλα και τσουγκράνες. Είχε όπλα και πανοπλίες σχεδόν εφάμιλλες με τους Βυζαντινούς και τους Λατίνους. Η άμυνα της Πόλης κρεμόταν σε μια κλωστή. Δεν ήταν λίγοι οι υπερασπιστές που βρήκαν τον θάνατο κατατρυπημένοι από τους εχθρούς, απλά και μόνο επειδή δεν μπορούσαν να σηκώσουν άλλο το σπαθί τους από την κούραση. Τα αυτιά όλων κόντευαν να σπάσουν. Τα τύμπανα δεν είχαν σταματήσει λεπτό. Το ίδιο και οι καμπάνες. Οι κλαγγή των όπλων και οι εκρήξεις μαζί με τις κραυγές των πολεμιστών δημιουργούσαν ένα σκηνικό κολάσεως.
Γλυκοχάραζε και ο θεός φαινόταν ότι δεν είχε αποφασίσει σε ποιόν θα έδινε τη νίκη. Η πεδιάδα του Λύκου ήταν τώρα ένας λασπότοπος γεμάτος αίματα και χιλιάδες πτώματα. Κάπου κάπου κάποιος τραυματίας εκλιπαρούσε για λύτρωση. Κομμένα μέλη, κομμένα κεφάλια, ανθρώπινες ακαθαρσίες. Η μυρωδιά του θανάτου.
Ο Σουλτάνος άρχισε να νιώθει άβολα. Η αποτυχία του έκλεινε πονηρά το μάτι. Η Πόλη απέναντι του όχι μόνο άντεξε αλλά και διέλυσε μεγάλο μέρος του στρατού του. Έβλεπε ήδη με τη φαντασία του, τους "Μουγκούς" να τον πνίγουν κάποιο βράδυ στον ύπνο του, με μεταξωτό κορδόνι. Διέταξε και το δεύτερο κύμα να υποχωρήσει και έστρεψε το κατασκότεινο πρόσωπο του προς τον Αγά των Γενιτσάρων που στεκόταν πίσω και αριστερά του. Θα τα έπαιζε όλα για όλα. Ή θα κέρδιζαν οι γενίτσαροι του ή θα τον περίμενε ο θάνατος και η ατίμωση.
"Είμαι ένας από εσάς" είπε στον Αγά. Εκείνος υποκλίθηκε βαθιά και έσπευσε να δώσει τις εντολές του. Οι Γενίτσαροι ήταν έτοιμοι να εφορμήσουν. Σαν σκυλιά που με αλυσίδα τα κρατά ο κύριος τους και τώρα τα άφησε κάλυπταν τρέχοντας την απόσταση μέχρι τα τείχη. Οι εκκλησίες πλέον δεν χτυπούσαν τις καμπάνες τους. Από το στρατόπεδο του Τούρκου αυθέντη δεν ακούγονταν τύμπανα. Επικρατούσε μια νεκρική σιγή που τσάκιζε τα νεύρα. Όλοι στα τείχη βαστούσαν την ανάσα τους. Οι Γενίτσαροι έτρεχαν σκυφτοί. Κοίταζαν μόνο μπροστά. Δεν φώναζαν, ούτε ούρλιαζαν όπως οι προηγούμενοι. Το θεωρούσαν υποτιμητικό. Απλά έτρεχαν.
«Αυτοί είναι οι τελευταίοι, αδέρφια μου» φώναξε ο αυτοκράτορας από ψηλά. «Κρατήστε τις θέσεις σας, μην λιγοψυχάτε τώρα». Οι Γενίτσαροι πέρασαν την τάφρο, πέρασαν και το Μικρό τείχος και έφτασαν κάτω από το Μέγα τείχος. Έστησαν με ταχύτητα τις σκάλες τους. Από ψηλά οι υπερασπιστές άδειαζαν καυτό λάδι, και πετούσαν πέτρες προς τα κάτω. Οι Γενίτσαροι ένας προς έναν συναντούσαν τιμημένα τον δημιουργό τους. Κανείς τους δεν φώναζε. Κανείς τους δεν ούρλιαζε. Και όποιος πέθαινε αμέσως κάποιος άλλος έπαιρνε τη θέση του ...
Είναι η στιγμή που ο χρόνος σταματάει ... Είναι η στιγμή που μια αυτοκρατορία πεθαίνει ...Είναι η στιγμή που χίλια και βάλε χρόνια περνάνε στο παρελθόν. Η μοίρα λες και αμφιταλαντευόταν τόσες ώρες, αποφάσισε να δώσει τη νίκη στους Οθωμανούς. Εξάλλου η έκπληξη θα ήταν εάν η Πόλη δεν έπεφτε ...Έπεσεμε τρία απλά μοναδικά στην ιστορία γεγονότα που έκριναν τα πάντα.
Ο Μεχμέτ έβλεπε τους Γενίτσαρους του να τσακίζονται σωρηδόν πάνω από τα τείχη. Η Βασιλεύουσα δεν έπεφτε. Έτριψε τον σβέρκο του. Ήξερε τη μοίρα του. Ετοιμάστηκε να σημάνει υποχώρηση. Τότε συνέβησαν σχεδόν ταυτόχρονα τρία μοιραία για το Βυζάντιο γεγονότα.
Με κάποιο τρόπο «μαγικό» η πόρτα, αυτή την μοιραία στιγμή βρέθηκε ανοιχτή. Την ξέχασαν καθώς επέστρεφαν μετά από κάποια επιδρομή οι Βυζαντινοί; Κάποιο χέρι από μέσα που ήθελε να μπουν οι Οθωμανοί, την ξεκλείδωσε; Κανείς δεν ξέρει , ούτε θα μάθει ποτέ. Από την πόρτα μπήκαν κάποιοι Γενίτσαροι οι οποίοι έγιναν αντιληπτοί σχεδόν αμέσως από τους Βυζαντινούς. Με άλογα και πεζή, οι υπερασπιστές έπεσαν πάνω τους και τους εξολόθρευσαν. Ένας από εκείνους όμως κατάφερε να σκαρφαλώσει στο τείχος και να τοποθετήσει τη σημαία του Σουλτάνου. Η σημαία δεν κατέβηκε ...
Την ίδια στιγμή σαν να έπαιζε ένα παιχνίδι η μοίρα, ο Πρωτοστράτορας, ο άνθρωπος που ουσιαστικά μαζί με τον αυτοκράτορα κρατούσε την Πόλη, τραυματίζεται. Ο Ιουστινιάνης είδε μέσα από την κατάμαυρη πανοπλία του να ξεπηδά αίμα. Κάποιο βόλι ή τόξο καρφώθηκε χαμηλά στην κοιλιά του. Ο πόνος ήταν αβάσταχτος και όσο περνούσε η ώρα ο Ιουστινιάνης σφάδαζε. Οι σύντροφοι του, άφησαν τις θέσεις τους στις πολεμίστρες και έτρεξαν να προστατεύσουν τον ηγέτη τους. Από τα τείχη έφυγε η ελίτ της άμυνας οι σιδερόφραχτοι ιππότες του Γενουάτη γίγαντα. Οι γενίτσαροι συνέχιζαν να ανεβαίνουν ... Ο Πρωτοστράτορας φώναξε στον Κωνσταντίνο να του πετάξει τα κλειδιά της Πύλης για να φύγει. «Αδελφέ» απάντησε με αγωνία από ψηλάο Παλαιολόγος «άντεξε λίγο ακόμη σε παρακαλώ». Ο Ιουστινιάνης σε κρίση πανικού και φρικτού πόνου ούρλιαξε: «Πέταξε μου τα κλειδιά ανάθεμα με. Πεθαίνω δεν το βλέπεις;». Ο αυτοκράτορας υποχώρησε και πέταξε τα κλειδιά. Οι πιστοί σύντροφοι του Ιουστινιάνη άφησαν τα τείχη και κρατώντας τον στα χέρια έτρεξαν προς τα 2 πλοία που τους περίμεναν στο λιμάνι. Οι Βυζαντινοί ήταν πλέον μόνοι τους. Αργότερα πολλοί κατηγόρησαν τον Ιουστινιάνη ότι λιγοψύχησε και για ένα μικρό τραυματισμό έφυγε. Η πραγματικότητα είναι όμως εντελώς διαφορετική. Ο Ιουστινιάνης σε όλες τις ημέρες της πολιορκίας, ποτέ δεν δείλιασε, ποτέ δεν έκανε πίσω. Πρώτος δίπλα στον Κωνσταντίνο απωθούσε τους Οθωμανούς. Ευκαιρίες να φύγει είχε πολλές. Και μάλιστα να αλλάξει και στρατόπεδο γεμίζοντας τις τσέπες του με χρυσάφι. Δεν το έκανε. Έμεινε στις επάλξεις. Ο Ιωάννης Ιουστινιάνης πέθανε τις πρώτες ημέρες του Ιουνίου, όταν τα 2 πλοία του έδεσαν στη Χίο. Κάποιοι ιστορικοί, σύγχρονοι της Αλώσεως μιλούν ανοιχτά ότι το βόλι που τον βρήκε τον πέτυχε από πίσω. Το βόλι δεν ήταν Τούρκικο ...
Το τρίτο περιστατικό που συνέβη σχεδόν ταυτόχρονα με τα άλλα δύο ήταν και αυτό καθοριστικό. Την ίδια στιγμή λοιπόν που στις επάλξεις κυμάτισε για πρώτη φορά το μπαϊράκι του Σουλτάνου, την ίδια στιγμή που ο Πρωτοστράτωρας τραυματίστηκε και αποχώρησε, μια ομάδα Γενιτσάρων, καθοδηγούμενη από τον Καφέρ Μπέη, σκαρφάλωσε στα τείχη και πάτησε το πόδι της κάτω από τον Άγιο Ρωμανό. Εκεί κάποιος θηριώδης Γενίτσαρος που πλέον από τους Τούρκους θεωρείται ήρωας, ο Χασάν από το Ουλουμπάτ (Ουλουμπατλί Χασάν τον φώναζαν) συνοδευόμενος από μια ομάδα 30 συντρόφων του κατάφερε να προχωρήσει κατά μήκος στις επάλξεις, απωθώντας τους παραπαίοντες αμυνόμενους. Με μια σημαία του Σουλτάνου Μεχμέτ στο αριστερό και ένα τεράστιο κυρτό σπαθί στο δεξί χέρι, κράτησε για λίγα λεπτά τη θέση του περικυκλωμένος από Βυζαντινούς. Οι άλλοι γενίτσαροι που τον είδαν εμπνεύστηκαν από το θάρρος του και όρμησαν με περισσότερη λύσσα κατά των υπερασπιστών. Ο γιγαντιαίος γενίτσαρος κάρφωσε τη σημαία του Ισλάμ στα τείχη της Βασιλεύουσας των χριστιανικών πόλεων. Σύντομα οι αμυνόμενοι ανασυντάχτηκαν και με ομοβροντία από βέλη, πέτρες και ακόντια έριξαν κάτω τους 30 Γενίτσαρους και κύκλωσαν τον Χασάν. Με κόκκινα μάτια από την ένταση της μάχης του επιτέθηκαν, τον γονάτισαν και στην κυριολεξία τον κομμάτιασαν. Τα ελάχιστα λεπτά που άντεξε όμως ήταν αρκετά για ακόμη περισσότερους γενίτσαρους να σκαρφαλώσουν στα τείχη. Η μάχη είχε κριθεί.
Ο Σουλτάνος που παρακολουθούσε πλέον από κοντά τη μάχη, ενώ είχε σηκώσει το χέρι να σημάνει υποχώρηση, είδε με το έμπειρο μάτι του την αναταραχή στις γραμμές των υπερασπιστών. Αντί για υποχώρηση έδωσε εντολή όλες οι δυνάμεις να πέσουν στο σημείο εκείνο. Σαν πλημμυρίδα χιλιάδες άνδρες άρχισαν να εισβάλλουν στον θύλακα που ο Σουλτάνος υπέδειξε. Οι αμυνόμενοι υποχώρησαν υπό το βάρος του αριθμού των επιτιθεμένων. Σε ένα τέταρτο 30.000 Οθωμανοί ανέβηκαν στα τείχη. Τώρα όλοι ούρλιαζαν απόκοσμα και έσφαζαν όποιον συναντούσαν. Η Πόλις Εάλω. Η υποχώρηση έγινε πανικός.
Πύλη Αγίου Ρωμανού πρωινό 29 Μαΐου 1453
Το πρόσωπο του Αυτοκράτορα είχε μεταβληθεί σε μια μάσκα πόνου. Δεν πίστευε και ο ίδιος πόσο γρήγορα και ξαφνικά ανατράπηκε η κατάσταση. Οι Οθωμανοί έμπαιναν πλέον από παντού. Μέσα στον πανικό και τον χαμό ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ήταν αδύνατον να κάνει το παραμικρό. Έστρεψε το πρόσωπο του προς τα πίσω. Έβλεπε από ψηλά την αγαπημένη του πόλη να ψυχορραγεί. "Όλα τελείωσαν λοιπόν" σκέφτηκε και πρόσταξε την φρουρά του να αποχωρήσουν. Με ψυχραιμία κατέβηκε από τον Άγιο και μπήκε στην Πόλη. Τον συνόδευαν οι καλοί του φίλοι , Ο Ιωάννης Δαλματός, ο Δον Φρανσίσκο ντε Τολέδο, ο Θεόφιλος Παλαιολόγος και ο Καντακουζηνός. Έτρεχαν στα στενά δρομάκια της Πόλης. "Άρχοντα μου θα ήταν συνετό να αποφύγουμε τους μεγάλους δρόμους για να φτάσουμε στο λιμάνι" τον συμβούλεψε ο Θεόφιλος. Οι σφαγές οι λεηλασίες, οι βιασμοί, οι κλεψιές είχαν ξεκινήσει και τα ουρλιαχτά του κόσμου και οι απεγνωσμένες επικλήσεις για βοήθεια έκαναν τον Αυτοκράτορα να σταθεί.
"Δεν φεύγω" είπε. " Η πόλη μου πεθαίνει και μαζί της θα πεθάνω και εγώ". Από κάποια σκιερή γωνία ξεπρόβαλε τρέχοντας μια πολυάριθμη ομάδα γενιτσάρων που είχε επιδοθεί σε ανελέητο πλιάτσικο και δολοφονίες. Κοντοστάθηκαν μόλις είδαν τους 5 αρματωμένους άνδρες. Ο Αυτοκράτορας της Νέας Ρώμης, ο αυτοκράτορας της Βασιλεύουσας δεν το σκέφτηκε δεύτερη φορά. Ξεθήκωσε το σπαθί του και όρμησε. Πίσω του οι σύντροφοι του έκαναν το ίδιο. Όπως η φωτιά καίει τα δάση, έτσι και ο Κωνσταντίνος θέριζε τους Γενίτσαρους. Δεχόταν χτυπήματα αλλά παρέμενε όρθιος. Σε λίγα λεπτά οι 4 σύντροφοι του κείτονταν νεκροί. Είχε περικυκλωθεί. Η πανοπλία και ο μανδύας του ήταν μέσα στα αίματα. Τα μάτια του είχαν γεμίσει δάκρυα. Όχι από πόνο. Δάκρυα για τον χαμό της θεοφύλακτης Πόλης. Ο Κωνσταντίνος ζύγισε το σπαθί στο κουρασμένο του χέρι."΄Δεν υπάρχει ένας Χριστιανός να μου πάρει το κεφάλι;" φώναξε και όρμησε για δεύτερη φορά. Δέχτηκε από πίσω ένα δυνατό χτύπημα. Όλα μαύρισαν στα μάτια του. Κατέρρευσε . Οι γενίτσαροι έπεσαν πάνω του...Κανείς ποτέ δεν τον ξαναείδε...
Ο Οθωμανός ιστορικός Ορούχ, έγραψε αργότερα: "Ο άμοιρος αυτοκράτορας ήταν 49 ετών όταν πέθανε. Όποιες και αν ήταν οι συνθήκες του θανάτου του, φαίνεται ότι προσπάθησε μέχρι και την τελευταία στιγμή να κρατήσει τη φλόγα του Βυζαντίου αναμμένη. Ο κυβερνήτης της Ιστανμπούλ ήταν γενναίος και δεν ζήτησε έλεος. Ήταν ένας άξιος αντίπαλος"
Οι δρόμοι της Κωνσταντινούπολης γλιστρούσαν από το αίμα που έρεε. Τα κομμένα κεφάλια μέσα στο λιμάνι, έμοιαζαν καρπούζια στον πάγκο του μανάβη. Τόσα πολλά ήταν. Στον κεράτιο σε ένα Πύργο 40 κρητικοί τοξότες είχαν ταμπουρωθεί και δεν έκαναν πίσω. Κάθε προσπάθεια των Οθωμανών να καταλάβουν τον Πύργο, αποτύγχανε. Οι κρητικοί ήταν λιοντάρια. Η Πόλη είχε πέσει αλλά οι Κρητικοί δεν παραδίδονταν. Ο Μεχμέτ το έμαθε. Θαύμασε την αντρειοσύνη τους. Η εντολή του ήταν σαφής: " Αφήστε τους να φύγουν. Αφήστε τους τιμητικά να πάρουν μαζί τους και τη σημαία τους. Όποιος τολμήσει να πειράξει έστω και έναν από αυτούς θα θανατωθεί. Δώστε τους και ένα πλοίο. Το αξίζουν..."
Αγία Σοφία πρωινό 30ης Μαΐου 1453
Ο Μεχμέτ ήταν έξαλλος. Άφριζε στην κυριολεξία από το κακό του. Όταν βρισκόταν σε τέτοια κατάσταση ακόμη και η προσωπική του φρουρά φρόντιζε να μην βρίσκεται στο οπτικό του πεδίο. Δεν το είχε σε τίποτε να διατάξει τον αποκεφαλισμό όποιου ανθρώπου ήταν δίπλα του, την λάθος ώρα.
Σύμφωνα με τους ιερούς νόμους του Ισλάμ εάν μια πόλη επαρεδίδετο τότε τα στρατεύματα, την καταλάμβαναν αναίμακτα και απαγορευόταν να αγγίξουν την περιουσία αλλά και τους ανθρώπους της. Εάν μια πόλη αρνείτο να παραδοθεί και τα στρατεύματα την καταλάμβαναν εξ εφόδου τότε οι στρατιώτες επί 3 ημέρες είχαν δικαίωμα να κάνουν ότι θέλουν στους ανθρώπους και την περιουσία τους. Να την οικειοποιηθούν να πάρουν σκλάβους, να πάρουν χρυσάφια και κοσμήματα. Οτιδήποτε, αλλά για 3 ημέρες. Η Κωνσταντινούπολη ήταν στη δεύτερη περίπτωση. Όμως εάν ο Μεχμέτ άφηνε τους άνδρες τους για τρεις ημέρες, εκείνοι θα ισοπέδωναν την Πόλη. Δεν θα έβρισκε τίποτε όρθιο.
Ο Μεχμέτ αποφάσισε να μην περιμένει να περάσει το τριήμερο. "Μπαίνουμε μέσα" είπε στον Βεζίρη του και λίγη ώρα αργότερα μια τεράστια πομπή περπατούσε στους δρόμους της Βασιλεύουσας. Πρώτος πάνω στο λευκό του άλογο ήταν ο Μεχμέτ, ζωσμένος με το σπαθί του Οσμάν. Έφτασε έξω από την Αγία Σοφία. Από μέσα οι κραυγές του κόσμου ήταν ανατριχιαστικές. Ξέζεψε και πεζός έφτασε στην είσοδο. Με αργές κινήσεις έσκυψε και πήρε μια χούφτα χώμα από το έδαφος. Έριξε το χώμα πάνω στο τουρμπάνι του, ως πράξη ταπεινότητας απέναντι στον θεό. Ο Μεχμέτ μπήκε από την είσοδο και μονολογούσε το ποίημα ενός Πέρση ποιητή: " Η αράχνη υφαίνει τον ιστό της και η κουκουβάγια κρώζει στους οίκους του Αφραστάβ..."
Είδε το εσωτερικό της εκκλησιάς ασφυκτικά γεμάτο. Όσοι είχαν προστρέξει εκεί για να σωθούν είχαν αλυσοδεθεί και ήταν έτοιμοι για τα σκλαβοπάζαρα. Πολλοί κείτονταν νεκροί. Αίμα έρεε στα πλακάκια του Οίκου του Θεού. Κάποιοι γενίτσαροι συνέχιζαν να ξηλώνουν τα μάρμαρα, συνέχιζαν να χαλάνε τις χρυσοποίκιλτες εικόνες. Ο Μεχμέτ έγινε έξαλλος. Πλησίασε έναν γενίτσαρο που ξήλωνε κάποια μάρμαρα "Γιατί τα χαλάς" τον ρώτησε με φωνή που έτρεμε. "Για την πίστη μας Σουλτάνε μου" απάντησε εκείνος. Με το βαρύ μεταλλικό κοντάρι του τον χτύπησε με όλη του τη δύναμη στο κεφάλι. . Το κρανίο άνοιξε σαν τριαντάφυλλο και υγρά με αίμα άρχισαν να χύνονται. "ΤΕΛΟΣ" βροντοφώναξε ο Μεχμέτ "Κανείς και ποτέ δεν θα παραβιάζει διαταγή δική μου. Σας είπα ότι τα κτίρια μου ανήκουν"
Στη συνέχεια ήρεμος έδωσε εντολή να μπουν μέσα οι ιερείς του Ισλάμ. Σε λίγη ώρα στην Αγία Σοφία θα τελούταν η πρώτη προσευχή στον Αλλάχ...
Ενημέρωση για τις Αποσπάσεις Εκπαιδευτικών – Έτος 2025
Αναμένεται να ανακοινωθούν εντός των επόμενων ημερών, με πιθανό χρονικό ορίζοντα τις αρχές Ιουνίου.
Οι αρμόδιοι φορείς είχαν αποστείλει τις προτάσεις τους στο Υπουργείο έως την 19η Μαΐου 2025, σύμφωνα με την προβλεπόμενη διαδικασία.
Σε δεύτερη φάση, αναμένεται να εξεταστούν οι αποσπάσεις εκπαιδευτικών από ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΔΕ, στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση (ΕΑΕ), καθώς και σε Μουσικά και Καλλιτεχνικά Σχολεία, μετά τις 20 Ιουνίου 2025.
Η εξέταση αυτών των αποσπάσεων θα πραγματοποιηθεί αφού προηγουμένως εκδοθεί η σχετική εγκύκλιος για τον προσδιορισμό των λειτουργικών κενών σε ΠΥΣΔΕ/ΠΥΣΔΕ και ΕΑΕ, και μετά την κατάρτιση των αντίστοιχων πινάκων από τις Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΔΕ) και τις Περιφερειακές Διευθύνσεις Εκπαίδευσης (ΠΔΕ)
Πίνακες με αναλυτικά στοιχεία για μόνιμους και αναπληρωτές ΕΕΠ – ΕΒΠ (Μάιος 2025) – Τα οργανικά κενά μετά τις μεταθέσεις
Αναλυτικά στοιχεία για μόνιμους και αναπληρωτές του Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού (ΕΕΠ) και του Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού (ΕΒΠ) για το έτος 2025, καθώς και τα οργανικά κενά που διαμορφώνονται μετά τη διαδικασία των φετινών μεταθέσεων και πριν από τις μετατάξεις.
Α. Μόνιμοι ΕΕΠ – ΕΒΠ (Μάιος 2025)
Ο συνολικός αριθμός των μόνιμων μελών ΕΕΠ και ΕΒΠ ανέρχεται σε 3.423 άτομα και η κατανομή έχει ως εξής:
➤ Σε Σχολικές Μονάδες Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΣΜΕΑΕ): 2.669 άτομα
Ανά κλάδο:
- ΕΒΠ: 983
- ΠΕ21 (Λογοθεραπευτές): 335
- ΠΕ22 (Εργοθεραπευτές): 13
- ΠΕ23 (Ψυχολόγοι): 258
- ΠΕ25 (Κοινωνικοί Λειτουργοί): 351
- ΠΕ28 (Φυσικοθεραπευτές): 139
- ΠΕ29 (Νοσηλευτές): 320
- ΠΕ30 (Σχολικοί Νοσηλευτές/Επισκέπτες Υγείας): 267
- ΠΕ31 (Διερμηνείς Ελληνικής Νοηματικής): 2
➤ Σε ΚΕΔΑΣΥ: 230 άτομα
Ανά κλάδο:
- ΠΕ21: 34
- ΠΕ23: 102
- ΠΕ24 (Λογοθεραπευτές Νηπιαγωγών): 1
- ΠΕ28: 9
- ΠΕ29: 5
- ΠΕ30: 78
- ΠΕ31: 1
- ΠΕ23: 284
- ΠΕ30: 240
➤ Σε Επιτροπές Διεπιστημονικής Υποστήριξης (ΕΔΥ): 524 άτομα
Β. Αναπληρωτές ΕΕΠ – ΕΒΠ 2024-2025
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία του Μαΐου 2025:
- Προσληφθέντες αναπληρωτές ΕΕΠ – ΕΒΠ: 8.480
- Ενεργοί αναπληρωτές την παρούσα στιγμή: 8.040
- ΕΒΠ: 2.376
- ΠΕ21: 311
- ΠΕ22: 7
- ΠΕ23: 1.704
- ΠΕ25: 2.249
- ΠΕ28: 213
- ΠΕ29: 95
- ΠΕ30: 1.255
- ΠΕ87.02 (Ψυχολόγοι Ειδικής Αγωγής): 206
- ΤΕ01.30 (Νοσηλευτές ΤΕ): 64
- ΕΒΠ: 2.273
- ΠΕ21: 290
- ΠΕ22: 7
- ΠΕ23: 1.593
- ΠΕ25: 2.157
- ΠΕ28: 200
- ΠΕ29: 92
- ΠΕ30: 1.176
- ΠΕ87.02: 192
- ΤΕ01.30: 60
➤ Κατανομή προσληφθέντων (8.480):
➤ Κατανομή ενεργών (8.040):
Γ. Οργανικά Κενά ΕΕΠ – ΕΒΠ (μετά τις Μεταθέσεις, πριν τις Μετατάξεις 2025)
Ο συνολικός αριθμός των καταγεγραμμένων οργανικών κενών ανέρχεται σε 1.763 και η κατανομή έχει ως εξής:
- 763 κενές οργανικές θέσεις ΕΕΠ – ΕΒΠ σε ΣΜΕΑΕ (Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης)
- 64 κενές οργανικές θέσεις σε Ειδικά Νηπιαγωγεία και Δημοτικά Σχολεία (ΕΝΓ – ΕΓΒ)
- 307 κενές οργανικές θέσεις ΕΕΠ στα ΚΕΔΑΣΥ
- 629 κενές οργανικές θέσεις ΕΕΠ (ΠΕ23 & ΠΕ30) σε ΣΔΕΥ των ΚΕΔΑΣΥ
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ – Αναλυτικοί Πίνακες ΕΕΠ – ΕΒΠ (Μάιος 2025)
1. Μόνιμοι ΕΕΠ – ΕΒΠ ανά Δομή και Κλάδο
| Δομή Υπηρέτησης | Κλάδος | Αριθμός |
|---|---|---|
| ΣΜΕΑΕ | ΕΒΠ | 983 |
| ΠΕ21 | 335 | |
| ΠΕ22 | 13 | |
| ΠΕ23 | 258 | |
| ΠΕ25 | 351 | |
| ΠΕ28 | 139 | |
| ΠΕ29 | 320 | |
| ΠΕ30 | 267 | |
| ΠΕ31 | 2 | |
| ΚΕΔΑΣΥ | ΠΕ21 | 34 |
| ΠΕ23 | 102 | |
| ΠΕ24 | 1 | |
| ΠΕ28 | 9 | |
| ΠΕ29 | 5 | |
| ΠΕ30 | 78 | |
| ΠΕ31 | 1 | |
| ΕΔΥ (ΚΕΔΑΣΥ) | ΠΕ23 | 284 |
| ΠΕ30 | 240 | |
| Σύνολο Μόνιμων | – | 3.423 |
Νέα Εντολή για Άμεση Έκδοση Προκηρύξεων Επιλογής Διευθυντών
Με νέα έγγραφη εντολή του Υπηρεσιακού Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας, κ. Γιάννη Βλάσση, και με την έγκριση της Υπουργού Παιδείας κ. Σοφίας Ζαχαράκη, ζητείται η άμεση έκδοση των προκηρύξεων για την πλήρωση θέσεων ευθύνης Διευθυντών στην Κεντρική Υπηρεσία καθώς και στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Εκπαίδευσης.
Η νέα εντολή προβλέπει την έκδοση των σχετικών προκηρύξεων εντός δέκα (10) ημερών, συντομεύοντας σημαντικά την αρχική προθεσμία των είκοσι (20) ημερών, όπως είχε καθοριστεί στην προηγούμενη εντολή που εστάλη στις 7 Απριλίου από τον ίδιο τον Υπηρεσιακό Γραμματέα.
Η επίσπευση της διαδικασίας εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο αναβάθμισης της διοικητικής λειτουργίας και ενίσχυσης της αποτελεσματικότητας του εκπαιδευτικού συστήματος.
Πανελλαδικές 2025: Όταν το Άγχος Χτυπάει Κόκκινο – Τι Πραγματικά Μετρά
Λίγες μέρες πριν τις Πανελλαδικές και όλοι – μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικοί – νιώθουν την πίεση να ανεβαίνει. Δεν είναι κάτι περίεργο. Είναι φυσιολογικό. Το θέμα είναι πώς το διαχειρίζεσαι, όχι πώς το αποφεύγεις.
Για τους υποψήφιους: Κράτα τις ισορροπίες
Μην πιεστείς να τα μάθεις όλα.
Το διάβασμα αυτή τη στιγμή δεν χρειάζεται να είναι πολύ – χρειάζεται να είναι έξυπνο. Ξεφύλλισε βασικά σημεία, λύσε θέματα παλιών ετών, κάνε μικρές επαναλήψεις. Πιο σημαντικό είναι να ξεκουραστείς και να ηρεμήσεις.
Δώσε ρυθμό στην ημέρα σου.
Κράτα σταθερή ρουτίνα: Ύπνος, φαγητό, λίγο διάβασμα, λίγη κίνηση, λίγη ξεκούραση. Ο εγκέφαλος δεν δουλεύει καλά σε χάος και αϋπνία.
Μίλα με κάποιον.
Ένας φίλος, ένας καθηγητής, ένας άνθρωπος που σε καταλαβαίνει. Δεν χρειάζεται να πεις πολλά. Αρκεί να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνος.
Θυμήσου: Οι Πανελλήνιες είναι σημαντικές – όχι τα πάντα.
Δεν σε καθορίζουν, δεν λένε ποιος είσαι, δεν αποφασίζουν το μέλλον σου. Υπάρχουν κι άλλοι δρόμοι. Αυτό είναι απλώς ένα κομμάτι της διαδρομής.
Για τους γονείς: Η πιο χρήσιμη βοήθεια είναι η ηρεμία
Φτιάξτε μαζί “κανονικότητα”.
Ένας ήσυχος χώρος, ένα σταθερό πρόγραμμα, λιγότερη ένταση στο σπίτι. Κάντε ό,τι περνάει από το χέρι σας για να κρατήσετε χαμηλούς τόνους.
Στηρίξτε, μην πιέζετε.
Δεν χρειάζονται συγκρίσεις, ούτε προβλέψεις. Το παιδί σας χρειάζεται αποδοχή και πίστη. Όχι υπενθύμιση του «πόσο κρίσιμο είναι αυτό που έρχεται».
Προσέξτε απλά πράγματα.
Ύπνος, φαγητό, μικρά διαλείμματα, λίγο περπάτημα. Αυτά δίνουν ενέργεια και κρατούν τη διάθεση ψηλά.
Αφήστε χώρο για χαμόγελα.
Δώστε στο παιδί σας την άδεια να γελάσει, να χαλαρώσει, να ζήσει λίγες στιγμές εκτός εξετάσεων. Δεν σημαίνει ότι «δεν παίρνει στα σοβαρά» – σημαίνει ότι αναπνέει.
Μιλήστε μαζί, όχι από πάνω του.
Το άγχος δεν φεύγει με εντολές. Φεύγει με κατανόηση. Αν το παιδί δεν μπορεί να το εκφράσει, δείξτε του ότι εσείς μπορείτε.
Τελικά...
Το πιο σημαντικό τώρα είναι η ψυχραιμία. Όχι μόνο του μαθητή, αλλά και των γύρω του. Οι Πανελλήνιες είναι ένας αγώνας, αλλά δεν είναι πόλεμος. Και αυτό που πραγματικά μετράει, είναι η προσπάθεια, η αντοχή και η στήριξη.
Να θυμάσαι: η επιτυχία δεν έχει μόνο μία μορφή. Και ο δρόμος σου ξεκινά, δεν τελειώνει, με αυτές τις εξετάσεις.
Ο αριθμός των Μεταπτυχιακών Προγραμμάτων στα Ελληνικά Πανεπιστήμια – 2025
Σημαντική αύξηση στον αριθμό των Προγραμμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΠΜΣ) καταγράφεται την τελευταία δεκαετία στα ελληνικά Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, αντανακλώντας την ενίσχυση της μεταπτυχιακής εκπαίδευσης στη χώρα μας.
Αύξηση ΠΜΣ και Φοιτητών από το 2016 έως το 2025
- Το 2016 λειτουργούσαν:
735 ΠΜΣ με 17.274 φοιτητές - Το 2025 λειτουργούν:
1.307 ΠΜΣ με 30.750 φοιτητές
Η αύξηση φτάνει στο +78% στον αριθμό των ΠΜΣ και +78% στους εγγεγραμμένους φοιτητές.
Γλωσσικός Χαρακτήρας ΠΜΣ
Από τα 1.307 μεταπτυχιακά προγράμματα:
- 962 είναι ελληνόγλωσσα
- 158 προσφέρονται αποκλειστικά σε ξένη γλώσσα (Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ισπανικά)
- 198 είναι δίγλωσσα (Ελληνικά + άλλη γλώσσα)
Κατανομή ΠΜΣ ανά Θεματική Περιοχή
|
Περιοχή Σπουδών |
Πλήθος ΠΜΣ |
|
Επιστήμες Υγείας & Κοινωνικής Πρόνοιας |
274 |
|
Διοίκηση Επιχειρήσεων & Νομικές Σπουδές |
247 |
|
Τέχνες & Ανθρωπιστικές Επιστήμες |
169 |
|
Μηχανική, Κατασκευές & Δόμηση |
159 |
|
Μη χαρακτηρισμένα/Άλλα |
75 |
Κατανομή ΠΜΣ ανά Ίδρυμα – Πρώτες θέσεις
|
Ίδρυμα |
Αριθμός ΠΜΣ |
|
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) |
242 |
|
Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) |
233 |
|
Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας |
89 |
|
Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος (ΔΙΠΑΕ) |
80 |
|
Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής (ΠΑΔΑ) |
76 |
Πιστοποίηση Προγραμμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών
Η διαδικασία πιστοποίησης των ΠΜΣ ξεκίνησε το 2023 και σημειώνει σταθερή πρόοδο. Μέχρι σήμερα:
- 508 από τα 1.307 ΠΜΣ έχουν πιστοποιηθεί από την Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ)
- Το ποσοστό πιστοποιημένων φτάνει το 39%
Η πιστοποίηση εξασφαλίζει την ποιότητα και τη διαφάνεια στη μεταπτυχιακή εκπαίδευση και ενισχύει τη διεθνή αναγνώριση των τίτλων σπουδών.
Η σταθερή άνοδος των Μεταπτυχιακών Προγραμμάτων και η διεύρυνση των γλωσσικών και θεματικών επιλογών ενισχύουν τη θέση της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό και διεθνή ακαδημαϊκό χάρτη.
Νέα Μανωλάδα: Παρουσία της Σ. Ζαχαράκη τα εγκαίνια του Δημοτικού σχολείου – «Η αληθινή ανταμοιβή είναι το βλέμμα των παιδιών»
Στην Νέα Μαλωλάδα βρέθηκε σήμερα η Υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη, προκειμένου να παρευρεθεί στα εγκαίνια του Δημοτικού σχολείου. Σε ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έγραψε για την επίσκεψή της στο σχολείο:
«Υπουργός ή όχι, όποιος έχει περάσει από τις τάξεις ξέρει: η αληθινή ανταμοιβή είναι το βλέμμα των παιδιών. Σήμερα στη Μανωλάδα, με υποδέχτηκαν με λόγια γεμάτα αγάπη και μια απλή φράση: “το σχολείο είναι το δεύτερό μας σπίτι”. Και κάπου εκεί θυμήθηκα γιατί ξεκίνησα αυτό το ταξίδι», ανέφερε αρχικά η κ. Ζαχαράκη, σημειώνοντας «Βρέθηκα λοιπόν για δυο ώρες σήμερα στα εγκαίνια του δημοτικού σχολείου Νέας Μανωλάδας και χαίρομαι γιατί είχα ασχοληθεί μ´αυτό το θέμα από την προηγούμενη θητεία μου στο Υπουργείο Παιδείας».
Ταυτόχρονα η Σοφία Ζαχαράκη ευχαρίστησε όλους όσοι συνέβαλαν σε αυτό το εγχείρημα, καταλήγοντας «Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδος που εξασφάλισε την χρηματοδότηση από το επιχειρησιακό πρόγραμμα Δυτικής Ελλάδος, τον δήμαρχο Ανδραβίδας-Κυλλήνης Γιάννη Λέντζα για την συνεχή στήριξη στις διαδικασίες , τις Κτιριακές Υποδομές και βέβαια τα Υπουργεία Παιδείας, Εσωτερικών και Υποδομών καθώς και τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων τον συλλόγου «Ελπίζω» που διαχρονικά διεκδίκησε το νέο σχολείο και βέβαια τα στελέχη εκπαίδευσης. Αλλά και στους εκπαιδευτικούς, τα στελέχη της αυτοδιοίκησης, τους κατοίκους και όσους σήμερα θέλησαν να βρεθούν εκεί και να απολαύσουν ένα υπέροχο χώρο και την χαρά των παιδιών!».
Καθορισμός Ειδικοτήτων Παράλληλου Μηχανογραφικού Δελτίου για την Εισαγωγή Καταρτιζόμενων στις Δημόσιες Σ.Α.Ε.Κ. για το Σχολικό Έτος 2025-2026
Με απόφαση της Γενικής Γραμματέως Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης και Δια Βίου Μάθησης, κας Όλγας Καφετζοπούλου, καθορίστηκαν οι ειδικότητες καθώς και ο αριθμός των εισακτέων ανά Δημόσια Σχολή Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης (Σ.Α.Ε.Κ.) και ειδικότητα, για το έτος κατάρτισης 2025-2026.
Η απόφαση αφορά τελειόφοιτους και υποψηφίους που συμμετέχουν στις Πανελλαδικές Εξετάσεις και υποβάλλουν Παράλληλο Μηχανογραφικό Δελτίο, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να επιλέξουν ειδικότητες επαγγελματικής κατάρτισης υψηλής ζήτησης και απορρόφησης στην αγορά εργασίας.
Αναλυτικά, η κατανομή των ειδικοτήτων και των θέσεων στις Δημόσιες Σ.Α.Ε.Κ. έχει ως εξής:
- Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων: 7 ειδικότητες – 7 Τμήματα – 80 θέσεις
- Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης (ΔΥΠΑ): 113 Τμήματα – 3.390 θέσεις
- Υπουργείο Τουρισμού: 32 Τμήματα - 936 θέσεις
- Υπουργείο Υγείας: 60 Τμήματα – 1.440 θέσεις
- Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού (ΥΠΑΙΘΑ): 85 ειδικότητες – 504 Τμήματα – 15.120 θέσεις
Η διαδικασία εντάσσεται στο πλαίσιο ενίσχυσης της επαγγελματικής κατάρτισης και διεύρυνσης των δυνατοτήτων επιλογής για τους νέους, με στόχο τη σύνδεση των προσόντων με τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς εργασίας.
Προσφορά θέσεων μαθητείας από φορείς του δημόσιου τομέα για το «Μεταλυκειακό έτος-Τάξη μαθητείας» περιόδου 2025-2026
Η Γενική Γραμματεία Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης και Διά Βίου Μάθησης ανακοινώνει ότι παρατείνεται η δυνατότητα διάθεσης θέσεων μαθητείας από φορείς του Δημόσιου Τομέα μέχρι την Κυριακή 15/06/2025 και ώρα 23:59 λόγω της πληθώρας των αιτημάτων για διάθεση θέσεων στο Μεταλυκειακό έτος – Τάξη Μαθητείας.
Σημειώνεται ότι η ηλεκτρονική καταχώριση για διάθεση θέσεων μαθητείας πραγματοποιείται στον ιστότοπο https://e-mathiteia.minedu.gov.gr/ όπου έχουν αναρτηθεί η σχετική Πρόσκληση καθώς και ο Οδηγός για την υποβολή θέσεων μαθητείας.
Ανακοίνωση ΔΑΚΕ Καθηγητών Πρέβεζας για το Τοπικό συμβούλιο.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Προβληματισμό και ανησυχία έχει δημιουργήσει η σύσταση του νέου Τοπικού Συμβουλίου επιλογής της ΔΔΕ Πρέβεζας.
Πρώτον και κυριότερο, κρίνουμε ότι η επιλογή των μελών και αναπληρωματικών του Τοπικού Συμβουλίου επιβάλλεται να γίνεται από εν ενεργεία διευθυντές-διευθύντριες, όπως γίνεται και με τα υπόλοιπα μέλη. Ο ορισμός, όπως έγινε, γεννά το ερώτημα: Υπήρχαν ή όχι αιτήσεις από νυν διευθυντές-διευθύντριες πέρα από αυτούς-αυτές που ορίστηκαν;
Δεύτερον, φαίνεται παράδοξο εν ενεργεία και πρώην μέλη του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πρέβεζας που έχουν εκλεγεί έχοντας ως προμετωπίδα του αγώνα τους την κατάργηση του νόμου 4823, να επιδιώκουν και τελικά να ορίζονται ως μέλη σε συμβούλιο που καλείται να εφαρμόσει τον συγκεκριμένο νόμο και παρεπόμενα τις ρυθμίσεις σχετικά με την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών.
Τρίτον, κατά πόσο η τωρινή σύνθεση του συμβουλίου -η τόσο στενά συνδεδεμένη με τη συνδικαλιστική παράταξη των ΣΥΝΕΚ- μπορεί να εξασφαλίσει την εμπιστοσύνη των συναδέλφων ως προς την αντικειμενική λειτουργία του και για την αποφυγή περιπτώσεων ευνοιοκρατίας;
Τέταρτον, μόνο δυσάρεστες εντυπώσεις μπορεί να προκαλέσει η υπερσυγκέντρωση αρμοδιοτήτων σε συγκεκριμένα πρόσωπα. Μήπως γεννιέται ένας νέος αυτοκράτορας; Και φυσικά εύλογα προβληματίζει για τον ρόλο που διαδραματίζει στη λειτουργία και τη διοίκηση της ΔΔΕ Πρέβεζας;
Τέλος, προβληματίζει η πρακτική να αποσταλεί η απόφαση ορισμού του συμβουλίου στα σχολεία στις 15:00 την Παρασκευή 23 του μηνός, όταν δηλαδή τα σχολεία ήταν κλειστά και επομένως η ενημέρωση για τη σύσταση του συμβουλίου θα περνούσε απαρατήρητη, όσο το δυνατόν περισσότερη ώρα, ενώ ταυτόχρονα δεν αναρτήθηκε, όπως έπρεπε στον ιστότοπο της ΔΔΕ Πρέβεζας.
Ε.Ε. ΔΑΚΕ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΠΡΕΒΕΖΑΣ
Συνάντηση του νέου Δ.Σ της ΠΟΣΥΠ με την Πολιτική και Υπηρεσιακή Ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας.
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Π.Ο.Σ.Υ.Π.
Ανδρέα Παπανδρέου 37, 151 80 ΜΑΡΟΥΣΙ Τηλ.- FAX: 210 - 344 3776 e-mail: posyp@minedu.gov.gr
Μαρούσι28 Μαΐου 2025
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Συνάντηση του νέου Δ.Σ. της ΠΟΣΥΠ με την Πολιτική και Υπηρεσιακή Ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας.
Την Δευτέρα 26 Μαΐου 2025 πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνάντηση του νεοεκλεγέντος ΔΣ της ΠΟΣΥΠ με την Υπουργό Παιδείας κ. Σοφία Ζαχαράκη, παρουσία του Υπηρεσιακού Γραμματέα του ΥΠΑΙΘΑ κ. Βλάσση και της Διευθύντριας του Γραφείου της κ. Εξαρχάκου.
Η ΠΟΣΥΠ στην δίωρη συνάντηση μας, που έγινε σε πολύ θετικό κλίμα, έθεσε στην Υπουργό το σύνολο σχεδόν των προβλημάτων των υπαλλήλων και των Υπηρεσιών που εκπροσωπεί (επισυνάπτεται το έγγραφο εργασίας) αλλά και όλου του κλάδου των εργαζομένων στην Διοίκηση της Εκπαίδευσης και αξίωσε την ίση μεταχείριση, την μέριμνα και τον σεβασμό στα μεγάλα και χρόνια προβλήματά μας.
Προτεραιότητα της Ομοσπονδίας μας ήταν και είναι η στελέχωση όλων των υπηρεσιών μας και των φορέων μας, με μόνιμο διοικητικό προσωπικό και ειδικά των πιο υποστελεχωμένων, αξιώνοντας στοχευμένες δράσεις από την Πολιτική Ηγεσία, όπως η άμεση προκήρυξη, μέσω ΑΣΕΠ, 500 θέσεων για τις πιο υποστελεχωμένες περιφερειακές υπηρεσίες Π.Ε. και Δ.Ε. και βέβαια η επαναφορά του δικαιώματος μετάταξης των εκπαιδευτικών ειδικά στην διοίκηση της εκπαίδευσης, η οποία συμβάλει καθοριστικά στην στελέχωση της. Ζητήσαμε τον κεντρικό έλεγχο των διαθέσεων εκπαιδευτικών στη διοίκηση, μίας πρακτικής που διαβρώνει την διοίκηση και την συντηρεί υποστελεχωμένη.
Προσβλέπουμε μετά την συνάντηση, στην άμεση έκδοση των προκηρύξεων για την επιλογή νέων Διευθυντών και στην συνέχεια νέων Τμηματαρχών στο ΥΠΑΙΘΑ και στους εποπτευόμενους φορείς μας, αφού ενημερωθήκαμε για την ισχυρή βούληση της Υπουργού και του Υπηρεσιακού Γραμματέα που αφορά στην εφαρμογή της νομιμότητας και της αξιοκρατίας στο Υπουργείο Παιδείας. Δηλώσαμε την ικανοποίηση και την πλήρη στήριξη μας στην πρωτοβουλία τους αυτή, που προάγει την χρηστή διοίκηση.
Ιδιαίτερη συζήτηση έγινε για την μεταφορά των πάσης φύσεως δαπανών (λειτουργικών και πάγιων) των 116 Διευθύνσεων Εκπαίδευσης, από τις αιρετές Περιφέρειες στο Υπουργείο Παιδείας και ζητήσαμε την αρωγή της Υπουργού και του Υπηρεσιακού Γραμματέα για την επίλυση του δίκαιου και εύλογου αυτού αιτήματός μας.
Επίσης, θέσαμε αναλυτικά και τα οικονομικά μας αιτήματα, όπως την αύξηση στα 3.500.000 ευρώ του ποσού που προβλέπεται στον προϋπολογισμό του ΥΠΑΙΘΑ για υπερωρίες, την άμεση χορήγηση του επιδόματος του καταχωριστή ΕΣΠΑ, την επαναχορήγηση του επιδόματος εξετάσεων σε όλους του διοικητικούς υπαλλήλους, την διεύρυνση του κινήτρου απόδοσης και ανταμοιβής σε όλες τις Υπηρεσίες μας, την χορήγηση του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, την ανάγκη συμμετοχής των παιδιών μας σε θερινές κατασκηνώσεις, κ.ά.
Αναπτύξαμε όλα τα προβλήματα μας και για κάθε φορέα και αξιώσαμε την δρομολόγηση της επίλυσης τους, σε συνεργασία με την ΠΟΣΥΠ, με χρονοδιάγραμμα κοινών ενεργειών και δράσεων. Όπως ζητήσαμε και ειδικές συναντήσεις για τους φορείς που εκπροσωπούμε, ώστε η Πολιτική Ηγεσία να ενημερωθεί αναλυτικά από τα ΔΣ τους.
Δηλώσαμε κατηγορηματικά στην Υπουργό την αντίθεση μας σε κάθε αλλαγή του Συντάγματος για την μονιμότητα.
Η Υπουργός άκουσε με προσοχή όλα τα ζητήματα που θέσαμε, άλλωστε για πολλά έχει ιδία αντίληψη και άποψη, εξαιτίας της προηγούμενης θητείας της στο Υπουργείο Παιδείας, αλλά και ως εργαζόμενη – εκπαιδευτικός στο ΥΠΑΙΘΑ και εξέφρασε την εμπιστοσύνη της, την αναγνώριση του έργου μας και την διάθεση της να βοηθήσει στην επίλυση τους, βέβαια στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της και των δημοσιονομικών δυνατοτήτων του Υπουργείου και του Κράτους.
Ειδικά για ζητήματα που αφορούν στην Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση, το νέο ΔΣ της ΠΟΣΥΠ είχε την Τρίτη 27 Μαΐου 2025, αρχικά συνάντηση εργασίας με τον Υφυπουργό κ. Κώστα Βλάση, η οποία συνεχίστηκε με την Γ. Γραμματέα της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης κ. Όλγα Καφετζοπούλου, παρουσία του Διευθυντή του Γραφείου της κ. Μπαλωμένου και του Γ. Διευθυντή της Ε.Ε. στο ΥΠΑΙΘΑ κ. Μάλλιου.
Στις συναντήσεις μας αυτές, που διεξήχθησαν επίσης σε πολύ θετικό κλίμα, θέσαμε στην Πολιτική Ηγεσία αναλυτικά όλα τα ζητήματα, θεσμικά, υπηρεσιακά και οικονομικά, των υπαλλήλων και των εκπαιδευτών των ΣΑΕΚ, που εκπροσωπούμε και ζητήσαμε συνεχή διάλογο και συνεργασία για την επίλυσή τους.
Τόσο ο Υφυπουργός, όσο και η Γ. Γραμματέας, με διάθεση συνεννόησης, μας εξέφρασαν την βούληση τους να βοηθήσουν στην επίλυση των μεγάλων και χρόνιων προβλημάτων της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και των εργαζόμενων σε αυτή.
Η ΠΟΣΥΠ με επιμονή, γνώση και όραμα, συνεχίζει την προσπάθεια της για την γνωστοποίηση και την επίλυση των προβλημάτων του κλάδου μας.
Για το Δ.Σ.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η Γ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΣΑΒΒΑΣ ΦΩΤΙΑΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΤΟΥ
Σοφία Ζαχαράκη: Κάνουμε το επόμενο βήμα για την αναβάθμιση λειτουργίας του ΚΕΔΑΣΥ και των υπηρεσιών προς κάθε οικογένεια - Νέα ψηφιακή πλατφόρμα για απλοποίηση και επιτάχυνση των διαδικασιών
Στη δημιουργία ψηφιακής πλατφόρμας, η οποία θα εκσυγχρονίσει τη λειτουργία των Κέντρων Διεπιστημονικής Αξιολόγησης Συμβουλευτικής και Υποστήριξης (ΚΕ.Δ.Α.Σ.Υ.) προχωρά το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, με δικαιούχο την Κοινωνία της Πληροφορίας Μ.Α.Ε.
Η ψηφιακή αυτή πλατφόρμα, θα επιταχύνει τις διαδικασίες υποβολής αιτήσεων, παρέχοντας ένα σύγχρονο εργαλείο, στο οποίο θα συγκεντρώνεται όλη η πληροφορία, θα εξορθολογήσει και θα συντομεύσει τους χρόνους αναμονής για την αξιολόγηση των μαθητών /τριών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και θα συνεισφέρει στη βελτίωση των εκπαιδευτικών αποτελεσμάτων.
Ειδικότερα, στην πλατφόρμα, συνολικού προϋπολογισμού 3,4 εκατ. ευρώ (3.470.760,00) και με χρηματοδότηση από το Τομεακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης στο πλαίσιο του Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης 2021-2025,
θα δημιουργείται ατομικός φάκελος για κάθε μαθητή/τρια. Κατόπιν θα υποβάλλεται αίτημα για αξιολόγηση του μαθητή/τριας με τα σχετικά δικαιολογητικά, καθώς και, δεδομένα και πιστοποιητικά πολλά εκ των οποίων θα αντλούνται από άλλα πληροφοριακά συστήματα προκειμένου να εκδίδονται τεκμηριωμένες αξιολογικές εκθέσεις από τις διεπιστημονικές ομάδες των ΚΕ.Δ.Α.Σ.Υ. βάσει συγκεκριμένων εργαλείων αξιολόγησης.
Επίσης, θα υπάρχει διαβαθμισμένη πρόσβαση ώστε να μην αλλοιώνεται η πληροφορία σε διάφορα στάδια και με όσους εμπλέκονται στη διαδικασία, καθώς και, προτυποποιημένα έντυπα ώστε να ακολουθούνται κοινές διαδικασίες αξιολόγησης μαθητών/τριών από το σύνολο των 71 ΚΕ.Δ.Α.Σ.Υ. της χώρας.
Παράλληλα, θα αναρτώνται τα εξατομικευμένα προγράμματα εκπαίδευσης των μαθητών/τριών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες τα οποία εκπονούνται από τους εκπαιδευτικούς με την υποστήριξη στελεχών των ΚΕ.Δ.Α.Σ.Υ. και αφορούν στην υποστήριξη της μαθησιακής διαδικασίας και την ένταξη και τη συμπερίληψη των μαθητών/τριών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στο εκπαιδευτικό σύστημα.
Διαθεσιμότητα Έκδοσης Απολυτηρίων Τίτλων της Γ’ Λυκείου για το Σχολικό Έτος 2024-2025 μέσω της Πλατφόρμας myschool
Το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού ενημερώνει ότι είναι πλέον διαθέσιμη, μέσω της ψηφιακής πλατφόρμας myschool, η έκδοση των απολυτηρίων τίτλων της Γ’ τάξης Γενικού και Επαγγελματικού Λυκείου για το σχολικό έτος 2024-2025.
Οι Διευθυντές και οι Διευθύντριες των Λυκείων καλούνται να προβούν στις απαραίτητες ενέργειες για την έκδοση των τίτλων σπουδών των μαθητών και μαθητριών, σύμφωνα με την προβλεπόμενη διαδικασία.
Η έκδοση των απολυτηρίων τίτλων αποτελεί βασικό βήμα για την ολοκλήρωση της φοίτησης των μαθητών/τριών στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και προϋπόθεση για τη συνέχιση των σπουδών ή την ένταξή τους στην αγορά εργασίας.
Για τεχνικά ζητήματα ή διευκρινίσεις σχετικά με τη διαδικασία, οι σχολικές μονάδες μπορούν να απευθύνονται στην υποστήριξη του πληροφοριακού συστήματος myschool ή στις αρμόδιες Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Σοφία Ζαχαράκη στα Παραπολιτικά: Αρχίζουν μέσα στο καλοκαίρι εργασίες αναβάθμισης δεκάδων σχολείων μέσω του προγράμματος "Μαριέττα Γιαννάκου"
Η Υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη μιλώντας στα Παραπολιτικά FM και στους δημοσιογράφους Θανάση Φουσκίδη και Στέλλα Γκαντώνα αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στο μεγάλο πρόγραμμα αναβαθμίσεων των σχολικών υποδομών, που φέρει το όνομα της Μαριέττας Γιαννάκου.
Η έναρξη των εργασιών θα ξεκινήσει το αμέσως προσεχές διάστημα.
« Το πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου» είναι το πρώτο πρόγραμμα που αφορά μαζικές ανακαινίσεις και βελτιώσεις των υποδομών δημοσίων σχολείων, πέρα των υπολοίπων χρηματοδοτικών εργαλείων που αξιοποιούνται για την ανέγερση ή την αναβάθμιση σχολικών μονάδων. Μέσα στο καλοκαίρι θα δείτε ανθρώπους να βάφουν σχολεία, να κάνουν πολύ ουσιαστικές εργασίες ανακατασκευής έτσι ώστε τα παιδάκια το Σεπτέμβριο να πάνε στα πρώτα αναβαθμισμένα κτίρια. Έχουν δίκιο και ακούμε προσεκτικά τους γονείς όταν μας θέτουν το ζήτημα των παλαιών σχολικών υποδομών. Όμως μέσα από το συγκεκριμένο πρόγραμμα υπολογίζουμε να αναβαθμίσουμε περισσότερα από 650 σχολεία. Είναι σημαντικό να αναφέρω ότι στα 100 εκατομμύρια της πρώτης δωρεάς, θα προστίθενται κάθε χρόνο από εθνικούς πόρους επιπλέον 50 εκατομμύρια ευρώ ώστε να αυξάνεται ο αριθμός των σχολείων που ανακαινίζονται».
Η κ. Ζαχαράκη απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και τις συνέπειες για όσους αρνούνται να μετάσχουν στη διαδικασία σημείωσε: « Δεν θα κάνουμε πίσω στην αξιολόγηση. Είμαστε πολύ επίμονοι σε αυτό όχι για λόγους εμμονής. Αλλά γιατί πιστεύουμε βαθιά ότι η διαδικασία αυτή μπορεί να προσφέρει κάτι καλύτερο σε όλους και κυρίως να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη – και σε αυτό επιμένω – των οικογενειών και των παιδιών αλλά και μεταξύ των εκπαιδευτικών. Καλούμε όσους έχουν αρνηθεί να κάνουν την αξιολόγηση να την κάνουν. Η φύση της αξιολόγησης είναι βελτιωτική και επιμορφωτική και κανείς δεν έχει να φοβηθεί απ’ αυτή. Ήδη έχουν αξιολογηθεί 22.000 νεοδιόριστοι εκπαιδευτικοί για τους οποίους ήταν προϋπόθεση για τη μονιμοποίηση και τώρα οι σύμβουλοι εκπαίδευσης προχωρούν στους παλαιότερους συναδέλφους» Η υπουργός Παιδείας σημείωσε ότι θα υπάρξουν βελτιώσεις στη διαδικασία της αξιολόγησης, ώστε κάποια στάδια να απαλλαγούν από την υπέρμετρη γραφειοκρατία. Ωστόσο επανέλαβε ότι η άρνηση της αξιολόγησης θα επιφέρει επιπλέον κυρώσεις οι οποίες θα προβλεφθούν στο νέο νόμο του Υπουργείου Εσωτερικών για τα Πειθαρχικά και για το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων.
Σχετικά με τα σχέδια ασφάλειας των Πανεπιστημίων που πρέπει να υποβληθούν στο σύνολό τους έως το τέλος Ιουλίου η Υπουργός Παιδείας ανέφερε: « Αναμένουμε τα επικαιροποιημένα σχέδια έως το τέλος Ιουλίου αλλά δεν μένουμε μόνο σε αυτό. Εγώ και ο αρμόδιος υφυπουργός κάνουμε προσωπικές συναντήσεις με τους πρυτάνεις των βασικών πανεπιστημίων που βλέπουμε ότι έχουν τα πλέον «ευάλωτα» κτίρια όπως είναι στην Πανεπιστημιούπολη, στο κέντρο της Αθήνας. Με την παραλαβή από το υπουργείο των επικαιροποιημένων σχεδίων ασφαλείας θα εξεταστούν τα σχέδια ώστε να βρούμε το καλύτερο μείγμα μέτρων για κάθε ένα ΑΕΙ. Επιπλέον δεν θα έχουμε μόνο τα ψηφιακά μέσα επιτήρησης. Μόλις έχουμε την πλήρη αποτύπωση θα δούμε και το αίτημα της αύξησης των ατόμων φύλαξης».
Τέλος η κυρία Ζαχαράκη σημείωσε ότι βρίσκονται σε τελικό στάδιο επεξεργασίας οι διατάξεις του νομοσχεδίου που περιλαμβάνει και τις κυρώσεις για όσους φοιτητές προκαλούν ή συμμετέχουν σε αξιόποινες πράξεις εντός των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Στο ίδιο νομοσχέδιο θα υπάρχει και η πρόβλεψη για ευκολότερη συγκρότηση των πειθαρχικών στα Πανεπιστήμια.
« Το πειθαρχικό συμβούλιο, θα είναι πλέον σε επίπεδο Πανεπιστημίου και όχι σε επίπεδο σχολής. Διότι βλέπαμε ότι υπήρχε αδυναμία συγκρότησης. Επίσης στις διατάξεις θα περιλαμβάνονται και οι ποινές και συνέπειες – με διαβάθμιση - για κάποιον φοιτητή που συλλαμβάνεται για επικίνδυνες σωματικές βλάβες και φθορά δημόσιας περιουσίας»
10.000 Μόνιμοι Διορισμοί Εκπαιδευτικών το 2025 – Έμφαση στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση & Ειδική Αγωγή
Το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού ανακοινώνει την πρόθεσή του να πραγματοποιήσει 10.000 μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών για το σχολικό έτος 2025–2026, συνεχίζοντας με συνέπεια την ενίσχυση του δημόσιου σχολείου και την αντιμετώπιση των αναγκών που καταγράφονται διαχρονικά σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.
Έμφαση στην Πρωτοβάθμια και την Ειδική Αγωγή
Η κατανομή των διορισμών θα δώσει προτεραιότητα στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, με στόχο την ενίσχυση των σχολικών μονάδων σε όλη τη χώρα. Παράλληλα, ιδιαίτερο βάρος θα δοθεί στην Ειδική Αγωγή, όπου προβλέπεται σημαντικός αριθμός διορισμών για Εκπαιδευτικούς, καθώς και για μέλη του Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού (ΕΕΠ) και του Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού (ΕΒΠ), ώστε να διασφαλιστεί η ισότιμη πρόσβαση όλων των μαθητών στην εκπαίδευση.
Ανάγκη Ίδρυσης Νέων Οργανικών Θέσεων
Για την ομαλή υλοποίηση των 10.000 διορισμών, απαιτείται η ίδρυση νέων οργανικών θέσεων σε όλες τις βαθμίδες και σε όλες τις ειδικότητες. Το Υπουργείο καλείται να προχωρήσει άμεσα στις απαιτούμενες ενέργειες, εξασφαλίζοντας τη θεσμική βάση για τις προσλήψεις τόσο σε Γενική όσο και σε Ειδική Εκπαίδευση.
Πηγές Διορισμών – Ισχύοντες Πίνακες ΑΣΕΠ
Οι διορισμοί του 2025 θα πραγματοποιηθούν αποκλειστικά από τους Οριστικούς Πίνακες ΑΣΕΠ των προκηρύξεων:
- 1ΕΑ/2022
- 2ΕΑ/2022
- 3ΕΑ/2022
- 4ΕΑ/2022
- 5ΕΑ/2022
Οι εν λόγω πίνακες παραμένουν σε ισχύ έως τη λήξη του σχολικού έτους 2024–2025. Υπενθυμίζεται ότι μόνιμοι διορισμοί μπορούν να γίνουν μόνο από οριστικούς πίνακες, ενώ οι προσλήψεις αναπληρωτών θα προκύψουν από τους νέους Προσωρινούς Πίνακες ΑΣΕΠ, για τους οποίους οι αιτήσεις ξεκινούν στις 4 Ιουνίου 2025 (Τετάρτη, ώρα 08:00).
Ολοκληρωμένο Χρονοδιάγραμμα
Στο πλαίσιο των περσινών διορισμών (2024), η διαδικασία περιλάμβανε:
- Ανακοίνωση πλήθους διορισμών: 4 Ιουλίου 2024.
- ΦΕΚ κατανομής θέσεων ανά ειδικότητα: 25 Ιουλίου 2024.
- Ανάρτηση ΦΕΚ στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ: 26 Ιουλίου 2024.
- Πρόσκληση μόνιμου διορισμού σε ΦΕΚ: 31 Ιουλίου 2024.
- Περίοδος υποβολής αιτήσεων: 2–6 Αυγούστου 2024.
- Ανακοίνωση διορισθέντων: 7 Αυγούστου 2024.
- ΦΕΚ διορισμού: 19 Αυγούστου 2024.
- Περίοδος ορκωμοσιών: 19–23 Αυγούστου 2024.
Ανάλογη διαδικασία αναμένεται και για το 2025, με τη διάφανη και σταδιακή υλοποίηση των φάσεων, όπως προβλέπει η ισχύουσα νομοθεσία.
