Η ΜΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Τόσα χρόνια γκρινιάζαμε και... σκάγαμε κάθε μέρα για τα χιλιάδες προβλήματα της χώρας. Σε λίγο δεν θα έχουμε πια με τι να ασχοληθούμε. Όπως το πάει ο ΣΥΡΙΖΑ θα τα έχει λύσει όλα μέχρι να φτάσουμε στις κάλπες. Και έτσι η επόμενη κυβέρνηση απλά θα βρεθεί στην ευχάριστη θέση να μοιράζει τα λεφτά που θα... υπάρξουν από του χρόνου.

ΣΤΙΣ 20 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ βγαίνουμε από τα Μνημόνια και το Μαξίμου θα είναι ελεύθερο να κάνει ό,τι γουστάρει. Λεπτομέρειες θα μάθουμε από το νέο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης που σκαρώνει αυτή την περίοδο το πρωθυπουργικό επιτελείο. Και αυξήσεις μισθών θα έρθουν και οι συντάξεις δεν θα περικοπούν και... ποτάμια θα φτιάξουν για να χτίσουν γέφυρες. Το Σκοπιανό... τελείωσε, το Αλβανικό οσονούπω τελειώνει. Ε, πού θα πάει, στο τέλος κάποια λύση θα βρουν και για το Κυπριακό. Αλλά η κυβέρνηση προχωράει παράλληλα και σημαντικές μεταρρυθμίσεις . Διαλαλεί ότι ολοκληρώθηκε η αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, που απλά δεν... έγινε.

ΚΑΙ ΒΓΑΙΝΕΙ και ο υπουργός Παιδείας, ο οποίος μαζί με τον Αλέξη Τσίπρα είχαν... ζαλίσει μαθητές και γονείς με την επαναλαμβανόμενη υπόσχεση της κατάργησης των πανελλαδικών εξετάσεων και ουσιαστικά επιστρέφει στο σύστημα των Δεσμών. Για να φανεί, μάλιστα, ότι υπάρχει... μεταρρύθμιση πασπαλίζει τις αλλαγές με την καθιέρωση εθνικού απολυτηρίου . Και σχεδιάζει ελεύθερη πρόσβαση υποψηφίων σε αδύναμες και μη δημοφιλείς σχολές. Μόνο που θα πρέπει να πει κάποιος στον υπουργό πως σε αυτές τις σχολές η πρόσβαση ήταν ήδη... ελεύθερη καθώς οι υποψήφιοι έμπαιναν με μέσο όρο 3, 5 και 7 στις εξετάσεις.

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ Γαβρόγλου είναι μια μη μεταρρύθμιση. Γιατί για πολλοστή φορά στα χρόνια τπς Μεταπολίτευσης ο υπουργός Παιδείας ασχολείται μόνο με τις πανελλαδικές εξετάσεις. Ενώ το πρόβλημα της Εκπαίδευσης και της υπερφροντιστηριοποίησης ξεκινά από το Δημοτικό και φτάνει έως τη Γ' Λυκείου.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, η πραγματικότητα δεν έχει σχέση με τα βιντεάκι ήταν δίκαιο και έγινε πράξη του Μαξίμου ούτε με τις θριαμβολογίες των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Η επόμενη κυβέρνηση έχει πολύ δύσκολο έργο. Πρέπει να καταφέρει να ανατάξει την κατεστραμμένη οικονομία, να μεταρρυθμίσει το κράτος, να διαχειριστεί το ακανθώδες ζήτημα του δημόσιου και ιδιωτικού χρέους, να μειώσει φόρους και εισφορές, να επιβάλει, επιτελούς, ουσιαστική αξιολόγηση στο Δημόσιο, να σχεδιάσει μια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση από το νηπιαγωγείο έως το πανεπιστήμιο και την ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ. Και το κυριότερο, να μεταρρυθμίσει την αθάνατη νοοτροπία του πασοκισμού που κυριαρχεί σε πολίτες και πολιτικούς. Μέχρι τότε κι αν ποτέ γίνουν όλα αυτά θα συνεχίσουμε να γκρινιάζουμε και να σκάμε καθημερινά για τα χιλιάδες προβλήματα της χώρας.