ΟΛΜΕ και του Συντονιστικού των εκπαιδευτικών σε διαθεσιμότητα με τον Υπ. Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλο.

Το κινητό τηλέφωνο ανήκε στην καθηγήτρια, αλλά βρέθηκε πάνω της στο λάθος σημείο, τη λάθος στιγμή...
Όλα έγιναν χθες το πρωί (20-02-2014) στην είσοδο των φυλακών Δομοκού. Σύμφωνα με το lamiareport.gr, στις 08:40 η 45χρονη εκπαιδευτικός, που διδάσκει στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας το οποίο λειτουργεί εντός των φυλακών, πήγε να περάσει την είσοδο των φυλακών αλλά της ζητήθηκε να γίνει έλεγχος.

Οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι με το μηχάνημα που σκανάρει τις

Η καθηγήτρια υποστήριξε ότι είναι δικό της και ότι ξέχασε να το αφήσει σπίτι, αφού στην φυλακή απαγορεύεται οι εργαζόμενοι να μπαίνουν με κινητά. Ο έλεγχος όμως στη συνέχεια έδειξε ότι μέσα στην τσάντα υπήρχε και η μπαταρία και η κάρτα sim. Η 45χρονη εκπαιδευτικός συνελήφθη και εντός της ημέρας αναμένεται να οδηγηθεί ενώπιον της δικαιοσύνης.
(newsit)

Σήμερα δεν υπάρχει στον κόσμο, αλλά ούτε και πρόκειται να υπάρξει τα επόμενα 10-15 χρόνια, αεροπορικό σύστημα που μπορεί να συγκριθεί σε καθοριστικές παραμέτρους με το ρωσικό MiG-31, υπογραμμίζουν ειδικοί σε αμυντικά θέματα.
Τακτικά και τεχνικά χαρακτηριστικά του MiG-31
Μέγιστο βάρος απογείωσης: 46,2 τόνοι
Μέγιστη ταχύτητα πτήσης: 3000 χλμ./ώρα (σε μεγάλο ύψος), 1500 χλμ./ώρα (σε χαμηλό ύψος)
Οροφή υψόμετρου πτήσης: 20,6 χλμ.
Μέγιστο βάρος πολεμικού φορτίου: 9 τόνοι
Το διθέσιο υπερηχητικό μαχητικό αναχαίτισης, MiG-31 (Foxhound, δηλαδή «κυνηγόσκυλο», η κωδική ονομασία του ΝΑΤΟ), είναι το πρώτο σοβιετικό πολεμικό αεροσκάφος 4ης γενιάς. Δύο ήταν οι βασικοί λόγοι για τους οποίους αυτό αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ένας εσωτερικός και ένας εξωτερικός. Από τη μια πλευρά, οι ΗΠΑ ενέταξαν στο οπλοστάσιό τους στρατηγικούς πυραύλους Κρουζ και το βομβαρδιστικό FB-111. Τα δυο αυτά συστήματα ήταν ικανά, περνώντας από

Προφανώς, τα κορυφαία στελέχη του που εκστόμισαν κι έγραψαν σε ανακοίνωση τα ανωτέρω φληναφήματα, θεωρούν ήσσονος σημασίας ότι η μεγάλη πλειοψηφία του λαού της Βενεζουέλας προμηθεύεται ακόμη και το χαρτί υγείας… με κουπόνια!Θεωρούν ήσσονος σημασίας το γεγονός ότι στην Βενεζουέλα ένας ολόκληρος λαός διαδηλώνει εναντίον του καθεστώτος. Και στηρίζουν αυτό το καθεστώς, το οποίο μας έχουν αναφέρει ως …πρότυπο
…Δημοκρατίας.Διγλωσσία κι εδώ.Ο ΣΥΡΙΖΑ, θεωρεί ότι στη χώρα μας ο λαός μπορεί να διαδηλώνει όταν κι όποτε θέλει, μπορεί να κάνει μπουρδέλο την πρωτεύουσα όταν θεωρεί ότι θίγονται οι….κατακτήσεις του.Αλλά, αυτό το δικαίωμα δεν μπορεί να το έχει ο λαός της Βενεζουέλας, αφού εκεί όσα κάνει σήμερα ο Μαδούρο ή πριν ο Τσάβες, είναι ενταγμένα σε μια λογική … «επαναστατικής διαδικασίας σε συνθήκες δημοκρατίας»…

Τα ίδια και με την Ουκρανία.Όταν ξέσπασαν οι πρώτες ταραχές, η ανακοίνωση της Κουμουνδούρου ανέφερε ότι: «τα κράτη λειτουργούν με βάση τις δημοκρατικές διαδικασίες και τη θέληση της πλειοψηφίας των πολιτών και όχι υπό την πίεση βίαιων μειοψηφιών και εξωτερικών παρεμβάσεων».Τι εννοούσε ο ποιητής;Με απλά λόγια, έδινε απόλυτη στήριξη στην πολιτική του καθεστώτος, μόνο και μόνο επειδή έχει….σοσιαλιστική καταγωγή.Κι ας έχει στη φυλακή την ηγέτιδα της αντιπολίτευσης, κι ας έχει διχάσει έναν ολόκληρο λαό.Η Κουμουνδούρου, βεβαίως, μετά την αποκάλυψη των δεκάδων –τουλάχιστον- νεκρών και των χιλιάδων τραυματιών, αλλά και μετά την παγκόσμια κατακραυγή, ανέκρουσε πρύμναν.Και χωρίς καμιά δυσκολία, άλλαξε άποψη.Από τη στήριξη του Ουκρανικού καθεστώτος, πέρασε στην «ουδετερότητα» και με νέα ανακοίνωση ανέφερε τα περί εμφύλιας σύρραξης και κατέληξε στη διαπίστωση ότι «ο ίδιος ο κυρίαρχος λαός θα επιλέξει την πορεία της χώρας»....Ασυνέπεια, άγνοια, διγλωσσία; Διαλέξτε και πάρτε…Για όλους έχει ο μπαχτσές….
Ν.Σακελλαρόπουλος
http://grpost.blogspot.gr

Τo νέο σκάνδαλο με τις ΜΚΟ που ξέσπασε στην Ελλάδα, το οποίο και χαρακτηρίζει «πολιτικό ναρκοπέδιο» παίζοντας με τις λέξεις, σχολιάζει σε άρθρο του ο Economist. Αυτό που τονίζει δε, είναι η πολιτική ευθύνη του Γιώργου Παπανδρέου. «Δεν περνά σχεδόν ούτε μια εβδομάδα στην Ελλάδα χωρίς κατηγορίες για διαφθορά στο Δημόσιο» γράφει η εφημερίδα. Αυτή τη φορά «ήταν η σειρά του υπουργείου Εξωτερικών, καθώς έπειτα από 20 μήνες αστυνομικής έρευνας, βρέθηκαν αποδείξεις για εκτεταμένη κακοδιαχείριση σε περίπου 600 ΜΚΟ οι οποίες έδρευαν στα Βαλκάνια, από το 2000 μέχρι το 2008».
«Οι περισσότερες ΜΚΟ συστάθηκαν με την έγκριση του Γιώργου Παπανδρέου κάτω από την αιγίδα
της Hellenic Aid, το τμήμα ενίσχυσης στο εξωτερικό. Μέρος του προγράμματος ήταν να ενισχυθούν οι δεσμοί με τις αναδυόμενες δημοκρατίες στα δυτικά Βαλκάνια. Η τότε πλούσια Ελλάδα έδωσε 600 εκ. ευρώ σε πακέτα ανάπτυξης στους γείτονες της. Περίπου 87 εκατ. ευρώ πήγαν σε ΜΚΟ την περίοδο που ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν υπουργός από το 2000 μέχρι το 2004, ενώ περίπου 30 εκατ. ευρώ δεν έχει ακόμη εξακριβωθεί που πήγαν σύμφωνα με τους ανακριτές» γράφει ο Economist.
Αναφερόμενο στην ΜΚΟ «Διεθνές Κέντρο Αποναρκοθέτησης», το άρθρο τονίζει ότι είναι άγνωστο πόσα από τα οκτώ προγράμματα που είχε αναλάβει τελικά εκτέλεσε, υποστηρίζοντας ότι το ΠΑΣΟΚ είχε «σκληροπυρηνικούς ακτιβιστές οι οποίοι ήταν υποστηρικτές των Σέρβων στο Γιουγκοσλαβικό». Παράλληλα, επισημαίνει πως ο Ανδρέας Παπανδρέου παρείχε «τεχνική και οικονομική βοήθεια στο καθεστώς του Σλόβονταν Μιλόσεβιτς», σημειώνοντας ωστόσο ότι ο Γιώργος Παπανδρέου απομακρύνθηκε από τη φιλοσερβική φατρία στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Και καταλήγει: «Το σκάνδαλο είναι ντροπιαστικό για τον Παπανδρέου, ο οποίος τώρα είναι στον ''πάγκο'' του ΠΑΣΟΚ. Μπορεί να μειώσει τις πιθανότητές του για πολιτική επιστροφή. Και θα υπάρξουν περισσότερες παρεμβάσεις από έλληνες φοιτητές που θα παρακολουθούν τις ομιλίες του σε πανεπιστήμια της Βρετανίας και της Αμερικής. Θα πρέπει να προσέχει τα βήματά του».
economist.com/

Μήνυμα στην ΠΓΔΜ ότι η ενσωμάτωση στο ΝΑΤΟ απαιτεί έμπρακτο σεβασμό των δημοκρατικών αξιών τις οποίες αντιπροσωπεύει η ευρωατλαντική κοινότητα έστειλε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς μετά από συνάντησή του με τον γ.γ. της Συμμαχίας Άντερς Φογκ Ράσμουσεν.
«Η Συμμαχία αντιπροσωπεύει μία κοινότητα δημοκρατικών αξιών τις οποίες θα πρέπει έμπρακτα να σέβεται κάθε χώρα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Όπως είπε ο κ. Σαμαράς, η Ελλάδα υποστηρίζει διαχρονικά την ευρωατλαντική ενσωμάτωση των χωρών των δυτικών Βαλκανίων, αλλά είναι σαφές ότι «κάθε υποψηφιότητα θα αξιολογείται από θεσμοθετημένους μηχανισμούς» βάσει των επιδόσεών της στα κριτήρια που θέτει η Συμμαχία.
Τέτοια κριτήρια, σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό, είναι ο εκδημοκρατισμός, ο σεβασμός των
ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ελευθερία έκφρασης γνώμης και η καλή γειτονία.
«Χαίρομαι», πρόσθεσε, «που οι προϋποθέσεις αυτές πάντοτε δημιουργούν την ανάγκη έντασης των μεταρρυθμιστικών προσπαθειών που θα πρέπει να κάνει κάθε χώρα».
Ο κ. Σαμαράς είπε ακόμη ότι με τον γενικό γραμματέα αντάλλαξαν απόψεις για όλα τα ζητήματα, ενόψει της συνοδού του Οργανισμού στην Ουαλία τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, ενώ πρόσθεσε ότι συζήτησαν και για την ολοκλήρωση της αποστολής στο Αφγανιστάν.
«Θέλουμε σταθερότητα και ασφάλεια, αλλά οι συνθήκες είναι δύσκολες» επεσήμανε ο Πρωθυπουργός και συνέχισε: «Η κρίση στη Συρία, η αναταραχή που υπήρξε στην ευρύτερη περιοχή, οι συνεχείς ανατροπές στην Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή προβληματίζουν το ΝΑΤΟ, καθώς επηρεάζουν άμεσα την ασφάλεια των κρατών μελών του».
Για τους παραπάνω λόγους υπογράμμισε την ανάγκη αξιοποίησης του πολιτικού διαλόγου.
«Ο θεσμικός μηχανισμός πρέπει να είναι πάντα ενεργοποιημένος και έτσι θα επιτευχθεί και η συνεργασία με το Ισραήλ», συμπλήρωσε.
Τέλος, αναφορικά με τις δραματικές εξελίξεις στην Ουκρανία ο κ. Σαμαράς είπε ότι δείχνουν πόσο σημαντική είναι μία Συμμαχία, όπως το ΝΑΤΟ «που προσφέρει σταθερότητα και ασφάλεια».

Η σφοδρή επιδείνωση της κρίσης στην Ουκρανία, για την οποία θα πρέπει να πούμε είχε γράψει και προβλέψει το ΑΝΤΙNEWS, είναι βέβαιο ότι στην περίπτωση που δεν εκτονωθεί, θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ευρωπαϊκή οικονομία γενικότερα αλλά και στην πορεία της Ευρωζώνης, με δεδομένο ότι σημαντικές χώρες του μπλοκ είναι άρρηκτα συνδεδεμένες στον ενεργειακό και όχι μόνο τομέα με το Κίεβο.
Για πολλές δεκαετίες και ειδικά μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το κέντρο της προσοχής του πλανήτη ήταν στραμμένο στην καυτή περιοχή της Μέσης Ανατολής και του Περσικού Κόλπου.
Σήμερα όπως δείχνει και η συμφωνία με το Ιράν, αλλά και ο δρόμος που φαίνεται να παίρνει η διαδικασία επίλυσης του Μεσανατολικού, η συγκεκριμένη περιοχή μπαίνει σε μια πορεία ηρεμίας και κλεισίματος των παραδοσιακών μετώπων έντασης.
Αντίθετα, την ίδια στιγμή μέτωπα που θεωρούσαμε κλειστά μετά την ολοκλήρωση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και της επικράτησης του διπολισμού του Ψυχρού Πολέμου στην Ευρώπη, αρχίζουν να φουντώνουν. Το παιχνίδι μεταφέρεται στην Ανατολική Μεσόγειο και στην καρδιά της ευρωπαϊκής ηπείρου.
Η κρίση στην Ουκρανία, μια χώρα κλειδί για τη σταθερότητα της Ευρώπης, βρίσκεται στην κορυφή
αυτών των προβλημάτων. Δεν είναι όπως η μόνη περίπτωση. Η Σκωτία βρίσκεται προ των πυλών δημοψηφίσματος για ανεξαρτητοποίηση από τη Μεγάλη Βρετανία, με αποτέλεσμα να προκαλέσει σειρά απειλών από τον Πρωθυπουργό Ντέηβιντ Κάμερον, τον Αναπληρωτή Πρωθυπουργό, και τον Υπουργό Οικονομίας, ότι σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα είναι δυνατή, η χρήση της λίρας ως νομίσματος από του Σκωτσέζους. Στην Ισπανία υπάρχει παρόμοιο πρόβλημα τάσεων ανεξαρτησίας από την Καταλονία, με την Ισπανική κυβέρνηση να δεσμεύεται ότι θα μπλοκάρει τα σχέδια για διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Ακόμη και στην ίδια τη Μεγάλη Βρετανία, υπάρχει δέσμευση του Πρωθυπουργού για διεξαγωγή δημοψηφίσματος με ερώτημα την αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Και το μεγαλύτερο πρόβλημα από όλα έχει να κάνει με τις σκληρές πολιτικές που εφαρμόζονται στην ΕΕ για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, με μοχλό πίεσης τη Γερμανία, και οι οποίες έχουν σαν αποτέλεσμα να έχουν ενισχύσει δραματικά τα αντιευρωπαϊκά αισθήματα, τις ακραίες απόψεις εθνικισμού, το κλίμα ξενοφοβίας και μια σειρά τάσεων που αρχίζουν όλο και περισσότερο να θυμίζουν την προπολεμική Ευρώπη, η οποία οδηγήθηκε στην καταστροφή.
Όλη αυτή η κατάσταση αναδεικνύει έντονα και ένα πρόβλημα το οποίο σε συνδυασμό με τα παραπάνω δημιουργεί ένα εκρηκτικό κοκτέιλ το οποίο καθιστά το μέλλον της Γηραιάς Ηπείρου αβέβαιο και γεμάτο παγίδες.
Το πρόβλημα αυτό είναι η έλλειψη ηγεσίας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Δυστυχώς σήμερα στην Ευρώπη δεν υπάρχουν ηγέτες όπως ο Αντενάουερ, ο Μπράντ, ο Κώλ, ο Σμίθ, ο Μιτεράν, η Θάτσερ, που άσχετα με το εάν κάποιος συμφωνούσε ή όχι μαζί τους πολιτικά, είχαν αποδείξει ότι ήξεραν να διαχειρίζονται κρίσεις. Πόσο μάλλον ηγέτες τύπου Ουίνστον Τσόρτσιλ και Ντε Γκώλ, αυτό ούτε καν το συζητάμε.
Η ίδια μετριότητα επικρατεί σήμερα και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Πρόεδροι των ΗΠΑ, παραδοσιακά έχουν τεράστια επιρροή στη σταθερότητα, την πρόοδο, και τις εξελίξεις στην Ευρώπη. Δυστυχώς δεν υπάρχει ένας Ρόναλντ Ρέιγκαν, ένας Τζόρτζ Μπούς (πατέρας), και γιατί όχι ένας μαέστρος Μπίλ Κλίντον.
Σήμερα στο Βερολίνο, το Παρίσι, το Λονδίνο, και στην Ουάσινγκτον, δυστυχώς για την Ευρώπη, έχουμε κατώτερους του μετρίου ηγέτες που πειραματίζονται μέσα στην ανικανότητα τους να διαχειριστούν την έντονη οικονομική, πολιτική, και κοινωνική κρίση σε όλη την Ευρώπη. Και με έναν Μπαράκ Ομπάμα, να είναι κάτι παραπάνω από ελλιπής να παίξει το ρόλο του ηγέτη του ελεύθερου κόσμου, όπως παραδοσιακά έκαναν στη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο εποχή, οι Πρόεδροι των ΗΠΑ.
Η κατάσταση αυτή βέβαια, προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν σημαίνει ότι αποτελεί απάντηση η στροφή σε πολιτικές δυνάμεις και πολιτικούς που ίνδαλμά τους αποτελεί ο Ούγκο Τσάβες και ο ακραίος εθνικισμός – ναζισμός.
Η ενδεδειγμένη στις παρούσες συνθήκες επιλογή είναι η στήριξη δυνάμεων και ηγετών οι οποίοι, στα μέτρα του δυνατού, και ο καθένας ανάλογα με το μέγεθος και την επιρροή της χώρας του, μπορούν να δώσουν τη μάχη για τη διατήρηση της σταθερότητας και της σταδιακής και με προσεκτικά βήματα εξόδου από την κρίση.
Στο πλαίσιο αυτό και έχοντας στο μυαλό του αυτή τη σκληρή πραγματικότητα, θα πρέπει κάθε σώφρων έλληνας πολίτης να κινηθεί όταν θα βρεθεί πάνω από την κάλπη των επερχόμενων Ευρωεκλογών, οι οποίες πέρα από κάθε αμφιβολία αποτελούν τη σοβαρότερη εκλογική αναμέτρηση για το μέλλον σε ευρωπαϊκό επίπεδο από την ίδρυση της ενωμένης Ευρώπης.

έτσι, που πήγαν τα λεφτά;

Πόσα κονδύλια δόθηκαν στην ΜΚΟ του αδερφού του Ανδρίκου, την I4cence για την πράσινη ανάπτυξη; Θα πρέπει, ακόμη να μας εξηγήσει ο κ. Παπανδρέου, γιατί έπρεπε να επιχορηγείται η ΜΚΟ της μητέρας του Μαργαρίτας η ΚΕΔΕ – Κέντρο Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη.
Και πάμε στα άλλα «πράσινα» ονόματα, δηλαδή κολλητοί φίλοι του Προέδρου και της οικογένειας Παπανδρέου που έπαιρναν κονδύλια για τις ΜΚΟ τους αλλά χωρίς να ελέγχονται ποτέ. Σύμφωνα με στοιχεία που δόθηκαν στην Βουλή στο μεγάλο “πάρτι” που είχε στηθεί με τις “χρυσές” ΜΚΟ την εξαετία 1999 – 2004 μοιράστηκαν 68.971.978 ευρώ. Κάποιοι κάνουν λόγο για πάνω από 100 εκατ. ευρώ αλλά ποιος ξέρει τελικά πιο μπορεί να είναι το νούμερο.
Διαβάστε ορισμένες ΜΚΟ για να καταλάβετε που οδηγούσε το θέμα ο κ. Παπανδρέου και τα «πράσινα» τρωκτικά.
Το 1999 το υπουργείο του κ. Παπανδρέου μοίρασε συνολικά 4.404.713 ευρώ σε διάφορες Μ.Κ.Ο και ερευνητικά προγράμματα. Ξεκίνησε, από το “Ίδρυμα Ανδρέα Παπανδρέου” με 58.693 ευρώ και συνέχισε με το “Ίδρυμα Αγά Χάν “ ( 17.942 ευρώ). Παράλληλα ο “Κύκλος της Πάτμου” πήρε 376.228 ευρώ και η “ Πλατφόρμα ΜΚΟ” με επιχορήγηση 258.840 ευρώ ” .
Το 2000, το σύνολο των επιχορηγήσεων να φτάνει στα 11.358.840 ευρώ. Χαρακτηριστικότερα παραδείγματα “το ΚΕΣΣΑ Δήμητρα που έλαβε 1.217.726 ευρώ , το “ Ινστιτούτο αειφορικής ανάπτυξης” που έλαβε 893.198 ευρώ, το Ινστιτούτο Κυβέλη που επιχορηγήθηκε με 208.412 ευρώ και οι “ Πολίτες της Αθήνας “ με 210.392 ευρώ .
Το 2001 τα ποσά που μοιράστηκαν σε Μ.Κ.Ο έφτασαν τα 13.012.310 ευρώ. Το “Διεθνές Κέντρο Αποναρκοθέτησης” επιχορηγήθηκε με 1.185.619 ευρώ, το “Ινστιτούτο αειφορικής ανάπτυξης” με 410.858 ευρώ, η οργάνωση “Ανθρώπινη Άμυνα” με 70.432 ευρώ, ο “Νέος Περίπλους” με 117.388 και η “ΚΕΣΣΑ Δήμητρα με 839.759 ευρώ.
Το 2002, τα κονδύλια στις Μ.Κ.Ο ανήλθαν στα 16.076.332 ευρώ. Έτσι η “ Ανθρωπιστική Άμυνα “ εισέπραξε 172.697 ευρώ , οι “Πολίτες σε Δράση” 125.000 ευρώ , ο “Νόμος και η Φύση” 57.500 ευρώ, η “Χάρτα του Ρήγα” 21.000 ευρώ.
το 2002 “εξακολουθεί η επιχορήγηση του ΙΣΤΑΜΕ Ανδρέας Παπανδρέου (155.000 ευρώ) και άλλων Μ.Κ.Ο που αποτελούσαν τους διαχρονικούς προνομιούχους των κονδυλίων του Υπουργείου Εξωτερικών επί ημερών Γιώργου Παπανδρέου”.
Το 2003 η χρηματοδότηση άγγιξε τα 24.120.083 ευρώ. Αυτή την χρονιά, το Διεθνές Κέντρο Αποναρκοθέτησης (η ΜΚΟ που άνοιξε το ασκό του Αιόλου) επιχορηγήθηκε σε δύο δόσεις. Η πρώτη δόση έφτασε τα 2.784.597 ευρώ και η δεύτερη δόση τα 1.660.620 ευρώ.
Σύμφωνα με έγραφα που αφορούν την περίοδο 1999 – 2003, η “ΚΕΣΣΑ Δήμητρα” έλαβε συνολικά 2.357. 486 ευρώ και το “Διεθνές Κέντρο Αποναρκοθέτησης”, έλαβε 5.941.063 ευρώ.
Επικεφαλής της ΜΚΟ ο Κώστας Τζεβελέκος ο οποίος ήταν κάποτε συντάκτης στην Πασοκική Εξόρμηση και δήλωνε μέχρι που συνελήφθη «φίλος του Γιώργου Παπανδρέου».
[photo_2]
Στις ΜΚΟ που χρηματοδοτούνταν με εντολή του ΓΑΠ υπάρχουν ονόματα όπως αυτό της μητέρας του Μαργαρίτας Παπανδρέου, της συμβούλου του ως προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Αντιγόνης Δημητριάδη, του πρώην συμβούλου του Γρηγόρη Βαλιανάτου, του Άλεξ Ρόντου, του Χάρη Παμπούκη, του φίλου του Χάρη Παμπούκη Σπύρου Φλογαίτη, του πρώην δημοσιογράφου της «Εξόρμησης»Κώστα Τζεβελέκου, του Γιάννη Μπουτάρη, της Μαρίας Δαμανάκη….και πολλών άλλων.
Ο Νίκος Ευθυμιάδης, είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση. Είναι βιομήχανος που η ΜΚΟ του έλαβε εκατομμύρια ευρώ (όπως φαίνεται στις λίστες του ΥΠΕΞ), στη Θεσσαλονίκη φημίζεται ως στενός φίλος αξιωματούχων της αμερικανικής διπλωματίας, όπως ο Νίκολας Μπερνς, ο Μάθιου Νίμιτς και ο Ρίτσαρντ Σίφτερ. Μήπως λοιπόν όλοι οι παραπάνω έστησαν έναν μηχανισμό στήριξης του Γ. Παπανδρέου και οι ΜΚΟ τους ήταν το πρόσχημα;
Να θυμίσουμε και δύο άλλες χαρακτηριστικές περιπτώσεις.
Η πρώτη του Βασίλη Τακτικού, εκπροσώπου της ΜΚΟ «Σύμπραξις» ο οποίος ήταν μέλος του τομέα εθελοντισμού και Αλληλεγγύης του ΠΑΣΟΚ και πρώην αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Εξόρμηση». Όταν ρωτήθηκε σε επιτροπή της Βουλής για το θέμα ότι υπάρχει εμπλοκή και βουλευτών, σε ΜΚΟ φαντάσματα, χωρίς όμως να δώσει στοιχεία.
Κι επίσης, να θυμηθούμε τον βουλευτή Σερρών του ΠΑΣΟΚ, Στάθη Κουτμερίδη, ο οποίος είχε εμπλοκή στην ΜΚΟ με επωνυμία «Κοινωνικό Δίκτυο Πολιτών». Όταν αποκαλύφθηκε ότι η έδρα της Οργάνωσης ήταν τα γραφεία του βουλευτή έγινε χαμός. Για να φανεί αργότερα ότι επρόκειτο για μια ΜΚΟ που διόριζε «πρασινοφρουρούς».
Υπάρχει και μια άλλη «περίεργη» ιστορία. Η Οικολογική Κίνηση Δράμας εφέρετο να έχει εισπράξει το ποσό των 532.500 ευρώ την χρονική περίοδο 2002-2003. Για καλή τύχη της Οικολογικής Κίνησης Δράμας υπήρχαν στα αρχεία της και οι δύο συμβάσεις χρηματοδότησης που είχε υπογράψει το 2002 και το 2003 με το Υπουργείο Εξωτερικών.
Από τις συμβάσεις αυτές προκύπτει ότι το συνολικό ποσό της χρηματοδότησης ήταν όχι 532.500 ευρώ, αλλά …. 105.000 ευρώ !
Η τελευταία δόση της χρηματοδότησης , μάλιστα, δεν εκταμιεύτηκε ποτέ.
Έτσι η Οικολογική Κίνηση Δράμας έλαβε , τελικά , από το Υπουργείο Εξωτερικών το ποσό των 84.000 ευρώ.
Και όμως ! Την ίδια στιγμή ο Δημήτρης Δρούτσας βεβαιώνει ότι από τα ταμεία του Υπουργείου του βγήκε το ποσό των 532.500 ευρώ.
Δηλαδή η διαφορά ( 448.500 ευρώ ) χάθηκε στον δρόμο.
Θέλετε κι άλλα ονόματα ΜΚΟ που χρηματοδοτήθηκαν το 2010; Διαβάστε.
-Οικουμενική: 328.895 ευρώ. Είναι η ΜΚΟ του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
-Οικολογική και Πολιτιστική Εταιρεία Μουσικών Συγγραφέων και Καλλιτεχνών Θράκης / Βόσπορος – Πολιτιστική Συνεργασία: 277.000 ευρώ.
-Ελληνοαλβανικός Σύνδεσμος Φιλίας «Σωκράτης»: 186.911 ευρώ. Ιδρύθηκε από Έλληνες εκπαιδευτικούς το 1991 με σκοπό να συνεισφέρει, μέσω της παιδείας και του πολιτισμού στην ανάπτυξη καλών σχέσεων γειτονίας μεταξύ των δύο λαών. Εκδίδει το ηλεκτρονικό περιοδικό diavatirio.net.
-Κέντρο Αναπτυξιακής Συνεργασίας και Ανθρωπιστικής Βοήθειας: 156.485 ευρώ. Είναι η ΜΚΟ του Πανελλήνιου Συλλόγου Εξαγωγέων.
-Δίκτυο για τη Δημοκρατία στη Νοτιοανατολική Ευρώπη (ΔΙΔΗΝΕ): 144.000 ευρώ.
-Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες: 139.694,77 ευρώ
-Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ανθρωπιστικής Ανάπτυξης (HUMANET): 108.320 ευρώ. Με έδρα τα Γιάννενα.
-Ιάσων – Εθελοντική Οργάνωση Αειφορίας Περιβάλλοντος: 99.941,50 ευρώ. Έδρα Αθήνα, πρόεδρος Γιάννης Λάτσιος.
-Νερό για τον άνθρωπο και την ειρήνη: 89.604,89 ευρώ. Δραστηριοποιείται κυρίως στη Συρία και το Ιράν, ενώ συμμετέχει σε γκαλά για τον Γκάντι. Έχει γραφεία στην Καλλιθέα.
-ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων: 70.000 ευρώ.
-Ανθρωπιστική και Ευρωπολιτιστική Ανάπτυξη και Συνεργασία: 51.183,71 ευρώ. Δραστηριοποιείται κυρίως στην Αίγυπτο.
-Μία Γη: 51.000 ευρώ. Με έδρα τον Βόλο παρέχει ανθρωπιστική βοήθεια στην υποσαχάρια Αφρική.
-Κέντρο Ανάπτυξης και Εκπαίδευσης Ευρωπαϊκή Προοπτική: 45.000 ευρώ.
-Δίκτυο Εμπειρογνωμόνων Αθήνας ANCE: 43,724,37 ευρώ. Προωθεί την δημοκρατία, την κινητικότητα του εργατικού δυναμικού και των νέων, την ενσωμάτων των ευπαθών κοινωνικών ομάδων στην αγορά εργασίας κ.λπ. σε Ευρώπη, Ασία, Αφρική και Λατινική Αμερική. Πρόεδρος ο καθηγητής Γιώργος Παυλίδης.
-Ακαδημία Τηλεπικοινωνιών Νοτιοανατολικής Ευρώπη «ΙΝΑ»: 37.087,05 ευρώ. Είναι πρωτοβουλία του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βόρειας Ελλάδας και συμμετέχουν οι εταιρείες: ΣΒΒΕ, ΟΤΕ, INFOQUEST, HELLASCOM, NOKIA, ALTEC, INTRACOM, VODAFONE, FORTHNET.
-Διεθνής Οργάνωση Βιοπολιτικής: 31.902,67 ευρώ. Προωθεί την διεθνή συνεργασία και εκπαίδευση για την προστασία του περιβάλλοντος με αντιπροσώπους σε 137 χώρες. Ιδρύθηκε από την Αγνή Βλαβιανού Αρβανίτη.
-Ινστιτούτο Αειφορικής Ανάπτυξης και Διαχείρισης Φυσικών Πόρων (ΙΝΦΥΠΟ): 30.000 ευρώ.
-Κέντρο Προάσπισης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΚΕΠΑΔ): 22.247,56 ευρώ.
-‘Ιδρυμα Ορμύλια «Παναγία η Φιλανθρωπινή»: 18.000 ευρώ. Υλοποιεί προγράμματα προληπτικής ιατρικής κατά του καρκίνου του μαστού και της μήτρας, ενώ, εκτός από το δημόσιο, το ίδρυμα Ορμύλια έχει χρηματοδοτηθεί και από την οικογένεια του εφοπλιστή Χατζηπατέρα. Το έχει επισκεφθεί η σύζυγος του Ρώσου προέδρου Μεντβέντεφ και έχει βραβευτεί από τον πρέσβη των ΗΠΑ Ντάνιελ Σπέκχαρντ.
-Έλληνες Εθελοντές: 15.000 ευρώ. Έγινε γνωστή από την παρουσία της δίπλα στην φυλή των Καλάσσα στο Πακιστάν που ισχυρίζονται ότι είναι απόγονοι των Μακεδόνων του Μέγα Αλέξανδρου.
-Φιλόπτωχος Αδελφότης Κυριών Κομοτηνής: 11.107,21 ευρώ. Το 2008 διοργάνωνε 3ήμερες εκδρομές στην Κωνσταντινούπολη και 7ήμερες στη Ρωσία, στην κοπή της πίτας πήγε ο Ευριπίδης Στυλιανίδης και ο τότε υπουργός Γιώργος Πεταλωτής, επικέντρωσε διά αντιπροσώπου «τη συμβολή της αδελφότητας στην επίτευξη της κοινωνικής συνοχής, που τόσο έχουμε ανάγκη και σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία».
Πάντως, όταν το 2011 ξανα… έσκασε το θέμα με τις ΜΚΟ, για να κάνει ρελάνς η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, παρουσίασε στοιχεία για κάποιες ΜΚΟ που επί ΝΔ είχαν χρηματοδοτηθεί. Στην ουσία ήταν προγράμματα αντιμετώπισης της ανεργίας. Θέλετε ονόματα; Μεταξύ αυτών: η ΜΚΟ «Μάξιμος ο Γραικός» που χρηματοδοτήθηκε με 150.000 ευρώ, η «Ευρωπαϊκή Έκφραση Ανατολική Αττική» που ανήκει σε υποψήφιο βουλευτή της ΝΔ κ. Νίκο Γιάννη με 150.000 ευρώ, το «Ψωμιάδειο» με 150.000 ευρώ, οι «Νηφάλιοι» με 150.000 ευρώ, η «ομάδα Ελληνικού Μουσικού θεάτρου «Σπείρα- Σπείρα» με 100.000 ευρώ, ο «Κορμοράνος» με 54.600 ευρώ, το «Τοπικό Σύμφωνο Ποιότητας» με 50.000 ευρώ, η «Ομάδα Καλλιτεχνών Ούγκα Κλάρα» με 30.000 ευρώ, οι «Φίλοι των Ελληνικών Μαριονεττών» με 50.000 ευρώ, ενώ με 25.000 ευρώ χρηματοδοτήθηκαν οι ΜΚΟ «Προστατεύω τον εαυτό μου» «Χοροστάσι» , «Περιβόλι της γιαγιάς» , «Γηπαετός ο Πωγωνωφόρος» , «Πολυθέμα Κρόκο και Λίνο», «Τόποι, Μύθοι, Αθλοι Ηρακλή», «Ειδικός φορέας θερμοκηπιακής ντομάτας Σκάλας» κ.α.
Από τα παραπάνω προκύπτει το εξής αβίαστο συμπέρασμα: Ότι τα «πράσινα τρωκτικά» έκαναν πάρτι με εκατομμύρια ευρώ κι ότι είχαν στήσει ολόκληρο δίκτυο «κολλητών» του Γ. Παπανδρέου. Αν κάτσει και ψάξει η Δικαιοσύνη ίσως και να μη βρει τίποτε. Διότι οι φήμες λένε ότι στο υπουργείου Εξωτερικών επί ΓΑΠ και Ρόντου, ,τα λεφτά δίνονταν χέρι με χέρι και δεν υπάρχουν παραστατικά.
Κάτι ήξερε, λοιπόν, ο Γ. Παπανδρέου όταν έλεγε ότι υπάρχουν λεφτά. Πριφανώς τα είχε μοιράσει ο ίδιος στους φίλους του.
 antinews.gr

Κάθε κυβέρνηση την κρίνει η ιστορία και φυσικά ο ελληνικός λαός. Αν και ορισμένες φορές οι κάλπες είναι τόσο «γκαστρωμένες» που βγάζουν και… προβληματικά παιδιά. Μπορεί να πει κανείς χίλια δύο πράγματα για την παρούσα κυβέρνηση. Μπορεί να την κρίνει για τις επιλογές της, τα λάθη της, τις καθυστερήσεις και γιατί αναγκάστηκε να πάρει σκληρές αποφάσεις.
Για ένα όμως δεν μπορεί να την κατηγορήσει κανείς: Ότι δεν προσπάθησε να σώσει την Ελλάδα. Ίσως ο κόσμος θεωρεί πετυχημένη μια κυβέρνηση όταν μοιράζει αφειδώς χρήμα, ακόμη κι αν δεν είναι δικό της ή στη χειρότερη των περιπτώσεων δεν… υπάρχει. Θα ήταν πολύ εύκολο και για τον Σαμαρά να βάλει στο υπουργείο Οικονομικών έναν… Τσοβόλα κι όχι τον ... «τσιγκούνη» Στουρνάρα που δεν δίνει τίποτε. Θα μπορούσε να του πει «υπουργέ δώσε τα όλα» και ο τσάρος να ψάχνει τις άδειες τσέπες του για να βρει κανένα τάλιρο να μοιράσει.
Η εποχή του «λεφτά υπάρχουν και τα μοιράζω» τέλειωσε και δεν θα έρθει για τα επόμενα 20 χρόνια. Καλό είναι να συνηθίσουμε στην ιδέα και να κρίνουμε τις κυβερνήσεις με άλλα κριτήρια. Ποια είναι
αυτά θα ρωτήσει κάποιος.
Το πρώτο είναι η αταλάντευτη θέση της για διαφάνεια και λογοδοσία. Να ξέρει ο κόσμος που πάει και το τελευταίο ευρώ που πληρώνει. Δόξα το Θεό, ο Σαμαράς και ο Στουρνάρας αλλά και άλλοι υπουργοί το έχουν καταφέρει. Ποια άλλη περίοδος μετά τη Μεταπολίτευση είχαμε τόσα σκάνδαλα να αποκαλύπτονται; Πότε άλλοτε είδαμε ανθρώπους να πηγαίνουν στη φυλακή, λαμόγια να διασύρονται σαν κοινά κλεφτρόνια ή νταβατζήδες να τρέμουν ότι μπορεί να κάνουν παρέα στον Άκη Τσοχατζόπουλο;
Αυτό το κατάφερε η σημερινή κυβέρνηση και γι’ αυτό πρέπει να κριθεί θετικά. Η υπόθεση του λαθρεμπορίου καυσίμων και το «παγόβουνο» των ΜΚΟ αποδεικνύουν ότι η επιχείρηση «καθαρά χέρια» που ξεκίνησε από τα εξοπλιστικά και συνεχίστηκε με το ΤΤ, δεν θα σταματήσει πουθενά και για κανέναν. Όποιος έκλεψε θα δει στα χεράκια του χειροπέδες, τελεία και παύλα.
Το δεύτερο είναι το νοικοκύρεμα στα οικονομικά. Εν μέσω απίστευτων φόρων και τεράστιας οικονομικής πίεσης των νοικοκυριών η κυβέρνηση κατάφερε να βάλει μια τάξη. Με πολλά προβλήματα, αλλά φαίνεται ότι πάμε να γίνουμε σύγχρονο κράτος. Ακόμη κι αν δε συμφωνεί κανείς με τον Θεοχάρη ως πρόσωπο, ο θεσμός του Γενικού Γραμματέα Εσόδων είναι σημαντικός. Ακόμη κι αν δεν έχουμε συνηθίσει σε αυστηρές εντολές και εγκυκλίους, για πρώτη φορά γίνεται προσπάθεια να χτυπηθεί η φοροδιαφυγή.
Το τρίτο σημείο στο οποίο θα πρέπει να κριθεί αυτή η κυβέρνηση: Είναι ότι κατάφερε να βάλει ξανά τη χώρα σε πορεία ανάκαμψης σε συνδυασμό με την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης. Όχι, δεν είμαστε πλέον το «μαύρο πρόβατο» της Ευρώπης. Είμαστε μια χώρα με προβλήματα που κάνει τεράστιες προσπάθειες και ζητά τη βοήθεια αλλά όχι την ελεημοσύνη των ξένων. Η εμπιστοσύνη αποκαταστάθηκε χάρη σε δύο λόγους: Ο πρώτος είναι ότι οι ξένοι είχαν να κάνουν με σοβαρούς ανθρώπους κι όχι καραγκιόζηδες που δεν ξέρουν τι θέλουν. Κι ο δεύτερος είναι ότι παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια, κατά γενική εκτίμηση η χώρα τήρησε το πρόγραμμα σταθερότητας. Αυτό ήθελαν οι ξένοι, κι όχι να έρχονται στην Αθήνα και να τους κοροϊδεύουν πίσω από την πλάτη τους.
Δεν θα πούμε ότι πρέπει να κριθεί η κυβέρνηση και για τη σκληρή δουλειά που κάνουν τα περισσότερα στελέχη της. Αυτή είναι υποχρέωσή τους και προσφορά στην πατρίδα.
Αν απ’ όλα αυτά, λοιπόν, ο κόσμος επιλέξει να ψηφίζει στο εξής με κριτήριο ποιος θα τους μοιράσει υποσχέσεις για λεφτά που δεν υπάρχουν, ας το κάνει. Αν πάλι ψηφίσει με τη λογική ότι τους υπόσχονται ότι θα γυρίσει στα χρόνια της μεγάλης χλιδής, θα είναι υπεύθυνος για την επιλογή του. Θα πρέπει, όμως, ο ελληνικός λαός να γνωρίζει ότι τίποτε δεν είναι όπως παλιά και όλα έχουν αλλάξει.