- Πως οι "τρύπες" της τριετίας 2015 - 2018 θα καλυφθούν από τους ίδιους τουςσυνταξιούχους

- Πως θα χρησιμοποιηθούν οι πόροι που προέρχονται από τις περικοπές των συντάξεων

- Φτάνουν τα 2,7 δισ. ευρώ και θα χρησιμοποιηθούν για την πληρωμή συντάξεων

- Όλο το σκεπτικό της κυβέρνησης και του υπουργείου Εργασίας

- Πως το ΑΚΑΓΕ αναμένεται να... "στερέψει" μέχρι το φθινόπωρο

Μοντέλο... "αυτοχρηματoδότησης" για την πληρωμή των συντάξεων φέρεται να εφαρμόζει το υπουργείο Εργασίας, καθώς οι πόροι που θα χρησιμοποιεί από το 2015 ως και το 2018 για να κλείσει
τις τρύπες των ταμείων προέρχονται από το υστέρημα των ίδιων των συνταξιούχων!

Όπως αναφέρει ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής, εγγύηση για την καταβολή των συντάξεων δεν αποτελεί πλέον το κράτος, αλλά οι πόροι που προέρχονται από τις περικοπές των συντάξεων και "αποταμιεύονται" στο λεγόμενο "μικρό κουμπαρά" του Ασφαλιστικού Κεφαλαίου Αλληλεγγύης Γενεών (ΑΚΑΓΕ). Σε αυτόν τον κουμπαρά πηγαίνουν οι περικοπές που επιβάλλονται στις κύριες και επικουρικές συντάξεις από το 2010 και μετά!

Τα ποσά αυτά θα έφταναν στα 2,7 δισ. ευρώ αν έμεναν κλειδωμένα και "απείραχτα" ως το 2018, όπως προβλέπει ο νόμος.

Εντούτοις, με απόφαση της κυβέρνησης, δεσμεύονται για να πληρωθούν συντάξεις.

Η κυβέρνηση και το υπουργείο Εργασίας, ελλείψει χρηματοδοτικής συμφωνίας με τους δανειστές, σπάνε και αυτόν τον κουμπαρά και στην ουσία βάζουν τους συνταξιούχους να πληρώσουν οι ίδιοι ένα μέρος των συντάξεών τους, από τις περικοπές που "αποταμιεύονται" στο ΑΚΑΓΕ.

Η παραδοχή
«Είναι δικά τους λεφτά και γι’ αυτό τα χρησιμοποιούμε», ανέφερε αρμόδιο στέλεχος του υπουργείου Εργασίας, περιγράφοντας επακριβώς ότι εκεί που έφτασαν τα ταμεία, οι συντάξεις πληρώνονται από τις «καταθέσεις» των συνταξιούχων που έχουν αποταμιευτεί στο ΑΚΑΓΕ.

Το ποσό που έχει συγκεντρωθεί από τις μειώσεις συντάξεων στο μικρό κουμπαρά του ασφαλιστικού ανέρχεται σε περίπου 1 δισ. ευρώ. Ως το 2018 θα έχουν συγκεντρωθεί περί τα 2,7 δισ. ευρώ. Ο νόμος προέβλεπε ότι τα χρήματα αυτά θα έμεναν κλειδωμένα στο ΑΚΑΓΕ μέχρι και το 2018 και ότι από το 2019 και μετά θα αποτελούσαν ένα μαξιλάρι για τη χρηματοδότηση του ασφαλιστικού και των συντάξεων των επόμενων γενεών.

Ομως η κυβέρνηση αποφάσισε και ψήφισε πρόσφατα με σχετική τροπολογία, κατά παράβαση του νόμου και της «ασφαλιστικής αλληλεγγύης» μεταξύ των γενεών, την αποδέσμευση των αποθεματικών του μικρού ΑΚΑΓΕ και τη διάθεσή τους για την πληρωμή συντάξεων, χωρίς να υπολογίσει ότι σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα τα ποσά θα έχουν εξαϋλωθεί και οι συντάξεις των επόμενων γενιών, στην ουσία οι συντάξεις των σημερινών 55άρηδων που θα αρχίσουν να αποχωρούν μετά το 2019, είναι κυριολεκτικά στον αέρα.

Το υπουργείο Εργασίας αρχικά είχε υπολογίσει ότι θα πάρει φέτος 350 εκατ. ευρώ από τις εισφορές των συνταξιούχων που μπαίνουν στο ΑΚΑΓΕ για να καλύψει έκτακτες ανάγκες χρηματοδότησης των ταμείων κύριας και επικουρικής ασφάλισης.

Οι συνέπειες
Πρόσφατα όμως, και με αφορμή το πρόβλημα που ανέκυψε στο ταμείο επικουρικής ασφάλισης, όταν χρειάστηκε να φέρει πρόταση ρευστοποίησης κουρεμένων ομολόγων για να πληρώσει τις συντάξεις του Ιουνίου, η απόφαση άλλαξε και τώρα συζητείται να πάρουν 700 εκατ. ευρώ από το ΑΚΑΓΕ αντί 350 εκατ. ευρώ που είχαν υπολογίσει αρχικά.

Μια τέτοια απόφαση, σημαίνει ότι μέχρι το φθινόπωρο το ΑΚΑΓΕ θα μείνει με μόλις 300 εκατ. ευρώ
Η χρήση των αποθεματικών του ΑΚΑΓΕ για την πληρωμή των συντάξεων καταρρίπτει το μύθο ότι τα ποσά είναι εγγυημένα από το κράτος. Οι κρατικοί πόροι έχουν καταρρεύσει και η πραγματική εγγύηση για τους συνταξιούχους είναι πλέον μόνο τα χρήματα που τους παρακρατήθηκαν και συνεχίζουν να παρακρατούνται με τις περικοπές που επιβλήθηκαν από το 2010 και μετά!

Χωρίς τα 700 εκατ. ευρώ που σχεδιάζει να πάρει το υπουργείο Εργασίας από το ΑΚΑΓΕ, οι συντάξεις δεν είναι καθόλου διασφαλισμένες. Το χειρότερο βέβαια είναι ότι μόλις εξαντληθούν και αυτά τα ποσά, το επόμενο βήμα θα είναι οι μειώσεις συντάξεων, παρότι το υπουργείο Εργασίας ισχυρίζεται ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί.

Η αυτοχρηματοδοτούμενη πληρωμή των συντάξεων με λεφτά που έχουν αποταμιεύσει οι ίδιοι οι συνταξιούχοι δεν είναι μόνο ότι έχει ημερομηνία λήξεως, αλλά αφήνει εντελώς ξεκρέμαστους όσους πρόκειται να βγουν στη σύνταξη από εδώ και στο εξής. Και αυτό γιατί ο κουμπαράς του ΑΚΑΓΕ θα είναι άδειος από το 2019 και μετά και, ως εκ τούτου, οι μελλοντικοί συνταξιούχοι δεν θα έχουν κανένα μαξιλάρι που να λειτουργεί ως εγγύηση για την καταβολή των συντάξεων.

-Εφιαλτικά σενάρια για την Ελλάδα -  Να προκηρύξει εκλογές για να αποβάλει τους σκληροπυρηνικούς ο πρωθυπουργός και με μια νέα εντολή να κερδίσει εκ νέου την εμπιστοσύνη των δανειστών -Θα χρειαστεί τη βοήθεια βουλευτών της αντιπολίτευσηςΤα εφιαλτικά σενάρια για την Ελλάδα περιγράφει σε άρθρο του στην αμερικανική εφημερίδα New York Times ο γνωστός δημοσιογράφος Ούγκο Ντίξον, χαρακτηρίζοντας «δυσοίωνα» τα περισσότερα εξ αυτών, υπογραμμίζοντας πως η μοναδική πιθανότητα για μια ευνοϊκή κατάληξη για την Ελλάδα προϋποθέτει πως ο κ. Τσίπρας θα «μασήσει τα λόγια του», θα προκηρύξει εκλογές και θα διώξει τους ακραίους από τον ΣΥΡΙΖΑ. «Η χώρα θα μπορούσε να χρεοκοπήσει, να εισαγάγει ελέγχους κεφαλαίων, να μετατρέψει -διά της βίας- τις καταθέσεις των αποταμιευτών σε τραπεζικό κεφάλαιο να αποχωρήσει από το ευρώ και ούτω καθεξής», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Ντίξον στην έγκριτη αμερικανική εφημερίδα. Παρά ταύτα  ο κ. Ντιξον υποστηρίζει πως υπάρχει ακόμα ελπίδα για την Ελλάδα να αποφύγει το τέλος αυτών των εφιαλτικών σεναρίων, ήτοι την έξοδό της χώρας μας από την Ευρωζώνη, αρκεί ο πρωθυπουργός της Ελλάδας να «μασήσει τα λόγια του (σ.σ. αναφορικά με τις προεκλογικές του εξαγγελίες), να προκηρύξει εκλογές – κάτι που θα του δώσει την ευκαιρία στον κ. Τσίπρα να αποβάλει τους σκληροπυρηνικούς από το κόμμα του -, και με μια νέα εντολή από τον ελληνικό λαό να κερδίσει εκ νέου την εμπιστοσύνη των δανειστών. Σύμφωνα με το δημοσίευμα η καλύτερη στιγμή για να προκηρυχθούν εκλογές, είναι ο Ιούλιος, πριν δηλαδή ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για το μακροπρόθεσμο πρόγραμμα βοήθειας προς την Ελλάδα. Με αυτό το σενάριο ο κ. Τσίπρας μπορεί να περάσει μερικά αντιδημοφιλή μέτρα από το Κοινοβούλιο ,κάτι που οι σκληροπυρηνικοί του κόμματός του δεν θα δεχθούν εύκολα. Συνεπώς ο κ. Τσίπρας θα χρειαστεί τη βοήθεια βουλευτών της αντιπολίτευσης. Μετά τη διεξαγωγή νέων εκλογών ο κ. Τσίπρας  θα μπορούσε να ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις για ένα νέο πρόγραμμα διάσωσης. Δεδομένου ότι ο κ. Τσίπρας θα υποστηρίζεται από περισσότερο μετριοπαθείς βουλευτές, οι πιστωτές θα ήταν πρόθυμοι να εκταμιεύσουν περισσότερα χρήματα με αντάλλαγμα μεταρρυθμίσεις, ενώ θα συμφωνούσαν σε κάποια απομείωση του τεράστιου χρέους της χώρας, πιθανότατα επεκτείνοντας το χρόνο αποπληρωμής και μειώνοντας τα επιτόκια. «Ένα τέτοιο σενάριο μπορεί να φαίνεται σαν ένα παραμύθι. Αλλά είναι ένα από τα λίγα που δεν τελειώνει σε μια καταστροφή», καταλήγει το δημοσίευμα των New York Times.

Μία μία οι βασικές και δημοφιλείς εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ πέφτουν στα... δόντια των δανειστών - ΕΝΦΙΑ, βασικός μισθός, 13η σύνταξη και αφορολόγητο των 12.000 ευρώ ακούγονται σαν ουτοπία πλέον"Θυσία" το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, με το οποίο ουσιαστικά κέρδισε τις εκλογές, προσφέρει στους δανειστές η κυβέρνηση, προκειμένου να πετύχει μία ελάχιστη συμφωνία, που θα βγάζει τη χώρα από το σημερινό αδιέξοδο και θα ανοίγει, έστω και με δειλό τρόπο την προοπτική μίας οριστικής φυγής στο μέλλον από τα μνημόνια. Μία μία οι βασικές και δημοφιλείς εξαγγελίες που είχε κάνει προ μηνών στη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας, πέφτουν στα... δόντια των δανειστών και είτε αγνοείται πλέον η τύχη τους, είτε μετατίθενται γι' αργότερα. ΕΝΦΙΑ, βασικός μισθός, 13η σύνταξη, αφορολόγητο 12.000 ευρώ και τόσα άλλα ακούγονται μάλλον σαν ουτοπία πλέον. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Γαβριήλ Σακελλαρίδης δεν μπορούσε μάλιστα, κάποια στιγμή προ ημερών, να είναι πιο σαφής: Η λαϊκή εντολή έχει βάθος τετραετίας, είπε όταν πιέστηκε να απαντήσει για την υλοποίηση κάποιων δεσμεύσεων του ΣΥΡΙΖΑ. Άφησε δηλαδή να διαφανεί ότι οι εξαγγελίες θα υλοποιηθούν αργότερα και δεν πρέπει να περιμένει κανείς πολλά από φέτος. Μόνο που υπάρχει μία βασική διαφορά ανάμεσα στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης και το... βάθος της τετραετίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ έλεγε ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα δεν είναι το... κανονικό του, εκείνο δηλαδή που θα υλοποιήσει για όλη την κυβερνητική θητεία, ούτε το πλήρες για την δημιουργία μίας νέας Ελλάδας, αλλά ένα πρώτο, ανακουφιστικό σχέδιο για την ανάταξη των πιο βαριών συνεπειών του μνημονίου στην κοινωνία. Παρότι υποτίθεται το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης περιλάμβανε τις πιο απλές και εύκολα εφαρμόσιμες πολιτικές στο κοινωνικό και  οικονομικό πεδίο, όσο περνά ο καιρός και η διαπραγμάτευση μπαίνει σε βαθιά νερά, οι συγκεκριμένες εξαγγελίες φαίνεται να μοιάζουν φτερό στον... βόρειο άνεμο των Βρυξελλών. Το αντίτιμο που καλείται να πληρώσει αυτή την ώρα η κυβέρνηση και κατ' επέκταση η χώρα, για μία βιώσιμη συμφωνία, που θα περιλαμβάνει ευνοϊκότερους όρους στην εξυπηρέτηση του χρέους, πρόσβαση σε αναπτυξιακά κονδύλια, σταθεροποίηση της κατάστασης σε οικονομία και χρηματοπιστωτικό σύστημα, αλλά και ομαλή χρηματοδότηση δεν είναι αμελητέο. Ακόμα και στην περίπτωση που η αποτίμηση μίας συμφωνίας θεωρηθεί καλύτερη από εκείνη που προωθούνταν με το e-mail Χαρδούβελη, η υποχώρηση είναι σαφής, εμφανής και επώδυνη - τουλάχιστον με βάση τις προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί και τις διαβεβαιώσεις που δίνονταν από τον ΣΥΡΙΖΑ επί καιρό. Πρώτη υπόσχεση που μπήκε στο ράφι ήταν η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ. Σε μια από τις πρώτες συνεδριάσεις της κοινοβουλευτικής ομάδας, λίγο μετά την έναρξη των διαπραγματεύσεων οι βουλευτές πάγωσαν όταν άκουσαν ότι ο φόρος - κόλαφος για την κυβέρνηση Σαμαρά θα παραμείνει. Ο κ. Τσίπρας είχε πει καθαρά στη ΔΕΘ ότι ο ΕΝΦΙΑ δεν βελτιώνεται, παρά μόνον καταργείται, άρα η προσπάθεια τώρα της κυβέρνησης να τον ρετουσάρει μεταφέροντας στα πιο "πάνω" κοινωνικά στρώματα ορισμένα από τα βάρη των αδύναμων, δεν ανταποκρίνεται ασφαλώς στην προεκλογική δέσμευση. Και μόνο άλλωστε το γεγονός ότι η κυβέρνηση δέχθηκε ότι τ δημοσιονομικό αποτέλεσμα του ΕΝΦΙΑ θα είναι το ίδιο (είσπραξη 2,6 δις ευρώ το χρόνο) αποκαλύπτει ότι ελάχιστα μπορούν να γίνουν σε αυτό το μέτωπο. Μαζί με τον ΕΝΦΙΑ όμως, φεύγουν προς το... άγνωστο και υποσχέσεις, όπως η 13η σύνταξη στους χαμηλοσυνταξιούχους, το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ, η επαναφορά του βασικού μισθού στα 751 ευρώ, ενώ ακόμα και το περίφημο ανθρωπιστικό πρόγραμμα των 2 δισ. ευρώ περιορίστηκε σε ένα νομοσχέδιο, που απλά ενισχύει τις συγκεκριμένες δράσεις κατά περίπου 200 με 300 εκατομμύρια ευρώ. Σχετικά με τον βασικό μισθό το θέμα είναι περίπλοκο: Η μη άμεση επαναφορά του στα 751 ευρώ, όπως είχε υποσχεθεί προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, σταματά και την αύξηση του επιδόματος ανεργίας, το οποίο και συμπαρασύρει προς τα πάνω ή προς τα κάτω. Ούτε λόγος φυσικά για επέκταση του επιδόματος σε νέους δικαιούχους, παρά τη σχετική δέσμευση στη ΔΕΘ. Από το χάρτη έχει χαθεί και το σχέδιο για τη χρηματοδότηση 300 χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας,  αλλά αυτό είναι κάτι που μάλλον δεν περίμεναν πολλοί ότι θα γίνει. Ο ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα έλεγε ότι θα προέλθουν από ένα έκτακτο πρόγραμμα ανάκτησης της εργασίας διετούς διάρκειας και συνολικής δαπάνης 5 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 3 δις ευρώ θα ήταν για την πρώτη χρονιά. Φυσικά τέτοιες μέρες τέτοια λόγια και ποσά, ούτε γι' αστείο. Όπως και ελάχιστοι περίμεναν ότι όντως θα αποτραπούν οι ιδιωτικοποιήσεις - ίσως πίστευαν απλά ότι δεν θα προχωρούσαν ορισμένες πωλήσεις, όπως του ΟΛΠ και γι' αυτό εκδηλώνονται ώρα αντιδράσεις και εκπλήξεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Τη... θυσία των εξαγγελιών αρχίζουν να τη χωνεύουν σιγά σιγά εντός του κυβερνώντος κόμματος όλοι και περισσότερα στελέχη, που ομολογούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το το πρόγραμμα της ΔΕΘ ουσιαστικά αναστέλλεται κατά το μεγαλύτερο μέρος του. Πρόσφατα ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κορωνάκης έσπασε το θέμα ταμπού για την 13η σύνταξη και δήλωσε ότι ίσως η εφαρμογή του μέτρου δεν θα ξεκινήσει φέτος. Το κυριότερο λάθος που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ όταν "φόρτωνε" το καλάθι των εξαγγελιών ήταν ότι υπολόγισε στα 11 δις ευρώ, που διέθετε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, ευελπιστώντας ότι θα μπορούσε να αλλάξει τη χρήση τους - προορίζονται για το τραπεζικό σύστημα - και να διαθέσει μέρος αυτών στο κοινωνικό του πρόγραμμα. Τα 11 δισ. ευρώ τελικά όχι μόνο δεν χρησιμοποιήθηκαν προς τούτο, αλλά μεταφέρθηκαν με την απόφαση του Eurogroup στις 20 Φεβρουαρίου, σε λογαριασμό του Λουξεμβούργου, μακριά από τον έλεγχο της κυβέρνησης και φυσικά αν τελικά διοχετευτούν στη χώρα θα είναι αποκλειστικά για τον αρχικό σκοπό. Λάθος εκτίμησε έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ και σχετικά με τα αποτελέσματα στο μέτωπο πάταξης της φοροδιαφυγής. Περίμενε πιο γρήγορα απόδοση, αλλά η μάλλον λειψή προετοιμασία ή και ανικανότητα στελεχών του, περιόρισε τις προσδοκίες. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την απαράβατη συνθήκη για πρωτογενή πλεονάσματα και τη διατήρηση της οικονομίας σε υφεσιακούς ρυθμούς, καθιστούν τις προεκλογικές υποσχέσεις ζητούμενο και όχι βεβαιότητα. Με αυτά και με αυτά το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης κινδυνεύει να γίνει κι αυτό ένα "σχήμα λόγου", όπως ήταν και η διαβεβαίωση ότι "το μνημόνιο θα καταργηθεί με ένα νόμο και ένα άρθρο", κατά την σκωπτικής έμπνευσης φράση που κυκλοφορεί στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ για τις αναδιπλώσεις της κυβέρνησης. Γιώργος Πετρίδης
ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Πόσα και σε ποιους χρωστά - Μόνο στο πρώτο τρίμηνο το επιπλέον «φέσι» που έριξε στην αγορά υπολογίζεται σε 717 εκατ. ευρώ, σε σχέση με το ποσό που χρωστούσε στα τέλη του 2014Κάθε προηγούμενο έχει ξεπεράσει η κατάσταση στην αγορά η οποία ασφυκτιά αφού τα χρωστούμενα του ελληνικού Δημοσίου σε προμηθευτές ξεπερνούν τα 4,4 δισ. ευρώ. Η ίδια εικόνα, σύμφωνα με δημοσίευμα της Καθημερινής, παρατηρείται και στα ασφαλιστικά ταμεία, καθώς αποτελεί καθημερινό πονοκέφαλο για τις διοικήσεις τους, η εξεύρεση πόρων. Στις επόμενες ημέρες θα πρέπει να έχουν εξασφαλιστεί 2,3 δισ. ευρώ για την πληρωμή των συντάξεων στις 29 Μαΐου και τις 2 Ιουνίου. Είναι άγνωστο όμως εάν το υπουργείο Οικονομικών θα καταφέρει να βρει περίπου 900 εκατ. ευρώ για να τα δώσει στο υπουργείο Εργασίας. Τα υπόλοιπα με το έναν ή άλλο τρόπο (από δάνεια, τη ρύθμιση οφειλών και τις εισφορές των ασφαλισμένων) θα καταφέρουν να τα συγκεντρώσουν τα ταμεία, τα οποία, σύμφωνα με τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, βρίσκονται υπό κατάρρευση λόγω της σημαντικής μείωσης των εσόδων τους και της κρατικής επιχορήγησης. Είναι ενδεικτικό ότι στο πρώτο τρίμηνο του έτους εμφανίζουν πρωτογενές έλλειμμα ύψους 349 εκατ. ευρώ (από πρωτογενές πλεόνασμα 798 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα του 2014). Στο ίδιο διάστημα παρατηρείται διόγκωση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου, που ξεπερνούν τα 4,4 δισ. ευρώ, εξαιτίας της εσωτερικής στάσης πληρωμών. Οι οφειλές, όμως, του Δημοσίου είναι πολύ μεγαλύτερες. Και αυτό διότι στα στοιχεία δεν περιλαμβάνονται οι οφειλές του Δημοσίου των τελευταίων 90 ημερών, διάστημα στο οποίο επιδεινώθηκε η κατάσταση της οικονομίας. Συγκεκριμένα, ληξιπρόθεσμες θεωρούνται οι υποχρεώσεις προς τρίτους που δεν εξοφλήθηκαν μετά την παρέλευση 90 ημερών από την ημερομηνία οφειλής. Οπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών το κράτος χρωστάει σε προμηθευτές του τα εξής: • Αμεσες Οφειλές υπουργείων 274 εκατ. ευρώ • Οφειλές Τοπικής Αυτοδιοίκησης 319 εκατ. ευρώ • Οφειλές Ταμείων 2,008 δισ. ευρώ, εκ των οποία τα 1,38 δισ. ευρώ οφείλονται από τον ΕΟΠΥΥ και από το ταμείο πρόνοιας δημοσίων υπαλλήλων 382 εκατ. ευρώ
• Οφειλές Νοσοκομείων 903 εκατ. ευρώ • Οφειλές νομικών προσώπων 237 εκατ. ευρώ • Εκκρεμείς επιστροφές φόρων 688 εκατ. ευρώ Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι η αγορά έχει επιβαρυνθεί στο πρώτο τρίμηνο του έτους με επιπλέον 717 εκατ. ευρώ, σε σχέση με το ποσό που χρωστούσε το Δημόσιο στα τέλη του 2014. Σύμφωνα με εκθέσεις, το ποσοστό των επισφαλειών που αναγκάζονται κάθε χρόνο να διαγράφουν οι εταιρείες στην Ελλάδα ανέρχεται πλέον στο 10% περίπου των ετήσιων εσόδων τους, όταν στο εξωτερικό το αντίστοιχο ποσοστό δεν ξεπερνά το 3%. Οπως προαναφέρθηκε, απλήρωτα παραμένουν εκατοντάδες έργα εξαιτίας της στάσης πληρωμής που έχει κηρύξει το Δημόσιο. Οι καθυστερήσεις όπως αναφέρουν στελέχη του υπουργείου Οικονομικών θέτουν σε άμεσο κίνδυνο πόρους ύψους ενός δισ. ευρώ από το παλιό ΕΣΠΑ.Οι επιστροφές ΦΠΑ Στη μη καταβολή των οφειλόμενων στις επιχειρήσεις από το ελληνικό κράτος, έρχονται να προστεθούν και οι τεράστιες καθυστερήσεις στις επιστροφές ΦΠΑ που «γονατίζουν» τις επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα χωρίς δική τους ευθύνη να εμφανίζονται ως οφειλέτες του Δημοσίου και ταυτόχρονα να μην μπορούν να εξυπηρετήσουν τις μηνιαίες υποχρεώσεις τους σε ΔΕΚΟ και μισθούς. Οι καθυστερήσεις επιστροφών ΦΠΑ φθάνουν και τα τέσσερα χρόνια όπως προκύπτει από τα επίσης στοιχεία της γενικής γραμματείας δημοσίων εσόδων. Εφοριακοί αναφέρουν ότι υπάρχει εντολή από την κεντρική υπηρεσία του υπουργείου Οικονομικών να σταματήσουν οι επιστροφές ΦΠΑ, επισημαίνοντας ότι οι εισπράξεις των εσόδων πρέπει να κατευθυνθούν πρωτίστως για τις πληρωμές μισθών και συντάξεων Σύμφωνα με στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του υπουργείου Οικονομικών, στη ΔΟΥ Αιγίου ο μέσος χρόνος που απαιτείται για μία αίτηση επιστροφής ΦΠΑ φθάνει πλέον τις 1.420 ημέρες, ενώ στο Κέντρο Ελέγχου Μεγάλων Επιχειρήσεων, ο μέσος χρόνος για επιστροφές ΦΠΑ προς τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της χώρας φθάνει τις 1.114 ημέρες. Δηλαδή 57 μεγάλες επιχειρήσεις περιμένουν περισσότερο από τρία χρόνια!