Απάντηση με νούμερα στους Βαρουφοκαμμένους: Γιατί το 2010 με λιγότερο χρέος αποκλειστήκαμε απο τις αγορές ενώ τώρα οι αγορές μας δανείζουν;

Κυκλοφορεί προς επίρρωση της συνομοσιολογικής και απαξιωτικής προσέγγισης του πρώτου μετά απο 4 χρόνια δανεισμού της χώρας απο τις διεθνείς χρηματαγορές (10/4/2014) το "επιχείρημα" ότι το 2010 είχαμε πολύ μικρότερο χρέος και αποκλειστήκαμε απο τις αγορές με αποτέλεσμα το μνημόνιο.

Το ότι μας δανείζουν τώρα με πολύ μεγαλύτερο χρέος, σημαίνει κάποιου είδους προσυνεννόηση, στήσιμο και ως εκ τούτου δεν αποτελεί γνήσιο γεγονός.

Πολλοί αναφέρουν και το ύψους του χρέους:

2009 : 130%

2013 : 175%

Πως έχει όμως η κατάσταση στον πραγματικό κόσμο;

Το χρέος σε απόλυτα νούμερα το 2009 ήταν 288 δις € ενώ το 2013 ήταν 325 δις €. Εξαιρουμένων των χρημάτων της ανακεφαλαιοποίησης των Τραπεζών (μεγάλο μέρος του οποίου θα ανακτηθεί ή/καί θα ρυθμιστεί με μεταφορά του στον ESM) το πραγματικό χρέος το 2013 ήταν 275 δις€ στα ίδια επίπεδα ή ελαφρώς καλύτερα απο ότι το 2009
Καταρχάς η δομή του χρέους είναι εντελώς διαφορετική το 2014 σε σχέση με το 2009-2010. Ο μεγάλος όγκος λήξεων ομολόγων ξεκινά μετά το 2023 (και αναμένεται με τις επικείμενες αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το ελληνικό χρέος να μεταφερθεί σε ακόμα μακρύτερο χρονικό ορίζοντα). Αντίστοιχα το 2010 έπρεπε να αναχρηματοδοτούμε ομόλογα ύψους 20 με 30 δις € κάθε χρόνο. Με απλά λόγια το χρέος μας είναι χρηματοδοτήσιμο διότι αυτό που ενδιαφέρει τους όποιους δανειστές είναι ο δανειζόμενος να μπορεί να πληρώνει τους τόκους του.
Οι δαπάνες για τόκους το 2009 ανήλθαν σε 11,9 δις € ή 19,8% των εσόδων της Γενικής Κυβέρνησης, ενώ ήδη το 2012 τα αντίστοιχα νούμερα ήταν 9,7 δις € ή 15,7% των εσόδων της Γ.Κ.
Το έλλειμμα της Γ.Κ. ήταν 16% του ΑΕΠ ή 35,5 δις € ενώ ήδη από το 2012 τα αντίστοιχα νούμερα ήταν 8,8% του ΑΕΠ. ή 15,9 δις € ενώ ήδη απο το 2013 παράγουμε πρωτογενές πλεόνασμα 2,9 δις € ή 1,6% του ΑΕΠ ενώ οι προβλέψεις έκαναν λόγο για μηδενικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα.
Τα τοκοχρεολύσια ήταν ιδιαίτερα δυσβάσταχτα ως προς τα έσοδα της Γ.Κ. (18,7% το 2009 έναντι15,7% το 2012) καθιστώντας ιδιαίτερα άδηλη την δυνατότητα εξυπηρέτησης τους στο άμεσο μέλλον