Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα βγάλει το 2016...

Ο πλούτος του ανθρώπου δεν βρίσκεται στο πουγκί που κουβαλά. Ένα γεμάτο πουγκί γρήγορα αδειάζει, αν δεν υπάρχει μια χρυσή ροή που πάντα το ξαναγεμίζει. Ο Αράντα έχει ένα εισόδημα που κρατά διαρκώς το πουγκί του γεμάτο, όσο γενναιόδωρα και αν ξοδεύει...".

Ο πλουσιότερος άνθρωπος της Βαβυλώνας (George Clason)

Σε ένα μήνα περίπου η κυβέρνηση Τσίπρα κλείνει ένα χρόνο στην εξουσία. Δύσκολα θα συμπληρώσει δεύτερο χρόνο εξουσίας παρά την αμέριστη στήριξη από τους δανειστές, οι οποίοι νομίζουν πως έχουν ανακαλύψει τα ιδανικά

πρόσωπα να εφαρμόσουν ένα συνονθύλευμα από αντιφατικά μέτρα και ρυθμίσεις με κοινό παρονομαστή τις αλλεπάλληλες μειώσεις μισθών και συντάξεων και τις αλλεπάλληλες αυξήσεις των φόρων.

Η κυβέρνηση αρέσκεται να υποστηρίζει πως το δικό της τρίτο μνημόνιο δεν είναι το χειρότερο από τα άλλα δύο αλλά ενδεχομένως το καλύτερο. Το αν ένα πρόγραμμα είναι περισσότερο ή λιγότερο σκληρό μπορεί μόνο να το διαπιστώσει κάποιος από μετρήσιμα μεγέθη.

Μπορεί να το διαπιστώσει από το εάν προστατεύει καλύτερα από τη μια πλευρά τους αδύναμους της κοινωνίας στα πλαίσια της προσαρμογής της οικονομίας σε νέα δεδομένα και από την άλλη αν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη, η οποία θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας για τους ανέργους, έσοδα για ασφαλιστικά προγράμματα και δημόσιο ταμείο και μερίσματα για όσους θα βάλουν το κεφάλαιο.

Π.χ. το γεγονός πως φέτος θα λάβουν επίδομα θέρμανσης σχεδόν τα μισά νοικοκυριά απ’ όσα έλαβαν πέρυσι δεν συνιστά στοιχείο που υποστηρίζει την άποψη της βελτίωσης της κατάστασης για τους αδυνάμους.

Το ίδιο ισχύει και με την κατάσταση που ισχύει στη δημόσια υγεία όπως αποτυπώθηκε πρόσφατα από τις δημόσιες διαμαρτυρίες των οροθετικών για τις ελλείψεις των σχετικών αντιρετροϊκών φαρμάκων από το σύστημα δημόσιας υγείας. Ανάλογες διαμαρτυρίες υπάρχουν και για άλλα βασικά φάρμακα. Τα αντιρετροϊκά όμως συνιστούν επιπλέον και την αύξηση του κινδύνου εξάπλωσης του ιού HIV.

Αντιθέτως, υπάρχουν και κατηγορίες στην κοινωνία για τις οποίες το τρίτο μνημόνιο αποδεικνύεται καλύτερο από το δεύτερο και το πρώτο.

Πρόσφατα ο υπουργός διοικητικής μεταρρύθμισης κ. Χ. Βερναρδάκης αποφάσισε να δώσει αυξήσεις σε κάποιες κατηγορίες υπαλλήλων του δημοσίου. Εκεί όμως που έδωσε πραγματικά μεγάλες αυξήσεις είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι που έχουν αποσπαστεί σε πολιτικά γραφεία.

Για τα παιδιά της κομματοκρατίας πράγματι το τρίτο μνημόνιο αποδεικνύεται καλύτερο από τα προηγούμενα δυο. Βέβαια ο κίνδυνος που αντιμετωπίζουν οι αποσπασμένοι υπάλληλοι του δημοσίου και του ευρύτερου δημοσίου είναι να θεωρηθούν ως μη απαραίτητοι στις οργανικές τους θέσεις, αφού οι υπηρεσίες μπορούν και λειτουργούν με την απουσία τους. Έτσι στην πολύ πιθανή έκτακτη περίπτωση της ανάγκης περικοπών να είναι οι πρώτοι υποψήφιοι.

Το τρίτο μνημόνιο δεν είναι καλύτερο για το σύνολο της κοινωνίας σε σχέση με τις μετρήσιμες επιπτώσεις στην κοινωνία. Για τους πολλούς είναι χειρότερο και μόνο για τους λίγους καλύτερο από τα προηγούμενα.

Και στον τομέα όμως της δημιουργίας προϋποθέσεων προσέλκυσης επενδύσεων και δημιουργίας βιώσιμων θέσεων εργασίας και εσόδων τα μηνύματα δεν είναι ενθαρρυντικά.

Η Ελλάδα συνεχίζει να πριονίζει το κλαδί πάνω στο οποίο στέκεται και είναι το κλαδί της παραγωγικής ιδιωτικής οικονομίας. Η Ελλάδα όχι μόνο δεν προσελκύει νέες επενδύσεις στον ιδιωτικό τομέα αλλά δείχνει πως δεν μπορεί να ανακόψει τη μαζική φυγή επενδύσεων και ικανών Ελλήνων.

Αυτό είναι απόλυτα κατανοητό γιατί συμβαίνει. Αν μια χώρα δίνει κίνητρα στους "ρεμπεσκέδες" των κομματικών γραφείων για να την ψηφίζουν και φορολογεί ανελέητα τους παραγωγικούς και δημιουργικούς ανθρώπους, οι τελευταίοι φεύγουν από τη χώρα με αποτέλεσμα τη συρρίκνωση του παραγόμενου εισοδήματος για την κοινωνία, τα ασφαλιστικά ταμεία και το κράτος. Κατά συνέπεια στο τέλος το κράτος δεν θα μπορεί να πληρώσει και τους πελάτες του και η κατάρρευση θα είναι η μόνη κατάληξη.

Υπάρχουν μερικές ενδείξεις που υποστηρίζουν την άποψη πως η Ελλάδα βαδίζει με μαθηματική ακρίβεια σε μια κατάρρευση οικονομική και πολιτική. Κατάρρευση είναι η κατάσταση της διαρκούς συρρίκνωσης παραγωγής πλούτου και άρα και εσόδων, μέχρι του σημείου που το κράτος μιας οργανωμένης κοινωνίας δεν θα μπορεί να καλύψει βασικές λειτουργίες του, στην υγεία, την παιδεία και την εθνική και δημόσια ασφάλεια. Στο σημείο αυτό οι εξελίξεις επιταχύνονται.

Οι ενδείξεις για την κατεύθυνση προς την οποία κινείται η οικονομία είναι οι εξής:

α) Οι άνθρωποι: Οι νέοι κυρίως παραγωγικοί Έλληνες που έχουν φύγει από την Ελλάδα τα τελευταία 5 χρόνια υπολογίζεται πως προσεγγίζουν πλέον τις 500.000 και ο ρυθμός των αποχωρήσεων έχει ενταθεί τον τελευταίο χρόνο.

β) Οι καταθέσεις: Οι καταθέσεις που έφυγαν από τις τράπεζες δεν δείχνουν σημάδια και διάθεση για επιστροφή σε αυτές, παρά το γεγονός πως η κυβέρνηση τους τελευταίους μήνες έχει αλλάξει στρατόπεδο και από το αντιμνημονιακό έχει περάσει στο μνημονιακό. Το 2012 τρεις μήνες μετά τις εκλογές είχαν επιστρέψει κάποια δισ. ευρώ.

γ) Οι επιχειρήσεις: Όπως επισημαίνει η βουλγαρική εφημερίδα Sega, σε δημοσίευμα της περασμένης εβδομάδας, περισσότερες από 60.000 ελληνικές επιχειρήσεις έχουν "μεταναστεύσει" στη Βουλγαρία, μόνο κατά τους τελευταίους μήνες.

Σύμφωνα με την Εθνική Υπηρεσία Εσόδων, το 2011, οι ελληνικές εταιρείες στη Βουλγαρία έφταναν συνολικά τις 2.199 και το 2012 τις 3.781. Σχεδόν οι μισές είχαν εγγραφεί στο Μπλαγκόεβγκραντ, και σχεδόν το ένα τρίτο στη Σόφια.

Το Εμπορικό Μητρώο της Βουλγαρίας έδειξε από το 2013 ως το 2014, ακόμη και πριν από τους περιορισμούς στις τραπεζικές συναλλαγές, ότι οι ελληνικές εταιρείες στη Βουλγαρία είχαν αυξηθεί κατά σχεδόν 30% σε 11.500.

δ) Η ναυτιλία: Τον Αύγουστο που μας πέρασε το ναυτιλιακό συνάλλαγμα που εισήλθε στη χώρα μας ανήλθε στα μόλις 570,7 εκατ. ευρώ έναντι 1.069,8 εκατ. ευρώ τον αντίστοιχο μήνα του 2014 και 1.022,9 εκατ. ευρώ το 2013. Συνολικά στο οκτάμηνο Ιανουαρίου - Αυγούστου 2015 το ναυτιλιακό συνάλλαγμα μειώθηκε στα 7.466,1 εκατ. ευρώ έναντι 8.494,6 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα του 2014 και 7.933,7 εκατ. ευρώ το διάστημα Ιανουαρίου - Αυγούστου του 2013. Η κατάσταση δεν αναμένεται να βελτιωθεί όχι μόνο λόγω της συνέχισης των capital controls αλλά γιατί πολλές επιχειρήσεις του κλάδου μεταφέρουν τα γραφεία και τις ροές των εσόδων εκτός Ελλάδας. Ακόμη και όταν αλλάξουν οι συνθήκες στην Ελλάδα θα χρειαστούν χρόνια μέχρι να αποκατασταθεί κάποια εμπιστοσύνη.

Στην κυβέρνηση πιστεύουν πως μια κρατική αναπτυξιακή τράπεζα ενός πτωχευμένου κράτους χωρίς κεφάλαια και δυνατότητα μόχλευσης στις αγορές, μπορεί να αντιστρέψει το κλίμα στην οικονομία. Είναι σαν να πιστεύουν πως θα αναστηθεί ο Ζίβκωβ και ο Τσαουσέσκου και θα επανασυστήσουν σωστά αυτό που έκαναν λάθος την πρώτη φορά.

Η κυβέρνηση παρά την αύξηση των συναλλαγών με λεγόμενο πλαστικό χρήμα δεν έχει αυξήσει αισθητά περισσότερο τα κρατικά έσοδα και οι ενδείξεις συγκλίνουν πως μετά το Φεβρουάριο που απομένουν μόνο τα έσοδα από ΦΠΑ ουσιαστικά θα υπάρξει περαιτέρω στενότητα. Η σκέψη είναι να μεταφέρουν την πληρωμή του φόρου εισοδήματος από το δεύτερο εξάμηνο στο πρώτο. Είτε την πρώτη του μηνός εισπράξει κάποιος το μισθό του είτε στις 31 λίγα πράγματα επί της ουσίας των εισροών - εκροών μπορούν να αλλάξουν.

Η Ελλάδα χρειάζεται μια επενδυτική επανάσταση για να ανακόψει την πορεία προς την κατάρρευση. Κάποιοι όπως ο πρώην υπουργός των Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος, πιστεύουν πως το πιθανότερο σενάριο είναι η γραμμική συνέχεια της φθίνουσας πορείας εντός του ευρώ... Η στήλη πιστεύει στις... ποιοτικές μεταβολές όταν οι ποσοτικές ξεπεράσουν κάποιο σημείο. Στις κοινωνίες και οικονομίες ισχύουν κάποιοι κανόνες που μοιάζουν με αυτούς της θερμοδυναμικής και αφορούν τις ανεπίστρεπτες μεταβολές...

Κ.Στούπας

capital.gr