Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.



Ελληνοκύπριοι κατά τις δικοινοτικές ταραχές στην Λεμεσό


Συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από τα αιματηρά γεγονότα του 1963 μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, που, στην συνέχεια, έφεραν πολλά δεινά στην Κύπρο με αποκορύφωμα, 11 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή του 1974, την de facto και την συνεχιζόμενη τουρκική στρατιωτική κατοχή του βορείου τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τα επεισόδια ξέσπασαν το Σάββατο στις 22 Δεκεμβρίου του 1963, όταν ένας αστυνομικός έλεγχος, στην κεντρική εμπορική οδό Ερμού της Λευκωσίας είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο δύο τουρκοκυπρίων και την γενίκευση των συγκρούσεων σε όλη την Κύπρο
με εκατοντάδες νεκρούς τους επόμενους μήνες, αγνοούμενους και την χάραξη στον χάρτη «πράσινης γραμμής», με την οποία «κόπηκε» στα δύο η κυπριακή πρωτεύουσα.


Ο πολιτικός ορίζοντας στην Κύπρο είχε αρχίσει να μαζεύει σύννεφα, από τα τέλη Νοεμβρίου, με την πρόταση του τότε προέδρου, αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ', για τροποποιήσεις στο Σύνταγμα, που αφορούσαν στη διανομή των εξουσιών ανάμεσα στην ελληνοκυπριακή και τουρκοκυπριακή κοινότητα και θα το καθιστούσαν, κατά την ελληνοκυπριακή άποψη, πιο λειτουργικό και αποτελεσματικό. Οι τροποποιήσεις, που πρότεινε ο Μακάριος, μεταξύ άλλων, αφαιρούσαν το δικαίωμα βέτο από τον Ελληνοκύπριο πρόεδρο και τον Τουρκοκύπριο αντιπρόεδρο και άλλαζαν το σύστημα των χωριστών πλειοψηφιών, περιορίζοντας τα υπερπρονόμια της τουρκοκυπριακής κοινότητας σε διασφαλισμένα δικαιώματα μειονότητας. Πριν ακόμα εκφράσει την άποψή της η τουρκοκυπριακή ηγεσία, έσπευσε η Τουρκική Κυβέρνηση να επιδώσει έντονο και προσβλητικό υπόμνημα στον Μακάριο, με το οποίο απέρριπτε τα «Δεκατρία Σημεία», θεωρώντας τις προτάσεις,ως προσπάθεια αλλαγής της Συνθήκης Ζυρίχης-Λονδίνου και περιορισμού των δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων.
Στην Αθήνα η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή είχε εκφράσει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την αντίθεση της σε αλλαγή των Διεθνών Συμφωνιών,για την Κύπρο ήδη από τον Απρίλιο του 1963. Η Βρετανία αποδείχτηκε ότι εξαπάτησε τον Μακάριο, αφού τον ενθάρρυνε, αλλά δεν βοήθησε να συζητήσει η Άγκυρα τα «Δεκατρία Σημεία». Τη συνταγματική κρίση διαδέχονται αιματηρές διακοινοτικές ταραχές, με αφορμή αστυνομικό έλεγχο Τουρκοκυπρίων από Ελληνοκυπρίους αστυνομικούς. Στις αρχές Δεκεμβρίου 1963, έφθασαν, στον υπουργό Εσωτερικών Πολύκαρπο Γιωρκάτζη, πληροφορίες ότι επίκειται η διανομή 300 αυτόματων όπλων, από τον τουρκοκυπριακό τομέα Λευκωσίας σε Τουρκοκυπρίους, εκτός της πόλης. Οι υποψίες ενισχύθηκαν, όταν οι Τουρκοκύπριοι υπουργοί πρότειναν, ως μέτρο βελτίωσης των διακοινοτικών σχέσεων τη διενέργεια αστυνομικών ελέγχων σε αυτοκίνητα μόνο από αστυνομικούς της ίδιας κοινότητας με τους επιβάτες. Το Υπουργικό Συμβούλιο επέμεινε, ωστόσο, να διατηρηθούν οι μικτές περίπολοι και οι μικτοί έλεγχοι, ενώ ο διοικητής της Τ.Μ.Τ. ( παραστρατιωτική τουρκοκυπριακή οργάνωση), Μποζκούρτ, έδωσε εντολή να μην σταματούν τα τουρκοκυπριακά αυτοκίνητα ή να αρνούνται την έρευνα της Αστυνομίας.
ένοπλοι Ελληνοκύπριοι κατά τις δικοινοτικές ταραχές της Λευκωσίας
Ετσι, στις 21 Δεκεμβρίου 1963, Τουρκοκύπριοι αρνήθηκαν να υποβληθούν σε έλεγχο από αστυνομική περίπολο, ακολούθησε συμπλοκή, κατά την οποία έχασαν την ζωή τους δύο Τουρκοκύπριοι. Αυτή ήταν η αρχή. Την επόμενη μέρα πλήθος Τουρκοκυπρίων, πολλοί από τους οποίους ένοπλοι, άρχισε να περιφέρεται ανεξέλεγκτα στους δρόμους της παλιάς πόλης της Λευκωσίας . Οι εκκλήσεις του προέδρου Μακαρίου και του αντιπρόεδρου Κιουτσούκ έπεσαν στο κενό και η σύγκρουση επεκτάθηκε στη Λάρνακα. Την επομένη επεκτάθηκαν και στην Αμμόχωστο. Η κατάσταση κλιμακώθηκε επικίνδυνα με την ΤΟΥΡΔΥΚ, ένα τουρκικό στρατιωτικό απόσπασμα που εγκαταστάθηκε στην Κύπρο με βάση τη Συνθήκη Συμμαχίας- να βγαίνει, την ημέρα των Χριστουγέννων, από το στρατόπεδο της και να συμμετέχει στις συγκρούσεις, υποστηρίζοντας την προσπάθεια των Τουρκοκυπρίων ενόπλων να ενισχύσουν τις οχυρώσεις τους γύρω από το τουρκοκυπριακό χωριό Ορτάκιοϊ. H ΕΛΔΥΚ-(Ελληνική Δύναμη Κύπρου- εγκαταλείπει και αυτή το στρατόπεδο της, προς υποστήριξη των Ελληνοκυπρίων, αλλά επιστρέφει σε αυτό, όταν ο Μακάριος αποδέχτηκε την κοινή παρέμβαση των Εγγυητριών Δυνάμεων, για εκτόνωση της κρίσης. Στις 26 Δεκεμβρίου 1963,η ελληνοκυπριακή πλευρά παραδίδει στον Ερυθρό Σταυρό 800 γυναικόπαιδα από την τουρκοκυπριακή κοινότητα, που είχαν απομακρυνθεί από την περιοχή των μαχών, και η τουρκοκυπριακή πλευρά παραδίδει 26 ελληνοκύπριους.
Στις 30 Δεκεμβρίου 1963 υπογράφηκε η πρώτη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός. Με την ίδια συμφωνία χαράχθηκε και η λεγόμενη «πράσινη γραμμή», κατά μήκος του κέντρου της Λευκωσίας, για να χωρίσει τις βόρειες τουρκοκυπριακές από τις νότιες ελληνοκυπριακές συνοικίες της. Η οριοθέτηση της διαχωριστικής γραμμής ανατέθηκε στον Βρετανό υποστράτηγο, Πίτερ Γιανγκ, ο οποίος τη χάραξε πάνω στο χάρτη με ένα πράσινο μολύβι. Ως ειρηνευτική δύναμη παρεμβλήθηκαν ανάμεσα στους αντιμαχόμενους Βρετανοί στρατιώτες των Βάσεων, αναλαμβάνοντας το ρόλο του μεσολαβητή, που επεδίωκαν εξαρχής.Στις 15 Ιανουαρίου 1964 συνήλθε πενταμερής συνδιάσκεψη στο Λονδίνο για την εξεύρεση λύσης. Η συνδιάσκεψη οδηγήθηκε σε αποτυχία .


 
 Ο Κιουτσούκ είχε ήδη διακηρύξει ότι "το Σύνταγμα είναι νεκρό" και ότι δεν υπήρχε πλέον προοπτική συνύπαρξης των δυο κοινοτήτων στην Κύπρο. Σε συνέντευξη του στη Le Monde ήταν πιο ξεκάθαρος για τα τουρκικά σχέδια: "Θέλουμε χωριστό κράτος. Ήδη προχωρούμε προς την κατεύθυνση της δημιουργίας χωριστής διοίκησης, έχουμε δική μας Αστυνομία και τηλεπικοινωνίες», δήλωσε. Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, με την απόφασή του αρ. 186/4-3-1964, εγκατέστησε για πρώτη φορά στην Κύπρο ειρηνευτική δύναμη 7.000 ανδρών. Οι ταραχές του Δεκεμβρίου 1963 κορυφώθηκαν στρατιωτικά, στις αρχές Αυγούστου του 1964, όταν ελληνικές δυνάμεις και δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς επιτέθηκαν στον τουρκοκυπριακό θύλακα των Κόκκινων. Η Τουρκία αντέδρασε άμεσα στην επίθεση και η αεροπορία της βομβάρδισε ελληνοκυπριακές θέσεις στην Τυλληρία με βόμβες ναπάλμ, καθιστώντας σαφείς τις προθέσεις της σε περίπτωση εμπλοκής. Πενήντα πέντε Ελληνοκύπριοι σκοτώθηκαν, εκ των οποίων οι 28 πολίτες.



Πηγές

http://www.iefimerida.gr/


Μετά την διάρρηξη του Μακεδονικού μετώπου (χάρις την ενεργό συμμετοχή του Ελληνικού στρατού) και την αποδοχή των όρων της Αντάντ από την Βουλγαρία, ο Α΄ παγκόσμιος πόλεμος έβαινε προς τον τερματισμό του με μεγάλο ηττημένο τις Κεντρικές Αυτοκρατορίες. Ήδη στο Μακεδονικό μέτωπο άρχισε να διαφαίνεται ο ενδόμυχος ανταγωνισμός μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας για την οικονομική και πολιτική κυριαρχία στην Ανατολή.
Συγκεκριμένα στις 5 Οκτωβρίου 1918 στην διασυμμαχική διάσκεψη του Παρισιού ο Clemanseau πρότεινε τα συμμαχικά στρατεύματα στην Μακεδονία υπό τις διαταγές του Γάλλου στρατηγού Franchet d'Esperey να προελάσουν προς την Κωνσταντινούπολη, οι Άγγλοι όμως αρνήθηκαν επίμονα, καθώς δεν ήθελαν να αυξηθεί η Γαλλική επιρροή στην περιοχή και πρότειναν μια ναυτική επιχείρηση στην οποία οι ίδιοι θα είχαν το γενικό πρόσταγμα.Η βίαιη αυτή διένεξη φανέρωνε τις ενδοσυμμαχικές διενέξεις και ανταγωνισμούς λόγω της υποχώρησης της στρατιωτικής αναγκαιότητας και της εμφάνισης πολιτικών και οικονομικών ζητημάτων.


ο Άγγλος ναύαρχος Calthorpe
Ουσιαστικά ο Α΄ παγκόσμιος πόλεμος είχε τελειώσει με την Γερμανία εξουθενωμένη έτοιμη να υπογράψει ανακωχή και την οθωμανική Αυτοκρατορία να παρουσιάζει ένα θέαμα απόλυτης στρατιωτικής, οικονομικής και πολιτικής αποσύνθεσης. Ήδη στις 25 Σεπτεμβρίου παραιτήθηκε η κυβέρνηση των Νεότουρκων υπό τον Ταλαάτ και σχηματίστηκε μια άλλη υπό τον μετριοπαθή Χαλίλ μπέη που προσπαθούσε - μάταια - να εξασφαλίσει κάποιο ευνοϊκό κλίμα με τις δυνάμεις των Συμμάχων. Οι διαπραγματεύσεις για την ανακωχή μεταξύ Αντάντ και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ξεκίνησαν στα τέλη Σεπτεμβρίου στο λιμάνι του Μούδρου στην Λήμνοκαι διεξήχθησαν μονομερώς από τον Άγγλο ναύαρχο Calthorpe χωρίς την ενεργό συμμετοχή Γάλλου η Ιταλού εκπροσώπου.
Στις 14 Οκτωβρίου προσήλθε στον Μούδρο ο Τούρκος υπουργός ναυτικών Χουσεΐν Ραούφ για να ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις και να υπογράψει το τελικό κείμενο, κάτι που έγινε στις 17 Οκτωβρίου. Το περιεχόμενο του κειμένου αποτελούσε ουσιαστικά μια άνευ όρων παράδοση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με ταπεινωτικούς όρους που ουσιαστικά προέβλεπαν την κατάλυση της κυριαρχίας της πάνω στα εδάφη που ως τότε κατείχε.
Αναλυτικότερα η ανακωχή του Μούδρου προέβλεπε:
 
1. Συνολική αποστράτευση του τουρκικού στρατού
2. Παράδοση των Τουρκικών πολεμικών πλοίων στους Συμμάχους
3. Σφράγιση όλων των Τουρκικών αποθηκών όπλων και παράδοσή τους στους Συμμάχους
4. Παράδοση των παραθαλάσσιων οχυρών των στενών της Καλλίπολης στους Συμμάχους
5. Άμεσο άνοιγμα των Στενών και ελεύθερη ναυσιπλοΐα στην περιοχή
6. Οι Τούρκοι αναλάμβαναν την υποχρέωση να παραδώσουν άμεσα όλους τους Γερμανούς και Αυστριακούς αξιωματικούς που βρίσκονταν στα εδάφη τους
7. Οι Σύμμαχοι αποκτούσαν το δικαίωμα να καταλάβουν οποιοδήποτε στρατηγικό σημείο της Αυτοκρατορίας έκριναν αυτοί σκόπιμο
8. Οι Τούρκοι αναλάμβαναν την υποχρέωση να εφοδιάσουν τις συμμαχικές αποστολές με εφόδια και καύσιμα
9. Οι Σύμμαχοι αποκτούσαν το δικαίωμα να καταλάβουν στρατιωτικά τις πετρελαιοφόρες περιοχές του Βατούμ και της Μοσούλης
10. Τέλος, οι Τούρκοι όφειλαν άμεσα να εκκενώσουν στρατιωτικά τις περιοχές της Μεσοποταμίας, Κιλικίας, Παλαιστίνης, Συρίας και Αρμενίας (εδάφη που είχαν διανεμηθεί ήδη μεταξύ Άγγλων και Γάλλων με την περιβόητη μυστική συμφωνία Σάικς - Πικώ το 1916)
Η συμφωνία Σάικς - Πικώ
Δεν χρειάζεται εκτενής ανάλυση για να γίνει αντιληπτό ότι η ανακωχή του Μούδρου αποτελούσε πειστήριο της απόλυτης συντριβής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και προοίμιο του οριστικού διαμελισμού της.Η ανακωχή του Μούδρου αποτέλεσε τον θρίαμβο της Αγγλικής πολιτικής στην Ανατολία, κάτι όμως που δυσαρέστησε τους Γάλλους και τους Ιταλούς που είχαν βλέψεις στην περιοχή.Ο ανταγωνισμός των τριών δυνάμεων φάνηκε ακόμη και στις διαπραγματεύσεις για την ανακωχή κατά τις οποίες οι εκπρόσωποι της Γαλλίας και της Ιταλίας είχαν παραμεριστεί εντελώς. Ακριβώς ο ανταγωνισμός των Συμμάχων και η αντιζηλία μεταξύ τους δεν επέτρεψαν την εφαρμογή των όρων της ανακωχής. Η Γαλλία και η Ιταλία δεν συμμετείχαν καθόλου στην εφαρμογή της ανακωχής, αλλά αντιθέτως οι εκπρόσωποι τους στην Κωνσταντινούπολη διεξήγαγαν επαφές με Τούρκους ιθύνοντες, θεωρώντας τον Τουρκικό εθνικισμό ως παράγοντα ανάσχεσης της Αγγλικής επιρροής στην περιοχή. Η Ιταλική κατοχή στην Αλικαρνασσό όχι μόνο δεν βοήθησε την επιβολή των όρων ανακωχής, αλλά αντιθέτως προμήθευε με νέα όπλα και αποτελούσε ένα ασφαλές καταφύγιο για τις άτακτες Τουρκικές ομάδες όταν αυτές παρενοχλούσαν τις Ελληνικές δυνάμεις.
Αλλά και η Αγγλία δεν κατάφερε σπουδαία πράγματα στην εφαρμογή των όρων της ανακωχής. Κι αυτό γιατί δεν διέθετε αρκετά στρατεύματα για να καταλάβει ή να αστυνομεύσει τις αχανείς εκτάσεις της Μικράς Ασίας καθώς η ίδια έβγαινε οικονομικά τραυματισμένη από τον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο, ενώ τα στρατεύματα της αποστρατεύονταν μαζικά τόσο για πολιτικούς όσο και για οικονομικούς λόγους. Έτσι οι Άγγλοι περιορίστηκαν να καταλάβουν την περιοχή των Στενών και της
Κωνσταντινούπολης που αποτελούσε νευραλγικό οικονομικό κέντρο της περιοχής και περιορίστηκαν
Το Αγγλικό πολεμικό "Αγαμέμνων" όπου υπογράφτηκε η ανακωχή
να διασπείρουν αραιές αποστολές με Άγγλους αξιωματικούς στην ευρύτερη περιοχή, που τυπικά επέβαλλαν την συμμαχική θέληση σφραγίζοντας τις Τουρκικές αποθήκες με πυρομαχικά, ουσιαστικά αδυνατώντας να επιβάλλουν οτιδήποτε.
Πολύ σύντομα το περιεχόμενο των αποθηκών αυτών εξόπλισε συμμορίες ενόπλων Τσετών. Αργότερα το Γερμανικό στρατιωτικό υλικό των αποθηκών της Άγκυρας και της Σεβάστειας που η φύλαξη τους είχε δοθεί από τους Συμμάχους στις Οθωμανικές Αρχές παραδόθηκε ανέπαφο στον Κεμάλ. Το στρατιωτικό υλικό των αποθηκών της Καλλίπολης έπεσε στα χέρια μιας μικρής ομάδας ατάκτων Τούρκων τον Μάιο του 1919 καθώς φυλασσόταν μόνο από 12 άνδρες και 1 Λοχία. Η Συμμαχική αδυναμία φαινόταν από το γεγονός ότι οι ύπατοι αρμοστές των Μεγάλων Δυνάμεων διαμαρτύρονταν για τα φαινόμενα αυτά στην ανίσχυρη κυβέρνηση του σουλτάνου στην Κωνσταντινούπολη, που έτσι ή αλλιώς είχε χάσει κάθε επαφή και επιρροή στις εξελίξεις στην Ανατολία. Χαρακτηριστικό της Συμμαχικής αδυναμίας να επιβάλλει στοιχειωδώς τους όρους της Ανακωχής ήταν η άρνηση του Κιαζήμ Καραμπεκίρ να διαλύσει τις έξι μεραρχίες του στην περιοχή του Καυκάσου, δυνάμεις που αποτέλεσαν βασικό πυρήνα του στρατού του Μουσταφά Κεμάλ μόλις ένα χρόνο μετά.Για να καλύψουν την αδυναμία αυτή και να ανασχέσουν την πορεία των Ιταλών προς την Σμύρνη, οι Άγγλοι θα χρησιμοποιήσουν τον Ελληνικό στρατό εμπλέκοντας την Ελλάδα στην μεγαλύτερη και καταστροφικότερη εκστρατεία της σύγχρονης Ιστορίας της.       
O Κιαζήμ Καραμπεκίρ δεξιά του Κεμάλ
Δεν είναι υπερβολή να πει κάποιος ότι η Τουρκική Εθνική αντίσταση ξεκίνησε να εκδηλώνεται όταν οι Τούρκοι κατάλαβαν ότι οι Σύμμαχοι δεν ήταν σε θέση να επιβάλλουν στρατιωτικά και να περιφρουρήσουν ικανοποιητικά τους όρους που είχαν θέσει οι ίδιοι, αρκετούς μήνες πριν την αποβίβαση του Κεμάλ στην Σαμψούντα.Ήδη από την επομένη της υπογραφής της ανακωχής, αναπτύσσονταν Τουρκικοί εθνικιστικοί πυρήνες σε όλη την Ανατολία γύρω από ανώτατους Τούρκους αξιωματικούς, αλλά ακόμη και στην Κωνσταντινούπολη και στη ίδια την κυβέρνηση του Σουλτάνου. Στελέχη του κομιτάτου "Ένωση και πρόοδος" προπαγάνδιζαν την αντίσταση στους ξένους ήδη από τις αρχές του 1919. Ο Αλή Φουάτ, διοικητής του 20ου Σώματος στρατού στην Άγκυρα ξεκίνησε την οργάνωση Τουρκικής αντίστασης ήδη από τον Μάρτιο του 1919. Οι ενδείξεις για τις Τουρκικές διαθέσεις ήταν πολλές, αλλά οι σύμμαχοι είτε δεν ήθελαν είτε δεν μπορούσαν να δράσουν και να σβήσουν την φλόγα της Τουρκικής αντίδρασης που σιγόκαιε.....  
istorikathemata.com

Δεν υπάρχουν τέλεια συστήματα, τέλειες κομπίνες. Οι φυλακές είναι γεμάτες από πονηρούς. Άπαξ και το ξέρει πάνω από ένας, μια ωραία ημέρα το εξυπνοπούλι θα βρεθεί στην ουρά για πατάτες μπλουμ, μαζί με τον Μπάμπη τον Σουγιά και τον Αμπντουλχαλήμ τον διακινητή, που θα του κάνει και ματάκια με νόημα. Εκεί, στο γκιζντάνι, που ‘λεγε κι ο φοβερός Βέγγος, όπου διδάσκεται «παπάς» και βροντάνε τα «κόκκαλα», τουτέστιν τα ζάρια, για να περάσει η ώρα, μαζί με ατελείωτες ώρες ενατένισης, κατσαριδοδρομίες κι άλλα ευγενή αθλήματα στο εύκρατο κλίμα της γειτονιάς μου, στον Κορυδαλλό.
 
Μα που νομίζατε ότι πήγαν τα λεφτά; Ό,τι τα ‘φαγε ο γλεντζές του ΙΚΑ, ο κυρ Μήτσος, στα τίλια και στον καφέ με ζαχαρίνη όταν έπαιρνε την σύνταξη; Ναι, με ένα μέρος των δανεικών έγινε κοινωνική πολιτική, ήτοι μοιράζανε κανά κόκκαλο στην πλέμπα, για να τους χειροκροτάει, να περνάει αξιοπρεπώς και να αποσπούν την πολύτιμη ψήφο της. Πάνω στην υφαρπαγή της στηρίζεται όλο το

λαμπρό μεταπολιτευτικό οικοδόμημα της Δημοκρατίας των Κολλητών, της σκυλάδικης τουρκομπαρόκ φεουδαρχίας των μεσαζόντων, μπετατζήδων, εκδοτών και των πολιτικών υπαλλήλων τους. Αυτοί ήταν οι μυημένοι που έφαγαν τα ψαχνά και τα γλυκάδια, πετώντας τον κατιμά στους κομπάρσους, τον λαό, τίποτα συμβασιούχους και ανθυποϋπεργολάβους ή παρατρεχάμενους.

 
Κι όπως βεβαίως έχετε αντιληφθεί, η κομπίνα κατά βάση έγραφε στην ούγια Made in Germany. Οι Αμερικάνοι, μετά από κάτι περιπέτειες προ ετών με την Λόκχηντ και κάτι αεριωθούμενα σαπάκια, που πούλησαν με λάδωμα σε συμμάχους και που έπεφταν τόσο συχνά, που ονομάστηκαν «ιπτάμενα φέρετρα», θέσπισαν πολύ αυστηρούς κανόνες για την παθητική κι ενεργητική δωροδοκία. Η εταιρεία που θα μπλέξει σε τέτοια νταραβέρια, πέραν των άλλων, αποκλείεται από τους διαγωνισμούς των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων, τον μεγαλύτερο πελάτη παγκοσμίως! Έτσι οι Γιάνκηδες χρησιμοποιούν άλλα μέσα, κυρίως την πολιτική πίεση, για να πουλήσουν όπλα. Ακουμπάνε οι πολιτικοί απεσταλμένοι το Colt στο τραπέζι και σου θέτουν το «αίτημα» με διπλωματία τεξανού κυνηγού επικηρυγμένων. Το βρίσκω πιο ντόμπρο.
 
Οι Γερμαναράδες, για να πουλήσουν, λαδώνουν και τους περαστικούς. Τάξις και Ηθική. Μαθήματα δημοσιονομικής πειθαρχίας κι εργασιακής αρετής. Μας κουνάνε το δάχτυλο σαν Καλβινιστές ιεροκήρυκες αλλά, όταν ντηλάρουν τα προϊόντα της βιομηχανίας τους, είναι με το λαδωτήρι και την off shore στο χέρι. Θυμάστε την «φροντίδα του τοπίου» από τη SIEMENS; Λαδώνανε διάφορους αρμοδίους ακόμη κι όταν δεν υπήρχε έργο ή προμήθεια για ανάληψη! Για να τους κρατάνε ζεστούς για το μέλλον! Αυτό ονόμαζαν «φροντίδα του τοπίου».
 
Ο Κάντας είναι η πεταλούδα που κουνάει τα φτερά της στην Κίνα και ξεσπάει τυφώνας στα Βαλκάνια ή στη Γη του Πυρός και φωτιά στα μπατζάκια όλου του οικοδομήματος της διαπλοκής. Ο αστάθμητος παράγοντας Άνθρωπος. Δεν ήταν υπουργός, δεν απολαμβάνει της κατάπτυστης παραγραφής, για να έχει στην καμπούρα του μόνο το ξέπλυμα. Είδε τα ισόβια να του γνέφουν και σοφά επέλεξε ως υπεράσπιση την πλήρη ομολογία και την επιστροφή εκατομμυρίων Ευρώ. Σκεφτείτε πως μόνο ο Κάντας επιστρέφει συνολικά 17.000.000 Ευρώ και τα ΕΑΣ εκλιπαρούσαν για μόλις 10.000.000! Οι ζωές εκατοντάδων οικογενειών τίμιων εργαζομένων κρέμονταν από μια τρίχα για μήνες, για πολύ λιγότερα. Αν ο Κάντας, που δεν είναι κι η πρώτη τρύπα του ζουρνά, πήρε από μερικές «δουλειές» τόσα, φανταστείτε τι έγινε παραπάνω, πόσα δάγκωσαν κάτι πολιτικοί προϊστάμενοι του και κυρίως οι αντιπρόσωποι, αυτές οι ευγενείς φυσιογνωμίες του δημοσίου βίου. Κουμπαριές, κολλητηλίκια, συμμαχίες, μπες – βγες σε εκδοτικά συγκροτήματα. Δημιουργούσαν συμμάχους και συνενόχους. Κι είχαν βεβαίως απαράμιλλο στυλ. Μέσα στην πνευματικότητα και την ταπεινοφροσύνη. Γκλαμουροκάγκουρες, με παρέες αμπιγιέζ, κομμωτές, σκυλοτραγουδιάρηδες, ό,τι τους ταιριάζει. Έβγαινε το μέσα έξω τους, ρε αδέρφια. Στους προθαλάμους τους όμως συνωστίζονταν πολιτικοί ταγοί, κάτι σόγια γνωστά και μη εξαιρετέα. Κοινά νιτερέσα και με άλλα αρπακτικά των συγκροτημάτων και βετεράνους της προδοσίας της χώρας.
 
Είναι λοιπόν λαμπρή ευκαιρία να ξεκινήσει το 2014 με γενική εθνική φασίνα. Να ξεβρωμίσουμε. Μόνο κερδισμένη μπορεί να είναι ο Πρωθυπουργός και η ΝΔ από αυτή την ιστορία. Κι αν στην πορεία βγουν και τίποτα δικοί μας λεβέντες στον βρώμικο αφρό, να μην παίξουμε ούτε βλέφαρο. Να τους σεντράρουμε μεγαλοπρεπώς.
 
Κι είναι κατεπείγουσα εθνική ανάγκη να γεμίσει ο ειδικός λογαριασμός, να ανακτηθούν όσο περισσότερα γίνεται από τα κλοπιμαία σε βάρος του λαού. Θα απολυθούν λιγότεροι και κάτι θα δώσουμε πίσω. Ζητάμε από τους Έλληνες να επιβιώσουν με συντάξεις – χαρτζηλίκι ή ενώ χάνουν την δουλειά τους, για να βουλώσουν τρύπες του προϋπολογισμού, τις οποίες τις άνοιγαν επί δεκαετίες οι επιτήδειοι. Να τους τα πάρουμε πίσω. Κι αν εκβιάσουν πως θα δώσουν πολιτικούς συνεργούς τους, μακάρι να το κάνουν. Έτσι θα ξεβρωμίσουμε περισσότερο. Άλλωστε έτσι κατά τον προαυλισμό θα μπορούν να παίζουν ομαδικά αθλήματα. Τένις και πιλάτες δεν έχει αλλά μπαλίτσα θα παίζουν. Αντιπρόσωποι εναντίον πολιτικών πορνών. Ή να κάνουν μια Μικτή Διαπλοκής για να παίξουν με τους συναδέλφους τους, τους Ναρκέμπορους ή τους Διαρρήκτες. Αν καταδέχονται βεβαίως οι τελευταίοι…
Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη
(Δημοσιεύεται στην Κυριακάτικη Δημοκρατία)
antinews.gr

Για πρώτη φορά μετά από τριάντα-εννέα χρόνια θα τελεστεί η θεία λειτουργία για τα Θεοφάνια στην κατεχόμενη Αγία Τριάδα, προϊσταμένου του Επισκόπου Καρπασίας Χριστοφόρου και συμπαραστατούμενων των εγκλωβισμένων ιερέων της σκλαβωμένης Καρπασίας, Ζαχαρία και Κωνσταντίνου.
Πλήθος πιστών αναμένεται αύριο να μεταβούν στην κατεχόμενη Αγία Τριάδα, όπου ο Επίσκοπος Καρπασίας μετά το πέρας της λειτουργίας, θα τελέσει καθαγιασμό των υδάτων στη θάλασσα του Αγίου Θέρισσου, στη Γιαλούσα.Η θεία λειτουργία θα ξεκινήσει στις 07:30 και θα ολοκληρωθεί στις 10:30, ενώ στη συνεχεία γύρω
στις 11:00 θα τελεστεί ο καθαγιασμός των υδάτων στον κολπίσκο, που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το αρχαίο εκκλησάκι του Αγίου Θέρισσου, όπου υπάρχει αγίασμα.Ήδη έχουν γίνει διευθετήσεις για μεταφορά Καρπασιτών στην κατεχόμενη χερσόνησο, ενώ οι κοινοτικές Αρχές Γιαλούσας και Αγίας Τριάδας καλούν πιστούς από όλη την Κύπρο να προσευχηθούν μαζί τους ανήμερα των Θεοφανίων.Σε δηλώσεις του, ο Κοινοτάρχης της Αγίας Τριάδας Γιαννάκης Χατζηγιάννης εξέφρασε τις θερμές του ευχαριστίες σε όλους όσοι συνέβαλαν ώστε να πραγματοποιηθεί η θεία λειτουργία, ενώ πρόσθεσε πως οι ενδιαφερόμενοι για συμμετοχή στο προσκύνημα μπορούν να επικοινωνούν με τις κοινοτικές Αρχές Γιαλούσας και Αγίας Τριάδας στα τηλέφωνα 99622222 και 99403919.Αναφερόμενος στη μεταφορά των Καρπασιτών, ο κ. Χατζηγιάννης είπε πως αύριο στις 06:30 θα αναχωρήσουν λεωφορεία από την εκκλησία του Αποστόλου Βαρνάβα στη Λευκωσία, στις 06:45 από τον Άγιο Γεώργιο Χαβούζας στη Λεμεσό, στις 07:00 από την αερογέφυρα Κελιών στη Λάρνακα και επίσης στις 06:00 από το λιμανάκι της Πάφου.


Πηγή: KYΠΕ

Κωνσταντίνος Δούκας

Στην τελική ευθεία για την ανακοίνωση των υποψηφίων που θα δώσουν τη μάχη στις περιφέρειες και στους μεγάλους δήμους βρίσκεται η Νέα Δημοκρατία. Σύμφωνα με πληροφορίες, έχει «κλειδώσει» το 80% των υποψηφίων και μέσα στον Ιανουάριο θα αρχίσει η ανακοίνωση των ονομάτων από τους ίδιους τους υποψηφίους. Για πρώτη φορά, η Ν.Δ. δεν θα εκδώσει λίστα «χρισμάτων», αλλά θα δώσει το «πράσινο φως» στα στελέχη με τα οποία έχει έρθει σε επαφή να δημοσιοποιήσουν την απόφασή τους να μπουν στη μάχη των αυτοδιοικητικών εκλογών.Σε ανοιχτή γραμμή με το Μέγαρο Μαξίμου βρίσκεται ο γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της Ν.Δ. Ανδρέας Παπαμιμίκος, με στόχο οι γαλάζιοι υποψήφιοι να έχουν σαφή αυτοδιοικητικά
χαρακτηριστικά, να μην προέρχονται απόλυτα από τον «κομματικό σωλήνα» αλλά να είναι πρόσωπα από το χώρο της αγοράς, με διάθεση προσφοράς.Οπως λένε στη λεωφόρο Συγγρού, σε οργανωτικό επίπεδο «η Ν.Δ. είναι έτοιμη πολύ νωρίς, έξι μήνες πριν από τις εκλογές». Σε πολιτικό επίπεδο, τα γαλάζια στελέχη εκτιμούν ότι μπορεί να «χτυπήσουν» επτά περιφέρειες καθώς τα μηνύματα που έχουν είναι ότι στις δημοτικές και αυτοδιοικητικές εκλογές τα πρόσωπα, δηλαδή ικανές υποψηφιότητες, «μετρούν» πολύ περισσότερο από τις κομματικές ταμπέλες. Στο πλαίσιο αυτό, η Ν.Δ. θα στηρίξει σε πολλούς δήμους νέα πρόσωπα ενώ τα πολιτικά μηνύματα θα προκύψουν από το αποτέλεσμα σε Αθήνα- Πειραιά- Θεσσαλονίκη και από τις 13 περιφέρειες.Για την Περιφέρεια Αττικής, στο τραπέζι των διαβουλεύσεων υπάρχει το όνομα του εν ενεργεία περιφερειάρχη Γιάννη Σγουρού, ωστόσο όχι με μεγάλες πιθανότητες, ενώ οι επιτελείς της Ν.Δ. εξετάζουν σοβαρά την υποψηφιότητα του υπουργού Υγείας Αδωνι Γεωργιάδη. Οι ζυμώσεις και οι αναζητήσεις πάντως συνεχίζονται.Στην Περιφέρεια Θεσσαλονίκης, τη μάχη της Ν.Δ. θα δώσει ο Απόστολος Τζιτζικώστας, όπως και οι εν ενεργεία περιφερειάρχες Αλέξανδρος Καχριμάνης στην Ηπειρο, Κώστας Αγοραστός στη Θεσσαλία, Γιώργος Δακής στη Δυτική Μακεδονία και Σπύρος Σπύρου στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων.Στη Στερεά Ελλάδα και Εύβοια «κλείδωσε» η στήριξη της Ν.Δ. στην υποψηφιότητα του δημάρχου Καρπενησίου Κώστα Μπακογιάννη. Στην ίδια περιφέρεια έχει ανακοινώσει την υποψηφιότητά του ο πρώην βουλευτής Ν.Δ. Θανάσης Γιαννόπουλος, ο οποίος διαμηνύει ότι δεν πρόκειται να αποσυρθεί.Στο Νότιο Αιγαίο, η Ν.Δ. θα υποστηρίξει την υποψηφιότητα του Γιάννη Παππά, στο Βόρειο Αιγαίο προκρίνονται η γενική γραμματέας Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου Χριστιάνα Καλογήρου και ο βουλευτής Λέσβου Παύλος Βογιατζής, στη Δυτική Ελλάδα επικρατέστεροι είναι ο Γιώργος Παπαναστασίου και ο Σπήλιος Λιβανός και στην Ανατολική Μακεδονία- Θράκη ο Γιώργος Παυλίδης. Στην Κρήτη, η Ν.Δ. θέλει να διατηρήσει και να αυξήσει τις δυνάμεις της και οι πιθανότητες αυξάνουν για υποψηφιότητα του Σεραφείμ Τσόκα, αν και γαλάζια στελέχη υποστηρίζουν την υποψηφιότητα του Στ. Αρναουτάκη.Στην Πελοπόννησο, αν και την υποψηφιότητα του εν ενεργεία περιφερειάρχη Πέτρου Τατούλη υποστηρίζουν γαλάζια στελέχη και οι «κρυφές» δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι έχει ισχυρό προβάδισμα, η Ν.Δ. προσανατολίζεται σε πρόσωπα όπως η βουλευτής Φεβρωνία Πατριανάκου, ο πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ και πρώην βουλευτής Γρηγόρης Αποστολάκος, ο νυν δήμαρχος Χαϊδαρίου Δημήτρης Μαραβέλιας, ενώ δεν αποκλείεται τη στήριξη να πάρει πρόσωπο από το χώρο της αγοράς. Μεγάλοι δήμοι – ΑττικήΓια το δήμο της Αθήνας, η Ν.Δ. επιθυμεί να δώσει τη μάχη η Ολγα Κεφαλογιάννη, ωστόσο από την πλευρά της υπουργού Τουρισμού φαίνεται ότι δεν υπάρχει προθυμία. Παραμένουν ψηλά στην ατζέντα το όνομα του Νίκου Δένδια, του Μάκη Βορίδη, αλλά με «αντιστάσεις» από την πλευρά του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου, ενώ δεν έχει εγκαταλειφτεί το όνομα του Γιώργου Αμυρά. Από το γαλάζιο στρατόπεδο έχει δηλώσει πάντως ότι θα είναι υποψήφιος δήμαρχος ο βουλευτής Νικήτας Κακλαμάνης.Για το Δήμο Θεσσαλονίκης, η Ν.Δ. «ποντάρει» στην υποψηφιότητα του Σταύρου Καλαφάτη, ωστόσο ο ίδιος φέρεται να μην επιθυμεί να εμπλακεί στη μάχη της συμπρωτεύουσας. «Δυνατά» παίζουν τα ονόματα των βουλευτών Ελενας Ράπτη και Γιάννη Ιωαννίδη, όπως και του προέδρου του Συνδέσμου Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος Απόστολου Λακασά.Στον Πειραιά τη μάχη θα δώσει ο εν ενεργεία δήμαρχος Βασίλης Μιχαλολιάκος, στην Πάτρα φαίνεται ότι έχει κλειδώσει η υποψηφιότητα του Κώστα Χριστόπουλου.Στο Μαρούσι η Ν.Δ. θα στηρίξει τον Γιώργο Πατούλη, στον Αλιμο τον Νίκο Τσαρπαλή, στη Γλυφάδα τον ευρωβουλευτή Γιώργο Παπανικολάου, ο οποίος ήδη ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του. Στην Καλλιθέα θα είναι υποψήφιος ο πρώην βουλευτής Παναγιώτης Σκανδαλάκης, ενώ ο γαλάζιος Δημήτρης Κάρναβος έχει ήδη ξεκινήσει τον προεκλογικό του αγώνα, στη Νέα Σμύρνη ο Νίκος Στέφος, στο Πέραμα η Παναγιώτα Βοϊδονικόλα, ενώ στο Περιστέρι το χρίσμα «διατηρεί» ο Ανδρέας Παχατουρίδης. Στο Δήμο Φιλοθέης-Ψυχικού ο Παντελής Χαροκόπος, στο Π. Φάληρο ο Διονύσης Χατζηδάκης. στο Δήμο Αχαρνών ο Θανάσης Κατσιγιάννης, στον Διόνυσο ο Νίκος Πέππα, στη Μεταμόρφωση ο Δημήτρης Τζίτζιφας, στον Μαραθώνα ο Νίκος Καραχάλιος, στο Δήμο Μαρκοπούλου-Μεσογαίας ο Κωνσταντίνος Αλλαγιάννης. Στην Ελευσίνα φαίνεται να έχει «κλειδώσει» το όνομα του Αργύρη Οικονόμου, στην Αίγινα του Τάκη Γρηγορόπουλου, στο Αγκίστρι του Αναστασίου Λογοθέτη, στον Πόρο «παίζει» το όνομα του Σπύρου Σπυρίδωνα, όπου δήμαρχος είναι ο γαλάζιος Δημήτρης Στρατηγός, όπως και στο Δήμο Ραφήνας-Πικερμίου όπου φέρεται να διεκδικεί τη στήριξη της Ν.Δ. ο Θανάσης Αδαμόπουλος. Στο Δήμο Ελληνικού-Αργυρούπολης θα είναι υποψήφιος ο Μιχάλης Γαζής, στην Καισαριανή ο Θόδωρος Ιωαννίδης, στην Αγία Παρασκευή ο Βασίλης Ζορμπάς, στο Δήμο Δάφνης-Υμηττού ο Μιχάλης Σταυριανουδάκης, στην Πεντέλη ο Δημήτρης Καψάλης, στο Χαλάνδρι ο Γιώργος Κουράσης, στον Ωρωπό ο Γιάννης Οικονομάκος, στην Κηφισιά ο Νίκος Χιωτάκης, στο Δήμο Μάνδρας-Ειδυλλίας ο Γιώργος Δρίκος και στα Μέγαρα ο Γιάννης Μαρινάκης. Τη μάχη στο Δήμο Ζωγράφου θα δώσει ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος και στο Δήμο Κερατσινίου-Δραπετσώνας ο Νίκος Πέτσας, στο Γαλάτσι ο Κυριάκος Τσίρος. Στη Νέα Ιωνία αναμένεται να «κατέβει» ο Νίκος Κουκουλάρης και στο Δήμο Παπάγου-Χολαργού ο Νίκος Κούκης.Για το Δήμο Λυκόβρυσης-Πεύκης διεκδικεί τη γαλάζια υποστήριξη ο Αναστάσιος Μαυρίδης, στο Δήμο Σαλαμίνας η Ρούλα Νάννου, στο Δήμο Σαρωνικού ο Γιώργος Σοφρώνης.http://www.antinews.gr/2014/01/05/240916

Στην τελική ευθεία για την ανακοίνωση των υποψηφίων που θα δώσουν τη μάχη στις περιφέρειες και στους μεγάλους δήμους βρίσκεται η Νέα Δημοκρατία. Σύμφωνα με πληροφορίες, έχει «κλειδώσει» το 80% των υποψηφίων και μέσα στον Ιανουάριο θα αρχίσει η ανακοίνωση των ονομάτων από τους ίδιους τους υποψηφίους. Για πρώτη φορά, η Ν.Δ. δεν θα εκδώσει λίστα «χρισμάτων», αλλά θα δώσει το «πράσινο φως» στα στελέχη με τα οποία έχει έρθει σε επαφή να δημοσιοποιήσουν την απόφασή τους να μπουν στη μάχη των αυτοδιοικητικών εκλογών.Σε ανοιχτή γραμμή με το Μέγαρο Μαξίμου βρίσκεται ο γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της Ν.Δ. Ανδρέας Παπαμιμίκος, με στόχο οι γαλάζιοι υποψήφιοι να έχουν σαφή αυτοδιοικητικά
χαρακτηριστικά, να μην προέρχονται απόλυτα από τον «κομματικό σωλήνα» αλλά να είναι πρόσωπα από το χώρο της αγοράς, με διάθεση προσφοράς.Οπως λένε στη λεωφόρο Συγγρού, σε οργανωτικό επίπεδο «η Ν.Δ. είναι έτοιμη πολύ νωρίς, έξι μήνες πριν από τις εκλογές». Σε πολιτικό επίπεδο, τα γαλάζια στελέχη εκτιμούν ότι μπορεί να «χτυπήσουν» επτά περιφέρειες καθώς τα μηνύματα που έχουν είναι ότι στις δημοτικές και αυτοδιοικητικές εκλογές τα πρόσωπα, δηλαδή ικανές υποψηφιότητες, «μετρούν» πολύ περισσότερο από τις κομματικές ταμπέλες. Στο πλαίσιο αυτό, η Ν.Δ. θα στηρίξει σε πολλούς δήμους νέα πρόσωπα ενώ τα πολιτικά μηνύματα θα προκύψουν από το αποτέλεσμα σε Αθήνα- Πειραιά- Θεσσαλονίκη και από τις 13 περιφέρειες.Για την Περιφέρεια Αττικής, στο τραπέζι των διαβουλεύσεων υπάρχει το όνομα του εν ενεργεία περιφερειάρχη Γιάννη Σγουρού, ωστόσο όχι με μεγάλες πιθανότητες, ενώ οι επιτελείς της Ν.Δ. εξετάζουν σοβαρά την υποψηφιότητα του υπουργού Υγείας Αδωνι Γεωργιάδη. Οι ζυμώσεις και οι αναζητήσεις πάντως συνεχίζονται.Στην Περιφέρεια Θεσσαλονίκης, τη μάχη της Ν.Δ. θα δώσει ο Απόστολος Τζιτζικώστας, όπως και οι εν ενεργεία περιφερειάρχες Αλέξανδρος Καχριμάνης στην Ηπειρο, Κώστας Αγοραστός στη Θεσσαλία, Γιώργος Δακής στη Δυτική Μακεδονία και Σπύρος Σπύρου στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων.Στη Στερεά Ελλάδα και Εύβοια «κλείδωσε» η στήριξη της Ν.Δ. στην υποψηφιότητα του δημάρχου Καρπενησίου Κώστα Μπακογιάννη. Στην ίδια περιφέρεια έχει ανακοινώσει την υποψηφιότητά του ο πρώην βουλευτής Ν.Δ. Θανάσης Γιαννόπουλος, ο οποίος διαμηνύει ότι δεν πρόκειται να αποσυρθεί.Στο Νότιο Αιγαίο, η Ν.Δ. θα υποστηρίξει την υποψηφιότητα του Γιάννη Παππά, στο Βόρειο Αιγαίο προκρίνονται η γενική γραμματέας Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου Χριστιάνα Καλογήρου και ο βουλευτής Λέσβου Παύλος Βογιατζής, στη Δυτική Ελλάδα επικρατέστεροι είναι ο Γιώργος Παπαναστασίου και ο Σπήλιος Λιβανός και στην Ανατολική Μακεδονία- Θράκη ο Γιώργος Παυλίδης. Στην Κρήτη, η Ν.Δ. θέλει να διατηρήσει και να αυξήσει τις δυνάμεις της και οι πιθανότητες αυξάνουν για υποψηφιότητα του Σεραφείμ Τσόκα, αν και γαλάζια στελέχη υποστηρίζουν την υποψηφιότητα του Στ. Αρναουτάκη.Στην Πελοπόννησο, αν και την υποψηφιότητα του εν ενεργεία περιφερειάρχη Πέτρου Τατούλη υποστηρίζουν γαλάζια στελέχη και οι «κρυφές» δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι έχει ισχυρό προβάδισμα, η Ν.Δ. προσανατολίζεται σε πρόσωπα όπως η βουλευτής Φεβρωνία Πατριανάκου, ο πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ και πρώην βουλευτής Γρηγόρης Αποστολάκος, ο νυν δήμαρχος Χαϊδαρίου Δημήτρης Μαραβέλιας, ενώ δεν αποκλείεται τη στήριξη να πάρει πρόσωπο από το χώρο της αγοράς. Μεγάλοι δήμοι – ΑττικήΓια το δήμο της Αθήνας, η Ν.Δ. επιθυμεί να δώσει τη μάχη η Ολγα Κεφαλογιάννη, ωστόσο από την πλευρά της υπουργού Τουρισμού φαίνεται ότι δεν υπάρχει προθυμία. Παραμένουν ψηλά στην ατζέντα το όνομα του Νίκου Δένδια, του Μάκη Βορίδη, αλλά με «αντιστάσεις» από την πλευρά του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου, ενώ δεν έχει εγκαταλειφτεί το όνομα του Γιώργου Αμυρά. Από το γαλάζιο στρατόπεδο έχει δηλώσει πάντως ότι θα είναι υποψήφιος δήμαρχος ο βουλευτής Νικήτας Κακλαμάνης.Για το Δήμο Θεσσαλονίκης, η Ν.Δ. «ποντάρει» στην υποψηφιότητα του Σταύρου Καλαφάτη, ωστόσο ο ίδιος φέρεται να μην επιθυμεί να εμπλακεί στη μάχη της συμπρωτεύουσας. «Δυνατά» παίζουν τα ονόματα των βουλευτών Ελενας Ράπτη και Γιάννη Ιωαννίδη, όπως και του προέδρου του Συνδέσμου Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος Απόστολου Λακασά.Στον Πειραιά τη μάχη θα δώσει ο εν ενεργεία δήμαρχος Βασίλης Μιχαλολιάκος, στην Πάτρα φαίνεται ότι έχει κλειδώσει η υποψηφιότητα του Κώστα Χριστόπουλου.Στο Μαρούσι η Ν.Δ. θα στηρίξει τον Γιώργο Πατούλη, στον Αλιμο τον Νίκο Τσαρπαλή, στη Γλυφάδα τον ευρωβουλευτή Γιώργο Παπανικολάου, ο οποίος ήδη ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του. Στην Καλλιθέα θα είναι υποψήφιος ο πρώην βουλευτής Παναγιώτης Σκανδαλάκης, ενώ ο γαλάζιος Δημήτρης Κάρναβος έχει ήδη ξεκινήσει τον προεκλογικό του αγώνα, στη Νέα Σμύρνη ο Νίκος Στέφος, στο Πέραμα η Παναγιώτα Βοϊδονικόλα, ενώ στο Περιστέρι το χρίσμα «διατηρεί» ο Ανδρέας Παχατουρίδης. Στο Δήμο Φιλοθέης-Ψυχικού ο Παντελής Χαροκόπος, στο Π. Φάληρο ο Διονύσης Χατζηδάκης. στο Δήμο Αχαρνών ο Θανάσης Κατσιγιάννης, στον Διόνυσο ο Νίκος Πέππα, στη Μεταμόρφωση ο Δημήτρης Τζίτζιφας, στον Μαραθώνα ο Νίκος Καραχάλιος, στο Δήμο Μαρκοπούλου-Μεσογαίας ο Κωνσταντίνος Αλλαγιάννης. Στην Ελευσίνα φαίνεται να έχει «κλειδώσει» το όνομα του Αργύρη Οικονόμου, στην Αίγινα του Τάκη Γρηγορόπουλου, στο Αγκίστρι του Αναστασίου Λογοθέτη, στον Πόρο «παίζει» το όνομα του Σπύρου Σπυρίδωνα, όπου δήμαρχος είναι ο γαλάζιος Δημήτρης Στρατηγός, όπως και στο Δήμο Ραφήνας-Πικερμίου όπου φέρεται να διεκδικεί τη στήριξη της Ν.Δ. ο Θανάσης Αδαμόπουλος. Στο Δήμο Ελληνικού-Αργυρούπολης θα είναι υποψήφιος ο Μιχάλης Γαζής, στην Καισαριανή ο Θόδωρος Ιωαννίδης, στην Αγία Παρασκευή ο Βασίλης Ζορμπάς, στο Δήμο Δάφνης-Υμηττού ο Μιχάλης Σταυριανουδάκης, στην Πεντέλη ο Δημήτρης Καψάλης, στο Χαλάνδρι ο Γιώργος Κουράσης, στον Ωρωπό ο Γιάννης Οικονομάκος, στην Κηφισιά ο Νίκος Χιωτάκης, στο Δήμο Μάνδρας-Ειδυλλίας ο Γιώργος Δρίκος και στα Μέγαρα ο Γιάννης Μαρινάκης. Τη μάχη στο Δήμο Ζωγράφου θα δώσει ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος και στο Δήμο Κερατσινίου-Δραπετσώνας ο Νίκος Πέτσας, στο Γαλάτσι ο Κυριάκος Τσίρος. Στη Νέα Ιωνία αναμένεται να «κατέβει» ο Νίκος Κουκουλάρης και στο Δήμο Παπάγου-Χολαργού ο Νίκος Κούκης.Για το Δήμο Λυκόβρυσης-Πεύκης διεκδικεί τη γαλάζια υποστήριξη ο Αναστάσιος Μαυρίδης, στο Δήμο Σαλαμίνας η Ρούλα Νάννου, στο Δήμο Σαρωνικού ο Γιώργος Σοφρώνης.http://www.antinews.gr/2014/01/05/240916

Με ανάθεση της σχετικής έρευνας σε επιτροπή ανεξάρτητων ειδικών απάντησε  η γερμανική εταιρεία εξοπλισμών Krauss-Maffei Wegmann (KMW) στις κατηγορίες περί διαφθοράς που προκύπτουν εναντίον της από τα πρωτόκολλα ανακρίσεων που έχουν στα χέρια τους οι ελληνικές εισαγγελικές αρχές.Την ίδια ώρα και σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα της Süddeutsche Zeitung, η KMW φέρεται να δελέασε την Ελλάδα για την αγορά των τεθωρακισμένων Leopard 2 με αντάλλαγμα διαφιλονικούμενα αντισταθμιστικά οφέλη. Σύμφωνα με την εφημερίδα του Μονάχου, οι νέες αμφιβόλου χαρακτήρα πρακτικές που έρχονται στο φως αφορούν στη συμφωνία πώλησης 170 αρμάτων μάχης τύπου Leopard 2 στην Ελλάδα, συνολικής αξίας 1,7 δισ. ευρώ. Ως αντάλλαγμα για την αγορά των αρμάτων της, το 2003, η KMW συμφώνησε να δραστηριοποιηθεί επιχειρηματικά στη χώρα, προσελκύοντας παράλληλα νέους επενδυτές. Ο όγκος ανταποδοτικών οφελών ή των επενδύσεων (σ.σ. δεν διευκρινίζεται από το
ρεπορτάζ) φέρεται να ξεπερνά τα 4 δισ. ευρώ.Σύμφωνα με τη SZ, η συμφωνία για τα επίμαχα ανταποδοτικά οφέλη «έκλεισε» εν μέρει με τη συνδρομή του έλληνα επιχειρηματία Θωμά Λιακουνάκου, ο οποίος εκπροσωπεί την KMW. Αυτό επιβεβαιώνεται από έγγραφα που έχει στην κατοχή της η εφημερίδα του Μονάχου,η οποία εκτιμά ότι μέσω του Θωμά Λιακουνάκου ενδέχεται να διοχετεύθηκαν μίζες στην Ελλάδα. Ο επιχειρηματίας φέρεται να δωροδόκησε με 600.000 ευρώ τον πρώην αναπληρωτή Διευθυντή Εξοπλισμών του υπουργείο Άμυνας, Αντώνιο Κάντα, όπως κατέθεσε ο τελευταίος στις ελληνικές εισαγγελικές αρχές, κάτι που διαψεύδει, ωστόσο, ο Θωμάς Λιακουνάκος.

Δεν προκύπτουν στοιχεία για οφέλη ελλήνων πολιτικών
Τα ανταποδοτικά οφέλη που φέρεται να υποσχέθηκε στην Ελλάδα η KMW για την αγορά των Leopard 2 συμπεριλάμβαναν, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της SZ, περισσότερες από 30 συνεργασίες σε πρότζεκτ με ελληνικές εταιρείες. Μεταξύ αυτών επρόκειτο για την παραγωγή οπλικών συστημάτων, την έρευνα και την κατασκευή εγκαταστάσεων παραγωγής. Επίσης, η συμφωνία φέρεται να περιλάμβανε και τη διάθεση κεφαλαίων για τη βελτίωση των καταλυμάτων για τους έλληνες στρατιώτες. Η KMW υποσχέθηκε να δρομολογήσει αυτές τις συνεργασίες, που προέβλεπαν την ανάθεση έργων σε ελληνικές εταιρείες από εταιρείες του εξωτερικού .Όπως διευκρινίζει το ρεπορτάζ, οι συμφωνίες αντισταθμιστικών οφελών διακρίνονται σε περισσότερες κατηγορίες: Η πρώτη αφορά σε καθαρές και νόμιμες διαδικασίες, όπως ήταν -σύμφωνα με την KMW- η περίπτωση των Leopard 2. Η δεύτερη κατηγορία αφορά καμουφλαρισμένες μίζες και πρότζεκτ που δίνουν την ευκαιρία σε πολιτικά πρόσωπα να ενισχύσουν το προφίλ τους, είτε συμβάλλοντας στην ολοκλήρωση της αγοράς εξοπλισμών είτε εκφράζοντας τις αμφιβολίες τους.Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, μέχρι στιγμής δεν έχουν προκύψει στοιχεία που να επιβεβαιώνουν ότι από τη συμφωνία των Leopard 2 επωφελήθηκαν έλληνες πολιτικοί. Η ΚMW ισχυρίζεται ότι η πώληση των Leopard 2 έγινε μέσω «διαφανούς διαδικασίας ανάθεσης». Ωστόσο, στο πλαίσιο παλαιότερης συμφωνίας για την πώληση τεθωρακισμένων Leopard 1, τόσο η KMW όσο και το προηγούμενο επιχειρηματικό σχήμα με την επωνυμία Krauss-Maffei φέρονται να συνεργάστηκαν με μία εταιρεία στη Λιβερία, πίσω από την οποία φέρεται να κρύβεται ο επιχειρηματίας Λιακουνάκος.
FAZ, SZ, Άρης Καλτιριμτζής - DW
Υπεύθ. σύνταξης: Σταμάτης Ασημένιος

 

 

Φωτογραφίες του Κωνσταντίνου Κιουτρσόγλου (Φωτογράφου από το Τσοτύλι Βοΐου,προσφυγικής Καταγωγής)  απο την Περιοχή της Σπάρτης Πισιδίας [ Αττάλεια Ικόνιο Σπάρτη  απέναντί από την Κύπρο ].

Η Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου

 

και μια Εικόνα που βρίσκεται στο μουσείο της Σπάρτης μικράς Ασίας 



 

Η Σπάρτη της Πισιδίας

Η Σπάρτη της ΠισιδίαςΌταν ακούμε Σπάρτη, ο νους μας συνήθως τρέχει στον Λεωνίδα, στους τριακοσίους και στην δοξασμένη πόλη της Πελοποννήσου!  Όμως υπάρχει και μία άλλη Σπάρτη όχι τόσο γνωστή και όχι τόσο δοξασμένη. Η Σπάρτη της Μικράς Ασίας. Αυτή η Σπάρτη έχει λάβει σήμερα από τους Τούρκους το όνομα Isparta. Βρίσκεται 130 περίπου χιλιόμετρα βόρεια της Αττάλειας κτισμένη σ' ένα οροπέδιο κοντά  στους πρόποδες του βουνού Ταύρος. Είναι μία πλούσια και όμορφη πόλη, η οποία αντλεί τον πλούτο της και από τις φυσικές ομορφιές που διαθέτει και από την καλλιέργεια των τριανταφυλλιών που φύονται στο εύφορο οροπέδιό της. Και εξ αιτίας των τριανταφυλλιών, χαϊδευτικά την ονομάζουν και  «πόλη των ρόδων».  Ως γνωστόν, η Σπάρτη αυτή αποτελεί μία από τις αλησμόνητες πατρίδες. Διότι απ' αυτήν την Σπάρτη  κατάγομαι και κατάγονται και οι περισσότεροι κάτοικοι της Ν. Ιωνίας.

91 άτομα την επισκεφθήκαν πρόσφατα, με πρωτοβουλία της Ένωσης Σπάρτης Μ. Ασίας. Στο οδοιπορικό μας αυτό, που ξεκίνησε από την Σμύρνη με κατεύθυνση προς την Αττάλεια θαύμασαν μερικοί, ζήλεψαν άλλοι και πολλοί φθόνησαν την πρόοδο των Τούρκων. Αν και πιο φτωχοί από εμάς, διαπιστώσαμε την μεθοδικότητά και την προνοητικότητά τους.

Η  ίδια μεθοδικότητα και προνοητικότητα υπήρχε και στην Σπάρτη της Μ. Ασίας. Στο δε κέντρο της πόλης υπήρχαν πεζόδρομοι, πλατείες, πάρκο και υπόγειος χώρος στάθμευσης. Ναι, υπήρχε υπόγειο γκαράζ χωρίς να υφίσταται η πληθώρα των αυτοκινήτων που υπάρχει  εδώ.

Η Σπάρτη της Πισιδίας

Βέβαια δεν πρέπει να παραγνωριστεί ότι ζουν και αυτοί, όπως και εμείς, σε μία Πλατωνική κοινωνία λίγο σκληρότερη από την δική μας. Σε μία κοινωνία, όπου οι λίγοι και «εκλεκτοί» αποφασίζουν και οι πολλοί εκτελούν. Όμως και εκεί, όπως και εδώ, υπάρχει η ψευδαίσθηση ότι αποφασίζουν οι πολλοί, για το αν κάποιοι είναι πιο εκλεκτοί και κάποιοι που ήταν, τώρα δεν είναι. Έτσι και εκεί, όπως και εδώ, διαπίστωσα την αγραμματοσύνη των πολλών.  Την έλλειψη παιδείας για το σιδηρούν γένος (εργάτες-δούλους). Αντιλήφθηκα  ακόμα, σε πιο προκλητική έκταση απ' ότι εδώ, το αργυρούν γένος, τους φύλακες του καθεστώτος.  Και όλα αυτά  για να κυβερνούν οι λίγοι και οι «εκλεκτοί», το χρυσούν  γένος. Το οποίο χρυσούν γένος θα πρέπει να είναι και φοβισμένο και ανασφαλές και τρομαγμένο και κατά συνέπεια δυστυχισμένο. Διότι αντιληφθήκαμε, εκτός από την προκλητική ύπαρξη των φυλάκων, να διαχέεται και μια γκαιμπελική προπαγάνδα. Ακόμα στο κάθε κέντρο της οποιασδήποτε πόλης, σε κάθε ύψωμα, σε κάθε λόφο και άλλού, υπήρχαν τεράστιες τούρκικες σημαίες υποδηλώνοντας συμβολικά την εξουσία των λίγων πάνω στους πολλούς και θέλοντας να πείσουν τους Τούρκους ότι είναι Τούρκοι. Επίσης παντού υπήρχε η φωτογραφία ή το άγαλμα του Κεμάλ. Στα καταστήματα, στα πάρκα, στις πλατείες. Αυτός σε κοιτούσε με ένα άγριο, παγερό και απειλητικό βλέμμα που σε τρόμαζε και σε καθήλωνε. Επίσης ο Κεμάλ υπήρχε  και σε κάθε σχολείο μολύνοντας τις ευαίσθητες ψυχές των παιδιών ώστε να είναι αύριο υπάκουοι (υπήκοοι). Όμως μες' απ' αυτήν την μαυρίλα υπήρχε και κάτι το θετικό. Ότι δηλαδή οι Τούρκοι έχουν απεγκλωβιστεί από την θρησκεία, πράγμα που δεν το έχουμε κάνει ακόμα εμείς.

Πριν καλά , καλά τακτοποιηθούμε στο Ξενοδοχείο ήθελα να επισκεφτώ την γειτονιά του πατέρα μου. Ο επικεφαλής του οδοιπορικού μου είπε πως θα πας απ' εδώ και σε ένα χιλιόμετρο περίπου θα την βρεις. Ακολούθησα λοιπόν αυτήν την κατεύθυνση με τα πόδια, αλλά κάπου χάθηκα. Τότε άρχισα να ρωτάω.- Γκιαούρ σοκάκ; -Γκιαούρ σοκάκ. Συγνώμη αλλά αυτές οι λέξεις μου ήρθανε στον νου εκείνη την στιγμή. Ευγενέστατα οι Τούρκοι μου υπέδειξαν την γειτονιά.

Αριστερά και δεξιά ενός χειμάρρου ήταν ο γειτονιές όπου κάποτε ήταν τα σπίτια των γονέων μας, ή των παππούδων μας. Όντως μόλις είδα τις γειτονιές αυτές, μ' έπιασε μία αλγεινή συναισθηματική φόρτιση. Όμως γρήγορα επανήλθα στην λογική. Έτσι  αναλογίστηκα την Ιστορία και είπα μέσα μου πως η τραγωδία αυτή ας μας γίνει επιτέλους μάθημα. Όμως εμείς δεν βάλαμε μυαλό. Και έτσι χάσαμε την μισή Κύπρο.  

Πράγματι σκέφτηκα. Η επανάσταση του 1821 έγινε για ξαναφέρουμε στο προσκήνιο και να διεκδικήσουμε από την εσπερία το Αρχαίο Ελληνικό πνεύμα και όχι για να επανασυστήσουμε την Ρωμέϊκη Αυτοκρατορία. Δυστυχώς όμως αυτή εξανδραποδήθηκε και είναι γνωστό από ποιους αλλοτριώθηκε, και έγινε το αντίθετο.

Παράλληλα με την Σπάρτη επισκεφτήκαμε και ένδοξες αρχαίες Ελληνικές πόλεις. Σ' όλες αυτές τις πόλεις διαπιστώσαμε πως οι Αρχαίοι μας πρόγονοι όπου και να πηγαίνανε κατασκευάζανε βιβλιοθήκες, θέατρα, ωδεία, στάδια, βουλευτήρια κ.τ.λ. Διότι ήτανε ενεργά άτομα της πόλης και ενδιαφερόντουσαν για την παιδεία τους. Δηλαδή ήταν πολίτες με την πραγματική  έννοια. Και όλες αυτές οι κατασκευές αποτελούσαν το μέσον του κάθε πολίτη για την παραγωγή του πολιτισμού  Και σε πολλές απ' αυτές τις πόλεις διαβάσαμε το επίγραμμα της άμεσης κληρωτής Δημοκρατίας: «έδοξε τη βουλή και τω δήμω.». Της Δημοκρατίας αυτής που ακόμα και ο ολιγαρχικός Αριστοτέλης παραδέχεται πως «Δημοκρατικόν μεν το κληρωτάς είναι τας αρχάς, το δε αιρετάς, ολιγαρχικόν».

Γυρίσαμε στην Αθήνα και όχι εις τας Αθήνας. Δηλαδή επιστρέψαμε στην τέως πόλη των Αθηναίων πολιτών γεμάτοι ανάμικτα συναισθήματα. Συναισθήματα νοσταλγίας, συγκίνησης και λύπης. Εκτός όμως από τα συναισθήματα υπάρχει και η φρόνηση.

Προβληματιστήκαμε άραγε απ' αυτό τα ταξίδι; Ή μήπως είμαστε ακόμα κολλημένοι στην καθεστηκυία προπαγάνδα που μας προωθεί με τα ψέματά του, το δικό μας χρυσούν γένος; Διδαχτήκαμε απ' όλα αυτά που είδαμε και αισθανθήκαμε; Αν ναι, τότε ας μελετήσουμε και την ιστορία μας και την ελάχιστη απομένουσα Ελληνική γραμματεία! Και όταν θα εκπολιτιστούμε, τότε θα αποφασίζουμε εμείς για εμάς και όχι άλλοι για εμάς. Έτσι θα αποτρέψουμε να έχουμε ξανά χαμένες πατρίδες.

Κείμενο: Μπάμπης Πατζόγλου

 
 
Ἡ πνευματική καί λειτουργική ζωή στήν Σπάρτη

Ἡ λατρεία 

Ἡ εὐλάβεια τῶν Σπαρταλήδων δέν ἦταν μονάχα περιστασιακή, ἐπιτηδευμένη. Πήγαζε ἀπό μιά πίστη βαθύτατη. Ἦταν ἡ δύναμη τῆς παράδοσης, πού συντηροῦσε τήν ἀνάγκη τῆς πνευματικῆς τους ἐπιβίωσης καί ἐλευθερίας. Γιά τό λόγο αὐτό ἐκδηλωνόταν παντοῦ, ὅπου ἡ τέλεση ἑνός θρησκευτικοῦ καθήκοντος ἦταν ἀναγκαία. Μιά προσευχή λ.χ. ἦταν πάντα παρούσα, σέ κάθε καινούργια ἐκδήλωση, στό ἀπροσδόκητο συμβάν, στό ταξίδι, στήν ἄφιξη, στήν ἔναρξη τοῦ φαγητοῦ καί ἀμέσως μετά, στό καλωσόρισμα, στό κατευόδιο, στήν πρώτη ἔγερση τό πρωί, στή νυχτερινή κατάκλιση. Προσευχές, μικρές, λιγόλογες, λεπτολόγες, μ᾽ἐκείνη τή δύναμη πού ἔδινε ὁ αὐτοσχεδιασμός τῆς στιγμῆς καί ἡ ἐπίκληση τῆς Ἀλήθειας. Μιά εὐχή γιά κάθε περίσταση ( Πολλές ἀπό τίς εὐχές αὐτές τίς θυμᾶμαι, ἀπό μικρό παιδί, νά μέ συνοδεύουν στό σχολεῖο, στά ταξίδια, ἀκόμη καί στίς ἐκδρομές...) ἔδινε ὀμορφιά καί δύναμη στή στιγμή αὐτή, τήν ἔδενε μέ τό Ἀπόλυτο. 

Κάθε Κυριακή ἡ Λειτουργία γινόταν μέ ὅλους τούς τύπους καί μέ ἐξαιρετική κατάνυξη. Ἡ πίστη καί ἡ εὐλάβεια, ἡ στέρεη ἀφοσίωση τῶν Σπαρταλήδων στά θρησκευτικά τους καθήκοντα - ὅπως, ἄλλωστε, ὅλων τῶν Χριστιανῶν τῆς Μικρασίας - ἦταν παροιμιώδης. Οἱ ἐκκλησιαζόμενοι πήγαιναν στό Ναό πολύ νωρίς, ντυμένοι πάντα μέ εὐπρέπεια καί σοβαρότητα. Μέ ἀνάλογη εὐλάβεια παρακολουθοῦσαν τή θεία λειτουργία καί ἔπαιρναν τό ἀντίδωρο. Τίς παραμονές τῶν μεγάλων ἑορτῶν καί τά Σαββατόβραδα ὁ ἑσπερινός γινόταν μέ ὅλο τό τυπικό καί ὅλους τούς ψάλτες. 

Ἀλλά οἱ Κυριακές κι οἱ μεγάλες γιορτές δέν ἦσαν μονάχα οἱ μέρες τῆς ἀπόδοσης εὐχαριστιῶν στόν Κύριο. Ταὐτόχρονα ἦσαν καί μιά εὐκαιρία συνάντησης τῶν πιστῶν. Καί οἱ Ναοί στή Σπάρτη δέν ἦσαν μόνο τά κέντρα τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀλλά καί ἄσβηστες ἑστίες τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ἔτσι, ἄλλωστε, ἐξηγεῖται καί ἡ ἐξαιρετική φροντίδα πού ἔδειχναν οἱ Χριστιανοί γιά τή συντήρηση καί τή λαμπρή τους ἐμφάνιση. 

Μετά τήν ἀπόλυση τῆς ἐκκλησίας, οἱ ἄντρες ἔμεναν στόν περίβολο, νά συζητήσουν, καπνίζοντας ἕνα τσιγάρο. Ἦταν μιά εὐκαιρία νά συναντηθοῦν ὅλοι μαζί καί νά τά ποῦνε, παίρνοντας θάρρος, ὄχι μονάχα ἀπό τήν εὐλογία τοῦ Κυρίου, ἀλλά καί ἀπό τήν ἴδια τή δύναμη τῆς συνάθροισης. Ἐδῶ γινόταν ἡ ἀνταλλαγή ἀπόψεων γιά τά πράγματα τῆς κοινότητας καί συζητήσεις πάνω σέ θέματα πολιτικά καί ἐθνικά γενικότερα. Μέ τό πρόσχημα τῆς θρησκευτικῆς συγκέντρωσης, λοιπόν, καί τή νόμιμη κάλυψη τῆς ἐπίσημα ἀναγνωρισμένης Κυριακῆς ἀργίας, οἱ Χριστιανοί ζοῦσαν μέσα στή θέρμη ἑνός ἀστείρευτου πατριωτισμοῦ λίγες ὧρες ἀληθινῆς ἐλευθερίας καί ἀποδέσμευσης ἀπό τή σκλαβιά τῶν μόνιμων ἰδεῶν τῆς δουλείας. Ἦταν γι᾽αὐτό, πού κανείς δέν ἔλειπε ἀπό τήν ἐκκλησία τῆς Κυριακῆς, παρά μόνο γιά λόγους ἐξαιρετικούς - ὑγείας ἤ ἀπουσίας ἀπό τή Σπάρτη. (Σέ τέτοιο βαθμό προκαλοῦσε ἀνησυχία ἡ ἀπουσία ἑνός ἐνορίτη ἀπό τήν ἐκκλησία, πού ἦταν πιά πάγιο καθῆκον τῶν ἐπιτρόπων, νά ἐνδιαφερθοῦν γιά τούς λόγους της. Ἔτσι, ἀμέσως μετά τήν ἀπόλυση, τόν ἐπισκέφτονταν στό σπίτι του γιά τή διαπίστωσή τους). 

Ἐξομολόγηση καί ἡ Μετάληψη ἦσαν τό εὐτυχισμένο τέρμα κάθε παρατεταμένης νηστείας. Ἡ νηστεία γινόταν μέ ὅλους τούς τύπους τῆς Ὀρθοδόξης παράδοσης. Τή Μεγάλη Σαρακοστή, πρίν ἀπό τά Χριστούγεννα, τό δεκαπενταύγουστο, τίς παραμονές τῶν μεγάλων ἑορτῶν. Ἀκόμη καί τίς Τετάρτες καί Παρασκευές ἀπέφευγαν τό κρέας καί τό βούτυρο. Κανείς δέν μποροῦσε νά κοινωνήσει, ἄν διατηροῦσε ἔχθρα ἤ ἔστω ψυχρότητα μέ κάποιον. Κι ἀκόμη : ἄν δέν φιλοῦσε τό χέρι τῶν γονιῶν του, τῶν μεγαλύτερων ἀδελφῶν καί συγγενῶν. Ἔτσι ἔπαιρνε τήν εὐχή τους καί ἦταν ἕτοιμος γιά τή Θεία Μετάληψη. 

Ἡ λατρεία μέσα στό σπίτι ἐκδηλωνόταν ἄψογα σέ ὅλες τίς μορφές τῆς παράδοσης. Κάθε σπίτι διατηροῦσε πλούσιο εἰκονοστάσι μέ εἰκόνες παλιές, πατροπαράδοτες, συνήθως μεγάλης καί κάποτε, ἀνυπολόγιστης ἀξίας. (Ἀρκετές ἀπό τίς εἰκόνες αὐτές, κυρίως μικροῦ μεγέθους, κατάφεραν οἱ Σπαρταλῆδες μέ μύριους κινδύνους, νά τίς φέρουν ἐδῶ. Ἄλλες τίς ἀπόθεσαν στούς Ναούς κι ἄλλες κοσμοῦν τά εἰκονοστάσια τους ἐδῶ, σήμερα). Δίπλα στίς εἰκόνες βάγια ἀπό τήν Κυριακή τῶν Βαΐων, κλῶνοι βασιλικοῦ ἀπό τή μέρα τοῦ Σταυροῦ. Ἕνα καντήλι φώτιζε κάθε σπίτι τίς νύχτες ἤ καί τίς μέρες στίς μεγάλες γιορτές. Στίς παραμονές τους, ἀλλά καί τά Σαββατόβραδα ὁ ἀνάερος καπνός τοῦ λιβανιοῦ εὐωδίαζε τό σπίτι κατανυκτικά. 

Ἁγιασμός τοῦ σπιτιοῦ γινόταν τακτικά στήν πρώτη ἤ τίς πρῶτες μέρες κάθε μῆνα σέ ὅλα τά σπίτια. Συχνά ἦσαν καί τά Εὐχέλαια, κυρίως στή Μ. Ἑβδομάδα, ἀλλά καί σέ ἄλλες περιπτώσεις. Ἦταν κι αὐτά μιά ἀκόμη εὐκαιρία σύναξης τῶν συγγενῶν καί φίλων. Οἱ Ἀρτοκλασίες γίνονταν ἰδίως στίς ὀνομαστικές γιορτές. Ἐνδιαφέρουσα λεπτομέρεια : ὁ νεωκόρος, ἀπό τήν προηγούμενη μέρα, μοίραζε μιά λαμπάδα σέ κάθε καλεσμένο. Ἦταν ἡ ἐπίσημη πρόσκληση. 

Μέσα στά σπίτια ἀκούγονταν τροπάρια πολύ συχνά καί σέ κάθε περίσταση. Οἱ Σπαρταλῆδες γνώριζαν πολλά καί, ἀνάλογα μέ τή γιορτή, οἱ ψαλμωδίες δονοῦσαν μέ λεπτότητα τήν ἀτμόσφαιρα τοῦ σπιτιοῦ μ᾽ἕνα βαθύτερο αἴσθημα ἐλευθερίας, πού ἔδινε ἡ κρυψώνα τοῦ οἰκογενειακοῦ τους ἀσύλου. 

Ἀπό τό βιβλίο Η ΣΠΑΡΤΗ ΤΗΣ Μ. ΑΣΙΑΣ, σελ. 283-287.


ΝΕΑ ΣΠΑΡΤΗ (ΒΟΥΔΟΡΙΝΑ) ΒΟΪΟΥ
 

Η εκκλησία
του Αγίου Γεωργίου,στην Νέα Σπάρτη( Βουδουρίνα) Βοΐου

που χτίστηκε το 1979¨.

Η Φωτογραφία του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου,είναι του εκλεκτού Φίλου
Κωνσταντίνου
Κιουρτσόγλου με απο το Τσοτύλι Βοΐου, από τους παλαιότερους
Φωτογράφους στην περιοχή του Βοΐου
.

¨Εξω απο το Τσοτύλι, 3 χλμ πριν από το χωριό Γλυκοκερασιά υπάρχουν τα ερειπια του εγκαταλειμμένου χωριού, που οι κάτοικοί του
εγκαταστάθηκαν οριστικά στο Τσοτύλι το 1949, εξαιτίας του εμφυλίου πολέμου.

Σε πολλές τοποθεσίες του χωριού βρέθηκαν, από τον αρχαιολόγο Αντ. Κεραμόπουλο, λείψανα τοίχων, ελληνιστικά όστρακα, νομίσματα,
τάφοι με λιθόπλακες, πήλινα αγγεία, ληκύθιο, μαχαίρι, οινοχόη,ασημένια σκουλαρήκια, αιχμές δοράτων, σμίλες, ηπειρώτικο νόμισμα που εικόνιζε  δαφνοστεφανωμένη κεφαλή του Δία, νόμισμα του Λικινίου καθώς και νόμισμα του Μ. Κωνσταντίνου, κλπ.

Η Βουδορίνα μνημονεύεται στον κατάλογο των χωριών της δικαιοδοσίας του Μητροπολίτη Σισανίου Νεοφύτου, στα 1797,
όπου σημειώνει: ¨Χωρίον: Βουδορίνα¨.

Χωρίς να χαρακτηρίζει αν ήταν μικτό ή τούρκικο, όπως κάμνει αυτό το χαρακτηρισμό για άλλα χωριά της επαρχίας του, που θα πει πως οι κάτοικοι του χωριού  ήταν χριστιανοί και πως εξισλαμίστηκαν, ύστερα από το 1797, μαζί με τους Χριστιανούς του Τσοτυλίου.

Το 1923 εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τη Σπάρτη της Πισιδίας της Μικράς Ασίας.

Σήμερα εκεί στον όμορφο τόπο υπάρχουν τα ερείπια των σπιτιών, πνιγμένα στ' αγιόχορτα και τις βατομουριές και η εκκλησία
του Αγίου Γεωργίου,που χτίστηκε το 1979¨.

 ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΤΗΣ ΣΠΑΡΤΗΣ ΠΙΣΙΔΙΑΣ(ΜΙΚΡΑΣΙΑ)

ΣΤΗΝ ΚΟΖΑΝΗ


''Ειδικότερα, μεγάλη ομάδα Σπαρταλήδων, θέλοντας να αναπτύξει και την άλλη δραστηριότητα στην πατρίδα, την ροδελαιοπαραγωγή, εγκαταστάθηκε στην περιοχή Κοζάνης – Καστοριάς – Γρεβενών, όπου ίδρυσε και ξεχωριστή κοινότητα, κοντά στο Τσοτύλι, στην οποία μάλιστα επέτυχαν κι έδωσαν το όνομα «Νέα Σπάρτη».
Οι ροδελαιοπαραγωγοί της Νέας Σπάρτης γρήγορα θα κάνουν έντονη την παρουσία τους στην περιοχή.
Μάλιστα, το 1938 ο Αθανάσιος Κιουρκτζόγλου θα βραβευτεί από την Ακαδημία Αθηνών (βραβείο Εμμ. Μπενάκη) για την παραγωγή ροδέλαιου.

Η Νέα Σπάρτη αποτελούσε συνοικισμό του Τσοτυλίου, είχε δική της εκκλησία, τον Άγιο Γεώργιο, κι αντιπροσωπευόταν στο Κοινοτικό
Συμβούλιο αρχικά από τον Σταύρο Ηλία Χατζηδουρμούσογλου και ύστερα από τον Γεώργιο Δανόγλου.''

"ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ'' Ο Παπαϊωακείμ Πεσματζόγλου στις «Αναμνήσεις» του αναφέρεται
εκτενώς στα όσα διαδραματίσθηκαν με τον ξεριζωμό των Σπαρταλήδων.


Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovoion.com/products/%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%b7%20%cf%80%ce%b9%cf%83%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%83%20/

 
ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ1 
 
 
α) Γενικά
 
 
Από τον Ελληνισμό της Ανατολής, μόνον οι Έλληνες του Πόντου οργανώθηκαν δυναμικά και ανέπτυξαν αντάρτικη δράση εναντίον των εγκλημάτων της τουρκικής θηριωδίας και των μαζικών εκτοπισμών που επέβαλαν οι αρχές στους ελληνικούς πληθυσμούς. Είναι προφανές ότι πρόφαση των εν λόγω μαζικών εκτοπισμών ήταν η λήψη προληπτικών στρατιωτικών μέτρων, δεδομένου ότι η Τουρκία συμμετείχε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918) ως σύμμαχος της Γερμανίας και της Αυστροουγγαρίας και αντίπαλος της Ελλάδας. Πραγματικός, όμως, στόχος αυτών των «μέτρων ήταν η μαζική εξόντωση των Ελλήνων.
 
Αυτό, βέβαια, ισχύει για όλο τον Ελληνισμό της Ανατολής (Αν. Θράκη, Μ. Ασία, Πόντος). Ωστόσο, ο Πόντος έχει μια ιδιαιτερότητα: Από τη μια η μεγάλη απόσταση από το κέντρο και η θέση του στα βάθη της Ανατολής, και, από την άλλη, το γεγονός ότι, στην Κεμαλική περίοδο (1919-1923) ήταν ακάλυπτος από οποιαδήποτε δυτική ή ελληνική προστασία, αλλά και έκθετος στη μανία και στις ανεξέλεγκτες ληστρικές επιδρομές του Κεμάλ και του Τοπάλ Οσμάν, είχε ως αποτέλεσμα να έχει τη «μερίδα του λέοντος» στους εκτοπισμούς, στους διωγμούς και στη γενοκτονία.
 
Γι' αυτό, ακριβώς, αναπτύσσεται στον Πόντο το Αντάρτικο ως δύναμη αυτοάμυνας και αυτοπροστασίας του Ελληνισμού της περιοχής. Εξάλλου, το γεγονός ότι τα αντάρτικα σώματα πρωτοεμφανίζονται το 1914, με την έναρξη του πολέμου, οφείλεται στο ότι οι ανάγκες για αυτοάμυνα και αυτοπροστασία γίνονται πολύ πιο πιεστικές αυτή την περίοδο.
 
Έτσι, αν θελήσουμε να εντοπίσουμε τα αίτια του Αντάρτικου στον Πόντο, θα βρούμε ότι οι ρίζες και το ξεκίνημά του δένονται με την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, που επέβαλε, πέρα από τις άλλες ανώμαλες καταστάσεις, τη γενική επιστράτευση στον ανδρικό πληθυσμό ηλικίας 20-60 ετών.
 
Οι συνέπειες αυτής της επιστράτευσης παρουσιάζουν μια αισθητή κλιμάκωση:
  • μέχρι το 1918 η γενική επιστράτευση επιβάλλει: 1) την αναγκαστική απομάκρυνση των στρατευσίμων, 2) τη δημιουργία των εργατικών ταγμάτων (αμελέ ταμπουρού), όπου κατά εκατοντάδες εξοντώνονται οι Έλληνες στρατιώτες κάτω από τις πιο απάνθρωπες συνθήκες, 3) επιτάξεις σπιτιών και καταστημάτων για τις ανάγκες του πολέμου, 4) βιαιοπραγίες εναντίον αμάχων, γερόντων και γυναικοπαίδων, 5) εξαναγκασμούς σε αγγαρείες, 6) καταλήψεις σπιτιών και περιουσιών από Μουσουλμάνους πρόσφυγες (από χώρες της Βαλκανικής), 7) μαζικούς εκτοπισμούς στο εξωτερικό, 8) διακοπή των συγκοινωνιών με τη Ρωσία, η οποία ήταν η ανάσα του Πόντου.
Αλλά και πριν από το 1914 έχουμε τα πρώτα άτυπα αντάρτικα σώματα, ιδιαίτερα στο δυτικό Πόντο. Στο διάστημα 1912-1914 τα ελληνικά χωριά της περιοχής Σαμψούντας γέμισαν από Τούρκους πρόσφυγες, από χώρες της Βαλκανικής, οι οποίοι ζητούσαν να εγκατασταθούν εκεί. Αποτέλεσμα, η αντάρτικη αντίδραση των Ελλήνων της περιοχής, με τις οδηγίες του Καραβαγγέλη, για να ματαιωθεί αυτή η εγκατάσταση.
 
  • Μετά το 1918:
 
Οι επιπτώσεις αυτές γίνονται πολύ πιο δυσμενείς και εξοντωτικές.
 
Ιδιαίτερα μετά την απόβαση του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη (2 Μαΐου 1919), η μανία των Τούρκων να εκδικηθούν τους Έλληνες συμμάχους της Αντάντ αλλά και η αρχική αδυναμία τους να σταματήσουν τη νικηφόρα προέλασή τους στα ενδότερα της Μ. Ασίας, οδήγησαν την περιοχή του Πόντου στη χειρότερη μοίρα και διαμόρφωσαν τις πιο απάνθρωπες συνθήκες γενοκτονίας. Ο Πόντος είναι πια έρμαιο στις ανεξέλεγκτες ληστρικές συμμορίες του Τοπάλ Οσμάν.
 
Αυτές, ακριβώς, οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν με την έναρξη και σ' όλο το διάστημα του πολέμου (1914-1918), επέβαλαν και την ανάγκη ανάπτυξης του Αντάρτικου στον Πόντο, ως καταφύγιου λύτρωσης και ως αντιδύναμης σωτηρίας.
 
Πρέπει να σημειώσουμε εδώ ότι τα Αντάρτικα αποτελούν την κορυφαία αμυντική αντιδύναμη και δράση των Ελλήνων του Πόντου.
 
Συγκεκριμένα, η αντίδραση κατά της γενικής επιστράτευσης αρχίζει με τη νόμιμη εξαγορά της στράτευσης από τους έχοντες και τους ευπόρους. Στη συνέχεια, όταν το μέτρο αυτό καταργείται, περνά στην αθέμιτη αποφυγή της στράτευσης (φυγόστρατοι, απόκρυψη σ' όλο το διάστημα του πολέμου), για να προχωρήσει κατόπιν στη λιποταξία. Από τους λιποτάκτες άλλοι καταφεύγουν στην Ελλάδα, άλλοι στη Ρωσία και άλλοι συγκροτούν ή επανδρώνουν τις αντάρτικες ομάδες, στις οποίες, εννοείται εντάσσονται οι οποιοιδήποτε φυγόστρατοι και καταδιωκόμενοι, ακόμη και μουσουλμάνοι, αντικεμαλικοί, ιδιαίτερα οι Κιρκάσιοι και οι Κούρδοι. Πάντως, ο συστηματικός αντάρτικος αγώνας αρχίζει το 1914, οπότε η Τραπεζούντα καταλαμβάνεται από τους Ρώσους. Από κει και πέρα τα αντάρτικα σώματα του Πόντου ενισχύονται σημαντικά από τις ρωσικές δυνάμεις του Αν. Πόντου σε όπλα, μεταφορικά μέσα, κτλ.
 
Στόχοι δημιουργίας του Αντάρτικου
 
 
Ανάλογα με τις επιπτώσεις της γενικής επιστράτευσης και της επίσημης γενοκτονικής πολιτικής της Τουρκίας, διαμορφώνονται και οι στόχοι δημιουργίας του Αντάρτικου. 
  • Για την περίοδο 1914-1918
 
1) Αυτοπροστασία φυγόστρατων, λιποτακτών, καταδιωκόμενων.
 
2) Προστασία χωριών και άμαχου πληθυσμού.
 
3) Εκδίκηση - τιμωρία Τούρκων για τα εγκλήματα που διέπρατταν.
 
  • Για το διάστημα 1919-1923
 
Στόχος, κατεξοχήν εθνικός. Μετά τη Συνθήκη της Ανακωχής (Ο­κτ. 1918) και, ιδιαίτερα, μετά την απόβαση στη Σμύρνη (Μάιος 1919), όλοι οι παράγοντες του Πόντου (Πολιτικοί, Εκκλησία, Αντάρτικα), αλλά και ο οργανωμένος Ελληνισμός της Ν. Ρωσίας και του Καυκάσου, δραστηριοποιούνται και κατευθύνουν τις ενέργειές τους προς το όραμα της Δημοκρατίας του Πόντου. Μετά το Παμποντιακό Συνέδριο της Μασσαλίας (Ιαν. 1918), όλοι κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση. Επομένως και τα Αντάρτικα του Πόντου κινούνται, από δω και πέρα, πάνω σ' αυτή τη γραμμή. Αποτελούν, μάλιστα, την ένοπλη δυναμική και προπαρασκευή για τον υψηλό αυτό εθνικό στόχο, την ένοπλη συστράτευση, παράλληλα με τις οργανωμένες πολιτικές κινητοποιήσεις. Θυμίζουμε ότι στις 25 Μαρτίου 1919 συγκροτείται το πρώτο Εθνικό Συμβούλιο, η πρώτη άτυπη κυβέρνηση της Δημοκρατίας του Πόντου.
 
 
 
 

β) Ιδιαίτεροι λόγοι που ευνόησαν την ανάπτυξη και επέκταση του Αντάρτικου
 
  • Στο δυτικό Πόντο
 
Ο δυτικός Πόντος έχει υποστεί το σκληρότερο διωγμό. Θυμίζουμε ότι από την Αμισό (Σαμψούντα) έχουν πραγματοποιηθεί εννέα (9) αποστολές μαζικών εκτοπισμών, άλλες τόσες από την Πάφρα, και έξι από το Αλατσάμ. Εξάλλου, η περιοχή της Αμάσειας πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος. Από ένα σύνολο 183.000 κατ., οι νεκροί ανέρχονται σε 134.078 άτομα, ποσοστό 73%. Η κατάσταση αυτή επέβαλε την ένοπλη αντίσταση και την αντάρτικη αντίδραση ως άμεση και επιτακτική ανάγκη. Σπουδαιότερα κέντρα αντίστασης: Αμισός, Πάφρα, Οινόη, Θέρμη (Τέρμε), Αμάσεια, Ορντού, Γάγγρα κ.ά.
 
  • Στον ανατολικό Πόντο
 
Στον ανατολικό Πόντο η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνη στην περιοχή της Σάντας, με τα εφτά χωριά της. Η δημιουργία των αντάρτικων σωμάτων προέκυψε από την ανάγκη προστασίας αυτών των χωριών, που τα απειλούσαν και τα εποφθαλμιούσαν τα γειτονικά τουρκικά χωριά.
 
 
 

γ) Σπουδαιότερες μάχες στο Δυτ. Πόντο
 
 
1) 16/11/1916, όρος Αγιού τεπέ: Ύστερα από σύγκρουση των ανταρτών του Παντέλ Αγά με χιλιάδες Τούρκους στρατιώτες, σκοτώθηκαν 119 στρατιώτες και 8 αξιωματικοί και σώθηκαν χιλιάδες γυναικόπαιδα που συνόδευαν το αντάρτικο σώμα.
 
 
2) Το «Αρκάδι του Πόντου»: Τέλη του 1917, στο σπήλαιο της Παναγίας (νότια της Πάφρας), έχομε το ολοκαύτωμα των υπερασπιστών αυτού του σπηλαίου για την αποτροπή της ομαδικής ατίμωσης των γυναικών. Το «Αρκάδι» της Κρήτης (1866) έχει τη συνέχειά του στον Πόντο, πενήντα, περίπου, χρόνια αργότερα.3) 7/7/1921: Ο αντάρτης Ιστύλ Αγάς σώζει 6.000 γυναικόπαιδα από τα στίφη του Τοπάλ Οσμάν.
 
4) 1921-1922: Οι μάχες είναι συνεχείς.
 
 
Αρχηγοί αντάρτικων ομάδων του δυτικού Πόντου.
 
 
1) Βασίλ Αγάς, 2) Αντών Πασά με τη σύζυγό του Πελαγία, 3) Κοτσά Αναστάς (ο Κολοκοτρώνης του Πόντου), 4) Ιστύλ Αγάς, 5) Ιπποκράτης, 6) Νικολούν Αναστάς, 7) Ταστσόγλου Σάββας, 8) Ασλανίδης Σάββας, 9) Μεγαλομύσταξ Γεώργιος, 10) Τσακίρης Γεώργιος, 11) Μανουσάρτς, 12) Καρά Ηλίας, 13) Αλέκος Τερλόγου, 14) Νικόλας, 15) Αντώνιος, 16) Σωκράτης, 17) Αντόν', 18) Καλλίνικος, 19) Πιτς Βασίλ κ.ά. Με το τέλος του Μικρασιατικού Πολέμου (1922) οι εν λόγω αρχηγοί κατέφυγαν στη Ν. Ρωσία και στον Καύκασο.
 
 
 
 
Οι πρώτοι αντάρτες προέρχονταν από τα Τάγματα Εργασίας
(Αμελέ Ταμπουρού)
 
 
Ο μητροπολίτης Γερμανός Καραβαγγέλης, στα Απομνημονεύματά του για τον Πόντο αναφέρει τα εξής για τη δημιουργία του αντάρτικου:
 
Η βίαιη ένταξη στα «Τάγματα Εργασίας» (Αμελέ Ταμπουρού) έγινε αφορμή να γεννηθούν τ' ανταρτικά σώματα των Ποντίων. Πολλοί άνθρωποι αντιδρώντας και ζητώντας να γλιτώσουν από βέβαιο θάνατο δραπέτευσαν απ' τα εργατικά τάγματα και κατέφευγαν στα βουνά, όπου ζούσαν κατά μικρές ομάδες που συχνά κατέβαιναν ως τα χωριά τους. Εφοδιάστηκαν σιγά-σιγά με όπλα και πολεμοφόδια και έτσι μπορούσαν τώρα ν' αποκρούουν τις επιθέσεις των Τούρκων. Τους φυγόστρατους εφοδίαζαν με τρόφιμα κι όπλα οι οικογένειές τους. Μ' αυτή τη δικαιολογία ο τουρκικός στρατός μπαίνοντας στα χωριά «έθυσε και απώλεσε», ενώ τα γύρω τουρκικά χωριά επωφελούμενα άρπαζαν και λεηλατούσαν τις περιουσίες των Ελλήνων και προπάντων τα ζώα.
 
Φυσικά οι πρώτοι αντάρτες - δραπέτες από τα αμελέ Ταπουρού ήταν εντελώς ή σχεδόν εντελώς άοπλοι με μόνα πρωτόγονα όπλα μια σκαπάνη που παίρναν μαζί τους φεύγοντας, ένα μαχαίρι, ένα τσεκούρι ή καμιά σπασμένη τούρκικη ξιφολόγχη, που τη στερέωναν όπως όπως σε μια μακριά ξύλινη σούβλα. Μα, σα φτάναν στα δικά τους χωριά, κλέβοντας ζώα απ' τους Τούρκους τα διναν στις γυναίκες τους, που τα πουλούσαν αμέσως και με τα χρήματα αυτά καθώς και μ' όσα κατόρθωναν να οικονομήσουν ληστεύοντας ταξιδιώτες και πλούσιους Τούρκους εμπόρους, αγόραζαν σύγχρονα όπλα και πολεμοφόδια απ' τους Λαζούς (είναι ίσως Έλληνες εξισλαμισθέντες, που διατηρούν όμως ως σήμερα την ελληνική γλώσσα, πολλά αρχαία ελληνικά και θρησκευτικά έθιμα, καθώς επίσης και τα επώνυμά τους και τα ονόματα των χωριών τους. Συγγενεύουν με τους καυκασιανούς λαούς και ιδίως με τους Γεωργιανούς. Η χώρα τους η Λαζική, μπορεί να ταυτιστεί με το νότιο τμήμα της αρχαίας Κολχίδας και όση σήμερα ανήκει στην Τουρκία - γιατί ένα μεγάλο μέρος πήρε η Ρωσία - αποτελεί μια από τις τέσσερις διοικήσεις του βιλαετίου της Τραπεζούντας). Έτσι συγκροτήθηκαν οι πρώτες ανταρτικές ομάδες.
 
Αυτές τις μικρές κι άτακτες στην αρχή ομάδες άρχισα να οργανώνω σε τακτικά κι αξιόμαχα ανταρτικά σώματα με τη μακρά πείρα που είχα αποκτήσει απ' τον αγώνα μας στη Μακεδονία. Τα σώματα αυτά γρήγορα πολλαπλασιάστηκαν. Κι αφού απέκτησαν άξιους και εμπειροπόλεμους αρχηγούς, που εγώ ο ίδιος τους έδινα το χρίσμα, εξελίχτηκαν σε πραγματικά στρατιωτικά σώματα, που είχε το καθένα υπό την προστασία του και την απόλυτη δικαιοδοσία του ένα τμήμα της επαρχίας.
 
 
(Θρεψιάδου-Μπέλλου Αντιγόνη, «Μορφές Μακεδονομάχων και τα ποντιακά του Γερμανού Καραβαγγέλη», Αθήνα 1984.)
 
 
 
 
 
Το Αρκάδι του Πόντου
 
 
Στην Κρήτη, ο Κώστας Γιαμπουδάκης, τη στιγμή που οι Τούρκοι έμπαιναν στη Μονή του Αρκαδίου, πυροβολεί στην πυριτιδαποθήκη και όλοι μαζί, Έλληνες και Τούρκοι, τινάζονται στον αέρα. Έτσι γράφτηκε μια ακόμα εποποιία του Ελληνισμού. Ήταν μια ηρωική πράξη. Μια απόφαση της στιγμής ενός παλικαριού. Το ολοκαύτωμα έμεινε στην ιστορία, φωτίζοντας τον ορίζοντα της φυλής.
 
Το ίδιο έγινε και στο Σούλι και αλλού με τους: Σαμουήλ, Καψά­λη, Βρατσάνο, Γεωργάκη Ολύμπιο κ.ά. Αυτό όμως που έγινε στον Πόντο δεν έχει ξαναγίνει πουθενά. Να τι μας παραδίνει η ζωντανή ακόμα μέχρι τις μέρες μας παράδοση:
 
Οι σφαίρες των υπερασπιστών του σπηλαίου που υπεράσπιζαν οι πολεμιστές με εξακόσια και πλέον γυναικόπαιδα τελείωσαν. Άλλη λύση δεν υπήρχε παρά μόνο η παράδοση.
 
«Υπάρχει κι άλλη λύση», φωνάζει ο αρχηγός Καραβασίλογλου Γιώργης. «Θα παραδώσουμε τα πτώματά μας στους Τούρκους. Θα σκοτώσει ο ένας τον άλλον για να σώσουμε τα γυναικόπαιδα».
 
Κοιτάζονται τα παλικάρια ίσια στα μάτια. Η απόφαση είναι σκληρή, είναι απόφαση υπέρτατης θυσίας. Τη δέχονται όλοι, αφού θα σωθούν 650 περίπου γυναικόπαιδα. Δίνει το περίστροφο στον Ταγκάλ Γιώργη.
 
«Θα μας σκοτώσεις όλους και αφού σηκώσεις άσπρη σημαία θα σκοτωθείς και εσύ».
 
Αγκαλιάζονται και φιλιούνται οι άγριοι πολεμιστές με δάκρυα στα μάτια. Οι θρήνοι των γυναικών και τα κλάματα των παιδιών έρχονται στ' αυτιά τους σα μοιρολόγια. «Για την πίστη και την πατρίδα μας», λέει με συγκινητική και βροντερή φωνή ο αρχηγός.
 
Ο Ταγκάλ Γιώργης πυροβολεί. Ο πρώτος υπερασπιστής του σπηλαίου πέφτει. Ύστερα άλλος κι άλλος κι άλλος. Φτάνει στα δύο του παιδιά, σταματάει λίγο, τα κοιτάζει κατάματα, βλέπει τα θαρραλέα μάτια τους και ύστερα ρίχνει. Δεν ξέρει πια τίποτα. Δε βλέπει. Ρίχνει συνέχεια. Ύστερα σταματάει για λίγο. Αρπάζει ένα άσπρο πανί το καρφώνει στο ξίφος του και το σηκώνει ψηλά.
 
Οι Τούρκοι βλέποντας την άσπρη σημαία τους αλαλάζουν από τη χαρά τους.
 
«Γιασασίν, γιασασίν, τεσλίμ γκιαουρλάρ», ακούγονται οι ζητωκραυγές τους. Πλησιάζουν οι Τούρκοι. Να, ένας τσετές ανεβαίνει κιόλας προς το σπήλαιο. Ο Ταγκάλ Γιώργης κοιτάζει την κάννη του περιστρόφου του και ύστερα πιέζει τη σκανδάλη. Ο τελευταίος των γενναίων υπερασπιστών πέφτει μαζί με τη λευκή σημαία του. Οι άντρες, οι Έλληνες, είναι όλοι νεκροί. Για την τύχη των γυναικόπαιδων το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι έγιναν έρμαια της άγριας βουλιμίας των βαρβάρων της Ανατολής. Και το ολοκαύτωμα αυτό έμεινε στην αφάνεια και διασώθηκε μόνο στην παράδοση.
 
 
(Αχιλ. Ανθεμίδη, «Τα απελευθερωτικά στρατεύματα του Ποντιακού Ελληνισμού 1912-24».)
 
 
 
 

1. Αποσπάσματα από το δεκάτομο έργο "Οι Αλησμόνητες Πατρίδες του Ελληνισμού", εκδόσεις Κεσόπουλος, Θεσσαλονίκη.

 
 
 
 
 
"ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΓΛΩΣΣΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΣ
ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΔΙΚΟ ΙΔΙΩΜΑ"
Ιωάννης πρ. 
ΔΟΡΟΥΚΙΔΗΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΚΕΣΟΠΟΥΛΟΣ
Ποιοι αναπληρωτές προηγούνται τελικά στην ειδική αγωγή;
Χιλιάδες είναι οι άνεργοι εκπαιδευτικοί που σπεύδουν να πραγματοποιήσουν ένα μεταπτυχιακό στην ειδική αγωγή προκειμένου να εξασφαλίσουν μια θέση εργασίας αναπληρωτή σε σχολεία με άτομα με ειδικές ανάγκες. Το γεγονός ότι οι προσλήψεις γίνονται με χρήματα του ΕΣΠΑ έχει ως αποτέλεσμα να πραγματοποιούνται χιλιάδες προσλήψεις σε αντίθεση με τη γενική εκπαίδευση.

Ωστόσο υπάρχει προβληματισμός σχετικά με το ποιος προηγείται στους πίνακες της ειδικής αγωγής; Συνεχίζουν να προηγούνται οι κάτοχοι διδακτορικών και μεταπτυχιακών έναντι των αποφοίτων των δυο τμημάτων ειδικής αγωγής (Βόλος, Θεσσαλονίκη);

Ο νόμος Ν.3699/2008 επιτρέπει την είσοδο στους πίνακες ειδικής αγωγής των κατόχων διδακτορικών, μεταπτυχιακών σπουδών. Μάλιστα οι κάτοχοι διδακτορικών και μεταπτυχιακών τίτλων προτάσσονται των πτυχιούχων τμημάτων ειδικής αγωγής όπως άλλωστε προκύπτει και από την τελευταίο πρόσκληση υποβολής αιτήσεων αναπληρωτών ειδικής αγωγής με ημερομηνία 27-8-2013. Συγκεκριμένα αναφέρονται τα ακόλουθα:

Στον ΠΙΝΑΚΑ Β΄ εντάσσονται οι εκπαιδευτικοί που διαθέτουν τα παρακάτω προσόντα με την εξής σειρά και ανάλογα με την προϋπηρεσία τους στην ΕΑΕ και μόνο, ανά κατηγορία τυπικών προσόντων:

α) Οι εκπαιδευτικοί με διδακτορικό δίπλωμα στην ΕΑΕ ή τη Σχολική Ψυχολογία.

β) Οι εκπαιδευτικοί με μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στην ΕΑΕ ή τη Σχολική Ψυχολογία.

γ) Οι εκπαιδευτικοί κάτοχοι τίτλου διετούς μετεκπαίδευσης ΕΑΕ στα Διδασκαλεία της ημεδαπής ή ισότιμου και αντίστοιχου τίτλου της αλλοδαπής (Μόνο για τους πρώην διορισμένους στην Ιδιωτική Εκπαίδευση εκπαιδευτικούς των κλάδων ΠΕ70 και ΠΕ60).

δ) Οι εκπαιδευτικοί κάτοχοι πτυχίου του Τμήματος Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ή του Τμήματος Εκπαιδευτικής και Κοινωνικής Πολιτικής, κατεύθυνσης εκπαίδευσης ατόμων με ειδικές ανάγκες του Πανεπιστημίου Μακεδονίας ή αναγνωρισμένου -ισότιμου και αντίστοιχου- τίτλου Πανεπιστημίου της αλλοδαπής.

ε) Οι εκπαιδευτικοί γονείς παιδιών με ειδικές ανάγκες (αναπηρία 67% και άνω, ύστερα από σχετική πιστοποίηση των αρμόδιων διαγνωστικών υπηρεσιών) χωρίς τίτλους στην ΕΑΕ.

στ) Οι εκπαιδευτικοί με προϋπηρεσία τριών διδακτικών ετών σε δομές ΕΑΕ και ετήσιο σεμινάριο επιμόρφωσης-εξειδίκευσης στην ΕΑΕ που αποκτήθηκε μέχρι και 31-8-2010, από Πανεπιστήμιο ή αναγνωρισμένο κρατικό φορέα που εποπτεύεται από το Υ.ΠΑΙ.Θ. αποδεδειγμένης διάρκειας τουλάχιστον τετρακοσίων (400) ωρών. Σεμινάρια ετήσιας διάρκειας στην ΕΑΕ που έχουν υλοποιηθεί μέχρι την έναρξη ισχύος του ν. 3699/2008 (ΦΕΚ 199/τ. Α΄/2-10-2008) από Πανεπιστήμια ή από αναγνωρισμένους κρατικούς φορείς που εποπτεύονται από το Υ.ΠΑΙ.Θ. αναγνωρίζονται ως ισότιμα με τα ανωτέρω σεμινάρια των τετρακοσίων (400) ωρών.

ζ) Οι εκπαιδευτικοί με αποδεδειγμένη προϋπηρεσία τουλάχιστον τριών ετών σε δομές ΕΑΕ.

η) Οι εκπαιδευτικοί με ετήσιο σεμινάριο επιμόρφωσης-εξειδίκευσης στην ΕΑΕ που αποκτήθηκε μέχρι και 31-8-2010 από Πανεπιστήμιο ή αναγνωρισμένο κρατικό φορέα που εποπτεύεται από το ΥΠΑΙΘ αποδεδειγμένης διάρκειας τουλάχιστον τετρακοσίων (400) ωρών.

θ) Οι εκπαιδευτικοί με τουλάχιστον ένα διδακτικό έτος προϋπηρεσία σε ΣΜΕΑΕ (10 μήνες).

Οι αλλαγές του νόμου 4186/2013

Με το νόμο 4186/2013 για το νέο λύκειο επήλθαν αλλαγές και στην ειδική αγωγή που αφορούν και τον τρόπο πρόσληψης. Συγκεκριμένα στο άρθρο 28 παράγραφος 2 α αναφέρει ότι:

« Τα ισχύοντα στη Γενική Εκπαίδευση για τις προσλήψεις, τους διορισμούς, τις μεταθέσεις, τις αποσπάσεις και τις τοποθετήσεις εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, καθώς και για τους τομείς, τις ειδικότητες, τους κλάδους τις αναθέσεις μαθημάτων, τους υπεύθυνους εργαστηρίων, την πρακτική άσκηση, τους σχολικούς συνεταιρισμούς, τα προγράμματα σπουδών και τα ωρολόγια προγράμματα στην Τεχνική Επαγγελματική Εκπαίδευση, ισχύουν από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου και για την Ειδική Αγωγή.

Επιμέρους διαφοροποιήσεις όλων των παραπάνω, λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών στην Ειδική Αγωγή, θα καθορίζονται με υπουργικές αποφάσεις που θα εκδίδονται κατόπιν εισήγησης της Διεύθυνσης Ειδικής Αγωγής του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων.»

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην εισηγητική έκθεση αιτιολογούνταν η παραπάνω παράγραφος ως εξής:

Ο νόμος 3699/2008 εισάγει μια σειρά από διατάξεις που ρυθμίζουν τη διαδικασία και τα κριτήρια κάλυψης των οργανικών και λειτουργικών κενών στην ειδική αγωγή κατά τρόπο διαφορετικό από τα ισχύοντα στη Γενική Εκπαίδευση. Επειδή οι εξαιρετικές ρυθμίσεις που εισάγουν οι διατάξεις των άρθρων 20, 21, 22 του Ν3699/2008 παραβιάζουν κατάφορα τη συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της ισότητας, επιχειρείται να ισχύσουν και για την Ειδική αγωγή οι ρυθμίσεις που ισχύουν στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση αναφορικά με τα ζητήματα διορισμών, μεταθέσεων, αποσπάσεων και προσλήψεων αναπληρωτών.

Κατά πόσο ισχύουν οι αλλαγές

Με βάση τα παραπάνω διαπιστώνει κανείς ότι ισχύουν στις προσλήψεις των αναπληρωτών στην ειδική αγωγή τα όσα ισχύουν και στη γενική εκπαίδευση όπου η κατάταξη πραγματοποιείται με τα μόρια που έχουν συγκεντρώσει οι εκπαιδευτικοί από την προϋπηρεσία τους καθώς και από ενδεχόμενη επιτυχία σε διαγωνισμό του ΑΣΕΠ (2006,2008). Το ΦΕΚ με το νόμο 4186 είχε ημερομηνία δημοσίευσης 17 Σεπτεμβρίου του 2013 οπότε και τίθεται σε εφαρμογή αφού στο άρθρο 59 αναφέρεται:

Η ισχύς του παρόντος νόμου άρχεται από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στις επιμέρους διατάξεις του.

Από τη στιγμή λοιπόν που δεν ορίζεται διαφορετικά από τις επιμέρους διατάξεις ισχύουν οι αλλαγές και στον τρόπο πρόσληψης αναπληρωτών ειδικής αγωγής. Ωστόσο η συμπληρωματική εγκύκλιος με ημερομηνία δημοσίευσης 22 Νοεμβρίου του 2013 (μετά τη δημοσίευση του ΦΕΚ) συνεχίζει να προτάσσει τους κατόχους μεταπτυχιακών και διδακτορικών. Στο τέλος μάλιστα της εγκυκλίου αναφέρεται ότι «κατά τα λοιπά ισχύει η 117746/Γ6/27-8-2013 (ΑΔΑ: ΒΛΩΜ9-Α5Ν) εγκύκλιος.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι όταν στις 22 Σεπτεμβρίου αναρτήθηκαν οι προσωρινοί πίνακες αναπληρωτών ειδικής αγωγής στις ειδικότητες δασκάλων και νηπιαγωγών ο Σύλλογος Αποφοίτων Τμημάτων Ειδικής Αγωγής κατέθεσε εξώδικη διαμαρτυρία ενώ ταυτόχρονα κατατέθηκαν 900 ενστάσεις κατά των πινάκων που καταρτίστηκαν σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3699/2008 , κατά παράβαση του ήδη ισχύοντος Ν. 4186/2013, ο οποίος τροποποίησε το νομοθετικό πλαίσιο πρόσληψης αναπληρωτών στην Ειδική Αγωγή.

Βέβαια οι ενστάσεις δεν είχαν αποτέλεσμα καθώς και πάλι, η κατάρτιση των οριστικών πινάκων « δεν έγινε βάσει του νέου νόμου αλλά συντηρήθηκε το καθεστώς του παλαιότερου και η κατάφωρη αδικία που τον διέπει» όπως αναφέρει ο σύλλογος.

«Οι παραπάνω εξελίξεις καταδεικνύουν:

§ την προσπάθεια του υπουργείου να δώσει "παράταση ζωής" για μία τελευταία χρονιά σε όλες τις βιομηχανίες των μεταπτυχιακών που εξαρτώνται από τις αποφάσεις του και οι οποίες, έως σήμερα, μόνο τυχαία δεν τις ευνοούν.

§ ότι οι νόμοι δεν αρκεί να ψηφίζονται, αλλά απαιτείται και να εφαρμόζονται. Για να γίνει, όμως, αυτό πρέπει να υπάρχει πολιτική βούληση, η οποία ποτέ δεν υπήρξε έως σήμερα, για το ζήτημα της "καθαρότητας" των πινάκων. Επομένως, ο μόνος δρόμος είναι αυτός των συλλογικών διεκδικήσεων και πιέσεων από κοινού με το γονεϊκό και το αναπηρικό κίνημα και την εκπαιδευτική κοινότητα.»

Δικαίωμα για αλλαγές στον τρόπο πρόσληψης από το Υπουργείο

Αξίζει να αναφερθεί ότι ο νόμος μπορεί να μην εφαρμόζεται ακόμα άλλα δίνει το δικαίωμα στο Υπουργείο να επιφέρει διαφοροποιήσεις στις προσλήψεις αφού μεταξύ των άλλων το άρθρο 2 α αναφέρει ότι επιμέρους διαφοροποιήσεις όλων των παραπάνω, λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών στην Ειδική Αγωγή, θα καθορίζονται με υπουργικές αποφάσεις που θα εκδίδονται κατόπιν εισήγησης της Διεύθυνσης Ειδικής Αγωγής του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Νέο νομοσχέδιο για την Ειδική Αγωγή

Όπως έχει εξαγγελθεί ετοιμάζεται νέο νομοσχέδιο για την Ειδική Αγωγή και ίσως εκεί ξεκαθαριστεί το όλο θέμα σχετικά με τις προσλήψεις των αναπληρωτών εκπαιδευτικών και τα κριτήρια. Ήδη η επιτροπή έχει ξεκινήσει τις εργασίες της.

Καλόγηρος Βασίλειος

2560 εκπαιδευτικοί για κάλυψη κενών σε ΕΠΑΛ
Λόγω της διαθεσιμότητας πολλών εκπαιδευτικών και το μειωμένο ενδιαφέρον εκπαιδευτικών  για εργασία σε ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ για 8 ώρες την εβδομάδα (ωρομίσθιοι) πολλοί μαθητές της τεχνικής εκπαίδευσης έχουν βρεθεί χωρίς εκπαιδευτικούς.

Στην προσπάθειά του να βρει λύση το Υπουργείο Παιδείας στρέφεται προς τους εκπαιδευτικούς που κατέθεσαν αιτήσεις για εργασία στα ΙΕΚ. Αξίζει να σημειωθεί ότι στις ειδικότητες που έχουν καταργηθεί υπάρχουν 2560 εκπαιδευτικοί που έχουν εκδηλώσει το ενδιαφέρον τους και βρίσκονται στους πίνακες των υποψηφίων εκπαιδευτών. Η παραπάνω κίνηση του Υπουργείου θα έχει ως αποτέλεσμα να αυξηθούν οι πιθανότητες εργασίας των εκπαιδευτικών που ανήκουν σε μια από τις ειδικότητες που έχουν καταργηθεί (Νοσηλευτές, βρεφονηπιοκόμοι κ.α.)

Όπως αναφέρει η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Φλώρινας Το Υπουργείο Παιδείας προτίθεται να καλύψει τα κενά των καταργημένων ειδικοτήτων στα ΕΠΑΛ και στις ΕΠΑΣ με προσλήψεις ωρομισθίων από τους αξιολογικούς πίνακες κατάταξης υποψηφίων εκπαιδευτών ενηλίκων των δημοσίων ΙΕΚ.

Οι κατά τόπους Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης θα καλέσουν, κατά σειρά κατάταξης στους πίνακες τους αιτούντες, και θα τους προτείνουν να υπογράψουν συμβάσεις μίσθωσης έργου (μπλοκάκι) για πρόσληψή τους σε συγκεκριμένο δημόσιο ΙΕΚ.

Οι ωρομίσθιοι που θα υπογράψουν συμβάσεις θα αποσπαστούν σε ΕΠΑΛ ή ΕΠΑΣ για την παροχή εκπαιδευτικού έργου, εντός της χωρικής αρμοδιότητας της Διεύθυνσης Δια Βίου Μάθησης στην οποία ανήκει το ΙΕΚ στο οποίο έχει επιλεγεί (πχ εκπαιδευτής ο οποίος επιλέχθηκε να προσληφθεί στο ΙΕΚ Αμυνταίου θα αποσπαστεί να διδάξει στο 1ο ΕΠΑΛ Αμυνταίου).

Οι ώρες απασχόλησής τους μπορεί να είναι μέχρι και είκοσι (20) και η αμοιβή τους προβλέπεται από τη Κ.Υ.Α. 2/106902/0022/10-12-2013  και θα κυμαίνονται από 20 έως και 12 ευρώ την ώρα μεικτά.

1) Πτυχιούχοι Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης κάτοχοι διδακτορικού τίτλου, είκοσι (20) ευρώ.

2) Πτυχιούχοι Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης κάτοχοι μεταπτυχιακού διπλώματος, δέκα οκτώ (18) ευρώ.

3) Πτυχιούχοι Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, δεκαπέντε (15) ευρώ.

4) Μη πτυχιούχοι, δώδεκα (12) ευρώ.

5τ) Εμπειροτέχνες.

Ι. δεκατρία (13) ευρώ.

II. δεκατέσσερα (14) ευρώ.

III. Δεκαέξι (16) ευρώ.

Οι εκπαιδευτές που θα προσληφθούν, θα κληθούν να αναλάβουν υπηρεσία μετά την υπογραφή της σύμβασης και από το «ΙΔΡΥΜΑ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ» (Ι.ΝΕΔΙ.ΒΙ.Μ), που είναι ο πρώτος συμβαλλόμενος και την κοινοποίηση της απόφασης απόσπασης σε ΕΠΑΛ ή ΕΠΑΣ του Υπουργείου Παιδείας.

Καλόγηρος Βασίλειος

Υποτροφίες έρευνας για πτυχιούχους και νέους επιστήμονες από τη DAAD

 

Η DAAD ανακοίνωσε υποτροφίες έρευνας μικρής διάρκειας [έως 6 μήνες] για πτυχιούχους και νέους επιστήμονες. Σκοπός Διαμονή στη Γερμανία για πραγματοποίηση έρευνας σε γερμανικό πανεπιστήμιο ή εξωπανεπιστημιακό ερευνητικό ίδρυμα, συνήθως στο πλαίσιο εκπόνησης μιας διδακτορικής διατριβής ή μεταδιδακτορικής έρευνας στην Ελλάδα ή στη Γερμανία.

Υποτροφίες του κληροδοτήματος «Γ. και Ε. Τρέκα» σε φοιτητές του ΕΜΠ

 

Η Πρυτανεία του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου γνωστοποιεί ότι από το Κληροδότημα «Υποτροφιών Γεωργίου και Ελευθερίας Τρέκα» χορηγείται οικονομική ενίσχυση σε τρεις (3) προπτυχιακούς φοιτητές του Ιδρύματος για το ακαδ. έτος 2013-2014

Υποτροφίες του Harvard για φοιτητές του Πανεπιστημίου Πατρών

 

Το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Harvard σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πατρών ανακοίνωσαν υποτροφίες στο θερινό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Harvard.

Κυριακή, 05 Ιανουαρίου 2014 15:11

Αρχαία ελληνική εδώ και αλλού…

Αρχαία ελληνική εδώ και αλλού...

Κυριακή, 05 Ιανουαρίου 2014 14:59

Ελληνίδα η... βασίλισσα του σκακιού!

Μόλις στα 13 της χρόνια, η σκακίστρια Σταυρούλα Τσολακίδου ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλοπάτι του κόσμου, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που διεξήχθη στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα!

Η... βασίλισσα του σκακιού!

Κυριακή, 05 Ιανουαρίου 2014 14:56

ΗΠΑ: Ένα εκατομμύριο άστεγοι μαθητές

ΗΠΑ Ένα εκατομμύριο άστεγοι μαθητές

Υψηλότερο ποσοστό και από τη Μεγάλη Ύφεση του 1929. Εκατομμύρια παιδιά ζουν με κουπόνια φαγητού.

ΕΊΚΟΣΙ ΤΜΉΜΑΤΑ ΕΝΙΣΧΥΤΙΚΉΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΊΑΣ ΣΤΟ ΝΌΤΙΟ ΑΙΓΑΊΟ

Σε πολλά σχολεία της χώρας θα δημιουργηθούν Σχολικά Κέντρα Ενισχυτικής Διδασκαλίας (ΣΚΕΔ) όπου οι μαθητές μετά τη λήξη των μαθημάτων τους θα παρακολουθούν μαθήματα.

Κυριακή, 05 Ιανουαρίου 2014 14:47

Oι HΠA υποκλίνονται στον νέο Τζομπς

Oι HΠA υποκλίνονται στον νέο Τζομπς

Επιχειρηματίας της χρονιάς που πέρασε για το περιοδικό Fortune ήταν ο Ιλον Μασκ, ο 42χρονος εφευρέτης και επιχειρηματίας του οποίου η περιουσία έφτασε φέτος στα 6,7 δισ. δολάρια σύμφωνα με το Forbes.

Εκπαιδευτικά Νέα