Please wait...
Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Σεπτέμβριος 2018 - ΔΙΚΤΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ dictyo.gr
Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018 02:27
Η Καρχηδόνα έπεσε, κ. Γαβρόγλου
Το ζήτημα δεν είναι αν θα διδάσκονται τα Λατινικά και αν οι υποψήφιοι της Νομικής Σχολής θα εξετάζονται στο γερουνδιακό Carthago delenda est . Κι ας είναι μια από τις πια σημαδιακές εκφράσεις όχι μόνον της ρωμαϊκής ιστορίας αλλά και της νοοτροπίας που κρύβει η σύνταξη των λατινικών, η οποία έχει μια τάση προς το αντικειμενικό. Ο αντίστοιχος Έλληνας Κάτων δεν θα έλεγε Καταστρεπτέα η Καρχηδόνα . Θα έλεγε Ας καταστρέψουμε την Καρχηδόνα . Διαφορά σύνταξης, αλλά και διαφορά νοοτροπίας. Το γερουνδιακό μετατρέπει την πράξη σε αντικειμενική ανάγκη. Η προστακτική διατηρεί τη δύναμη του υποκειμένου και εμπεριέχει και την ερώτηση: Μήπως πρέπει να καταστρέψουμε την Καρχηδόνα . Δεν είμαι κλασικός φιλόλογος, δέχομαι διορθώσεις εκτός Wdpedia παρακαλώ , απλώς το αναφέρω διότι θεωρώ ότι αυτή η διαφορά είναι χαρακτηριστική για τον τρόπο με τον οποίον επεξεργάστηκαν οι Λατίνοι την ελληνική σκέψη και της επέτρεψαν να ταξιδέψει στους αιώνες που διαμόρφωσαν και ανέπτυξαν τον δυτικό πολιτισμό.
Όμως το επαναλαμβάνω. Το ζήτημα δεν είναι πόσες ώρες θα διδάσκονται τα Λατινικά και πόσες τα Αρχαία Ελληνικά. Το ζήτημα δεν είναι ποσοτικό, όπως έλεγε και ο Ενγκελς. Είναι ποιοτικό. To ζήτημα είναι πότε η ελληνική εκπαίδευση θα αντιληφθεί τη σημασία της διδασκαλίας των κλασικών γλωσσών και πότε η ελληνική πολιτεία θα αντιληφθεί τη σημασία των κλασικών σπουδών. Πότε θα καταλάβουν όλοι αυτοί, νεόπλουτοι των κοινωνικών και οικονομικών επιστημών, ότι η διδασκαλία των κλασικών γλωσσών και του πολιτισμού τους δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν την περιφορά του Επιταφίου που όλοι ακολουθούμε λόγω παράδοσης, βιαζόμαστε όμως να περάσει η δοκιμασία για να χλαπακιάσουμε τα νηστήσιμα.
Το επαναλαμβάνω. Η διδασκαλία αρχαίων ελληνικών κειμένων στο πρωτότυπο δεν βοηθάει μόνον το νέο παιδί που γεννιέται στην εποχή των αγγλικών του Διαδικτύου και των αεροδρομίων να αντιληφθεί τον ιστορικό ορίζοντα της γλώσσας που μιλάει. Από τη στιγμή που καταργήθηκε η διδασκαλία της καθαρευούσης και της πλούσιας λογοτεχνίας της, από τη στιγμή που ακρωτηριάσθηκε η γραφή με την επιβολή του μονοτονικού, για τον μαθητή του γυμνασίου ο ιστορικός ορίζοντας της γλώσσας του περιορίζεται σε ένα χρονικό διάστημα λιγότερο του αιώνος. Τα υπόλοιπα είναι Ιστορία, κοινώς παρελθόν. Τα Αρχαία Ελληνικά μοιάζουν παράξενα, κοινώς ξένα ή εξωτικά.
Η Ελλάδα και σ' αυτόν τον τομέα ακολούθησε στα τυφλά τον δρόμο της μετανεωτερικής Ευρώπης. Οι κλασικές σπουδές θυσιάστηκαν στον βωμό της πολυπολιτισμικότητας. Οι πρώην αποικιοκρατικές δυνάμεις, αντιμετωπίζοντας ενοχικά το παρελθόν τους, θέλησαν να διαγράψουν από την Παιδεία τους ό,τι χαρακτηριστικό θύμιζε την πολιτισμική τους υπεροχή. Το προσφορότερο θύμα ήταν οι κλασικές σπουδές, αυτές που στήριξαν τις ευρωπαϊκές ελίτ. Η μετανεωτερικότητα δεν ανέχεται βαρβάρους , ούτε κρίσεις για άλλους πολιτισμούς που ξεφεύγουν από τα όρια της ανοχής απέναντι στο διαφορετικό, ό,τι κι αν είναι αυτό, αρκεί να φοράει μαντίλα και να μην πιστεύει στον ίδιο Θεό με τον δυτικό κόσμο, ούτε φυσικά να υιοθετεί την αθεΐα.
Εμείς τι ζόρι τραβάμε, θα μου πείτε. Εμείς ούτε αποικίες είχαμε ούτε Λεοπόλδους που βασάνιζαν τους Κονγκολέζους γιατί τους θεωρούσαν ιδιοκτησία τους. Εμείς που βρήκαμε οι ταλαίπωροι μια θέση στον σύγχρονο κόσμο επειδή καταφέραμε να πείσουμε τους κυρίαρχους της εποχής ότι είμαστε συνεχιστές μιας παράδοσης που ήταν και η δική τους παράδοση. Εμείς που όταν επιτέλους γίναμε Ευρωπαίοι, χάρη και στον Παρθενώνα εκτός των άλλων, νομίσαμε πως θα σωθούμε επειδή οδηγούμε BMW. Τι θα είχε γίνει αν, αντί να σπαταλήσουμε όλα αυτά τα δισεκατομμύρια για να φτιάξουμε πανεπιστήμια και τεχνολογικά ιδρύματα για να συντηρούν τα σουβλατζίδικα της επικράτειας, κάποιοι είχαν πάρει την απόφαση να στήσουν ένα έστω ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα κλασικών σπουδών με παγκόσμια ακτινοβολία Όμως στους νεόπλουτους της γνώσης o Πλάτων φαίνεται παρωχημένος και δεν γυαλίζει όπως τα χρυσά πόμολα του Μπουρντιέ, τον οποίον μετέφρασαν για να μπουν στο Δημόσιο και να υπογράφουν προοδευτικές διακηρύξεις για το Σκοπιανό ως πανεπιστημιακοί.
Ελάτε τώρα. Αν γίνονταν αυτά, δεν θα ήμασταν αυτοί που είμαστε. Θα χάναμε την ιδιοπροσωπεία μας, ή ιδιοπροσωπία, όπως επιθυμείτε.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018 02:25
“Εκπαίδευση και νοηματοδότηση του βίου” Γράφει ο Σπύρος Βαζούρας,
“Εκπαίδευση και νοηματοδότηση του βίου” Γράφει ο Σπύρος Βαζούρας,
Εκπαιδευτικός, Αναπλ. Πρόεδρος
Ν/Τ ΑΔΕΔΥ Βοιωτίας.
Με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, η γραφή τούτη αφιερώνεται στο μάχιμο Δάσκαλο της σχολικής τάξης που κρατά σήμερα όρθιο το Δημόσιο Σχολείο, που δεν μεταδίδει μόνο χρηστικές πληροφορίες στη νέα γενιά, αλλά με το βιωματικό ήθος και την παιδαγωγική του ελευθερία -που δεν αποκτώνται με μια καλύτερη οργάνωση της Εκπαίδευσης αλλά είναι υπόθεση προσωπικής ευθύνης- παρέχει στους μαθητές του μια νοηματοδότηση του βίου.
Μια σημαντική διάκριση των πληροφοριών, των εννοιών και των οντοτήτων βασίζεται στο κριτήριο της φύσης της αξίας τους, δηλαδή αν διαθέτουν μια εγγενή, εσωτερική και έμφυτη αξία ή παρουσιάζουν μια εργαλειακή, λειτουργική και χρηστική αξία. Κάθε εκπαιδευτικό σύστημα υλοποιώντας μια συγκεκριμένη εκπαιδευτική στρατηγική προσδιορίζει τη λειτουργία του πάνω σε αυτό το δίπολο. Βέβαια, καμιά εκπαιδευτική στρατηγική δεν νοείται ως άχρωμη, άγευστη και άοσμη πολιτικά, αλλά αντίθετα αποτελεί βασικό κοινωνικό μηχανισμό αναπαραγωγής της κυρίαρχης ιδεολογίας.
Στη σχολική εκπαίδευση, η διδασκαλία μαθημάτων με εγγενείς αξίες, μη εργαλειακές και συνεπώς μη μετρήσιμες, είναι εκείνη που συμβάλλει στην ανάπτυξη της κοινής ιστορικής και πολιτισμικής αφήγησης, καθώς αντλεί από τη δεξαμενή της συλλογικής μνήμης. Από την άλλη πλευρά, η διδασκαλία μαθημάτων με εργαλειακή και περισσότερο χρηστική αξία προάγει, ανεπίγνωστα ή μη, τον εντυπωσιασμό της εξειδίκευσης, τη μονοκαλλιέργεια της αποσπασματικότητας και τη θρυμματισμένη γνώση, επιτρέποντας την κατασκευή μιας κατακερματισμένης και συνεπώς περισσότερο χειραγωγήσιμης ταυτότητας. Τα προγράμματα σπουδών της σχολικής εκπαίδευσης έχουν υποστεί σημαντικές επιρροές σηματοδοτώντας ένα χρηστικό και εργαλειακό προσανατολισμό. Την ίδια στιγμή η εκπαιδευτική πολιτική συναινεί στην κατεύθυνση της αποδόμησης του σαφούς και του συγκεκριμένου, δημιουργώντας υπό την καθοδήγηση θρυμματισμένων επιστημονικών ελίτ ένα ευνοϊκό πλαίσιο για τον ατομικισμό και το μηδενισμό, την αποσπασματικότητα, την Εκπαίδευση της Αμάθειας και την απονοηματοδότηση του βίου.
Άλλα χαρακτηριστικά στοιχεία εκπαιδευτικής πολιτικής που αποδυναμώνουν την ποιότητα της σχολικής εκπαίδευσης, είναι η ασυμβατότητα διδακτικής ύλης και διδακτικού χρόνου, η εμμονή στους μετρήσιμους και ποσοτικούς δείκτεςτης Εκπαίδευσης μέσω ενός παρεξηγημένου θετικισμού, η κακοποίηση του αιτήματος για ένα δημοκρατικό σχολείο, ο «δικαιωματισμός» ως ανευθυνότητα, οι συνεχείς εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις κατά τον ύστερο μεταπολιτευτικό κύκλο με τα διάφορα εύηχα επικοινωνιακά λεκτικά σχήματα περί διαθεματικότητας, ανάπτυξης κριτικής ικανότητας, «ο μαθητής να μαθαίνει πώς να μαθαίνει» κ.α.
Στο πλαίσιο μιας άκριτης ανοητολογίας, αγνοείται, επιμελώς, ότι για να αναπτύξει ένας μαθητής μεταγνωστικές ικανότητες προαπαιτείται να κατέχει στέρεες γνώσεις και ότι μόνο μαθαίνοντας συγκεκριμένα πράγματα μαθαίνει κάποιος τελικά να μαθαίνει ή ότι η ανάπτυξη της κριτικής ικανότητας που έχει αναχθεί σε πρωταρχικό στόχο της σύγχρονης εκπαίδευσης προϋποθέτει κοπιαστική μελέτη και μαθητεία.
Ενδιαφέροντα αποτελέσματα της εκπαιδευτικής πολιτικής και ιδιαίτερα αποκαλυπτικά καταγράφονται στηγλωσσική εκπαίδευση των μαθητών με τις κραυγαλέες γνωστικές αδυναμίες που εμφανίζουν τόσο στην προφορική όσο και στη γραπτή έκφραση του λόγου με ασυνταξίες, ανορθογραφία και λεξιπενία. Εξίσου, ενδεικτική, αποτελεί και η αποδυνάμωση των σχολικών μαθημάτων επιστημών του χώρου και του χρόνου, όπως η Γεωγραφία και η Ιστορία, που συμβάλλουν σημαντικά στην αναγνώριση των ταυτοτικών πολιτισμικών χαρακτηριστικών.
Στην πραγματικότητα σταδιακά δημιουργείται ένα «γνωστικό» και αξιακό υπέδαφος που υπονομεύει τη νοηματοδότηση του βίου, τη δημιουργική σύνθεση, τις μορφές συλλογικότητας και τελικά τη δυνατότητα ενός αυτόνομου εκσυγχρονισμού της παράδοσης που αποτελεί τον απαραίτητο όρο για την επιβίωση τους Έθνους μας στον 21ο αιώνα. Στο πλαίσιο αυτό, η ευθύνη της εκπαιδευτικής κοινότητας είναι σημαντική και οφείλουμε να την αναλάβουμε όπου απαιτηθεί, σε προσωπικό και σε συλλογικό επίπεδο.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018 02:23
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΣΕ ΠΟΙΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΘΑ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΟΛΟΙ
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018 02:22
Σκοπιανοί: Αναγνωρίζουν ότι η Μακεδονία είναι Ελληνική
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018 02:20
Ικανοί για όλα! Το παράδειγμα των Λατινικών…
Η πιο ακραία και τυφλά προσηλωμένη στο κόμμα και την «καρέκλα», εξουσιολάγνα μερίδα στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, έχει αποδείξει ως τώρα, ότι πουλάει με αντάλλαγμα… αρχές, ιστορία, ήθος, παραδόσεις, έθνος, πατρίδα, κυριολεκτικά τα πάντα. Με πολιτικούς όρους μιλώντας, τα στελέχη αυτά «θα πούλαγαν και τη μάνα τους»…Μέχρι σήμερα, η Περιφερειακή Διευθύντρια Εκπαίδευσης Ηπείρου, παρ’ ότι ήταν γνωστή από την άνοιξη του 2015, όταν τοποθετήθηκε στη θέση της εκπροσώπου του Υπουργείου Παιδείας στην Ήπειρο, η «ταυτότητα» της σκληροπυρηνικής κομματικής εγκάθετης, με τη δημόσια συμπεριφορά της τουλάχιστον, είχε κρατήσει τα προσχήματα. Μόνο οι αιρετοί εκπαιδευτικοί της άλλης… πλευράς, είχαν αναγνωρίσει στην Αγγελική Φωτεινού από τη νέα της θέση, το πρόσωπο που ήξεραν καλά, από τις γενικές συνελεύσεις της ΕΛΜΕ Ιωαννίνων, όταν την άκουγαν να κάνει στις κυβερνήσεις των πρώτων και ύστερων μνημονιακών χρόνων, την έξαλλη και λαϊκίστικη αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ…
Η στάση αυτή ανταμείφθηκε τον Απρίλιο του 2015, όταν οι κομματικές επιλογές πρυτάνευσαν στην κρίση του τότε Υπουργού Παιδείας Μπαλτά, για τις θέσεις των Περιφερειακών Διευθυντών Εκπαίδευσης, τόσο ώστε εξανέστησαν ακόμα και στελέχη με κομματικά «ένσημα» πολύ περισσότερα από εκείνα της κ. Φωτεινού
Τα χρόνια πέρασαν και η Αγγελική Φωτεινού αναγνωρίζει σήμερα, πως «η δημόσια εκπαίδευση δε ρημάχτηκε…» στα χρόνια των μνημονίων! Προφανώς εννοεί και στα χρόνια μέχρι το 2014, που κατά το ΣΥΡΙΖΑ, παιδάκια λιποθυμούσαν από την πείνα στα σχολεία… Εντυπωσιακή, δίχως άλλο μεταστροφή για στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ που υπηρετεί στην εκπαίδευση…
Την Πέμπτη όμως, η Αγγελική Φωτεινού υπερέβη τα εσκαμμένα… Αν και φιλόλογος, υπερασπιζόμενη μέχρι κεραίας, τις αλλαγές που εξήγγειλε για το Λύκειο και την εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση, ο πολιτικός της προϊστάμενος Κώστας Γαβρόγλου, την περασμένη Δευτέρα, έφτασε να συμφωνήσει μέχρι και με την κατάργηση του μαθήματος των Λατινικών – είτε αφορά το σκέλος των εξετάσεων είτε την όλη διδασκαλία του μαθήματος, είναι ένα και το αυτό, για έναν εκπαιδευτικό που έχει λάβει θεωρητική παιδεία και θεραπεύει ως δάσκαλος, τα αρχαία ελληνικά, την ιστορία και τα Λατινικά.
Είπε επί λέξει για την κατάργηση των Λατινικών και την αντικατάστασή τους από την Κοινωνιολογία: «Κατά την άποψή μου, έπρεπε εδώ και πολλά χρόνια, να γίνει αυτό και το λέω, παρ’ όλο που είμαι φιλόλογος. Γιατί αφορούν ένα μικρό εύρος σχολών που εισάγονται οι μαθητές, μόνο τη φιλολογία αφορούν τα Λατινικά και δημιουργούσαν στρεβλώσεις στη βαθμολογία, γιατί ένα 18 στα Λατινικά, θεωρούνταν αποτυχία»!
Παραβλέπω το εντελώς άστοχο μέρος της δήλωσης σχετικά με το ποιον επιστημονικό τομέα «αφορούν» τα Λατινικά – οι νομικοί που διαβάζουν θα φρίττουν! – και στέκομαι στην άποψη ενός ανθρώπου που όπως εγώ, έχει σπουδάσει φιλολογικές επιστήμες και λογικά, θα έχει παραδεχτεί στη μέση της ζωής του, πως τα Αρχαία Ελληνικά, τα Λατινικά, δεν ήταν το στείρο άγνωστο ή γνωστό κείμενο, δεν ήταν η αποστήθιση κάποιων λέξεων, γραμματικών ή συντακτικών τύπων και κανόνων, αλλά η ουσία δύο γλωσσών που συγκροτεί το λόγο δύο ολόκληρων κόσμων. Η Αρχαία Ελληνική γλώσσα είναι το ευφυέστερο και αρμονικότερο δημιούργημα της ανθρώπινης φύσης παγκοσμίως, τα δε Λατινικά βοηθούν στην ελάχιστη κατανόηση των αγγλοσαξονικών γλωσσών και χάρη σε αυτά, διεσώθη η αρχαιοελληνική γραμματεία.
Διδάχτηκα Λατινικά στο Πανεπιστήμιο από τον καθηγητή που κλείστηκε μια μέρα στο ασανσέρ της Φιλοσοφικής Σχολής των Ιλισίων και φώναζε «auxilium». Και προφανώς, άργησαν να τον καταλάβουν, για να καλέσουν την Πυροσβεστική…
Η Κοσμητεία της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ, η Εταιρεία Ελλήνων Φιλολόγων, καταγγέλλουν τα σχέδια του Υπουργού Παιδείας για τα Λατινικά . Φαντάζομαι αυτό δε λέει απολύτως τίποτα στην Περιφερειακή Διευθύντρια Εκπαίδευσης, γιατί μόνο ο Υπουργός της έχει δίκιο…
Είναι τέλος, τόσο «τυφλή» η υποταγή της στα κυβερνητικά σχέδια που ούτε συνδικαλιστικά, δε μπορεί να μετρήσει τις επιπτώσεις του μέτρου, όπως τη μείωση των ωρών διδασκαλίας στο Λύκειο, για τους συναδέλφους της φιλολόγους; Η ίδια είναι πιθανόν καλυμμένη, γιατί αν δεν κάνω λάθος, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατήργησε ποτέ, την απαράδεκτη διάταξη της Διαμαντοπούλου, να γίνονται σχολικοί σύμβουλοι οι Περιφερειακοί Διευθυντές μετά τη λήξη της θητείας τους. Δε σκέφτεται ωστόσο, πώς θα αντικρίσει τον φιλόλογο – συνάδελφό της στην τάξη, σε λίγους μήνες, για να του πει κατάμουτρα πως διδάσκει στους μαθητές του άχρηστα μαθήματα;
Παναγιώτης Μπούρχας
pbnews.gr
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018 02:18
Κωνσταντινούπολη - Πού κοιμάται ο βασιλιάς;
Το Γκιουλ τζαμί στην έντονα ισλαμική γειτονιά Φατίχ της Κωνσταντινούπολης συνδέεται
επίμονα με εικασίες που αφορούν στον τάφο
του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου.
Το αναμμένο καντήλι
Στη συνοικία Φατίχ της Κωνσταντινούπολης βρίσκεται το Γκιουλ τζαμί, το οποίο στεγάζεται στον πρώην βυζαντινό ναό της Αγίας Θεοδοσίας, τον οποίο οι Οθωμανοί μετέτρεψαν σε τέμενος μετά την Άλωση. Ήταν πολύ αγαπητή η Αγία Θεοδοσία στους κατοίκους της Κωνσταντινούπολης, γι’ αυτό στις 29 Μαΐου κάθε χρόνο, ημερομηνία που γιορτάζεται η μνήμη της, είχαν τη συνήθεια να στολίζουν τον ναό με τριαντάφυλλα.
Όπως και τις άλλες χρονιές, έτσι και το 1453, από την παραμονή της γιορτής οι πιστοί κατέκλυσαν τον ναό της Αγίας Θεοδοσίας με ρόδα. Μόνο που αυτή τη σημαδιακή χρονιά ήταν τόσα πολλά τα λουλούδια που δεν χωράει ο νους του ανθρώπου.
Εκείνη τη μοιραία νύχτα πλήθη ανθρώπων προσεύχονταν γονατιστοί μέσα στην εκκλησία για τη σωτηρία της Πόλης, ενώ έξω ακούγονταν απόκοσμα τα τύμπανα του πολέμου. Τα χτυπούσαν οι Τούρκοι μπροστά στα τείχη πιο δυνατά από κάθε άλλη φορά, προαναγγέλλοντας την τελική επίθεση.
Το πρωί της 29ης Μαΐου, την ώρα που έβγαινε ο ήλιος, η Πόλη έπεσε. Οι Τούρκοι στρατιώτες που σάρωναν τα σοκάκια της πόλης αλαλάζοντες, εισέβαλαν κάποια στιγμή και στον ναό της Αγίας Θεοδοσίας. Μπροστά στη θέα των αμέτρητων τριαντάφυλλων σταμάτησαν έκθαμβοι και πολλοί αναφώνησαν: «Γκιουλ τζαμί, Γκιουλ τζαμί!». Καθώς στα τούρκικα η λέξη γκιουλ σημαίνει τριαντάφυλλο, προφανώς είπαν με θαυμασμό: «Να η εκκλησία των ρόδων!».
Τουρκική πινακίδα στην είσοδο του Γκιουλ τζαμί, με ανακριβή εκδοχή της προέλευσης του ονόματος του τζαμιού.
Λένε ότι σ’ ένα χορταριασμένο οικόπεδο εκεί κοντά υπάρχει ένα ανοιχτό μνήμα με μια πέτρα στο προσκέφαλό του, που πιθανόν ανήκει στον αυτοκράτορα. Επί αιώνες βλέπανε το καντήλι του μνήματος να καίει και δεν τολμούσαν να ρωτήσουν ποιοι το ανάβουν.
Μερικοί λένε ότι ο ίδιος ο Μωάμεθ ο Πορθητής είχε δώσει τη διαταγή να μην σβήσει ποτέ η φλόγα του καντηλιού και τα έξοδα του λαδιού να πληρώνονται για πάντα από το δικό του θησαυροφυλάκιο.
Ο θρύλος με το Γκιουλ τζαμί δεν τελειώνει εδώ, απεναντίας, γίνεται συνεχώς και πιο συναρπαστικός. Στο προαύλιο του τζαμιού υπάρχει ένας τάφος κάποιου «Γκιουλ Μπαμπά», ο οποίος ανήκει σε μια άγια μορφή των μουσουλμάνων.
Υπάρχουν πολλοί που συνδέουν κι αυτόν τον τάφο με τον τελευταίο αυτοκράτορα, ο οποίος όπως λένε μπορεί να θάφτηκε εκεί ακέφαλος, αφού το κεφάλι του με διαταγή του σουλτάνου εκτέθηκε για μερικές μέρες σε κοινή θέα επάνω σ’ έναν κίονα κοντά στην Αγία Σοφία.
Αν αληθεύει ότι ο σουλτάνος έδωσε στους Έλληνες το σώμα του αυτοκράτορα για ταφή, το πιθανότερο είναι αυτοί να το έθαψαν στον χώρο του ναού της Αγίας Θεοδοσίας που γιόρταζε εκείνες τις ημέρες. Πώς, όμως, μπορεί να πιστοποιηθεί αυτό; Ποιος θα διανοείτο να ζητήσει το άνοιγμα του τάφου ενός μουσουλμάνου αγίου για να διερευνηθεί αν περιέχει έναν ακέφαλο βυζαντινό σκελετό;
Ο 13ος Απόστολος
Η σπουδαιότερη μαρτυρία που συνδέει το Γκιουλ τζαμί με την πιθανότητα να έχει ταφεί σ’ αυτό μια σημαντικότατη προσωπικότητα των Βυζαντινών, προέρχεται από τη αξιόλογη βυζαντινολόγο Μαρία Θεοχάρη, αδελφή του αείμνηστου ακαδημαϊκού Περικλή Θεοχάρη. Η επιστήμονας αυτή κατόρθωσε πριν από λίγα χρόνια να κατεβεί στο υπόγειο του Γκιουλ τζαμί, όπου έκπληκτη αντίκρισε με τα ίδια της τα μάτια έναν τάφο με την ελληνική επιγραφή: «Ενθάδε κείται ο 13ος Απόστολος».
Το πίσω μέρος του ναού της Αγίας Θεοδοσίας, στον οποίο στεγάζεται το Γκιουλ τζαμί.
Της επέτρεψαν να φτάσει εκεί επειδή ήταν καθηγήτρια σε ιταλικό πανεπιστήμιο και την πέρασαν για Ιταλίδα. Αμέσως αναρωτήθηκε σε ποιο σπουδαίο πρόσωπο ανήκει αυτός ο τάφος. Με δεδομένο ότι έτσι είχε χαρακτηριστεί πριν από πολλούς αιώνες και ο Μέγας Κωνσταντίνος, ποιος μεταγενέστερος δικαιούται έναν τόσο τιμητικό τίτλο;
Γιατί ο τάφος βρίσκεται στο υπόγειο και όχι σε εμφανές σημείο σε εξωτερικό χώρο; Γιατί αυτοί που τον έθαψαν δεν χάραξαν το πραγματικό όνομα του νεκρού στην επιγραφή; Ήθελαν κάποιους να παραπλανήσουν ή κάτι να υπονοήσουν;
Η αείμνηστη Μαρία Θεοχάρη σπούδασε αρχαιολογία, βυζαντινή τέχνη και μουσειογραφία σε Αθήνα, Σορβόννη, Λούβρο και Μόναχο, ενώ δίδαξε βυζαντινή εικονογραφία στο Μπάρι και τη Ραβένα της Ιταλίας. Επίσης, χάρισε τη βιβλιοθήκη της, που περιείχε 3.000 τόμους και αντικείμενα ιστορικής αξίας, στο Βυζαντινό Μουσείο της Αθήνας.
Τέλος, είναι αυτή που μετά από επισταμένη έρευνά της στο San Lorenzo in Campio της Ιταλίας, οδήγησε στην ανεύρεση και επιστροφή στη Θεσσαλονίκη των λειψάνων του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου. Κατά συνέπεια είναι απόλυτα αξιόπιστη η μαρτυρία της, την οποία μάλιστα φρόντισε να τεκμηριώσει, από τον φόβο μήπως κάποιοι μισαλλόδοξοι καταστρέψουν τον τάφο.
Έχοντας στα χέρια μας την απόλυτα έγκυρη πληροφορία για το εύρημα της Μαρίας Θεοχάρη, την οποία μας έδωσαν σημαντικά πρόσωπα του ομογενειακού και του στενού προσωπικού της περιβάλλοντος, κάναμε αλλεπάλληλες προσπάθειες να εισέλθουμε στο Γκιουλ τζαμί, αλλά μας το απαγόρευσαν κάθετα όταν αντιλήφθηκαν την καταγωγή και την ιδιότητά μας.
Πίσω από τη βιτρίνα
Συνεπαρμένοι από τους θρύλους και τις μαρτυρίες για το Γκιουλ τζαμί, λιώσαμε τα παπούτσια μας στα σοκάκια του Φατίχ. Μετά την αποτυχία μας να μπούμε στο εσωτερικό του τζαμιού, δοκιμάσαμε να εισέλθουμε στο γειτονικό, ερειπωμένο και ετοιμόρροπο μοναστήρι της Αγίας Θεοδοσίας, το οποίο παλαιότερα είχε μετατραπεί σε χαμάμ. Για να μπει κανείς, όμως, στα ερείπια του μοναστηριού, πρέπει να περάσει κυριολεκτικά μέσα από τα πυκνά και δαιδαλώδη σπίτια που το περιβάλλουν, πράγμα αδύνατο, επειδή εκεί ζουν πολυπληθείς οικογένειες.
Ο τάφος του Γκιουλ-Μπαμπά δίπλα στην είσοδο του τζαμιού, ο οποίος κατά μερικούς συνδέεται με τον τάφο του Παλαιολόγου.
Παράλληλα με τις αναζητήσεις μας στο Φατίχ είδαμε και εικόνες της σύγχρονης Τουρκίας, που δεν τις δείχνουν τα σίριαλ της τηλεόρασης και τα τουριστικά φυλλάδια. Γειτονιές με τεράστια πυκνότητα πληθυσμού, γυναίκες με μαντίλες που κάνουν οικιακές δουλειές στον δρόμο έξω από τα σπίτια τους, παιδάκια που παίζουν μπάλα στη μέση του δρόμου ανάμεσα σε αυτοκίνητα, μικρά μπακάλικα σαν τρύπες που πουλάνε αποξηραμένα λαχανικά και παστά τρόφιμα, Κούρδοι πρόσφυγες από την ανατολική Τουρκία που δυσφορούν από τις διακρίσεις σε βάρος τους.
Πουθενά σχεδόν δεν είδαμε πλατείες, πάρκα, παγκάκια και δέντρα. Το κοσμικό τουρκικό κράτος είναι ελάχιστα εμφανές στους κοσμοπλημμυρισμένους μαχαλάδες της Κωνσταντινούπολης με τις μεγάλες κοινωνικές και πολιτισμικές ανισότητες, καθώς και τα αξεπέραστα μειονοτικά προβλήματα.
ΚΕΙΜΕΝΟ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΗΓΗ: www.greecewithin.com
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018 01:58
Κωνσταντινούπολη - Ζωγράφειο Λύκειο
Ποιοτικό μάθημα ανάμεσα σε βιτρίνες με σπάνια εργαστηριακά εκθέματα.
Οι σχέσεις μαθητών και καθηγητών είναι κάτι παραπάνω από στενές.
Οι μαθητές του Ζωγραφείου σέβονται το σχολείο και δεν το αντιλαμβάνονται ως χώρο εκτόνωσης. Σαν να έχει κάποια μεταφυσική ιδιότητα το κτήριο, που ημερεύει τους ανήσυχους από τη φύση τους εφήβους και τους κάνει να μοιάζουν με αγγελούδια. Ούτε ένα κόκκο σκόνης δεν είδαμε πουθενά στο Ζωγράφειο και μείναμε άναυδοι από την αισθητική και τον εξοπλισμό των χώρων και των εργαστηρίων του.
Δεν είναι τυχαίο ότι αναδείχτηκε από το τουρκικό Υπουργείο Παιδείας στην πρώτη πεντάδα των πιο καθαρών σχολείων, ανάμεσα στα 62 συνολικά σχολεία του Πέραν.
Στο Ζωγράφειο δεν υπάρχει κατήφεια. Τα παιδιά εκτός από όμορφα είναι και χαρούμενα.
Μάθημα στην αίθουσα τεχνολογίας του σχολείου.
Οι λεγόμενοι «Ζωγραφιώτες» αποτελούν έναν ελληνικό πυρήνα τεράστιας συνεκτικότητας, που κανείς ποτέ δεν θα διασπάσει. Γι’ αυτό άντεξαν στις δυσκολίες, επειδή αντλεί δύναμη ο ένας από τον άλλο.
Έχουν μείνει πολύ λίγοι μαθητές, αλλά δεν το βάζουν κάτω. Περιμένουν το θαύμα.
Σε καλά χέρια Πολύ σημαντικός για την ελληνική ομογένεια είναι και ο ρόλος του νυν διευθυντή Γιάννη Δεμιρτζόγλου, ο οποίος έχει περάσει 37 συνολικά χρόνια της ζωής του στο Ζωγράφειο, ως μαθητής και καθηγητής.
Τον ρωτήσαμε αν υπάρχει κάποια διέξοδος στο πρόβλημα της συνεχούς μείωσης των μαθητών των ελληνικών σχολείων της Κωνσταντινούπολης και μας απάντησε: «Δεν απογοητευόμαστε. Αν σκεφτόμαστε τα προβλήματα κάθε μέρα δεν θα μπορούμε να συνεχίσουμε τη δουλειά μας. Διώχνουμε το δύσκολο και περιμένουμε το θαύμα».
Όταν αναρωτηθήκαμε ποιο είναι το θαύμα, μας είπε: «Να ακούγονται χαρούμενες φωνές στους διαδρόμους του σχολείου μας. Αυτό θα γίνει αν επιτραπεί να φοιτήσουν στα ελληνικά σχολεία όχι μόνο τα παιδιά που έχουν τουρκική υπηκοότητα, αλλά και τα παιδιά των Ελλαδιτών που ζουν στην Πόλη».
Σπουδαίο εκπαιδευτικό και παιδαγωγικό ρόλο παίζουν και οι καθηγητές του σχολείου.
Μόνο ως επισκέτες μαθητές, χωρίς δικαίωμα λήψης απολυτηρίου, μπορούν να παρακολουθούν ορισμένα μόνο μαθήματα τα παιδιά των Ελλαδιτών.
Στερούνται οι άνθρωποι τις οικογένειές τους στον 21ο αιώνα, σε μια από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου, μόνο και μόνο επειδή έτυχε να είναι Έλληνες. Πρόκειται για μια απαγόρευση του αυτονόητου, που δεν αντέχει σε καμιά σύγχρονη λογική.
Τα ίδια σκαλοπάτια του 1893, τίποτα δεν έχει αλλάξει και όλα λειτουργούν άψογα.
Πρωτιές και επιτυχίες Στο Ζωγράφειο φοίτησαν μερικά από τα μεγαλύτερα σύγχρονα ονόματα της επιστήμης στην Τουρκία και το εξωτερικό. Όπως μας είπε ο διευθυντής του σχολείου:
«Το 97% των αποφοίτων μας ζουν στο εξωτερικό. Από αυτούς έχουν αναδειχτεί επιστήμονες υψηλής κλάσης, που διαπρέπουν σε ολόκληρο τον κόσμο. Επίσης, από τους λίγους που έμειναν στην Τουρκία αναδείχτηκαν σπουδαίοι πανεπιστημιακοί, όπως οι Κρίτων Τζούρης καθηγητής περιβαλλοντολογίας, Ιωάννα Κουτσουράδη καθηγήτρια Φιλοσοφίας, Γιώργος Στεφανόπουλος κοσμήτορας πολυτεχνείου και Γιάννης Σκαρλάτος καθηγητής κβαντοφυσικής. Νοιώθω την ανάγκη να αναφέρω και τον Παναγιώτη Αμπατζή, ο οποίος είναι πρόεδρος της φιλαρμονικής εταιρείας Κωνσταντινούπολης και εκδότης του περιοδικού ORKESTRA. Είναι ο αρχαιότερος απόφοιτος του Ζωγραφείου και τιμάται συνεχώς μέχρι σήμερα».
Το αμφιθέατρο του σχολείου είναι εκπληκτικό και μένει απαράλλαχτο επί 124 χρόνια.
«Ως μαθητής είχα έφεση στο μπάσκετ επειδή είμαι ψηλός. Ένα πρωινό του 1980 οι καθηγητές μου Στέφανος Παπαδόπουλος και Γιώργος Οκταποδής διέκοψαν το παιχνίδι μου και μου ζήτησαν να παίξω σε μια σχολική παράσταση. Ανέβηκα για πέντε λεπτά στη σκηνή και μου άρεσε τόσο πολύ που δεν ξανακατέβηκα μέχρι σήμερα».
Ο διευθυντής του Ζωγραφείου Γιάννης Δερμιτζόγλου με μαθήτριές του.
Στο συνέδριο του Ζωγραφείου για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη παρέστησαν 15 σχολεία εκ των οποίων τα 12 από Ελλάδα.
Ένας Ελλαδίτης μαθητής, που συγκινήθηκε από το Ζωγράφειο και την επαφή του με τους Ρωμιούς μαθητές του, είπε στην τελετή λήξης του συνεδρίου: «Έπρεπε να ταξιδέψω εκτός Ελλάδας για να καταλάβω τι σημαίνει Ελλάδα».
Η άψογη αίθουσα των Καλλιτεχνικών.
Γιατί δεν πάμε στο Ζωγράφειο να δούμε πώς καταφέρνει ο Δεμιρτζόγλου με ελάχιστους συνεργάτες και ελάχιστους πόρους, να κρατάει πεντακάθαρο και λειτουργικό ένα παλάτι χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων και ηλικίας 124 ετών;
Τραγούδησαν για μας τον ύμνο του Ζωγραφείου στο αμφιθέατρο του σχολείου. Ήταν μεγάλη
μας τιμή.
Βαριά κληρονομιά Την παραμονή των Χριστουγέννων οι μαθητές του Ζωγραφείου βγαίνουν από το σχολείο και ψέλνουν τα κάλαντα στους δρόμους του Πέραν με συνοδεία ακορντεόν.
Οι Τούρκοι, που αγνοούν την ύπαρξη του Ζωγραφείου, εκπλήσσονται μάλλον ευχάριστα όταν βλέπουν τα καλοντυμένα Ρωμιόπουλα να ψέλνουν ωραίες μελωδίες.
Όταν είναι καλός ο καιρός οι μαθητές παίρνουν το πρωινό τους στην σκεπαστή βεράντα
του τελευταίου ορόφου, που έχει θέα την Προποντίδα.
Μέχρι και ο ταξιτζής που μας μετέφερε στο Ζωγράφειο είπε κάποια στιγμή: «Υπήρχε ένας ολόκληρος ελληνικός πολιτισμός στην Πόλη, τώρα πού πήγαν και δεν ακούμε τίποτα γι' αυτούς; Στενοχωριέμαι μόλις το σκέφτομαι».
Τα παιδιά τρώνε κάθε μέρα μέσα στο σχολείο σε ένα πεντακάθαρο εστιατόριο.
Πριν τις απελάσεις των Ελλήνων και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο η λεωφόρος ήταν γεμάτη με ελληνικά καταστήματα και τη βάδιζαν χιλιάδες Ρωμιοί καθημερινά.
Μάθημα χορωδίας.
Το 1960 το Ζωγράφειο είχε 745 μαθητές και αναγκάστηκαν να χτίσουν δυο παραπάνω ορόφους για να τους χωρέσουν. Σήμερα οι μαθητές όλοι χωράνε σε μια αίθουσα.
Σχολική επίσκεψη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Διακρίνεται αριστερά ο διευθυντής και δεξιά
ο εξίσου αξιόλογος και ευγενικός Τούρκος υποδιευθυντής.
ΚΕΙΜΕΝΟ: Γιώργος Ζαφειρόπουλος, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Στέφανος Ζαφειρόπουλος
ΠΗΓΗ: www.greecewithin.com
Αμφιθεατρική τάξη εξαιρετικής αισθητικής.
Στο αμφιθέατρο του σχολείου γίνονται τα μαθήματα μουσικής.
Στις τάξεις που είναι λίγοι οι μαθητές τα μαθήματα μοιάζουν με ιδιαίτερα.
Πανέμορφη εικόνα από σχολική γιορτή του Ζωγραφείου, που μας παραχωρήθηκε από το σχολικό
αρχείο.
Γιορτή προς τιμή του αείμνηστου πρώην διευθυντή του Ζωγραφείου, Δημήτρη Φραγκόπουλου,
που λατρεύτηκε από τους μαθητές και συναδέλφους του, καθώς και ολόκληρη την
ελληνική κοινότητα της Πόλης.
Μαθητής του Ζωγραφείου υπήρξε και ο σημερινός Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
κ. Βαρθολομαίος (διακρίνεται στη μέση της κάτω σειράς).
Απολυτήριο Έλληνα μαθητή του 1962.
Σχολική τάξη του Ζωγραφείου του 1941 με τα πορτρέτα των τότε μαθητών της.
Ζωγραφιά ερωτευμένου μαθητή του 1925.
Το αυθεντικό παμπάλαιο υφασμάτινο έμβλημα του Ζωγραφείου.
Η θέα της Προποντίδας από το Ζωγράφειο είναι μοναδική.
Η επιβλητική είσοδος του Ζωγραφείου, σχεδιασμένη από τον Ρωμιό αρχιτέκτονα Περικλή Φωτιάδη. Οι κωνσταντινοπολίτικες εφημερίδες της εποχής την παρομοίωσαν με τον Παρθενώνα.
Οι κοινόχρηστοι εσωτερικοί χώροι του σχολείου είναι πανέμορφοι και διατηρούνται τέλεια.
Το σχολείο διαθέτει και πλήρες γυμναστήριο.
Συχνά επισκέπτονται το Ζωγράφειο ομάδες της ΑΕΚ από την Ελλάδα και αφήνουν τα
εμβλήματά τους.
Οι Έλληνες μαθητές της Κωνσταντινούπολης μειώνονται δραματικά με την πάροδο του χρόνου.
Σχολικό βιβλίο του 1924 για τους Έλληνες μαθητές της Κωνσταντινούπολης. που γράφει στο εξώφυλλο ότι τυπώθηκε «Εν Κωνσταντινοπόλει». Δεν είχε επιβληθεί ακόμα ο όρος Ιστανμπούλ.
Σχολικό βιβλίο του 1936 που γράφει στο εξώφυλλο ότι τυπώθηκε στην Ιστανμπούλ. Ο Κεμαλισμός έκλεινε σταδιακά κάθε ελληνική χαραμάδα.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018 01:57
Η Παναγιά ήταν μαζί μας! Η εικόνα από την Θεσσαλονίκη που συγκλονίζει
Μέσα στα δακρυγόνα τα χημικά τις φωτιές, μια εικόνα ευλογεί τους διαδηλωτές. Την κρατάει επάνω στο κεφάλι του ένας ιερωμένος, φορώντας μάσκα..Σίγουρα μια εικόνα που δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε, αλλά όταν η ανάγκη και η πατρίδα το καλεί, η Παναγιά έρχεται κοντά μας, ακόμα και ανάμεσα στις πέτρες και τις φωτιές για να ευλογήσει τον ιερό αγώνα για την Μακεδονία μας.
Να γιατί δεν θα ηττηθούμε.. να γιατί σε αυτό τον αγώνα θα νικήσουμε. Όσο ανήθικοι και να είναι «αυτοί» πετώντας χημικά και δακρυγόνα σε μικρά παιδιά και ηλικιωμένους.. η δική μας ηθική θα τους νικήσει, γιατί ο δικός αγώνας μας είναι ιερός, ενώ ο δικός τους υλικός, και όπως έλεγε ένας μάρτυρας του Ελληνισμού ο Κυριάκος Μάτσης, «Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής”…
Η Παναγιά είναι μαζί μας, καλό αγώνα Έλληνες – Ζήτω η Μακεδονία, Ζήτω η Ελλάδα
Κατηγορία
Πολιτική
Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018 01:55
ΝΔ για Τσίπρα: Θρασύς στα ψέματα δειλός στην αλήθεια
«Θρασύς στα ψέματα, δειλός στην αλήθεια. Η χθεσινή αγγαρεία – ομιλία και η σημερινή συνέντευξη Τύπου του απερχόμενου πρωθυπουργού απέδειξε αυτό που έχουν καταλάβει πια όλοι οι Έλληνες. Ότι θα κάνει και θα πει τα πάντα για να παραμείνει στην καρέκλα του λίγους ακόμη μήνες», σχολίασε η ΝΔ με αφορμή τη σημερινή συνέντευξη του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ.
Η Πειραιώς τονίζει: “Ο κ. Τσίπρας είχε το θράσος να υποστηρίξει ότι είχε σχέδιο από το 2015, ενώ έφερε δύο αχρείαστα μνημόνια και ζημίωσε την Ελλάδα με περισσότερα από 100 δισ. ευρώ. Είχε το θράσος να υποστηρίξει και πάλι τη συμφωνία που παραχωρεί στα Σκόπια «Μακεδονική εθνότητα» και «Μακεδονική γλώσσα», ενώ την απορρίπτει η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων. Είχε το θράσος να τάξει φοροελαφρύνσεις, ενώ κατέστρεψε συνειδητά τη μεσαία τάξη και φτωχοποίησε όλους τους Έλληνες. Και δεν είχε το θάρρος να απαντήσει στο ερώτημα που έχουν όλοι οι Έλληνες: Ήξερε ή δεν ήξερε ότι υπήρχαν νεκροί όταν έδινε την τηλεοπτική παράσταση το βράδυ της μεγάλης καταστροφής;
Σήμερα ο κ. Τσίπρας απέδειξε ότι εκτός από ανίκανος και επικίνδυνος, είναι θρασύς στα ψέματα και δειλός στην αλήθεια”.
Κατηγορία
Πολιτική
Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018 01:54
Τα πραγματικά γεγονότα για το περιστατικό με Τούρκους στρατιωτικούς στην περιοχή Φερών Έβρου
Επίσημη ενημέρωση για το περιστατικό με Τούρκους στρατιωτικούς στην περιοχή Φερών Έβρου.Τελικά, στην συνοριογραμμή μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στην περιοχή των Φερών Έβρου, ούτε «θερμό επεισόδιο» προκλήθηκε, ούτε «μάχη» έγινε, ούτε «ανταλλαγή πυροβολισμών» σημειώθηκε με Τούρκους στρατιωτικούς, ούτε 4 ή 5 Τούρκοι στρατιωτικοί συνελήφθησαν, όπως γράφουν από το μεσημέρι διάφορα μέσα ενημέρωσης τα οποία για λίγα κλικ εφευρίσκουν «θερμό επεισόδιο» και ανακαλύπτουν «μάχες» και «πυροβολισμούς».
Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση από το ΓΕΣ, την Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου στις 11:00 το πρωί στην περιοχή των Φερών, 150 μέτρα περίπου από την οριογραμμή εντός του ελληνικού εδάφους, εντοπίστηκε από ελληνική περίπολο Τούρκος έφεδρος υπαξιωματικός που έφερε οπλισμό άνευ πυρομαχικών και ο οποίος παραδέχθηκε ότι χάθηκε εντός του ελληνικού εδάφους. Στις 2:00 το μεσημέρι, εντοπίστηκε στην ίδια περίπου περιοχή και ένας Τούρκος δόκιμος έφεδρος αξιωματικός, ο οποίος δεν έφερε οπλισμό ούτε πυρομαχικά και ο οποίος βρισκόταν εντός του ελληνικού εδάφους αναζητώντας τον πρώτο.
Μετά από επικοινωνία των Υπουργών Εθνικής Άμυνας Ελλάδας και Τουρκίας, αλλά και του αρχηγού ΓΕΕΘΑ με τον Τούρκο ομόλογό του, δρομολογήθηκε άμεσα η παράδοση των δυο Τούρκων στρατιωτικών στη χώρα τους, η οποία και πραγματοποιήθηκε στις 18:30 μέσω της Γέφυρας Κήπων Έβρου.
Η επίσημη ανακοίνωση του ΓΕΣ:
«Από το Γενικό Επιτελείο Στρατού ανακοινώνεται ότι, την Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2018 και περί ώρα 11:00, στην Περιοχή Ευθύνης της 12ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού (ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ), πλησίον του χωρίου Φέρες, 150 μέτρα περίπου από την οριογραμμή, εντός του ελληνικού εδάφους, εντοπίστηκε από ελληνική περίπολο, Τούρκος έφεδρος υπαξιωματικός, φέροντας τον ατομικό οπλισμό του άνευ πυρομαχικών. Περί τις 14:00, εντοπίστηκε στην ίδια περίπου περιοχή και δεύτερος Τούρκος στρατιωτικός (Δόκιμος Έφεδρος Αξιωματικός), ο οποίος δεν έφερε οπλισμό, ούτε πυρομαχικά.
Σε έγγραφη κατάθεσή τους προς τις ελληνικές στρατιωτικές αρχές, ο μεν πρώτος, παραδέχθηκε ότι χάθηκε εντός του ελληνικού εδάφους ο δε δεύτερος, ότι βρισκόταν σε αναζήτηση του πρώτου, εντός του ελληνικού εδάφους. Στους 2 Τούρκους στρατιωτικούς, έγιναν ιατρικές εξετάσεις για να διαπιστωθεί ότι είναι καλά στην υγεία τους.
Διαπιστώθηκε η υψηλή ετοιμότητα, η άμεση αντίδραση των ελληνικών τμημάτων προκάλυψης, καθώς και η σωστή λειτουργία του Συστήματος Διοίκησης και Ελέγχου. Κατόπιν επαφής των Διοικητών Ταγμάτων Προκάλυψης, ολοκληρώθηκε η παράδοση των 2 στρατιωτικών στην Τουρκία στις 18:30.
Για το θέμα επικοινώνησαν ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας Πάνος Καμμένος και της Τουρκίας Χουλουσί Ακάρ».
Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση από το ΓΕΣ, την Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου στις 11:00 το πρωί στην περιοχή των Φερών, 150 μέτρα περίπου από την οριογραμμή εντός του ελληνικού εδάφους, εντοπίστηκε από ελληνική περίπολο Τούρκος έφεδρος υπαξιωματικός που έφερε οπλισμό άνευ πυρομαχικών και ο οποίος παραδέχθηκε ότι χάθηκε εντός του ελληνικού εδάφους. Στις 2:00 το μεσημέρι, εντοπίστηκε στην ίδια περίπου περιοχή και ένας Τούρκος δόκιμος έφεδρος αξιωματικός, ο οποίος δεν έφερε οπλισμό ούτε πυρομαχικά και ο οποίος βρισκόταν εντός του ελληνικού εδάφους αναζητώντας τον πρώτο.
Μετά από επικοινωνία των Υπουργών Εθνικής Άμυνας Ελλάδας και Τουρκίας, αλλά και του αρχηγού ΓΕΕΘΑ με τον Τούρκο ομόλογό του, δρομολογήθηκε άμεσα η παράδοση των δυο Τούρκων στρατιωτικών στη χώρα τους, η οποία και πραγματοποιήθηκε στις 18:30 μέσω της Γέφυρας Κήπων Έβρου.
Η επίσημη ανακοίνωση του ΓΕΣ:
«Από το Γενικό Επιτελείο Στρατού ανακοινώνεται ότι, την Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2018 και περί ώρα 11:00, στην Περιοχή Ευθύνης της 12ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού (ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ), πλησίον του χωρίου Φέρες, 150 μέτρα περίπου από την οριογραμμή, εντός του ελληνικού εδάφους, εντοπίστηκε από ελληνική περίπολο, Τούρκος έφεδρος υπαξιωματικός, φέροντας τον ατομικό οπλισμό του άνευ πυρομαχικών. Περί τις 14:00, εντοπίστηκε στην ίδια περίπου περιοχή και δεύτερος Τούρκος στρατιωτικός (Δόκιμος Έφεδρος Αξιωματικός), ο οποίος δεν έφερε οπλισμό, ούτε πυρομαχικά.
Σε έγγραφη κατάθεσή τους προς τις ελληνικές στρατιωτικές αρχές, ο μεν πρώτος, παραδέχθηκε ότι χάθηκε εντός του ελληνικού εδάφους ο δε δεύτερος, ότι βρισκόταν σε αναζήτηση του πρώτου, εντός του ελληνικού εδάφους. Στους 2 Τούρκους στρατιωτικούς, έγιναν ιατρικές εξετάσεις για να διαπιστωθεί ότι είναι καλά στην υγεία τους.
Διαπιστώθηκε η υψηλή ετοιμότητα, η άμεση αντίδραση των ελληνικών τμημάτων προκάλυψης, καθώς και η σωστή λειτουργία του Συστήματος Διοίκησης και Ελέγχου. Κατόπιν επαφής των Διοικητών Ταγμάτων Προκάλυψης, ολοκληρώθηκε η παράδοση των 2 στρατιωτικών στην Τουρκία στις 18:30.
Για το θέμα επικοινώνησαν ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας Πάνος Καμμένος και της Τουρκίας Χουλουσί Ακάρ».
Κατηγορία
Πολιτική
