Η ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΧΝΙ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΑΝΤΩΝΑΚΟΥ

Ένα από τα "αγαπημένα παιδιά" του "εκσυγχρονισμού" - που ευθύνεται μεταξύ των άλλων για τα Ίμια και τις "γκρίζες ζώνες" στο Αιγαίο, για τη γιγάντωση της "διαπλοκής, για τη μεγάλη ληστεία του χρηματιστηρίου, για την αποτελμάτωση του ασφαλιστικού, για την αμφιλεγόμενη ωφελιμότητα της διεξαγωγής των Ο.Α., για τα "μαγειρεμένα" στοιχεία εισδοχής στο Ευρώ (κρυφό ομόλογο GoldmanSachs), που το μισό υπουργικό συμβούλιο της σχηματίζει κλαδική στον Κορυδαλλό, που έχει ασυλία χάρις στην καλοταϊσμένη (χρηματιστήριο, δάνεια, δημόσια έργα, προμήθειες κ.λπ.) διαπλοκή - μίλησε.

Δεν φταίνε τα μνημόνια, άρα ούτε ο Τζέφρι[1], φταίει το 2009, και το

συγκυριακό και όχι διαχρονικό, όπως δείχνουν τα στοιχεία έλλειμμα.

Ας μας πει ο κεντρικός τραπεζίτης πόσο έλλειμμα άφησε η κυβέρνηση Σημίτη το 20003-4 και πόσο μειώθηκε αυτό μέχρι το 2007 την τελευταία χρονιά πριν την κρίση.

Και ας μας πει - αν υποψιάζεται - ποιες κομματικές και κλαδικές οργανώσεις υποδαύλιζαν το κάψιμο της Αθήνας το χειμώνα 2008-2009, ποιος πολιτικός αρχηγός (ΓΑΠ) με τη γροθιά σηκωμένη ήταν μπροστάρης στις διαδηλώσεις κατά της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης το 2008, στις διαδηλώσεις κατά της επένδυσης της Cosco στον Πειραιά, ποίος υποσχόταν ότι θα επαναφέρει στο Δημόσιο τις αποκρατικοποιημένες επιχειρήσεις, ποιος αρνήθηκε τη συνεργασία για την αντιμετώπιση της κρίσης το Μάρτιο του 2009, ποιος εκβίασε τις πρόωρες εκλογές αρνούμενος να στηρίξει την υποψηφιότητα Παπούλια (χωρίς εκλογές), ποιος υποσχόταν ότι "λεφτά υπάρχουν" τάζοντας στους πάντες τα πάντα, ποιος μετά τις εκλογές του 09 αντί να πάρει μέτρα - έχοντας εξασφαλίσει και τη στήριξη του αρχηγού της αντιπολίτευσης (προγραμματικές, Βουλή 2009) - έκανε επεκτατική πολιτική και περιφερόταν εκθέτοντας τη χώρα και στρώνοντας το δρόμο για τη χρεωκοπία που, τελικά:

ΟΧΙ κύριε κεντρικέ τραπεζίτη.

Δεν ήταν αναπόφευκτη!!!

Και ασφαλώς έχει όνομα άλλα όχι αυτό που τολμάτε να υπονοείτε.

Και κάτι τελευταίο.

Το 1993 ο Ανδρέας είχε πει το γνωστό, «είτε το Έθνος θα εξαφανίσει την υπερχρέωση της χώρας είτε η υπερχρέωση θα αφανίσει το Έθνος». Σχετικά με αυτό θέλω να θέσω δύο ερωτήματα στον κεντρικό τραπεζίτη.

Α) Ποιος ευθυνόταν μέχρι το 1993 για την υπερχρέωση;;;;

Β) Τι έγινε από το 93 ως το 04; Πόσο μειώθηκε, αν μειώθηκε το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ, φυσικά χωρίς τη δημιουργική λογιστική που προαναφέρθηκε;;;

Αυτά, Γιατί η "κοντή μνήμη", ακόμα και αν δεν είναι από προκατάληψη ή εκ του πονηρού, είναι κακό πράγμα. Καλό είναι να τιμούμε τους «ευεργέτες» μας αλλά χωρίς να κακοποιούμε την αλήθεια διαιωνίζοντας τους μύθους που οδήγησαν στη δημιουργία της κρίσης.

Πρώτη φορά Αριστερά.

Το δούλεμα πάει σύννεφο.

Διαβάζω στην εφημερίδα της κυβερνήσεως (Αυγή - παχνί):

«Αλ, Τσίπρας: Μέτωπο για την ανάκτηση της ηγεμονίας των ιδεών της Αριστεράς» και πιο κάτω «Συναντήσεις του ΣΥΡΙΖΑ για ανατροπή της νεοφιλελεύθερης ηγεμονίας».

Μόνο τους τίτλους διάβασα δεν είμαι μαζοχιστής.

Κατά τα άλλα η Αριστερή κυβέρνηση κάνει το μόνο που, όπως έχει αποδειχθεί παγκοσμίως και διαχρονικά, ξέρει η Αριστερά να κάνει όταν κυβερνά.

Ανακατανομή της φτώχειας, και αυτή άδικα όπως επίσης έχει αποδείξει η πράξη και η ιστορία.

Και να γεμίζει το παχνί με «αριστερές – προοδευτικές» πομφόλυγες και «ανέξοδα αισθήματα».

[1] «Το 1959, όταν είχε μετακομίσει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ο Γεώργιος Παπανδρέου φώναξε ένα πρωί τον ιερέα της ενορίας της Εκάλης και βαφτίστηκαν και τα τέσσερα ορθόδοξοι χριστιανοί. Ο Γιώργος, που μέχρι τότε τον φώναζαν Τζέφρι, πήρε και επισήμως το όνομα του παππού του. Την Γκέηλ, όπως ήταν το αμερικανικό όνομα της Σοφίας, τη βάπτισε η γιαγιά και πήρε το όνομά της». Από το βιβλίο της Δ. Παπανδρέου