ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ - ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ: ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΕΓΚΥΩΝ ΑΠΟ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ-ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ - ΔΙΚΤΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ dictyo.gr

Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014 16:48

ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ - ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ: ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΕΓΚΥΩΝ ΑΠΟ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ-ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ

μέγεθος γραμματοσειράς μείωση του μεγέθους γραμματοσειράς αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
E-mail
Σχολιάστε πρώτοι!

Τρίτη, 11.3.2014

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Βουλευτής Β’ Αθήνας και Πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής της Βουλής ‘Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου’’,Κατερίνα Παπακώστα – Σιδηροπούλου,κατέθεσε Τροπολογία(Αρ. πρωτ. 1248/64/7.3.2014), στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, με την οποία ζητά, να εξαιρεθούν από την απόλυση των καταργούμενων φορέων,οι υπάλληλοι

που βρίσκονται σε κατάστασηεγκυμοσύνης ή λοχείας,καθώς και τη γενικότερηεξαίρεση από το καθεστώς διαθεσιμότητας,των γυναικών που βρίσκονται σεκατάστασηεγκυμοσύνης ή λοχείας.

Όπως αναφέρεται στο κείμενο της Τροπολογίας, ο θεσμός τηςοικογένειας και της μητρότητας προστατεύεται ρητά από το Σύνταγμα, καθώς και από πλήθος προστατευτικών διατάξεων για την εργαζόμενη έγκυο και μητέρα. Η προστασία από απόλυση των εγκύων στη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, καθώς και 18 μήνες μετά τη γέννηση του παιδιού τους αποτελεί θεμελιώδες εργασιακό δικαίωμα, το οποίο ο νομοθέτης δεν πρέπει να παραβλέπει.

Την Τροπολογία υπογράφουν, επίσης, εννιά ακόμα Βουλευτές, οι κ.κ.:Μάνος Κόνσολας, Αθανάσιος Νταβλούρος, Αντρέας Μαρίνος, Γεωργία Μπατσαρά, Έλενα Κουντουρά, Κων/νος Κόλλιας, Άντζελα Γκερέκου, Μαρία Ρεπούση και Άννα Καραμανλή.

Το κείμενο της Τροπολογίας.

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ

(Αρ. πρωτ. 1248/64/7.3.2014)

Στο Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης:

«Διοικητικές Απλουστεύσεις- Καταργήσεις, Συγχωνεύσεις Νομικών Προσώπων και Υπηρεσιών του Δημόσιου Τομέα- Τροποποίηση διατάξεων Π.Δ. 318/1992 (Α 161) και λοιπές ρυθμίσεις»

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Με το άρθρο 20, ρυθμίζονται οριζοντίως οι γενικές διατάξεις περί καταργήσεων συγχωνεύσεων νομικών προσώπων και υπηρεσιών του παρόντος νόμου.

Ειδικότερα,με το συγκεκριμένο άρθρο προβλέπεται η θέση σε εφαρμογή της διάταξης του Ν.4093/2012 περί άμεσων απολύσεων υπαλλήλων, που υπηρετούν με σχέση εργασίαςιδιωτικού δικαίουσε Ν.Π.Ι.Δ. και Α.Ε. που ανήκουν - εποπτεύονται από το Δημόσιο.

Ωστόσο, για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης, υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις, οι οποίες θα πρέπει να ιδωθούν από τον νομοθέτη, με περισσότερη ευαισθησία και να μην αντιμετωπισθούν οριζοντίως. Συγκεκριμένα, οφείλουμε να διασφαλίσουμε προστασία του θεσμού της οικογένειας και της μητρότητας, κατά ρητή επιταγή του Συντάγματος, αλλά και πλήθους προστατευτικών διατάξεων για την εργαζόμενη έγκυο και μητέρα, καθώς αποτελεί θεμελιώδες εργασιακό δικαίωμα, η προστασίας από απόλυση των εγκύων στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς και 18 μήνες μετά τη γέννηση του παιδιού τους.

Η διάσταση του φύλου πρέπει να διατρέχει όλες τις πολιτικές μας οριζοντίως, σύμφωνα με τις επιταγές του Καταστατικού μας Χάρτη, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του ανθρώπου και της ιδρυτικής πράξης της Ευρώπης. Σύμφωνα με τα άρθρα 2 και 3 της Ιδρυτικής Συνθήκης, η Ένωση είναι υποχρεωμένη να καταβάλλει προσπάθειες για την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών σε όλες της τις δραστηριότητες.

Επιπλέον, όπως ορίζει το άρθρο 21 παρ. 1 του Συντάγματος«H οικογένεια, ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους, καθώς και o γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Kράτoυς.»Επίσης, στο άρθρο 1 του Νόμου 1302/1982 (τ.Α’ 133/29.10.1982) αναφέρεται:«Επικυρώνεται και έχει ισχύ νόμου η Διεθνής Σύμβαση αριθ. 103 «για την προστασία της μητρότητας»που ψηφίστηκε στη Γενεύη το 1952, από τη Γενική Συνδιάσκεψη της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (103/1952). Η εν λόγω σύμβαση ρητά αναφέρει ότι έχει εφαρμογή τόσο στο Δημόσιο όσο και τον Ιδιωτικό τομέα. Ειδικότερα, στο 6ο άρθρο της σύμβασης αναφέρεται:«Αν η γυναίκα απουσιάζει από την εργασία της σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 3 (άδεια κύησης, λοχείας, γαλουχίας ή ‘’ανατροφής’’, όπως ονομάζεται σήμερα), απαγορεύεται στον εργοδότη να καταγγείλει τη σύμβαση εργασίας της, όσο διαρκεί η παραπάνω απουσία της ή να της γνωστοποιήσει απόλυση με προθεσμία, που λήγει μέσα στη διάρκεια αυτής της απουσίας».

Ομοίως, κατά την παρ. 1 του άρθρου 15 του Ν. 1483/1984, το οποίο αφορά στην προστασία της μητρότητας, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 36 του Ν. 3996/2011«απαγορεύεται και είναι απόλυτα άκυρη η καταγγελία της σχέσης εργασίας εργαζόμενης από τον εργοδότη της κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης της, όσο και για το χρονικό διάστημα 18 μηνών μετά τον τοκετό ή κατά την απουσία της για μεγαλύτερο χρόνο, λόγω ασθενείας που οφείλεται στην κύηση ή τον τοκετό, εκτός αν υπάρχει σπουδαίος λόγος για την καταγγελία. Ως σπουδαίος λόγος δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί ενδεχόμενη μείωση της απόδοσης της εργασίας της εγκύου που οφείλονται στην εγκυμοσύνη».

Η προσθήκη, η οποία προτείνεται, κινείται σ’ αυτό το πνεύμα και επιθυμεί να διασφαλίσει τις συνθήκες που θα επιτρέψουν τη στήριξη της γυναικείας απασχόλησης και το συνδυασμό επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής.

Στο πλαίσιο αυτό,προτείνεται να περιληφθούν όλες οι προστατευόμενες των ανωτέρω νόμων στις εξαιρέσεις του Ν.4172/2013 αρ. 90 παρ. Δ. και μάλιστα με αναδρομική ισχύ, έτσι ώστε να αποκατασταθεί η αδικία όσων γυναικών βγήκαν σε διαθεσιμότητα, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους ή λοχείας.

Διαβάστηκε 1264 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014 16:49

Κατηγορία Άρθρα & Απόψεις

Super User

E-mail Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.