Όταν οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους εισέβαλαν σε ένα χωριό στο βόρειο Ιράκ και διέταξαν τους κατοίκους του να επιλέξουν αν προτιμούν να προσηλυτιστούν στο Ισλάμ ή να πεθάνουν, μόνο ένας αρνήθηκε να αλλαξοπιστήσει. Όμως αυτό το ένα και μοναδικό «όχι» αρκούσε για να δικαιολογήσει τη σφαγή.

Οι σουνίτες εξτρεμιστές που έχουν καταλάβει μεγάλο μέρος του Ιράκ από τον περασμένο Ιούνιο, δεν έχασαν τον χρόνο τους όταν ο σεΐχης του χωριού, ο επικεφαλής της κοινότητας, υπερασπίστηκε τα πιστεύω των Γεζίντι.

Ο Χάλοφ Χοντέντε, ένας άνεργος, πατέρας τριών παιδιών που γλίτωσε από το μακελειό, περιέγραψε

πώς 80 άνδρες του χωριού Κότσο σφαγιάστηκαν ενώ οι γυναίκες και τα κορίτσια απήχθησαν από τους ενόπλους. Η αφήγησή του, μία από τις πρώτες περιγραφές αυτοπτών μαρτύρων για τη σφαγή της περασμένης Παρασκευής, δεν είναι δυνατόν να επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητη πηγή. Ωστόσο άλλοι Γεζίντι και Ιρακινοί αξιωματούχοι έχουν αναφέρει παρεμφερείς λεπτομέρειες από την επίθεση του Ισλαμικού Κράτους στο χωριό.

«Στην αρχή ήθελαν όλοι μας να ασπαστούμε το Ισλάμ κι εμείς δεχτήκαμε, για να σώσουμε τη ζωή μας. Φοβόμασταν πάρα πολύ», είπε ο Χοντέντε, μιλώντας από το κρεβάτι ενός νοσοκομείου στην πόλη Ντοχούκ του Ιρακινού Κουρδιστάν. «Τότε ο σεΐχης μας είπε ότι δεν θα αλλαξοπιστήσει κι εκείνοι μας μάζεψαν μέσα στο σχολείο του χωριού», συνέχισε.

Οι άνδρες οδηγήθηκαν στον πρώτο όροφο του κτηρίου και οι γυναίκες στον δεύτερο. Νωρίτερα, οι ισλαμιστές είχαν μαζέψει όλα τα χρήματα και τα χρυσαφικά που βρήκαν στο χωριό, πιθανότατα για να χρηματοδοτήσουν τον αγώνα τους.

Από το σχολείο, οι Γεζίντι επιβιβάστηκαν σε μικρά λεωφορεία, σε ομάδες των 10-20 ατόμων και μεταφέρθηκαν έξω από το χωριό αφού τους είπαν ότι θα τους πάνε στη Σιντζάρ, την πρωτεύουσα της θρησκευτικής μειονότητας στο βόρειο Ιράκ. Τα οχήματα όμως σταμάτησαν απότομα και οι ισλαμιστές άνοιξαν πυρ, χωρίς καμία προειδοποίηση. «Άρχισαν να μας πυροβολούν. Είχαν βαρύ οπλισμό, όπως πολυβόλα. Εγώ χτυπήθηκα στο πόδι και τη λεκάνη», πρόσθεσε ο Χοντέντε.

Οι Κούρδοι της Συρίας φρόντισαν τις πληγές του Χοντέντε και τον μετέφεραν αρχικά σε ένα συριακό νοσοκομείο και κατόπιν στο Ιράκ. Οι άλλοι συγχωριανοί του δεν στάθηκαν τόσο τυχεροί.
«Το Ισλαμικό Κράτος άρπαξε 400-600 ανθρώπους στο χωριό και οι περισσότεροι από αυτούς είναι γυναίκες και παιδιά. Σκότωσαν τους περισσότερους άνδρες» είπε ο Χοντέντε.

Στο χάος και τον πανικό που επικρατεί, κυκλοφορούν πολλές φήμες για την τύχη των απαχθέντων Γεζίντι και πολλά ερωτηματικά για το τι απέγιναν οι γυναίκες οι οποίες συχνά αναφέρονται ως «σκλάβες» του Ισλαμικού Κράτους. Ορισμένοι Γεζίντι πιστεύουν ότι οι τζιχαντιστές κρατούν εκατοντάδες ομήρους σε ένα στρατόπεδο κοντά στην πόλη Ταλ Άφαρ. Ο Χοντέντε αναρωτιέται αν βρίσκεται εκεί και η οικογένειά του. Τα τρία του παιδιά, η σύζυγός του και η μητέρα του ήταν μεταξύ των εκατοντάδων ανθρώπων που απήχθησαν, απλώς και μόνο γιατί ο σεΐχης του χωριού αρνήθηκε να υποταχθεί. . .