Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  
Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Ιούλιος 2018 - ΔΙΚΤΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ dictyo.gr

Οι φωτιές καθυστερούν την ανακοίνωση της πρότασης του υπουργείου Παιδείας για το νέο εξεταστικό σύστημα για τα ΑΕΙ. Ειδικότερα, o υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου είχε δηλώσει ότι οι ανακοινώσεις θα γίνουν στα τέλη Ιουλίου. Έτσι, σύμφωνα με πληροφορίες, είχε προγραμματιστεί n ανακοίνωση του νομοσχεδίου για τις αλλαγές στο λύκειο και το νέο σύστημα πρόσβασης. Μάλιστα, η αρμόδια υπηρεσία φέρεται να είχε επικοινωνήσει αρμοδίως με τους υπευθύνους για την οργάνωση της σχετικής συνέντευξης Τύπου. Ωστόσο, η ανακοίνωση δεν θα γίνει. Και αυτό διότι κρίθηκε και σε συνεργασία με το αρμόδιο κυβερνητικό επιτελείο ότι, λόγω της εθνικής τραγωδίας, δεν είναι o ορθός πολιτικός χρόνος για τόσο ση μαντικές,
και σε πολιτικό επίπεδο, ανακοινώσεις όπως το εξεταστικό σύστημα, που αφορά δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους (μαθητές, γονείς, καθηγητές, φροντιστήρια). Όπως ανέφεραν χθες αρμόδιες πηγές, οι ανακοινώσεις αναβάλλονται ή για το τέλος της τρέχουσας εβδομάδας ή για την επομένη, χωρίς πάντως να αποκλείεται να γίνουν μετά την ανάπαυλα του Δεκαπενταύγουστου. Όπως έχει παρουσιάσει n ηγεσία του υπουργείου Παιδείας θα εστιάσει στις δομικές αλλαγές στη Β' και τη Γ' Λυκείου, ενώ καθιερώνονται το εθνικό απολυτήριο καθώς και η ελεύθερη πρόσβαση των αποφοίτων λυκείου σε μικρό αριθμό σχολών ΑΕΙ χαμηλής ζήτησης. Τα υποχρεωτικώς εξεταζόμενα μαθήματα θα παραμείνουν τέσσερα, όπως ισχύει σήμερα. Την ίδια στιγμή n συγχώνευση του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος με τα ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, Κεντρικής Μακεδονίας και Αν. Μακεδονίας Θράκης έκλεισε σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο γραφείο του πρωθυπουργού, στη Θεσσαλονίκη, παρουσία του Κώστα Γαβρόγλου και με τη συμμετοχή των πρυτανικών αρχών των τεσσάρων ΑΕΙ. Όπως τόνισε ο κ. Γαβρόγλου στις ηγεσίες των υπό συγχώνευση ιδρυμάτων, η νομοθέτηση του νέου σχήματος των τεσσάρων ΑΕΙ θα γίνει μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου για το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Οι σχολές και τα τμήματα του νέου πανεπιστημίου, που θα φέρει την ονομασία Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος, θα ενταχθούν στο μηχανογραφικό δελτίο που θα συμπληρώσουν οι υποψήφιοι το έτος 2019.
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
 
Ο Εθνικός Οργανισμός Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού (Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π.) ανακοινώνει τα αποτελέσματα των εξετάσεων Πιστοποίησης των αποφοίτων της Τάξης Μαθητείας των ΕΠΑ.Λ. (Θεωρητικού και Πρακτικού Μέρους) όλων των ειδικοτήτων 1ης Περιόδου 2018, όπως αναλυτικά αναγράφονται στον επισυναπτόμενο Πίνακα 1.
Στους/στις επιτυχόντες/ουσες και στους δύο τύπους εξετάσεων (Θεωρητικού και Πρακτικού Μέρους) χορηγείται Πτυχίο αντίστοιχης ειδικότητας Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης επιπέδου 5, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 12 του ν. 4186/2013 (Α’ 193), όπως ισχύει. Οι αποτυχόντες/ουσες σε ένα από τα δύο μέρη των εξετάσεων (Θεωρητικό ή Πρακτικό) υποχρεούνται να προσέλθουν σε εξετάσεις στο μέρος αυτό κατά την επόμενη εξεταστική περίοδο.

Τα Πτυχία θα είναι διαθέσιμα στο Τμήμα Πιστοποίησης Προσόντων του Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π. μετά τις 20 Αυγούστου 2018. Οι δικαιούχοι μπορούν να παραλαμβάνουν τα Πτυχία τους κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες: 10:00 π.μ. – 13:00 μ.μ. αυτοπροσώπως ή μέσω εξουσιοδοτημένου προσώπου, με την επίδειξη της αστυνομικής ταυτότητας.
Εκτός του Πτυχίου, στους/στις επιτυχόντες/ουσες και στους δύο τύπους εξετάσεων χορηγείται «Βεβαίωση Πιστοποίησης Αποφοίτων του Μεταλυκειακού έτους - Τάξης Μαθητείας των Επαγγελματικών Λυκείων (ΕΠΑ.Λ.)», μετά από αίτηση του/της. Για τη διαδικασία υποβολής αίτησης χορήγησης και παραλαβής της Βεβαίωσης αυτής, θα ακολουθήσει άμεσα νεώτερη ανακοίνωση.
Πληροφορίες στα τηλέφωνα 210 27 09 141 και 210 27 09 138.
Η Διευθύνουσα Σύμβουλος του Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π.
Ελένη Γιαννακοπούλου
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

 

 
                     ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ
                         ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ Π.Ε.
                                   Κομοτηνής 14 ---- 115 26 Αθήνα
                   www.panenosi.gr
                   panenosi@gmail.com
                           ΠΛΗΡ.: Κουντούρης Τηλέμαχος   6939415171
                                       Μακεδών Νικόλαος           6972093097        
                                                       ………………..……….…………………….
                                                                                                                       Αθήνα, 30-07-2018        
                                                                                                            Αρ. Πρωτ.: 41
 
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ-ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ
«Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Ιόνιο Πανεπιστήμιο και άλλες διατάξεις»,
 


Στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο, ως Ένωση Διευθυντών, μας αφορά το άρθρο 23, με το οποίο εναρμονίζεται το ΠΔ 79/2017 για την οργάνωση και λειτουργία των νηπιαγωγείων και δημοτικών σχολείων, με τις διατάξεις του Ν. 4547/2018 για τις νέες δομές υποστήριξης της εκπαίδευσης.

 

Με την έκδοση του ΠΔ 79/2017, είχαμε αμέσως καταδείξει τις σοβαρές αδυναμίες του σε ό,τι αφορούσε την αυτοτέλεια της σχολικής μονάδας και τη δυνατότητά της να μπορεί να προγραμματίζει, να οργανώνει και να υλοποποιεί το έργο της, χωρίς κωλυσιεργίες και άσκοπες γραφειοκρατικές διαδικασίες.
Δυστυχώς όμως, και το άρθρο 23 του υπό συζήτηση νομοσχεδίου, διατηρεί στο ακέραιο όλα τα αρνητικά στοιχεία του ΠΔ 79/2017:
Αντί δηλαδή να κινηθεί προς την κατεύθυνση ενίσχυσης της αυτοτέλειας των σχολικών μονάδων, ώστε αυτές να μπορούν να παίρνουν αποφάσεις για θέματα παιδαγωγικά και λειτουργικά, χωρίς κωλυσιεργίες και άσκοπες γραφειοκρατικές διαδικασίες και υπερβολές, κινείται σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση.
Παίρνει αρμοδιότητες των πρώην σχολικών συμβούλων και τις μεταφέρει στους προϊσταμένους εκπαιδευτικών θεμάτων, αναθέτοντάς τους παιδαγωγικά και λειτουργικά θέματα των σχολικών μονάδων, τα οποία κάλλιστα μπορούν να διαχειριστούν και να επιλύσουν οι Διευθυντές σε απόλυτη συνεργασία με τους Συλλόγους Διδασκόντων, χωρίς την παρέμβαση κανενός τρίτου. Ενισχύει έτσι τον συγκεντρωτισμό, και ταυτόχρονα διατηρεί τόσο τον ασφυκτικό έλεγχο στην οργάνωση και λειτουργία των σχολικών μονάδων όσο και την υπάρχουσα άσκοπη γραφειοκρατία τους.
Πιο συγκεκριμένα:
Έχουμε 38 αλλαγές στο ΠΔ 79/2017 ενώ δίνονται στους Προϊσταμένους εκπαιδευτικών θεμάτων 16 νέες αρμοδιότητες των πρώην σχολικών συμβούλων. Εμείς θα σταθούμε τόσο στις αλλαγές που αποτελούν κατά τη γνώμη μας άσκοπες γραφειοκρατικές διαδικασίες, όσο και σε αυτές που στρέφονται ευθέως κατά της αυτοτέλειας των σχολικών μονάδων, και θα καταθέσουμε συγκεκριμένες προτάσεις για το πώς ακριβώς θα έπρεπε να είναι αυτές οι ρυθμίσεις, ώστε να συμβάλουν στην αποτελεσματικότερη και αποδοτικότερη λειτουργία των σχολικών μονάδων:
η)Κεφάλαιο Α΄ του άρθρου 11
δδ) Η παρ. 11 αντικαθίσταται ως εξής:
«11. Αν υπάρχουν σημαντικές διαφορές απόψεων και προκύπτουν δυσκολίες στην κατανομή των τάξεων/τμημάτων, ο διευθυντής ή ο προϊστάμενος ορίζει μια έκτακτη συνεδρίαση σε μια προσπάθεια σύνθεσης των διαφορετικών απόψεων, στην οποία καλείται και ο προϊστάμενος εκπαιδευτικών θεμάτων.».
Ερώτημα: Ποιος όμως παίρνει την τελική απόφαση στην περίπτωση που δεν επιτευχθεί σύνθεση των διαφορετικών απόψεων; Απάντηση φυσικά, δεν υπάρχει. Είναι δυνατόν όμως να νομοθετούμε κατ΄ αυτόν τον τρόπο, με τόση ασάφεια και γκρίζες ζώνες;
Όμως, για εμάς, το κύριο πρόβλημα δεν είναι αυτό. Εμείς θεωρούμε ότι η παραπάνω ρύθμιση υποτιμά και υποβιβάζει τον Σύλλογο Διδασκόντων ως συλλογικό όργανο που πρέπει να παίρνει αποφάσεις για τα θέματα που αφορούν τη λειτουργία της σχολικής μονάδας. Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Ο Δ/ντής ως επιστημονικός-παιδαγωγικός υπεύθυνος της σχολικής μονάδας και πρόεδρος του συλλογικού οργάνου του Συλλόγου Διδασκόντων θα κάνει όλες τις απαραίτητες ενέργειες ώστε να ληφθεί η πιο συναινετική και παιδαγωγικά ορθή απόφαση για την κατανομή των τάξεων/τμημάτων. Από εκεί και πέρα ο Σύλλογος Διδασκόντων ως συλλογικό όργανο θα αποφασίσει σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, όπως κάνει και για όλα τα υπόλοιπα θέματα της αρμοδιότητάς του, και φυσικά η απόφασή του, θα είναι δεσμευτική για όλα τα μέλη του.
Προς τι λοιπόν η παρουσία του Προϊσταμένου εκπαιδευτικών θεμάτων στη συνεδρίαση του Συλλόγου Διδασκόντων; Τι μπορεί να προσθέσει η παρουσία ενός αγνώστου προς τη σχολική μονάδα, o οποίος είναι αδύνατον να γνωρίζει τις ιδιαιτερότητές της, στη διαδικασία λήψης απόφασης του Συλλόγου Διδασκόντων; Μα φυσικά τίποτα.
Εμείς πιστεύουμε ότι ο Σύλλογος Διδασκόντων θα πρέπει να είναι αυτός που θα αποφασίζει την κατανομή των τάξεων/τμημάτων, χωρίς την παρέμβαση κανενός τρίτου.
Στην πολύ σπάνια περίπτωση που ο Σύλλογος Διδασκόντων αδυνατεί να αναθέσει στους εκπαιδευτικούς τη διδασκαλία μαθημάτων ή την κατανομή τάξεων και τμημάτων, με δεδομένο το γεγονός ότι κανείς δεν γνωρίζει καλύτερα τη σχολική μονάδα από τον Δ/ντή της και ότι αυτός είναι ο κύριος υπεύθυνος για την ομαλή λειτουργία της σχολικής μονάδας και το συντονισμό της σχολικής ζωής, την κατανομή τάξεων και τμημάτων θα πρέπει να κάνει ο Δ/ντής.
 
 
Προτείνουμε λοιπόν η παραπάνω ρύθμιση να διατυπωθεί ως εξής:
η)Κεφάλαιο Α΄ του άρθρου 11
δδ) Η παρ. 11 αντικαθίσταται ως εξής:
«Με απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων γίνεται η κατανομή των τάξεων/τμημάτων. Όταν ο Σύλλογος Διδασκόντων, για οποιονδήποτε λόγο, αδυνατεί να αναθέσει στους εκπαιδευτικούς τη διδασκαλία μαθημάτων ή την κατανομή τάξεων και τμημάτων, την απόφαση παίρνει ο Διευθυντής του σχολείου.»
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------η)Κεφάλαιο Α΄ του άρθρου 11
γγ) το δεύτερο εδάφιο της περίπτ. α΄ της παρ. 10 αντικαθίσταται ως εξής:
«Η ανάληψη του ίδιου τμήματος από εκπαιδευτικό για τρίτη συνεχόμενη χρονιά γίνεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, με απόφαση του συλλόγου διδασκόντων, παιδαγωγικά τεκμηριωμένη, ύστερα από σύμφωνη γνώμη του συντονιστή εκπαιδευτικού έργου.»
Κι εδώ τίθεται το ερώτημα: Γιατί πρέπει να χρειάζεται η σύμφωνη γνώμη του συντονιστή εκπαιδευτικού έργου για να υλοποιηθεί η απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων;
Και η ρύθμιση αυτή, όπως και η προηγούμενη, πιστεύουμε ότι υποτιμά και υποβιβάζει τον Σύλλογο Διδασκόντων ως συλλογικό όργανο που πρέπει να παίρνει αποφάσεις για τα θέματα που αφορούν τη λειτουργία της σχολικής μονάδας, χωρίς παρεμβάσεις τρίτων και κινείται στην κατεύθυνση του απαράδεκτου ασφυκτικού ελέγχου της οργάνωσης και λειτουργίας των σχολικών μονάδων.
Προτείνουμε η παραπάνω ρύθμιση να διατυπωθεί ως εξής:
η) Κεφάλαιο Α΄ του άρθρου 11
γγ) το δεύτερο εδάφιο της περίπτ. α΄ της παρ. 10 αντικαθίσταται ως εξής:
«Η ανάληψη του ίδιου τμήματος από εκπαιδευτικό για τρίτη συνεχόμενη χρονιά γίνεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, με παιδαγωγικά τεκμηριωμένη απόφαση του συλλόγου διδασκόντων, και με τη σύμφωνη γνώμη του Διευθυντή του σχολείου.»
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------η)Κεφάλαιο Α΄ του άρθρου 11
ζζ) το τέταρτο εδάφιο της περίπτ. ζ΄ της παρ. 16 αντικαθίσταται ως εξής:
«Η συγκρότηση και η λειτουργία τμήματος πρωινής ζώνης μαθητών γίνεται ύστερα από σχετική αιτιολογημένη πρόταση του συλλόγου διδασκόντων και σύμφωνη γνώμη του αρμόδιου προϊσταμένου εκπαιδευτικών θεμάτων, με απόφαση του οικείου διευθυντή πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και έγκριση του οικείου περιφερειακού διευθυντή εκπαίδευσης.»
Η ρύθμιση αυτή ξεπερνά πραγματικά κάθε όριο συγκεντρωτισμού και γραφειοκρατίας. Εκτός από την αιτιολογημένη πρόταση του Συλλόγου Διδασκόντων απαιτούνται άλλες τρεις υπογραφές για να συγκροτηθεί και να λειτουργήσει ένα απλό τμήμα πρωινής ζώνης που εξυπηρετεί παιδιά εργαζόμενων γονέων. Είναι δυνατόν; Μόνο η υπογραφή του κυρίου Υπουργού Παιδείας δεν ζητείται. Τρία στελέχη της εκπαίδευσης πρέπει να δώσουν την έγκρισή τους για να υλοποιηθεί μια απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων, για ένα θέμα που πρέπει να είναι της αποκλειστικής αρμοδιότητάς του, αφού μόνο αυτός είναι σε θέση να γνωρίζει τις πραγματικές ανάγκες της σχολικής μονάδας.
Προτείνουμε η παραπάνω ρύθμιση να διατυπωθεί ως εξής:
η)Κεφάλαιο Α΄ του άρθρου 11
ζζ) το τέταρτο εδάφιο της περίπτ. ζ΄ της παρ. 16 αντικαθίσταται ως εξής:
«Η συγκρότηση και η λειτουργία τμήματος πρωινής ζώνης μαθητών γίνεται με απόφαση του συλλόγου διδασκόντων και ενημέρωση του οικείου διευθυντή εκπαίδευσης.»
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------η) Κεφάλαιο Α΄ του άρθρου 11
ηη) το πρώτο εδάφιο της περίπτ. θ΄ της παρ. 16 αντικαθίσταται ως εξής:
«Μέσα στο πρώτο πενθήμερο κάθε μήνα, με ευθύνη του διευθυντή της σχολικής μονάδας, συντάσσεται και αποστέλλεται στην οικεία διεύθυνση αναλυτική κατάσταση μαθητών που φοιτούν στο ολοήμερο πρόγραμμα».
Εδώ έχουμε πάλι άσκοπη γραφειοκρατική διαδικασία που πρέπει να καταργηθεί. Όλα τα στοιχεία των μαθητών της σχολικής μονάδας όπως και αυτών που φοιτούν στο Ολοήμερο Πρόγραμμα είναι καταχωρημένα με ευθύνη των Δ/ντών σχολικών μονάδων στο Πληροφορικό Σύστημα MySchool. Ακόμα και η ώρα αποχώρησης των μαθητών από το σχολείο: 13:15, 15:00 ή 16:00. Προς τι λοιπόν η υποβολή αναλυτικής κατάστασης μαθητών που φοιτούν στο ολοήμερο πρόγραμμα το πρώτο πενθήμερο κάθε μήνα;
Προτείνουμε την πλήρη κατάργηση της παραπάνω ρύθμισης, όπως και της ρύθμισης στο δεύτερο εδάφιο της περίπτ. θ΄ της παρ. 16, που αποτελεί συνέχεια της πρώτης, και η οποία προβλέπει την επικαιροποίηση της εγγραφής των μαθητών του Ολοήμερου Προγράμματος κατά το 2o 15νθήμερο του Νοεμβρίου και το 1o 15νθημερο του Φεβρουαρίου μετά από σχετική αίτηση των γονέων τους.
Και οι δύο αυτές ρυθμίσεις είναι εντελώς περιττές, δεν προσφέρουν τίποτα στη λειτουργία των σχολικών μονάδων παρά μόνο άσκοπη γραφειοκρατία, και γι΄ αυτό προτείνουμε την πλήρη κατάργησή τους.
 
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ιβ) το άρθρο 16 τροποποιείται ως εξής:
δδ) το τελευταίο εδάφιο της παρ. 8 αντικαθίσταται ως εξής:
«Κάθε διδακτική επίσκεψη πραγματοποιείται με την προϋπόθεση ότι συμμετέχουν σ’ αυτή τα δύο τρίτα (2/3) τουλάχιστον των μαθητών κάθε τμήματος/τάξης.»,
Η προηγούμενη ρύθμιση έθετε ως προϋπόθεση για την πραγματοποίηση μιας διδακτικής επίσκεψης τη συμμετοχή των τριών τετάρτων (3/4) των μαθητών κάθε τμήματος/τάξης.
Θεωρούμε όμως ότι και με τη βελτίωση αυτή δεν λύνεται όπως θα έπρεπε το πρόβλημα, αφού το ένα τρίτο (1/3) των μαθητών ενός τμήματος/τάξης θα μπορεί να ματαιώσει μια διδακτική επίσκεψη στην οποία επιθυμούν να συμμετάσχουν τα δύο τρίτα (2/3) του τμήματος/τάξης. Δηλαδή, επιτρέπεται σε μια μειοψηφία μαθητών του τμήματος/τάξης να επιβάλλει τη γνώμη της στην συντριπτική πλειοψηφεία των μαθητών του τμήματος/τάξης. Εμείς θεωρούμε ότι για την πραγματοποίηση μιας διδακτικής επίσκεψης θα πρέπει να αρκεί η συμμετοχή της πλειοψηφίας των μαθητών του τμήματος/τάξης σε αυτή.
Προτείνουμε λοιπόν η παραπάνω ρύθμιση να διατυπωθεί ως εξής:
ιβ) το άρθρο 16 τροποποιείται ως εξής:
δδ) το τελευταίο εδάφιο της παρ. 8 αντικαθίσταται ως εξής:
«Κάθε διδακτική επίσκεψη πραγματοποιείται με την προϋπόθεση ότι συμμετέχει σ' αυτή η πλειοψηφία των μαθητών κάθε τμήματος/τάξης.»
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ιβ) το άρθρο 16 τροποποιείται ως εξής:
εε) το δεύτερο εδάφιο της παρ. 10 αντικαθίσταται ως εξής:
«Μεταφορά ωραρίου εργασίας σε απογευματινές ώρες για την πραγματοποίηση εκδηλώσεων μπορεί να πραγματοποιηθεί έως δύο φορές ανά διδακτικό έτος με απόφαση του συλλόγου διδασκόντων για την οποία ενημερώνεται ο οικείος διευθυντής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.»
Θεωρούμε ότι η παραπάνω ρύθμιση είναι ασαφής αφού δεν προσδιορίζει επακριβώς το αν η μεταφορά ωραρίου εργασίας αφορά μόνο ολόκληρη τη σχολική μονάδα ή και μεμονωμένο τμήμα, τάξη ή τάξεις της σχολικής μονάδας, όπως πιστεύουμε εμείς ότι είναι το σωστό. Επίσης, θεωρούμε ότι η μεταφορά ωραρίου εργασίας θα πρέπει να μπορεί να πραγματοποιηθεί όχι έως δύο φορές ανά διδακτικό έτος, αλλά όσες κρίνει απαραίτητες ο Συλλογος Διδασκόντων.
 
 
 
Προτείνουμε η παραπάνω ρύθμιση να διατυπωθεί ως εξής:
ιβ) το άρθρο 16 τροποποιείται ως εξής:
εε) το δεύτερο εδάφιο της παρ. 10 αντικαθίσταται ως εξής:
«Μεταφορά ωραρίου εργασίας τμήματος, τάξης, τάξεων ή ολόκληρης της σχολικής μονάδας σε απογευματινές ώρες για την πραγματοποίηση εκδηλώσεων μπορεί να πραγματοποιηθεί ε απόφαση του συλλόγου διδασκόντων για την οποία ενημερώνεται ο οικείος διευθυντής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.»
Προτείνουμε επίσης να συμπεριληφθεί στις ρυθμίσεις του άρθρου 23 και η παρακάτω:
ιβ) το άρθρο 16 τροποποιείται ως εξής:
ζζ) το τέταρτο εδάφιο της παρ. 3 αναφέρει ότι:
«Στην περίπτωση που για οποιοδήποτε λόγο είναι απαραίτητες αλλαγές στον αρχικό προγραμματισμό, επαναλαμβάνεται η ίδια διαδικασία.»
Και ποια είναι η διαδικασία που επαναλαμβάνεται;
Οι σχολικές δράσεις εντάσσονται στον ετήσιο ή στον τριμηνιαίο προγραμματισμό που κάνει το κάθε σχολείο, μετά από απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων. Στη συνέχεια υποβάλλονται για ενημέρωση στον προϊστάμενο εκπαιδευτικών, ο οποίος μπορεί να διατυπώνει τις δικές του τυχόν παρατηρήσεις και προτάσεις.
Δηλαδή η παραπάνω ρύθμιση προβλέπει ότι για την παραμικρή αλλαγή του αρχικού προγραμματισμού θα πρέπει να γίνεται και νέο πρακτικό του Συλλόγου Διδασκόντων, το οποίο στη συνέχεια να υποβάλλεται για ενημέρωση στον προϊστάμενο εκπαιδευτικών θεμάτων. Η εμπειρία μας μάς λέει ότι οι αλλαγές στον αρχικό προγραμματισμό ενός 12/θέσιου σχολείου μπορεί πολλές φορές να ξεπερνούν και τις 10. Καλούμαστε λοιπόν συντάξουμε και να υποβάλλουμε πάνω από 10 πρακτικά του Συλλόγου Διδασκόντων μόνο για τις αλλαγές του αρχικού προγραμματισμού. Αν αυτό δεν είναι άσκοπη γραφειοκρατία, τότε τι είναι;
Προτείνουμε η παραπάνω ρύθμιση να διατυπωθεί ως εξής:
ιβ) το άρθρο 16 τροποποιείται ως εξής:
ζζ) το τέταρτο εδάφιο της παρ. 3 αντικαθίσταται ως εξής:
«Στην περίπτωση που για οποιοδήποτε λόγο είναι απαραίτητες αλλαγές στον αρχικό προγραμματισμό, αυτές γίνονται με ευθύνη του Διευθυντή του σχολείου, και τεκμηριώνονται και καταγράφονται στο Ημερολόγιο Σχολικής Ζωής της σχολικής μονάδας.»
 
 
Κλείνοντας θα θέλαμε να επισημάνουμε δύο πράγματα:
1ον. Ότι είναι καιρός η Πολιτεία να εμπιστευθεί έμπρακτα τους Δ/ντες των σχολικών μονάδων και τους Συλλόγους Διδασκόντων. Ας κάνουμε σήμερα μια αρχή. Mε τις αλλαγές που προτείνουμε μας δίνετε η ευκαιρία να κάνουμε ένα μικρό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.
2ον. Βρισκόμαστε σε μια περίοδο όπου σε εφαρμογή του άρθρου 18 του Ν.4547/2018 θα πρέπει να συνταχθούν από το ΥΠ.Π.Ε.Θ. τα νέα Καθηκοντολόγια των στελεχών εκπαίδευσης, των εκπαιδευτικών, των συλλόγων διδασκόντων και των σχολικών συμβουλίων.
Ως Ένωση Διευθυντών θεωρούμε απολύτως αναγκαίο, τα υπό διαμόρφωση νέα Καθηκοντολόγια να τεθούν σε δημόσια διαβούλευση, ώστε να δοθεί στους ενδιαφερόμενους φορείς ο απαραίτητος χρόνος, προκειμένου να καταθέσουν τις απόψεις τους και τις δικές τους προτάσεις.
Κι επειδή πρόκειται για ένα πάρα πολύ σημαντικό θέμα της εκπαίδευσης προτείνουμε και υποβάλλουμε αίτημα για σύγκληση της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής σε ειδική συνεδρίαση με θέμα:«Τα νέα Καθηκοντολόγια στην Εκπαίδευση», με συμμετοχή όλων των ενδιαφερόμενων φορέων.
 
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
   Ο Πρόεδρος                                                                                 Ο Γεν. Γραμματέας
            
 
     Τηλέμαχος Κουντούρης                                                                     Νικόλαος Μακεδών
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

 

 
Κατατέθηκε Τροπολογία στο ν/σ του Υπουργείου Παιδείας «Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Ιόνιο Πανεπιστήμιο και άλλες διατάξεις» με την οποία προστίθενται κλάδοι και ειδικότητες εκπαιδευτικών Ο.Α.Ε.Δ., στο άρθρο 29 του νόμου 4521/2018.
Η ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ ΕΔΩ
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
 

Σε ιδρύσεις νέων Σχολικών Μονάδων Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΣΜΕΑΕ) προχωρά το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας & Θρησκευμάτων, το σχολικό έτος 2018-2019. Η σχετική Υπουργική Απόφαση δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και συνυπογράφεται από τον Υπουργό Κωνσταντίνο Γαβρόγλου, την Υφυπουργό Μερόπη Τζούφη και τον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών Γεώργιο Χουλιαράκη.
 
Η ίδια Απόφαση προβλέπει επίσης προαγωγές, καταργήσεις Σχολικών Μονάδων Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΣΜΕΑΕ) Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ιδρύσεις Τομέων και Ειδικοτήτων στα υφιστάμενα Ενιαία Ειδικά Επαγγελματικά Γυμνάσια-Λύκεια (ΕΝ.Ε.Ε.ΓΥ.-Λ.).

 
Ειδικότερα, αποφασίστηκε η ίδρυση Ειδικών Νηπιαγωγείων στον Άγιο Αθανάσιο και στον Λαγκαδά, στη Δυτική Θεσσαλονίκη, Ενιαίου Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου – Λυκείου στον Ωρωπό Αττικής και Ενιαίου Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου – Λυκείου στο Ν. Λέσβου.
 
Παράλληλα, τομείς και ειδικότητες ιδρύονται στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Αττικής, Δυτικής Μακεδονίας, Ιονίων Νήσων και Κεντρικής Μακεδονίας. Επιπλέον, αυξάνονται οι προβλεπόμενες θέσεις σε ΣΜΕΑΕ των Περιφερειακών Διευθύνσεων Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης, Αττικής, Ηπείρου, Κεντρικής Μακεδονίας, Κρήτης και Νοτίου Αιγαίου.
 
Τέλος, υποβιβάζονται ΣΜΕΑΕ στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Δυτικής Ελλάδας και Κεντρικής Μακεδονίας, ενώ καταργείται η Ειδικότητα «Τεχνικός Φυτικής Παραγωγής» του Τομέα «Γεωπονίας, Τροφίμων και Περιβάλλοντος» του Ενιαίου Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου-Λυκείου Αιγάλεω της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Γ΄ Αθήνας, της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Αττικής.
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
 
 
 
Με έναν συμβολικό τρόπο- έναν χορό για την Μακεδονία- οι Μακεδόνες θέλησαν να στείλουν ένα μήνυμα στην προδοτική κομμουνιστική κυβέρνηση αλλά και προς πάσα κατεύθυνση που συνοδοιπορεί με αυτές τις ενέργειες για το ξεπούλημα της ιστορίας και της ίδιας της Μακεδονίας..
που ξεκίνησαν οι δωσίλογοι τσίπρας και κοτζιάς υπογράφοντας την συμφωνία των Πρεσπών, πως τίποτα δεν ξεχάσθηκε, τίποτα δεν μπήκε στην άκρη και πως ακόμα την ώρα του θρήνου για τους νεκρούς μας, τους αληθινούς και όχι τους κατασκευασμένους όπως αυτούς της μεταπολίτευσης, ο Αγώνας μας δεν θα σταματήσει..

και πως αν κάποιοι έχουν στο πίσω μέρος του αρρωστημένου μυαλού του πως η εθνική τραγωδία της πυρκαγιάς στην Ραφήνα μπορούν να αποτελέσουν γομολάστιχα για τα άλλα εγκλήματα, τα Εθνικά, πλανώνται οικτρά! (δείτε το βίντεο)
Οι Μακεδόνες χορευτές ξεκίνησαν έναν Μακεδονικό συρτό από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης και προς το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου φορώντας μαύρα περιβραχιόνια
Πολίτες αλλά και πολιτιστικοί σύλλογοι έδωσαν ραντεβού στον αύλειο χώρου του λιμανιού Θεσσαλονίκης, και, μέσω της λεωφόρου Νίκης, θα καταλήξουν στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Φοράνε περιβραχιόνια στη μνήμη των θυμάτων της πυρκαγιάς στο Μάτι Αττικής.
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
Τετάρτη, 01 Αυγούστου 2018 01:05

Ο φυλετικός χάρτης της αρχαίας Ελλάδας

 

ΘΕΣΣΑΛΙΑ: Στην Θεσσαλία, σύμφωνα με τον Όμηρο, κατοικούσαν οι καλούμενοι Πελασγοί, απ΄όπου κατάγονταν τα 4 ελληνικά φύλα (= οι Δωριείς, οι Αιολείς, οι Αχαιοί και οι Ίωνες) που μαζί με τους επήλυδες Δαναούς, Καδμείους ή Θηβαίους  κ.α. αποτέλεσαν μετά τον Τρωικό πόλεμο το ελληνικό έθνος. Οι Θεσσαλοί μετονομάστηκαν σε Αιολείς από το κοινό βασιλιά τους τον Αίολο, ο οποίος ήταν γιος του Έλληνα. Ο Όμηρος (Ιλιάδα Β, Κατάλογος νηών) ονομάζει τη Θεσσαλία Άργος Πελασγικόν με τις εξής περιοχές: Άλον, Τρηχίνα , Αλόπην, Ελλάδα και  Φθίαν:  «οι τ’ εΙχον Φθιην ηδ’ Ελλάδα καλλιγυναικα,Μυρμιδονες δε καλευντο και Έλληνες και Αχαιοί, των αυ πεντήκοντα νεων ην αρχός Αχιλλεύς»  (Ιλιάδα B 681 – 685)
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: Στη Μακεδονία κατοικούσαν οι Μακεδόνες, Πελασγικής καταγωγής. Οι Mακεδόνες και οι Σπαρτιάτες ήσαν φύλλα των Δωριέων και κείνοι των Πελασγών.  Ο Ησίοδος (Ηοίαι, 1-6) αναφέρει  ότι οι Μακεδόνες ονομάστηκαν έτσι από τον πρώτο βασιλιά τους το Μακηδόνα, αδελφό του Μάγνη, του Έλληνα και του Γραικού.  
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο (Α, 57- 58 και Η, 43), οι Μακεδόνες και οι Σπαρτιάτες (σωστότερα αυτοί που κατέβηκαν με τους Ηρακλείδες και κατέλαβαν τους Αχαιούς και Δαναούς στην Πελοπόννησο = οι Δωριείς) ανήκουν  στο «Δωρικό τε και Μακεδνόν έθνος», που πρώτο ξέκοψε από τους βάρβαρους Πελασγούς και αποτέλεσε ξέχωρο έθνος, το Ελληνικό έθνος και μετά ακολούθησαν κι άλλα φύλα.  
Ο Ηρόδοτος αναφέρει επίσης ότι στη Μακεδονία ζούσαν και οι Παίονες (πρβ: «Διελθών, ο Ξέρξης, δε πλησίον από τους Παίονας, τους Δόβηρας και τους Παιόπλας, οι οποίοι κατοικούν προς βορράν του Παγγαίου, επορεύετο προς δυσμάς, μέχρις ου έφθασεν εις τον Στρυμόνα και την Ηδωνικήν πόλιν Ηϊόνα, την οποίαν εκυβέρνα τότε ο Βόγης»), που σύμφωνα με τον Όμηρο ήσαν Πελασγικής καταγωγής και σύμμαχοι των Τρώων, πρβ: «οι τοξοφόροι Παίονες, των Πελασγών το θείον Γένος» λιάδα, Κ 450-455, μετάφραση ΠΟΛΥΛΑ).  
Ωστόσο οι Παίονες κατά τα Περσικά, επειδή πήγαν με το μέρος των Περσών, έφυγαν από το φόβο της εκδίκησης των Μακεδόνων και πήγαν στη Μ. Ασία, προκειμένου να έχουν την προστασία των Περσών. Στη Μακεδονία κατοικούσαν και οι  Αγριάνες, που βοήθησαν το Μ. Αλέξανδρο στην εκστρατεία του στην Ασία και που σήμερα πιστεύεται ότι αυτοί είναι οι καλούμενοι Πομάκοι. Γείτονες των Μακεδόνων ήσαν οι Ιλλυριοί (= τα φύλα πάνω από την Ήπειρο) , οι Θράκες και οι Σκύθες (περιοχή σημερινής Ρουμανίας), οι οποίοι πήγαν να υποτάξουν τους Μακεδόνες, όμως τελικά έγινε το αντίθετο.
ΠΕΛΛΟΠΟΝΗΣΟΣ: Στην Πελοπόννησο αρχικά έμεναν οι Αρκάδες και οι Αχαιοί, σύμφωνα με τον Παυσανία, πρβ: «Από τις φυλές της Πελοποννήσου αυτόχθονες είναι οι Αρκάδες και οι Αχαιοί, τους Αχαιούς τους έδιωξαν από τη χώρα τους οι Δωριείς, αλλά αυτοί δεν εγκατέλειψαν την Πελοπόννησο, έδιωξαν όμως τους Ίωνες και ζουν στην περιοχή που παλιά ονομάζονταν Αιγιαλός, και που τώρα έχει πάρει το όνομα αυτών των Αχαιών.
Οι Αρκάδες, από την αρχή μέχρι σήμερα κατοικούν στη χώρα τους. Όλη η υπόλοιπη Πελοπόννησος ανήκε σε επήλυδες. Οι σημερινοί Κορίνθιοι είναι οι νεώτεροι από τους Πελοποννήσιους, γιατί τότε που πήραν τη γη τους από τον βασιλιά έχουν περάσει διακόσια δέκα επτά χρόνια μέχρι τις μέρες μου. Οι Δρύοπες και οι Δωριείς ήρθαν στην Πελοπόννησο από τον Παρνασσό και την Οίτη αντίστοιχα. Γνωρίζουμε ότι οι Ηλείοι πέρασαν από την Καλυδώνα και την υπόλοιπη Αιτωλία» (Παυσανίας, Ηλιακά, 1-3)
Κατά το έτος 1511 π.Χ. , σύμφωνα με το Πάριο χρονικό, ήρθαν στο Άργος της Πελοποννήσου οι Δαναοί με τον Δαναό από την Αίγυπτο και αναμείχθηκαν με τους Αργείους (φυλετικά Αχαιούς). Ακολούθως δυο γενιές πριν από τα Τρωικά ήρθαν στις Μυκήνες οι Φρύγες με τον Πέλοπα από τη Μ. Ασία και αναμείχθηκαν με τους ντόπιους. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα ογδόντα χρόνια μετά τα Τρωικά, κάπου το 1120 π.Χ., έφυγαν από τη Στερεά Ελλάδα ορισμένοι Δωριείς και πήγαν και κατέλαβαν τις πόλεις Σπάρτη, Μεσσήνη και Άργος κ.α., οδηγημένοι από τους Ηρακλείδες.
Η Πελοπόννησος στον Όμηρο χωρίζεται στις εξής περιοχές: Το Άργος (Το Άργος, η Τίρυνς,  η Ασίνη κι η Ερμιόνη,η Επίδαυρος, τα μέρη της Τροιζήνος,των Ηιονών, του Μάσητος, ακόμη της Αιγίνης), οι Μυκήνες (οι Μυκήνες, η Κόρινθος, οι Κλεωνές, των Ορνεών  τα μέρη, η Αραιθυρέα, η πόλις Σικυώνος, η Υπερησία, και η Γονούσσα και η Πελλήνη, ο Αιγιαλός, το Αίγιον κι η απλωμένη Ελίκη, η Λακεδαίμων (η Μέσση, η Σπάρτη και η Φάρις, οι Βρυσειές, οι Αιγειές, οι Αμύκλες,το Έλος, χώρ’ ακρόγιαλη, ο Οίτυλος και ο Λάας), η Πύλος  (Αρήνη, το Θρύον, πόρος του Αλφειού, το Αιπύ, τα μέρη του Κυπαρισσήεντος και της Αμφιγενείας, του Έλους και της Πτελεού, το Δώριον), η Αρκαδία (ο Ορχομενός, η Ενίσπη, η Ρίπη και ο Φενεός κι η Στρατία, η Μαντινεία, η Στύμφαλος κι ακόμη η Παρρασία,  η χώρα της Τεγέας), η Ήλιδα (κι απ’ το Βουπράσιον η Μύρσινος, η Υρμίνη, το Αλείσιον κι η Ωλενία πέτρα.)
 «Στην Πελοπόννησο κατοικούν επτά διαφορετικοί λαοί. Δύο απ’ αυτούς, οι Αρκάδες και οι Κυνούριοι, είναι αυτόχθονες και ως τώρα κατοικούν όπου κατοικούσαν και παλιά. Οι Αχαιοί ζούσαν πάντα στην Πελοπόννησο, μολονότι μετακινήθηκαν από τα αρχικά τους εδάφη· οι τέσσερις άλλοι από τους επτά —οι Δωριείς, οι Αιτωλοί, οι Δρύοπες και οι Λήμνιοι— είναι επήλυδες (ξένοι μετανάστες). Οι Δωρικές κοινότητες είναι πολυάριθμες και πολύ γνωστές· οι Αιτωλοί έχουν μόνο μία, την Ηλεία, η Ερμιόνη και η Ασίνη κοντά στην Καρδαμύλη της Λακωνίας, ανήκουν στους Δρύοπες και όλοι οι Παρωρεάτες είναι Λήμνιοι. Οι όντας αυτόχθονες Κυνούριοι, μόνοι νομίζονται από μερικούς ότι ήσαν Ίωνες και ότι με τον καιρό έγιναν Δωριείς, υπό την εξουσία των Αργείων, καθώς και οι Ορνεάται και λοιποί περίοικοι" (Ηροδότου Ιστορία Η 72 -73).
«Οι Ίωνες όσο μεν χρόνον κατοικούσαν την Πελοπόννησο, την λεγόμενη σήμερα Αχαία, και πριν έλθουν στην Πελοπόννησο ο Δαναός και ο Ξούθος, καθώς λέγουν οι Έλληνες, ονομάζονταν Πελασγοί Αιγιαλείς, μετονομάστηκαν δε Ίωνες από τον Ίωνα του Ξούθου "(Ηρόδοτος Θ, 85).
Μετά τα τρωικά η Πελοπόννησος χωρίζονταν στις εξής 7 περιοχές: Λακωνία ή Λακεδαιμόνα, Μεσσηνία, Αχαΐα. Αρκαδία, Αργος ή Αργολίδα. Κορινθία και Ηλεία. Από τις περιοχές αυτές προέρχονται οι 7 ονομασίες: Λάκωνες ή Λακεδαιμόνιοι, Αχαιοί, Αργείοι, Κορίνθιοι, Μεσσήνιοι, Αρκάδες και Ηλείοι.
ΑΤΤΙΚΗ: Στην Αττική, σύμφωνα με τον Όμηρο, κατοικούσαν πάντα οι αυτόχθονες Κεκροπίδες ή Κραναοί ή Αθηναίοι. Κατά τον Ηρόδοτο οι  Αθηναίοι ήσαν στην καταγωγή Πελασγοί. Μάλιστα, επειδή στην Αττική δεν κατοίκησαν ποτέ Πέλοπες, Δαναοί και Κάδμοι, παρά μόνο στην Πελοπόννησο και στη Βοιωτία,  οι Αθηναίοι συγγραφείς ( Ισοκράτης, Πλάτωνας, Δημοσθένης κ.α.) επαίρονταν ότι οι Αθηναίοι ήσαν και οι πιο καθαρόαιμοι Έλληνες και γι αυτό έπρεπε να ηγεμονεύουν αυτοί των Ελλήνων και όχι οι Σπαρτιάτες ή οι Θηβαίοι.
ΒΟΙΩΤΙΑ: Στη Βοιωτία, σύμφωνα με τον Παυσανία, αρχικά ζούσαν οι αυτόχθονες Εκτήμονες, με περίφημο βασιλιά τους τον Ωγυγα, που αφανίστηκαν από επιδημία. Μετά ήρθαν και κατοίκησαν εκεί οι Ύαντες και οι Άονες. Μετά, κατά το έτος 1529 π.Χ. ( σύμφωνα με το Πάριο Χρονικό), ήρθαν στην Βοιωτία από την Αίγυπτο μέσω Φοινίκης (ήσαν όμως καταγωγής από Ερυθρά θάλασσα) οι καλούμενοι Καδμείοι ή Θηβαίοι και έκτισαν τη Θήβα. Στην Βοιωτία, σύμφωνα με την Ιλιάδα (πλην της Θήβας που δεν έλαβε μέρος στον πόλεμο της Τροίας), υπήρχαν και οι πόλεις: Γραία, Θίσθη, Αυλίδα, Υρία, Σχοίνο, Σκώλο, Θέσπεια, Μυκαλησσό κ.α., οι οποίες έλαβαν μέρος στον Τρωικό πόλεμο, επειδή ήσαν Έλληνες. Οι Φοίνικες Καδμείοι μετά τα Τρωικά αναμείχθηκαν με τους ντόπιους και σιγά-σιγά εξελληνίστηκαν (σ.σ. εντελώς ή μήπως όχι;)
ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ: Η Στερεά Ελλάδα στον Όμηρο χωρίζεται στις εξής περιοχές: Του Ορχομενού των Μινυών και Ασπληδόνος, Αι  Αθήναι (Αττική), η Σαλαμίνα, των Βοιωτών (η Αυλίς, η Υρία, η Σχοίνος, ο Ετεωνός , η Σκώλος, η ευρύχωρη Μυκαλησσός, η Θέσπεια κι η Γραία, ο Ελεών, ο Πετεών, η Ύλη, ο Μεδεών, η Ωκαλέη, το Άρμα, η Θίσβη, η Εύτρησις, οι Κώπες, κι Αλίαρτος, ο Γλίσας, η Κορώνεια, η Πλάτεια, η Όγχηστος, η Νίσα, η Μίδεια, η Άρνη, Ανθηδόνα. Φωκείς  (Κυπάρισσος και η Πυθώ, η Κρίσσα και η Δαυλίς, ο Πανοπεύς και ακόμη τα μέρη της Υαμπόλεως και της Ανεμωρείας και η Λίλαια), Των Λοκρών που ’ναι αντίπερα της ιεράς Ευβοίας (η Καλλίερος, η Κύνος, ο Οπούς, Οι Αυγειές, η Βήσσα και η Σκάρφη, η Τάρφην και το Θρόνιον, του Βοαγρίου πόρου), της Ευβοίας ( Χαλκίδ’ Ερέτριαν Και απ’ την Ιστίαιαν και Κήρινθον ακρόγιαλην και ακόμη από το Δίον το υψηλό, την Κάρυστον και Στύ). Των Αιτωλών (η Χαλκίς και η Πυλήνη, η Ώλενος και η Πλευρών, και η Καλυδών). Η Στερεά Ελλάδα μετά χωρίζονταν στις εξής περιοχές: Αττική ή Κεκρωπία, Βοιωτία, Φωκίδα, Αιτωλία και Ακαρνανία απ΄όπου τα  ονόματα: Αττικοί ή Αθηναίοι, Βοιωτοί, Αιτωλοί και Ακαρνάνες. Σήμερα στη Στερεά Ελλάδα υπάγονται και η Εύβοια με τη Φθιώτιδα. Στη Φωκίδα, όπου βρίσκεται ο Παρνασσός και το περίφημο μαντείο των Δελφών, σύμφωνα με το Ησίοδο και τον Όμηρο, κατοικούσαν αρχικά Πελασγοί και μετά ήρθαν και Δρύοπες, Φλέγες κ.α.
ΕΥΒΟΙΑ: Στη νήσο Εύβοια, σύμφωνα με τους Ησίοδο και Όμηρο, κατοικούσαν οι Αβάντες, που πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο, και η νήσος λέγονταν «Αβαντίδα νήσος», ενώ Εύβοια ονομάστηκε από ένα βόδι (προφανώς επειδή ανέτρεφε πολλά και ωραία βόδια). Ειδικότερα στο βόρειο τμήμα κατοικούσαν οι Περραιβοί, στο μέσο οι Άβαντες και οι Κουρήτες (Χαλκιδείς) και στο νότιο οι Δρύοπες.
ΚΡΗΤΗ: Στην Κρήτη, σύμφωνα με τον Όμηρο, κατοικούσαν Κύδωνες, Ετεόκρητες, Πελασγοί, Δωριείς και Αχαιοί και με σπουδαιότερες πόλεις την Κνωσό, τη Γόρτυνα, τη Λύκαστο, τη Μίλητο, τη Λύκτο, το Ρύτιον και τη Φαιστό. Σύμφωνα με τους άλλους αρχαίους συγγραφείς (Παυσανία, Διόδωρο, Στράβωνα κ.α.) , αρχικά στην Κρήτη κατοικούσαν οι καλούμενοι Ιδαίοι Δάκτυλοι  ή μετέπειτα  Κ(ου)ρήτες – Κρήτες (ή άλλως Ετεοκρήτες σε σχέση με τους επήλυδες), οι οποίοι θεωρούνται αυτόχθονες.  Μετά, όταν ήταν βασιλιάς της Κρήτης ο Κρηθέας, ήρθαν στην Κρήτη κάποιοι Πελασγοί, Αχαιοί και Δωριείς, από τη Θεσσαλία με αρχηγό τον Τέκταμο, και αυτό επειδή η νήσος είχε μερικώς ερημωθεί.  Εγγονός του Τέκταμου ήταν ο Μίνωας, ο οποίος (βοηθούμενος από τον αδελφό του Ραδάμανθυ) από τη μια συνένωσαν σε ενιαίο σύνολο τα φύλα της Κρήτης, δημιουργώντας την πρώτη πολιτεία – πολιτισμό στον κόσμο (ο Μίνως εφεύρε πρώτος το σύνταγμα, τη βουλή, τους γερουσιαστές, τα όργνα και τους νόμους διοίκησης κ.τ.λ.) για τη σωστή διακυβέρνησή τους,  και από την άλλη συγκρότησαν πρώτοι στον κόσμο πολεμικό ναυτικό  και μ’ αυτό έδιωξαν από τα νησιά και το Αρχιπέλαγος τους ληστές και πειρατές Κάρες και Φοίνικες  με αποτέλεσμα από τη μια ο ίδιος να γίνει θαλασσοκράτορας και  από την άλλη να ανοίξουν οι θαλάσσιοι διάδρομοι και έτσι οι Έλληνες αφενός να μπορέσουν να ασχοληθούν και με ναυτικές εργασίες, να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, να πλουτίσουν, να σταματήσουν τον μεταναστευτικό βίο που τους εξανάγκαζαν οι κακοποιοί Κάρες και Φοίνικες κ.α. και όταν πλέον είχαν ενδυναμωθεί εκστράτευσαν εναντίον της Τροίας.
ΗΠΕΙΡΟΣ: Στην Ήπειρο κατοικούσαν  οι Πελασγοί ή Γραικοί  (= με τοπικά ονόματα: Σελλοί, Ελλοπες, Θεσπρωτοί, Μολοσοί κ.α.) που μετά  μετονομάστηκαν και αυτοί σε  Έλληνες. Οι Ηπειρώτικες φυλές κατά το Θεόπομπο ήσαν 14 και κατά το Στράβωνα  11, που ήσαν όλες Ελληνικές: οι Σελλοί, οι Μολοσσοί, οι Θεσπρωτοί, οι Χάονες, οι Αθαμάνες, οι Κασσωπαίοι, οι Έλλοπες, οι Δρύοπες, οι Παραβαίοι, οι Αμβρακιώται, οι Καύκωνες.
 «Στην Δωδώνη και στην Βελανιδιά, την έδρα των Πελασγών, πήγε. Και σ' αυτούς που κατοικούσαν στο βάθος της Βελανιδιάς στο φούσκωμα του βροχοδερμένου ποταμού» (Ησίοδος, Ηοίαι απόσπασμα 102 = στίχος 319)
 Αν πράγματι οι Φοίνικες πήραν τις άγιες γυναίκες (= τις δυο ιέρειες του Δία, που, σύμφωνα με τους Αιγύπτιους, η μια μετά έκτισε το μαντείο της Δωδώνης στην Ελλάδα και άλλη το της Θήβας στη Λιβύη) και τις πούλησαν, τη μια στη Λιβύη και την άλλη στην Ελλάδα, νομίζω ότι η γυναίκα αυτή της σημερινής Ελλάδας, της ίδιας δηλαδή χώρας που παλαιότερα ονομάζονταν Πελασγία , πουλήθηκε στην Θεσπρωτία (<<Της νυν Ελλάδος, πρότερον δε Πελασγίης καλουμένης..>>) …. ( Ηρόδοτος B 54 – 57)
"Ο κατακλυσμός περί τον Ελληνικόν εγένετο μάλιστα τόπον. Και τούτου περί την Ελλάδα την αρχαίαν. Αύτη δ’ εστίν η περί Δωδώνην και τον Αχελώον. Ούτος γαρ πολλαχού το ρεύμα μεταβέβληκεν. Ώκουν γαρ οι Σελλοί ενταύθα και οι καλούμενοι τότε μεν Γραικοί, νυν δ’ Έλληνες" (Αριστοτέλης Μετεωρολογικά 1 352 a).
 Ο δε Ησίοδος: Δωδωνην φηγόν τε Πελασγών εύρανον ήεν». (Στράβων Ζ, Ήπειρος, 9).
<<Εξιστορούν πως μετά τον κατακλυσμό πρώτος βασιλιάς των Θεσπρωτών και των Μολοσσών έγινε ο Φαέθων, ένας από εκείνους που έφτασαν στην Ήπειρο μαζί με τον Πελασγό. Μερικοί λένε πως ο Δευκαλίωνας και η Πύρρα, αφού ίδρυσαν εκεί το ιερό της Δωδώνης κατοίκησαν στους Μολοσσούς. Αργότερα ο Νεοπτόλεμος, ο γιος του Αχιλλέα, πηγαίνοντας εκεί λαό κατέλαβε τη χώρα και άφησε πίσω του διαδόχους βασιλείς, που ονομάζονταν Πυρρίδες, γιατί αυτός στην παιδική του ηλικία είχε το παρωνύμιο Πύρρος, και ένα από τα γνήσια παιδιά του, που απέκτησε με τη Λάνασσα, την κόρη του Κλεοδαίου, γιου του Ύλλου, το ονόμασε Πύρρο. Γι αυτό ο Αχιλλέας στην Ήπειρο απολάμβανε τιμές ισόθεου και λέγονταν Άσπετος στην τοπική διάλεκτο. Ύστερα όμως από τους πρώτους, αφού οι διάδοχοι βασιλείς εκβαρβαρώθηκαν και αμαύρωσαν και τη δύναμη και τη ζωή τους, διηγούνται πως πρώτος ο Θαρύπας έγινε ονομαστός, γιατί στόλισε τις πόλεις με Ελληνικά ήθη και γράμματα και με νόμους φιλάνθρωπους. Του Θαρύπα γιος ήταν ο Αλκέτας, του Αλκέτα ο Αρύββας, του Αρύββα και της Τρωάδας, ο Αιακίδης. Τούτος παντρεύτηκε τη Φθία, την κόρη ντου Θεσσαλού Μένωνα, άνδρα που διακρίθηκε στον Λαμιακό πόλεμο και μετά το Λεωσθένη είχε μεγαλύτερη εκτίμηση από τους συμμάχους. Από τη Φθία ο Αιακίδης απόκτησε τις κόρες Δηιδάμεια και Τρωάδα, και τον γιο Πύρρο>>, (Πλουτάρχου, Πύρρος, 1-2)
ΘΡΑΚΗ: Στην Θράκη αρχικά κατοικούσαν πάρα πολλά φύλα, άλλα Ελληνικά και άλλα βάρβαρα. Στη Θράκη ήδη από τον 7ο αιώνα π.Χ. και από τις εκβολές του Νέστου ως το δέλτα του Έβρου υπήρχαν τα Αβδηρα, η Δίκαια, η Στρύμη, η Μαρώνεια, η Ορθαγόρια, η Μεσημβρία-Ζώνη, η Δρυς και η Σάλη που ήσαν Ελληνικές ιωνικές αποκίες. Στη δυτική παραλία του Εύξεινου Πόντου οι Μιλήσιοι είχαν ιδρύσει την Απολλωνία, την Οδησσό, τους Τόμους και την Κάλλατι, ενώ οι Μεγαρείς τη Μεσημβρία κ.α. Η Θράκη γίνεται ρωμαϊκή επαρχία το 46 μ.Χ. με πρωτεύουσα την Πέρινθο. Οι Ελληνικές πόλεις της Θράκης διατήρησαν το καθεστώς των ελεύθερων πόλεων. Ως την εποχή του Διοκλητιανού (279 μ.Χ.) οι Ρωμαίοι διατηρούν την πολιτική οργάνωση των Ελλήνων και το Ελληνικό σύστημα διοίκησης. Στους ρωμαϊκούς χρόνους πραγματοποιείται από τους Ρωμαίους αστικοποίηση της Θράκης κατά το πρότυπο των Ελληνικών πόλεων. Οι κώμες και οι πόλεις της Θράκης ήταν οργανωμένες σε ένα ομόσπονδο σύστημα με συμπολιτείες – κοινά. Αυτά τα χρόνια ιδρύονται η Τραϊανούπολη, η Πλωτινόπολη (σημ. Διδυμότειχο) και η Αδριανούπολη. 
Ο Δημοσθένης, σχετικά με τον βασιλιά της Θράκης Τηρέα, λέει: «Ο Τηρέας ήταν βασιλιάς των Θρακών και βίασε την αδελφή της γυναίκας του. Οι δυο γυναίκες ήταν η Πρόκνη και η Φιλομήλα, κόρες του Πανδίονα (βασιλιά των Αθηνών), που τη μια πάντρεψε, την Πρόκνη, με το βασιλιά των Θρακών Τηρέα. Οι δυο γυναίκες αυτές από αγανάκτηση σκότωσαν το γιο του Τηρέα και έφυγαν στην Αττική. Ο Τηρέας ήρθε στην Αττική να τις συλλάβει, όμως δεν μπόρεσε και αυτοκτόνησε. Κατά τη μυθολογία ο Τηρέας και οι δυο γυναίκες μεταμορφώθηκαν σε πτηνά, οι δυο γυναίκες σε αηδόνι και χελιδόνι, ενώ ο Τηρέας σε γεράκι, (Δημοσθένους Επιτάφιος)
Ο Δημοσθένης, σχετικά με τον βασιλιά  Εύμολπο, λέει: <<Όταν ο Εύμολπος και πολλοί άλλοι ετοίμασαν εκστρατεία εναντίον μας, τους έδιωξαν όχι μόνο από το δικό μας, αλλά και από τη γη των άλλων Ελλήνων>> (Δημοσθένους Επιτάφιος 8)
Σύμφωνα με άλλους, τον Εύμολπο πολέμησαν οι Αθηναίοι, όταν τον κάλεσαν από τη Θράκη οι Ελευσίνιοι ή ήταν ο ίδιος Ελευσίνιος, για να τους βοηθήσει. Ο Εύμολπος σκοτώθηκε στη μάχη, μετά από την οποία οι δυο πόλεις συμφιλιώθηκαν. Οι απόγονοι του Εύμολπου (Ευμολπίδες) ήταν επιφορτισμένοι με την τέλεση των Ελευσίνιων μυστηρίων, των οποίων ιδρυτής θεωρούνταν ο γενάρχης τους.
Σημειώνεται ότι η θρακη, σύμφωνα με τον Άνδρωνα τον Αλικαρνασσέα (GEOGRAFIKA ANDRVN), ήταν ήπειρος. Οι ήπειροι ήσαν  τέσσερεις  όσες και οι κόρες του Ωκεανού, οι εξής: η Ευρώπη (οι χώρες δυτικά της Ελλάδας = Ιταλία, Σικελία, κ.α.), η Ασία (= οι χώρες ανατολικά της Ελλάδας: Μ. Ασία, Φοινίκη κ.α.), η Λιβύη (Αφρική) και η Θράκη (= οι Χώρες βόρεια της Ελλάδας. Σήμερα οι ήπειροι είναι 5: η Ευρώπη, η Ασία, η Αφρική, η Ωκεανία και  η Αυστραλία. Η Θράκη διαχωρίστηκε και πήγε η μισή στην Ευρώπη και η άλλη μισή στην Ασία.  (Περισσότερα βλέπε «Μύθος Δία και Ευρώπης»)
ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ = MAGNA GRAEGIA: Στην Σικελία αρχικά ζούσαν οι καλούμενοι Σικανοί με περίφημο βασιλιά τους τον Κώκαλο. Επί Μίνωα και εξής έγιναν εκεί και Ελληνικές αποικίες  (Υρία, Μινώα, Σέλινο κ.α.), καθώς και Φοινικικές. Το ντόπιο στοιχείο συνεργάστηκε με τους Έλληνες και έφτασε στο σημείο η Σικελία να θεωρείται Ελληνικό νησί. Περίφημη Ελληνική πόλη οι Συρακούσες. Στη Νότιο Ιταλία ( =  από το Μιλάνο και κάτω) αρχικά ζούσαν μικρά ντόπια φύλα. Επί Περσέα και Ηρακλή και εξής μεταφέρθηκαν εκεί άποικοι που έκαναν πάμπολες Ελληνικές πόλεις. Μάλιστα επειδή το Ελληνικό στοιχείο είχε φθάσει σε τέτοιο υχηλά ποσοστά που η Νότια Ιταλία λέγονταν «Μεγάλη Ελλάδα» (Magna Graecia). Αργότερα θα κατέβουν οι Ρωμαίοι και οι περισσότερες Ελληνικές πόλεις θα συνεργαστούν με τους Ρωμαίους, κάτι που έκανε τους Ρωμαίους να γίνουν υπερδύναμη. Εξαίρεση ήταν μόνο η Ελληνική πόλη Τάραντα που αντιστάθηκε σθεναρά στους Ρωμαίους, όμως στο τέλος υπέκυψε.
Μ. ΑΣΙΑ: Αρχικά στη Μ. Ασία, σύμφωνα με τον Όμηρο, ζούσαν οι καλούμενοι Κάρες, Τρώες,  Λέλεγες , Πελασγοί κ.α., οι οποίοι ήσαν φύλα ομόγλωσσα και ομόθρησκα με τα Ελληνικά (με τους Αχαιούς). Μάλιστα πολλά από τα φύλα αυτά διέμεναν και στη Ευρώπη και στην Ασία, όπως π.χ. οι Πελασγοί, που άλλοι από αυτούς έμεναν στην Κρήτη, άλλοι στη Θεσσαλία και άλλοι στην Ασία. Μετά τα τρωικά δημιουργήθηκαν δυο αντίπαλες ομάδες. Από τη μια είχαμε τους σύμμαχους των Ατρειδών,  και από την άλλη τους συμμάχους των Τρώων.
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
Τετάρτη, 01 Αυγούστου 2018 01:04

ΣΥΡΙΖΑ: Μπροστά σε εκλογική συντριβή

 
ΣΥΡΙΖΑ: Μπροστά σε εκλογική συντριβήΟρισμένες φορές τα σχέδια που φαντάζουν καλά «επί χάρτου» αποδεικνύονται ανεπαρκή στην πράξη, ιδίως όταν η πραγματικότητα παίρνει αναπάντεχες τροπές.
Είναι σαφές ότι στο κυβερνητικό επιτελείο ήδη από τα τέλη του 2017, πιθανώς και νωρίτερα, είχε μπει ένας ορισμένος πολιτικός και εκλογικός σχεδιασμός και προγραμματισμός που στόχο είχε να δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ την εκλογική μάχη με τους καλύτερους όρους.
Ο αμιγώς εκλογικός στόχος δεν ήταν η πρωτιά, καθώς ήταν γνωστό ότι από πολύ νωρίς, λίγο μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, η Νέα Δημοκρατία απέκτησε ένα εκλογικό προβάδισμα που έκτοτε δεν το απώλεσε.

Εκλογικός στόχος ήταν η κατοχύρωση στη δεύτερη θέση, με ένα ποσοστό αρκετά πάνω από 20% που θα κατοχύρωνε τον ΣΥΡΙΖΑ στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης αλλά και θα έδινε τη δυνατότητα, σε επόμενη φάση, να διεκδικήσει ξανά τη διακυβέρνηση.
Εκτίμηση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ ήταν και παραμένει ότι ένα τέτοιο ποσοστό θα εξασφάλιζε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο βασικός δεύτερος πόλος στον υπό διαμόρφωση μεταμνημονιακό δικομματισμό και η ηγετική δύναμη στον ευρύτερο προοδευτικό, κεντροαριστερό και σοσιαλδημοκρατικό χώρο.

Ο σχεδιασμός επί χάρτου του ΣΥΡΙΖΑ

Σε αυτή την κατεύθυνση η κυβέρνηση έκανε πολύ συγκεκριμένες επιλογές.
Πρώτον αποφάσισε, ήδη από την αξιολόγηση του 2017 ότι θα πέρναγε όλα τα μέτρα και θα ικανοποιούσε όλες τις απαιτήσεις των δανειστών με στόχο να εξασφαλίσει ότι θα μπορούσε τον Αύγουστο του 2018 να ανακοινώσει την «έξοδο από τα μνημόνια», έτσι ώστε να πάει σε εκλογές με τον Αλέξη Τσίπρα να διακηρύσσει ότι τα κατάφερε εκεί όπου απέτυχαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις.
Στην πραγματικότητα, βέβαια, αυτό που έκανε η κυβέρνηση ήταν να εκμεταλλευτεί την υποχώρηση των κοινωνικών διαμαρτυριών και την κόπωση από τις μεγάλες κοινωνικές συγκρούσεις των προηγούμενων ετών και να περάσει όσα δεν μπόρεσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις.
Δεύτερον, προσπάθησε να οικοδομήσει στενότερους δεσμούς με τμήματα του εκλογικού σώματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η στάση απέναντι στους δημοσίους υπαλλήλους. Παρά τις συγκρούσεις σε συγκεκριμένα υπουργεία, όπως για παράδειγμα η μόνιμη αντιπαράθεση της ΠΟΕΔΗΝ με τον αναπληρωτή υπουργό Υγείας Παύλο Πολάκη, η κυβέρνηση επένδυσε ιδιαίτερα στο ότι επί των ημερών της δεν επιδεινώθηκε ούτε διακυβεύτηκε η θέση των δημοσίων υπαλλήλων. Μπορεί να μην βελτιώθηκε ιδιαίτερα, αλλά δεν αντιμετώπισαν μέτρα όπως οι διαθεσιμότητες ή το ενδεχόμενο απολύσεων, την ώρα που ο κυβερνητικός μηχανισμός συχνά υπενθυμίζει το πέρασμα του Κυριάκου Μητσοτάκη από το υπουργείο Εσωτερικών και τα μέτρα με τα οποία συνδέθηκε η παρουσία του εκεί.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν τα διάφορα επιδοματικού χαρακτήρα που πήρε η κυβέρνηση σε σχέση με διάφορες ευάλωτες κατηγορίες του πληθυσμού. Παρότι επί των ημερών οι δείκτες ανισότητας και κοινωνικής προστασίας δεν βελτιώθηκαν, η κυβέρνηση επέμεινε σε μέτρα όπως η κάρτα αλληλεγγύης και η αναμόρφωση των οικογενειακών επιδομάτων.
Με ανάλογο τρόπο η κυβέρνηση επένδυσε και εκλογικά σε μέτρα που αφορούσαν το οικογενειακό δίκαιο, με πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα την επέκταση των προβλέψεων του συμφώνου συμβίωσης και στα ζευγάρια ατόμων του ιδίου φύλου και την αναγνώριση της ταυτότητας φύλου. Στόχος εδώ η προσέλκυση δυναμικών και σχετικά νεανικών κοινωνικών στρωμάτων που έλκονται ιδιαίτερα από τέτοια βήματα θεσμικού εκσυγχρονισμού, την ώρα που η Νέα Δημοκρατία, παρά τη φιλελεύθερη τοποθέτηση του ίδιου του αρχηγού της, παραμένει ένα συντηρητικός οργανισμός σε ορισμένα θέματα.
Το τρίτο βήμα στο οποίο είχε επενδύσει η κυβέρνηση ήταν αυτό της επίλυσης του Μακεδονικού. Εδώ ο σχεδιασμός ήταν διπλός. Από τη μια, να κατοχυρωθεί η φιγούρα του Αλέξη Τσίπρα ως υπεύθυνου και «οραματιστή» ηγέτη που όχι μόνο «βγάζει τη χώρα από τα μνημόνια» αλλά και επιλύει εθνικά θέματα που λίμναζαν από καιρό. Από την άλλη, η κυβέρνηση εκτιμούσε ότι οι αντιδράσεις που θα υπήρχαν θα περιορίζονταν στο δεξιό άκρο του πολιτικού σκηνικού και ίσως να τροφοδοτούσαν και διεργασίες δημιουργίας πολιτικού φορέα στα δεξιά της ΝΔ που θα ανέκοπτε την ανοδική κοινωνική της δυναμική.

Η αδυναμία εκτίμησης του πώς σκέφτεται όντως η κοινωνία

Οι σχεδιασμοί αυτοί, όμως, φαίνεται ότι λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο.
Καταρχάς η κυβέρνηση για να μπορέσει να πετύχει την τυπική έξοδο από τα μνημόνια έπρεπε να δεσμευτεί σε μέτρα που ισοδυναμούσαν –και έτσι γίνονταν αντιληπτά από ευρύτερα κοινωνικά στρώματα– ως παράταση των μνημονίων. Σημείο κλειδί εδώ τα εξοντωτικά πρωτογενή πλεονάσματα, οι περικοπές των συντάξεων και η μείωση του αφορολόγητου.
Έπειτα δεν υπολόγισαν καθόλου τις αντιδράσεις για το Μακεδονικό. Εδώ τα λάθη χειρισμού και εκτίμησης που έκαναν ήταν διαδοχικά:
Κάνοντας μεγάλο μέρος της διαπραγμάτευσης με όρους μυστικής διπλωματίας και με βασικό κίνητρο την επιμονή των ΗΠΑ να τροποποιήσουν το συσχετισμό στα Δυτικά Βαλκάνια, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν άνοιξε το θέμα έγκαιρα ούτε και προετοίμασε την κοινωνία για την ανάγκη ενός αξιοπρεπούς συμβιβασμού, σε ένα θέμα για το οποίο μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος είχε γαλουχηθεί με το σύνθημα «το όνομά μας είναι  η ψυχή μας».
Έπειτα, η κυβέρνηση, παρότι διαθέτει στις γραμμές τον ιδιαίτερα αποτελεσματικό στην ανάλυση πολιτικών τάσεων Χριστόφορο Βερναρδάκη, δεν μπόρεσε έγκαιρα να εκτιμήσει τη συνολική αρνητικότητα που διαπερνά την ελληνική κοινωνία.
Μια κοινωνία ταλαιπωρημένη από τη μνημόνια, που πέρασε πολύ καιρό αναζητώντας τεχνικές επιβίωσης, που βίωσε όλη την προηγούμενη περίοδο ως ταπείνωση, φάνηκε με πλειοψηφικό τρόπο να βλέπει τον «συμβιβασμό» για το όνομα ως απαράδεκτη υποχώρηση που ήρθε να συμπληρώσει ένα ευρύτερο φάσμα πρακτικών συρρίκνωσης της εθνικής κυριαρχίας.
Αυτό εξηγεί γιατί όλες οι έρευνες κατατείνουν στο ότι το Μακεδονικό είχε αρνητική δημοσκοπική επίπτωση για τον ΣΥΡΙΖΑ, ιδίως στη Βόρεια Ελλάδα.
Σε αυτό ας προσθέσουμε και μια παράμετρο ακόμη. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα με μικρή σχετικά οργανωτική γείωση στην κοινωνία. Απέχει πολύ από τους μεγάλους κομματικούς μηχανισμούς, με την πανελλαδική παρουσία, την συνδικαλιστική και αυτοδιοικητική εκπροσώπηση που διατηρούν χώροι όπως η ΝΔ και το Κίνημα Αλλαγής. Με το μεγαλύτερο μέρος του στελεχιακού δυναμικού να έχει απορροφηθεί από το κράτος και τη διακυβέρνηση, δεν έχει καν μια ικανότητα να «λαμβάνει μηνύματα» με τον τρόπο που π..χ το ΚΚΕ εξακολουθεί να διατηρεί. Και αυτό εξηγεί γιατί γίνονται λάθη εκτίμησης για κρίσιμες επιλογές.
Ας μην ξεχνάμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε στη διακυβέρνηση πατώντας πάνω σε ένα κύμα κοινωνικής διαμαρτυρίας το οποίο όμως δεν είχε διαμορφώσει, απλώς εκπροσώπησε.

Οι πυρκαγιές ως αρνητικός καταλύτης

Σε αυτό το φόντο, το πολιτικό πλήγμα από τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Αττική ήταν πολύ μεγάλο. Δεν είναι μόνο το μέγεθος της καταστροφής και των απωλειών, αλλά και ο τρόπος που συμπεριφέρθηκε η κυβέρνηση.
Η προσπάθεια συγκάλυψης των ευθυνών, η απροθυμία αυτοκριτικής και παραδοχής λαθών, τα διάφορα επικοινωνιακά τεχνάσματα που επανέφεραν στη μνήμη πολλών τον «στρατηγό άνεμο» και τις «ασύμμετρες απειλές» του Βύρωνα Πολύδωρα, η κυνική προσπάθεια απόδοσης ευθύνης στα ίδια τα θύματα, όλα αυτά διαμόρφωσαν ένα ιδιαίτερα αρνητικό κλίμα.
Αυτό μπορεί να μην έχει ακόμη μετρηθεί δημοσκοπικά, αλλά όλοι εκτιμούν ότι θα καταγραφεί.
Ο λόγος εδώ είναι διπλός. Οι φυσικές καταστροφές και η ικανότητα περιορισμού των επιπτώσεών τους αφορά όχι το «όραμα» ή το «πρόγραμμα» ενός κόμματος, αλλά την ικανότητά του να διαχειριστεί έναν κρίσιμο πυρήνα της κρατικής λειτουργίας που αφορά την προστασία της ζωής.
Αυτό ισχύει περισσότερο, σε καταστροφές όπως οι πυρκαγιές, όπου η κοινωνία θεωρεί δεδομένο ότι η κρατική μηχανή μπορεί να αποτρέψει τα ανθρώπινα θύματα, ακόμη και εάν δεν μπορεί να αποτρέψει την ίδια τη φωτιά.
Εδώ να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Δεν είναι υποχρεωτικό κάθε φυσική καταστροφή να οδηγήσει σε πολιτική συντριβή μια κυβέρνηση. Η κυβέρνηση Σημίτη είχε αντιμετωπίσει στην περίοδο 1997-1999 ένα πολύ μεγάλο κύμα κοινωνικής δυσαρέσκειας και μεγάλες κινητοποιήσεις (μπλόκα αγροτών, απεργία διαρκείας ΟΛΜΕ, μαθητικές καταλήψεις, αντιπολεμικές διαδηλώσεις). Όμως, μπόρεσε να κερδίσει τις εκλογές του 2000 εν μέρει και χάρη στην εικόνα αποτελεσματικής διαχείρισης που επέδειξε μετά το μεγάλο σεισμό στην Αττική το 1999.
Όμως, στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ η εικόνα κατάρρευσης της κρατικής μηχανής και διαχείρισης με επικοινωνιακούς όρους και μόνο μιας τέτοιας εθνικής τραγωδίας, διαμορφώνουν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα και οδηγούν στην απώλεια ακόμη και αυτών των εκλογικών στηριγμάτων που μπορεί να είχε διατηρήσει το κυβερνών κόμμα.
Είναι η απόσταση που χωρίζει την ήττα που μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο μιας δυναμικής πολιτικής επιστροφής από την εκλογική συντριβή που ορίζει το «τέλος του δρόμου» για ένα κόμμα και τον ηγέτη του.
 tovima.gr
Κατηγορία Πολιτική
 
Ψευδεπίγραφη η ανάληψη ευθύνης από τον Πρωθυπουργό
Η πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης έναντι της Βουλής και μέσω αυτής και έναντι του εντολέα της, δηλαδή του λαού αποτελεί θεμελιώδη αρχή του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος. Η αρχή αυτή εξαγγέλλεται πανηγυρικά στο άρθρο 85 του Συντάγματος και υλοποιείται κυρίως με τις διατάξεις του άρθρου 84 περί δυνατότητας της Βουλής να προκαλέσει την πτώση της κυβέρνησης οποτεδήποτε εκφράσει την δυσπιστία της προς εκείνη. Στην πράξη βέβαια η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών αυτών περιορίζεται όσο πιο ομοιογενής, ισχυρή και πειθαρχημένη είναι η κοινοβουλευτική πλειοψηφία που στηρίζει την εκάστοτε κυβέρνηση.
Του Κώστα Χρυσόγονου

Έστω πάντως και αν παραμένει ένα απλό θεωρητικό ενδεχόμενο, η έννοια της πολιτικής ευθύνης είναι κατ’ εξοχήν συνυφασμένη με την απαλλαγή της κυβέρνησης από τα καθήκοντά της, μέσω του καταλογισμού τέτοιας ευθύνης από την Βουλή με την υπερψήφιση πρότασης δυσπιστίας ή μέσω της οικειοθελούς ανάληψής της από τον εκάστοτε πρωθυπουργό δια της υποβολής παραιτήσεως. Με μια ευρύτερη έννοια μπορεί να γίνεται λόγος γενικότερα για τον κοινοβουλευτικό διάλογο ως διαδικασία πραγμάτωσης της κυβερνητικής ευθύνης, δεδομένου ότι μέσα από αυτόν εκφράζεται θεσμικά η κριτική της αντιπολίτευσης ή η τυχόν αυτοκριτική της κυβέρνησης για τα πεπραγμένα της. Τούτο μπορεί να έχει συνέπειες όχι τόσο για την υπόσταση της κυβέρνησης όσο για τη νομιμοποίησή της, ενόψει και των επόμενων κάθε φορά Βουλευτικών εκλογών.
Κοινός παρονομαστής όλων αυτών είναι η ύπαρξη ενός σκεπτικού σχετικά με τις κυβερνητικές πράξεις ή παραλείψεις, όπως αυτό που εκτίθεται στο κείμενο μιας πρότασης δυσπιστίας ή αναπτύσσεται σε αγορεύσεις στο Κοινοβούλιο. Αν λείπει κάθε τέτοιο σκεπτικό και κάθε λόγος αυτοκριτικής και εάν η εξαγγελία περί ανάληψης πολιτικής ευθύνης για συγκεκριμένο γεγονός γίνεται από τον πρωθυπουργό όχι στα πλαίσια κάποιας μορφής διαλόγου αλλά ως μονόλογος στις τηλεοπτικές κάμερες, χωρίς να συνοδεύεται και από καμιά προοπτική παραίτησης, τότε η εξαγγελία αυτή είναι ψευδεπίγραφη. Κατ’ ουσίαν δεν πρόκειται για παραδοχή ευθύνης, αλλά για παροχή κάλυψης στους υφισταμένους του (υπουργούς, γραμματείς κλπ ), με την επιφύλαξη ότι ο ίδιος θα τους κρίνει και ενδεχομένως θα τους απομακρύνει όταν ευδοκήσει.
Με άλλες λέξεις υποκρύπτεται εδώ μια εκδήλωση αλαζονείας από τον ηγεμόνα της κυβέρνησης και του κόμματος,  ο οποίος αξιώνει να λειτουργεί ως μόνος κριτής ορατών τε πάντων και αοράτων. Και υπογραμμίζει εμφατικά την αξίωσή του αυτή απαγορεύοντας σε όλους τους υποτακτικούς του να εμφανίζονται σε τηλεοπτικούς σταθμούς που μεταδίδουν πληροφορίες (σωστές ή λάθος) για τις προθέσεις του να απομακρύνει στελέχη του κρατικού μηχανισμού.
Με όλα αυτά ο Αλέξης Τσίπρας αποδεικνύει ότι είναι πολύ πιο παλιός από το παλιό και ότι, σε αντίθεση προς τις εξαγγελίες του, το πραγματικό του πολιτικό σχέδιο για τη χώρα είναι βαθιά αντιδραστικό. Ο νεότερος πρωθυπουργός του 20ου και 21ου αιώνα μοιάζει ολοένα και περισσότερο με πολιτική επανέκδοση του νεότερου πρωθυπουργού του 19ου αιώνα, του αρχιερέα της ρουσφετολογίας Επαμεινώνδα Δεληγεώργη. Πού ‘σαι νιότη που ‘δειχνες πως θα γινόταν άλλος.
*Ο Κώστας Χ. Χρυσόγονος είναι Καθηγητής Νομικής ΑΠΘ και Ανεξάρτητος Ευρωβουλευτής
Κατηγορία Πολιτική

 

 

Η Αγκυρα θα προβεί σε αντίποινα, αν οι ΗΠΑ επιβάλλουν κυρώσεις για τη δίκη του Αμερικανού πάστορα Αντριου Μπράνσον, προειδοποίησε ο εκπρόσωπος του Ταγίπ Ερντογάν.

Πάντως, ο Ιμπραχίμ Καλίν συμπλήρωσε ότι περιμένει πως οι δύο χώρες θα λύσουν τις διαφορές τους μέσω της διπλωματικής οδού και ανέφερε ότι οι υπουργοί Εξωτερικών ΗΠΑ και Τουρκίας θα έχουν συνομιλίες αυτή την εβδομάδα.


Την Τρίτη, δικαστήριο στη Σμύρνη απέρριψε το αίτημα του Μπράνσον για άρση του κατ’ οίκον περιορισμού του κατά τη διάρκεια της δίκης του, όπου βρίσκεται αντιμέτωπος με κατηγορίες περί «τρομοκρατίας».
Κατηγορία Πολιτική
ΈναρξηΠροηγούμενο12345678910ΕπόμενοΤέλος
Σελίδα 1 από 52

Εκπαιδευτικά Νέα