Newsletter

Συμπληρώστε το e-mail σας και διαβάστε το καθημερινό newsletter από το dictyo.gr
  
  
  
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014 02:31

Διγώνισμα 2014 στη Μηχανική Στερεού

 

 
 ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ 2014 
στο 4ο Κεφάλαιο:
 
ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΣΤΕΡΕΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ
 από τα Ψηφιακά Εκπαιδευτικά Βοηθήματα (S4E)
 
 
  
Κατεβάστε το από  ΕΔΩ
 
http://vmarousis.blogspot.gr 
Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014 02:30

Έκφραση - Έκθεση Β' Λυκείου

 
 
 
Η απατηλή οικειότητα του σύγχρονου τηλεοπτικού λόγου
 
Η μέσω του τηλεοπτικού διαύλου οικειοποίηση μιας ιδιωτικής, και πάντως ανεπίσημης, γλώσσας και η προσαρμογή του λόγου προς τις χαμηλές γλωσσικές ποικιλίες, σε συνδυασμό με την προβολή μιας προσανατολισμένης προς τις αδύναμες και ευπαθείς κοινωνικές ομάδες θεματολογίας, συγκροτούν, κατά την άποψή μας, μία «στάση εικονικής ευμένειας» ή «υψηλής απατηλής οικειότητας» από την πλευρά των παραγωγών και διανομέων του τηλεοπτικώς εκφερόμενου δημοσιογραφικού λόγου. Η συγκεκριμένη στάση αποτελεί έναν δραστικό τρόπο κατασκευής και συντήρησης της αποδεκτότητας της δημοσιογραφικής έκφρασης, καθώς αποδίδεται αξιωματικά στον πομπό δημοκρατική νομιμότητα και κοινωνική ευαισθησία, μέσω της μορφής της γλώσσας. Μία γλώσσα η οποία δίδει στους χρήστες της τη δυνατότητα να τεκμαίρονται την προοδευτικότητα και τη φιλολαϊκότητα μέσω των λέξεων, ευαγγελιζόμενοι αγαθά και ιδιότητες που, σε άλλη περίπτωση, θα όφειλαν να αποδεικνύουν με το περιεχόμενο των
λεγομένων τους.
Επιπλέον, η «στάση εικονικής ευμένειας» συντίθεται με την αναγωγή και αναβάθμιση του ιδιωτικού στοιχείου στη σφαίρα του δημοσίου, ως ένα άλλοθι κατάργησης των μεγάλων αποστάσεων που χωρίζουν τους πολλούς/ «υποτελείς», που είναι το κοινό, από τους λίγους/ «ιθύνοντες», που δεν είναι άλλοι από τους ανθρώπους της πολιτικής και τηλεοπτικής εξουσίας. Άλλες πρακτικές συγκρότησης της απατηλής οικειότητας, που τα μέσα μαζικής επικοινωνίας επιδιώκουν να παρουσιάζουν, συνδέονται με τη ρητή ή υπόρρητη έκφραση της ιδεολογίας της αμφισβήτησης της καθεστηκυίας τάξης και την εκδήλωση μιας γενικής ιδεολογικής σύμπλευσης του δημοσιογράφου με τις θέσεις και τις προσδοκίες του «λαού».
Ωστόσο η εγγραφή στον δημοσιογραφικό λόγο της υπονόμευσης της πολιτικής ή οικονομικής ιεραρχίας, σε συνδυασμό με την απόδοση σε αυτόν «μαγικών» ιδιοτήτων και την επικυριαρχία του συναισθήματος, ώστε να μη διανοείται ο αποδέκτης να επεξεργάζεται λογικά τα εκπεμπόμενα μηνύματα, μπορεί να αποπροσανατολίζει το κοινό στο οποίο απευθύνεται. Αυτό είναι δυνατό να συμβαίνει όταν η δημοσιογραφική αμφισβήτηση δεν συνιστά έναν ουσιαστικό επαναπροσδιορισμό των σχέσεων εξουσίας μεταξύ των φορέων της τηλεοπτικής ισχύος και των αποδεκτών, αλλά έναν προσωρινό και εικονικό επανασυσχετισμό οικειότητας, για προπαγανδιστικούς και εμπορικούς λόγους.
Μέσω ενός πληθωρικού, γητευτικού και, σε κάποιες περιπτώσεις, αυθαίρετου λόγου, επιτυγχάνεται η οδήγηση του πολίτη στη διαμόρφωση της εντύπωσης ότι τα ΜΜΕ δεν εκπροσωπούν τα συμφέροντα της ιδιοκτησίας τους (κρατικής ή ιδιωτικής/ επιχειρηματικής), αλλά του ίδιου. Καθρεπτίζοντας στον τηλεοπτικώς μεταδιδόμενο λόγο τις δικές του αναμονές, ο παραλήπτης ενδεχομένως διολισθαίνει σε μια απαίδευτη ψευδαίσθηση συμμετοχής στην «αλήθεια» που παράγει το μέσο ενημέρωσης και θεωρεί εαυτόν εξομοιωμένο με τους επισήμως ομιλούντες. Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι ο πολίτης, ακόμη και όταν βιώσει την ανταπόκριση από την πλευρά του Μέσου ή του δημοσιογράφου στο πρόβλημα που πιθανόν αντιμετωπίζει, ή προβάλλει τις ανάγκες και τα συμφέροντά του σε συγκεκριμένο τηλεοπτικό πρόγραμμα, δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι η σχέση η οποία αναπτύσσεται είναι όντως σχέση ουσίας και διάρκειας, μια ενδυνάμωση της ταυτότητάς του, και όχι ένα ακόμη «λαϊκό θέμα που θα πουλήσει» και θα αποφέρει στην τηλεοπτική επιχείρηση το ανάλογο διαφημιστικό έσοδο.
[Διασκευή]
Νικολέττα Τσιτσανούδη - Μαλλίδη, Διδάκτωρ Κοινωνιογλωσσολογίας του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
 
Περίληψη Κειμένου
 
Η συγγραφέας αναφέρεται στην επίφαση οικειότητας που επιχειρούν να δημιουργήσουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στον τηλεθεατή. Αρχικά επισημαίνει πως αυτό επιτυγχάνεται με την υιοθέτηση μιας απλής γλωσσικής έκφρασης και μιας θεματολογίας που αφορά τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Επίσης, με τη δημιουργία της παραπλανητικής εντύπωσης πως εξυπηρετούν δημόσια και όχι ιδιωτικά συμφέροντα, αλλά και με τη φαινομενική τήρηση μιας καταγγελτικής στάσης απέναντι στην πολιτική εξουσία. Έπειτα τονίζει πως η έκφραση της καταγγελτικής αυτής στάσης συνδυάζεται με την επικυριαρχία του συναισθήματος, γεγονός που παρεμποδίζει τη λογική επεξεργασία των μεταδιδόμενων μηνυμάτων από τους δέκτες. Τέλος καταλήγει πως ο πολίτης αδυνατεί να κατανοήσει αν το ενδιαφέρον των μέσων μαζικής ενημέρωσης για τα προβλήματά του είναι γνήσιο ή αποσκοπεί απλώς στη μεγιστοποίηση των διαφημιστικών εσόδων.
 
[Λέξεις: 120]
πηγή: latistor.blogspot.gr
 
 
 
Η απατηλή οικειότητα του σύγχρονου τηλεοπτικού λόγου
 
Η μέσω του τηλεοπτικού διαύλου οικειοποίηση μιας ιδιωτικής, και πάντως ανεπίσημης, γλώσσας και η προσαρμογή του λόγου προς τις χαμηλές γλωσσικές ποικιλίες, σε συνδυασμό με την προβολή μιας προσανατολισμένης προς τις αδύναμες και ευπαθείς κοινωνικές ομάδες θεματολογίας, συγκροτούν, κατά την άποψή μας, μία «στάση εικονικής ευμένειας» ή «υψηλής απατηλής οικειότητας» από την πλευρά των παραγωγών και διανομέων του τηλεοπτικώς εκφερόμενου δημοσιογραφικού λόγου. Η συγκεκριμένη στάση αποτελεί έναν δραστικό τρόπο κατασκευής και συντήρησης της αποδεκτότητας της δημοσιογραφικής έκφρασης, καθώς αποδίδεται αξιωματικά στον πομπό δημοκρατική νομιμότητα και κοινωνική ευαισθησία, μέσω της μορφής της γλώσσας. Μία γλώσσα η οποία δίδει στους χρήστες της τη δυνατότητα να τεκμαίρονται την προοδευτικότητα και τη φιλολαϊκότητα μέσω των λέξεων, ευαγγελιζόμενοι αγαθά και ιδιότητες που, σε άλλη περίπτωση, θα όφειλαν να αποδεικνύουν με το περιεχόμενο των
λεγομένων τους.
Επιπλέον, η «στάση εικονικής ευμένειας» συντίθεται με την αναγωγή και αναβάθμιση του ιδιωτικού στοιχείου στη σφαίρα του δημοσίου, ως ένα άλλοθι κατάργησης των μεγάλων αποστάσεων που χωρίζουν τους πολλούς/ «υποτελείς», που είναι το κοινό, από τους λίγους/ «ιθύνοντες», που δεν είναι άλλοι από τους ανθρώπους της πολιτικής και τηλεοπτικής εξουσίας. Άλλες πρακτικές συγκρότησης της απατηλής οικειότητας, που τα μέσα μαζικής επικοινωνίας επιδιώκουν να παρουσιάζουν, συνδέονται με τη ρητή ή υπόρρητη έκφραση της ιδεολογίας της αμφισβήτησης της καθεστηκυίας τάξης και την εκδήλωση μιας γενικής ιδεολογικής σύμπλευσης του δημοσιογράφου με τις θέσεις και τις προσδοκίες του «λαού».
Ωστόσο η εγγραφή στον δημοσιογραφικό λόγο της υπονόμευσης της πολιτικής ή οικονομικής ιεραρχίας, σε συνδυασμό με την απόδοση σε αυτόν «μαγικών» ιδιοτήτων και την επικυριαρχία του συναισθήματος, ώστε να μη διανοείται ο αποδέκτης να επεξεργάζεται λογικά τα εκπεμπόμενα μηνύματα, μπορεί να αποπροσανατολίζει το κοινό στο οποίο απευθύνεται. Αυτό είναι δυνατό να συμβαίνει όταν η δημοσιογραφική αμφισβήτηση δεν συνιστά έναν ουσιαστικό επαναπροσδιορισμό των σχέσεων εξουσίας μεταξύ των φορέων της τηλεοπτικής ισχύος και των αποδεκτών, αλλά έναν προσωρινό και εικονικό επανασυσχετισμό οικειότητας, για προπαγανδιστικούς και εμπορικούς λόγους.
Μέσω ενός πληθωρικού, γητευτικού και, σε κάποιες περιπτώσεις, αυθαίρετου λόγου, επιτυγχάνεται η οδήγηση του πολίτη στη διαμόρφωση της εντύπωσης ότι τα ΜΜΕ δεν εκπροσωπούν τα συμφέροντα της ιδιοκτησίας τους (κρατικής ή ιδιωτικής/ επιχειρηματικής), αλλά του ίδιου. Καθρεπτίζοντας στον τηλεοπτικώς μεταδιδόμενο λόγο τις δικές του αναμονές, ο παραλήπτης ενδεχομένως διολισθαίνει σε μια απαίδευτη ψευδαίσθηση συμμετοχής στην «αλήθεια» που παράγει το μέσο ενημέρωσης και θεωρεί εαυτόν εξομοιωμένο με τους επισήμως ομιλούντες. Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι ο πολίτης, ακόμη και όταν βιώσει την ανταπόκριση από την πλευρά του Μέσου ή του δημοσιογράφου στο πρόβλημα που πιθανόν αντιμετωπίζει, ή προβάλλει τις ανάγκες και τα συμφέροντά του σε συγκεκριμένο τηλεοπτικό πρόγραμμα, δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι η σχέση η οποία αναπτύσσεται είναι όντως σχέση ουσίας και διάρκειας, μια ενδυνάμωση της ταυτότητάς του, και όχι ένα ακόμη «λαϊκό θέμα που θα πουλήσει» και θα αποφέρει στην τηλεοπτική επιχείρηση το ανάλογο διαφημιστικό έσοδο.
[Διασκευή]
Νικολέττα Τσιτσανούδη - Μαλλίδη, Διδάκτωρ Κοινωνιογλωσσολογίας του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
 
Περίληψη Κειμένου
 
Η συγγραφέας αναφέρεται στην επίφαση οικειότητας που επιχειρούν να δημιουργήσουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στον τηλεθεατή. Αρχικά επισημαίνει πως αυτό επιτυγχάνεται με την υιοθέτηση μιας απλής γλωσσικής έκφρασης και μιας θεματολογίας που αφορά τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Επίσης, με τη δημιουργία της παραπλανητικής εντύπωσης πως εξυπηρετούν δημόσια και όχι ιδιωτικά συμφέροντα, αλλά και με τη φαινομενική τήρηση μιας καταγγελτικής στάσης απέναντι στην πολιτική εξουσία. Έπειτα τονίζει πως η έκφραση της καταγγελτικής αυτής στάσης συνδυάζεται με την επικυριαρχία του συναισθήματος, γεγονός που παρεμποδίζει τη λογική επεξεργασία των μεταδιδόμενων μηνυμάτων από τους δέκτες. Τέλος καταλήγει πως ο πολίτης αδυνατεί να κατανοήσει αν το ενδιαφέρον των μέσων μαζικής ενημέρωσης για τα προβλήματά του είναι γνήσιο ή αποσκοπεί απλώς στη μεγιστοποίηση των διαφημιστικών εσόδων.
 
[Λέξεις: 120]
πηγή: latistor.blogspot.gr
Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014 01:35

Διαγωνίσματα Ν. Γλώσσας Β' Λυκείου

 

Διαγωνίσματα Νεοελληνικής Γλώσσας Β' Λυκείου.
1o ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ
Κίνητρα και επιλογή επαγγέλματος
ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ
Κίνητρα και επιλογή επαγγέλματος
Η συμπεριφορά του ατόμου είναι το αποτέλεσμα της επενέργειας δύο συνήθως παραγόντων, ενός εσωτερικού (εσωτερικό κίνητρο) ή ενός εξωτερικού (εξωτερικό κίνητρο) ή και των δύο μαζί, πράγμα που σημαίνει ότι ο στόχος που επιλέγει το άτομο εξαρτάται από το ίδιο και από το περιβάλλον, μέσα στο οποίο ζει και ενεργεί και από το οποίο δέχεται όλες τις θετικές ή αρνητικές επιδράσεις. Το άτομο, κατά συνέπεια, βρίσκεται σε μια σχέση αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον, όταν κάθε φορά εκφράζει τις προτιμήσεις του, προσανατολίζει τις επιθυμίες του ή επιλέγει τους στόχους του και επιδιώκει την πραγματοποίησή τους.
Ο στόχος που επιλέγει το άτομο εξαρτάται από το ίδιο αλλά και από το περιβάλλον, σύμφωνα και με τα παραπάνω. Η επιλογή προσδιορίζεται από μια σειρά επαγγελματικών προτιμήσεων, που ενεργούν ως παρωθητικές δυνάμεις στην προσωπικότητα του ατόμου. Κάθε προτίμηση θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι,
λειτουργεί ως μια δύναμη ή κίνητρο που έχει διαφορετικές επιδράσεις στο άτομο. Το ποσόν (ένταση) και το ποιόν (κατεύθυνση) των επιδράσεων αυτών χαρακτηρίζει την επιθυμία του ατόμου για την επιλογή του επαγγέλματός του (Αραβανής 1988).

Όμως, εκτός από το διαφορετικό βαθμό προτίμησης που παρουσιάζει η επιλογή του επαγγέλματος, το άτομο παρωθείται στην επιλογή του επαγγέλματός του και από διάφορες άλλες μεταβλητές που έχουν σχέση και με το περιβάλλον στο οποίο ζει (κοινωνικές συνθήκες, οικονομικές δυνατότητες, προσφορά εργασίας, οικονομικά οφέλη που παρουσιάζει το επάγγελμα κ.ά.) (Βάμβουκας 1982). Πρόκειται, δηλαδή, για στοιχεία που ικανοποιούν ανάγκες και σχετίζονται, κατά συνέπεια, με διάφορα κίνητρα. Όσα αναφέρονται στον εσωτερικό κόσμο του ατόμου, δηλαδή τις προτιμήσεις, τις αξίες του κ.λπ. αποτελούν για σύγχρονους θεωρητικούς της προσωπικότητας «τον εαυτό» (Kuhl 1998).
 
Με βάση την παραπάνω άποψη της αλληλεξάρτησης ατόμου και περιβάλλοντος, τα κίνητρα ορίζονται ως εσωτερική πηγή ενέργειας ή δραστηριότητας που κατευθύνουν τη συμπεριφορά του ατόμου, συνειδητά ή ασυνείδητα, στις διάφορες επιλογές, ανάλογα με το κοινωνικο - οικονομικό και πολιτιστικό περιβάλλον (Αραβανής 1988). Είναι, κατά συνέπεια, φανερή η άμεση σχέση της επαγγελματικής απόφασης με ό,τι περιλαμβάνει η έννοια του κινήτρου, δεδομένου ότι αυτά επηρεάζουν και καθορίζουν την επαγγελματική επιλογή.
 
Με τα τελευταία θίγεται το θέμα της σχέσης των κινήτρων με την επιλογή επαγγέλματος. Η επιλογή επαγγέλματος αποτελεί μια διαδικασία της προσωπικότητας του ατόμου σε συνάρτηση με το κοινωνικό του περιβάλλον. Όπως όλα τα κίνητρα έτσι και τα επαγγελματικά κίνητρα παρουσιάζουν ένταση, κατεύθυνση, αρχή ή προέλευση αλλά και σταθερότητα ή ευστάθεια και συνέχεια. Η ένταση του κινήτρου σχετίζεται με τη δύναμη με την οποία αυτό παρουσιάζεται ως αδύνατο ή ισχυρό, ή και ως πολύ ισχυρό κίνητρο, για την επιλογή ενός επαγγέλματος. Η κατεύθυνση αναφέρεται στον προσανατολισμό της παρωθητικής δύναμης προς διάφορα επαγγέλματα και τις συνθήκες άσκησης επιμέρους επαγγελμάτων (συνθήκες εργασίας, οικονομικές απολαβές, προϋποθέσεις απόκτησης ενός επαγγέλματος και επιτυχίας σ’ αυτό κ.λπ.). Η αρχή ή προέλευση των κινήτρων αναφέρεται στο απώτερο ή άμεσο παρελθόν του ατόμου. Η αρχή ή προέλευση ενός κινήτρου σχετίζεται με τη «χρονικότητα των κινήτρων», δηλαδή, τη σύλληψη επαγγελματικού σχεδίου και την απόφαση πραγματοποίησής του. Έτσι μπορεί κανείς να διακρίνει τέσσερις τύπους κινήτρων:τα πολύ πρώιμα, που τοποθετούνται στην ηλικία φοίτησης στο δημοτικό σχολείο, τα πρώιμα, που σχετίζονται με την εφηβική κυρίως ηλικία, τα όψιμα, που τοποθετούνται στην περίοδο μετά την εφηβική ηλικία και τα πολύ όψιμα, που σχετίζονται με αποτυχημένες αποφάσεις του ατόμου για επαγγελματική ένταξη. Τέλος, η σταθερότητα ή η ευστάθεια ενός κινήτρου στην επαγγελματική επιλογή σχετίζεται με «το βαθμό αποφασιστικότητας με την οποία ένα άτομο ακολουθεί τον επαγγελματικό δρόμο που έχει επιλέξει» (Βάμβουκας 1982, 26), απορρίπτοντας τυχόν άλλες σκέψεις διαφορετικής επαγγελματικής σταδιοδρομίας, δηλαδή επαγγελματικού επαναπροσανατολισμού (Βάμβουκας,1982).
 
ΘΕΜΑΤΑ
 Α. Διαβάσατε αυτό το επιστημονικό άρθρο σε μια ιστοσελίδα και αποφασίσατε να το παρουσιάσετε συνοπτικά μέσα στην τάξη σας. Να συντάξετε ένα συνοπτικό κείμενο 110 περίπου λέξεων (Μον. 25)
 Β1. Να γράψετε από ένα συνώνυμο για καθεμιά από τις παρακάτω λέξεις: επενέργειας, προσδιορίζεται, μεταβλητές, άμεση, απώτερο, όψιμα, σταδιοδρομίας, επαναπροσανατολισμού (Μον. 8)
 Β2.     α. Να βρείτε τον τρόπο λεκτικής-μορφικής σύνδεσης των παραγράφων του κειμένου (Μον. 3)
          β. Ποιο ρόλο διαδραματίζουν στη συνοχή του κειμένου οι παρακάτω υπογραμμισμένες λέξεις-φράσεις: κατά συνέπεια, όταν , Όσα, και, δηλαδή, Τέλος (Μον. 6)
 
Β3. Ποια λειτουργία της γλώσσας χρησιμοποιεί ο συγγραφέας και γιατί; (Μον. 6 )
 
Β4.Να αναπτύξετε σε μία παράγραφο 100-120 λέξεων τη φράση «Η επιλογή προσδιορίζεται από μια σειρά επαγγελματικών προτιμήσεων, που ενεργούν ως παρωθητικές δυνάμεις στην προσωπικότητα του ατόμου.» (Μον. 12)
 
Γ. Στο κείμενο διατυπώνεται η άποψη: «Όμως, εκτός από το διαφορετικό βαθμό προτίμησης που παρουσιάζει η επιλογή του επαγγέλματος, το άτομο παρωθείται στην επιλογή του επαγγέλματός του και από διάφορες άλλες μεταβλητές που έχουν σχέση και με το περιβάλλον στο οποίο ζει (κοινωνικές συνθήκες, οικονομικές δυνατότητες, προσφορά εργασίας, οικονομικά οφέλη που παρουσιάζει το επάγγελμα κ.ά.) (Βάμβουκας 1982).» Σε ένα κείμενο που πρόκειται να δημοσιευτεί στη σχολική σας εφημερίδα να αναλύσετε την άποψη αυτή, λαμβάνοντας υπόψη τα σημερινά δεδομένα, και στη συνέχεια να αναφερθείτε στοσχετικό ρόλο που πρέπει να διαδραματίσει, κατά τη γνώμη σας, το σχολείο.(Μον.40)


2ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ / ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ
ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ
ΚΕΙΜΕΝΟ
 
Ο ελεύθερος χρόνος στην εποχή της κρίσης
 
Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΚΟΡΩΝΑΙΟΥ( Καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο/www.enet.gr)

Η μεγαλύτερη ίσως κατάκτηση των εργαζομένων στις ευρωπαϊκές κοινωνίες ήταν η μείωση του εργάσιμου χρόνου και το δικαίωμα στον ελεύθερο χρόνο που, στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, σηματοδότησαν μια πραγματική πολιτισμική επανάσταση. Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας η υλική και συμβολική κυριαρχία της αμειβόμενης εργασίας κλονίστηκε ουσιωδώς στη σκέψη και την καθημερινή ζωή εκατομμυρίων εργαζομένων. Το τέλος της προτεσταντικής «ηθικής της εργασίας» και η μαζικοποίηση δικαιωμάτων και δυνατοτήτων -που έως τότε αποτελούσαν προνόμιο όσων βρίσκονταν στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας- έκαναν τις μεταπολεμικές κοινωνίες να ονειρεύονται την οριστική απελευθέρωση του ατόμου από τους εργασιακούς καταναγκασμούς και την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης. Νέοι χωροχρόνοι ατομικής ελευθερίας, ανάπτυξης και αυτοπραγμάτωσης έκαναν την εμφάνισή τους. Η μόρφωση και η καλλιέργεια σε όλα τα στάδια της ζωής, η πολιτιστική συμμετοχή και έκφραση, η διασκέδαση και οι απολαύσεις, οι οικογενειακές και προσωπικές σχέσεις, οι διεκδικήσεις μεταϋλιστικών αιτημάτων, κ.ά., αποτέλεσαν τις νέες ατομικές και συλλογικές προτεραιότητες.
 
Ο ελεύθερος χρόνος, όπως συνοπτικά ονομάστηκαν τα ατομικά και συλλογικά ενδιαφέροντα των μεταβιομηχανικών κοινωνιών, έγινε ο προνομιακός κοινωνικός χρόνος της ατομικότητας και της κοινωνικής ένταξης, ενώ η αμειβόμενη εργασία έγινε το μέσο για τη συμμετοχή στην «κοινωνία της σχόλης». Στο πλαίσιο αυτό η δημόσια συζήτηση (επιστημονική και μη) μετακινήθηκε από τα ζητήματα της σπάνης και της επιβίωσης στο κυρίαρχο ζήτημα της εποχής της αφθονίας: την επιδίωξη της ατομικής ευτυχίας.

Τριάντα χρόνια αργότερα, στη δεκαετία του 1990, το ερώτημα του «τέλους της εργασίας» επαναδιατυπωνόταν (1). Αυτή τη φορά όμως στην προοπτική της διόγκωσης της ανεργίας και της επισφαλούς απασχόλησης. Εκτοτε, οι απορυθμίσεις των οικονομικών αγορών και η συρρίκνωση των κοινωνικών πολιτικών επαναφέρουν τα εργασιακά ζητήματα στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης. Τα προβλήματα αφορούν τώρα την καθολική απαξίωση της αμειβόμενης επαγγελματικής εργασίας, καθώς η ενδημική απειλή της ανεργίας και η απορύθμιση της απασχόλησης διακυβεύουν την κοινωνική αξία της εργασίας.
Οι εργαζόμενοι βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με την κοινωνική αχρηστία και τη συνακόλουθη επισφάλεια της κοινωνικής τους ένταξης. Η επιμήκυνση των ωρών εργασίας, το τέλος της συνταξιοδότησης στα 60, οι ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, η υποκατάσταση της εργασίας από αυτοματοποιημένα συστήματα, κ.λπ., κρατούν χαμηλά την αξία της. Η εργασία εντατικοποιείται παραγωγικά αλλά απαξιώνεται κοινωνικά, με αποτέλεσμα αφενός να ενισχύεται η επιρροή της στην καθημερινότητα των εργαζομένων και, αφετέρου, να μειώνεται η ικανότητά της να εξασφαλίζει την κοινωνική ένταξη. Το παράδοξο αυτό γεγονός επιδρά δυσμενώς στην οργάνωση της καθημερινότητας και του βίου των εργαζομένων, καθώς και στη δυνατότητά τους να εξασφαλίσουν τους πόρους της συμμετοχής τους στη σφαίρα του ελεύθερου χρόνου.

Χάνοντας, όμως, τη δυνατότητα μιας αξιοπρεπούς εργασίας χάνουμε τη σημαντικότερη παρακαταθήκη του τέλους του 20ού αιώνα: ο χρόνος της ζωής δεν μπορεί να ταυτίζεται με το χρόνο της εργασίας. Μπροστά σε αυτή την τεράστια απώλεια, ο λόγος της αριστεράς (ή καλύτερα η σιωπή της), σε διεθνές επίπεδο, αφήνει τους εργαζόμενους καθηλωμένους στην πλήρη αδυναμία να είναι απαιτητικοί ως προς τη φύση, το περιεχόμενο, τους σκοπούς και, σε τελική ανάλυση, το ίδιο το νόημα της εργασίας.

(1) Rifkin, J. (1996). «Το τέλος της εργασίας και το μέλλον της». Αθήνα, εκδ. Λιβάνη.
 
ΘΕΜΑΤΑ
 Α. Να γράψετε στο τετράδιό σας την περίληψη του κειμένου σε 120 περίπου λέξεις. (Μονάδες 25)
 
Β1. Να γράψετε ένα συνώνυμο και ένα αντώνυμο για καθεμιά από τις παρακάτω λέξεις: κυριαρχία, ένταξης, διόγκωσης, ενδημική, ευέλικτες (Μονάδες 10)
 
Β2. Να βρείτε τον τρόπο λεκτικής-μορφικής σύνδεσης (συνοχής) των παραγράφων του κειμένου (Μονάδες 8)
 
Β3. Ποια λειτουργία της γλώσσας χρησιμοποιεί ο συντάκτης του κειμένου και γιατί προβαίνει σε αυτήν την επιλογή; (Μονάδες 6)
 
Β4. Να αναπτύξετε σε μία παράγραφο 100 λέξεων τη φράση: «ο χρόνος της ζωής δεν μπορεί να ταυτίζεται με το χρόνο της εργασίας» (Μονάδες 11)
 
Γ. Να γράψετε ένα κείμενο 600 περίπου λέξεων, το οποίο πρόκειται να δημοσιευτεί σε νεανικό περιοδικό και στο οποίο α) προσπαθείτε να πείσετε και να ευαισθητοποιήσετε τους αναγνώστες για την ανάγκη να διεκδικήσουν εκ νέου το δικαίωμα στον ελεύθερο χρόνο και β) προτείνετε κάποιους, κατά τη γνώμη σας, τρόπους διεκδίκησης αυτού του δικαιώματος. (Μονάδες 40)
 
 
3ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ 
 
ΚΕΙΜΕΝΟ
 
Kάθε εποχή έχει τον κωμωδό της. Tον καθρέφτη της. Στα λόγια του, στα φερσίματά του, στον σαρκασμό και τις τσιρίδες του, το κοινό αναγνωρίζει τον εαυτό του, γενναίο και κακομοίρη, χλευάζει εκ του ασφαλούς τους ισχυρούς, βακχεύει συμβολικά με όσα του απαγορεύονται στον καθ’ ημέραν βίο, ορίζει υπερβατικές ταυτότητες.
 
Ο Λάκης Λαζόπουλος είναι ένας τέτοιος λαϊκός κωμωδός. Ηθοποιός, συγγραφέας, σκηνοθέτης, κομπέρ, τηλεσχολιαστής, σταρ, σατιριστής, ο Λαζόπουλος έχει διατρέξει την τελευταία εικοσαετία μιλώντας στον Νεοέλληνα Μικρομεσαίο, και μαθαίνοντας από αυτόν.
 
O Λ. Λαζόπουλος εκπαιδεύτηκε επί μακρόν στα δύο σημαντικότερα είδη της κωμωδίας, στην επιθεώρηση και την ηθογραφική κωμωδία και χώνεψε τους τύπους τους. Mάλλον, πήρε τους τύπους της επιθεώρησης και της κινηματογραφικής κωμωδίας και τους εκσυγχρόνισε, τους έφερε στη μετανεωτερική Eλλάδα, αρχαϊκούς και μεταμοντέρνους μαζί: τον βλάχο, τον κουτοπόνηρο, τον τζαναμπέτη, τον δύσπιστο, τον είρωνα, τον εξυπνάκια. Όταν ωρίμασε, ήταν έτοιμος να βγει στο προσκήνιο, και το προσκήνιο στα τέλη των ‘90s ήταν ένα: το τηλεοπτικό. O Λάκης ήταν ένας Tζακ Mπάρον καλωδιωμένος με το μικρομεσαίο σύμπαν. O Λ. Λαζόπουλος, όμως, υποδύθηκε τότε όχι μία, αλλά δέκα περσόνες. Oι Δέκα Mικροί Mήτσοι με πανουργία πρόσφεραν μια φέτα καθρέφτη σε κάθε μικρομεσαία φυλή· μια παρηγοριά χλεύης σε κάθε εξουθενωμένο τηλεθεατή. Οι Μήτσοι είναι η αναίμακτη εκδίκηση του κακομοίρη, του looser, του απέξω. Eίναι μια τελετουργία φθόνου των πληβείων, μια ανακουφιστική αποσυμπίεση, για να ξαναζήσεις με το χάχανο και μετά απ’ αυτό.
 
H πανουργία του Λ. Λαζόπουλος είναι αυτή ακριβώς: ταυτίζεται με τον πληβείο, με τον ανίσχυρο, με τον παρδαλό και τον ιδιόρρυθμο, για να μαστιγώσει τελετουργικά τον ισχυρό. Tο μαστίγωμα βέβαια σχεδόν ποτέ δεν υπερβαίνει τα όρια: όχι μόνο του πόνου, αλλά και της τηλεοπτικής σύμβασης. Tο μαστίγωμα είναι κι αυτό τελετουργικό, μια προσομοίωση, σαν να τελείται σε πριβέ κλαμπ sadomazo. Aκόμη κι έτσι όμως, οι σουσούδες κι οι κακομοίρηδες του Λ. Λαζόπουλου λένε για τον κόσμο του χρήματος και της ισχύος περισσότερα απ’ όλες τις κυριακάτικες εφημερίδες ― και με τι βιτριόλι…
 
Oι πιο πετυχημένες περσόνες του Λ Λαζόπουλου είναι οι τραβεστί, οι αδελφές, οι φλώροι, τα υβρίδια. Σε αυτές τις περσόνες, ο Λάκης υπερακοντίζει εαυτόν, μετουσιώνει την προσωπική του νεύρωση σε συλλογικό παραλήρημα. Οι παρεκκλίνουσες περσόνες του δίνουν διέξοδο σε αυτή την υστερία, λυτρωτική, θεραπευτική· και ταυτόχρονα την ανατροφοδοτούν: κάθε εμφάνιση της σκύλας ή της κομμώτριας ανεβαίνει οκτάβες, σοκάρει, απειλεί με θραύση. Και υποδορίως, οι κραγμένες περσόνες μετατοπίζουν ολόκληρο το ακροατήριο προς τις παρεκκλίνουσες αυτές συμπεριφορές.
 
Πού βρίσκεται ο ίδιος ο Λ. Λαζόπουλος; Στην τρομερή επιτυχία των Mήτσων; Στον θεατρικό εαυτό του; Mέσα στις περσόνες του; Σε ποιες περισσότερο; Mέσα στις άνισες και μισοαποτυχημένες ταινίες του; Στις γλυκερές και άνοστες συνεντεύξεις του, όπου υποδύεται τον Mέσο-Aνθρωπο-Mε-Xαρίσματα ενώπιον του Nίκου Xατζηνικολάου; Παντού. Παίρνει το χρώμα του ξενιστή. Tο επαρχιωτάκι παλεύει αενάως με τον σταρ, ο γκέι με τον αριστερό, ο επαγγελματίας με τη Σουσού. Nομίζω ότι ο Λάκης από τη Λάρισα έχει την αμφίθυμη αγάπη του δήμου και τον δυσκοίλιο έπαινο των σοφιστών. Σαν σταρ, θα επιθυμούσε την αφειδώλευτη αγάπη του λαού, χωρίς όρους· όμως ο λαός πια δεν αγαπά όπως τον καιρό του Aυλωνίτη και της Bασιλειάδου, και ο Λαζόπουλος δεν είναι Aυλωνίτης ή Bασιλειάδου, είναι ένας μεταμοντέρνος κωμωδός ενώπιον μεταλλαγμένου κοινού.
 
περιοδικό VIEW (Καθημερινή της Κυριακής), Φεβρουάριος 2003 (διασκευασμένο)
 
ΘΕΜΑΤΑ
Α. Να αναδημοσιεύσετε συνοπτικά (100 περίπου λέξεις) το άρθρο αυτό στη σχολική σας εφημερίδα. (Μονάδες 25)
Β. 1. Να δώσετε τίτλο στο άρθρο αυτό χωρίς σχόλιο και κατόπιν επιλέγοντας τα κατάλληλα σημεία στίξης να προσδώσετε στον τίτλο αυτόν απορία και κατάπληξη.
(Μονάδες 6)
Β. 2. Να αναγνωρίσετε τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσεται η τρίτη παράγραφος του κειμένου. (Μονάδες 12)
 
Β. 3. Να γράψετε ένα συνώνυμο για τις παρακάτω λέξεις του κειμένου:
έχει διατρέξει / σύμβασης / περσόνες / υπερακοντίζει / μετουσιώνει / υστερία / αενάως (Μονάδες 7)
 
Γ. Με αφορμή το παραπάνω κείμενο να γράψετε μια επιστολή 400 περίπου λέξεων προς το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο, στην οποία θα εκφράζετε την άποψή σας για τα όρια της τηλεοπτικής σάτιρας. Αν δηλαδή πρέπει να έχει ή να μην έχει όρια και αν ναι ποια; (Μονάδες 50)
                                                                   Καλή επιτυχία
 
4ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ
Κείμενο
 
Με αφορμή την «Εβδομάδα κατά του Ρατσισμού» (15-23 Μαρτίου 2008), το Κέντρο «ΑΝΤΙΓΟΝΗ», που γνωρίζει την ένταση και το βάθος των προβλημάτων που σχετίζονται με όλες σχεδόν τις πτυχές του ζητήματος του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, επισημαίνει επιγραμματικά για άλλη μια φορά προς κάθε ενδιαφερόμενο τους ακόλουθους τομείς ως εστίες ιδιαίτερης παθογένειας.
 
Σε ό,τι αφορά τους μετανάστες, πέρα από τα γνωστά προβλήματα ως προς τις δυσκολίες της νομιμοποίησης που συνεχίζουν να διαιωνίζονται, η επικαιρότητα αναδεικνύει με ανάγλυφο τρόπο το απόλυτα αρνητικό κλίμα μέσα στο οποίο υποτίθεται ότι θα λάβει χώρα η περίφημη κοινωνική τους ένταξη, δεδομένου ότι οι νέες ασφαλιστικές ρυθμίσεις πλήττουν καίρια τη δυνατότητα έκδοσης βιβλιαρίου υγείας, διπλασιάζοντας τον αριθμό εργάσιμων ημερών που προαπαιτούνται για να ασκηθεί ένα βασικό κοινωνικό ανθρώπινο δικαίωμα.
 
Εξάλλου, η απροθυμία της πολιτείας να χαράξει πολιτική συμβατή με το ελληνικό και διεθνές θεσμικό πλαίσιο περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτυπώνεται πολύ εύγλωττα στην περίπτωση της συνεχιζόμενης δυσμενούς μεταχείρισης των Ρομά, δεδομένου ότι πολυπληθείς ομάδες χιλιάδων πολιτών βιώνουν μέγιστο στεγαστικό και εκπαιδευτικό αποκλεισμό, διωγμένοι σε συστηματική βάση από τοπικές κοινωνίες αλλά και «ευυπόληπτους» κατά τα άλλα άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης.
 
Και οι διακρίσεις συνεχίζονται. Σε ό,τι αφορά τις ποικιλόμορφες διακρίσεις, με κριτήριο την εθνική ή φυλετική καταγωγή, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, την ηλικία, την αναπηρία και τον σεξουαλικό προσανατολισμό, η κατάσταση στην ελληνική κοινωνία είναι εξίσου απογοητευτική: αποκλεισμός από την κοινωνική ζωή, στιγματισμός και απομόνωση, εργασιακή εκμετάλλευση. Και έτσι, η Ελλάδα φιγουράρει στις πρώτες θέσεις των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν σέβονται και δεν στηρίζουν τη διαφορετικότητα.
 
Παράλληλα, η εμπορία ανθρώπων με σκοπό τη σεξουαλική ή την εργασιακή εκμετάλλευση (trafficking) εξακολουθεί να πλήττει κυρίως γυναίκες και νέα κορίτσια που έρχονται από φτωχές περιοχές ρημαγμένων χωρών, που παραπλανούνται με ψευδείς υποσχέσεις για μια καλύτερη ζωή στην Ελλάδα ή αλλού, και στη συνέχεια δέχονται απειλές και βία για να εργαστούν στην βιομηχανία του σεξ παραδίδοντας όλα τα χρήματα και έγγραφά τους στους διακινητές. Ανάλογες είναι, τέλος, οι εξελίξεις και σε ομάδες με τα προβλήματα των οποίων αποφεύγει επιμελώς να ασχοληθεί η πλειονότητα των ΜΜΕ. Έτσι, ο ρατσισμός απέναντι σε ομοφυλόφιλους, λεσβίες, τρανσέξουαλ και αμφιφυλόφιλους αντανακλά το περιορισμένο επίπεδο γνώσεων μεγάλης μερίδας της ελληνικής κοινωνίας στα θέματα αυτά.
 
Με βάση τα ανωτέρω δεδομένα, είναι προφανές ότι απαιτείται εντονότερη προσπάθεια και συστράτευση εκ μέρους του συνόλου των εμπλεκόμενων μερών (Πολιτεία, κοινωνία πολιτών, οργανώσεις των ίδιων των θυμάτων, επιστημονική κοινότητα, κλπ) προκειμένου μια επόμενη επετειακή Εβδομάδα κατά του Ρατσισμού να βρει τη χώρα με λιγότερες αιμορραγούσες πληγές τόσο σε θεσμικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο.
 
ΘΕΜΑΤΑ
 
Α. Να γράψετε την περίληψη του κειμένου σε 80 - 100 λέξεις
 
                                                                                      Μονάδες 25
 
Β1. Στην 4η παράγραφο του κειμένου: «Και οι διακρίσεις… δεν στηρίζουν τη διαφορετικότητα.»:
 
α) Να παρουσιάσετε τη δομή της παραγράφου.
 
Μονάδες 5
 β) Να βρείτε τον τρόπο ανάπτυξης της παραγράφου.
 
Μονάδες 8
Β2. Να γράψετε από ένα συνώνυμο για τις παρακάτω λέξεις: αφορμή, ανάγλυφο, πλήττουν, συμβατή, ρημαγμένων, συστράτευση
 
Μονάδες 12
Γ. Με αφορμή την τελευταία παράγραφο του κειμένου αποφασίζετε να γράψετε μια επιστολή 400 – 500 λέξεων προς τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, η οποία πρόκειται να διαβαστεί στο Ελληνικό Κοινοβούλιο (βουλευτές).
Στην επιστολή αυτή να καταθέσετε τις προτάσεις σας κατά του ρατσισμού, ώστε πράγματι «η επόμενη επετειακή Εβδομάδα κατά του Ρατσισμού να βρει τη χώρα με λιγότερες αιμορραγούσες πληγές τόσο σε θεσμικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο».
 
Μονάδες 40
 
 
5ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ
 
ΚΕΙΜΕΝΟ
 
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ
 
Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών
 
Τα ΜΜΕ δομώντας μίαν άλλη πραγματικότητα, αυτή της πληροφορημένης και ενημερωμένης κοινωνίας, αυτο-αναγορεύονται σε καθρέφτη ή εικόνα . Πόσο βέβαιοι είμαστε όμως ότι όλα τα στοιχεία και τα σχόλια που γράφονται κι ακούγονται συγκροτούν την πραγματικότητα κι ότι δεν υπάρχουν «κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα»; Από την άλλη πλευρά η εικόνα «της κοινωνίας της εικόνας» αναδεικνύει μια κοινωνία που φαίνεται να έχει παραδοθεί στις εικόνες που παράγουν οι άλλοι και καταναλώνει η ίδια. Ποια άραγε μηνύματα -και σε ποιους ακριβώς- εκπέμπει ο κόσμος των εικόνων της ανέμελης ζωής, της άθλιας ζωής, των πετυχημένων και των αποκλεισμένων, των απαθών και των ψυχοπαθών; Υπάρχει απώλεια του πραγματικού, μια σχάση ανάμεσα στην αναπαράσταση και το γεγονός, με συνέπεια η αναπαράσταση να καθίσταται τελικά πραγματικότητα και το κοινωνικό να βιώνεται φαντασιακά.
 
Η κοινωνική κατασκευή μπορεί να προβάλλει είτε συναινετική εικόνα της κοινωνίας (συμφωνία σε κοινές αξίες, αποδεκτό life style ) είτε συγκρουσιακή (π.χ., γενικευμένο φόβο λόγω εγκληματικότητας). Η νομιμοποιημένη βία, η δραματοποιημένη βία ή η «εύθυμη βία», δηλαδή, το περιπετειώδες θέαμα χωρίς θανάτους προσώπων, δημιουργούν ένα πλαίσιο κοινωνικού συμπεριφορισμού (behaviorism), όπου η εκμάθηση και η συμμόρφωση συνιστούν απαρέγκλιτους κανόνες. Βλέπουμε τον κόσμο όπως μας τον περιγράφουν (σε βαθμό μάλιστα που αφενός αν κάποιος λέει συχνά «έτσι φαίνεται νάναι τα πράγματα» στο τέλος το πιστεύει κι ο ίδιος κι αφετέρου η πιθανολογούμενη γνώμη της πλειοψηφίας να γίνεται αποδεκτή από τους υπόλοιπους για να μη νιώθουν απομονωμένοι κοινωνικά).
 
Αυτή η σύγχυση εξωτερικής μορφής συνείδησης και υποκειμενικών νοημάτων δίνει την εντύπωση ότι συν-ένοχοι στην κατασκευή της πραγματικότητας είναι τόσο οι αφηγητές όσο και οι αναγνώστες/ ακροατές/ τηλεθεατές (ακόμη κι αν καλύπτονται και οι μεν και οι δε πίσω από τις μεταμοντέρνες συμβολικές κατασκευές).
 
Σε αυτό έχουν συντελέσει τόσο οι «νέες» ειδησεογραφικές αξίες για τα εγκλήματα (crime news) –π.χ., ορατές και θεαματικές πράξεις, γραφική αναπαράσταση, πρόληψη και καταστολή, πολιτικές (αλλά και ερωτικές) διασυνδέσεις και ατομική παθογένεια, όσο και η κατανάλωση αυτών των ειδήσεων. Για παράδειγμα, η συχνότητα, η ένταση, η πληρότητα, η σημασία, η συμβατότητα, η έκπληξη, η συνέχεια, η συσχέτιση, τα ισχυρά έθνη και τα επώνυμα πρόσωπα συγκροτούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο τα μέσα ενημέρωσης παράγουν τα δικά τους (καλά ή κακά) νέα εγκληματικού περιεχομένου και πετυχαίνουν διπλό στόχο: από τη μία ικανοποιούν τη λαϊκή κουλτούρα που ζητάει όλο και περισσότερες ιστορίες σοκ και δέους / τρόμου - δέους (shock horror's stories) για μαζική κατανάλωση κι από την άλλη –πάλι τα ίδια ΜΜΕ- παρέχουν κατάλληλα καταπραϋντικά κι εύκολες λύσεις (με το αζημίωτο βέβαια). Όμως, η αναπαράσταση της εγκληματικότητας επιτελεί ένα συγκεκριμένο έργο: θέτει τη διαχωριστική γραμμή της εθνικής συνείδησης, του καλού και του κακού, της ενοχής και της αθωότητας, κι επιτυγχάνεται με τους παρακάτω τρόπους:
 
• Λαθεμένη χρήση νομικών όρων και εννοιών
 
• Λαθροχειρίες στα στατιστικά στοιχεία
 
• Εκ προθέσεως υπερτονισμοί ή υποτονισμοί
 
• Κυριαρχία προκαταλήψεων και στερεοτύπων
 
• Γενίκευση φόβου, κινδύνου και ανασφάλειας ( από και προς κοινωνικές ομάδες και πρόσωπα)
 
• Νομιμοποίηση/ηθικοποίηση κοινωνικού ελέγχου.
 
Από την άλλη πλευρά, η συγκινησιακή φόρτιση της κοινής γνώμης διευρύνεται όταν ο δημόσιος βίος συναντιέται με την ιδιωτική ζωή των ανθρώπων. Έτσι π.χ., στην εντυπωσιογόνο είδηση για τα ναρκωτικά συμπίπτουν το κοινωνικό φαινόμενο της τοξικομανίας και η μοίρα του τοξικομανούς με υπονοούμενες πάντοτε «παρεκκλίσεις ή παραβιάσεις». Μηνύματα με ανθρωπολογικό χαρακτήρα και κοινωνικοσυγκινησιακή αξία εκφράζουν τις αλλαγές στα συστήματα αξιών που παγιώνονται σε νομοθετικά κείμενα ή σε κοινωνικές αντιλήψεις. Τίτλοι, φωτογραφίες, αφηγήσεις εξαλείφουν τα όρια ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, θεαματοποιούν, (μελο)δραματοποιούν, απο-καλύπτουν, δαιμονοποιούν ή και υποκαθιστούν την κάθαρση.
 
 
 
ΘΕΜΑΤΑ:
Α. Να αναδημοσιεύσετε στη σχολική σας εφημερίδα με περιεκτικό τρόπο (100 περίπου λέξεις) το παραπάνω κείμενο. (Μονάδες 25)
 
Β1. Το κείμενο δίνεται χωρίς τίτλο. Δώστε εσείς έναν τίτλο και στη συνέχεια χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα σημεία στίξης δηλώστε στον τίτλο αυτόν απορία και αμφισβήτηση. (Μονάδες 6)
 
Β2. Γράψτε ένα συνώνυμο για τις παρακάτω λέξεις: αναδεικνύει, απαρέγκλιτους, συγκροτούν, λαθροχειρίες, στερεοτύπων, χαρακτήρα, αντιλήψεις (Μονάδες 7)
 
Β3. Να αναγνωρίσετε τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσεται η παρακάτω παράγραφος του κειμένου: «Η κοινωνική κατασκευή μπορεί να … για να μη νιώθουν απομονωμένοι κοινωνικά)». (Μονάδες 12)
Γ. Υποθέστε πως συμμετέχετε σε μια τηλεοπτική συζήτηση, η οποία περιστρέφεται γύρω από το θέμα της παραπληροφόρησης των ΜΜΕ, και πιο συγκεκριμένα γύρω από τους λόγους που τρέφουν το φαινόμενο αυτό. Παίρνετε το λόγο και εστιάζετε την προσοχή σας στα συμφέροντα που σχετίζονται με τα ΜΜΕ και ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για το φαινόμενο της παραπληροφόρησης.
Συντάξτε το σχετικό κείμενο προσχεδιασμένου προφορικού λόγου έκτασης 350-400 λέξεων. (Μονάδες 50)
ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΡΑΣΣΑΣ, vprassas.blogspot.com
cleverclass.gr
 
rosiaΟριστικό τέλος μπήκε σήμερα στην στρατιωτική εκπροσώπηση της Ουκρανίας στην χερσόνησο της Κριμαίας, καθώς, ρωσικές δυνάμεις επιτέθηκαν και κατέλαβαν και το τελευταίο πλοίο που έφερε την ουκρανική σημαία στην Μαύρη Θάλασσα.
Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Αμυνας της Ουκρανίας, Βλάντισλαβ Σελέζνιοφ, ανέφερε ότι ρωσικές δυνάμεις επιβιβάστηκαν στο κατάστρωμα του ναρκαλιευτικού σκάφους Τσερκάσι, στη λίμνη Ντονουζλάβ, ενώ το πλήρωμά του έχει κλειστεί στο εσωτερικό του πλοίου, ανέφερε ο εκπρόσωπος στη σελίδα του
στον ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης Facebook.
Σύμφωνα με έναν Ουκρανό ναυτικό ο οποίος βρίσκεται στο πλοίο και ήλθε σε επαφή με την εφημερίδα Ουκράινσκα Πράβντα, οι επιτιθέμενοι έφθασαν στο σκάφος με δύο ταχύπλοα, ενώ ελικόπτερα πετούν πάνω από τη λίμνη.
Οι ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν χθες το μεγάλο αποβατικό Κονσταντίν Ολσάνσκι και είχαν επίσης προσπαθήσει να πάρουν το Τσερκάσι αλλά το σκάφος ελίχθηκε έξυπνα χωρίς να σταματήσει για να μην τους αφήσει να επιβιβαστούν, δήλωσε ο ναυτικός, ο οποίος ονομάζεται Ολεξάντρ Γκουτνίκ, σύμφωνα με την ηλεκτρονική έκδοση της Ουκράινσκα Πράβντα.
Ουκρανικά σκάφη βρίσκονται αποκλεισμένα στη λίμνη Ντονουζλάβ καθώς ο ρωσικός στόλος έχει αποκλείσει με δικά του πλοία τη διέλευση προς τη Μαύρη Θάλασσα.
Αφού κατέλαβαν χθες το πρωί μια βάση των Πεζοναυτών στη Φεοντόσια, οι Ρώσοι ουσιαστικά ελέγχουν πλήρως την Κριμαία.
 
newego_LARGE_t_1101_54045114Την πεποίθησή του ότι η κυβέρνηση Σαμαρά είναι «απαραίτητη» για την χώρα έως την λήξη της τετραετίας και την διενέργεια των ερχόμενων εκλογών εξέφρασε ο πρώην υπουργός Θ. Πάγκαλος, εξαπολύοντας παράλληλα σφοδρή επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ.
“Πιστεύω ότι αυτή η κυβέρνηση είναι απαραίτητη μέχρι τις εκλογές, στη λήξη της τετραετίας και γι’ αυτό υποστηρίζω τον κ. Σαμαρά παρόλο που έχω πολλές επιφυλάξεις αν όλα όσα κάνει ο κ. Σαμαράς είναι αυτά που θα μου δημιουργούσαν ένα αίσθημα αν θέλετε ενεργού αλληλεγγύης. Η
αλληλεγγύη είναι καταναγκασμένη και προέρχεται από το γεγονός ότι πρέπει να ρυθμίσουμε το θέμα του χρέους τώρα”, σημείωσε ο Θ. Πάγκαλος, μιλώντας στην εκπομπή “Κοινωνία Ώρα Mega”.
Για την σχέση του με τον κ. Βενιζέλο είπε: “Την αλληλεγγύη προς τον κ. Βενιζέλο προσπαθώ να την δείξω όποτε με αφήνει. Είχα προειδοποιήσει τον κ. Βενιζέλο και του είχα πει ότι είναι πολύ δύσκολο να αγαπάς ο οποίος σε μισεί και το δείχνει”.
Μιλώντας για την αξιωματική αντιπολίτευση σημείωσε ότι “όλη η σαβούρα του ΠΑΣΟΚ, συνδικαλιστική, ακαδημαϊκή και λοιπά είναι τώρα στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπάρχει ρουφιάνος, δεν υπάρχει φαύλος, δεν υπάρχει ρουσφετολόγος να μην έχει περάσει στον ΣΥΡΙΖΑ, όλοι εκεί είναι”.
 
 
Φυσικά τους διαψεύδει το βίντεο που δείχνει ξεκάθαρα τον Τσίπρα να γελάει και να κάνει χαβαλέ ενώ σαν αριστερός και "συντροφος" έπρεπε να δείξει διαφορετική συμπεριφορά και να κάνει τον έκπληκτο ή τον εξοργισμένο ;) Την αντίδραση των δημιουργών του ντοκιμαντέρ "Στο Νήμα" προκάλεσε η δήλωση της Λιάνας Κανέλλη στην εκπομπή «Ανατροπή», η οποία χαρακτήρισε τον Αλέξη Τσίπρα «Τσογλάν μπόι» με αφορμή την αντίδραση του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αυτή φαίνεται στο τρέιλερ, κατά την επίθεση του Κασιδιάρη εναντίον της.Τη δήλωση υπογράφουν οι Αλέξανδρος Παπανικολάου και Έμιλυ Γιαννούκου. Διαβάστε την ανακοίνωσή τους:
"Αμέσως μετά την προβολή του ντοκιμαντέρ “Στο Νήμα”, στο 16ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, διαπιστώσαμε  σειρά παρερμηνειών. Και μάλιστα από ανθρώπους που δεν έχουν δει την ταινία. Ως δημιουργοί, αισθανόμαστε την ανάγκη να μιλήσουμε αυτή τη φορά όχι για το έργο μας, αλλά για όσα διαπιστώνουμε" επισημαίνουν. "Η αλήθεια έχει τη δική της δυναμική. Όσο κι αν προσπαθεί κάποιος να την πετσοκόψει ή να την παρερμηνεύσει. Με αυτή την έννοια, αν η κα Κανέλλη επιθυμεί να επιτεθεί στον Αλέξη Τσίπρα, ας βρει άλλους τρόπους να το κάνει. Όχι με το έργο μας. Διότι αυτό που έχει καταγραφεί στο ντοκιμαντέρ ουδεμία σχέση έχει με τους ισχυρισμούς της. Το αντίθετο μάλιστα. Η αλήθεια που αφορά το συγκεκριμένο περιστατικό, έχει κατατεθεί δημοσία στο κοινό του 16ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Προσεχώς και στις οθόνες μας…" προσθέτουν.
 
 
Με δοξολογίες και μαθητικές παρελάσεις σ’ όλες τις πόλεις τιμήθηκε το έπος του 1821. Στη Λευκωσία, η δοξολογία πραγματοποιήθηκε στις 10.00 στον Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης, χοροστατούντος του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσόστομου Β΄. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης Ιωνάς Νικολάου ήταν παρόν στη δοξολογία εκ μέρους του Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη.
Τιμητικό απόσπασμα της Εθνικής Φρουράς και η φιλαρμονική της Δύναμης απέδιδαν τιμές στο χώρο μπροστά από τον Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης. Ακολούθησε στις 11.00 μαθητική παρέλαση μπροστά από το οίκημα της Πρεσβείας της Ελλάδας, στη
Λευκωσία. Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας εκπροσώπησε ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, συνοδευόμενος από τον Υπουργό Παιδείας και Πολιτισμού Κώστα Καδή και τον Πρεσβευτή της Ελλάδας στην Κύπρο Βασίλη Παπαϊωάννου. Δοξολογίες και μαθητικές παρελάσεις πραγματοποιήθηκαν σε διάφορες κοινότητες σε όλες τις πόλεις της Κύπρου.Υπουργός Δικαιοσύνης: Να κάνουμε βίωμα μας τις αρχές και αξίες των αγωνιστών του 1821
Οφείλουμε να κάνουμε βίωμα μας τις αρχές και αξίες των αγωνιστών του 1821 για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε τον αγώνα για επανένωση της πατρίδας μας και για να αντεπεξέλθουμε στις στιγμές της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που περνάμε, τόνισε ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης Ιωνάς Νικολάου, μετά τη μαθητική παρέλαση της 25ης Μαρτίου, όπου εκπροσώπησε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη. "Σήμερα, αναλογιζόμενοι τις ιστορικές στιγμές που περνά η πατρίδα μας οφείλουμε να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας έναντι της κληρονομιάς που μας έχουν αφήσει οι αγωνιστές του 1821, να παραμερίσουμε τις οποιεσδήποτε μικρές διαφορές που μας χωρίζουν και ενωμένοι να συνεχίσουμε τον αγώνα για επανένωση της πατρίδας μας και την εκδίωξη της κατοχής από τον τόπο μας", επισήμανε ο κ. Νικολάου. Αναφέροντας ότι οι αγωνιστές του 1821 κατάφεραν να τινάξουν τον τουρκικό ζυγό μέσα από αρχές και αξίες, ο Υπουργός Δικαιοσύνης είπε ότι αυτές τις αρχές και αξίες "οφείλουμε να τις κάνουμε βίωμα μας για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε αυτό τον αγώνα και να αντεπεξέλθουμε στις στιγμές που περνά η πατρίδα μας και ειδικότερα τις στιγμές της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που περνάμε σήμερα". Αναφερόμενος στον εκλιπόντα Υπουργού Άμυνας Τάσο Μητσόπουλο, ο κ. Νικολάου είπε ότι "χθες αποχαιρετίσαμε ένα αγωνιστή, ένα άξιο τέκνο της πατρίδας μας" και "για αυτές τις αξίες άφησε με χρυσά γράμματα τη δική του σελίδα". "Ας κρατήσουμε αυτές τις αξίες και ας τις κάνουμε καθημερινό βίωμα μας ώστε να αντί να ψάχνουμε αυτά που μας χωρίζουν, καθημερινώς, να ψάχνουμε αυτά που μας ενώνουν για να μπορέσουμε να πετύχουμε στο στόχο μας που δεν μπορεί να είναι άλλος από την επανένωση της πατρίδας μας και την εκδίωξη του τουρκικού ζυγού στο βόρειο κατεχόμενο μέρος της πατρίδας μας από τούτο τον τόπο", κατέληξε.Οι εθνικές επετείους κρατούν το φρόνημα του λαού ψηλά, δήλωσε ο Υπ. Συγκοινωνιών
Ο Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων Μάριος Δημητριάδης που δέχτηκε τον χαιρετισμό της παρέλασης από ειδική εξέδρα του Λυκείου Α’ Εθνάρχη Μακαρίου του Γ` Πάφου, ανέφερε πως ιδιαίτερα τις ημέρες που ζούμε είναι πάρα πολύ σημαντικές οι εθνικές επετείους αφού κρατούν το φρόνημα του λαού ψηλά και μαζί τις αρχές και τα ιδανικά που πρέπει να λειτουργούμε. “Ζούμε” είπε ο κ. Δημητριάδης, “σε μια δύσκολη περίοδο και θέλουμε όλοι δύναμη”. Εξέφρασε αισιοδοξία, ελπίδα και βεβαιότητα ότι θα εξέλθουμε απ’ αυτή την κατάσταση. Ο κ. Δημητριάδης αναφέρθηκε και στον εκλιπόντα Υπουργό Άμυνας Τάσο Μητσόπουλο. Χθες, είπε, «αποχαιρετήσαμε ένα συνάδερφο, έναν άνθρωπο τον Τάσο Μητσόπουλο και πραγματικά στην σκέψη μου σήμερα είναι σ’ αυτόν αφού σήμερα θα παρευρίσκετο στην παρέλαση της Λάρνακας για να παρακολουθήσει τον γιό του σημαιοφόρο». Θέλουμε να αποτίσουμε φόρο τιμής προς τον Τάσο, είπε ο Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων γιατί ο χαμός του ήταν κάτι το αναπάντεχο που μας έχει επηρεάσει . Ήταν κατέληξε “ένας πολύ καλός άνθρωπος και ένας πολύ καλός Υπουργός”.ΥΠΕΣ: με τον πρόωρο χαμό του Τάσου Μητσόπουλου γιορτάζουμε την επέτειο της 25ης Μαρτίου
Με τον πρόωρο χαμό του συνάδελφου, φίλου και συναγωνιστή Τάσου Μητσόπουλου γιορτάζουμε σήμερα την επέτειο της 25ης Μαρτίου, δήλωσε ο Υπουργός Εσωτερικών και αναπληρωτής Υπουργός Αμυνας Σωκράτης Χάσικος. Σε δηλώσεις ύστερα από την πανηγυρική δοξολογία για την επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821 που τελέστηκε στον Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης στη Λάρνακα, ο Υπουργός ανέφερε ότι «σήμερα είναι μεγάλη γιορτή, είναι η επέτειος της εθνικής παλιγγενεσίας, η επανάσταση του ΄21, τοις φρονίμοις ολίγα, παράδειγμα προς μίμηση.Ενωμένοι για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε σε όλες αυτές τις δυσκολίες και ανάγκες που έχουμε σήμερα μπροστά μας» είπε. Σε παρατήρηση δημοσιογράφου ότι η ενότητα ήταν το δίδαγμα από το βίο και την πολιτεία του αείμνηστου Υπουργού Αμυνας Τάσου Μητσόπουλου, ο κ. Χάσικος ανέφερε ότι «γιορτάζουμε την επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας μέσα από ένα βαρύτατο πένθος, το πρόωρο χαμό του συνάδελφου, φίλου συναγωνιστή Τάσου Μητσόπουλου. Αιωνία η μνήμη του» κατέληξε. Δοξολογία στον Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης, Λευκωσία



Παρέλαση 25ης Μαρτίου, Λευκωσία









Παρέλαση 25ης Μαρτίου, Λεμεσός





Παρέλαση 25ης Μαρτίου, Λάρνακα



Παρέλαση 25ης Μαρτίου, Πάφος





Πηγή: KYΠΕ
http://www.24h.com.cy/society/item/52917-i-kypros-timise-tin-epeteio-tis-25is-martiou_.html
 

 

 
Σάλο προκάλεσε και στα social media η είδηση ότι η μητέρας της Ζωής Κωνσταντοπούλου κ. Λίνα Αλεξίου εισέπραττε επί 18 χρόνια παρανόμως επίδομα ανήλικων τέκνων για τις δύο (προφανώς ενήλικες) κόρες της, την 38χρονη Ζωή και την 31χρονη Βασιλική- Ιωάννα. Με το που κυκλοφόρησε η εφημερίδα Real News, όπου περιλαμβανόταν η σχετική καταγγελία, δημιουργήθηκαν σε χρόνο dt τα hashtag h_zwh_einai_mikri και #zoi_anhlikh και οι αναρτήσεις άρχισαν να πέφτουν βροχή…:
 
 
 
 
 
 

 
 
 
http://www.athensvoice.gr/article/%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/hzwh-einaimikri

 

 
 
 
Από προβληματικό παιδί της ευρωζώνης η Ελλάδα εξελίσσεται σε μυστικό επιτυχίας για τους επενδυτές, παρατηρεί σε άρθρο της η Handelsblatt, παραπέμποντας στην πορεία του ελληνικού χρηματιστηρίου και στα υψηλά κέρδη που αυτό υπόσχεται. «Μεγαλύτερη από 170% ήταν η αύξηση που σημείωσε ο δείκτης του Χρηματιστηρίου Αθηνών από τα μέσα του 2012, ο οποίος είχε καταρρεύσει κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης», υπογραμμίζει η εφημερίδα.

Ελκυστική και πάλι η Ελλάδα

«Στην Ελλάδα είναι πλέον ορατή η οικονομική πρόοδος και οι ενδείξεις σταθεροποίησης. Αυτό ενθαρρύνει τους επενδυτές να τοποθετήσουν πάλι τα χρήματά τους εκεί», υπογραμμίζει ο Φραντς Φύρερ, μάνατζερ της χρηματιστηριακής Lupus Alpha Small και Mid Caps Europa.

Με μικρά βήματα, η Ελλάδα αγωνίζεται να βγει από την επίμονη ύφεση. Σύμφωνα με την Κομισιόν, για πρώτη φορά μετά από έξι χρόνια φαίνεται ότι θα σημειωθεί φέτος αύξηση του ΑΕΠ, κατά 0,6%, γράφει η γερμανική εφημερίδα. «Το 2015 η ανάκαμψη θα ενισχυθεί περαιτέρω, εφόσον οι επενδύσεις γίνουν ο κινητήρας της οικονομικής τόνωσης» προβλέπουν σύμφωνα με την Handelsblatt οι ειδικοί.

Ο Φρανσουά Γκομπρόν της επενδυτικής Generali Investments Europe, είναι πεπεισμένος ότι θα αντλήσουν κέρδη οι ελληνικές επιχειρήσεις που τώρα υποφέρουν, ακόμη και με μια μικρή ανάκαμψη της οικονομίας. «Σε αυτό θα πρέπει να προστεθεί ότι πολλές ελληνικές μετοχές είναι φθηνές και για τον λόγο αυτό αξίζει να μπει κανείς στην αγορά», διευκρινίζει ο Γκομπρόν.

Ο μάνατζερ διαχειρίζεται τα μετοχικά αμοιβαία κεφάλαια GIS European Recovery Equity, τα οποία απευθύνονται σε επαγγελματίες επενδυτές και προσβλέπουν στην οικονομική ανάπτυξη της νότιας Ευρώπης.

«Υπάρχουν ακόμη πολλά ερωτηματικά και κίνδυνοι»

Παρά τις θετικές προοπτικές για ένα ελληνικό comeback, η εφημερίδα προειδοποιεί τους επενδυτές να μην αγοράζουν αδιάκριτα ελληνικές μετοχές. «Είναι πολύ σημαντικό να προσέχει κανείς κάθε εταιρεία ξεχωριστά, το business modell της και φυσικά τους ισολογισμούς της», υποστηρίζουν οι μάνατζερ. Σύμφωνα μάλιστα με τον επικεφαλής οικονομολόγο της Generali Investment Europe, Κλάους Βίνερ, «οι ελληνικές επενδύσεις θα πρέπει να είναι πάντα μόνο μέρος ενός χαρτοφυλακίου, το οποίο θα διαθέτει κι άλλα προϊόντα, καθώς υπάρχουν ακόμη πολλά ερωτηματικά και κίνδυνοι». Κι αυτό γιατί ο δρόμος προς την ανάκαμψη είναι ακόμη μακρύς, παρατηρεί η Handelsblatt παραπέμποντας στην υψηλή ανεργία και την υπερχρέωση της Ελλάδας.



Πηγή: Deutsche Welle
 

Λιάνα Κανέλλη | «Ο Τσίπρας είναι τσογλάνι» | Δείτε που το είπε και γιατί…«Τσογλάνι» χαρακτήρισε η Βουλευτής Α’ Αθήνας του ΚΚΕ, Λιάνα Κανέλλη, τον Πρόεδρο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., Αλέξη Τσίπρα, με αφορμή το ντοκιμαντέρ «Στο Νήμα», στο οποίο έχει ενσωματωθεί το “περιβόητο” τηλεοπτικό χαστούκι από τον Βουλευτή Αττικής της Χρυσής Αυγής, Ηλία Κασιδιάρη, στην Βουλευτή του ΚΚΕ.
«Όταν για το εγώ του, γελά απέναντι σε φασιστική πρακτική, είναι τσογλάνι» τόνισε χαρακτηριστικά η κα. Κανέλλη.
Όπως εκνευρισμένη κατήγγειλε, στη χθεσινοβραδυνή εκπομπή «ΑΝΑΤΡΟΠΗ» του δημοσιογράφου, Γιάννη Πρετεντέρη, «ο Πρόεδρος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. αντέδρασε γελώντας στο επίμαχο στιγμιότυπο», προσθέτοντας ότι, την χρησιμοποίησε ως διαφημιστικό υλικό. «Ο κ. Τσίπρας, χρησιμοποίησε το χαστούκι για να διαφημίσει το ντοκιμαντέρ. Το γύρισαν δύο άνθρωποι με συμφωνία μαζί του να μη του θίξουν την οικογένεια και τα παιδιά του. Στη συμφωνία αυτή δεν περιλαμβάνεται το δικό μου το παιδί, ούτε η δική μου η οικογένεια» τόνισε χαρακτηριστικά.
«Πάνω στη μούρη μου;» συνέχισε η κα. Λιάνα Κανέλλη, τονίζοντας ότι, δε ρωτήθηκε από κανέναν για την χρησιμοποίηση του υλικού.
Δείτε το trailer που εξόργησε την Λιάνα…

 

 

 
 
Προσλήψεις στους δήμους για τέσσερις μήνες εκτός ΑΣΕΠΠλέον οι δήμοι θα μπορούν να κάνουν προσλήψεις με τετράμηνα, αντί για δίμηνα , που ίσχυε μέχρι τώρα, για την κάλυψη θέσεων με εποχικούς υπαλλήλους εκτός ΑΣΕΠ.
Σύμφωνα με τα dikaiologitika.gr τις προσλήψεις στους δήμους με τετράμηνα εκτός ΑΣΕΠ προβλέπει το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών »Επείγουσες ρυθμίσεις αρμοδιότητας Υπουργείου Εσωτερικών» που κατατέθηκε σήμερα στην βουλή και προβλέπει αλλαγές στις διαδικασίες που ακολουθούνται για τις προσλήψεις εποχικών σε δημόσιους φορείς.
Συγκεκριμένα οι πρωτοβάθμιοι ΟΤΑ υποχρεούνται κάθε χρόνο σε προσλήψεις έκτακτου προσωπικού
στο πλαίσιο άσκησης αρμοδιοτήτων όπως η ναυαγοσωστική κάλυψη των ακτών και η πυροπροστασία.
Οι προσλήψεις αυτές μέχρι στιγμής προϋποθέτουν την αποστολή αιτήματος για έγκριση από την Επιτροπή της ΠΥΣ 33/2006 , καθώς οι ανάγκες αφορούν χρονική περίοδο μεγαλύτερη του διμήνου και δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν με δίμηνες συμβάσεις για την κάλυψη εποχικών ή επειγουσών ή πρόσκαιρων αναγκών, σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο.
Η αύξηση της μέγιστης χρονικής διάρκειας των συμβάσεων αυτών από δύο σε τέσσερις μήνες αφενός επιτρέπει την άμεση κάλυψη των αναγκών των φορέων στο πλαίσιο άσκησης υποχρεωτικών αρμοδιοτήτων τους, ενώ συμβάλλει στην ελάφρυνση του όγκου εργασίας της Επιτροπής της ΠΥΣ 33/2006 .
Συγκεκριμένα στο άρθρο 7 προβλέπεται ότι οι συμβάσεις για προσλήψεις προσωπικού για την κάλυψη εποχικών ή πρόσκαιρων αναγκών, από δύο μηνών μετατρέπονται σε τετράμηνες μέσα σε συνολικό διάστημα δώδεκα μηνών, ενώ δεν υπάγονται στη διαδικασία έγκρισης της επιτροπής ΠΥΣ 33/2006, και στη διαδικασία και τα κριτήρια του νόμου 2190/94.
Επίσης στο άρθρο 11 εξαιρούνται της υποχρέωσης της επιτροπής ΠΥΣ 33/2006 οι προσλήψεις προσωπικού σε υπηρεσίες ανταποδοτικού χαρακτήρα.
Έτσι παρέχεται πλέον μετά την ψήφιση του άρθρου η δυνατότητα και σε λοιπούς φορείς της αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ β” βαθμού, νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου της Αυτοδιοίκησης) να προσλαμβάνουν προσωπικό ορισμένου χρόνου και συμβασιούχους έργου, των οποίων οι αποδοχές δεν επιφέρουν δημοσιονομική επιβάρυνση, κατά παρέκκλιση των κοινών διατάξεων περί έγκρισης των συμβάσεων και του ποσοστιαίου περιορισμού τους κατ” έτος.
Η ρύθμιση αυτή κρίνεται επιβεβλημένη όπως αναφέρει το νομοσχέδιο καθώς πολλά ΝΠΙΔ των ΟΤΑ δραστηριοποιούνται στους ίδιους τομείς με τους ΟΤΑ (π.χ. Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης – Αποχέτευσης αντί για υπηρεσίες ύδρευσης δήμων, Φορείς Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων υπό τη μορφή ανωνύμων εταιρειών αντί Συνδέσμων, δημοτικά ωδεία υπό τη μορφή ΝΠΙΔ κ.λπ.) και ως εκ τούτου τα αιτήματά τους για την πρόσληψη προσωπικού θα πρέπει να αντιμετωπίζονται στο ίδιο πλαίσιο.
Επίσης με την παρούσα διάταξη διασαφηνίζεται ότι τα αιτήματα αυτά υπόκεινται σε διακριτή διαδικασία έγκρισης και δεν απαιτείται έγκριση της Επιτροπής της ΠΥΣ 33/2006 όπως ισχύει.
Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014 01:06

Υπο έλεγχο η φωτιά στη Χρυσούπολη

 

 
 
Υπο έλεγχο η φωτιά στη ΧρυσούποληΥπο έλεγχο τέθηκε η πυρκαγιά στη Χρυσούπολη και συγκεκριμένα κάτω απο το Αγίασμα στην περιοχή της Βάσοβας, κοντά στα Νταλιάνια. Οι Πυροσβεστική Υπηρεσία έκανε το καθήκον της και έθεσε την φωτιά υπο έλεγχο πριν λάβει μεγάλες διαστάσεις και πλησιάσει το αεροδρόμιο “Μέγας Αλέξανδρος”. Ωστόσο όπως τόνισε στο ENA CHANNEL ο διοικητής της Πυροσβεστικής
Υπηρεσίας Χρυσούπολης Τζανέτος Ανδριώτης “πρόκειται για ένα μπαράζ πυρκαγιών στην περιοχή του Αγιασματος.Είναι ένα πρόβλημα συχνό και απασχολεί την υπηρεσία ανά τακτά χρονικά διαστήματα”. Παράλληλα ο κ. Ανδριώτης για την έκβαση της πυρκαγιάς εμφανίστηκε καθησυχαστικός λέγοντας πως δεν υπάρχει συντρέχει κάποιος κίνδυνος καθώς η πυρκαγιά βρίσκεται ήδη υπο έλεγχο και μακριά απο κατοικημένες περιοχές”. Τα άιτια διερευνόνται.

 

 
 
Η Εγκύκλιος για τις δαπάνες και προβολή στα ΜΜΕ των υποψηφίων στις Αυτοδιοικητικές ΕκλογέςΤις εκλογικές δαπάνες, τη διαχείριση και δημοσιότητα των οικονομικών των Περιφερειακών και Δημοτικών Συνδυασμών και των υποψηφίων και λοιπές τυπικές υποχρεώσεις, ενόψει των Αυτοδιοικητικών Εκλογών της 18 Μαΐου 2014., ορίζει με σχετική εγκύκλιό του το Υπουργείο Εσωτερικών, για την προεκλογική περίοδο, που και τυπικά ξεκίνησε την 28η Φεβρουαρίου 2014. Στην Εγκύκλιο προσδιορίζονται, αναλυτικά: 1. Τα έσοδα και οι δαπάνες των συνδυασμών και των υποψηφίων.
2. Η διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.
3. Οι απαγορεύσεις και τα όρια χρηματοδότησης συνδυασμών και υποψηφίων.
4. Το ανώτατο όριο εκλογικών δαπανών συνδυασμών και υποψηφίων.
5. Τη διαχείριση των οικονομικών συνδυασμών και υποψηφίων.
6. Η επιτροπή ελέγχου δαπανών και εκλογικών παραβάσεων.
7. Οι χώροι υπαίθριας προβολής μηνυμάτων των συνδυασμών.
8. Οι περιορισμοί στην προβολή συνδυασμών και υποψηφίων.
9. Η προβολή και οι εμφανίσεις των υποψηφίων στα Μ.Μ.Ε. και το διαδίκτυο.
 
ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ | Προβολή/κατέβασμα
 

 
 
13.758 προσλήψεις από Δήμους και Περιφέρειες – Οι ειδικότητεςΣε 13.758 ανέρχονται οι εποχικές θέσεις που θα καλυφθούν σε Δήμους και Περιφέρειες της Χώρας, μέσα στο 2014.
Πρόκειται για θέσεις προσωπικού που προσλαμβάνονται, είτε μέσω συγχρηματοδοτούμενων Προγραμμάτων, είτε σε ανταποδοτικές υπηρεσίες, είτε τέλος, μέσω των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων (Κ.Α.Π.).
Οι ειδικότητες που πρόκειται να προσληφθούν είναι: Βρεφονηπιοκόμοι, Ναυαγοσώστες, Οδηγοί, Χειριστές μηχανημάτων έργων, Μάγειρες, Καθαριστές, Εργάτες, Γεωπόνοι, Κτηνίατροι, Ψυχολόγοι, Κοινωνικοί Λειτουργοί κ.ά.
Το προσωπικό αυτό προσλαμβάνεται όλο τον χρόνο και υπογράφει συμβάσεις έργου ορισμένου χρόνου από τέσσερις (4) μήνες έως ένα (1) έτος.
Πώς κατανέμονται οι θέσεις

1. 1.250 στα Ν.Π.Δ.Δ. Ο.Τ.Α.: Οι προσλήψεις αφορούν καλλιτεχνικό προσωπικό και Καθηγητές
Φυσικής Αγωγής σε Δήμους και Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου αυτών.
Οι θέσεις αφορούν σε Καθηγητές Μουσικής, Ζωγραφικής, Κεραμικής κ.ά. και με συμβάσεις μίσθωσης έργου, για τα χρονικά διαστήματα έως οκτώ (8) μήνες, ή έως έντεκα (11) μήνες ή έως και ένα (1) έτος.
2. 6.730 σε ανταποδοτικές Υπηρεσίες: Πρόκειται για προσωπικό που προσλαμβάνεται μέσω ανταποδοτικών τελών. Η πλειοψηφία των θέσεων αφορά υπηρεσίες όπως, Καθαριότητα, Ύδρευση, Αποχέτευση, Ηλεκτροφωτισμός κ.ά.
Το προσωπικό προσλαμβάνεται από τους Δήμους, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου έως οκτώ (8) μήνες.
3. 4.026 σε συγχρηματοδοτούμενα Προγράμματα: Η πλειονότητα των θέσεων αφορά προσωπικό που προσλαμβάνεται από Βρεφονηπιακούς & Παιδικούς Σταθμούς και σε Προγράμματα ΕΣΠΑ.
Οι συγκεκριμένες προσλήψεις αναμένεται να ξεκινήσουν στα τέλη του Καλοκαιριού και να ολοκληρωθούν μέσα στο Φθινόπωρο.
Πρόκειται για προσωπικό που θα απασχοληθεί από οκτώ (8) έως δώδεκα (12) μήνες.
4. 1.152 από Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους: Πρόκειται για θέσεις κυρίως σε Περιφέρειες της Χώρας και αφορούν υπηρεσίες όπως, δακοκτονία, εκρίζωση μελιταίου πυρετού και ειδικότητες όπως, γεωπόνους, κτηνιάτρους, εργάτες κ.ά.
Οι συμβάσεις που υπογράφονται από το νέο προσωπικό θα είναι τρίμηνες, εξάμηνες και οκτάμηνες.
5. 600 σε κατασκηνώσεις – ναυαγοσώστες: Με 4μηνες συμβάσεις θα καλυφθούν οι ανάγκες των Δήμων για κατασκηνωτικό (450 θέσεις) και ναυαγοσωστικό (150 θέσεις) προσωπικό.
ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ

Τέλος στο Roaming από το 2015 στην Ευρωπαϊκή ΈνωσηΔύο βήματα από την κατάργηση του Roaming στην κοινή ευρωπαϊκή αγορά βρίσκεται το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» εφόσον όλα πάνε κατ’ ευχήν, από τον Δεκέμβριο του 2015 και μετά όλοι οι Ευρωπαίοι που μεταβαίνουν για διακοπές ή για επαγγελματικούς λόγους σε κάποιο άλλο κράτος-μέλος της ΕΕ θα μπορούν να τηλεφωνούν, να στέλνουν SMS και να σερφάρουν στο Διαδίκτυο μέσω του έξυπνου κινητού τηλεφώνου τους χωρίς να τρέμουν τη «λυπητερή» που θα τους περιμένει όταν επιστρέψουν
στην πατρίδα τους. Στην πραγματικότητα, δεν θα πληρώνουν ούτε λεπτό περισσότερο από ό,τι αν χρησιμοποιούσαν το κινητό στην πατρίδα τους.

Η Επιτροπή Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας του Σώματος συνεδρίασε προχθές προκειμένου να μελετήσει το «πακέτο τηλεπικοινωνιών», αυτή τη σειρά οδηγιών που παρουσίασε τον Σεπτέμβριο του 2013 η Νέλι Κρους, η αρμόδια για ψηφιακά θέματα ευρωπαία επίτροπος. Οι νομοθετικές προτάσεις της Κρους δεν έφθαναν μέχρι την απλή και καθαρή κατάργηση των χρεώσεων περιαγωγής, του γνωστού roaming. Με τις νέες τροποποιήσεις που πρόσθεσαν και ψήφισαν όμως, οι ευρωβουλευτές αποφάσισαν να κάνουν ακριβώς αυτό: να στείλουν τις επιπλέον χρεώσεις στα σκουπίδια.

Η οριστική κατάργηση των χρεώσεων περιαγωγής (θα) είναι στην πραγματικότητα η φυσική κατάληξη μιας διαδικασίας που ξεκίνησε την 1η Ιουλίου 2012. Μέχρι τότε, ένας ευρωπαίος πολίτης αναγκαζόταν κατά μέσο όρο να πληρώνει 5-6 ευρώ για κάθε MB  δεδομένων που κατανάλωνε στο εξωτερικό. Χάρη όμως σε ένα πρώτο μέτρο που έλαβε η Κομισιόν και το Ευρωκοινοβούλιο, το κόστος μειώθηκε τότε στα 70 λεπτά. Για να πέσει κάτω από τα 45 λεπτά την 1η Ιουλίου 2013 και κάτω από τα 20 λεπτά, σύμφωνα με τη σχετική οδηγία, τον ερχόμενο Ιούλιο.

Για τους καταναλωτές τα νέα δεν θα μπορούσαν να είναι καλύτερα. Για τις εταιρείες της κινητής τηλεφωνίας, από την άλλη πλευρά, τα νέα δεν είναι και πολύ χαρμόσυνα. Πολλές από αυτές διαθέτουν, εδώ και κάποιες μήνες, στους πελάτες τους πακέτα με ενσωματωμένες κλήσεις ή SMS από την ΕΕ, ελπίζοντας ότι η αύξηση της κατανάλωσης θα αντισταθμίσει τη μείωση των χρεώσεων. Όπως σημείωνε όμως στη «Μοντ» ένας αναλυτής, «πριν από τον Ιούλιο του 2012 η τιμή ενός MB που καταναλωνόταν στο εξωτερικό απέφερε στους παρόχους κινητής τηλεφωνίας 300 φορές το κόστος του! Ακόμα και αν ένα πολύ χαμηλό τιμολόγιο ενθαρρύνει τους χρήστες να καταναλώσουν περισσότερο, δεν πρόκειται να αποφέρει στον πάροχο αυτά που κέρδιζε παλαιότερα». Ο ίδιος αναλυτής επεσήμαινε πως η περιαγωγή αυτή καθαυτή δεν κοστίζει στον πάροχο απολύτως τίποτα…

Το μέτρο της οριστικής κατάργησης των χρεώσεων μπορεί, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, να τεθεί σε ισχύ στις 15 Δεκεμβρίου του 2015. Προηγουμένως, θα πρέπει να υιοθετηθεί οριστικά από το Ευρωκοινοβούλιο η οδηγία, στις 2 Απριλίου, και να επιτευχθεί κατόπιν συμφωνία με τα κράτη-μέλη ώστε να ενσωματωθεί στις εθνικές νομοθεσίες.
 
Πάσχα: Ποιοι δικαιούνται δώρο και πότε θα το πάρουν
Μπορεί φέτος -λόγω πρωτογενούς πλεονάσματος και κοινωνικού μερισμάτος- αρκετοί να πάρουν κάτι «σαν» δώρο Πάσχα, ωστόσο για τους δημοσίους υπαλλήλους το δώρο Πάσχα έχει καταργηθεί.

Δώρο Πάσχα λαμβάνουν μόνο οι υπάλληλοι του ιδιωτικού τομέα με σχέση εξαρτημένης εργασίας αορίστου ή ορισμένου χρόνου  και οι άνεργοι του ΟΑΕΔ ενώ η τελική ημερομηνία καταβολής από τους
εργοδότες είναι η Μεγάλη Τετάρτη, 16 Απριλίου.

Πως υπολογίζεται στους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα

Για τον υπολογισμό του λαμβάνεται υπόψη ο τρόπος αμοιβής των μισθωτών (ημερομίσθιο ή μισθός).

Η χρονική περίοδος που υπολογίζεται για το δώρο ξεκινά από την 1 Ιανουαρίου μέχρι 30 Απριλίου κάθε έτους. Αν κάποιος εργαστεί ολόκληρο το ανωτέρω χρονικό διάστημα, θα λάβει μισό μηνιαίο μισθό ή 15 ημερομίσθια, αντίστοιχα.

Αν κάποιος δεν έχει εργαστεί ολόκληρο το διάστημα, η αναλογία δώρου υπολογίζεται ως εξής: Για αμειβόμενο με μισθό, υπολογίζεται ποσό ίσο με 1/15 του μισού μηνιαίου μισθού ή ένα ημερομίσθιο για κάθε 8 (οκτώ) ημερολογιακές ημέρες. Σε περίπτωση που κάποιος εργαστεί λιγότερο από οκτώ ημέρες δικαιούται ανάλογο κλάσμα για Δώρο Πάσχα.

Πως υπολογίζεται στους άνεργους του ΟΑΕΔ

Για τους άνεργους του ΟΑΕΔ το δώρο Πάσχα είναι ίσο με το μισό του μηνιαίου ποσού του επιδόματος ανεργίας ενώ χορηγείται ολόκληρο μόνο εφόσον οι επιδοτούμενοι έχουν επιδοτηθεί για όλο το χρονικό διάστημα από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 30 Απριλίου.

Σε αντίθετη περίπτωση, οι άνεργοι δικαιούνται οικονομική ενίσχυση ίση με τρία (3) ημερήσια επιδόματα ανεργίας για κάθε μήνα επιδότησης.
Star.gr
 
clip_image002-genni-01a
Οι Γενίτσαροι (τουρκιστί Yeniçeri, يڭيچرى πού θα πεί «νέοι στρατιώτες») αποτελούσαν τους επίλεκτους στρατιώτες, την ελίτ, του Οθωμανικού Στρατού. Σύμφωνα με μιά τουρκική παράδοση, οι Γενίτσαροι και το σώμα τους ιδρύθηκαν από τον σουλτάνο Ορχάν τον Α’ τον 12ο αιώνα, όμως σύγχρονοι ιστορικοί μετατοπίζουν την παρουσία τους λίγο αργότερα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του γιού του, Μουράτ του Α’. Το κυρίως σώμα του οθωμανικού στρατού συνίστατο από πολεμιστές νομάδων φυλών της Ανατολίας των οποίων η αφοσίωση και το ηθικό δεν ήταν εγγυημένο πάντοτε. Οι Οθωμανοί έλυσαν αυτό το πρόβλημα στρατολογώντας κυρίως χριστιανόπαιδες από τα Βαλκάνια, διδάσκοντάς τα την Ισλαμική πίστη και δίδοντάς τους τη καλύτερη δυνατή εκπαίδευση και παιδεία, ένα σύστημα γνωστό ως devşirme. Λόγω αυτού οι Γενίτσαροι δεν υπάγοντο σε κανέναν ιδιαίτερο χώρο, κουλτούρα ή
οικογένεια. Η μόνη υποταγή τους ήταν στον Χαλίφη (τον ηγέτη του Μουσουλμανικού κόσμου), πού ήταν ο Οθωμανός Σουλτάνος τη στιγμή εκείνου του καιρού.
Ήσαν πρακτικά οι υπηρέτες του Σουλτάνου (kapıkulları), όμως δεν μεταχειρίζονταν βεβαίως με αυτήν την έννοια. Η εκπαίδευσή τους ήταν τόσο καλή, ώστε υπάρχουν αναφορές ότι μουσουλμανικές οικογένειες προσποιούντο ότι ήσαν χριστιανικές ώστε τα παιδιά τους να λάβουν τη καλύτερη εκπαίδευση στο τάγμα των γενιτσάρων. Σε κάποιους από τους λαμπρότερους Γενιτσάρους ήταν δυνατόν να προσφερθεί μιά θέση στο Divan (Διβάνιον), το συμβούλιο δηλαδή του Σουλτάνου. Μερικοί από αυτούς ανήλθαν ακόμη υψηλότερα, γενόμενοι κυβερνήτες των Οθωμανικών Βιλαετίων και ένας μικρός αριθμός τους έφθασε ακόμη στη θέση του Μεγάλου Βεζύρη.
Ο φημισμένος μεγάλος βεζύρης, Sokollu Mehmed Paşa, ήταν ένας πρώην Γενίτσαρος. Γεννημένος στο οθωμανικό βιλαέτι της Βοσνίας (το νεώτερο ενοποιημένο κρατίδιο της τέως Γιουγκοσλαβίας πού ονομάζεται Βοσνία – Ερζεγοβίνη), υπηρέτησε τρείς Σουλτάνους και βοήθησε στη διακυβέρνηση της υπερδύναμης των Μέσων Χρόνων (την Οθωμανική Αυτοκρατορία).
Το Οθωμανικό Χαλιφάτο ήταν το πρώτο κράτος πού διατήρησε έναν στρατό με τακτικό επίπεδο στην Ευρώπη μετά την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η στρατειά των Γενιτσάρων ήταν μοναδική ως προς τους τρόπους της. Ήσαν ο πρώτος τακτικός στρατός πού παρήλαυνε μετά εμβατηρίου γνωστού ως mehter, πληρώνονταν με κανονικούς μισθούς, ζούσαν σε Στρατώνες και χρησιμοποιούσαν κυρίως πυροβόλα όπλα. Ήσαν πολύ πειθαρχημένοι, κάτι ασυνήθιστο για στρατεύματα του Μεσαίωνα. Πέραν αυτού κατέγραψαν εξαιρετικές νίκες πού κατέστησαν τους Γενιτσάρους έναν από τους πλέον τρομερούς στρατούς της εποχής τους.
Οι Γενίτσαροι χρησιμοποιήθηκαν σε όλες τις μεγάλες εκστρατείες συμπεριλαμβανομένης της άλωσης της Κωνσταντινούπολης στα 1453 από το στρατό του Μεχμέτ του Β’. Ο Nicolo Barbaro, βενετός χειρουργός και ιατρός αλλά και ιστορικός της άλωσης ως αυτόπτης μάρτυρας, περιγράφει τη σκηνή του θάρρους τους εκεί:
«Βρήκαν τους Τούρκους να έρχονται κατ’επάνω τους κάτω από τα τείχη εμπλεκόμενοι στη μάχη, ιδιαίτερα τους γενιτσάρους. Και όταν ένας ή δύο από αυτούς σκοτώνονταν, αμέσως περισσότεροι Τούρκοι έρχονταν και απομάκρυναν τους νεκρούς τους, χωρίς να ενδιαφέρονται πόσο κοντά πλησίαζαν στα τείχη της Πόλης».
Ο Τσορμπατζής (τουρκιστί çorbaci, «αυτός πού σερβίρει τη σούπα» από τη λέξη çorba πού σημαίνει σούπα), ήταν ο αρχηγός τους. Το Γενιτσαρικό Σώμα είχε βαθμούς περισσότερο «παρακρατικούς» (όπως οι έφεδροι SS των ναζί) παρά του τακτικού στρατού. Έτσι καθώς το συσσίτιο ήταν ο θεός τους και ζούσαν γι αυτό, οι βαθμοί τους είχαν αναφορά στη κουζίνα και όχι στο στρατό. Οι βαθμοί τους λοιπόν ήσαν ποικίλοι και «άτακτοι» όπως «Τηγανιέρης», «Αρχισουπιέρης», «Κατσαρολιέρης», «Σαγανιέρης» (εκ της λέξεως Σαγάν, το τηγάνι), «Σουβλατζής», «Λαντζέρης», «Πιατοστοιβάχτης», «Κουζινιέρης», πάντοτε με ονόματα κουζινικών σκευών για έκαστο εκ των οποίων ήταν υπεύθυνος ο φέρων το σχετικό βαθμό στον στρατώνα. Έπρεπε όλοι να ξέρουν να μεγειρεύουν. Ήταν τιμή αυτό για τους γενίτσαρους εν αντιθέσει με τους άλλους πού θεωρούσαν υποδεέστερη τη κουζίνα. Οι «κουζινικοί» αυτοί βαθμοί μπορούσαν να είναι διαφορετικοί από το ένα απόσπασμα στο άλλο πού υπηρετούσε σε απόμακρες επαρχίες, και εξαρτώνταν περισσότερο από το μαγειρικό σκεύος παρά από ένα πρωτόκολλο στερεότυπων «κουζινικών βαθμών». Είχαν και δικούς τους χορούς «κουζινικούς-στρατιωτικούς», όπως ο πασίγνωστος «χορός της κοιλιάς» πού είναι καθαρά στρατιωτικός. Απαγορευόταν να παντρευτούν, να κάνουν ή να έχουν οικογένεια, ή να θρέφουν γένεια. Τα γένεια ήσαν προνόμιο των ελευθέρων οθωμανών (και προσβολή προς τα γένεια ήταν θανάσιμο κακούργημα για αυτούς!), ενώ στους γενίτσαρους επετράπη μόνο το μουστάκι. Απαγορεύονταν επίσης να έχουν μακρυά μαλλιά (προνόμιο και αυτό των ελευθέρων οθωμανών), οπότε υποχρεώνονταν να τα ξυρίζουν κατά το μογγολικό έθιμο και να αφήνουν μιά φούντα στη κορυφή ώστε σε περίπτωση θανάτου τους να τους πάρει ο Αλλάχ τη ψυχή από τη φούντα. Δίχως φούντα δεν θα πήγαιναν στον παράδεισο! Η απομονωμένη κοινωνικά ζωή τους εντός των περιορισμένων ορίων του στρατώνα ανέπτυξε μιά σχέση μεταξύ τους (σε πολλούς από αυτούς), τη λεγόμενη «συντροφοποίηση» (yoldaşlik). Ένας δηλαδή γενίτσαρος μπορούσε να ερωτευθεί έναν άλλον και να τον καταστήσει «αδελφοποιτό του», εάν ο άλλος ενέδιδε, γινόταν «σύντροφος» ή yoldaş του πρώτου. Αλλά και εναλλάξ! Εάν δεν ενέδιδε θεωρείτο ότι πάει ενάντια στο πνεύμα των γενιτσάρων και συχνά ξέσπαγε καυγάς (τουρκική λέξη κι αυτή!), μεταξύ των δύο με υποστηρικτές τους ενός και του άλλου πού μαζεύονταν γύρω τους! Έτσι δεν είχαν ανάγκη από γυναίκες αφού ούτως ή άλλως αυτές απαγορεύονταν σε αυτούς. (Δεν τους απαγορευόταν ο βιασμός γυναικών μετά από μάχη με αλλόπιστους εχθρούς). Το Γιολντασιλίκι επέζησε μέχρι και τη πτώση της οθωμανικής αυτοκρατορίας έως και στα 1922, οπότε απροκάλυπτα οθωμανοί αξιωματικοί έταζαν προστασία (και έσωσαν αρκετούς) σε καταδιωκώμενους αρμενίους και έλληνες με αντάλλαγμα το Γιολντασιλίκι...Η παράδοση αυτή κάπως παράξενη (όχι για τους ανατολίτες τούρκους) κάλυπτε τους ομοφυλοφίλους τούρκους αξιωματικούς ώστε προς εξεύρεση εραστού να προτείνουν προς τον υποψήφιο την «συντροφοποίηση»...
Καθώς το μέγεθος των Γενιτσαρικών Σωμάτων αυξάνετο, το ίδιο γινόταν με την ισχύ τους. Κατά τον 17ο αιώνα ασκούσαν τέτοια επιρροή ώστε κυριαρχούσαν επί της κυβερνήσεως. Μπορούσαν να στασιάσουν, να υπαγορεύσουν πολιτική και να παρακωλύσουν τον εκνεωτερισμό της δομής του στρατού. Μπορούσαν να ανατρέψουν Σουλτάνους όπως επιθυμούσαν μέσω ανακτορικών πραξικοπημάτων. Μεταβάλλονταν σε τιμαριούχους και εμπόρους. Μπορούσαν να περιορίσουν τη κατάταξη των γιών τέως γενιτσάρων πού δεν ήσαν υποχρεωμένοι να ενταχθούν στην παραδοσιακή περίοδο θητείας των acemi oğlan (ατζαμί ογλάν ή των ανεκπαίδευτων νεαρών), καθώς αποφεύγοντας τη φυσική επιλογή, μείωναν έτσι την στρατιωτική τους αξία.
 

Οι εξεγέρσεις των Γενιτσάρων

Ήσαν πολλές, αλλά οι κυριώτερες είναι αυτή του 1449 επί Μουράτ του Β’ Κοτζιά (πατέρα του Μεχμέτ του Β’), όταν οι γενίτσαροι απαίτησαν αύξηση των μισθών τους για καλύτερη ζωή, πετυχαίνοντας αυτό πού ήθελαν.
Ο Σουλτάνος δέχθηκε, ξεκινώντας μιά παράδοση πού ο μετέπειτα εκάστοτε Σουλτάνος, μετά το 1451, θα έδινε αμοιβή και αύξηση στους μισθούς των Γενιτσάρων κάθε φορά πού θα ανέβαινε στο θρόνο. Το 1566 ο Σουλτάνος Σελίμ ο Β’ ο λεγόμενος «μεθύστακας» (1524-1574) (ο μεγάλος ηττημένος της Ναυμαχίας της Ναυπάκτου, πού έλαβε χώρα στις 7 Οκτωβρίου 1571 ημέρα Κυριακή της Παναγίας του Ροζάριο – το θρησκευτικό κομπολόϊ των καθολικών χριστιανών), χορήγησε δικαίωμα στους γενιτσάρους να παντρεύονται (1566), πράγμα πού υπέσκαψε την ιδιότητά τους να είναι αποκλειστικά πιστοί στη δυναστεία των Σουλτάνων.
Μετά την Οθωμανική ήττα του πολέμου με τους πολωνούς, ο Σουλτάνος Οσμάν ο Β’(1604-1622) αποφάσισε να δικάσει και διαλύσει τους γενιτσάρους, ρίπτοντάς τους την ευθύνη για την απώλεια του πολέμου. Μόλις άκουσαν ότι ο Σουλτάνος κινείται εναντίον τους, εξεγέρθηκαν, εισέβαλαν στο ανάκτορό του, αιχμαλωτίζοντας τον και αφού τον πετσόκοψαν τον πέταξαν κάτω από τα τείχη. Ήταν το 1622, όταν οι Γενίτσαροι αντιστάθηκαν στις προσπάθειες του Σουλτάνου Οσμάν (ή Οθμάν) του Β’ να αναδιοργανώσει το στρατό. Το 1807, έλαβε χώρα άλλη γενιτσαρική εξέγερση πού ανέτρεψε τον Σουλτάνο Σελίμ τον Γ’ (1761-1808), πού επίσης προσπάθησε να εκνεωτερίσει τον στρατό.
clip_image002-genni-03
Ο Σουλτάνος Σελίμ ο Γ’ δέχεται αξιωματούχους σε ακρόαση στη Πύλη της Ευτυχίας στο ανάκτορο του Τόπκαπί. Οι δόκιμοι γενίτσαροι ατζαμηογλάνοι βρίσκονται εκατέρωθεν αυτού με τους Τσορμπατζήδες πού θα τον ανατρέψουν πραξικοπηματικά στα 1807. Ουσιαστικά οι γενίτσαροι αποτελούσαν την «πραιτωριανή φρουρά» των σουλτάνων και όπως οι ρωμαίοι ήσαν και τούτοι «κράτος εν κράτει», ανατρέποντας ή σκοτώνοντας τον μονάρχη ανάλογα όπως οι πρώτοι.
clip_image002-genni-04Λίγα χρόνια αργότερα, τον Απρίλιο του 1810, οι γενίτσαροι έκαψαν πάνω από 2.000 οικίες στον Γαλατά. Κατόπιν, την άνοιξη του 1811, δύο συντάγματα τους έδωσαν μάχη στην Κωνσταντινούπολη. Θα είχαν πολεμήσει εναντίον των ελλήνων πού αγωνίζονταν για την ανεξαρτησία τους. Ο Σουλτάνος Μαχμούτ ο Β’ (1785-1839) άρχισε να θεωρεί ανυπόφορες τις ενέργειες των γενιτσάρων και εν όψει του πώς θα έκαναν κατάχρηση της εξουσίας τους, αποφάσισε να δημιουργήσει έναν νέο στρατό. Οι γενίτσαροι το αντελήφθησαν και πήραν τους δρόμους κινούμενοι σε ανταρσία, οπότε ο Σουλτάνος Μαχμούντ ο Β’ δυσανασχέτησε με τους αναποτελεσματικούς, ταραξίες γενιτσάρους. Τους ειδοποίησε με «φάτγουα» (έναν ισλαμικό κανονισμό) στα 1826, ότι είχε πρόθεση να εκπαιδεύσει έναν νέο στρατό, πού θα οργάνωνε και εκπαίδευε με τα ευρωπαϊκά πρότυπα. (Εικόνα: Ο Χαλίφης του Ισλάμ, Γαζή Σουλτάνος Σελίμ-ι σαλίς ο Γ’ Χάν, سليم ثالث.)
Ακούγωντας αυτά, οι γενίτσαροι εξεγέρθησαν όπως ήταν αναμενόμενο. Συγκρούσθηκαν με τους πιστούς του Σουλτάνου. Κατά τη διάρκεια της μάχης οι στρατώνες των γενιτσάρων κανονιοβολήθηκαν από τους «κουμπαρατζήδες» (πυροβολάρχες) του σουλτάνου, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 4.000 γενίτσαροι. Οι επιζήσαντες εξορίστηκαν ή εκτελέστηκαν και όλα τα γενιτσαρικά κτήματα κατασχέθησαν. Το γεγονός αυτό ονομάστηκε «Vaka-i Hayriye» ή «ευνοϊκό γεγονός». Η ορχήστρα των Mehter καταργήθηκε το 1826 μαζί με τους γενίτσαρους. Το 1952 όμως το Τουρκικό Πολεμικό Μουσείο στην Κωνσταντινούπολη αναδιοργάνωσε το Mehertan. Ορχήστρα με αληθινά ενδύματα γενιτσάρων βγαίνει στο προαύλειο του Μουσείου (για τουριστικούς λόγους και εορταστικούς) κατά τις εθνικές αργίες καθώς και τις ημέρες ιστορικής σημασίας. Στο φουαγέ του Πολεμικού Μουσείου, στο σαλόνι, μπορούν οι τουρίστες να δούν ένα τηλεοπτικό θέαμα των Mehter πού προβάλλεται σε μεγάλη οθόνη και να μελετήσει την γενιτσαρική ενδυμασία των διάφορων αιώνων καθώς και να ακούσει τη μελωδία του πολεμικού αυτού εμβατηρίου (του ιδίου πού ακούστηκε μετά την άλωση της Πόλης, όταν οι γενίτσαροι παρήλασαν με τον Μεχμέτ τον Β’ προς την Αγία Σοφία).
Ο Σουλτάνος Οσμάν ο Β’ ή Οθμάν ο Β’ (γνωστός ως Genç Osman – πού θα πεί Οσμάν ο Νεαρός– στα τουρκικά. Γράφεται επίσης το όνομά του στην ισλαμική-οθωμανική γραφή και ως عثمان ثانى ή‘Osmān-i sānī) (3 Νοεμβρίου, 1604 – 20 Μαΐου, 1622) βασίλεψε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από το 1618 έως το θάνατό του στις 20 Μαΐου 1622. Οδήγησε προσωπικά την οθωμανική εισβολή στη Πολωνία κατά τη διάρκεια των Μολδαβικών Πολέμων των Αριστοκρατών. Αναγκασμένος να κλείσει συμφωνία ειρήνης με τους πολωνούς μετά τη μάχη του Χοτίν (πού αποτέλεσε τη πολιορκία του κάστρου του Χοτίν πού το υπερασπίστηκε ο πολωνός αταμάνος Γιάν Κάρολ Χοντκίεβιτς) τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο του 1621, ο Οσμάν ο Β’ επέστρεψε σπίτι του στη Κωνσταντινούπολη ντροπιασμένος, κατηγορώντας την ανανδρεία των γενιτσάρων και την ανεπάρκεια των υπουργών του για τη ταπείνωση πού υπέστη.
clip_image002-genni-06
Κάστρο-Οχυρό του Χοτίν στη Πολωνία. Εδώ ηττήθηκε ο Οσμάν ο Β από τους πολωνούς.
Ίσως ο πρώτος σουλτάνος πού αντελήφθη και αποπειράθηκε να αποκαλύψει τους γενιτσάρους ως πραιτωριανό θεσμό πού έκανε περισσότερο κακό παρά καλό στη νεώτερη αυτοκρατορία, ο Οσμάν ο Β’ έκλεισε τα καφενεία τους (πού λειτουργούσαν ως εστίες συνομωσιών κατά του θρόνου) και άρχισε να σχεδιάζει τη δημιουργία ενός νέου, έμπιστου και εθνικού τουρκικού στρατού πού θα συνίστατο από Ανατόλιους, Μεσοποτάμιους και Αιγυπτίους τούρκους και Τουρκομάνους. Το αποτέλεσμα ήταν μιά παλατιανή εξέγερση των γενιτσάρων πού αμέσως φυλάκισαν τον νεαρό σουλτάνο. Όταν εστάλη ένας εκτελεστής για να τον στραγγαλίσει στο Γιεντικουλέ (το Επταπύργιον των βυζαντινών στη νοτιοδυτική Πόλη), ο Οσμάν ο Β’ αρνήθηκε να παραδοθεί και άρχισε να παλεύει με τον εκτελεστή και σταμάτησε μόνον όταν έπεσε αναίσθητος από κτύπημα στην πλάτη από τη χειρολαβή ενός τσεκουριού ενός των δεσμοφυλάκων του. Μετά στραγγαλίστηκε με το νευρόσχοινο ενός τόξου. Σύμφωνα με την εκδοχή του τούρκου περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπί ο Οσμάν μετά από απελπισμένο αγώνα δολοφονήθηκε από τον Μεγάλο Βεζύρη Καρά Νταβούτ Πασά με συμπίεση των όρχεών του πού αποτελούσε έναν τρόπο εκτέλεσης πού επιφυλασσόταν παραδοσιακά για τους Οθωμανούς σουλτάνους. Ένας συνδυασμός αυτών των ιστοριών δίδεται από το γάλλο περιηγητή Pouqueville, πού γράφει ότι όταν ετέθη το σχοινί στο λαιμό του, ο Οσμάν το τράβηξε με το χέρι του και έριξε κάτω τον δήμιο, οπότε ο μεγάλος βεζύρης τον άρπαξε από το πλέον ευαίσθητο σημείο του σώματος του, ώστε ο Οσμάν λιποθύμισε από τον πόνο κι έτσι στραγγαλίστηκε.
clip_image002-genni-07Το Επταπύργιον (Γιεντικουλέ στα τουρκικά, από τις λέξεις Γιεντί πού θα πεί επτά και κουλέ, πού σημαίνει πύργος, οχυρό) σε χαλκογραφία του 17ου αιώνα. Χρησίμευσε ως φυλακή. Εδώ εκτελέστηκε ο νεαρός σουλτάνος Οσμάν ο Β’ στα 1622. Γύρω από αυτό το κάστρο υπήρχαν τα χασάπικα και οι βυρσοδέψες κατά τον Εβλιγιά Τσελεμπί. Πού και πού έκανε βόλτες και ο Μεχμέτ ο Β’ ο Φατίχ. Η βρώμα και η απόπνοια της περιοχής αυτής ήταν περιβόητη, όμως οι κατοικούντες είχαν συνηθίσει και η μυρωδιά δεν τους ενοχλούσε. Η οθωμανική πανώλη αργότερα πού ξεκλήρισε την Ελλάδα ξεκίνησε από αυτήν την εστία μολύνσεως.
Οι Γενίτσαροι επιλέγονταν κυρίως μεταξύ των μη-μουσουλμάνων παιδιών με ισχυρή φυσική κράση από την Ανατολία και τη Βαλκανική χερσόνησο. Οι ευφυείς επιλέγονταν για το Εντερούν όπου θα λάμβαναν υψηλού επιπέδου μόρφωσης για να γίνουν βεζύρηδες, μηχανικοί, ιατροί και επιστήμονες.

Η Σχολή Enderun
Η Σχολή Enderun (اندرون مکتب) πού σήμαινε «εσωτερικόν πλείστον» ήταν ελεύθερο εσωτερικό σχολείο για το Χριστιανικό Μιλλέτ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, πού επιστράτευε μαθητές μέσω του Devşirme (παιδομάζωμα) – ένα σύστημα επιμόρφωσης χριστιανοπαίδων για την εκμάθηση των χαρακτηριστικών της Ισλαμικής κοινωνίας και τη μοναδική κουλτούρα του οθωμανικού ανακτόρου. Το Enderun ήταν επιτυχές στην αναγκαστική αυτή μεταστροφή της επιμόρφωσης των μαθητών (αλλαξοπιστία), πού παρήγαγε πολλούς Οθωμανούς πολιτικούς. Η Σχολή Enderun λειτούργησε για γραφειοκρατικούς σκοπούς, καθώς και ως ακαδημία και στρατιωτική σχολή. Οι απόφοιτοι ήσαν μόνιμα αφοσιωμένοι στην υπηρεσία της κυβέρνησης και δεν είχαν ενδιαφέρον να επισυνάψουν σχέσεις με κατώτερες κοινωνικές ομάδες.
Οι μαθητές πού επιστρατεύονταν καλούνταν «εσωτερικά αγόρια» (iç oğlan). Η επαγγελματική τους κατάρτιση διαρκούσε επτά χρόνια. Οι απόφοιτοι γίνονταν υπηρέτες του σουλτάνου ή άλλων ευγενών, υπηρετώντας στις Έξη Μεραρχίες του Ιππικού ή ως Γενίτσαροι. Κάποια από τα πιό ταλαντούχα παιδιά του παιδομαζώματος (دوشيرمه ή Ντεβσιρμέ) εργάζονταν στο ανάκτορο του Τόπκαπί, όπου εκπαιδεύονταν για υψηλές θέσεις εντός του οθωμανικού Διβανίου (υπουργικού συμβουλίου) ή για το στρατό.
Η εκπαίδευση ανάληψης υπηρεσίας συνίστατο από επτά συνεχόμενους βαθμούς (επίπεδα) σε τουρκικούς θαλάμους ή πύλες. Ο πρώτος ονομαζόταν «το μικρό δωμάτιο», όπου εκπαιδεύονταν μαθητές στο σεβασμό, στην επινοητικότητα και στην αξιοπιστία (συγκέντρωση). Ο δεύτερος ήταν «το μεγάλο δωμάτιο», στο οποίο οι μαθητές εκπαιδεύονταν σε ειδικές τεχνικές. Καθώς εξελίσσονταν γίνονταν Το Γεράκι (φροντίζοντας το κυνήγι του σουλτάνου στα πουλιά και τα ζώα), ο Ιματιοθηκοφύλακας (στην αρμοδιότητα του ιματισμού, σε αντιστοιχία του βυζαντινού Πρωτοβεστιάριου), ο Αρχιϋπηρέτης (στη προμήθεια των τροφών), ο Θησαυροφύλακας (των τιμαλφών του σουλτάνου), και ο Ιδιαίτερος (Has στα τουρκικά), πού ήταν επικεφαλής των καθημερινών δραστηριοτήτων του σουλτάνου. 
clip_image002-genni-p13
Έλληνες Γενίτσαροι, έργο του Jean Léon Gérôme, 1865

Η Πορεία των Γενιτσάρων κατά τη διάρκεια των αιώνων της ακμής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

Οι Γενίτσαροι απέτυχαν να καταστείλουν την ελληνική εντολή για ανεξαρτησία στη δεκαετία του 1820, τεκμηριώνοντας την ανεπάρκεια τους καθώς και την επείγουσα ανάγκη μιάς μεταρρύθμισης. Το 1826, αντελήφθησαν τα σχέδια του Σουλτάνου Μαχμούντ του Β’ πού σκόπευε να φτιάξει στρατό ενός νέου προτύπου και εξεγέρθησαν. Ο Σουλτάνος πάντως, είχε προβλέψει την αντίδρασή τους και είχε θωρακισθεί με έμπιστα στρατεύματα. Τα γενιτσαρικά στρατόπεδα της Κωνσταντινούπολης και των επαρχιακών αρχηγείων κανονιοβολήθηκαν και οι περισσότεροι γενίτσαροι σκοτώθηκαν ή εξορίστηκαν. Το σώμα των γενιτσάρων καταργήθηκε. Αυτή η ενέργεια του Μαχμούντ έστω και ύστατα έδωσε στη Τουρκία μιά τελευταία αναλαμπή εκνεωτερισμού ενάντια στο μοιρολατρικό και οπισθοδρομικό κατεστημένο, θυμίζοντας για μιά στιγμή το ένδοξο παρελθόν της και τις επιτυχίες της όσο τελούσε υπό τις νεωτεριστικές τεχνολογικές αντιλήψεις, ο «μεγάλος όμως ασθενής» έπνεε τα λοίσθια. Το μεγάλο κύκνειο άσμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας θα διαρκούσε σε έναν ρόγχο θανάτου εκατό ετών ακόμα.
Ο Δυτικός κόσμος πού ήλθε σε επαφή με τους γενίτσαρους, ειδικά η καθολική και συντηρητικών αρχών Ενετία, επειδή θεωρούσε τους γενιτσάρους τεμπέληδες καθώς οι ενετοί έμποροι τους έβλεπαν να κάθονται ολημερίς στα καφενεία να πίνουν μπύρες από μεγάλα ποτήρια (τις μποκκάλες) να καπνίζουν μακρυές πίπες με φούντες και να γελάνε στα στέκια της Κωνσταντινούπολης, ονόμασαν τους τεμπέληδες της πατρίδας τους «Gianizzeri» (Γενιτσάρους). Κατ’επέκτασιν ονόμαζαν έτσι σκωπτικά και τους έλληνες σπουδαστές των πανεπιστημίων τους καθώς αυτοί προέρχονταν από την τουρκοκρατούμενη Ελλάδα. (Ο λόγος ελοχεύει στο γεγονός ότι οι προερχόμενοι από ισλαμικές ή ισλαμοκρατούμενες χώρες φοιτητές της εποχής παρουσίαζαν βραδυψυχισμό μέσα στη τάξη ή στις εξετάσεις προαγωγής, δηλαδή μιά συμπεριφορά «αργόστροφη», οφειλόμενη προφανώς στο βέτο της ελεύθερης σκέψης στο οποίο τους εξανάγκαζε ο ισλαμισμός. Έτσι έδιναν εντύπωση ότι ήσαν «κατωτέρας ευφυΐας» στους ενετούς καθηγητές τους σε σύγκριση με τους ευρωπαίους συμφοιτητές τους. Συμπεριλαμβανομένων των ελλήνων, αράβων και σλάβων φοιτητών πού τουρκοκρατούντο οι χώρες τους. Στα δημοκρατικά καθεστώτα ο χρόνος κυλάει γρηγορώτερα και μέσα σε βραχύ χρονικό διάστημα πρέπει να επιτευχθούν πολλά πράγματα. Κάτι αδιανόητο για τους ισλαμιστές πού «είχαν απεριόριστο χρόνο» και ως εκ τούτου σκέπτονταν μοιρολατρικά.
Ο Γενίτσαρος (από τις τουρκικές λέξεις Γενί Τσερί ή Γιανί Τσερί πού σημαίνουν «νέοι στρατιώτες») ήταν στρατιώτης του τακτικού στρατού της Οθωμανικής Τουρκικής Αυτοκρατορίας. Οι Οθωμανοί ήσαν οι πρώτοι πού επινόησαν τακτικό στρατό στους νεώτερους χρόνους δίνοντάς τους ένα τεράστιο προτέρημα έναντι των ευρωπαϊκών χωρών. Τα Γενιτσαρικά Σώματα διαμορφώθηκαν γύρω στο 1380 από τον Σουλτάνο Murad Bey τον Α’ (παρόλο πού τότε δεν αποκαλείτο «Σουλτάνος», οι οθωμανοί κυβερνήτες έλαβαν όλοι αυτόν τον τίτλο). Οι Γενίτσαροι διήρκησαν έως το 1826, όταν μετά από τις πολλές τους εξεγέρσεις και την αυξάνουσα ανεπάρκεια οδήγησαν στην κατάργηση των σωμάτων και την αντικατάστασή τους από έναν εκνεωτερισμένο στρατό. Οι γενίτσαροι αντικατέστησαν τον φεουδαρχικό γαζή στρατό με έναν πυρήνα πού συνίστατο από ένα μικρό σώμα (περίπου 1.000 - 20.000 πεζών αρχικά) εκπαιδευμένων επαγγελματιών στρατιωτών πού ήσαν υποτίθεται πιστοί μόνον στον σουλτάνο. Είχαν τη δική τους ορχήστρα παρέλασης και τη μουσική τους και φοβερούς στροβιλίζοντες δερβίσηδες πού έμελλε να γίνουν κακόφημοι στην Ευρώπη και τη Ρωσσία. (Οι δερβίσηδες φανατικοί μουσουλμάνοι ιερωμένοι προηγούντο των γενιτσάρων ή του στρατού. Εμψύχωναν τον στρατό ώστε να πράξουν βιαιότητες και ωμότητες καθώς το επέβαλλε ο «Αλλάχ»! Προσεύχονταν κατά των απίστων με κατάρες επικαλώντας την συντριβή τους για τους οποίους δεν επέδειχναν οίκτο. Λίγο προτού ξεσπάσει η μάχη στο Χάνι της Γραβιάς στα 1822, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος από ένα παράθυρο του Χανίου – πανδοχείου της εποχής – συνομίλησε με τον πονηρό δερβίση του συντάγματος του Ομέρ Βρυώνη πού είχε περικυκλώσει το χάνι. Κάποια στιγμή μετά τις αλλαζονικές ρήσεις και προσβολές του δερβίση, ο Ανδρούτσος τον ρώτησε «Δεν φοβάσαι βλάμη δερβίση;» (Ο δερβίσης είχε πάει μπροστά με το άλογό του και είχε απομακρυνθεί από το στράτευμα υπερτιμώντας τον εαυτό του). Ο δερβίσης απάντησε «Φοβάται ο λύκος το λαγό, ωρέ γκιαβούρ Πασά; !!!». Οπότε χωρίς δεύτερη κουβέντα, ο Ανδρούτσος του την «άναψε» λέγοντας «Στο όνομα του Σταυρού, προσκύνα βλάμη δερβίση!». Τότε ξέσπασε η μάχη και το άγριο βάρβαρο στίφος των τουρκαλβανών όρμηξε με τσεκούρια και σκαπάνες για να κατεδαφίσει το «παληολίθι» καθώς το πανδοχείο εκείνο ήταν παλαιάς κατασκευής και παραδοσιακά οικογενειακό πού ο ιδιοκτήτης του διέθεσε για τον αγώνα χάνοντάς και τη ζωή του στη μάχη εκείνη. Το υπερασπίζονταν περίπου 200 έλληνες αγωνιστές πού προσήλθαν εκεί από όλη την Ελλάδα. Η μάχη της Γραβιάς είναι συνεπώς «πανελληνική» και όχι τοπικού χαρακτήρος όπως άλλες. Αφορά και τιμά όλους τους έλληνες αλλά και όλον τον ελεύθερο κόσμο.).
Κατά τα τέλη του 15ου αιώνα θα πρέπει να υπήρχαν χιλιάδες Γενίτσαροι. Επιπρόσθετοι επαρχιακοί Τιμαριώτες, γύρω στις 40 χιλιάδες στρατιώτες κατά τον 15ο αιώνα, διαμόρφωναν το υπόλοιπο των Οθωμανών στρατιωτών. Όπως άλλοι στρατιώτες της εποχής εκείνης οι Γενίτσαροι ήσαν στρατιώτες επί μισθώ, πλήρους απασχόλησης, πού κατεβάλετο τοις μετρητοίς είτε σε περίοδο πολέμου είτε σε ειρήνη. Κατά το πόλεμο, λάμβαναν ποσοστό των λαφύρων.
Αρχικά οι Γενίτσαροι στρατολογούντο από τους αιχμαλώτους πολέμου. Αργότερα στρατολογούντο από τη συστηματική απαγωγή (παιδομάζωμα) των χριστιανοπαίδων από τις οικογένειές τους σύμφωνα με το σύστημα του Ντεβσιρμέ, το οποίο τους ανέτρεφε σαν στρατιώτες ήδη από μικρή ηλικία (από τα 8 έτη της ηλικίας έως και τα 20 έτη) σε ειδικές ακαδημίες. Εξαναγκάζονταν δια της βίας να προσηλυτιστούν στον Ισλαμισμό καθώς ως μη μουσουλμάνοι δεν τους επιτρεπόταν να φέρουν όπλα. (Ισλαμισμός συνεπώς και όπλα ή πόλεμος – «ιερός Πόλεμος» – είναι ταυτόσημες έννοιες!)
Οι γενίτσαροι αρχικά ήσαν τοξότες, αλλά η γενιτσαρική δύναμη έγινε ιδιαίτερα σημαντική με την εισαγωγή των πυροβόλων όπλων. Το Πεζικό πού έφερε μουσκέττα (είδος τυφεκίων του μεσαίωνα) αποδείχθηκε πιό αποτελεσματικό απ’ότι το ιππικό πού ήταν οπλισμένο με σπαθί και ακόντιο, αλλά τέτοιοι στρατιώτες απαιτούσαν έντονη εκπαίδευση. Μόνον ένας τακτικός στρατός μπορούσε πραγματικά να κατέχει το χειρισμό των πυροβόλων όπλων με τα στρατιωτικά γυμνάσια του πεζικού. Οι Γενίτσαροι υιοθέτησαν τα πυροβόλα όπλα κατά τον 15ο αιώνα. Τον 16ο αιώνα, το κυρίως όπλο των γενιτσάρων ήταν το μουσκέττο. Οι γενίτσαροι έκαναν επίσης εκτενή χρήση των πρώϊμων χειροβομβίδων (γρενάρδων) και των κανονιών.
Οι Οθωμανοί στην ακμή τους είχαν ένα επεξεργασμένο σύστημα επιμελητείας και βοηθητικά συστήματα υποστήριξης. Ο Οθωμανικός στρατός είχε σώμα μηχανικών κατασκευής δρόμων, σώμα πού έστηνε τις σκηνές κατασκευάζοντας στρατόπεδο, σώμα πού έψηνε ψωμί, και το σώμα επιμελητείας cebeci πού διαχειριζόταν τα όπλα και τα πυρομαχικά. Οι Γενίτσαροι είχαν επίσης ιατρικά σώματα πού απαρτίζονταν από Μωαμεθανούς και Ιουδαίους ιατρούς και οι τούρκοι είχαν οργανώσει νοσοκομεία στο πεδίο μάχης. Αυτοί οι νεωτερισμοί κατέστησαν τον οθωμανικό στρατό ως την πλέον τρομερή δύναμη της Ευρώπης για μιά μακρά περίοδο. (Όσο οι σουλτάνοι είχαν κίνητρα νεωτερισμού κάνοντας χρήση μοντέρνων αντιλήψεων – όπως ο Μεχμέτ ο Β’ ο Καταστροφέας – εισάγοντας νέες τεχνικές και ευφυή όπλα η νίκη και οι επιτυχίες στεφάνωσαν τα όπλα τους και τον επεκτατισμό τους. Μόλις οι μεταγενέστεροι σουλτάνοι παραδόθηκαν στη μοιρολατρεία και στις «παραδοσιακές συνήθειες» οι νεωτεριστικές αντιλήψεις αποκεφαλίστηκαν στην Τουρκία με αποτέλεσμα αυτή να παρακμάσει και να καταστεί «ο Μεγάλος Ασθενής» πού πέθανε οριστικά στα 1918 με την ήττα της Τουρκίας στον Α’Παγκόσμιο Πόλεμο, με αυτήν την ήττα έπεσε και το σουλτανάτο).
clip_image002-genni-p12Αρχικά, οι Γενίτσαροι είχαν λίγα δικαιώματα και δεν τους επιτρεπόταν να παντρευτούν έως ότου αποστρατευθούν για σύνταξη. Έτρεφαν μουστάκια, αλλά όχι γένεια, πού αποτελούσε στοιχείο των ελευθέρων ανθρώπων. Τον 15ο αιώνα, οι Γενίτσαροι είχαν καταστεί μιά ισχυρά πολιτική δύναμη μέσα στο οθωμανικό κράτος και βαθμηδόν τους παραχωρούνταν μεγαλύτερα δικαιώματα τα οποία τους κατέστησαν υπερβολικά αυτόνομους και απειλή για το κράτος. Τον 16ο αιώνα τους επετράπη να παντρεύονται και οι γιοί τους έστω και εάν είχαν γεννηθεί μουσουλμάνοι, μπορούσαν να μπούν στον στρατό. Το 1648 οι Γενίτσαροι καθαίρεσαν και δολοφόνησαν τον σουλτάνο Ιμπραχίμ τον Α’. Εικόνα: Σουλτάνος Ιμπραχίμ ο Α’ (1615-1648), από το 1640 ηγέτης της Τουρκίας, δολοφονήθηκε μετά την ανατροπή του από τους γενίτσαρους. (Πολεμικό Μουσείο Κωνσταντινουπόλωες. Φωτογραφία Ρ. Διαμαντή)
[Ένας από τους πλέον διάσημους οθωμανούς Σουλτάνους, ο Ιμπραχίμ, αφέθηκε ελεύθερος από το Kafes (ειδική φυλακή για εν δυνάμει κληρονόμους του θρόνου), και διαδέχθηκε τον αδελφό του, Μουράτ τον Δ’ (1623–40), το 1640, παρόλο πού ήταν κατά των επιθυμιών του Μουράτ του Δ’, πού είχε δώσει εντολή να τον σκοτώσουν μόλις αυτός πεθάνει. Ο Ιμπραχίμ ο Α’, αφέθηκε να ζήσει καθώς ήταν πολύ τρελλός για να αποτελεί απειλή. Ο Ιμπραχίμ έφερε την αυτοκρατορία στο χείλος της καταστροφής σε πολύ βραχύ χρονικό διάστημα. Είναι γνωστό ότι είχε μανία με τις χοντρές γυναίκες, αναθέτοντας επειγόντως στους πράκτορές του να βρούν την παχύτερη δυνατόν γυναίκα. Μιά υποψήφια εντοπίστηκε στη Γεωργία, ή την Αρμενία, πού ζύγιζε πάνω από 165 κιλά (330 λίτρες) και της δόθηκε το παρατσούκλι Sheker Pare («κομμάτι ζάχαρης»). Ο Ιμπραχήμ ξετρελλάθηκε από τη χαρά του και ήταν τόσο ευχαριστημένος μαζί της ώστε της έδωσε κυβερνητική σύνταξη και το τίτλο του Γενικού Κυβερνήτου της Δαμασκού. Όταν άκουσε φήμες ότι οι παλλακίδες του είχαν εκτεθεί με άλλον άνδρα, έπνιξε 280 μέλη του χαρεμιού του στα νερά του Βοσπόρου. Τον είχαν δεί να ταΐζει με νομίσματα τα ψάρια πού ζούσαν στη λίμνη του παλατιού. Αυτά τα κατορθώματα, του απέδωσαν το παρατσούκλι «ο τρελλός» για μάλλον προφανείς λόγους.]
Η υπηρεσία στους γενιτσάρους έγινε τόσο επιθυμητή ώστε στα 1683, ο Σουλτάνος Μεχμέτ ο Δ’ κατάργησε το παραδοσιακό σύστημα του ντεβσιρμέ (παιδομαζώματος) και τόσο οι χριστιανοί όσο και οι μωαμεθανοί ελεύθεροι άρρενες αιτούσαν ή έστελναν τους γιούς τους πρόθυμα να υπηρετήσουν σαν γενίτσαροι. Οι Γενίτσαροι συμπλήρωναν τα έσοδά τους με χρήματα πού απεκόμιζαν από το εμπόριο και άλλες δραστηριότητες, χάνοντας την στρατιωτική τους πειθαρχία και δημιουργώντας συμφέροντα πού συχνά ήσαν αντίθετα εκείνων του σουλτάνου. Ήσαν εσωτερικά εργαλεία και μύστες της παλατιανής ίντριγκας και εξεγέρθησαν πολλές φορές. Τη δεκαετία του 1820 υπήρχαν γύρω στους 135.000 γενιτσάρους, πού αποτελούσαν μιά ακριβή πλέον οικονομική απώλεια για τα ολοένα ισχνά έσοδα της αυτοκρατορίας. Οι Γενίτσαροι εμπόδισαν τον εκνεωτερισμό του στρατού, ο οποίος θα μπορούσε να καταργήσει τα προνόμια τους και ίσως να τους αντικαταστήσει με περισσότερο πειθαρχημένα μοντέρνα στρατεύματα.
moz-screenshot-genni-122
Σειρά ταφών και επιτυμβίων στηλών Γενιτσάρων πού έπεσαν στην Κωνσταντινούπολη
κατά τις περιόδους των εξεγέρσεών τους κατά των σουλτάνων.
Γράφει ο Ραφαήλ Διαμαντής
[*] Ο Ραφαήλ Διαμαντής είναι ιατρός, ειδικός παθολόγος
HellasOnTheWeb

Πηγές
1. ^ Kemal H Karpat "Social Change and Politics in Turkey: A Structural-Historical Analysis" page 204
2. ^ Corlu, M.S., Burlbaw, L.M., Capraro, R. M., Corlu, M.A.,& Han, S. (2010). The Ottoman Palace School Enderun and The Man with Multiple Talents, Matrakçı Nasuh. Journal of the Korea Society of Mathematical Education Series D: Research in Mathematical Education. 14(1), p 19-31.
3. ^ Kemal H Karpat "Social Change and Politics in Turkey: A Structural-Historical Analysis" page 204
4. ^ Shaw, Stanford Jay. History of the Ottoman Empire and Modern Turkey. Cambridge University Press. p. 191.
5. ^ Goodwin, Jason: Lords of the Horizons, chapter 15: The Cage, published 1998
6. ^ Pouqueville, François Charles H.L.: Travels through the Morea, Albania, and several other parts of the Ottoman Empire, page 113-114, published 1806
 
 
 
Επαρση της Ελληνικής σημαίας στην ΚαβάλαΑπο νωρίς το πρωί εκίνησαν οι εορτασμοί για την επέτειο της 25ης Μαρτίου στην πόλη της Καβάλας
απο την κεντρική πλατεία της πόλης.
Εκεί στις 8:00 στρατιωτικό άγημα προερχόμενο απο τη Λέσχη αξιωματικών Καβάλας πραγματοποίησε την καθιερωμένη έπαρση της σημαίας.
videotex.gr

 

 
 

Δοξολογία στον Ι. Ν. Αγ. Παύλου Καβάλας για την 25η ΜαρτίουΟι εορτασμοί για την επέτειο της 25ης Μαρτίου συνεχίστηκαν στον Ιερό Ναό Αγίου Παύλου στην Καβάλα χοροστατούντος του μητροπολίτη Φ.Ν.Θ Προκοπίου και παρουσία αστυνομικών, στρατιωτικών και πολιτικών αρχόντων της πόλης, καθώς κακι πλήθος πιστών.
Το παρόν εκ μέρους της κυβέρνησης έδωσε ο υπουργός Μακεδονίας Θράκης Θόδωρος Καράογλου, όπως και οι βουλευτές Νίκος Παναγιωτόπουλος , Ντίνος Κλειτσιώτης, Γιάννης Πασχαλίδης, ο δήμαρχος Καβάλας Κωστής Σιμιτσής, ο αντιπεριφερειάρχης Καβάλας Αρχέλαος Γρανάς.

 

 

 

 

 

videotex.gr

Εκπαιδευτικά Νέα