Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  
Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Απρίλιος 2018 - ΔΙΚΤΥΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ dictyo.gr

 

Το 12ο Εκπαιδευτικό Συνέδριο της ΟΛΜΕ /ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ. θα διεξαχθεί στην Καβάλα 18-19-20 Μαΐου, με θέμα «Το εκπαιδευτικό έργο σε συνάφεια με τους όρους και τις συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών».
 
Στο συνέδριο καλούνται να λάβουν μέρος σύνεδροι-αντιπρόσωποι από όλες τις ΕΛΜΕ της χώρας
 
Ξενοδοχεία.: Airotel. Και Ωκεανίς



















 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Η ΚΑΒΑΛΑ video
Κατηγορία Πρωτοσέλιδα

 

Το 12ο Εκπαιδευτικό Συνέδριο της ΟΛΜΕ /ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ. θα διεξαχθεί στην Καβάλα 18-19-20 Μαΐου, με θέμα «Το εκπαιδευτικό έργο σε συνάφεια με τους όρους και τις συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών».
 
Στο συνέδριο καλούνται να λάβουν μέρος σύνεδροι-αντιπρόσωποι από όλες τις ΕΛΜΕ της χώρας
 
Ξενοδοχεία.: Airotel. Και Ωκεανίς


















 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Η ΚΑΒΑΛΑ video
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
 

Αιδώς Αργείοι!

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΣΤΟΤΟΠΟ
ΤΟΥ ΠΟΜΑΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ
ΣΕΜΠΑΪΔΗΝ ΚΑΡΑΧΟΤΖΑ
 
Οι εκπαιδευτικοί της Θράκης παλεύουν μόνοι 
απέναντι στην ΧΟΥΝΤΑ της αριστεράς
 
 
Δεν είναι η πρώτη και λογικά ούτε η τελευταία φορά που επί εποχής ΣΥΡΙΖΑ και μόνο δεχόμαστε στην XANTHINET επιστολή με την παράκληση αυτή να δημοσιευτεί αλλά χωρίς να αναφερθεί το όνομα του συντάκτη. Πρόκειται για μια επιστολή που λάβαμε από νηπιαγωγό η οποία ωστόσο φοβούμενη μη χάσει ακόμα και τη δουλειά της μας παρακάλεσε να μη δημοσιεύσουμε το όνομα της. Η συγκεκριμένη εκπαιδευτικός αναφέρεται στην προσπάθεια της κυβέρνησης να εισάγει μέσω ενός δήθεν πιλοτικού προγράμματος την τουρκική γλώσσα στα νηπιαγωγεία της Θράκης.
 
Σε μια εποχή που 2 Έλληνες στρατιωτικοί βρίσκονται στις τουρκικές φυλακές, σε μια εποχή που ακόμα θρηνούμε τον αδικοχαμένο Σμηναγό μας με ηθικό αυτουργό τον ΣΟΥΛΤΑΝΟ, ΤΣΙΠΡΑΣ και ΚΑΜΜΕΝΟΣ κάνουν ότι μπορούν για να ικανοποιήσουν ένα χρόνιο αίτημα του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής το οποίο δεν είναι άλλο από τη μετατροπή των δημόσιων νηπιαγωγείων της Θράκης σε δίγλωσσα όπως είναι και τα μειονοτικά δημοτικά σχολεία.
 
Μα είναι δυνατόν να μας κυβερνάει μια κυβέρνηση η οποία είχε υποσχεθεί πως θα είναι κάθε λέξη του συντάγματος και να υπάρχουν εργαζόμενοι που φοβούνται να κάνουν επώνυμα μια καταγγελία – δημοσίευση; Όσοι από εσάς μας παρακολουθείτε ξέρετε ότι σαν ΜΜΕ έχουμε πάρει ξεκάθαρη θέση για το συγκεκριμένο θέμα και φυσικά έχουμε δημοσιεύσει όλες τις τοποθετήσεις των Διδασκαλικών Συλλόγων Ξάνθης και Κομοτηνής καθώς και της ΔΟΕ για το συγκεκριμένο θέμα.
 
Το θέμα αυτό όμως δεν αφορά μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τη ΝΔ η οποία ενώ αρχικά είχε πάρει μια πολύ σωστή θέση, φαίνεται να το κάνει γαργάρα, ίσως για να μη χαλάσει ο Κυριάκος τις στενές σχέσεις της αδελφής του Ντόρας με μειονοτικούς παράγοντες της Θράκης. Περιμένουμε λοιπόν και την εκ νέου επίσημη τοποθέτηση της ΝΟΔΕ Ξάνθης.
 
Εκείνο όμως που μας προκαλεί τεράστια εντύπωση είναι οι εμμονές του ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης για εισαγωγή της τουρκικής γλώσσας σε νηπιαγωγεία της Θράκης λες και δε γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα πως η μητρική γλώσσα των μουσουλμανοπαίδων της περιοχής δεν είναι η τουρκική. Τι να περιμένει όμως κανείς από αυτούς που είναι ικανοί να δώσουν τα πάντα για μια καρέκλα;
Τα δικά μας λόγια φυσικά περισσεύουν μπροστά στην παρακάτω επιστολή η οποία τα λέει όλα. Εμείς το μόνο που έχουμε να προσθέσουμε είναι να αντέξουν οι νηπιαγωγοί στον αγώνα τους μέχρι το τέλος ώστε να μη διαπραχθεί ένα ακόμα τεράστιο έγκλημα εις βάρος των ΕΛΛΗΝΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ. ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ.
 
Συνεχίστε δυνατά, κάποτε τα παιδιά μας θα σας ευγνωμονούν για τον αγώνα που δίνετε.
Τα στοιχεία του συντάκτη της επιστολής εννοείται πως τα έχουμε αλλά σεβόμενοι την επιθυμία του δεν τα δημοσιεύουμε.
 
Ακολουθεί η ολόκληρη η επιστολή:
«Απαράδεκτη εισαγωγή της τουρκικής γλώσσας στα νηπιαγωγεία της Θράκης
Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων  επιμένει στην εφαρμογή  του προγράμματος  «Πιλοτικές Παρεμβατικές Δράσεις Υποστήριξης Μουσουλμανοπαίδων στα νηπιαγωγεία της Θράκης» , που στην ουσία σκοπό έχουν να  εισάγουν τουρκική γλώσσα στα δημόσια νηπιαγωγεία των νομών Ξάνθης και  Ροδόπης, παρά την αντίδραση των συλλόγων των δύο νομών αλλά και της ΔΟΕ.
 
Δύο εβδομάδες πριν τις διακοπές του Πάσχα οι μουσουλμάνες νηπιαγωγοί εμφανιστήκαν  στα νηπιαγωγεία για τα οποία προσλήφθηκαν, προκειμένου να αναλάβουν υπηρεσία. Οι διδασκαλικοί σύλλογοι των νομών Ροδόπης και Ξάνθης με την κάλυψη της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΔΟΕ) κήρυτταν καθημερινώς 3ωρη  στάση εργασίας, ώστε να μην μπορέσουν να αναλάβουν υπηρεσία οι νηπιαγωγοί του προγράμματος.
 
Επιπρόσθετα, σε επαφή που είχε ο σύλλογος  των εκπαιδευτικών Ξάνθης με τους γονείς των κοινοτήτων, στις οποίες πρόκειται να εφαρμοστεί το πρόγραμμα, οι γονείς δήλωσαν ότι επιθυμούν να διδάσκεται στο νηπιαγωγείο μόνο η Ελληνική γλώσσα.
 
Είναι απαράδεκτο η ελληνική κυβέρνηση να προχωράει στον εκτουρκισμό των ελληνικών νηπιαγωγείων στη Θράκη τη στιγμή που η Τουρκία κρατάει ομήρους δύο Έλληνες αξιωματικούς στην Αδριανούπολη και συνεχίζει τις καθημερινές προκλήσεις της στο Αιγαίο. Η τοπική κοινωνία στηρίζει τον αγώνα που δίνουν οι εκπαιδευτικοί τη στιγμή που τα μεγάλα ΜΜΕ αγνοούν προκλητικά τις σοβαρότατες αυτές εξελίξεις.  Στελέχη του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να υποβαθμίσουν τη σοβαρότητα του ζητήματος και να πείσουν τις νηπιαγωγούς να σταματήσουν τον αγώνα τους. Και όλα αυτά ενώ η ΔΟΕ έχει κατ’ επανάληψη καταδικάσει τις αντιπαιδαγωγικές μεθοδεύσεις του Υπουργείου Παιδείας, που φαίνεται ότι αποσκοπούν αποκλειστικά και μόνο στην ικανοποίηση παλαιών αιτημάτων του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής και των ανθρώπων του στη Θράκη.
 
Πώς είναι δυνατόν η Ελλάδα να συνεχίζει με τρόπο τόσο κραυγαλέο να ξεπουλάει τα εθνικά της δικαιώματα στη Θράκη τη στιγμή που η Τουρκία εξακολουθεί να την ταπεινώνει σε όλα τα επίπεδα;  Το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό και ξεπερνά οποιεσδήποτε μικροκομματικές σκοπιμότητες. Πότε επιτέλους θα δείξουν οι εκπρόσωποι του Υπουργείου Παιδείας τη σοβαρότητα που είναι αναγκαία στην διαχείριση κρίσιμων εκπαιδευτικών ζητημάτων που αφορούν τους Έλληνες μουσουλμάνους της Θράκης;
Φτάνει πια η κοροϊδία. Αιδώς Αργείοι!»
 
Επειδή εμείς δε φοβόμαστε κανέναν ΤΟΠΙΚΟ ΣΥΡΙΖΑ
Την εισαγωγή πριν την ανώνυμη επιστολή την υπογράφει ο Σεμπαϊδήν Καραχότζα
 
ΠΗΓΗ: xanthinet
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

 

Την Πέμπτη στις 12 Απριλίου 2018 αντιπροσωπεία του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Ειδικής Αγωγής -Π.Ε.Σ.Ε.Α.- συναντήθηκε με την Υφυπουργό Παιδείας κα Τζούφη Μερόπη στο πλαίσιο συζήτησης για την Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση καθώς και για το νέο Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου «ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΔΟΜΩΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ».

 

Τα μέλη του Δ.Σ του Π.Ε.Σ.Ε.Α. κατέθεσαν Υπόμνημα με τις Θέσεις του Π.Ε.Σ.Ε.Α. για την Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση και τόνισαν ότι βασικός άξονας των θέσεων του Π.Ε.Σ.Ε.Α. αποτελούν τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών με αναπηρία ή με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες. Η πολύχρονη οικονομική κρίση έχει επιφέρει μεγάλα πλήγματα στην δημόσια εκπαίδευση (υποχρηματοδότηση, ελλείψεις υποδομών, ελαστικές σχέσεις εργασίας, αδιοριστία) και αυτό φαίνεται περισσότερο στις δομές της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης με αρνητικές συνέπειες στον μαθητικό πληθυσμό. Ιδιαίτερα σημαντικό θεωρείται ότι την τελευταία τριετία η ειδική αγωγή και εκπαίδευση άρχισε να κατανοείται ως αναπόσπαστο κομμάτι της γενικής αγωγής όπως αποτυπώθηκε με τους νόμους 4368/16 (άρθ. 11), 4415/16 (άρθ. 48) και 4452/2017 (άρθ. 11). Ωστόσο στο προτεινόμενο νομοσχέδιο για τις νέες δομές στην εκπαίδευση αμφισβητείται ό,τι θετικό υπάρχει στις πρόσφατες νομοθετικές ρυθμίσεις και δεν απαντάει ουσιαστικά στην ενίσχυση του οράματος του «ενός σχολείου για όλους».
Η αντιπροσωπεία του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Ειδικής Αγωγής -Π.Ε.Σ.Ε.Α.- εξήγησε στην κ. Υφυπουργό Παιδείας ότι τα Κ.Ε.Σ.Υ. ενσωματώνουν υπηρεσίες με διαμετρικά αντίθετα αντικείμενα και θα απευθύνονται σε διαφορετικές ανάγκες ενός ευάλωτου τμήματος του μαθητικού πληθυσμού. Ανάμεσα στις «πολυδιάστατες» αρμοδιότητες τους είναι να παρέχουν υποστήριξη «στο σύνολο της σχολικής και ευρύτερης κοινότητας της περιοχής ευθύνης του (σχολικές μονάδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, εκπαιδευτικούς, γονείς, μαθητές, τοπική κοινότητα) σε πολλαπλά επίπεδα (πρόληψη, αξιολόγηση, εισήγηση, παρέμβαση, ενημέρωση-επιμόρφωση, ευαισθητοποίηση). Εκφράστηκε η ανησυχία ότι η προτεινόμενη οργανωτική σύνθεση- με οριοθέτηση των ρόλων σε μελλοντικό χρόνο-γίνεται πιο απρόσιτη για τους μαθητές με αναπηρία ή ειδικές μαθησιακές δυσκολίες. Η άμεση υποστήριξή τους (εξατομικευμένα προγράμματα, υλοποίηση και εποπτεία αυτών, άμεση εκπαιδευτική παρέμβαση όπου χρειάζεται, παρέμβαση Σχολικού Συμβούλου κ.ά.) μέσα από πολύπλοκες διαδικασίες με πολυπρόσωπες επιτροπές και παιδαγωγικές ομάδες (με αμφισβητούμενη εγκυρότητα πολλών μελών λόγω μη επαρκών προσόντων) καθίσταται αναποτελεσματική γραφειοκρατική διαδικασία. Η αντιμετώπιση σοβαρών εκπαιδευτικών ζητημάτων που μέχρι σήμερα επιτυγχάνονταν με την άμεση παρέμβαση του Σχολικού Συμβούλου, απομακρύνεται από την παιδαγωγική πράξη και αντικαθίσταται από την εξ αποστάσεως υποστήριξη του υπεύθυνου Συντονιστή.
Επίσης από την πλευρά του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Ειδικής Αγωγής -Π.Ε.Σ.Ε.Α., αφού επικροτήθηκε η θετική στάση του Υπουργείου Παιδείας που φρόντισε τα δύο τελευταία σχολικά έτη να καλύψει τα λειτουργικά κενά με αναπληρωτές στις σχολικές δομές της ειδικής αγωγής & εκπαίδευσης, ζητήθηκε: α) να γίνουν μόνιμοι διορισμοί για να καλυφθούν οι οργανικές θέσεις στις σχολικές δομές ειδικής αγωγής στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, στην Προσχολική & στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, και β) να ιδρυθούν νέα Τμήματα Ένταξης στα Γυμνάσια, στα Νηπιαγωγεία και στα Δημοτικά Σχολεία. Επιπλέον αναλύθηκε στην Υφυπουργό Παιδείας κα Τζούφη Μερόπη η θέση του ΠΕΣΕΑ ότι οι προκηρύξεις για τους διορισμούς μονίμων στο υποσύστημα της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης πρέπει να στηρίζονται στο άρθρο 48 του Ν. 4415/2016 στην κατεύθυνση της ισότιμης αντιμετώπισης των εργαζομένων στις δομές της ΕΑΕ.
Η αντιπροσωπεία του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Ειδικής Αγωγής -Π.Ε.Σ.Ε.Α. τόνισε στην κ. Υφυπουργό Παιδείας: α) την στήριξη του κοινωνικο-εκπαιδευτικού μοντέλου διάγνωσης, αξιολόγησης και υποστήριξης των ατόμων με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και την απομάκρυνση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος από το ιατρικό μοντέλο, και β) την αναγκαιότητα της πρώιμης παρέμβασης για τα νήπια με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και την αύξηση των θέσεων νηπιαγωγών ειδικής αγωγής στην προσχολική αγωγή και στα ΚΕΔΔΥ.
Από την πλευρά της η Υφυπουργός Παιδείας κα Τζούφη Μερόπη ενημέρωσε το Διοικητικό Συμβούλιο του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Ειδικής Αγωγής -Π.Ε.Σ.Ε.Α. ότι θα υπάρξουν βελτιώσεις στο νομοσχέδιο για τις νέες δομές της Π.Ε.&Δ.Ε. και στα μέσα Μαΐου θα κατατεθεί στη Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, όπου θα κληθούν οι ενδιαφερόμενοι φορείς να καταθέσουν τις προτάσεις τους, πριν την εισαγωγή του στην Ολομέλεια προς ψήφιση. Αφού υποστήριξε ότι τον Οκτώβριο θα έχει καταλήξει το Υπουργείο Παιδείας για τον αριθμό των μόνιμων διορισμών στην εκπαίδευση, τόνισε ότι η ειδική αγωγή και εκπαίδευση αποτελεί προτεραιότητα για την Κυβέρνηση και ότι το Υπουργείο Παιδείας είναι ανοιχτό στο διάλογο με όλους τους φορείς.
 

Για το Διοικητικό Συμβούλιο του Π.Ε.Σ.Ε.Α.

Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018 11:41

Σχέδιο... «Kalamata» για την Apple

 

Τα δικά της chips για τις συσκευές Mac φέρεται να σχεδιάζει η Apple, σε μια πρωτοβουλία μάλιστα, στην οποία, η εταιρία έχει δώσει την κωδική ονομασία… «Kalamata».
Σχέδιο του τεχνολογικού κολοσσού, σύμφωνα με το Bloomberg, είναι να έχει τερματίσει τη συνεργασία με την Intel μέχρι και το 2020 με στόχο να κατασκευάζει με παρόμοιo τρόπο όλες τις ηλεκτρονικές της συσκευές της, υπολογιστές Mac, iPhones και iPads, ώστε να είναι ακόμα πιο συμβατές μεταξύ τους.

Αλλωστε, ήδη στις περιπτώσεις των iPhone και iPad, η Apple σχεδιάζει ήδη τα δικά της chips, τα A-series.
Οπως αναφέρει το Bloomberg, η συγκεκριμένη κίνηση θα επέτρεπε στην εταιρεία να φέρει νέα χαρακτηριστικά σε όλα της τα προϊόντα και να ξεχωρίσει από τον ανταγωνισμό, καθώς θα αποτελεί τον μοναδικό μεγάλο κατασκευαστή υπολογιστών που θα δημιουργεί τους δικού της επεξεργαστές, μιας και μεγάλοι «αντίπαλοί» της, όπως η Dell, η ΗP και η Lenovo, χρησιμοποιούν chips της Intel.
 
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
 
Πως η Δύση έπεισε ότι το βυζαντινό κράτος δεν ήταν ελληνικόΗ Δύση επί αιώνες εχθρεύονταν το Βυζάντιο τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία. Το όνειρο των δυτικών πάντοτε ήταν να κόψουν την συνέχεια του Ελληνισμού από την ένδοξη αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
Επιδίωκαν λοιπόν να εμφανίσουν τον λαμπρό μεσαιωνικό Ελληνισμό του Βυζαντίου ως κάτι ξένο και αποκομμένο από τον ελληνορωμαϊκό πολιτισμό και την ρωμαϊκή κληρονομιά.
Οι Ρωμαίοι μεγαλούργησαν πάνω στον δικό μας πολιτισμό. Και εκεί οικοδόμησαν την Αυτοκρατορία τους. Από την στιγμή που η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, η κληρονομιά της Αυτοκρατορίας πέρασε σε ελληνικά χέρια. Επειδή οι καιροί είναι πονηροί και οι νεοταξιτες της Δύσεως χτυπούν ανελέητα Ελληνισμό και Ορθοδοξία, υπάρχουν κάποια πράγματα που πρέπει να γίνουν κατανοητά ως προς την χιλιόχρονη Αυτοκρατορία, την οποία ζήλεψε και ο Αδόλφος Χίτλερ, ο οποίος ήθελε να φτιάξει το "χιλιόχρονο Ράιχ"

O Clifton R. Fox Καθηγητής Ιστορίας στο Tomball College, USA επισημαίνει: “Οι άνθρωποι που ζούσαν στη ‘Βυζαντινή Αυτοκρατορία’ ποτέ δεν ήξεραν ούτε και χρησιμοποίησαν τη λέξη ‘Βυζαντινός’. Αυτοί ήξεραν για τον εαυτό τους ότι είναι Ρωμαίοι, τίποτα παραπάνω και απολύτως τίποτα λιγότερο.
Με τη μεταφορά της πρωτεύουσας της Αυτοκρατορίας από τη Ρώμη του Τίβερη στη Νέα Ρώμη του Βοσπόρου, τη μετέπειτα Κωνσταντινούπολη, ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο 1ος μετέφερε την πραγματική ταυτότητα της Ρώμης σε καινούργια τοποθεσία.
Πολύ πριν τον Κωνσταντίνο τον 1ο, η ιδέα της ‘Ρώμης’ είχε αρχίσει να διαχωρίζεται από την Αιώνια Πόλη του Τίβερη. Έτσι που το Ρωμαίος σήμαινε τον Ρωμαίο πολίτη, όπου κι αν ζούσε. Πριν την Αυτοκρατορική περίοδο (89 π.Χ.), το Ρωμαϊκό Δίκαιο χορήγησε δικαιώματα Ρωμαίου πολίτη σε όλους τους κατοίκους της Ιταλίας. (σ.σ. και άρα και στους υπόλοιπους Έλληνες της Μ. Ελλάδος).
Κατόπιν, το δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη προσφερόταν σε όλο και μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων παντού στην Αυτοκρατορία. Το 212, ο αυτοκράτορας Καρακάλας διακήρυξε ότι όλοι οι ελεύθεροι πολίτες της Αυτοκρατορίας μπορούσαν να γίνουν Ρωμαίοι πολίτες, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να αυτοαποκαλούνται Ρωμαίοι, και όχι απλά υποτελείς των Ρωμαίων.
Σε μερικές δεκαετίες οι άνθρωποι αναφερόμενοι στην Αυτοκρατορία άρχισαν να χρησιμοποιούν σπανιότερα (το Λατινικό) ‘Imperium Romanorum’ (Κράτος των Ρωμαίων) και συχνότερα το ‘Ρωμανία’ (Χώρα των Ρωμαίων)” (http://www.tc.nhmccd.cc.tx.us/people/crf01/romaion/, «Celator», Τόμος 10, Αριθμός 3: Μάρτιος 1996. Μετάφραση στα Ελληνικά, του ξενόγλωσσου άρθρου, στο:www.romanity.org ).
Ο Lorenz Gyomorey, λέει:
“Στην ονομασία της ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ διαψεύστηκε και διαψεύδεται κάθε δυτική προσπάθεια να επικαλείται μια νεφελώδη ‘ελληνορωμαϊκή’ κληρονομιά σαν υψηλή αποστολή της Δύσης. Η ύπαρξη της ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ αποκαλύπτει την ‘Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους’ ως φάρσα και αποδείχνει ότι η Αναγέννηση τίποτα άλλο δεν αναγέννησε παρά ένα φάντασμα, που ούτε καν υπήρχε. Έτσι, η ύπαρξη της Ρωμηοσύνης βεβαιώνει ότι κάθε επίκληση της αρχαίας Ελλάδας, της αρχαίας Ρώμης, της Αυτοκρατορίας, του πολιτισμού, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά η ιδεολογική συγκάλυψη κατακτητικών, αποικιοκρατικών δυναστικών προσπαθειών” (Lorenz Gyomorey, «Η δύση της Δύσης», εκδ. Παπαζήση).
Ο ιστορικός Otto Mazal, γράφει:
“Οι ρίζες της αρνητικής τοποθέτησης των Δυτικών, που ήθελαν να βλέπουν τη βυζαντινή περίοδο μόνο ως μια διαρκή πορεία κατάπτωσης μετά την ένδοξη εποχή της ελληνορωμαϊκής αρχαιότητας, βρίσκονται στους χρονογράφους του Μεσαίωνα, για τους οποίους οι δυτικοί αυτοκράτορες ήταν οι νόμιμοι συνεχιστές του Imperium Romanum,ενώ το κατά την αντίληψη της Δύσης, αιρετικό ανατολικό κράτος, είχε χάσει ως ‘βασίλειο των Γραικών’ (Regnum Graecorum) την οικουμενικότητά του και είχε αποκλεισθεί από τη σκηνή της ιστορίας.
Για πρώτη φορά η Βυζαντινολογία του παρόντος δείχνει και πάλι με σαφήνεια την μεγάλη κοσμοϊστορική σημασία του Βυζαντίου (σ.σ. διάβαζε: Ρωμανίας) και δίνει ώθηση για μια αναθεώρηση” (“Byzanz und das Abendland”, Wien 1981, s. 8,11).
Στην Εγκυκλοπαίδεια Britannica, διαβάζουμε:
“Η ονομασία της αυτοκρατορίας συνδέεται κατά τη βυζαντινή περίοδο μόνο με την πρωτεύουσά της, που είχε ιδρυθεί στον χώρο της μικρής πόλης Βυζάντιο. Η αυτοκρατορία ονομαζόταν Ρωμαϊκή, οι πολίτες της Ρωμαίοι και ο αυτοκράτορας ήταν imperator Romano rum. Η σύνδεση της ονομασίας Βυζάντιο με την αυτοκρατορία έγινε στους νεώτερους χρόνους, με την έκδοση από τον Ιερώνυμο Wolf έργων των Βυζαντινών ιστορικών (“Corpus Byzantinae Historiae”, 1562) και καθιερώθηκε γενικά, αδιάφορα από τις μερικότερες κατά καιρούς επιλογές (Ελληνική Αυτοκρατορία ή Ανατολικό Ρωμαϊκό Κράτος).
Μερική επίσης, ήταν η χρήση της ονομασίας Γραικού σ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της αυτοκρατορίας, παρά το γεγονός ότι από τον 9ο αιώνα στις λατινικές πηγές κυρίως του φραγκικού κράτους γίνεται συστηματική χρήση της για ολόκληρη την αυτοκρατορία, με σκοπό την εξουδετέρωση της ονομασίας Ρωμαίου και Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία για το Ανατολικό Ρωμαϊκό Κράτος) (…) και την αποκλειστική οικειοποίησή τους για το φραγκικό κράτος.
Η συνέχεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και η νομιμότητα της συνέχειας αυτής, συνδεόταν άρρηκτα με τις ονομασίες που θεμελίωναν τη νόμιμη χρήση του τίτλου αυτοκράτωρ Ρωμαίων (imperator Romanorum) και εξασφάλιζαν τη μοναδικότητα και την αποκλειστικότητα της νόμιμης αυτοκρατορίας στην Οικουμένη” (Εγκυκλ. Britannica, «Βυζάντιο»).
Λέει ο Κολοκοτρώνης στον Στρατηγό Hamilton:
“Εμείς, καπετάν Άμιλτον, δεν εκάμαμε ποτέ συμβιβασμό με τους Τούρκους. Άλλους έκοψαν, άλλους σκλάβωσαν με το σπαθί και άλλοι, καθώς εμείς, ζήσαμε ελεύθεροι από γενεά σε γενεά. Ο βασιλιάς μας (ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος) εσκοτώθη, δεν έκαμε καμιά συνθήκη με τους Τούρκους. Η φρουρά του είχε παντοτινό πόλεμο με τους Τούρκους και δύο φρούρια ήσαν ανυπόταχτα. Η φρουρά του είναι οι κλέφτες και τα φρούρια η Μάνη, το Σούλι και τα βουνά.” (Θ. Κολοκοτρώνη, «Aπομνημονεύματα», εκδ. Αφών Τολίδη).
“Στο 16ο Διεθνές Βυζαντινολογικό Συνέδριο της Βιέννης, ο ίδιος ο πρόεδρος της Αυστριακής Δημοκρατίας, Rudolf Kirschlger κατά την επίσημη έναρξη των εργασιών του συνεδρίου, συνεχάρη τον καθηγητή Hunger, πρόεδρο της Αυστριακής Ακαδημίας των Επιστημών, της Διεθνούς Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου και ιδρυτή και οργανωτή της Βυζαντινολογικής Σχολής της Βιέννης, διότι, όπως είπε, απέδειξε ότι ο όρος ‘βυζαντινισμός’ δεν έχει καμμία σχέση με την βυζαντινή πραγματικότητα, αλλά προήλθε από ελλιπή κατανόηση του Βυζαντίου (σ.σ. διάβαζε: Ρωμανίας) εκ μέρους των ιστοριογράφων της Αναγέννησης. Επανειλημμένα τονίστηκε από τον καθηγητή Hunger, ότι δεν πρέπει να γίνεται πλέον διάκριση μεταξύ ‘Byzantinistik’ και ‘Neogrzistik’, μεταξύ δηλαδή βυζαντινολογίας και νεοελληνικής φιλολογίας, διότι Βυζάντιο (σ.σ διάβαζε: Ρωμανία) και Νέος Ελληνισμός αποτελούν ενότητα”» («Επομένοι τοις θείοις πατράσι, αρχές και κριτήρια της πατερικής “θεολογίας”», εκδ. Βρυέννιος, Θεσ/κη 1997).
“Δεν είναι εκκλησία αυτό που νομίζουμε”.
“Μας πήραν μωρά παιδιά από το μαστό της μάνας μας, της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Μας έμαθαν άλλα. Μας έδωσαν να πιούμε γάλα κονσέρβας. Μας έκοψαν από τις ρίζες. Μας χώρισαν από την Παράδοση. Μας απομάκρυναν από το σπίτι μας. Μας έκαμαν αλλοδαπούς στον τόπο μας. Βάλθηκαν να μας ξεμάθουν τη μητρική μας γλώσσα, τη γλώσσα της Ορθοδοξίας, τη μητρική γλώσσα του ανθρώπου. Ποιοί; Όσοι θέλησαν δια της βίας να μας σώσουν: οι διαφωτιστές, προπαγανδιστές, Βαυαροί, μασόνοι… μέχρι σήμερα. Μαζί μ’ αυτούς όλοι όσοι θεωρήσαμε τα φώτα τους φώτα, τον πολιτισμό τους πρόοδο. Και έτσι στα τυφλά, χωρίς διάκριση πνευματική, πήραμε το κάθετί απ’ αυτούς σαν ανώτερο, καλύτερο, πολιτισμένο (σε τέχνη, δίκαιο, διοργάνωση ζωής, αρχιτεκτονική, μουσική…).
Και βασανίζεται το ΄είναι΄ μας. Απορρίπτει ο οργανισμός μας ένα ένα τα μεταμοσχευθέντα ξένα μέλη. Και συνέχεια μας μεταμοσχεύουν βιαίως νέα, τα οποία αποβάλλονται και φανερώνεται με την προσωπική συμπεριφορά ποιός είναι ο βαθύτερος χαρακτήρας του λειτουργημένου λαού μας.
Δεν είναι η Εκκλησία αυτή που νομίζουμε. Δεν είναι αυτή που χτυπάμε, αυτή που βαλθήκαμε να καταστρέψωμε. Δεν έχει σχέση η Ορθοδοξία με ‘μεσαιωνισμούς’, ‘μυστικισμούς’, ‘κληρικαλισμούς’, ‘σχολαστικισμούς’ που ακούμε. Τόσοι δυτικοθρεμμένοι νομίζουν, ότι σε Δύση και Ανατολή, όλοι οι όροι έχουν το ίδιο περιεχόμενο. Και προσπαθούν να μας ελευθερώσουν από αρρώστιες που δεν περάσαμε. Και μας αρρωσταίνουν με τις θεραπείες τους. Και μας περιπλέκουν με τις λύσεις τους.
Δεν αρνούμαστε ότι υπήρξαν και υπάρχουν ανθρώπινες αδυναμίες. Υπήρξαν και υπάρχουν αδύνατοι, με πτώσεις και ελαττώματα. Αυτό κάνει ακόμα πιο συμπαθή την ίδια την Ορθοδοξία και αναδεικνύει την ανοχή της αγάπης της και την αλήθεια του μηνύματός της”».
ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
O Victor Berard ήταν Γάλλος περιηγητής, ιστορικός, Καθηγητής Πανεπιστημίου και πολιτικός, ο οποίος κατά την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνος (δηλαδή έναν ακριβώς αιώνα μετά τον θάνατο του Pήγα Φεραίου στο Βελιγράδι (24-6-1798)) ταξίδεψε στα Βαλκάνια. Τις εντυπώσεις του και τα σχόλιά του για τα τότε ανακινούμενα ζητήματα, όπως το Mακεδονικό, η εμφάνιση αλβανικού έθνους, ο Πανσλαβισμός κ.ά. κατέγραψε σε βιβλίο, το οποίο κυκλοφόρησε το 1987 και στα ελληνικά με τίτλο: “Τουρκία και Ελληνισμός – Οδοιπορικό στη Μακεδονία” (Εκδ. Tροχαλία). Από την σελίδα 211 της ελληνικής εκδόσεως, διαβάζουμε το παρακάτω απόσπασμα, το οποίο μας δείχνει πως οι ιδέες του Pήγα Φεραίου, δεν ήταν ουτοπία, αλλά ήταν σε μεγάλο βαθμό διαδεδομένες:
“(…) Mέ την ιδιότητά μας ως Γάλλων, είμαστε στο Mοναστήρι προστατευόμενοι του Έλληνα προξένου. Aπ’ αυτό ίσως να υποφέρει λίγο η εθνική μας φιλοτιμία αλλά ωφελείται η παιδεία μας. Zούμε παρέα με τον Mεγαλέξανδρο και τον Aριστοτέλη, γνήσιους Mακεδόνες. Σήμερα το πρωί ο πρόξενος μας διάβαζε τον Θούριο του Pήγα, του μέν Pήγα του Mακεδόνα (σημ. ο Bernard προφανώς δέχεται την ερμηνεία ότι ο Pήγας γεννήθηκε στο Bελεστίνο, αλλ’ από γονείς προερχομένους από το χωριό Περιβόλι της Δυτικής Mακεδονίας), του εταιριστή του περασμένου αιώνα, που ήθελε να ξεσηκώσει τις παραδουνάβιες επαρχίες και πέθανε προδομένος από την Aυστρία στον Tούρκο δήμιο” (http://www.perivoli.gr/istoria.html): 
Σουλιώτες και Mανιάτες, λιοντάρια ξακουστά… 
Mαυροβουνιού καπλάνια, Oλύμπου σταυραετοί… 
Kι Aγράφων τα ξεφτέρια, γενήτε μια ψυχή!… 
Aνδρείοι, Mακεδόνες, ορμήσατ’ ως θεριά… 
Tου Σάβου και Δουνάβου αδέλφια χριστιανοί… 
Nα σφάξωμεν τους λύκους, που τόν ζυγόν βαστούν, 
καί Έλληνας τολμώσι σκληρά να τυραννούν.
Ήταν ένας καιρός όπου, από τον Kάβο - Mαταπά μέχρι το Δούναβη και από την Aδριατική ως τη Mαύρη Θάλασσα, Xριστιανός και Έλληνας ήταν λέξεις συνώνυμες. Oι σταυραετοί της Mάνης και τα καπλάνια του Mαυροβουνιού, τα ξεφτέρια του Σάβου και οι Mακεδόνες δέχονταν το όνομα Έλληνες πολύ καιρό ακόμη μετά τον θάνατο του Pήγα, του οποίου τους στίχους παραθέσαμε πιό πάνω…”
Η περιγραφή του Γάλλου (ιστορικού και περιηγητή) που μιλάει για την Oρθόδοξη Kοινοπολιτεία των Βαλκανικών λαών είναι χαρακτηριστική. Αυτή η κατάσταση είχε διαμορφωθεί υπό την εθναρχική και πνευματική καθοδήγηση του Οικουμενικού Πατριαρχείου και στα πλαίσια του Γένους των Ρωμηών (Pούμ μιλλέτ). Αυτή την Ελληνιστική υπερδύναμη ήθελε να αναστήσει και ο Καποδίστριας, αλλα και ο Μακρυγιάννης, ο οποίος έλεγε: “Να αναλάβομεν και να γένομεν και ένα όλοι οι ομόθρησκοι” (Στρατηγού Μακρυγιάννη “Οράματα και Θάματα”, Αθήνα 1983, σελ 177) καθώς και “Θα κάμωμεν το Ρωμαίικο” («Απομνημονεύματα», εκδ Μπάϋρον, σ.174).
ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ “ΕΛΛΗΝ” ΚΑΙ “ΕΛΛΑΔΑ”
Οι λέξεις “Ελλην” και “Ελλάδα”, ήταν πλέον περιγραφικές της εθνότητας ΟΛΩΝ των κατοίκων των Βαλκανίων! Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, είχαν ελληνιστικό υπόβαθρο, αλλά εμείς, με την εμμονή στον εθνικισμό (λόγω της ηγεμονίας των ξένων, οι οποίοι δεν ήθελαν αναβίωση της Ρωμανίας), αναγκάσαμε τους υπόλοιπους λαούς να αυτονομηθούν, χάνοντας ίσως για πάντα την πολιτισμική ηγεσία των Βαλκανίων.
Το όνομα Ελλάδα στην αρχή της επανάστασης του 1821 βεβαίως ουδεμία σχέση είχε με τις φαντασιώσεις των σημερινών “αρχαιόπληκτων”. Ελλάδα σήμαινε τα Βαλκάνια. “Ο Μωρέας, η Ήπειρος, η Θεσσαλία, η Σερβία, η Βουλγαρία, τα νησιά του Αρχιπελάγους, εν ένι λόγω η Ελλάς άπασα έπιασε τα όπλα δια να αποτινάξει τον βαρύν ζυγόν των βαρβάρων”, λέει στην προκήρυξή του στο Ιάσιο (24-2-1821) ο Αλέξανδρος Υψηλάντης. Οι Σέρβοι και οι Βούλγαροι είναι “Έλληνες”. Το ίδιο λέει κι ο Θ. Νέγρης στο “Ανάπτυξις του νόμου της Επιδαύρου” στα 1824». 
Ρωμανού Ξενοφάνουc Ανδρούτσου*
*Από το υπό έκδοση βιβλίο του:
 http://newsone.gr
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

 

Η ΚΟΙΝΗ  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ  Σ.Α.Ν.- ΠΑ.Σ.Α.Δ-Π.Ε.Α.Δ.
Συναντήθηκαν χθες Τετάρτη 11/4 με τον Υπουργό Παδείας κ. Κώστα Γαβρόγλου αντιπροσωπείες των Δ.Σ. του Συλλόγου Αναπληρωτών Νηπιαγωγών (Σ.Α.Ν.), του Πανελλήνιου Συλλόγου Αναπληρωτών Δασκάλων (ΠΑ.Σ.Α.Δ.) και της Πανελλήνιας Ένωσης Αναπληρωτών Δευτεροβάθμιας (Π.Ε.Α.Δ.)
Η συνάντηση έγινε με πρωτοβουλία του ίδιου του Υπουργού μετά τη μαζική κινητοποίηση στις 2/3/18, στη διοργάνωση της οποίας πρωτοστάτησαν οι τρεις σύλλογοι, και της συνέχειάς της τόσο στις 16/3 όσο και στις 30/3, με αιτήματά τους μόνιμους διορισμούς και την εξομοίωση των δικαιωμάτων των αναπληρωτών με εκείνα των μονίμων συναδέλφων μας.

 

Στη συνάντηση οι σύλλογοι έθεσαν επιτακτικά το θέμα της μονιμοποίησης των αναπληρωτών και ζήτησαν
"με την αλλαγή του νόμου 3848 ΟΛΟΙ οι αναπληρωτές, που θα δουλέψουν μέχρι την 30η/6/18, να υπαχθούν στις ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ του νέου και να προβλεφθεί χρονικά, ΣΑΦΩΣ ΚΑΙ ΡΗΤΑ, η μονιμοποίησή τους"
ως το σημαντικότερο ζήτημα που αφορά τις ζωές χιλιάδων συναδέλφων που στελεχώνουν με πολυεπίπεδο προσωπικό και οικογενειακό κόστος τα δημόσια σχολεία σε κάθε εσχατιά της χώρας.
Ο Υπουργός για ακόμη μια φορά κινήθηκε στα γνωστά πλαίσια των όσων έχουν αναφερθεί μέχρι τώρα (ανακοίνωση νέου συστήματος και ταυτόχρονα αριθμού μόνιμων διορισμών για το 2019) σε όλες τις συναντήσεις κι αφού παραδέχτηκε γι' άλλη μια φορά ότι η προϋπηρεσία όσων εκπαιδευτικών εργάζονται ως αναπληρωτές αποτελεί πολύτιμο παιδαγωγικό κεφάλαιο, δήλωσε πως το Υπουργείο προτίθεται να εντείνει τις απαραίτητες ενέργειες προς τους Θεσμούς ώστε να εξασφαλιστούν μόνιμοι διορισμοί.
Αναφέρθηκε απ' τον ίδιο επίσης ότι οι Θεσμοί έχουν αντιπροτείνει το μέτρο των αναπληρωτών πενταετούς σύμβασης αλλά αυτό δεν είναι οι μόνιμοι διορισμοί, τους οποίους το Υπουργείο ζητά και γι' αυτό έχει απορριφθεί ως λύση.
Οι Σύλλογοι απ' τη μεριά τους απαίτησαν το σχολικό έτος '18-'19 να είναι έτος μόνιμων διορισμών κι ενημέρωσαν τον Υπουργό πως δε δέχονται διαφορετική αντιμετώπιση απ' αυτή που επιλέχτηκε για τους συμβασιούχους πυροσβέστες και για τους συμβασιούχους των ΟΤΑ. Η μονιμοποίησή αυτών των 11.000 συμβασιούχων δείχνει όχι μόνο τον τρόπο αλλά και πως όταν θέλει η κυβέρνηση μπορεί και μόνιμους και μαζικούς διορισμούς να κάνει.
Στο θέμα των νέων πινάκων κι αφού έγινε αναφορά απ τον κ. Γαβρόγλου σε δικαστικές αποφάσεις που πρέπει να σεβαστεί το Υπουργείο, ζητήθηκαν απ' αυτόν κριτήρια κατάταξης για τους νέους πίνακες.
Κοινή θέση των Συλλόγων ωστόσο, αφού επισημάνθηκαν κι άλλα θέματα εξίσου σοβαρά, εκτός των πινάκων, όπως οι τοποθετήσεις αναπληρωτών κι οι συνθήκες διαμονής και διαβίωσης τους, ειδικά όσων καλούνται να εργαστούν σε τοποθεσίες τουριστικού ενδιαφέροντος, ήταν πως καμία συζήτηση για κριτήρια δε μπορεί να γίνει αν δεν ικανοποιηθεί το αίτημά μας για μονιμοποίηση μέχρι και του τελευταίου αναπληρωτή καθώς αυτό θα σήμαινε υποβιβασμό-αποκλεισμό συναδέλφων από το δικαίωμα στην εργασία και τον διορισμό.
Αφού γίνει δεκτό το αίτημα μας για νομοθετημένη δέσμευση που θα ορίζει με σαφήνεια την ανάληψη από πλευράς της πολιτείας της υποχρέωσης για αποκατάσταση των εργασιακών σχέσεων όσων προσφέρουν χρόνια τώρα στο δημόσιο αγαθό της εκπαίδευσης, τότε μπορούμε να δούμε ένα νέο σύστημα διορισμών με κριτήρια, που θα αφορά αναπληρωτές και πτυχιούχους.
Για την εφαρμογή της δίχρονης προσχολικής αγωγής, κοινή διαπίστωση Υπουργού και Συλλόγων ήταν πως, παρά τα προβλήματα, αυτή προχωρά ικανοποιητικά στους περισσότερους Δήμους της χώρας. Αίτημα των Συλλόγων εδώ ήταν η επίσπευση της έκδοσης της ΚΥΑ προκειμένου να μην υπάρξει καθυστέρηση στις εγγραφές προνηπίων και νηπίων για το επόμενο έτος.
Τα εργασιακά μας δικαιώματα τέλος, όπως αυτά τέθηκαν στον Υπουργό, με κυρίαρχο αυτό της προστασίας της μητρότητας, εμπίπτουν κατά τον ίδιο σε μνημονιακούς νόμους, οι οποίοι δημιουργούν ένα ασφυκτικό πλαίσιο κινήσεων κι είναι πολύ δύσκολο να γίνουν αλλαγές παρότι, όπως είπε κι αυτός, το επιθυμεί με την απάντηση να μην ικανοποιεί, όπως είναι φυσικό.
Κοινά απαντήθηκε πως δεν είναι δυνατό να γίνει αποδεκτό από εμάς ένα καθεστώς ανισότητας κι ανισονομίας μεταξύ μονίμων κι αναπληρωτών συναδέλφων. Αντίκειται της λογικής, της ηθικής και του δικαίου.
Οι Σύλλογοι παρ' όλο που αξιολογούμε θετικά την πρωτοβουλία του Υπουργού για συνάντηση, παραγωγική τη στάση που κράτησε στη συζήτηση μεταξύ τους και ειλικρινή τη διάθεσή του για συνέχιση του διαλόγου σύντομα, με συγκεκριμένο πλέον πλαίσιο και δεδομένα εκ μέρους του Υπουργείου, θα συνεχίσουμε τον αγώνα  για τη μονιμοποίηση ή καλύτερα για την αποκατάσταση των εργασιακών σχέσεων και του τελευταίου αναπληρωτή αναλαμβάνοντας τις απαιτούμενες πρωτοβουλίες το αμέσως προσεχές διάστημα.
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
 
ΑΠΟΦΑΣΗ
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
Έχοντας υπόψη:
1. Τις διατάξεις του άρθρου 16 του Ν.4186/2013 (ΦΕΚ 193 Α’) σύστασης του Ε.Ο.Ε. όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 44 του N. 4264/2014 (ΦΕΚ 118 Α’) και με το άρθρο 42 του Ν. 4351/2015 (ΦΕΚ 164 Α΄).
2. Την με αρ. πρωτ. Φ253/18800/Β6/10-02-2014(ΦΕΚ 67/ΥΟΔΔ) Υπουργική Απόφαση «Ορισμός Προέδρου του Εθνικού Οργανισμού Εξετάσεων».
3. Την με αρ. πρωτ. Φ251/141156/Β6/08-09-2014 (ΦΕΚ 579/ΥΟΔΔ) Υπουργική απόφαση «Συγκρότηση Συμβουλίου του Εθνικού Οργανισμού Εξετάσεων (Ε.Ο.Ε.)», όπως τροποποιήθηκε με την με αρ. πρωτ. ΕΟΕ/48/2016 (ΦΕΚ 69 ΥΟΔΔ) όμοια.
4. Τις διατάξεις του Π.Δ. 125/2016 «Διορισμός Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών»

(ΦΕΚ 210/τ.Α/5-11-2016).
5. Τις διατάξεις του άρθρου 33 του Ν. 4521/2018 (ΦΕΚ 38 Α΄).
ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ
Την ανανέωση για δεύτερη διαδοχική τετραετή θητεία στη θέση του Προέδρου του Εθνικού Οργανισμού Εξετάσεων του Δάσιου Γεωργίου του Θεοδώρου, κατόχου του υπ’ αριθμ. ΑΒ755308 Α.Δ.Τ., Ομότιμου Καθηγητή του Πανεπιστημίου Πατρών.
Η δεύτερη διαδοχική θητεία του αρχίζει από τη δημοσίευση της παρούσας, συνεχίζει δε αδιάλειπτα από τη λήξη της πρώτης θητείας, ήτοι από τις 12 Φεβρουαρίου 2018, δεδομένου ότι για το διάστημα από 12 Φεβρουαρίου 2018 ως και την δημοσίευση της παρούσας ίσχυσε η αυτοδίκαιη παράταση της πρώτης θητείας του, δυνάμει της περίπτωσης δ) της παραγράφου 4 του άρθρου 16 του Ν.4186/2013 (ΦΕΚ 193 Α’).
Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα
Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018 11:36

Ανάγκη για τεχνική εκπαίδευση

 

 
Μ​​ία από τις πτυχές του εκπαιδευτικού συστήματος που συνδέεται άμεσα με την οικονομία είναι η τεχνική εκπαίδευση που υφίσταται στη χώρα μας σε δευτεροβάθμιο και μετα-λυκειακό επίπεδο.
Η τεχνική εκπαίδευση μετρά αρκετές δεκαετίες ζωής στη χώρα μας και η αφετηρία της βρίσκεται στις πρωτοβουλίες που ελήφθησαν μετά τη συγκρότηση του ελληνικού κράτους κατά τον 19ο αιώνα. Η σύγχρονη τεχνική εκπαίδευση έχει τις βάσεις της στις νομοθετικές πρωτοβουλίες των δεκαετιών του ’70 και του ’80 και αυτό σημαίνει αυτόματα όχι έχει ήδη ξεπεραστεί από τις οικονομικές και τεχνολογικές εξελίξεις που υπήρξαν έκτοτε. Η τελευταία σημαντική εξέλιξη της ανωτατοποίησης των ΤΕΙ σαφώς αντίκειται στο πνεύμα της ίδρυσής τους και ειδικά της πρόδρομης μορφής τους ως ΚΑΤΕΕ και δεν συμβάλλει στην περαιτέρω εμπέδωση της τεχνικής εκπαίδευσης όπως έχει υπάρξει διεθνώς. Επιπρόσθετα, δεν συνέβαλε στον στρατηγικό επαναπροσδιορισμό του εκπαιδευτικού μας συστήματος, ο οποίος εξέλιπε πάντα.

 

Η τεχνική εκπαίδευση σε οποιαδήποτε μορφή οικονομίας δεν μπορεί παρά να βρίσκεται σε άμεση συσχέτιση με τις ανάγκες της οικονομίας και των προοπτικών της. Η πλέον στέρεα βάση είναι αυτή που δίδεται στο πλαίσιο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είτε αφορά τεχνική είτε επαγγελματική κατεύθυνση. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα και οι ειδικότητες που προσφέρονται πρέπει να απευθύνονται στις σύγχρονες αλλά και τις μελλοντικές ανάγκες της οικονομίας και συνεπώς της χώρας και αυτό δεν μπορεί παρά να γίνει λαμβάνοντας υπόψη τις πραγματικές προτεραιότητες που έχουν οι επιχειρήσεις και τις τεχνολογικές εξελίξεις που αναπροσαρμόζουν διαρκώς τις ανάγκες. Η έλλειψη καταρτισμένων τεχνικά εργαζομένων επηρεάζει αρνητικά τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη χώρα αφού αφενός δεν επιτρέπει επενδύσεις σε κλάδους αιχμής ή προστιθέμενης αξίας και αφετέρου μειώνει τις πιθανότητες ανάπτυξης της αλυσίδας αξίας των παραγόμενων προϊόντων. Επηρεάζει, δε, ακόμη και τις άμεσες ξένες επενδύσεις, οι οποίες είναι ούτως ή άλλως μικρό ποσοστό των συνολικών επενδύσεων που γίνονται στη χώρα.
Η ύπαρξη πλειάδας μηχανικών ή στελεχών με τεχνικό υπόβαθρο δεν αρκεί για να υποστηρίξει την εμπέδωση της βιομηχανικής ή εν γένει μεταποιητικής δραστηριότητας και σε καμία περίπτωση δεν αποτέλεσε το μοντέλο επάνω στο οποίο βασίστηκαν προηγμένες βιομηχανικά χώρες όπως η Γερμανία, όπου η τεχνική εκπαίδευση ως κλάδος της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ή ως μετα-λυκειακός θεσμός είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένη με ευεργετικά αποτελέσματα για την οικονομία. Πρωτίστως, η τεχνική εκπαίδευση σε αυτές τις χώρες δεν διακρίνεται από στερεότυπα και προκαταλήψεις που έχουν πλήξει τις νεότερες γενιές στη χώρα μας ως αποτέλεσμα στρεβλής προσέγγισης της εργασίας και ανύπαρκτου επαγγελματικού προσανατολισμού. Οι κατέχοντες συγκεκριμένες τεχνικές ειδικότητες διέπονται από σταθερή απασχόληση και υψηλή τεχνογνωσία η οποία τους καθιστά αναντικατάστατα στελέχη στις επιχειρήσεις ή τους κλάδους που απασχολούνται, για αυτό και συνήθως έχουν χαμηλό βαθμό κινητικότητας και δυνατότητα μερικής απασχόλησης μετά τη συνταξιοδότησή τους.
Οι σύγχρονες επιχειρήσεις και ειδικά αυτές που ανταγωνίζονται σε πολύ απαιτητικούς κλάδους ή που διακρίνονται από ιδιαιτερότητες όπως οι σύνθετες παραγωγικές ροές δεν μπορούν να στηριχθούν σε εργαζομένους με γενικό τεχνικό υπόβαθρο, αλλά οφείλουν και αυτές με τη σειρά τους να εκπαιδεύσουν κατά παραμετροποιημένο τρόπο το ανθρώπινο δυναμικό τους ώστε να ανταποκριθούν στις εγγενείς απαιτήσεις. Συνεπώς, η τεχνική εκπαίδευση δεν είναι μονομερής υποχρέωση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος αλλά σύνθετη και εξελικτική διαδικασία που βασίζεται σε αυτό. Αυτό έχει επιτευχθεί στο παρελθόν στο πλαίσιο μεγάλων επιχειρήσεων, που αντιμετώπισαν την τεχνική εκπαίδευση όχι ως ανάγκη αλλά ως αυτονόητη προτεραιότητα.
Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα έχει επενδύσει εδώ και δεκαετίες πολύ μεγάλα δημόσια κεφάλαια για την εκπαίδευση μηχανικών και τεχνολόγων οι οποίοι αξιοποιούν, για αυτονόητους λόγους, το μορφωτικό κεφάλαιο που συσσώρευσαν στη χώρα μας στο πλαίσιο της δωρεάν παιδείας, εκτός συνόρων. Η επένδυση στην τεχνική εκπαίδευση στοιχίζει σαφώς λιγότερο, αποδίδει σύντομα και είναι ευεργετική όχι μόνο για τις επιχειρήσεις αλλά και για την αγορά εργασίας.
* Ο κ. Π. Λώλος είναι μέλος του Δ.Σ της Ελληνικής Παραγωγής – Συμβούλιο Βιομηχανιών για την Ανάπτυξη.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

Εκπαιδευτικά Νέα