Με τροπολογία που κατέθεσε ο υπουργός Παιδείας Ανδρέας Λοβέρδος στη Βουλή, ρυθμίζονται ζητήματα διάρθρωσης των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Γενικού Λυκείου, αλλά και θέματα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Μεταξύ άλλων, με την τροπολογία προστίθεται και το μάθημα της Πληροφορικής στην Ομάδα Προσανατολισμού «Θετικές και Τεχνολογικές Επιστήμες», εναλλακτικά με το μάθημα της Χημείας. Επίσης δίνεται η δυνατότητα σε ώρες εντός της πρωινής λειτουργίας να λειτουργούν τμήματα ειδικών μαθημάτων, ιδίως ελεύθερου και γραμμικού σχεδίου, ισπανικών, ιταλικών, για την προετοιμασία των
μαθητών που επιθυμούν να εισαχθούν σε σχολές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που απαιτούν εξέταση σε ειδικά μαθήματα.
Επιπλέον, προβλέπεται ότι ο συντελεστής βαρύτητας κάθε μαθήματος ορίζεται με υπουργική απόφαση έως την 1η Μαρτίου κάθε έτους και ισχύει για τις εξετάσεις του επόμενου έτους. Μάλιστα για ένα από τα μαθήματα αυτά, ανά Σχολή, Τμήμα ή Εισαγωγική Κατεύθυνση, ο συντελεστής ορίζεται ύστερα από πρόταση της ΑΔΙΠ.
Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα Γενικού Λυκείου
Για τη διάρθρωση των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Γενικού Λυκείου, με την τροπολογία τροποποιείται το πρόγραμμα μαθημάτων της Γ΄ Τάξης του ημερήσιου Λυκείου και το μάθημα του εκπαιδευτικού προγράμματος της Φυσικής Αγωγής πραγματοποιείται σε δύο ώρες εβδομαδιαίως. Προστίθεται επίσης και το μάθημα της Πληροφορικής στην Ομάδα Προσανατολισμού «Θετικές και Τεχνολογικές Επιστήμες», εναλλακτικά με το μάθημα της Χημείας.
Προβλέπεται ακόμη ότι σε ώρες εντός πρωινής λειτουργίας των Γενικών Λυκείων υπάρχει δυνατότητα να λειτουργούν και τμήματα ειδικών μαθημάτων ιδίως ελεύθερου και γραμμικού σχεδίου, ισπανικών, ιταλικών.
Στην Γ΄ Τάξη Ημερήσιου Γενικού Λυκείου εφαρμόζεται πρόγραμμα μαθημάτων 33 ωρών, που περιλαμβάνει μαθήματα γενικής παιδείας 13 διδακτικών ωρών εβδομαδιαίως και 3 Ομάδες Μαθημάτων Προσανατολισμού: την Ομάδα Ανθρωπιστικών, την Ομάδα Θετικών και την Ομάδα των Οικονομικών-Πολιτικών-Κοινωνικών και Παιδαγωγικών Σπουδών, μεταξύ των οποίων οι μαθητές καλούνται να επιλέξουν αυτήν της προτίμησης τους. Τα μαθήματα του κοινού εκπαιδευτικού προγράμματος (γενικής παιδείας) είναι τα εξής: α) Νέα Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία, 6 διδακτικών ωρών, με διακριτά διδακτέα αντικείμενα – κλάδους τη Νέα Ελληνική Γλώσσα, 4 ωρών και τη Λογοτεχνία, 2 ωρών, β) Ιστορία 2 ωρών, γ) Θρησκευτικά, 1 ώρας, δ) Ξένη Γλώσσα, 2 ωρών (Αγγλικά ή Γαλλικά ή Γερμανικά) και ε) Φυσική Αγωγή, 2 ωρών.
Τα μαθήματα της Ομάδας Προσανατολισμού των Θετικών Επιστημών είναι α) Φυσική, 6 ωρών, β) Μαθηματικά, 8 ωρών ή Βιολογία 8 ωρών, γ) Χημεία, 6 ωρών ή Πληροφορική, 6 ωρών.
Θέματα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση
Με την τροπολογία ορίζονται λεπτομερέστερα οι Σχολές, τα Τμήματα και οι Εισαγωγικές Κατευθύνσεις, όπου μπορούν να εισάγονται, κατόπιν πανελλαδικών εξετάσεων, οι απόφοιτοι Γενικού και Επαγγελματικού Λυκείου. Εντάσσεται στα μαθήματα της Ομάδας Προσανατολισμού Θετικών Επιστημών το μάθημα της Πληροφορικής, εναλλακτικά με το μάθημα της Χημείας, με βάση τις Σχολές, τα τμήματα ή τις Εισαγωγικές κατευθύνσεις όπου επιθυμεί να εισαχθεί ο μαθητής.
Επιπλέον θεσπίζεται ότι ο συντελεστής βαρύτητας κάθε μαθήματος ορίζεται με υπουργική απόφαση μέχρι την 1η Μαρτίου κάθε έτους και ισχύει για τις εξετάσεις του επόμενου έτους. Μάλιστα για ένα από τα μαθήματα αυτά, ανά Σχολή, Τμήμα ή Εισαγωγική Κατεύθυνση, ο συντελεστής ορίζεται μετά από πρόταση της ΑΔΙΠ. Προστίθεται στα εξεταζόμενα μαθήματα του ΕΠΕ «Θετικές και Τεχνολογικές Επιστήμες» το μάθημα της Πληροφορικής, εναλλακτικά με το μάθημα της Χημείας. Παράλληλα αφαιρείται ο κλάδος της λογοτεχνίας από το εξεταζόμενο μάθημα «Νέα Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία» όλων των Επιστημονικών Πεδίων Εξειδίκευσης, το οποίο ονομάζεται πλέον «Νέα Ελληνική Γλώσσα».
Σύμφωνα με την τροπολογία, τα πανελλαδικώς τέσσερα εξεταζόμενα μαθήματα ανά Ομάδα Μαθημάτων Προσανατολισμού και Επιστημονικό Πεδίο Εξειδίκευσης (ΕΠΕ) για την εισαγωγή σε Πανεπιστήμια και ΤΕΙ είναι τα εξής:
Α) ΕΠΕ-Ανθρωπιστικές Σπουδές, Νομικές:
Ι. Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία
ΙΙ. Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία
ΙΙΙ. Ιστορία και
ΙV. Λατινικά
Β) ΕΠΕ-Θετικές και Τεχνολογικές Επιστήμες
Ι. Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία
ΙΙ. Μαθηματικά
ΙΙΙ. Φυσική και
ΙV. Χημεία ή Πληροφορική, κατά περίπτωση
Γ) ΕΠΕ-Επιστήμες Υγείας
Ι. Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία
ΙΙ. Φυσική
ΙΙΙ. Χημεία και
ΙV. Βιολογία
Δ) ΕΠΕ-Επιστήμες Οικονομίας, Κοινωνικές και Πολιτικές Επιστήμες:
Ι. Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία
ΙΙ. Μαθηματικά και Στοιχεία Στατιστικής
ΙΙΙ. Αρχές Οικονομικής Επιστήμης και
IV. Στοιχεία Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
Ε) ΕΠΕ-Παιδαγωγικών Επιστημών:
Ι. Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία
ΙΙ. Μαθηματικά και Στοιχεία Στατιστικής
ΙΙΙ. Ιστορία και
ΙV. Αρχές Φυσικών Επιστημών.
Ορίζεται επίσης ότι ειδικά για το ακαδημαϊκό έτος 2015-2016 δίνεται κατ΄ εξαίρεση το δικαίωμα συμμετοχής στο 10% των θέσεων εισακτέων και σε όσους είχαν συμμετάσχει στις πανελλαδικές εξετάσεις των ημερήσιων Λυκείων το έτος 2013. Προβλέπεται ότι κατά το έτος 2016 θα διενεργηθούν εξετάσεις και με το καταργούμενο σύστημα εισαγωγής τόσο για τους αποφοίτους Δ΄ Τάξης ΓΕΛ και ΕΠΑΛ, σχολικού έτους 2015-2016, όσο και για τους αποφοίτους ημερήσιων και εσπερινών Λυκείων προηγούμενων ετών.
Εγγραφή, Προαγωγή και Απόλυση μαθητών Γενικού και Επαγγελματικού Λυκείου
Στην τροπολογία έχει περιληφθεί διάταξη σύμφωνα με την οποία το μάθημα Εισαγωγή στις Αρχές της Επιστήμης των ΗΥ δεν περιλαμβάνεται στα εξεταζόμενα μαθήματα των απολυτήριων εξετάσεων του Ημερήσιου και του Εσπερινού Γενικού Λυκείου. Το ελάχιστο όριο ηλικίας για την εγγραφή στα εσπερινά ΕΠΑΛ καθορίζεται εφεξής στα 15 έτη αντί των 16 ετών που ισχύει σήμερα.
Διαφοροποιείται εφεξής, ο τρόπος υπολογισμού του πτυχίου ΕΠΑΛ από εκείνου του απολυτηρίου ΕΠΑΛ και παρέχεται η δυνατότητα στους αποφοίτους του Γενικού Λυκείου που εγγράφονται στη Β΄ Τάξη ΕΠΑΛ να απαλλάσσονται από τα μαθήματα γενικής παιδείας και να λαμβάνουν μόνο πτυχίο. Παρατείνεται και για το σχολικό έτος 2014-2015 η μη χρήση της τράπεζας θεμάτων κατά τις προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις για τους μαθητές που φοιτούν στα οριζόμενα Λύκεια (εκκλησιαστικά λύκεια, λύκεια ειδικής αγωγής, μειονοτικά λύκεια, μουσουλμανικά ιεροσπουδαστήρια, ελληνικά λύκεια του εξωτερικού και λύκεια που διδάσκεται το ρωμαιοκαθολικό δόγμα).
Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία
Θεσπίζεται επίσης η δυνατότητα, με απόφαση του υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων με τη σύμφωνη γνώμη της ΔΕΠΠΣ είτε να χαρακτηρίζονται υφιστάμενες σχολικές μονάδες ως Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία είτε να ιδρύονται νέα Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία.

Ιδιωτικά Σχολεία
Θεωρούνται εκπρόθεσμες για το σχολικό έτος 2014-2015 οι αιτήσεις ίδρυσης ιδιωτικών σχολικών μονάδων, καθώς και οι αιτήσεις τροποποίησης χορηγηθείσας άδειας ίδρυσης σχολικών μονάδων που έχουν υποβληθεί έως και την 31.8.2014.
Πιστοποίηση γλωσσομάθειας
Προβλέπεται ότι η πιστοποίηση της γλωσσομάθειας καθώς και των φορέων που χορηγούν τα σχετικά πιστοποιητικά γίνεται από τον Εθνικό Οργανισμό Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού, σύμφωνα με διαδικασία που θα εξειδικευθεί με υπουργική απόφαση.
Πηγή: ΑΠΕ

Τις προτάσεις του για τις αλλαγές στην Αθμια Εκπαίδευση δημοσιοποίησε ο υπουργός Παιδείας.

 H εισήγηση του υπουργού Παιδείας βασικές κατευθύνσεις είναι λιγότερη παροχή πληροφοριών, περισσότερη μόρφωση , περισσότερη παιδεία είναι η καταστατική μας αρχή και ο στόχος μας.

Η εικόνα ενός μικρού παιδιού που φεύγει για το σχολείο και γυρίζει από αυτό, με μια βαριά τσάντα και έχει άλλη τόση δουλειά να κάνει στο σπίτι, πρέπει να περάσει στο παρελθόν τονίζεται στην
εισήγηση.


Ο Υπουργός Παιδείας αφού παρουσιάζει τους στόχους της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης παραθέτει τις προτάσεις για την υλοποίησή τους.

Οι στόχοι για την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση

Για ένα σχολείο- κλειδί για τη γνώση, την εκπαίδευση, τη μόρφωση και την Παιδεία, αλλά και την ανάπτυξη, την κοινωνική συνοχή και τη δικαιοσύνη οφείλουμε να προτάξουμε στόχους όπως:

· Την καθιέρωση σύγχρονων μεθόδων βιωματικής μάθησης και διαδραστικής διδασκαλίας, που προτρέπουν σε ενεργητική συμμετοχή (διαθεματική προσέγγιση διδακτικών αντικειμένων, ερευνητική δράση, διδασκαλία σε ομάδες).

· Τον εξορθολογισμό των αναλυτικών προγραμμάτων σπουδών.

· Την εμπέδωση των διδακτικών αντικειμένων στο σχολείο και το συσχετισμό τους με την κοινωνική ζωή.

· Την αναβάθμιση του ρόλου και του έργου των εκπαιδευτικών.

· Την καλλιέργεια και την κατάκτηση της ελληνικής γλώσσας, αλλά και τη δημιουργία των προϋποθέσεων της εθνικής κατάρτισης και της αυτογνωσίας . Είμαστε Έλληνες στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και για να κατανοήσουμε τους άλλους, πρέπει οπωσδήποτε να γνωρίζουμε τον εαυτό μας.

· Την ανάπτυξη της δημιουργικής σκέψης, της κριτικής ικανότητας, της επεξεργασίας βιωμάτων, συναισθημάτων και αξιών και την αξιοποίησή τους στη διαχείριση προβλημάτων και την εξεύρεση λύσεων. Σημασία έχει ο μαθητής να μάθει να ρωτά, ώστε να μπορέσει στη συνέχεια να μάθει να ερευνά.

· Τη δεξιότητα στις διαδικασίες επικοινωνίας, κοινωνικής αλληλεπίδρασης , διαχείρισης της καθημερινότητας και των προβλημάτων σε έναν διαρκώς εναλλασσόμενο κόσμο.

· Την πιστοποίηση στην ξένη γλώσσα και στη χρήση Ηλεκτρονικού Υπολογιστή με την ολοκλήρωση των προγραμμάτων σπουδών στο Γυμνάσιο.

· Την ενίσχυση της λειτουργικής και διοικητικής αυτοτέλειας των σχολικών μονάδων.

· Την έμφαση στο σχολικό αθλητισμό και τη φυσική αγωγή.

· Τη σταδιακή γενίκευση του θεσμού των Ολοήμερων Δημοτικών Σχολείων με Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα (ΕΑΕΠ), δημιουργώντας σχολεία ανοιχτά στην καινοτομία και την αυτενέργεια.

· Τη δημιουργία των προϋποθέσεων της κατανόησης του φαινομένου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ό,τι γίνεται στο σχολείο πρέπει να αφορά, να ενδιαφέρει, να έχει θετικό αντίκτυπο στα παιδιά, να τα κρατά δεμένα με το σχολείο τους, γιατί στο χώρο αυτό μπορούν να χτίσουν υγιείς βάσεις για το μέλλον τους, ανεξάρτητα από ποιο κοινωνικό ή μορφωτικό στρώμα κι αν προέρχονται. Και οφείλουμε να δημιουργήσουμε τους όρους υπέρβασης της σημερινής κατάστασης όπου οι μαθητές αντιπαθούν ή και μισούν το σχολείο ,αλλά και υποφέρουν από την υπερφόρτωση, που δημιουργεί πάμπολλες υποχρεώσεις για πολύωρη δουλειά στο σπίτι.

Προτάσεις

1. Αξιολόγηση των πρόσφατων Νέων Αναλυτικών Προγραμμάτων Σπουδών κατά την εφαρμογή τους στην εκπαιδευτική πράξη και αναμόρφωσή τους με βάση τα πορίσματα της αξιολογικής διαδικασίας. Η αξιολόγηση με τη συμμετοχή επιστημόνων, σχολικών συμβούλων και εκπαιδευτικών θα οδηγήσει σε νέα αναλυτικά προγράμματα σπουδών και νέα σχολικά εγχειρίδια.

2. Εξορθολογισμός και αναδιάταξη της διδακτέας ύλης και του περιεχομένου σπουδών. Η επικέντρωση της ύλης πρέπει να γίνει σε συγκεκριμένα κεφάλαια με κριτήριο τη σπουδαιότητά τους και με σεβασμό στην ηλικία και στις εκπαιδευτικές ανάγκες του παιδιού, να βοηθήσει στην εμβάθυνση στη γνώση μειώνοντας ταυτόχρονα την ύλη και να επιτρέπει την εμπέδωση στο διατιθέμενο διδακτικό χρόνο. Η αναδιάταξη της ύλης ορίζεται από την ανάγκη μεταφοράς δύσκολων διδακτικών αντικειμένων από μικρότερες σε μεγαλύτερες τάξεις.

3. Εμπέδωση και εμβάθυνση της ύλης στο σχολείο. Πρέπει να διασφαλιστεί ο αναγκαίος διδακτικός χρόνος για την εμπέδωση της ύλης στο σχολείο στα μαθήματα της γλώσσας, των μαθηματικών, της φυσικής, της γεωγραφίας και της ιστορίας. Οι εργασίες που ανατίθενται στους μαθητές πρέπει να περιοριστούν στο ελάχιστο και μόνο στα βασικά μαθήματα. Στόχος να ολοκληρώνονται στο σχολείο όλες οι μαθησιακές διαδικασίες, ώστε να απαλλάσσονται οι μαθητές και οι γονείς από την «κατ’ οίκον» διδασκαλία.

4. Δυνατότητα μερικής διαμόρφωσης των προγραμμάτων από τη σχολική μονάδα, με βάση τις ανάγκες, τις δυνατότητες, τις ιδιαίτερες συνθήκες του κάθε σχολείου(Ειδικής Αγωγής, Νησιωτικά, Ορεινά). Τις ώρες που είναι αναγκαίες, το εύρος ή τη δυσκολία των προγραμμάτων σπουδών, θα τις καθορίζει η κάθε σχολική μονάδα σε συνεργασία με το σχολικό σύμβουλο, με βάση τις ιδιαιτερότητες που έχει, όπως η σύνθεση του μαθητικού πληθυσμού (Ρομά, παιδιά μεταναστών, παιδιά από οικογένειες ανέργων ή με χαμηλά εισοδήματα). Προγράμματα ανοικτά και ευέλικτα στις ιδιαιτερότητες της κοινωνίας θα επιτρέπουν σε εκπαιδευτικούς και μαθητές να εξειδικεύουν τη διαδικασία μάθησης και θα γεφυρώνουν τον ακαδημαϊκό λόγο των σχολικών εγχειριδίων με την εμπειρική- βιωματική γνώση των μαθητών.

5. Αξιοποίηση της Ευέλικτης Ζώνης - Βιωματικών δραστηριοτήτων. Η ζώνη αυτή πρέπει να εμπλουτιστεί πέρα από την υποχρεωτική διδασκαλία γνωστικών αντικειμένων και να γίνει ζώνη δημιουργίας, καινοτομίας, υποστήριξης της κοινωνικο-συναισθηματικής ανάπτυξης των μαθητών, με ενδεικτικά θέματα: δράσεις προσωπικής/διαπροσωπικής ανάπτυξης, πολιτιστικών και αθλητικών δημιουργικών δραστηριοτήτων, περιβαλλοντικών παρεμβάσεων για την αειφορία, διαπολιτισμικής επικοινωνίας, σύνδεσης του σχολείου με την οικογένεια και την τοπική κοινωνία, ανάδειξης της τοπικής ιστορίας-πολιτισμού-οικονομίας, προώθησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενάντια στο ρατσισμό, το χουλιγκανισμό και τη βία, την παχυσαρκία, το σχολικό εκφοβισμό (σύνδεση δηλαδή με τις δράσεις του κοινωνικού σχολείου).

6. Επέκταση του Νέου Σχολείου με τη γενίκευση του προτύπου των ολοήμερων με Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα (ΕΑΕΠ) και τη δημιουργία ενός σχολείου όχι μόνο γνώσεων, αλλά και δεξιοτήτων.

7. Αλλαγή στο πρότυπο διοίκησης τόσο της σχολικής μονάδας όσο και γενικότερα σε επίπεδο Περιφέρειας και Διεύθυνσης. Ενίσχυση της αυτονομίας, του σχεδιασμού σε όλα τα επίπεδα, του προγραμματισμού, της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου και της λογοδοσίας. Ισχυροποίηση των Περιφερειακών Διευθύνσεων με αποκέντρωση, «καθετοποίηση», και αντιστοίχιση υπηρεσιών με κέντρο διαχείρισης προσωπικού την Περιφέρεια Εκπαίδευσης.

8. Επιμόρφωση Διευθυντών Σχολικών Μονάδων και Εκπαιδευτικών στις πρακτικές που συνοδεύουν τα νέα προγράμματα σπουδών. Σήμερα απαιτείται ένα σύστημα επιμόρφωσης που να αντιμετωπίζει τον εκπαιδευτικό ως φορέα και συνδιαμορφωτή της όποιας αλλαγής, με διαρκή υποστήριξη στο έργο του και στην αλλαγή των αντιλήψεων σχετικά με την εκπαιδευτική πρακτική. Η επιμόρφωση πρέπει να είναι:

Ενδοσχολική, ώστε να πραγματοποιείται σε πραγματικές συνθήκες και να λαμβάνει υπόψη της τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε σχολικής κοινότητας με αξιοποίηση προγραμμάτων ΕΣΠΑ.
Διασχολική, με τη συνεργασία σχολείων.
Περιοδική (μικρής, μεσαίας και μεγαλύτερης διάρκειας) από φορείς της εκπαίδευσης.

9. Αξιοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων για τον περιορισμό της Σχολικής Διαρροής (Early School Leaving) στην οποία δίνει έμφαση η Ε.Ε. Αφορά πρώτιστα το Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό Σχολείο, γιατί εκεί τίθενται οι βάσεις ένταξης στη σχολική εκπαίδευση. Βασίζεται σε δύο άξονες:

α. Άμεση παρέμβαση με υποστηρικτικές πολιτικές στις ευπαθείς ομάδες

β. Μετασχηματισμός προγραμμάτων σύμφωνα με τις ανάγκες –δεξιότητες των παιδιών, ώστε να μην αποθαρρύνονται από τις δυσκολίες σκληρών προγραμμάτων σπουδών και εγκαταλείπουν το σχολείο.

10. Πρωταγωνιστικός ρόλος πρέπει να δοθεί στον μαχόμενο εκπαιδευτικό με ελευθερία για καινοτόμες δράσεις και αυτενέργεια. Ο εκπαιδευτικός ξεφεύγοντας από τον ρόλο του διεκπεραιωτή πρέπει να αναλάβει την ευθύνη της εκπαιδευτικής διαδικασίας, σεβόμενος ένα πλαίσιο αρχών που ορίζουν τα νομοθετικά κείμενα, με ευαισθησία απέναντι στα κοινωνικά και πολιτισμικά αιτήματα, όσο και στις ιδιαίτερες ανάγκες και τα ενδιαφέροντα της μαθητικής ομάδας στην οποία απευθύνεται ο εκπαιδευτικός, με άλλα λόγια, πρέπει να ορίζει το τι (περιεχόμενο) και το πώς (τη μέθοδο) της εκπαιδευτικής πράξης..

11. Έμφαση στην αλλαγή νοοτροπίας στην αξιολόγηση των μαθητών. Η επίδοση των μαθητών πρέπει να εκτιμάται με βάση τα κριτήρια που προκύπτουν από τους σκοπούς της εκπαίδευσης και όχι από τη σύγκριση με τους συμμαθητές τους. Δεν αξιολογείται μόνο η επίδοση αλλά και η πρόοδος σε σχέση με πρότερες επιδόσεις, δηλαδή η εξέλιξη του ίδιου του παιδιού, η οποία και τελικά να βαθμολογείται. Να λαμβάνεται υπόψη ο ατομικός τρόπος μάθησης, το στάδιο της γλωσσικής ανάπτυξης, οι ευκαιρίες που του παρέχονται από το οικογενειακό του περιβάλλον.

12. Μείωση της γραφειοκρατίας που δυσχεραίνει το έργο των εκπαιδευτικών.

13. Ανοιχτό σχολείο στην κοινωνία. Το σχολείο να είναι σημείο συνάντησης όλων των εμπλεκομένων στη διαδικασία μάθησης και ο χώρος όπου μπορεί να αξιοποιηθούν με σταθερή και δομημένη συνεργασία οι κοινωνικοί εταίροι, οι φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι γονείς και οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων.

14. Εναρμόνιση της νομοθεσίας με τη σύγχρονη εκπαιδευτική πραγματικότητα.

15. Καθιέρωση κανονισμού λειτουργίας σχολικών μονάδων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης με τη συμμετοχή των μαθητών. Συμμετέχοντας τα παιδιά στην εσωτερική οργάνωση της σχολικής ζωής εφαρμόζουν στην πράξη το μάθημα της Κοινωνικής Αγωγής. Το σχολείο που είναι μικρογραφία της κοινωνίας, οφείλει να εκπαιδεύει και να διαπαιδαγωγεί σύμφωνα με τα πρότυπα και τις ανάγκες της δημοκρατικής κοινωνίας: προϋποθέτει κανόνες, όρια, κατανομή ρόλων και ευθυνών, ιεραρχική διάρθρωση της ομάδας. Η ενεργοποίηση όλων των δυνάμεων της ελληνικής κοινωνίας για την αναβάθμιση του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος είναι ο μόνος δρόμος για την αναγέννηση της ελληνικής κοινωνίας. Το προσκλητήριο είναι προς όλους για να προετοιμάσουμε όλοι μαζί, με πνεύμα συναίνεσης και σύνθεση απόψεων, το μέλλον της πατρίδας μας και των παιδιών μας.

Θέλουμε ένα σχολείο που να είναι:

- Κοινωνικό στον προσανατολισμό, ευαίσθητο στην αειφορία και την περιβαλλοντική συνείδηση.

- Ενταξιακό (για όλα τα παιδιά με βάση τις ανάγκες τους), με αναβάθμιση των δράσεων για την αντιμετώπιση των ανισοτήτων και την ένταξη όλων των μαθητών.

- Λειτουργικό και ευέλικτο, ώστε να προσαρμόζει την εκπαιδευτική και διδακτική διαδικασία στις ανάγκες των μαθητών (μαθητοκεντρικό) και να εξελίσσεται ως ένας ζωντανός οργανισμός που συνεχώς ΄΄μαθαίνει΄΄.

- Δημιουργικό, με έμφαση στην ανάπτυξη δεξιοτήτων και στη δημιουργία αξιών και κοινωνικών στάσεων μέσα και από τις πολιτικές του «κοινωνικού σχολείου».

-  Αυτόνομο σε ό,τι αφορά στον προγραμματισμό και τη διαμόρφωση μέρους του ωρολογίου προγράμματος.

- Αποτελεσματικό και ουσιαστικό με παρεμβάσεις προσανατολισμένες στη δημιουργία υποστηρικτικού σχολικού περιβάλλοντος, για την εμβάθυνση και ουσιαστικοποίηση της γνώσης, τη γνωστική, γλωσσική και κοινωνικο-συναισθηματική ανάπτυξη του μαθητή.

- Συνεργατικό και συμμετοχικό, ανοιχτό στην κοινωνία στους γονείς, την οικογένεια και τους τοπικούς φορείς που διαδραματίζουν καταλυτικό ρόλο στην εκπαίδευση του μαθητή και τον κάνουν χαρούμενο. Γιατί όπως ο μεγάλος ελβετός παιδαγωγός Ιωάννης Ερρίκος Πεσταλότσι δίδαξε: Η παιδεία δεν αξίζει τίποτε, αν κάνει το παιδί να χάσει το χαμόγελό του.