Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  
Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Ιανουάριος 2016 - ΔΙΚΤΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ dictyo.gr
Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016 10:26

ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ... ΒΡΗΚΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΤΗΣ

Δεν αποδείχθηκε πολύ δημο­φιλής επιλογή η υποψηφιότη­τα της Σταυρούλας Ξουλίδου για τη θέση του διευθυντή Εκπαίδευσης Ανατολικής θεσ­σαλονίκης. Η πρώην βουλευ­τής των ΑΝ.ΕΛ.. το άνομα της οποίας είχε ακουστεί ακόμα και για τη θέση του γενικού γραμματέα του υπουργείου Παιδείας, έλαβε μόνο μία ψήφο από τους διευθυντές και τους υποδιευθυντές της περιοχής, κατά τη διάρκεια της μυστικής ψηφοφορίας που έλαβε χώρα την Παρασκευή σε όλες τις περιφέρειες. Επόμενο βήμα στην επιλογή διευθυ­ντών Εκπαίδευσης είναι η συνέντευξη των υποψηφίων, πρακτική που έχει ξεσηκώσει αντι­δράσεις καθώς οι επικριτές της τη χαρακτη­ρίζουν «πελατει­ακή». .
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
Την ώρα που τα σχολεία έχουν έλλειψη διδασκα­λικού προσωπικού και ουσιαστικά πολλά παιδιά αντι­μετωπίζουν πρόβλημα διδασκαλίες της μαθητικής ύλης, στα βουλευτικά γραφεία βρίσκονται εκατοντά­δες εκπαιδευτικοί, οι οποίοι αρνούνται να επιστρέ­ψουν στις έδρες τους, δεκάδες φορείς τους έχουν και κάθονται, ενώ οι πολιτικοί συνεχίζουν να τους απα­σχολούν με κομματικές δραστηριότητες στα πολυτελή γραφεία τους Ακόμα και μετά τις γιορτές των Χριστου­γέννων, τα κενά στα σχολεία υπολογίζονται σε 1500, σύμφωνα με την ΔΟΕ, ενώ συνολικά οι αποσπασμέ­νοι εκπαιδευτικοί ξεπερνούν τους 1000, δηλαδή θα καλύπτονταν τα περισσότερα κενά, αν επέστρεφαν οι εκπαιδευτικοί στις έδρες τους. Ενδεικτικό της κα­τάστασης που επικρατεί είναι ότι ακόμα και μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων ανακοινώθηκαν προσλή­ψεις εκπαιδευτικών!                             ,
Στα περισσότερα σχολεία στην αρχή της χρονιάς υπήρχαν μεγάλα κενά και σοβαρές ελλείψεις Δεν εί­ναι τυχαίο που εφέτος τα κενά έσπασαν κάθε ρεκόρ . Σε πολλές περιπτώσεις τα σχολεία δεν άνοιξαν καν , την ημέρα του αγιασμού. Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Παιδείας, οι αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί ανέρχονται ενώ στην Κεντρική Υπηρεσία του υπουρ­γείου Παιδείας υπηρετούν 371 αποσπασμένοι εκπαι­δευτικοί, εκ των οποίων:
-   24 με διάθεση σε υπηρεσίες και φορείς,
-    6 στο πολιτικό γραφέίο του υπουργού Παιδείας Ν. Φίλη, και,
-       1 στο πολιτικό γραφείο της Αναπληρώτριας υπουργού Σ. Αναγνωστοπούλου.
Στη Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης και Νέας Γενιάς υπηρετούν 28 αποσπασμένοι εκπαιδευ­τικοί εκ των οποίων 2 υπηρετούν στο γραφείο του Γε­νικού Γραμματέα Δια Βίου Μάθησης και Νέας Γενιάς.
Στη Γενική Γραμματεία Ερευνας και Τεχνολογίας υπηρετούν 8 εκπαιδευτικοί εκ των οποίων ο ένας εί­ναι με διάθεση σε υπηρεσία του υπουργείου Παιδεί­ας.
Επίσης για το σχολικό έτος 2015-16 αποσπάσθη­καν 29 εκπαιδευτικοί στα Περιφερειακά Επιμορφωτι­κά Κέντρα (ΠΕΚ). Στα γραφεία Βουλευτών υπηρετούν 127 εκπαιδευτικοί και στα πολιτικά γραφεία των κομ­μάτων 62.
Στην εκκλησία έχουν αποσπασθεί 74 εκπαιδευτι­κοί. Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση υπηρετούν 241 απο­σπασμένοι εκπαιδευτικοί, ενώ ο αριθμός μεγαλώνει αν προστεθούν και οι εκπαιδευτικοί που υπηρετούν σε Πανεπιστήμια και ΤΕΙ
Η δυνατότητα απόσπασης εκπαιδευτικών σε άλ­λες θέσεις δίνεται στο άρθρο 68 παράγραφος 11 του Κώδικα Δημοσίων υπαλλήλων με το οποίο ορίζεται ότι" Επιτρέπεται η απόσπαση σε γραφεία βουλευτών ή Ελλήνων βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλί­ου κατά τις ισχύουσες ειδικές διατάξεις.
Με βάση τις ανωτέρω διατάξεις είναι δυνατή η απόσπαση υπαλλήλων του Δημοσίου σε γραφεία βουλευτών αλλά και ευρωβουλευτών προκειμένου να τους συνεπικουρούν στο έργο τους. Ενόψει της μη διάκρισης ανά κατηγορία μεταξύ των δυνάμενων να αποσπασθούν συμπεριλαμβάνονται και οι εκπαιδευ­τικοί, που υπηρετούν στην δημόσια πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Η Διδασκαλική Ομοσπονδία χαρακτηρίζει απαρά­δεκτο το γεγονός που συνέβη φέτος όταν το υπουρ­γείο Παιδείας δεν ενημέρωσε έγκαιρα όπως όφειλε, τους εκπαιδευτικούς ότι σε τρεις περιοχές της Ελλά­δας (Αττική, Νότιο Αιγαίο, Δυτική Μακεδονία) οι προ­σλήψεις αναπληρωτών μέσω των προγραμμάτων ΕΣΠΑ θα ήταν ελάχιστες.
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016 09:59

Κυριάκος Μητσοτάκης

 

 
Σήμερα είναι μια μεγάλη, μια ιστορική μέρα για την παράταξή μας. Ενεργοί πολίτες, άνθρωποι από όλη την Ελλάδα, τα 400.000 μέλη της παράταξής μας, πήραν τη Νέα Δημοκρατία στα χέρια τους και μου έδωσαν εντολή να κάνω το όραμά τους πράξη.
Τους ευχαριστώ, έχοντας πλήρη συνείδηση του βάρους που αποθέτουν στους ώμους μου.
Η εντολή τους είναι ξεκάθαρη: ενωμένοι να προχωρήσουμε στην δημιουργική ανανέωση και τη διεύρυνση ώστε σύντομα η Νέα Δημοκρατία να γίνει η μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη. Η παράταξη που θα δώσει αξιόπιστη εναλλακτική λύση διακυβέρνησης στη χώρα.
Θέλω να δώσω συγχαρητήρια στον Βαγγέλη Μεϊμαράκη για τον αγώνα που έδωσε. Τον σέβομαι και τον τιμώ, θα είναι πολύτιμος συνεργάτης μου την επόμενη μέρα.  
Μαζί θα είμαστε από τώρα στην προσπάθεια ανασυγκρότησης της Νέας Δημοκρατίας. Όπως μαζί θα
είμαστε και με τον Απόστολο Τζιτζικώστα και τον Άδωνι Γεωργιάδη. Και φυσικά με όλους τους Βουλευτές, τα στελέχη της ΝΔ, τα 400.000 μέλη και όλους τους φίλους της Παράταξης.
Ό,τι κι αν ψήφισαν, όποιον κι αν υποστήριξαν, τους βεβαιώνω ότι είμαστε μαζί. Ενωμένοι. Από αύριο ξεχνάμε αυτά που μας χώριζαν. Ο σκοπός μας είναι ένας.  Να εκφράσει η Νέα Δημοκρατία όλες τις δυνάμεις του τόπου που βρίσκονται απέναντι στο λαϊκισμό μιας ανίκανης κυβέρνησης.  
Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς τους συνεργάτες μου, την ομάδα μου και τους εκατοντάδες εθελοντές που ήταν η ψυχή της προεκλογικής περιόδου. Χάρη σε αυτούς οι ιδέες μας έφτασαν σε κάθε άκρη της χώρας και ενέπνευσαν τους πολίτες να έρθουν μαζί στο δρόμο προς τη νίκη.
Όμως το μεγαλύτερο ευχαριστώ πηγαίνει στην οικογένεια μου. Στην Μαρέβα, στην Σοφία, στον Κωνσταντίνο και στην Δάφνη. Χωρίς την αγάπη τους και τη στήριξη τους δεν θα βρισκόμουν σήμερα εδώ.
Τώρα ξεκινά η ώρα της μεγάλης ευθύνης. Έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε.  Αλλά μας δίνει δύναμη η ελπίδα των πολιτών.  Ελπίδα ότι κάτι πραγματικά μπορεί να αλλάξει σε αυτήν την χώρα. Πολίτες που αποστρέφονταν την πολιτική σηκώθηκαν από τον καναπέ και συμμετείχαν γιατί πίστεψαν στη δύναμη των επιχειρημάτων μας.  Και αυτό είναι ίσως το πιο αισιόδοξο μήνυμα.
Έχω πει πολλές φορές, η πολιτική δημιούργησε το πρόβλημα η πολιτική θα το λύσει.  Όχι όμως η πολιτική έτσι όπως την ξέραμε. Μια άλλη πολιτική που θα προτάσσει την αλήθεια, την αποτελεσματικότητα, τη συνέπεια, την εργατικότητα, την αξιοκρατία. Για αυτές τις αξίες θα αγωνιστούμε, αυτές τις αξίες θα υπηρετήσουμε χωρίς εκπτώσεις και χωρίς συμβιβασμούς.
Ας γνωρίζουν οι Έλληνες πολίτες κάτι ακόμα. Από σήμερα ξεκίνησε το χρονόμετρο που μετρά αντίστροφα μέχρι να κλείσει το τελευταίο κεφάλαιο λαϊκισμού στην Ελλάδα.  Ας το γνωρίζει αυτό  καλά και  ο κ.Τσίπρας.  
Η Νέα Δημοκρατία μπορεί να ενώσει όλους τους Έλληνες.  Το έχει πετύχει στο παρελθόν, θα το πετύχει και τώρα.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Κατηγορία Πολιτική

 

Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Α Αθήνας
Εγγεγραμμένοι:416
Ψήφισαν: 386
Λευκά:20
Ακυρα:3
ΕΛΑΒΑΝ
ΧΑΤΖΗΜΑΝΩΛΗ Δ. 195
ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Α. 113
ΠΟΛΥΧΡΟΝΑΚΗΣ Γ. 17
ΤΣΙΑΜΠΑΣΗ Φ. 13
ΚΑΡΑΚΑΛΠΑΚΗΣ Κ. 7
ΣΤΑΥΡΟΥ Σ. 7
ΓΟΥΝΑΡΗΣ-ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ Α. 6
ΜΑΝΔΡΑΓΟΥ Δ. 4
ΠΑΥΛΗΣ Δ. 1
ενημερωση από τον αιρετό Τάκη Ρουμπή

Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Α΄Αθήνας

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ Α’ ΑΘΗΝΑΣ

Εγγεγραμμένοι μετά τον αποκλεισμό των υποψηφίων

375

Ψηφίσαντες

365

Ποσοστό συμμετοχής

97,33%

Άκυρα ψηφοδέλτια

4

Έγκυρα ψηφοδέλτια χωρίς τα λευκά

347

Λευκά ψηφοδέλτια

14

Σύνολο εγκύρων ψηφοδελτίων (έγκυρα + λευκά)

361

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΛΟΓΗ ΕΛΑΒΑΝ

ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ
ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ ΔΔΕ

ΑΡΙΘΜΟΣ

ΨΗΦΩΝ

ΠΟΣΟΣΤΟ (%)

ΜΑΝΤΖΟΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ

147

40,72

ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

88

24,38

ΨΙΝΑ ΙΩΑΝΝΑ

88

24,38

ΙΑΤΡΙΔΟΥ ΜΑΡΙΑ

10

2,77

ΓΕΩΡΓΑΤΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ

5

1,19

ΣΑΡΕΛΛΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ

4

1,11

ΘΑΝΟΥ ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ

3

0,83

ΚΟΥΤΣΟΥΚΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

1

0,28

ΠΑΥΛΑΚΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ

1

0,28

Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αιτωλοακαρνανίας
ΕΛΑΒΑΝ
Κολοβός Χρήστος 75 - αναλογούν σε 6,12 μόρια από την ψηφοφορία - προηγείται συνολικά έναντι του δεύτερου συνολικά με 3,8 μόρια
Κωστόπουλος Βασίλης 43 - αναλογούν σε 3,51 μόρια από την ψηφοφορία
Σταθόπουλος Γιώργος 16
Πάσχου Αγγελική 6
Βασίλας Μάρκος 5
Μαράντης Χρήστος 0
Μεταξάς Νίκος 0
Διευθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αιτωλοακαρνανίας
Παπαθανασίου Σπύρος 62,  αναλογούν σε 5,68 μόρια
Καζαντζής Χρήστος 51, αναλογούν σε 5,58 μόρια,  προηγείται + 0,49 έναντι του Παπαθανασίου
Καβαλλάρης Ιωάννης 15 - 0 μόρια
και Μπαρμπόπουλος Γεώργιος 2 - ο μόρια
Άκυρα-Λευκά:1
Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης ΑΝ. ΑΤΤΙΚΗΣ

     ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ: 288
     AΠΗΧΑΝ:       9             3,13%
     ΨΗΦΙΣΑΝ:   279          96,87%
     ΕΓΚΥΡΑ:     275
     ΛΕΥΚΑ :       10
     ΑΚΥΡΑ:         4
       Ξυθάλη   Βασιλική                                   120   ψήφοι   43,646%
       Μαραγκουδάκης Ελευθέριος                    95   ψήφοι   34,545%
       Παυλής   Δημήτριος                                  47   ψήφοι   17,091%
       Σύρμα Κωνσταντίνα                                   3   ψήφοι     1,091%
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ΑΝ. ΑΤΤΙΚΗΣ
ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ 274
ΨΗΦΙΣΑΝ 266
ΣΚΑΝΔΑΛΗ 95
ΚΑΠΕΛΛΑΣ 88
ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΥ 35
ΠΑΥΛΑΚΟΥ 3
ΡΙΖΟΣ 9
ΜΑΡΚΑΚΗΣ 9
ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ 5
ΝΤΑΝΗΣ 1
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης
ΣΥΝΟΛΟ ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΩΝ ΕΚΛΟΓΕΩΝ    275
ΣΥΝΟΛΟ ΕΚΛΟΓΕΩΝ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΑΝ    267
ΕΓΚΥΡΑ    64
ΛΕΥΚΑ    4
ΑΚΥΡΑ    3
ΠΟΣΟΣΤΟ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ 97,09%

ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ/ΠΑΤΡΩΝΥΜΟ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΨΗΦΩΝ

ΠΟΣΟΣΤΟ ΕΠΙ ΤΟΙΣ % ΤΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ + ΛΕΥΚΩΝ

ΜΟΝΑΔΕΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ

ΑΝΕΣΤΗ ΑΡΧΟΝΤΟΥΛΑ  ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

2

0,76%

0,00

ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ

71

26,89%

3,23

ΑΡΧΟΝΤΙΔΟΥ ΔΟΜΝΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ

0

0,00%

0,00

ΖΑΛΑΚΩΣΤΑΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ  ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

7

2,65%

0,00

ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ

10

3,79%

0,00

ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

8

3,03%

0,00

ΚΑΚΑΜΟΥΚΑΣ ΑΝΕΣΤΗΣ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

1

0,38%

0,00

ΚΕΧΑΪΔΟΥ ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

22

8,33%

0,00

ΚΟΥΤΙΔΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

0

0,00%

0,00

ΜΑΥΡΙΔΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

59

22,35%

2,68

ΜΑΥΡΙΔΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΥ

14

5,30%

0,00

ΝΑΟΥΜΙΔΟΥ ΜΑΡΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

1

0,38%

0,00

ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ

34

12,88%

0,00

ΞΟΥΛΙΔΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ

1

0,38%

0,00

ΞΥΛΑ ΕΛΕΝΗ ΤΟΥ ΠΛΑΣΤΗΡΑ

1

0,38%

0,00

ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ

5

1,89%

0,00

ΣΤΑΜΠΟΛΙΔΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΑΡΧΟΥ

21

7,95%

0,00

ΤΣΕΚΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ

3

1,14%

0,00

ΦΡΟΣΗ ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

0

0,00%

0,00

Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αρκαδίας
Ψήφισαν 45
ΕΛΑΒΑΝ
Φώτης Γκέσουρας πήρε 29 ψήφους,
Παπάλου 13 ψήφους,
Τερζής 1
2 λευκά ψηφοδέλτια
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αρκαδίας
Ψήφισαν 46
ΕΛΑΒΑΝ
ΓεώργΟς Σελίμης 44 ψήφους
Οι άλλοι δύο συνυποψήφιοι του δεν έλαβαν καμία ψήφο,  ενώ υπήρξαν 1 λευκό και 1 άκυρο ψηφοδέλτιο.
Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Άρτας



ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ Π. Ε. ΑΡΤΑΣ

ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ                                                       (αριθμός από τον πίνακα εκλογέων)

38

ΠΑΡΟΝΤΕΣ                                                                                         

38

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΑΥΞΗΜΕΝΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 65%                                                                                                                                                    (θα πρέπει να είναι το 65% του αριθμού των εκλογέων)

100

%

Προχωράει η διαδικασία εκλογής

ΕΓΚΥΡΑ                                                                  (αριθμός εγκύρων, σε αυτά περιλαμβάνονται και τα λευκά) 

38

ΑΚΥΡΑ

0

     








ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ

 

Α/Α

ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ

ΨΗΦΟΙ

ΠΟΣΟΣΤΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΓΚΥΡΩΝ ΨΗΦΩΝ  %

NAI  Ή ΟΧΙ                                               (ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΑ ΜΟΡΙΑ ΤΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ)

ΜΟΡΙΟΔΟΤΗΣΗ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ

1

ΓΚΟΡΟΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

25

65,79

NAI

7,89

2

ΜΙΧΑΛΗΣ ΗΛΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ

8

21,05

NAI

2,53

3

ΜΠΑΓΙΩΡΓΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ

2

5,26

OXI

0,63

4

ΣΥΓΓΟΥΝΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΥ ΦΩΤΙΟΥ

2

5,26

OXI

0,63

5

ΛΕΥΚΑ

1

2,63

OXI

0,32

Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαϊας
Εκλέκτορες:     212,     Ψήφισαν:  212, ποσοστό συμμετοχής 100%
Άκυρα-Λευκά:     3,     Έγκυρα:    209
ΕΛΑΒΑΝ
Θεόδωρος Μπαρής: 89 ψήφοι, ποσοστό  42,6 %
Βαγγέλης Πασσιάς: 53 ψήφοι, ποσοστό  25,0 %
Χρήστος Μαράντης: 20 ψήφοι, ποσοστό    9,5 %
Χαράλαμπος Γούτσος: 16 ψήφοι, ποσοστό    7,8 %
Ανδρέας Φίλιας: 15 ψήφοι, ποσοστό    7,1 %
Γιώργος Ζάγκος: 11 ψήφοι, ποσοστό    5,5 %
Νίκος Μεταξάς: 5 ψήφοι, ποσοστό    2,5 %
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Β΄Αθήνας
Αριθμός εκλογέων: 253              
Αριθμός ψηφισάντων :  250
Αριθμός εγκύρων ψηφοδελτίων:                 244          
Αριθμός λευκών ψηφοδελτίων :                5          
Σύνολο εγκυρων - λευκών                249          
Αριθμός ακύρων ψηφοδελτίων:                1          
Αριθμός ψήφων ανά υποψήφιο και υπολογισμός ποσοστού επι των εγκύρων και λευκών                          
    α/α    Ονοματεπώνυμο        Αρ. Ψήφων    Ποσοστό επι του συνόλου %          
    1    Φαλούκας Αθανάσιος        127    51          
    2    Μόρμορης Εμμανουήλ        57    22.89          
    3    Ψαχούλας Ιωάννης        46    18.47          
    4    Φλωράκης  Νικόλαος        6    2.41          
    5    Βαρελάς Αριστοτέλης        3    1.2          
    6    Ρίζος Βασίλειος        3    1.2          
    7    Γεωργάτος  Γεράσιμος        1    0.4          
    8    Παπασημάκης Ιωάννης        1    0.4          
    9    Βαγάκης Παναγιώτης        0    0          
Υπολογισμός μορίων  των υποψηφίων                          
    α/α    Ονοματεπώνυμο        Μόρια              
    1    Φαλούκας Αθανάσιος        6.12              
    2    Μόρμορης Εμμανουήλ        2.75              
    3    Ψαχούλας Ιωάννης        0              
    4    Φλωράκης  Νικόλαος        0              
    5    Βαρελάς Αριστοτέλης        0              
    6    Ρίζος Βασίλειος        0              
    7    Γεωργάτος  Γεράσιμος        0              
    8    Παπασημάκης Ιωάννης        0              
    9    Βαγάκης Παναγιώτης        0
Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Βοιωτίας
ΕΛΑΒΑΝ
Γιαννιός Μιχάλης 40 ψήφους
Tραμπάκουλος Ηλίας 24 ψήφους
Γκάρτζιος Γεώργιος 16 ψήφους
Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Γ΄ Αθήνας 

Στάμος Αδαμ 144
Μανή Παρασκ. 74
Ψαρρά Γεωργία 29 

Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Γ Αθήνας
Εγγεγραμμένοι 266
Ψήφισαν 253
ΕΛΑΒΑΝ
ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ Θ 107
ΠΑΝΤΑΓΙΑΣ Δ. 135
ΒΑΓΑΚΗΣ 1
ΔΕΛΑΠΟΡΤΑΣ 1
Άκυρα 2
Λευκά 7

Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δ΄ Αθήνας

Ιατρίδου 77
Βαρελάς 65
Ράμμος 34
Βαμβακερός 13
Παπασημάκης 8
Ψίνα 5
Ντάνης 4
Διαμαντόπουλος 1
Μαρκάκης 1
Σαρέλλης 1
Σοφρά 1
Κουτσούκος 1
Λευκά 3
Άκυρα 2

Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δ΄Αθήνας
Ψηφισαν 231
λευκα 5
Χατζηδημητρίου : 157
Κέντρος: 58
Γουρναρόπουλος: 5
Παπάζογλου: 4

Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δράμας
Εγγεγραμμένοι: 62
Ψήφισαν:61
Έλαβαν
Κιουλάνης Σπύρος 48  -  77,42%
Αμαραντίδου Σταυρούλα 10 – 16,13%
Καρανάσιου Αγγελική  4 – 6,45

Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Δυτικής Αττικής

Σπύρου Παναγιώτης  89
Γιουβρέκας Αγγελος 14

Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης                
ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ        302              
ΨΗΦΙΣΑΝ        294    ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΤΟΥ 65% ΤΟΥ 302 = 196          
ΕΓΚΥΡΑ        292              
ΑΚΥΡΑ        2              
1    ΑΔΑΜ    ΙΩΑΝΝΗΣ    ΝΙΚΟΛΑΟΣ    35    11,99%    0,00
2    ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ    ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ    ΙΩΑΝΝΗΣ    3    1,03%    0,00
3    ΓΙΑΤΑΓΑΝΤΖΙΔΗΣ    ΙΩΑΝΝΗΣ    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ    3    1,03%    0,00
4    ΚΕΧΑΪΔΟΥ    ΧΡΥΣΟΥΛΑ    ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ    8    2,74%    0,00
5    ΜΑΤΖΙΑΡΗΣ    ΠΑΥΛΟΣ    ΑΓΓΕΛΟΣ    187    64,04%    7,68
6    ΞΥΛΑ    ΕΛΕΝΗ    ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ    7    2,40%    0,00
7    ΣΑΜΑΡΑΣ    ΑΣΤΕΡΙΟΣ    ΜΟΣΧΟΣ    3    1,03%    0,00
8    ΣΤΑΜΠΟΛΙΔΗΣ    ΝΙΚΟΛΑΟΣ    ΕΙΡΗΝΑΡΧΟΣ    32    10,96%    0,00
9    ΤΟΚΜΑΚΙΔΗΣ    ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ    ΗΛΙΑΣ    8    2,74%    0,00
10    ΤΟΛΗΣ    ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ    ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ    2    0,68%    0,00
ΛΕΥΚΑ                4    1,37%    

Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ΔωδεκανήσουΕγγεγραμμένοι 138 Ψήφισαν 125
ΕΛΑΒΑΝ
Ι. Παπαδομαρκάκης 119 ψήφους
Χ. Μιχαλόπουλος 4 ψήφους
Λευκό 1 Άκυρα 1 

Διεύθυνση πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δωδεκανήσου:

Βασιλειάδης: 58
Ράπτης: 58
Ψήφισαν 117 (συμμετοχή 80% περίπου)
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Έβρου
EΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ 84 ΨΗΦΙΣΑΝ 84 ΕΓΚΥΡΑ 84 ΛΕΥΚΑ 2
ΕΛΑΒΑΝ: ΨΗΦΟΙ ΠΟΣΟΣΤΟ ΜΟΡΙΑ
ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΥΔΗΣ Σ. 58 69,05% 8,29
ΛΗΜΝΙΟΣ Ν. 12 14,29% 0
ΣΤΕΡΓΑΤΟΣ Γ. 12 14,29% 0
Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Εύβοιας
ΕΛΑΒΑΝ
Ζημιανίτης Κώστας 91 ψήφους
Γκάρτζιος Γιώργος 35 ψήφους
Λουκοπούλου Ελένη 15  ψήφους
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ευβοίας
Σε σύνολο 122 ψηφισάντων  έλαβαν:
Καραμάνου 43
Τουλούμης 29
Καπενεκάς 17
Κατσάνος 8
Μπαϊρακτάρης 8
Τριανταφύλλου 8
Κυριτσόπουλος 4
Σπανός 2,
Λιάκος 0
Λευκά 2
Άκυρο 1
Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ευρυτανίας
ΕΛΑΒΑΝ
TΣAΠPOYNHΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ 2
TΣAKNIAΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 2
ANTΩNIOY ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 1
ZAΓKAΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ 1
ΠAPOYTΣAΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ 0
Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ηλείας
ΕΛΑΒΑΝ
Ζωή Βουρλούμη 45 ψήφους -45,92% και 5,51 μόρια
Ζέβλας Παναγιώτης 19 ψήφους – 19,39% - 0 μόρια
Μικέλης Δημήτρης  17 ψήφους- 17,35% - 0 μόρια
Ανάστος Αναστόπουλος 9 ψήφους-  9,18%- 0 μόρια
Καραντζάς Αντρέας 6 ψήφους- 6,12% - 0 μόρια
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαιδευσης Ηλείας
ΕΛΑΒΑΝ
Βασίλης Δημητρέλλος 48 ψήφους
Νίκος Αγγελόπουλος 29 ψήφους
Ελένη Σκάζα 15 ψήφους
Σταματία Κοτρέτσου 1 ψήφο
Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ημαθίας
ΕΛΑΒΑΝ
Διονύσης Διαμαντόπουλος 87 ψήφους, 86,14%, 10,34 μόρια
Αντωνία Χαρίση 5 ψήφους, 4,96%
Δημήτρης Καπετανάκης 4 ψήφους, 3,96%
Σάββας Ταϊλαχίδης 3 ψήφους, 2,97%
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ημαθίας
ΕΛΑΒΑΝ
Γιώργος Τσαβδαρίδης 28 ψήφους
Αναστασία Μαυρίδου 23 ψήφους
Αναστασία Καρακώστα 9 ψήφους
Αρχοντία Ανέστη 0 ψήφους
Λευκά 3
Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ηρακλείου
228 ψήφισαν
ΕΛΑΒΑΝ
Απόστολακης 117
Καρατάσος 99
Λευκά 8
Άκυρα 2
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ηρακλείου
Στη διαδικασία συμμετείχαν και ψήφισαν 173 από τους 176 διευθυντές- υποδιευθυντές
ΕΛΑΒΑΝ
Δ.Αγαπάκης 69 ψήφους (40%)
Αλεξάκης 5 ψήφους
Γιγουρτάκης 43 ψήφους
Κλεινάκη 2 ψήφους
Κωνσταντίνου 22 ψήφους
Παρασύρης 4
Παντερής 25 ψήφους
Σπυριδάκης 1
Τσικριτζής 1
Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ιωαννίνων
ΕΛΑΒΑΝ
Γρ. Τζίμας 37 ψήφους
Κολιός Νικόλαος 18
Λεοντίου Κωνσταντίνος 13
Τζαχρήστας Δημήτριος 11
Σιώτος Δημήτριος 0 ψήφους
Βέργος Κωνσταντίνος 0 ψήφους
4 λευκά
2 άκυρα
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ιωαννίνων
ΕΛΑΒΑΝ
Μιχάλης Ράπτης 31 ψήφους,
Λάμπρος Κωνσταντίνου 24 ψήφους
Βαγγέλης Κωσταδήμας 19 ψήφους
Γιώργος Παπαφώτης 8 ψήφους
Βασίλης Κακαϊδής 2 ψήφους
Δημήτρης Τσακτσίρας 1 ψήφο
Γιώργος Πλεύρης με 1 ψήφο
Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Καβάλας
Μπαντίκος 42, 

Κουντουράς 9, 

Κουράκος 21, 

Παπαδόπουλος Λάζαρος 24
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Καβάλας
ΕΓΚΥΡΑ: 78
ΛΕΥΚΑ: 4
ΕΛΑΒΑΝ:
ΒΑΓΕΝΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ 48 (61,54%)
ΤΟΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ 13 (16,67%)
ΚΑΡΑΝΑΣΙΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ 9 (11,54%)
ΚΑΝΤΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 4 (5,13%)
Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Καρδίτσας
ΨΗΦΙΣΑΝ 72
ΕΓΚΥΡΑ 72 100%
ΛΕΥΚΑ 1 1,38%
ΕΛΑΒΑΝ
ΜΗΤΣΙΑΔΗ ΕΥΘΥΜΙΑ του ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ 48 ψήφους 66,67%
ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ 20 ψήφους 27,78%
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΑΚΗΣ ΜΙΧΑΗΛ του ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ 3 ψήφους 4,17%
ΑΡΓΥΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του ΣΩΚΡΑΤΗ 0 ψήφους 0%
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Καρδίτσας
Ψήφισαν 58 εκλογείς
57 έγκυρα
4 λευκά
1 άκυρο
ΕΛΑΒΑΝ
ΠΑΠΑΝΟΥΣΚΑΣ ΜΙΧΑΛΗΣ 24 ψήφοι και ποσοστό 42,11%
ΚΑΡΑΝΙΚΑΣ ΘΩΜΑΣ 21 ψήφοι και ποσοστό 36,84%
ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 8 ψήφοι και ποσοστό 14,04%
ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΜΑΡΙΑΝΑ 0 ψήφοι
ΚΟΠΑΔΗ ΘΑΛΕΙΑ 0 ψήφοι
Διεύθυνση  Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Καστοριάς

ΕΛΑΒΑΝ
Δέλλας Ιωάννης του Αθανασίου: 11 ψήφους
Λυκομήτρου Σόνια του Βασιλείου: 2 ψήφους
Μασλάρης Γεώργιος του Αριστείδη: 18 ψήφους
Μήτσιαλος Βασίλειος του Νικολάου: 2 ψήφους
Μπουτσιάδης Νικόλαος του Ζήση: 0 ψήφους

Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κέρκυρας
ΕΛΑΒΑΝ
Άνθης Χρήστος: 20
Ποζίδης Παναγιώτης: 50
Τζίμας Κωνσταντίνος: 3
Άκυρα: 2
Λευκά: 1

Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κιλκίς
ΕΛΑΒΑΝ
Αρης Παπαδόπουλος 21 ψήφους και 5,04 μόρια,
Χρήστος Σαμαράς 15 ψήφους και 3,6 μόρια,
Φώτης Διαμαντής 8 ψήφους και 0 μόρια,
Μαρία Τσιραμπίδου 6 ψήφους και 0 μόρια και
Χρήστος Σχολίδης 0 ψήφους.
Η κατάταξη των υποψηφίων πλέον διαμορφώνεται ως εξής:
Αρης Παπαδόπουλος 23,04 μόρια
Φώτης Διαμαντής 23
Χρήστος Σχολίδης 21,75
Χρήστος Σαμαράς 19,10
Μαρία Τσιραμπίδου 18

Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης  Κοζάνης
ΕΛΑΒΑΝ
Γκαμπούρας   70
Παπαευαγγέλου 40
2 λευκά
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης  Κοζάνης
ΕΛΑΒΑΝ
Μιχάλης Δούμας 39
Κώστας Πουτακίδης 36
Βασιλική Βόντσα 24
Λευκά 3
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κορινθίας
Εγγεγραμμένοι: 86
Ψήφισαν: 84
Άκυρα: 6
Έγκυρα: 78
Λευκά: 4 (5%) (τα λευκά μετράνε ως έγκυρα)
ΦΕΙΔΑΣ: 50 (64%) --- παίρνει 7,69 μόρια.
ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ: 24 (31%) --- παίρνει 3,69 μόρια
Σύνολο:
ΦΕΙΔΑΣ: 18,5+7,69 = 26,19 μόρια
ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ: 14,63+3,69 = 18,32 μόρια

Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κυκλάδων

εγγεγραμμένοι  93
ψήφισαν          59      61,3%

ΕΛΑΒΑΝ
Μιχαλόπουλος    30        50,75%
Τζημόπουλος       23
Παύλος                5
Ακυρο                  1

Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Λάρισας
ΕΛΑΒΑΝ
Γ. Καψάλης 68,
Κ. Κοντσιώτης 48,
Β. Γιαννόπουλος 10,
Ασ. Κασίδα, 9,
Γ. Ρουπακιάς 6,
Μ. Βασδαβάνος 4,
Γ. Δοδοντσάκης 3
Λευκά 2

Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Λασιθίου
ΕΛΑΒΑΝ
Μπαρμπεράκης 36
Μακράκης 20
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Λασιθίου
ΕΛΑΒΑΝ
Αϊβαλιώτης Βασίλης 30, 66,67%, 8 μόρια
Σπυριδάκης Αντώνης 3, 6,67%

Διεύθυνση  Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας
 Εγγεγραμμένοι  132 ψήφισαν οι 129
Έλαβαν
Γιώργος Πολύζος 35
Θεοδώρα Μητσιάνη 24
Μελπομένη Τσίγκρα 20
Μερόπη Καζανίδου 20
Γιώργος Τέκος 19
Στέφανος Πίος 5
Ιωάννα Λέμα 2. 

Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας

Ψήφισαν 113 

Έλαβαν
Σωκράτης Σαβελίδης 70 ψήφους
 Θωμάς Καρανίκας 16
 Γιώργος Δοδοντσάκης 14
Ιωαν. Οικονομίδης 6 ψήφους
 Παντελής Πολυχρονόπουλος 4 ψήφους

1 άκυρο 2 λευκά. 

Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ξάνθης
ΕΛΑΒΑΝ
Αναστάσιος Μάρκου 17 ψήφους (32,08%) μόρια 25,85
Ευμορφία Στυλιανίδου 14 ψήφους (26,42%) μόρια 22,67
Νικόλαος Θεοδοσιάδης 11 ψήφους (20,75%) μόρια 18,99
Γεώργιος Κουράκος 11 ψήφους (20,75%) μόρια 15,24
Αντώνιος Δαλάκης 0 μόρια 9,75
Σύλβια Κιοσέ 0 μόρια 6,75.

Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά
Εγγεγραμμένοι 287
Εγκυρα 246
Λευκά 8
Ακυρα 4
ΕΛΑΒΑΝ
ΜΟΥΜΟΥΡΗΣ     ΝΙΚΟΛΑΟΣ 129 ψήφους (53,3%)
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ     ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 67 ψήφους (27%)
ΡΑΜΜΟΣ     ΧΡΗΣΤΟΣ  20 ψήφους
ΔΕΛΛΑΠΟΡΤΑΣ     ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 15
ΘΑΝΟΥ     ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ 1
ΣΟΦΡΑ     ΒΑΣΙΛΙΚΗ 1
ΡΑΠΤΗ     ΜΑΡΙΑ 1
Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά
ΝΙΚΑΣ: 143
ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ: 62
ΝΑΝΟΠΟΥΛΟΣ:38
ΛΑΧΑΝΑΣ:13
ΣΤΑΥΡΟΥ:  9
ΜΑΝΔΡΑΓΟΥ: 2
ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ: 0
ΛΕΥΚΑ:6
Ψήφισαν 273  από 285

Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πέλλας

Πρόεδρος με 36 ψήφους επανεξελεγη ο Κωνσταντίνος Κούγκας

 Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Πρέβεζας

Εγγεγραμμένοι: 36 Ψήφισαν:36

Έλαβαν
 Κυραμάρης Θεόδωρος 21
Μότσιος Γεώργιος 8
Τσουμελέκας Δημήτριος 4
Κωστούλας Παναγιώτης 3 

Συγγούνας Γεώργιος 0

Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πρέβεζας

Εγγεγραμμένοι:39 Ψήφισαν:39
Έλαβαν
Μπέλλος Χριστόφορος 19
Καμπουράκης Κωνσταντίνος 12
Τριάντος Νικόλαος 7
Λευκό:1

Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ρεθύμνου
ΕΛΑΒΑΝ
Κοντογιάννης 45
Παπαδομανωλάκης 22
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ρεθύμνου
ΕΛΑΒΑΝ
Ταξάκης Ανδρέας 44, 78,57%, 9,43 μόρια
Μαρκαντές Ιωάννης 11, 19,64%
Μαραγκάκης Μανούσος 0
Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ροδόπης
Ψήφισαν 36 από τους 36 εγγεγραμμένους
ΕΛΑΒΑΝ
Μαρίνος Κωνσταντινίδης 27
Ηλίας Χαντζής 9
Απόστολος Κουρουμιχάκης 0 ψήφους
Ευάγγελος Θεοδώρου 0 ψήφους
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ροδόπης
Ψήφισαν 43 από τους 44 εγγεγραμμένους
ΕΛΑΒΑΝ
Μαίρη Κοσμίδου 30
Σταμάτης Σακελλίων 12
Βάγια Σερέτη 1
Ελένη Τάτσιου 0 ψήφοι
Δημήτρης Δούζης 0 ψήφοι

Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Σερρών
Ψήφισαν 103
Εγκυρα 101
ΕΛΑΒΑΝ
Αναστάσιος Λάσπας  37
Ξ.Παπασταμόπολουλος  26
Δ. Σιαμάγκας  14
Μ. Παπαδανιήλ 10
Αν. Λυμπούδης 7
Δ. Χατζηαγοράκης  7

Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Τρικάλων
Ψήφισαν 84 εκπαιδευτικοί (από τους 85) με δύο άκυρα-λευκά ψηφοδέλτια
ΕΛΑΒΑΝ
Αργύρης Κωνσταντίνος (1),
Γκόλτσος Κωνσταντίνος (0),
Καραγεώργος Χρήστος (2),
Κατσιούλας Αθανάσιος (1),
Μπουλούμπασης Χρήστος (26),
Παπαευθυμίου Νικόλαος (21)
Τεντολούρης Χρήστος (31)
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Τρικάλων
Ψήφισαν 70 εκπαιδευτικοί (από τους 73) με 5 άκυρα-λευκά ψηφοδέλτια
ΕΛΑΒΑΝ
Αποστόλου Μαριάννα (4),
Ζιάκα Βασιλική (14),
Κάκλα Βασιλική (47)
Κοπάδη Θάλεια (0).
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Φλώρινας
ΕΛΑΒΑΝ
Ιωάννου Παύλος 14
Κατσαρός-Τσάφος Ευάγγελος 7
Τζώτσης Ιωάννης 15
Λευκά 1

Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Χαλκιδικής

 Εγγεγραμμένοι 82 Ψήφισαν 81 Έγκυρα 78 Άκυρα 1 Λευκά 2

Έλαβαν: Παπανικολάου Ευτυχία:  59 ψήφους
 Τσάκωνα Μαρία: 10 ψήφους
 Αξαρλή Γλυκερία: 9 ψήφους 

Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Χανίων
ΕΛΑΒΑΝ
Ποντικάκης Ηλίας 61 ψήφους
Μηλιαράκης Εμμανουήλ 40 ψήφους
Χιωτάκης Γιάννης 17 ψήφους
Κωνσταντουλάκης Δημήτρης 3 ψήφους
Μακρατζή Αναστασία 2 ψήφοι
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Χανίων
Για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση 106 διευθυντές και υποδιευθυντές είχαν το δικαίωμα ψήφου. Ψήφισαν 104.
ΕΛΑΒΑΝ
Ζερβάκης Στέλιος 56 ψήφους
Πατσιά Αλεξάνδρα 31 ψήφους
Μαραγκάκης Μανούσος 15 ψήφους
Κλεινάκη Άννα δεν πήρε κανένα ψήφο
Στην ψηφοφορία υπήρξε ένα λευκό και ένα άκυρο, ενώ ο υποψήφιος κ. Γ. Αθανασάκης τελικά αποσύρθηκε.
Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Χίου
ΨΗΦΙΣΑΝ 38 ΑΠΟ ΤΟΥΣ 39
ΒΛΥΣΙΔΟΥ ΕΥΤΥΧΙΑ 24
ΛΕΥΚΑΔΙΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 14

Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
 
Αγαπητοί φίλοι,

Στην συνέχεια σας προωθούμε λίγες διευκρινήσεις ακόμα σχετικά με το νέο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών που θα ξεκινήσει τον επόμενο Φεβρουάριο στο Παν/μιο Αιγαίου.

Τίτλος:         Εφαρμοσμένες Αρχαιολογικές Επιστήμες

Γνωστικό αντικείμενο:
Ανθρωπιστικές Επιστήμες
Γεωπονικές Επιστήμες
Θετικές Επιστήμες
Τεχνολογικές Επιστήμες
Φιλολογικές Επιστήμες
Φορέας ΠΜΣ: Tμήμα Μεσογειακών Σπουδών

Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Δίδακτρα:
Με δίδακτρα (Για διευκρινίσεις δείτε ΕΔΩ)

Περίοδος αιτήσεων:
21/01/2016 - 02/02/2016

Προθεσμία:
02/02/2016

Πληροφορίες:
Το Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών της Σχολής Ανθρωπιστικών Σπουδώντου Πανεπιστημίου Αιγαίου οργανώνει και λειτουργεί Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (Π.Μ.Σ.) με τίτλο "Εφαρμοσμένες Αρχαιολογικές Επιστήμες"

Για περισσότερες πληροφορίες:
- τηλέφωνο: 22410 - 99317/6932275757
- e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε./">Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε./ Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
- Στον παρακάτω σύνδεσμο
Διαβάστε περισσότερα: Εφαρμοσμένες Αρχαιολογικές Επιστήμες. - www.metaptixiako.gr

_______________________________________________________
Ioannis Liritzis Ph.D (Edin.)
Professor of Archaeometry
Membre Correspondant de l'Academie des Sciences, Arts & Belles Lettres, Dijon, France
Member, European Academy of Sciences & Arts, Salzburg
Ηonorary Professor, Samara State Academy of Culture & Arts, Russia
PORTAL: www.liritzis.gr
 https://aegean.academia.edu//IOANNISLIRITZIS

University of the Aegean
Laboratory of Archaeometry (Director & Founder)
Dept. of Mediterranean Studies
1 Demokratias Str.
Rhodes 85100 Greece
Tel.: +3022410-99385-6, Fax.: +3022410-99320
URL: www.rhodes.aegean.gr/tms

Editor-in-Chief:
Mediterranean Archaeology & Archaeometry (www.maajournal.com)
Asian Culture & History (http://www.ccsenet.org/journal/index.php/ach)

MEMBER OF EDITORIAL BOARDS
Journal of Coastal Research - Archaeosciences (Revue d’Archeometrie) -
Heritage & Society – Geochronometria -Journal of Cultural Heritage -
International Journal of Imaging & Robotics- Review in European Studies -
Atmospheric & Climate Sciences - Research Journal of Applied Sciences, 
Arqueologia Iberoamericana
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
 
Αρμόδιο να σας απαντήσει είναι το συνερωτώμενο υπουργείο Παιδείας”, απάντησε στη Βουλή, ο Αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Γ. Χουλιαράκης, ύστερα από ερώτηση Βουλευτών, σχετικά με τους εκπαιδευτικούς που απασχολήθηκαν ως σχεδιαστές / αξιολογητές στο θεσμό της Πρόσθετης Διδακτικής
Στήριξης κατά τα σχολικά έτη 2008/2009 και 2009/2010 και παραμένουν απλήρωτοι.

Από το υπουργείο Παιδείας, παρότι η ερώτηση κατατέθηκε στις 23 Δεκεμβρίου , δεν απαντήθηκε ακόμη. 
 
Δείτε την ερώτηση εδώ
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016 02:09

Ξέρετε ποιά ήταν η Ψωροκώσταινα;

 
σωατη ψωροκωσταιναΙούνιος του 1821. Το Αϊβαλί καίγεται.  Η πλούσια Πανώρια Χατζηκώστα, σύζυγος του μεγαλέμπορα Κώστα Αϊβαλιώτη, βλέπει την άνετη ζωή της στο Αϊβαλί να αλλάζει ριζικά. Οι Τούρκοι, ως αντίποινα για την Επανάσταση που ξέσπασε στην Πελοπόννησο, έκαψαν το Αϊβαλί και σκότωσαν τους κατοίκους του. Η Πανώρια είδε να σφάζονται μπροστά στα μάτια της τα τέσσερα παιδιά της και ο άντρας της. Τρελαμένη από τη θλίψη και την απόγνωση σώζεται από τον καλόγερο και δάσκαλο Βενιαμίν Λέσβιο που την παίρνει μαζί του ως υπηρέτρια. Αρχικά πηγαίνουν στα Ψαρά ( από όπου πήρε και το προσωνύμιο Ψωροκώσταινα) κι από κει στην   Υδρα.
Αγώνας  για ζωή στο Ναύπλιο 
Επόμενος σταθμός το Ναύπλιο. Εκεί  ζει πάμφτωχη κι ολομόναχη.   Στο Ναύπλιο ξεκινάει ένας σκληρός αγώνας  επιβίωσης . Για να βγάλει το ψωμί της αναγκάζεται να κάνει την αχθοφόρο και την πλύστρα. Παρόλα αυτά, παίρνει υπό την
προστασία της ορφανά παιδιά αγωνιστών,  που έχουν σκορπίσει στην απελευθερωμένη πρωτεύουσα του νεοσύστατου κράτους  και τα φιλοξενεί στη καλύβα της. Για να τα θρέψει  γυρνά από σπίτι σε σπίτι και ζητιανεύει. Τα χαμίνια της παραλίας την παίρνουν στο κατόπι και την φωνάζουν Ψωροκώσταινα.
gallery_main_Psarokostaina670N1
 Ερανος για τους πολιορκημένους του Μεσολογγίου
Το 1826, ενώ μαίνονταν η πολιορκία του Μεσολογγίου από τον Ιμπραήμ, διενεργήθηκε έρανος στην κεντρική πλατεία της πόλης, για την ενίσχυση των αποκλεισμένων μαχητών. Οι υπεύθυνοι μάταια ζητούσαν από τον πολύπαθο λαό να βάλει το χέρι στην τσέπη. Η Πανώρια ή Ψωροκώσταινα όπως τη χλεύαζαν οι μάγκες του Αναπλιού, η φτωχότερη όλων, η χήρα Χατζηκώσταινα, βγάζει το ασημένιο δαχτυλίδι που φορούσε στο δάχτυλό της και μαζί με ένα γρόσι που είχε στην τσέπη της, τα ακουμπά στο τραπέζι της ερανικής επιτροπής. «Δεν έχω τίποτα άλλο από αυτό το ασημένιο δαχτυλίδι κι αυτό το γρόσι. Αυτά τα τιποτένια προσφέρω στο μαρτυρικό Μεσολόγγι».
 
cebdceb1cf85cf80cebbceb9cebf-cf80ceb1cebbceb9ceb1-2
Ολοι από την Ψωροκώσταινα ζητούν να ζήσουν…   
Η απρόσμενη αυτή χειρονομία έκανε κάποιον από το πλήθος να αναφωνήσει: «Για δείτε, η πλύστρα η Ψωροκώσταινα πρώτη πρόσφερε τον οβολό της» κι αμέσως ξύπνησε το ελληνικό φιλότιμο. Ένας, ένας όλοι άρχισαν να αποθέτουν στο τραπέζι του εράνου λίρες, γρόσια και ασημικά, ό,τι είχε ο καθένας από το υστέρημά του. Με την ίδρυση του ελληνικού κράτους, σε μια συνεδρίαση της Συνέλευσης, κάποιος παρομοίασε το Ελληνικό Δημόσιο με την Ψωροκώσταινα. Ο συσχετισμός αυτός έμεινε… Αργότερα, επί της βασιλείας του Όθωνα, οι αγωνιστές συνήθιζαν να αποκαλούν ειρωνικά την βαυαρική αντιβασιλεία «Ψωροκώσταινα» και αυτή γεμάτη περιφρόνηση ανταπαντούσε, σε όσους ζητούσαν τη βοήθεια του κράτους για να συντηρηθούν, «όλοι από την Ψωροκώσταινα ζητούν να ζήσουν». …..
Από το βιβλίο της Κατερίνας Παπαδριανού ” Ψωροκώσταινα”
(  Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού)
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
Ο ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ή αλλιώς Η ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑ ΕΞΙΣΤΟΡΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΟΙΝΙΚΑ
Ίσως σε κάποιους φάνηκαν απόλυτα ή υπερβολικά όσα λέγαμε στο προηγούμενο για το πώς οι 36 της Επιτροπής (που διεξάγουν το 1/3 του εθνικού διαλόγου για την παιδεία), θα εκτελέσουν ένα προαποφασισμένο σχέδιο ορισμένων σημείων, αφήνοντας στην ελεύθερη βούληση οποιοδήποτε άλλο περιφερειακό θέμα, έτσι ώστε να υποστηριχθεί η έννοια “διάλογος”. Ήρθε η στιγμή της εξήγησης. Είναι εκτεταμένη, αλλά πιστεύουμε ότι είναι αναγκαία.
Οι 36 αποτελούν το “Εκτελεστικό” του διαλόγου, ενώ το “Βουλευτικό” τυπικά αποτελείται από το ΕΣΥΠ, την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής και την κοινωνία, ουσιαστικά από την τελευταία. Το “ένα και μόνον προαπαιτούμενο” που έθεσε ο υπουργός (την ικανοποίηση της δημοκρατικής αξίωσης για ισότητα
μέσω και του σχολείου) δείχνει καθαρά ότι βρισκόμαστε σε μια “Επίδαυρο” της νομοθεσίας για την παιδεία. Όπως το 1822, υπό το βάρος της “αποτυχίας” του Υψηλάντη στην Μολδοβλαχία οι πρόσκαιρες πολιτικές ισορροπίες επιχειρούν να εμφανίσουν ως βούληση της Επανάστασης το κεντρικό Σύνταγμα (του Γκαλίνα, του Νέγρη και του Μαυροκορδάτου), ώστε να δηλωθεί στη συνέχεια ότι ο πολιτισμικός στόχος της Επανάστασης ήταν ό,τι υπήρχε μέσα σ’ αυτό, έτσι και σήμερα, η κυβέρνηση χρησιμοποιεί πολλαπλά σώματα διαλόγου, ενώ δηλώνει ότι συζητούνται μόνον όσα δεν αφορούν στην ισότητα· ο κορμός έχει τεθεί από την Ε.Ε., τον Ο.Ο.Σ.Α. και τις διεθνείς τάσεις. Και τι το κακό σ’ αυτό; Το πρώτο είναι ότι παρακάμπτεται η συνταγματική νομιμότητα. Χωρίς να λέγεται ξεκάθαρα, επί πολλά χρόνια, ο ευρωπαϊκός νόμος υπερέχει σε καίρια θέματα του εθνικού συντάγματος. Το δεύτερο έχει να κάνει με την ουσία, που λέει ότι ο ευρωπαϊκός νόμος παραδοσιακά υπερτερεί του εθνικού. Η αποδοχή αυτού του επιχειρήματος βασίζεται στην ψυχολογία. Η “ισότητα” είναι μια παραπλανητική λέξη-κλειδί που κρύβει πίσω της την “πολυπολιτισμικότητα” και δεν περιέχει τίποτε θετικό για τον Έλληνα. Είναι σα να λες ότι αναζητάς μια “δίκαιη και βιώσιμη” λύση για το κυπριακό μέσα από τον ΟΗΕ, ενώ είναι αυτός, το ΝΑΤΟ και τα άλλα διεθνή φόρουμ που από το 1974 παίρνουν καθαρά το μέρος της Τουρκίας, για να μην πούμε ότι εξ’ αρχής αποτελούσαν το μέσο επιβολής μιας προειλημμένης απόφασης. Ως συμπλήρωμα, η πλήρης νομιμοποίηση της προειλημμένης απόφασης περνάει από τον αυτοχειριασμό· την δημοκρατική επικύρωση του κυπριακού παράγοντα που στο μεταξύ έγινε ελληνοκυπριακός. Τι δηλώνει συνεχώς η Ευρώπη ότι θέλει; Δημοκρατία. Τι πραγματικά θέλει η Ευρώπη σε σχέση με την Ελλάδα; Την αφομοίωση του πολιτισμού της. Πώς ωθεί την Ελλάδα να αποδεχτεί δημοκρατικά αυτή την αφομοίωση; Επηρεάζοντας την δημοκρατική επιλογή των προσώπων, κυρίως όμως, παρουσιάζοντας το παρελθόν διαφορετικό από ό,τι είναι. Τον λόγο έχει τώρα ο Αντώνης Λιάκος. Παρουσιάζει τον δρόμο που οδηγεί σ’ αυτήν την ευρωπαϊκή βούληση, όχι μόνο ως ελληνική άποψη, αλλά και ως προϊόν επιστημονικής έρευνας.
ΤΙ ΤΑΧΑ ΝΑ ‘ΝΑΙ Η ΕΥΡΩΠΗ; ΑΣ ΜΑΣ ΤΟ ΠΕΙ ΤΟ Π.Ι.
liakos_western-civilization-and-its-rootsΤις παραμονές της ένταξης της Ελλάδας στο ευρώ εκδίδεται ένα σχολικό βιβλίο για την Α΄ Λυκείου που επιχειρεί να δώσει απάντηση στο ερώτημα: “τι είναι Ευρώπη;”. Το βιβλίο έχει τίτλο “Ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός και οι ρίζες του”. Το κείμενο αποτελείται από 181 σελίδες και ήδη στην 4η σελίδα του ο βασικός συγγραφέας Α. Λιάκος χειραγωγεί στο έπακρο την μαθητική σκέψη, έχοντας καταλήξει στο πρώτο (εξαιρετικά καίριο) συμπέρασμα:
“Η διάκριση της Ευρώπης ως γης των ελεύθερων ανθρώπων από την Ασία ως χώρα του δεσποτισμού θα γίνει ένα στερεότυπο, το οποίο θα αναβιώσει στα νεότερα χρόνια. Θα χρησιμοποιηθεί από τον Μακιαβέλλι, το Μοντεσκιέ κ.α. Οι νεότεροι Ευρωπαίοι θα ανακαλύψουν στην αρχαία Ελλάδα τα στοιχεία εκείνα με τα οποία θα δημιουργήσουν μια ιδανική εικόνα προς την οποία θα προσπαθήσουν να μοιάσουν” (σ.10-11).
Αυτά τα λέει, μετά από μια ελάχιστη αναφορά στον Ισοκράτη και τον Αριστοτέλη. Η Ελλάδα ταυτίζεται με την Ευρώπη και διαχωρίζεται από την Ασία (σωστά), αλλά ούτε Περσικοί πόλεμοι εξηγούνται, ούτε Αλέξανδρος υπάρχει. Η παράλειψη του “γιατί ο Αλέξανδρος” και “γιατί ο Δημοσθένης και οι Θηβαίοι” προφανέστατα τερματίζουν σιωπηρά τον ελληνικό πολιτισμό στο 338 π.Χ. Ως κλασικός φιλέλληνας, ο Α. Λιάκος συνεχίζει να εκθειάζει τους μορφωμένους Ευρωπαίους του 16ου-18ου αιώνα δείχνοντας ήδη ότι δεν θα τον απασχολήσει καθόλου ο ελληνικός πολιτισμός τον οποίον πολεμούν και απορρίπτουν οι Ευρωπαίοι. Και ο πολιτισμός αυτός δεν αφορά μόνον στους 15 αιώνες του χριστιανισμού, αλλά και στο “μακεδονικό” που δημιουργεί την πρώτη οικουμενικότητα του ελληνισμού.
Όντως, ο Αλέξανδρος μένει όχι μόνον ανεξήγητος, αλλά ανύπαρκτος για το αντιθετικό σχήμα “Ελλάδα-Ασία”. Γιατί άραγε, όταν αυτός εξουδετερώνει τον κίνδυνο της Ευρώπης που λέγεται «Περσική αυτοκρατορία» και όταν αυτός διαδίδει τον ευρωπαϊκό (ελληνικό) πολιτισμό στην Ασία; Βιαστικά περνάει ο Α. Λιάκος στην “Ρωμαϊκή Οικουμένη” για την οποία τονίζει: “Η πολιτική ιδιότητα αποτελούσε το μόνο κοινό χαρακτηριστικό που συνέδεε τους κατοίκους της Ευρώπης…”. Σπεύδει μάλιστα να σχολιάσει: “Η Ρώμη άφησε μια μεγάλη κληρονομιά, που τη μοιράστηκε στη συνέχεια η ανατολική και η δυτική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία”. Ήδη στη σελίδα 12 (6η από τις 181 σελίδες) ο μαθητής οφείλει να κατανοήσει ότι “Ρώμη” είναι μόνον το κράτος της ιστορικής (πρώτης) Ρώμης το οποίο έχει ένα θετικό στοιχείο. Αλλά κι αυτή η ανακριβέστατη πληροφορία είναι λίγη, μπροστά σ’ αυτό που ακολουθεί. Ο Α. Λιάκος αναφέρει ότι η “μεγάλη κληρονομιά” της πολιτικής οργάνωσης έγινε “έμμονη ιδέα” σ’ όλους τους κυρίαρχους ως τις αρχές του 20ου αιώνα. Αναφέρονται ο Ναπολέων, οι Τσάροι, οι Κάιζερ, ο Καρλομάγνος, ενώ η αρχή αποδίδεται στους Πάπες της Ρώμης και στους Αυτοκράτορες της Νέας Ρώμης, Κωνσταντινούπολης. Το πρώτο συμπέρασμα είναι ότι οι μόνοι που στερούνται “εμμονών” είναι οι πρωταγωνιστές των παγκόσμιων πολέμων και οι ιδρυτές της Ε.Ε.. Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι αν “Πάπες” και Αυτοκράτορες συγκρούονταν για ένα θέμα από διαμετρικά αντίθετες θέσεις, το ίδιο θα έπρεπε να γίνεται και μεταξύ Τσάρων και Βοναπάρτη (Α΄ παγκόσμιος πόλεμος;). Το τρίτο συμπέρασμα είναι ότι ο κ. Λιάκος σε ζητήματα όπως αυτό χρησιμοποιεί τις γυμνασιακές του γνώσεις. Εξακολουθεί να πιστεύει ότι η διαμάχη Ανατολής-Δύσης διεξαγόταν μεταξύ επισκόπων της Δύσης και Αυτοκρατόρων της Ανατολής και επειδή κάτι τέτοιο είναι πολύ χοντρό, ακόμη και ως καλοστημένο επιστημονικό ψέμα, σταματάει την εξέλιξη της Ρώμης, παρεμβάλλοντας ένα κεφάλαιο για τον Ερατοσθένη και τον Στράβωνα.
Όταν αναγκαστεί να μιλήσει για την “χριστιανική Ευρώπη” αυτό θα γίνει υπό τον τίτλο “Η Ευρώπη στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες” και μέσα από τον Εβραίο ιστορικό Φλάβιο Ιώσηπο και τον επίσκοπο της Αλγερίας Αυγουστίνο. Δεν υπάρχουν διωγμοί και μαρτύρια των Χριστιανών, ούτε περιγραφή της αποδοχής που έχει η διδασκαλία των Αποστόλων. Δεν υπάρχει το καίριο ιστορικό γεγονός του 70 (αν και στην εξέλιξη του βιβλίου οι Εβραίοι θα αναφερθούν πολλές φορές ως διωκόμενοι). Δεν υπάρχει ούτε διάταγμα Μεδιολάνων, ούτε Κωνσταντίνος Α΄, ούτε οικουμενικές Σύνοδοι, ούτε Ωριγένης και Άρειος, ούτε Μέγας Βασίλειος και Ιωάννης Χρυσόστομος. Δεν υπάρχει Αλάριχος, ούτε Οδόακρος. Δεν υπάρχει Καινή Διαθήκη, μόνον Παλαιά, αλλά κι αυτή στριμωγμένη, για να μην πούμε πρεσαρισμένη. Δεν υπάρχει σχέση Ελληνισμού-Χριστιανισμού ακόμα και στο πλέον οφθαλμοφανές. Γιατί η ελληνική χριστιανοσύνη απεικονίζει τον Χριστό, την Παναγία, τους Αγίους; Υπάρχει η φράση “Μετά την κατάκτηση της Ρώμης από τους Γότθους πολλοί κατηγορούσαν τους χριστιανούς ως υπαίτιους της παρακμής και της απώλειας του Ρωμαϊκού μεγαλείου”, αλλά δεν εξηγείται το πώς κατορθώνει η Ανατολή να αυξάνει το Ρωμαϊκό μεγαλείο και να αντιστέκεται στις τευτονικές ορδές, ούτε εξηγείται ότι οι Γότθοι κατακτητές της πρώτης Ρώμης είναι “χριστιανοί(αρειανιστές). Πολύ δε περισσότερο, δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά στις χριστιανικές κοινότητες που αναπτύσσονται προ και μετά της ίδρυσης της Νέας Ρώμης. Αντίθετα, ο όρος “Εκκλησία” δηλώνει την σύγχρονη πρόσληψη του ιερατείου (σ. 17) και όχι την “Εκκλησία του Δήμου”. Στην ίδια σελίδα αξιωματικά πρωτοδιατυπώνεται και το χριστιανικό σκότος που έσβησε τα φώτα της αρχαιότητας. Δίπλα στην φράση αυτή ο Α. Λιάκος αναγκαστικά ξεροβήχει για μια Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης που δέχεται επιδρομές μόνον από ανατολή και βορρά και δεν αναφέρεται ως Ρωμαϊκή.
Κάθε φορά που η επιστήμη του Α. Λιάκου φαίνεται να έχει εξαντλήσει την επιλεκτικότητα και την μονομέρεια, ένα επόμενο στάδιο έρχεται να διαψεύσει την προσδοκία για λίγες σταγόνες ορθού λόγου. Το παραταξιακής έμπνευσης και υστερόπρωτο σχήμα του “Μεσαίωνα” που έχει ήδη πονηρά εμφανιστεί, γίνεται τίτλος κεφαλαίου. “Η Ευρώπη του Μεσαίωνα”. “Μεσαίωνα”, δηλαδή “ενδιάμεση περίοδο” ονόμασε εκ των υστέρων η Δύση την χριστιανική της περίοδο, θέλοντας να δηλώσει ότι ο αποχριστιανισμός κοινωνίας και κράτους που συστηματικά προωθείται από τον 15ο αιώνα συνιστά μια αναβάθμιση του ανθρώπου. Αν αυτή η ανάγνωση, υπό προϋποθέσεις και μόνο, αφορά στην Δύση, υπό ποια λογική μπορεί να αφορά και στην Ανατολή; Ένα καίριο, θετικό σημείο του βιβλίου πάει τελείως χαμένο. Ποιο; Στο τέλος του προηγούμενου κεφαλαίου διαπιστώθηκε ότι η Δύση σχηματίζεται ως αντίπαλο σχήμα της Ανατολής, όπου η τελευταία ταυτίζεται με τον ελληνικό πολιτισμό (πολλοί σήμερα θεωρούν ότι ο ελληνικός πολιτισμός κείται μεταξύ Δύσης και Ανατολής). Όμως ο δοτός όρος “Βυζάντιο” υιοθετείται χωρίς εξήγηση από τον Α. Λιάκο και έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η Ανατολή δεν έχει ακριβή ταυτότητα, όπως δηλαδή επιθυμεί η Δύση τουλάχιστον από την εποχή του Καρλομάγνου. Έτσι παραμένουμε Γραικοί για το εξωτερικό, ενώ στο εσωτερικό ονομαζόμαστε Έλληνες. Στο 2ο κεφάλαιο η Δύση παρουσιάζεται πρώτη και σωστά ταυτίζεται με την “Φραγκιά”, χωρίς αυτό να λέγεται καθαρά. Αντίθετα, αποσιωπάται το στάδιο που έφερε τους Φράγκους στον Καρλομάγνο και αυτό είναι η “βάπτιση του Κλόβις”. Ο συγγραφέας παίρνει θέση μόνο σε ό,τι εξυπηρετεί την ιδεολογία του. Ο Πάπας εμφανίζεται αυτόνομος από τους Φράγκους. Δηλαδή, σε κανένα σημείο δεν διαπιστώνεται ταύτιση των επισκόπων της Ρώμης με την Κωνσταντινούπολη. Σιωπηρά αναδεικνύεται και αναχρονιστικά υπονοείται μια σταθερά εχθρική προς το Πατριαρχείο παποσύνη. Σε κανένα σημείο δεν διαπιστώνεται προσπάθεια της Δύσης να ανατρέψει τον χριστιανικό χαρακτήρα της Νέας Ρώμης, με την υιοθέτηση νέας στάσης μετά τον Αρειανισμό: τον Χριστιανισμό! Ένα “Χριστιανισμό” που μέσα σε 3 αιώνες καταλήγει σε έναν αποσιωπημένο filioque Καρλομαγνοχριστιανισμό. Αυτός είναι που κατηγορεί τους Ρωμαίους της Κωνσταντινούπολης ως αιρετικούς χριστιανούς, άρα είναι αυτός ο λόγος που δίνει το δικαίωμα στους Φράγκους να ονομάζουν τους Χριστιανούς (στους οποίους πριν 3 αιώνες προσχώρησαν) “Γραικούς” δηλαδή “μη Ρωμαίους”. Το κομβικό σημείο το οποίο εξηγεί πώς ο Έλληνας δέχεται από το 1833 να ετεροκαθορίζεται ως Greek, Grec, Grieche και ως τέτοιος να εντάσσεται στην Ευρώπη, θεωρείται ανούσιο και δεν περιλαμβάνεται στο ερώτημα “τι είναι Ευρώπη;”. Αντίστοιχα παραμερίζεται το γιατί ο Έλληνας μόνον μετονομάζει τον Φράγκο ως Γάλλο. Η Νέα Ρώμη, όχι μόνον κατηγορείται στο βιβλίο με πλάγιο τρόπο (“λέγεται, παρουσιάζεται, θεωρείται…”) αλλά τίθεται και εκτός Ευρώπης. Ο Α. Λιάκος τοποθετεί το Σχίσμα δυόμιση αιώνες αργότερα (1054), κι αυτό το κάνει στο υποκεφάλαιο της Ανατολής, όπου μιλάει ελάχιστα γι’ αυτήν και όχι απ’ ευθείας. Κυρίως την παρουσιάζει μέσα από τα μάτια της Δύσης, δίνοντας την εντύπωση ότι η Ανατολή μπορεί, πρέπει ή οφείλει να ενταχθεί στην Δύση. Στις σελίδες 28-29 υπάρχουν δυο αναφορές στη σχέση (δυτικής) Ευρώπης-Χριστιανισμού. Κάθε μια κλείνει ένα υποκεφάλαιο. Η πρώτη λέει ότι ο πρώτος όρος παρέμενε υποδεέστερος του δεύτερου, ενώ η επόμενη τονίζει την τάση απεξάρτησης των δυο όρων. Μια τρίτη αναφορά στο ίδιο θέμα (συνοδευμένη από μια ασαφή πληροφορία στην υπέρ Ανατολής Σταυροφορία του Πάπα Πίου ΙΙ μετά το 1453) καταλήγει στον εξής σχολιασμό:
Οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται συχνά την πραγματικότητα όχι όπως είναι, αλλά όπως νομίζουν ή φαντάζονται με την περιορισμένη εμπειρία τους πως είναι. Στη συνέχεια, αυτή η κατά φαντασία πραγματικότητα γίνεται τόσο ισχυρή, ώστε οι άνθρωποι δρουν με βάση αυτή. Έτσι συμβαίνει και με την ταύτιση της Ευρώπης και δυτικής Χριστιανοσύνης.
Η αρχική παρατήρηση αληθεύει και μάλλον δεν αναφέρεται στη σχέση ανθρώπινων αισθήσεων και πραγματικότητας αλλά στην σκόπιμη παραπληροφόρηση. Όσο για το υπόλοιπο: πέρα από όσα αρνείται να διαπιστώσει ο συγγραφέας για τον δυτικό χριστιανισμό και τη σχέση του με τους Φράγκους, είναι και όσα αδυνατεί, λόγω προσωπικής του εμπειρίας και προκατάληψης. Δεν υπάρχουν Ρωμαίοι της Δύσης που αντιπαλεύουν την Χριστιανική Ρώμη (με κέντρο την Κωνσταντινούπολη). Υπάρχει μόνον μια Φραγκική ελίτ που ελέγχει τη Δύση και διεκδικεί τον τίτλο της Ρώμης προσχηματικά υπέρ του αληθούς χριστιανισμού, ουσιαστικά εναντίον του. Μη παραδεχόμενος αυτή την πραγματικότητα ο Α. Λιάκος, χωρίς να το καταλάβει, περιγράφει στο χωρίο που παραθέσαμε την δική του φαντασιακή θέση και το τι θα υποστούν οι μαθητές που θα πιστέψουν στο βιβλίο του.
ΤΟ “ΜΕΤΑ TO 1453” (ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟ)
Στη σελίδα 45 ο Α. Λιάκος διαπιστώνει σύνδεση των θρησκευτικών Μεταρρυθμίσεων με τα αναδυόμενα εθνικά κινήματα. Τι είδους σύνδεση είναι αυτή; Δεν θεωρεί ότι το εθνικό κίνημα έρχεται να επιβάλλει την θέλησή του με κύριο όχημα την εκάστοτε εθνική χριστιανική Εκκλησία, αντίθετα εννοεί ότι είναι η Μεταρρύθμιση εκείνη που προώθησε τα εθνικά κινήματα. Θεωρεί δηλαδή ο κ. Λιάκος ότι η Μεταρρύθμιση είναι αυτοφυής, λογική εξέλιξη της φύσης και έχει συνέπειες, όχι αίτια. Είναι μια βολική εξήγηση των εθνικών κινημάτων που μέσω της αντιστροφής αποκρύπτει την ανθρώπινη βούληση. Πολύ δε περισσότερο, δεν απορεί ο συγγραφέας πώς η ενιαία, χριστιανική Δύση, διαχρονική αντίπαλος της χριστιανικής Ανατολής κατακερματίζεται αμέσως μετά την πτώση της δεύτερης. Δηλώνει βέβαιος ότι “η κατάρρευση της κοινής πολιτισμικής ευρωπαϊκής ταυτότητας, συνοδεύτηκε από τη διάσπαση της δυτικής Χριστιανοσύνης” (!). Δηλαδή αφήνει ασχολίαστο και το ότι μπορούν να υπάρχουν πολλοί χριστιανισμοί, οι οποίοι να είναι αντίπαλοι μεταξύ τους.
Η παρεμβολή της τέχνης ενισχύει την παραπληροφόρηση του μαθητή και το υποβολιμαίο στοιχείο. Ο Μεσαίωνας τώρα γίνεται “χριστιανικός” και η προσωπική τέχνη φαίνεται εξαρτημένη μεν από την εξουσία, αλλά μια εξουσία χωρίς ταυτότητα. Όπως και πριν, το υποκείμενο εξαφανίζεται, επειδή η δράση του θεωρείται αυτοφυής ενέργεια. Το κείμενο αφορά αποκλειστικά στην Δύση και εδώ φαίνεται καθαρά ότι το πλαστό παρελθόν δεν αποτελεί “προνόμιο” της Ανατολής. Ο δυτικός είναι εξίσου παραπληροφορημένος. Το τμήμα που αφορά στη μουσική αγγίζει τα όρια του τραγικού. Το “Γρηγοριανό μέλος” συσχετίζεται με τον Πάπα Γρηγόριο του 6ου αιώνα, ενώ δημιουργήθηκε μετά τον Καρλομάγνο και αποδόθηκε σε παλιότερη εποχή για να δοθεί η έννοια της ιστορικής συνέχειας σε μια διαφοροποίηση που είχε στόχο και φορείς. Για άλλη μια φορά η Φραγκική ηγεσία κρύβει την δράση της και μεταθέτει το υποκείμενο αυτής στην ιστορική Ρώμη, σε περίοδο δηλαδή που δεν επηρέαζε την εκλογή των επισκόπων. Η πολυμελωδικότητα (πρώτη δυτική πολυφωνία) δεν εξηγείται σε συνάρτηση με την διαστηματική του ύψους στη μουσική της Δύσης έναντι της Ανατολής, ούτε σε σχέση με τις εξελίξεις στην Εκκλησία και στα μοναστήρια στην μετά Καρλομάγνο εποχή. Δεν εξηγείται δηλαδή πώς το μετά τον Κλόβις χριστιανικό Φραγκικό βασίλειο, όχι μόνο δεν υιοθετεί το τονικό σύστημα της αρχαιότητας που περνάει στο χριστιανικό μέλος της Ανατολής, αλλά αντίθετα, ονομάζει με το αρχαιοελληνικό τυπικό (δωρικός, λυδικός..) τις κλίμακές της, που καμία σχέση δεν έχουν με τις αντίστοιχες της Ανατολής. Υπό ενιαία ομπρέλα, μεταξύ 6ου και 9ου αιώνα Δύση και Ανατολή συνεχίζουν τον σημαντικότερο από τους παλιότερους πολιτισμούς. Γιατί δεν ταυτίζονται;
Ερχόμαστε στο κεντρικό κεφάλαιο του βιβλίου. “Η κριτική του Ορθού Λόγου”. Μπορεί κάποιοι να θεωρούν ανούσια την εξέτασή του. Μετά από αυτό που προηγήθηκε, είναι επόμενο το τι ακολουθεί. Είναι όμως ενδιαφέρον να δούμε πώς ο υποστηρικτής αυτής της ιστορίας συσχετίζει ό,τι εκείνος θεωρεί πρόοδο με την “ορθολογική” παρατήρηση “καμιά λογική δεν οδηγεί στον Θεό”. Οι όροι “διαφωτισμός” ή “εποχή των Φώτων” αναφέρονται ως πρώτες λέξεις του κεφαλαίου. Όμως, δεν ορίζονται. Ο κεντρικός συγγραφέας προτιμά να τις τοποθετήσει δίπλα σε απαρίθμηση κοινωνικών-οικονομικών χαρακτηριστικών. Εννοείται πως όλα αυτά αφορούν και εκπορεύονται από την Δύση. Και ενώ ο διαφωτισμός της Δύσης αρχικά ταυτίζεται με τα μαχαιροπήρουνα, τα αγγλικά υφάσματα και την ολλανδική σοκολάτα, ξαφνικά εμφανίζονται ο Βολταίρος και ο Ντιντερό να τον διδάσκουν (ποιον;) στα αντίστοιχα σαλόνια της αριστοκρατίας. Πλήρως απογοητευτική η πρώτη εικόνα, όμως ο συγγραφέας που δεν έχει ορίσει το “Φως” έχει τον σκοπό του. Αφού (παιδαγωγικότατα) παρουσιάσει τον διαφωτισμό πρώτα ως ευμάρεια, σπεύδει να τον ελέγξει για πλημμελή εκτέλεση του ηθικού καθήκοντος: Εξακολουθεί τις διακρίσεις των δυο φύλων. Δεν απευθύνεται στα λαϊκά στρώματα. Συγκροτεί κλειστές-μυστικές εταιρείες που προωθούν τις ιδέες του. Τι είναι λοιπόν ο διαφωτισμός εκτός από υλισμός; (υφάσματα, μαχαιροπήρουνα, σοκολάτα). Στο δεύτερο υποκεφάλαιο εξετάζεται η σχέση διαφωτισμού – θρησκείας. Ακολουθείται η ίδια τακτική με το πρώτο μέρος. Αν και διαπιστώνεται η επιφύλαξη και η άρνηση του Θεού, οι σκόρπιες προτάσεις που αφορούν στα διαφορετικά πρόσωπα, αφήνουν την εντύπωση ότι η άρνηση αυτή είναι συνοδευτικό σημείο του (κατά Δύση) διαφωτισμού και όχι το κύριο συστατικό του. Επί πλέον, αφήνεται να εννοηθεί ότι συνιστά πρόοδο και επιβεβαιώνεται από την επιστήμη. Γίνεται λόγος για μια κρατική “ανεξιθρησκία” που εμφανίζεται ως άρση της μισαλλοδοξίας. Όμως κάτι αντίστοιχο δεν διαπιστώθηκε όταν έπαυσαν οι διωγμοί των χριστιανών στην πρώτη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Φαίνεται ότι ούτε ο αυτοκράτορας Δέκιος άσκησε μισαλλόδοξη πολιτική, ούτε ο Κωνσταντίνος Α΄ ανεξίθρησκη πολιτική. Επιπρόσθετα, ενώ βρισκόμαστε στον 18ο αιώνα, εμφανίζεται μια ετεροχρονισμένη αναφορά στους “θρησκευτικούς πολέμους” του 16ου αιώνα και έτσι φαίνεται ότι “οι θρησκείες” παράγουν πολέμους. Ακόμα και η μαρξιστική προσέγγιση γίνεται επιλεκτική. Ούτε αναζητούνται οι χρηματοδότες των πολέμων, ούτε η σχέση των μοναρχών με τις μυστικές εταιρείες. Αναφέρεται η ανεξίθρησκη πολιτική του Φρειδερίκου της Πρωσίας, όμως δεν αναφέρεται η επίδραση του Βολταίρου και του Ντιντερό σ’ αυτή την πολιτική, ούτε οι πραγματικές προθέσεις αυτών των υποκεκρυμμένα φανατικών αντιχριστιανών. Ένας πραγματικός δάσκαλος, ένας άνθρωπος της αληθινής επιστήμης θα ενημέρωνε τουλάχιστον τον μαθητή ότι το “ΦΩΣ” για τον Χριστιανό είναι η βασική έννοια του Θεού και αυτό γίνεται αντικείμενο διεκδίκησης από εκείνους που κινούνται μεθοδικά προς στην αντίθετη κατεύθυνση. Θα ενημέρωνε τον μαθητή ότι “πεπολιτισμένα ή φωτισμένα” χαρακτηρίζονταν τα χριστιανικά κράτη της Γαλλίας και της Βρετανίας το 1825 από τους τραπεζίτες του Λονδίνου που δανειοδοτούσαν (εξαγόραζαν-δίχαζαν) μια Επανάσταση, επειδή εκείνη στόχευε σε κράτος φωτισμένο από τον Χριστό, όχι από τον χρυσό. Την Επανάσταση του 1821.

Η λατρεία της θεάς του «ορθού λόγου» και η σχέση του δυτικού διαφωτισμού με τον χριστιανισμό (Παναγία των Παρισίων, 10.11.1793)
Δεν περιμέναμε να πει ο Α. Λιάκος ότι ο “διαφωτισμός” του αντιχριστιανισμού που συκοφαντεί και υποδύεται τις αρχές του Χριστού προσφέροντάς τες σε κοσμικό περιτύλιγμα αποτελεί συγκοινωνούν δοχείο με μια διαχρονική εβραϊκή ελίτ που, κινούμενη μυστικά, σχετίζεται με τον παγκόσμιο κρατικό δανεισμό και επιδιώκει την ανατροπή του 70 μ.Χ. Δεν περιμέναμε να διαπιστώσει ούτε τον διαχρονικό αποκλεισμό των Εβραίων από τον δημόσιο βίο Ανατολής και Δύσης, ούτε την εβραϊκή εναντίωση και τον δανεισμό-εξαγορά στην Επανάσταση του 1821. Είναι η επιστήμη (την οποία υπηρετεί και επικαλείται), αυτή που είχε την ελάχιστη απαίτηση να διαπιστώσει ο Α. Λιάκος τους δυο “διαφωτισμούς” που συγκρούονται από τον 15ο αιώνα με την (συχνά υπόγεια) μάχη να κορυφώνεται τον 18ο αιώνα. Τον χριστιανικό που εκφράζεται ως ελληνικοκεντρικός και τον αντιχριστιανικό που εκφράζεται ως φιλογραικικός και παραπλανητικά υιοθετεί το όνομα του πρώτου. Πώς όμως θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο κάποιος που διαπραγματεύεται την ιστορία όπως ήδη είδαμε, κάποιος που αποκρύπτει την έννοια του “ορθού λόγου” (raison), κάποιος που μιλά για τον διαφωτισμό χωρίς τον Βασιλόπουλο, τον Βούλγαρι, τον Θεοτόκη, τον Γαζή, τον Γεννάδιο, τον Δούκα, κάποιος που θεωρεί το 1821 μια εθνική Επανάσταση, θυγατρική της Γαλλικής (με εμπόδιο την Ιερά Συμμαχία!) και την ένταξη της Ελλάδας – Γραικίας στην Ευρώπη ένα αναγκαίο βήμα “εκσυγχρονισμού”;
liakos_western-civilization-and-its-roots2Το αντιεπιστημονικό και προπαγανδιστικό βιβλίο του Α. Λιάκου συμπυκνώνεται στην φράση του Νοβάλις που εμφανίζεται στη σελίδα 116: Ήταν κάποτε ένας θαυμάσιος καιρός που η Ευρώπη ήταν χριστιανική. Αν το έργο του Νοβάλις “Ευρώπη ή Χριστιανισμός;” ισοδυναμεί με το σχέδιο ευρωπαϊκής ενοποίησης όπως αυτό αρχίζει να υλοποιείται επί Ναπολέοντα, αυτό ο Α. Λιάκος όφειλε να το πει από την επιστημονική σκοπιά. Υπάρχει όμως και η καθαρά πολιτική. Αν ο Αλ. Τσίπρας βλέπει τον Κολοκοτρώνη οπαδό του Ναπολέοντα και με φρυγικό σκούφο, αυτό είναι δικαίωμά του. Αν όμως τον βλέπει έτσι, επειδή με τον ίδιο τρόπο τον βλέπει και ο Α. Λιάκος, τότε πρέπει να συνειδητοποιήσουμε το ζήτημα μπροστά στο οποίο στεκόμαστε. Ο Αλ. Τσίπρας εκφωνεί λόγο την 25η Μαρτίου 2015 όπου υπογράφει το νεωτερικώς εθνικό 1821 στο οποίο συμμετέχει και η Σ. Αναγνωστοπούλου. Στο λόγο του τοποθετεί το σημερινό ελληνικό ζήτημα (οικονομικο-πολιτισμικό) ως ευρωπαϊκό πρόβλημα, επικαλούμενος τον Α. Λιάκο. Ο Α. Λιάκος υπογράφει σχολικό βιβλίο από την εποχή του Σημίτη, στο οποίο η Ευρώπη περιγράφεται με τον τρόπο που αναφέραμε, χωρίς σ’ αυτό να συμπεριλαμβάνεται το 1821 (και μάλιστα ως κεντρικό κεφάλαιο). Το βιβλίο επανεκτυπώθηκε το 2007 με ίδιο εσωτερικό τίτλο-περιεχόμενο, αλλά διαφορετικό ISBN και εξώφυλλο. Το τελευταίο ήταν περισσότερο προκλητικό, λανθασμένο, αλλά οδηγούσε δυνητικά στην αλήθεια μέσω του αντίστροφου δρόμου. Σύμφωνα με το νέο εξώφυλλο το βιβλίο περιέχει την ιστορία του Ελληνικού και του Ευρωπαϊκού πολιτισμού. Πάνω στη νεωτερική πολιτική φούρια του 2007 οι εμπνευστές του νέου εξώφυλλου, προσπαθώντας να φέρουν με την προκρούστεια μέθοδο τον προ και μετά Χριστό ελληνικό πολιτισμό εκτός του Μ. Αλεξάνδρου και εντός των γραικοβυζαντινών ορίων του Αλάριχου, του Καρλομάγνου και του Ναπολέοντα, ξέχασαν τελείως ότι με τους όρους Ελλάδα και Ευρώπη περιγράφουν την ιστορική Ανατολή και την Δύση· ότι με τον συμπλεκτικό σύνδεσμο “και” συνενώνονται δυο έννοιες που διαφέρουν λίγο ή πολύ μεταξύ τους, ως προς την ουσία. Παραδέχτηκαν έτσι ότι υπήρχε η αντιπαλότητα της δεύτερης ως προς την πρώτη και η διαφοροποίηση εκείνη την οποία λησμόνησαν να περιλάβουν κατά 95%.
Το 2015 ο Αλ. Τσίπρας που διόρισε στο υπουργείο Παιδείας τον Ν. Φίλη και την Σ. Αναγνωστοπούλου έμμεσα διορίζει (με όμοια κριτήρια) τον Α. Λιάκο πρόεδρο της Επιτροπής για την αναμόρφωση της παιδείας. Προς ποια κατεύθυνση προβλέπετε να στραφεί η διακηρυγμένη “αξίωση για ισότητα στο σχολείο”;
ΜΠΟΡΕΙ Η ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑ ΝΑ ΕΞΙΣΤΟΡΗΣΕΙ ΤΟΝ ΦΟΙΝΙΚΑ;

Σύμβολα της Διοίκησης που θα ακυρώσει η Εθνοσυνέλευση του 1822
Το 1827 η Επανάσταση δηλώνει ότι συγκροτεί κράτος εις το όνομα της Αγίας και αδιαιρέτου Τριάδος, (το “Ομοούσιον” θα προστεθεί το 1844) όμως αυτή είναι μια προσωρινή και αναγκαστική διατύπωση της πλευράς που τότε εκφράζει τον αντιχριστιανικό διαφωτισμό. Έγινε στο πλαίσιο της Αγγλο-Ρωσικής συμφωνίας του 1826, (βάσει της οποίας εξελέγησαν οι Church-Cochrane-Καποδίστριας) και βρισκόταν ήδη σε φάση μετατροπής της σε “τριμερή” συμφωνία (με την προσθήκη της Γαλλίας). Από το 1822 ο “Έλληνας” ορίζεται στο Σύνταγμα ως κάτοικος του κράτους που πιστεύει στον Χριστό. Κάποιος που βρίσκεται εκτός του κράτους δεν είναι Έλληνας. Ωστόσο ο Χριστιανισμός είναι “επικρατούσα θρησκεία” και η αρίθμηση του χρόνου είναι μεικτή, με βάση το αντιχριστιανικό πρότυπο της Γαλλικής Επανάστασης (1822=Έτος Α΄). Βασικός στόχος των συνταγματικών κειμένων είναι να οριστεί ο Έλληνας σε κρατικά όρια, έξω από την χριστιανική οικουμενικότητα (όπως τον ορίζει ο Υψηλάντης) και να αποκοπεί από την Κωνσταντινούπολη (πράγμα που θα γίνει από την αντιβασιλεία το 1833). Στη Δύση ο Έλληνας θα συνεχίσει να αποκαλείται Γραικός (δια παν ενδεχόμενο;) κάτι που θεμελιώνει την θέση της εποχής του Καρλομάγνου. Είδαμε τις “ιστορικές” απόψεις που πρεσβεύει ο κ. Λιάκος, παραπλήσιες ακολουθούσε και ο πολιτικός Κ. Καραμανλής το 1979, όταν υπέγραφε την ένταξη στην Ε.Ο.Κ. Ο Καραμανλής βραβεύτηκε τον προηγούμενο χρόνο (όταν ολοκληρώθηκαν οι διαπραγματεύσεις) με το βραβείο Καρλομάγνου, επειδή έπραξε όσα έπραξε. Και οι πράξεις του στηριζόντουσαν στην πίστη ότι η Ελλάδα υπήρξε υπόδουλη στους Ρωμαίους, στους Βυζαντινούς και στους Οθωμανούς. Ταυτίζεται ή όχι αυτή η άποψη περί ελληνικού πολιτισμού με την πολιτική που ασκήθηκε εναντίον του από την Δύση πριν το 1821 (μέσω του φιλογραικικού διαφωτισμού) και οι μεν σύγχρονοι αποδίδουν την έκφρασή της στον Κίσιντζερ, ο δε Καποδίστριας στον Κάσελρεη; Ήταν ή δεν ήταν η εθνική μιζέρια (είμαστε ένα μικρό κράτος), η αποδοχή του ετεροκαθορισμού (Γραικία), η οικονομική υπανάπτυξη, η διαφθορά και ο δανεισμός οι πολιτικές που ασκήθηκαν σχεδόν χωρίς διακοπή από το 1833 ως σήμερα; Ο αντίλογος: Ναι, ήταν και το χριστιανικό στοιχείο παρόν στο ελληνικό κράτος. Το χρησιμοποίησε η νικήτρια πλευρά σε μια συμβιβαστική συσκευασία εθνικού μεγαλείου από το 1843. Αλλά το χρησιμοποίησε πρώτον επειδή δεν μπορούσε να το καταστρέψει και δεύτερον το χρησιμοποίησε σε εθνικό πλαίσιο (αφού πρώτα το απέκοψε από τον οικουμενισμό του) για να λύσει το Ανατολικό ζήτημα μέσω των εθνικών πολέμων που εδραιώθηκαν το 1870 και ξεκίνησαν ως προανάκρουσμα του Α΄ παγκοσμίου πολέμου. Αυτό το χριστιανικό στοιχείο λοιπόν που συνδυασμένο με την συμβιβαστική (αλλά ελλιπή) ιστορία του Παπαρρηγόπουλου και την προφορική παράδοση διέσωζε στον Έλληνα της Ελλάδας μια αίσθηση του οικουμενικού του μεγαλείου, αυτό είναι που επιδιώκεται σήμερα να εξαλειφθεί, αφού εκπλήρωσε τον λόγο ύπαρξής του και ο ελληνικός πολιτισμός ενσωματώθηκε (τυπικά) για πρώτη φορά στον δυτικό (1979, 2001).
oedb_owlΝα λοιπόν τι όφειλαν να γνωρίσουν οι μαθητές της A΄ Λυκείου το 1998, δηλαδή τις παραμονές της ένταξης της Ελλάδας στο ευρώ. Εκφράστηκαν μέσα από ένα βιβλίο του “Παιδαγωγικού Ινστιτούτου” που χαλαρά συνδέεται με το (τότε) “Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων”. Το βιβλίο εκδίδεται από τον “Οργανισμό Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων” που φέρει ως σήμα του το σύμβολο της παράλληλης Επανάστασης του 1821. Αυτής που εξέφραζαν ο Κάσελρεη, ο Κάνινγκ, ο Κοραής, ο Μαυροκορδάτος και ήταν αντίπαλη αυτής που δημιούργησαν ο τσάρος Αλέξανδρος, ο Καποδίστριας, ο Υψηλάντης, ο Κολοκοτρώνης. Αθηνά και κουκουβάγια εναντίον Φοίνικα. Ο Α. Λιάκος είναι εξοικειωμένος με την ερμηνεία των συμβόλων, όμως την ερμηνεία αυτή την εντάσσει στο γενικότερα ελλιπές και άκρως προβληματικό οπτικό πεδίο των Επαναστάσεων του 18ου και 19ου αιώνα που όλες επιδιώκουν την αποχριστιανοποίηση των κοινωνιών (βλ. άρθρο του 2001 “Ο Ηρακλής, οι Αμαζόνες και οι τραγανιστές βουκίτσες” όπου ερμηνεύει τον Ρήγα ως δημοκράτη Ιακωβίνο, που -ως εθνικιστής- δεν επιδιώκει μεν την επανάσταση του τρανσεξουαλισμού, του ερμαφροδιτισμού και της ισότητας των φύλων, αλλά ως μέτοχος της οθωμανικής κοινωνίας στην οποία συμπεριλαμβάνεται και ο “ελληνικός” πολιτισμός, ο Ρήγας υποστηρίζει για τον ιδιωτικό βίο μια σεξουαλική ζωή διαφορετική από αυτήν του χριστιανισμού. Κάθε συνειρμική αναφορά στον σημερινό gender equality ευρωαμερικανικό γάμο και το LGBTQ δυτικό δημοκρατικό γίγνεσθαι που αναφέραμε και στο προ-προηγούμενο είναι εντελώς συμπτωματική). Όπως όμως ο Α. Λιάκος αρνείται να διαβάσει το σύνολο των αναφορών του Κολοκοτρώνη στην Γαλλική Επανάσταση, όπως αρνείται να εντοπίσει την δίωξη και την δυσφήμηση του Κολοκοτρώνη από την libertine-τοκογλυφική-σοσιαλιστική Επιτροπή του Λονδίνου, όπως επιλεκτικά και παραμορφωτικά διαβάζει τον Ρήγα, αντίστοιχα πορεύεται στο μετά και προ Χριστού ελληνικό παρελθόν. Το βιβλίο του 1998 φέρει το σύμβολο του ΟΕΔΒ και του Υπουργείου Παιδείας και πολλοί πιστεύουν ότι η πολιτική του Α. Λιάκου έρχεται να ανατρέψει το Σύνταγμα του 2007, του 1844, του 1822. Όμως δεν είναι έτσι. Η πλευρά αυτή, με όχημα πλέον το ευρώ, έρχεται να εξελίξει (και όχι να ανατρέψει) όσα έγιναν από το 1822. Το ίδιο πλαστό παρελθόν που προέβαλλε η εκσυγχρονιστική πλευρά των Κοραή-Μαυροκορδάτου προβάλλει σήμερα και ο κομμουνιστικός κορμός των Λιάκου-Τσίπρα (Σημίτη). “Περιέργως” και αυτός ο κομμουνισμός προκρίνει τα δάνεια ως το μόνο μέσο της κοινωνικής ανάπτυξης. Το ίδιο σύμβολο που κοσμούσε τα βιβλία του ελληνικού σχολείου επί δεκαετίες χρησιμοποιούσε και η Εθνοσυνέλευση του 1822· αυτή που κατήργησε τα σύμβολα των Υψηλάντη-Καποδίστρια αντικαθιστώντας τα με τα σύμβολα της πλευράς Κοραή-Μαυροκορδάτου. Έχει και συνέχεια ο συμβολισμός;

Σύμβολα της Διοίκησης μεταξύ 1822-1829
Όταν το 1827 κατέφθασε στην Επανάσταση ο Κόχραν (ο πολυαναμενόμενος “Μεσσίας” της και απεσταλμένος των δανειστών, του Canning και του Bentham), πήγε στον Πειραιά, στο στρατόπεδο του -ζώντος ακόμη- Καραϊσκάκη και ζήτησε να απευθυνθεί στους στρατιώτες του. Στην τελετή που ακολούθησε, ο Σκώτος γραμματέας του Κόχραν, ο Εδουάρδος Μέισον μίλησε στα ελληνικά και εξήγησε τι ζητούσε ο βρετανός ναύαρχος σε σχέση με την σημαία που παρέδιδε στον στρατό του Καραϊσκάκη. Έταξε 1000 τάλληρα σε όποιον κατόρθωνε να διασπάσει την πολιορκία του Κιουταχή και να υψώσει τη σημαία στην Ακρόπολη. Η πράξη του ήταν αντίστοιχη της αλληλεγγύης που επιδεικνύουν σήμερα στην Ελλάδα το I.M.F και το E.S.M. Στόχος όσων μετέθεσαν τον Κόχραν από το Περού στην Ελλάδα ήταν να αποδώσουν τη Ρούμελη στους Οθωμανούς και να διαπραγματευτούν το θέμα της Πελοποννήσου από ευνοϊκή θέση σε σχέση με τον τσάρο Νικόλαο. Στόχος του Κόχραν ήταν να διασπάσει το στρατόπεδο του Καραϊσκάκη και να επιβάλλει την αυτοκτονική (κατά μέτωπον) επίθεση εναντίον του Κιουταχή· πράγμα που έγινε αμέσως μετά την δολοφονία του Καραϊσκάκη. Αυτό που εδώ μας απασχολεί είναι γιατί δεν μπόρεσε να κρατηθεί ο ναύαρχος. Γιατί επέλεξε μια δική του σημαία και όχι την σημαία -έστω- της Επιδαύρου; Η σημαία του Κόχραν είχε χρώμα γαλάζιο και διαστάσεις 3 x 1,8 μέτρα. Στο κέντρο της υπήρχε μια άσπρη ρομβοειδής περιοχή διαστάσεων 1,2 x 1 μέτρο και μέσα σ’ αυτήν μια γκρίζα κουκουβάγια. Η ίδια κουκουβάγια αποτέλεσε του σήμα του αγγλικού κόμματος στην Επανάσταση που εκτόπισε το σύμβολο της Φιλικής Εταιρείας: τον φοίνικα. Ο φοίνικας, σύμβολο της αναγέννησης του ελληνισμού από την πτώση της Κωνσταντινούπολης, εμφανίζεται δημόσια ως σύμβολο της Επανάστασης την 24η Φεβρουαρίου 1821 στο Ιάσιο, ενώ στον χώρο μεταξύ Πελοποννήσου και Μακεδονίας καταδιώκεται από την αντίπαλη δύναμη που κραδαίνει την Αθηνά με την κουκουβάγια. Τα τελευταία είναι τα σήματα των μυστικών εταιρειών που στον ελλαδικό χώρο έχουν επίκεντρο την Φιλόμουσο Εταιρεία της Αθήνας. Την Εταιρεία που ο Καποδίστριας ενσωματώνει και σύρει (κατά τον δυνατόν) προς το μέρος του Φοίνικα στο συνέδριο της Βιέννης (χρόνος τυπικής ίδρυσης της Εταιρείας των [άλλων] Φίλων των Μουσών, δηλαδή της Φιλικής Εταιρείας). Τα σύμβολα της Αθηνάς και της κουκουβάγιας είχε και η επιτροπή των λονδρέζικων δανείων (Φιλελληνικό κομιτάτο του Λονδίνου ή αλλιώς Φιλογραικική Επιτροπή δυσφήμησης και εξόντωσης της Επανάστασης του Φοίνικα).
Είπαμε αρκετά για να καταλήξουμε εδώ: Θα μπορούσε η Εταιρεία του Bentham να εξιστορήσει την επανάσταση του Υψηλάντη; Θα μπορούσε η κουκουβάγια να εξιστορήσει τον φοίνικα; Όσο αυτό είναι εφικτό, άλλο τόσο εφικτό είναι να εξιστορηθεί ο ελληνικός και ο δυτικός πολιτισμός από το σχολικό βιβλίο του Αντώνη Λιάκου.
Στέργιος Ζυγούρας
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
 
Ιωάννης ΒαρβάκηςΠλοιοκτήτης, έμπορος και εθνικός ευεργέτης. Γεννήθηκε το 1745 στα Ψαρά και ήταν γιος του Ανδρέα Λεοντίδη και της Μαρίας Μάρου. Σε ηλικία 17 ετών ήταν ήδη ένας έμπειρος ναυτικός με δικό του πλοίο («Άγιος Ανδρέας»). Ξόδεψε όλη του την περιουσία για να το μετατρέψει σε πολεμικό και το 1768 το ενέταξε στη δύναμη του ρωσικού ναυτικού, που μαχόταν τους Οθωμανούς (Ρωσοτουρκικός Πόλεμος 1768-1774). Επέδειξε ιδιαίτερες οργανωτικές και πολεμικές ικανότητες κατά τη Ναυμαχία του Τσεσμέ (5 - 7 Ιουλίου 1770), με αποτέλεσμα οι συναγωνιστές του να του κολλήσουν το παρατσούκλι Βαρβάκης (από το αρπακτικό πουλί βαρβάκι). Του άρεσε και το χρησιμοποίησε ως επίθετο για το υπόλοιπο της ζωής του.
Μετά την υπογραφή της ταπεινωτικής για τους Οθωμανούς, Συνθήκης του Κιουτσούκ Καϊναρτζή (21 Ιουλίου 1774), ο Βαρβάκης βρέθηκε άφραγκος, αφού το καράβι του κατασχέθηκε από τις τουρκικές
αρχές, όταν επεχείρησε να το πουλήσει στην Κωνσταντινούπολη. Σκέφθηκε να μεταβεί στη Ρωσία και να ζητήσει ακρόαση από την Αικατερίνη τη Μεγάλη, όπου θα της διεκτραγωδούσε την κατάστασή του, αλλά και θα τις τόνιζε τις υπηρεσίες που προσέφερε στη χώρα της. Η συνάντηση κλείστηκε στην Αγία Πετρούπολη με τη μεσολάβηση του στρατάρχη Ποτέμκιν, εραστή της τσαρίνας.
Η Αικατερίνη προς μεγάλη του έκπληξη φάνηκε γενναιόδωρη μαζί του. Για τις υπηρεσίες του προς τη Ρωσία, τον ονόμασε ανθυποπλοίαρχο του ρωσικού πολεμικού ναυτικού, του έδωσε προνομιακή άδεια αλιείας στην Κασπία Θάλασσα και 1.000 χρυσά ρούβλια. Ο Ιβάν Αντρέγεβιτς Βαρβάτσι ήταν τώρα ρώσος πολίτης.
Με τα χρήματα της τσαρίνας και την άδεια αλιείας ανά χείρας και αφού διήνυσε απόσταση 5.000 χιλιομέτρων από την Αγία Πετρούπολη εγκαταστάθηκε στο Αστραχάν. Μέσα σε λίγα χρόνια έγινε πάμπλουτος από την αλιεία οξύρρυγχου και το εμπόριο του χαβιαριού. Το 1788 είχε στη δούλεψή του 3.000 άτομα. Μεγάλο μέρος της περιουσίας του το διέθεσε για κοινωφελή έργα στην περιοχή (γέφυρες, νοσοκομείο, διώρυγα κλπ).
Για τις υπηρεσίες αυτές παρασημοφορήθηκε από τον τσάρο Αλέξανδρο Α' και το 1810 απέκτησε τίτλους ευγενείας αυτός και η οικογένειά του. Το 1812 μετακόμισε πιο δυτικά και συγκεκριμένα στην πόλη Ταγκαρόγκ (Ταϊγάνι), όπου ανθούσε μια μεγάλη ελληνική κοινότητα. Διέθεσε 600.000 ρούβλια για την ανέγερση ενός επιβλητικού μοναστηριού, όπου εψάλη η νεκρώσιμος ακολουθία για τον τσάρο Αλέξανδρο Α'.
Ο Βαρβάκης δεν ξέχασε την πατρίδα του και βοήθησε παντοιοτρόπως τους επαναστατημένους Έλληνες. Μετά την καταστροφή των Ψαρών επανήλθε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στη Ζάκυνθο, όπου πέθανε στις 10 Ιανουαρίου 1825. Δύο μέρες νωρίτερα, με τη διαθήκη του κληροδότησε το μεγαλύτερο μέρος για την ανέγερση Λυκείου («Βαρβάκειο»), κλειστής αγοράς («Βαρβάκειος Αγορά»), για τη συντήρηση άπορων οικογενειών και την εξαγορά αιχμαλώτων. Ανδριάντας του Ιωάννη Βαρβάκη βρίσκεται στο Ζάππειο.
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
 

Επίθεση κουκουλοφόρων σε εκλογικό κέντρο της ΝΔ στη Νέα Φιλαδέλφεια

Επίθεση στο Πνευματικό Κέντρο Νέας Φιλαδέλφειας, το οποίο χρησιμοποιείται ως εκλογικό κέντρο για τη διαδικασία ανάδειξης προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, πραγματοποίησαν νωρίτερα περίπου 20 άτομα, προκαλώντας προσωρινή διακοπή της διαδικασίας και αναστάτωση.

Όπως έγινε γνωστό από την Αστυνομία, κουκουλοφόροι εισέβαλαν στο Πνευματικό Κέντρο και πέταξαν κόκκινες μπογιές στην κάλπη και στους τοίχους, γκρέμισαν τα παραβάν
και με σπρέι έγραψαν το σύνθημα «Ο Τεμπονέρας Ζει». Στη συνέχεια αποχώρησαν.

Η εκλογική διαδικασία διακόπηκε λόγω της επίθεσης, ωστόσο, όπως έγινε γνωστό αυτή την ώρα συνεχίζεται κανονικά, καθώς δεν προκλήθηκε ζημιά στη κάλπη και τα ψηφοδέλτια.


Ο ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζει την επίθεση
Την επίθεση στο εκλογικό κέντρο της ΝΔ καταδικάζει ο ΣΥΡΙΖΑ με ανακοίνωση που εξέδωσε πριν από λίγο. «Καταδικάζουμε απερίφραστα την επίθεση που διεξήχθη σε εκλογικό κέντρο της Νέας Δημοκρατίας, στη Νέα Φιλαδέλφεια, κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας για την εκλογή του νέου προέδρου του κόμματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ στέκεται απέναντι σε τέτοιες πρακτικές», αναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Κατηγορία Πρωτοσέλιδα

Εκπαιδευτικά Νέα