Πού τους βρίσκουν όλους αυτούς και μας τους κουβαλούν;
Τον θυμάστε στον Ταρίκ Ραμαντάν, τον αμφιλεγόμενο Ελβετό ισλαμολόγο, εγγονό του ιδρυτή των «Αδελφών Μουσουλμάνων» και καθηγητή σύγχρονων ισλαμικών σπουδών στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, που μας κουβαλούσε ο Γ. Παπανδρέου στο περίφημο Συμπόσιο της Σύμης; Τον θυμάστε στο Ρέθυμνο τον Ιούλιο του 2005 (εκεί είχε διοργανωθεί τότε το Συμπόσιο της Σύμης) να φωτογραφίζεται πανευτυχής με τον Γιώργο;
Μιλάμε για τον άνθρωπο που είχε τεθεί επικεφαλής στην επίθεση γοητείας της Μουσουλμανικής Αδελφότητας (ένας από αυτούς που φορούν δυτικά κοστούμια και γνωρίζουν πώς να απευθύνονται στα ΜΜΕ και να πείθουν για τις αγαθές προθέσεις τους, ενώ προωθούν τον φονταμενταλισμό) προς τη Δύση. Σε επιστολή του στον Γκάρντιαν είχε καταδικάσει απερίφραστα τις επιθέσεις στο Λονδίνο, για να ζητήσει όμως με την αμέσως επόμενη πρότασή του περισσότερη ανοχή προς το «αυθεντικό Ισλάμ», όρο με τον οποίο εννοεί τον φονταμενταλισμό.
Χρησιμοποιεί προσεγμένη γλώσσα αν και πότε πότε ξεχνιέται και αναφέρεται στις τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον της Νέας Υόρκης και της Μαδρίτης ως «παρεμβάσεις» ή στη δολοφονία του Σαντάτ ως «εκτέλεση».
Ε, λοιπόν, πριν από λίγες μέρες η εισαγγελία της Γενεύης ξεκίνησε εναντίον του έρευνα για βιασμό. Ήδη κρατείται στη Γαλλία από τον περασμένο Ιανουάριο και εναντίον του 56χρονου θεολόγου έχουν απαγγελθεί κατηγορίες για βιασμούς, με τον ίδιο να δηλώνει πως οι σχέσεις που είχε με τις μηνύτριες ήταν συναινετικές.
Διαφορετικά, βέβαια, τα λένε δύο γυναίκες που υποστηρίζουν ότι τις βίασε – τη μία σε ξενοδοχείο του Παρισιού το 2012 και την άλλη σε ξενοδοχείο στη Λυων το 2009. Παράλληλα, ο Ραμαντάν αντιμετωπίζει και κατηγορίες για κακοποίηση ανηλίκων στην Ελβετία.
Ήδη από τον Νοέμβριο του 2017 τελεί σε άδεια από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, αμέσως δηλαδή μόλις υποβλήθηκαν οι εναντίον του μηνύσεις. Μία από τις μηνύσεις έχει υποβληθεί από την πρώην σαλαφίστρια και νυν ακτιβίστρια του φεμινισμού Εντά Αγιαρί,
πρόεδρο της οργάνωσης Liberatrices ("Ελευθερώτριες"), που αποκάλυψε ότι ο «Ζουμπέιρ», ο άνθρωπος που στο βιβλίο της "Επέλεξα να είμαι ελεύθερη", την βίασε, είναι ο Ραμαντάν.
«Επειδή ντρέπομαι, δεν θα δώσω εδώ τις συγκεκριμένες λεπτομέρειες των πράξεων που με ανάγκασε να υποστώ. Αρκεί να ξέρετε ότι επωφελήθηκε από την αδυναμία μου», έγραψε η Αγιαρί, διαβεβαιώνοντας ότι η ίδια αντιστάθηκε, του «φώναζε να σταματήσει» και εκείνος «την προσέβαλε, τη χαστούκισε και την βίασε». Η άλλη μηνύτρια, που παραμένει ανώνυμη, κατήγγειλε τον Ραμαντάν στις 27 Οκτωβρίου 2017, μέσα από μια σπαρακτική μαρτυρία στη Le Monde: «Όσο πιο πολύ φώναζα, τόσο περισσότερο με χτυπούσε. Με έσυρε από τα μαλλιά σε όλη την αίθουσα».
Ο ίδιος, βέβαια, μιλά για εκστρατεία δυσφήμησης εναντίον του, αλλά το ερώτημα παραμένει: Για ποιο λόγο έπρεπε να τον φέρνουμε στην Ελλάδα – έστω και με τις… άλλες ιδιότητές του;
Και σα να μην έφθανε αυτός, προσφάτως δημοσιεύθηκε επιστολή διαμαρτυρίας είκοσι χορευτών που καταγγέλλουν τον Γιαν Φαμπρ, χορογράφο και σκηνοθέτη, για σεξουαλικές ταπεινώσεις
Το εναντίον του κείμενο αναρτήθηκε στον ιστότοπο του ολλανδόφωνου περιοδικού τέχνης recto:verso και η επιστολή υπογράφεται κυρίως από γυναίκες, με οκτώ από αυτές να τον καταγγέλλουν επώνυμα.
«Η ταπείνωση ήταν καθημερινό ψωμί» στους κόλπους του θιάσου Troubleyn, αναφέρουν, διευκρινίζοντας ότι προσκαλούσε στο σπίτι του καλλιτέχνες με πρόσχημα παραστάσεις αναπαραστατικής τέχνης, αλλά τελικά επιχειρούσε μια… «σεξουαλική προσέγγιση».
Ο ίδιος, βέβαια, αρνείται τις κατηγορίες.
Θα αποφανθεί η Δικαιοσύνη, αλλά για ποιο λόγο έπρεπε να τον υποστούμε και αυτόν, ενώ ήταν γνωστό πως στην πατρίδα του είχε κατηγορηθεί για κακοποίηση ζώων, καθώς στη διάρκεια γυρισμάτων στο δημαρχείο της Αμβέρσας το 2013, πετούσαν ζωντανές γάτες στον αέρα, οι οποίες μετά προσγειώνονταν ανώμαλα στα σκαλιά της εισόδου του κτιρίου.
Μετά από όλα αυτά, ο Μπαλτάς τον διόρισε διευθυντή στο Φεστιβάλ Αθηνών, τον Φεβρουάριο του 2016 τοποθετήθηκε και επισήμως στο τιμόνι του φεστιβάλ. Και εκείνος αποφάσισε να αφιερώσει όλες τις εκδηλώσεις εκείνης της χρονιάς στη γενέτειρά του, το Βέλγιο!
Ήθελε, λέει, να ξεκινήσει η διοργάνωση με δική του έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη, στη συνέχεια θα διαβάζονταν γραπτά του και, στο τέλος θα παρουσιαζόταν η παράστασή του, «Preparatio Mortis».
Αυτό θα ήταν το Φεστιβάλ του 2016! Σκόπευε επίσης να παρουσιάσει την παράστασή του «Mount Olympus. To glorify the cult of tragedy», με την επίμαχη σκηνή γνωστή και ως «Παλλόμενα Πέη», με γυμνούς άνδρες επί σκηνής, παράσταση που είχε ξεσηκώσει αντιδράσεις και σε άλλες χώρες, στην Επίδαυρο!
Μετά τις αντιδράσεις, είχε παραιτηθεί, τον Απρίλιο του 2016, γράφοντας:
«Δεν επιθυμώ να εργαστώ σε ένα εχθρικό καλλιτεχνικό περιβάλλον, στο οποίο προσήλθα με ανοιχτό μυαλό και ανοιχτή καρδιά. Εύχομαι στους Έλληνες καλλιτέχνες καλή τύχη στη δουλειά τους και στο Φεστιβάλ τους»!
Και ο Μπαλτάς είχε δηλώσει πως «η επιλογή της παραίτησης υπήρξε αποτέλεσμα της συντονισμένης επίθεσης που δέχθηκε ο Γιαν Φαμπρ από πολιτικά κόμματα, ΜΜΕ και μέρος του καλλιτεχνικού κόσμου». Υπογραμμίζοντας ότι «με μεγάλη του λύπη» έλαβε την επιστολή παραίτησης του Φαμπρ! Και ότι «ο Jan Fabre προσήλθε ουσιαστικά ως εθελοντής για να συνεισφέρει στην Ελλάδα της κρίσης. Με αυτό κατά νου, ανέλαβε να οργανώσει σε ελάχιστο χρονικό διάστημα το Ελληνικό Φεστιβάλ αυτοπεριορίζοντας το σύνολο των οικονομικών του αξιώσεων στο ποσό των 20.000 ευρώ για κάθε χρόνο που θα παρείχε τις υπηρεσίες του, τόσο ως καλλιτεχνικός υπεύθυνος του θεσμού, όσο και για τις παραγωγές της ομάδας του»! Και ότι «οι επιτιθέμενοι χαρακτήρισαν συλλήβδην ως ανθελληνικό ένα δομημένο τετραετές πρόγραμμα, το οποίο αποσκοπούσε όχι απλώς στη διεύρυνση του ούτως ή άλλως διεθνούς χαρακτήρα του Φεστιβάλ, αλλά και στη διεθνοποίηση της ίδιας της ελληνικής καλλιτεχνικής δημιουργίας. Θεώρησαν persona non grata έναν διεθνώς καταξιωμένο δημιουργό και απαξίωσαν συνολικά και οργανωμένα το καλλιτεχνικό του έργο καταρρακώνοντας έτσι κάθε έννοια ελευθερίας στην καλλιτεχνική έκφραση. Σε απόλυτο συγχρονισμό, Μ.Μ.Ε., αποσπασματικά και στοχευμένα εστίασαν σε ένα ελάχιστο σημείο ενός έργου του, παράγοντας πλήρως παραπλανητικές εντυπώσεις και παίζοντας με το δημόσιο αίσθημα. Οι βεβιασμένες αντιδράσεις των καλλιτεχνών, πριν καν ανακοινωθεί το πλήρες πρόγραμμα του Φεστιβάλ, μέσα μάλιστα από την παραπειστική επιχειρηματολογία περί αφελληνισμού του θεσμού, οδηγούν σε θλιβερούς συνειρμούς σε σχέση τόσο με την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, όσο και με την επιδιωκόμενη θέση της στο σύγχρονο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί ενδιαφέρουσα αντιστροφή αυτού που κατά κανόνα συμβαίνει στην ανθρώπινη ιστορία, όπου οι πνευματικές δυνάμεις διεκδικούν την ελευθερία του λόγου και υπεραμύνονται αυτής έναντι της πολιτικής εξουσίας. Στη δική μας ιστορία φαίνεται δυστυχώς να συνέβη το αντίστροφο».
Αυτά μας έλεγε ο Μπαλτάς, του οποίου επίσης ζητούσαν την παραίτηση οι Έλληνες δημιουργοί.
Θυμίζω ότι στο θέμα είχε παρέμβει και ο κ. Τσίπρας, ο οποίος – που προφανώς δεν είχε άλλη δουλειά να κάνει – είχε καλέσει στο Μαξίμου τον Μπαλτά και τον Φαμπρ και είχε, όπως έγραψε στο τουίτερ, ζητήσει να συνεχίσει να εκπέμπει το Ελληνικό Φεστιβάλ τον ελληνικό πολιτισμό διεθνώς. Και πως Μπαλτάς και Φαμπρ συμφώνησαν να το… εξετάσουν!
Τέτοια πράγματα!
Α, να μην ξεχάσω ότι ο Μπαλτάς είχε απαντήσει και στον πρόεδρο της Ν.Δ. Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος είχε καταγγείλει ότι «ο κ. Τσίπρας αποδέχτηκε τον αφελληνισμό του Ελληνικού Φεστιβάλ» και ότι ο Μπαλτάς αποδέχθηκε την κατάργηση της παρουσίας των Ελλήνων δημιουργών.
Ο Μπαλτάς, στην απάντησή του, μιλούσε για «μια καλλιτεχνική προσωπικότητα του διαμετρήματος του Γιαν Φαμπρ» και για «μια πολιτιστική μεταρρύθμιση που εμπεριέχει και μια ουσιαστική παιδαγωγική διαδικασία».
Μετά, ο Φαμπρ σηκώθηκε κι’ έφυγε και εμείς χάσαμε την… επιμόρφωσή μας.
Και μετά, δυο χρόνια αργότερα, πληροφορηθήκαμε και τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις.
Μέχρι στιγμής, κανένας από αυτούς που μας ζαλίζουν το κεφάλι με όλους αυτούς δεν έχει αντιδράσει.
Ε. βέβαια! Κάνουν ότι δεν τους ξέρουν!
Πεππές Δημήτρης Αιρετός στο ΚΥΣΔΕ: Ενημέρωση για τα θέματα του επόμενου ΚΥΣΔΕ
ΑΣΚΗΣΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ.
Πεππές Δημήτρης Αιρετός στο ΚΥΣΔΕ: Ενημέρωση για τα θέματα του επόμενου ΚΥΣΔΕ
ΑΣΚΗΣΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ.
Αλφαβητικοί Πίνακες αποκλειομένων και κατάταξης εκπαιδευτικών για απόσπαση στα Ευρωπαϊκά Σχολεία

Το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων ανακοινώνει:
-Τον αλφαβητικό πίνακα Α υποψηφίων Μαθηματικών με δεύτερο πτυχίο Φυσικής και Βιολόγων, για τα Ευρωπαϊκά Σχολεία Βρυξέλες ΙΙΙ και Λουξεμβούργο ΙΙ οι οποίοι αποκλείονται από τη διαδικασία επιλογής επειδή δεν πληρούν τις προϋποθέσεις της προκήρυξης και
-Τον αλφαβητικό πίνακα Β κατάταξης υποψηφίων Βιολόγων για το Ευρωπαϊκό Σχολείο Βρυξέλες ΙΙΙ, οι οποίοι γίνονται δεκτοί στη διαδικασία επιλογής με παράθεση της μοριοδότησης των τυπικών τους προσόντων, βάσει των αποδεικτικών που προσκόμισαν και έγιναν δεκτά.
Οι υποψήφιοι έχουν τη δυνατότητα ένστασης μέσα σε τρεις εργάσιμες μέρες από την επόμενη της ανάρτησης, δηλαδή μέχρι και την Πέμπτη 2-8 -2018.
Η ένσταση κατατίθεται αποκλειστικά με ηλεκτρονική αλληλογραφία στην ηλεκτρονική διεύθυνση Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
O αλφαβητικός πίνακας Α και Β σε μορφή pdf
Η ανακοίνωση σε μορφή pdf
Τα «βαρέα και ανθυγιεινά» των μαθητών
Ο Φίλιππος είναι 11 ετών, αλλά η ημέρα του δεν χωράει ούτε μία ώρα παιχνιδιού ή έστω ξεκούρασης, χαζολογήματος. Το ίδιο συνέβαινε όλα τα χρόνια του δημοτικού. Στην Α΄ Δημοτικού έκανε μουσική (σύστημα Orff), ζωγραφική και κολύμβηση. Στη Β΄ Δημοτικού τα ίδια. Στη Γ΄ Δημοτικού έκανε μουσική (πιάνο) και κολύμβηση και πρωτογράφτηκε στο Σώμα Ελλήνων Οδηγών. Στην Δ΄ Δημοτικού άρχισε ξένες γλώσσες (αγγλικά και γαλλικά), ξεκίνησε τένις και μαθήματα καποέιρα. Τα Σάββατα πήγαινε στους Οδηγούς. Στην Ε΄ Δημοτικού συνέχισε τις γλώσσες και το τένις και ξεκίνησε μαθήματα φλογέρας, ενώ συνέχισε να πηγαίνει στους Οδηγούς. Στη Στ΄ Δημοτικού, δηλαδή φέτος, κάνει μουσική (ντραμς), αγγλικά, γαλλικά, τένις και για ακόμα μία χρονιά είναι στους Οδηγούς. Το πρόγραμμα είναι εξαήμερο. Το Σάββατο έχει Οδηγούς, μετά γαλλικά και το διάβασμα της Δευτέρας. Ελεύθερη μένει μόνο η Κυριακή.
«Τα παιδιά είναι κομμάτια»
«Δουλεύει περισσότερο από εμάς», λέει η μητέρα του Μ.Λ. «Κουράζεται πολύ, μέσα στη χρονιά λέει συχνά “δεν αντέχω άλλο”. Τα πρωινά ζορίζεται να ξυπνήσει». Το αξιοσημείωτο είναι ότι η περίπτωση του Φιλίππου δεν είναι ακραία. Δεν βρίσκεται καν στον μέσον όρο. Τουλάχιστον ανάμεσα στους συμμαθητές της τάξης του έχει από τα πιο «χαλαρά» καθημερινά προγράμματα. Οι περισσότεροι φίλοι του εκτός από τα «βασικά», τις δύο ξένες γλώσσες, κάνουν επιπλέον όχι ένα αλλά δύο μουσικά όργανα ή ασχολούνται με δύο αθλήματα, έχοντας πολλές ώρες προπόνηση την εβδομάδα, αγώνες τα Σαββατοκύριακα κ.ο.κ.
«Δεν είναι τυχαίο ότι στην τάξη τα παιδιά είναι κομμάτια», λέει στην «Κ» η Ν.Μ., δασκάλα σε ιδιωτικό σχολείο, που μιλά στην «Κ» υπό τον όρο της ανωνυμίας για προφανείς λόγους. Οπως λέει, το σχολείο χάνει σιγά σιγά τον ρόλο του. «Τα παιδάκια κοιμούνται πάρα πολύ αργά, με αποτέλεσμα στο σχολείο να μην μπορούν να παρακολουθήσουν και να έρχονται αδιάβαστα ουσιαστικά. Στο δημοτικό ειδικά είναι λες και τα παιδιά ζουν για τις δραστηριότητες. Δεν έχουν χρόνο να ξεκουραστούν. Μια μαθήτριά μου κάνει χορό κάθε βράδυ 8-9.30. Θα γυρίσει 10, θα διαβάσει και θα κοιμηθεί 11-12 το βράδυ. Και είναι στο δημοτικό! Γι’ αυτό τα τελευταία χρόνια είναι τόσο υπερκινητικά τα παιδιά. Το παρατηρούμε όλοι οι εκπαιδευτικοί». Οπως λέει, οι οικογένειες έχουν εγκλωβιστεί σε έναν ιδιότυπο ανταγωνισμό, ποια θα προσφέρει τις περισσότερες δραστηριότητες. «Ή απλώς θεωρούν ότι αφού τα κάνουν οι άλλοι, πρέπει να τα κάνουν κι αυτοί. Για πολλούς φυσικά, είναι και ένα είδος “παρκαρίσματος” του παιδιού εκτός σπιτιού».
Το φαινόμενο δεν παρατηρείται μόνο στα ιδιωτικά σχολεία. Οπως αναφέρει στην «Κ» καθηγήτρια σε κεντρικό δημόσιο σχολείο της Αθήνας, το γεγονός ότι το σχολείο τελειώνει 1.15 μ.μ. δίνει το περιθώριο στους γονείς να προσθέσουν ακόμα περισσότερες δραστηριότητες στα παιδιά. «Εχω παραδείγματα οικογενειών που αφού έχουν τόσες ώρες κενές, τους βάζουν για παράδειγμα και κινεζικά μαζί με τα γαλλικά και τα αγγλικά. Είναι και πρακτικό θέμα. Τα παιδιά πρέπει να απασχολούνται όσο οι γονείς τους εργάζονται». Οταν η μαμά δεν δουλεύει, το πρόγραμμα είναι συνήθως πιο ελαφρύ.
Οι νέες μόδες
Στο δημοτικό, τα περισσότερα παιδιά κάνουν στίβο, ποδόσφαιρο ή τένις. Νέα μόδα αποτελεί και το χιπ χοπ ή οι μοντέρνοι χοροί ή ακόμα και η ζούμπα – αντί για το κλασικό μπαλέτο. Υποχώρηση εμφανίζουν στις προτιμήσεις των παιδιών σήμερα το τάε κβο ντο και οι άλλες πολεμικές τέχνες. Αντίθετα έχουν αυξηθεί τα παιδάκια που εγγράφονται ήδη από το δημοτικό στο... γυμναστήριο. «Τάση» είναι και η ζωγραφική ως εξωσχολική δραστηριότητα, όπως και η ρομποτική.
Στο Γυμνάσιο οι απαιτήσεις του σχολείου αυξάνονται, οπότε το εξωσχολικό πρόγραμμα ελαφρώς χαλαρώνει. Πολλά παιδιά σταματούν για παράδειγμα το μπάσκετ, για να αφοσιωθούν στα διαβάσματά τους και να έχουν το περιθώριο να ξεκουραστούν. Οσοι συνεχίζουν τα αθλήματα, κάνουν συνήθως πρωταθλητισμό ή κάτι που μοιάζει αρκετά με πρωταθλητισμό. Η προπόνηση κολύμβησης είναι καθημερινή, το ίδιο και οι προπονήσεις μπάσκετ, ενώ τα σαββατοκύριακα είναι αφιερωμένα στους αγώνες. Γι’ αυτό παρατηρείται και το φαινόμενο πολλά παιδιά να απουσιάζουν από το σχολείο λόγω τραυματισμών. Κάποια στιγμή το σώμα λυγίζει.
Aπό το υστέρημα
Το καθημερινό αυτό «πηγαινέλα» σε μαθήματα και δραστηριότητες προκαλεί εξάντληση και στους γονείς, ενώ το οικονομικό κόστος είναι συχνά δυσβάσταχτο. «Τον μισό μήνα πεινάω» θα πει με αφοπλιστικό τρόπο η Ε.Κ., μητέρα της 11χρονης Δανάης, η οποία πηγαίνει σε δημόσιο σχολείο. Η Ε.Κ. είναι χωρισμένη. Εργάζεται πωλήτρια σε εμπορικό κέντρο, με μισθό 600 ευρώ. Κι όμως έχει εγγράψει το παιδί σε αγγλικά, γαλλικά και κιθάρα που πληρώνει από την τσέπη της. «Σε όλες τις τάξεις του δημοτικού έκανε αγγλικά και μετά ή στίβο ή τάε κβο ντο ή κολυμβητήριο. Πέρυσι προσθέσαμε τη μουσική και τα γαλλικά. Τα σπορ τα σταμάτησε λόγω των γαλλικών, δεν έβγαιναν οι ώρες». Οπως λέει, έχει κόψει κάθε προσωπικό έξοδο προκειμένου να αντεπεξέρχεται στα έξοδα των δραστηριοτήτων του παιδιού. «Το βλέπω ως επένδυση. Σαν κάτι που θα αποδώσει αργότερα στις σπουδές της. Επίσης, εφόσον δεν έχουμε άλλες εξόδους, τα σαββατοκύριακα εγώ δουλεύω συνήθως, είναι ένας τρόπος το παιδί να κοινωνικοποιείται, να βλέπει τις φίλες της». Η Ε.Κ. έχει και έναν γιο που πηγαίνει ακόμα στον παιδικό σταθμό. «Δεν θέλω να το σκέφτομαι ότι θα αρχίσει κι αυτός τα ίδια...».
Η μητέρα του Φιλίππου περιγράφει την κατάσταση σαν έναν χορό στον οποίο αν μπεις πρέπει να χορέψεις. «Οχι όλοι, αλλά αρκετοί γονείς αναγνωρίζουμε το πρόβλημα, το πόσο επιβαρύνονται σωματικά και ψυχολογικά τα παιδιά μας αλλά και εμείς οικονομικά. Κι όμως συνεχίζουμε να το κάνουμε, σαν τον καπνιστή που ενώ ξέρει ότι το τσιγάρο βλάπτει, συνεχίζει να καπνίζει αρειμανίως». Οταν καμιά φορά κοντοστέκεται από το καθημερινό τρέξιμο, θυμάται την εξήγηση που δίνει η ίδια. «Είναι το άγχος το παιδί μου να αποκτήσει όσο περισσότερα εφόδια γίνεται, έτσι ώστε να έχει μια καλή ζωή στη συνέχεια. Αν τον βγάλω από όλα αυτά, είναι σαν να τον βγάζω από το παιχνίδι. Εξάλλου τι θα έκανε εάν δεν έκανε όλες αυτές τις δραστηριότητες; Θα έβγαινε έξω να παίξει; Πού;».
Μια περιουσία σε φροντιστήρια και ιδιαίτερα
Πάνω από 2,5 δισ. ευρώ τον χρόνο υπολογίζεται ότι δίνουν οι ελληνικές οικογένειες για να καλύψουν συνολικά όλο το «πακέτο» εκπαιδευτικών αναγκών των μαθητών δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής της ΓΣΕΕ (ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ) για την εκπαίδευση, μεταξύ άλλων, τα έξοδα για ξένες γλώσσες φτάνουν τα 621.164.425 ευρώ, ενώ τα φροντιστήρια και ιδιαίτερα μαθήματα «απορροφούν» 753.633.197 εκατ. ευρώ. Για αγορά βιβλίων και μαθήματα τεχνών και υπολογιστών δαπανώνται 176 εκατ. και 184 εκατ. ευρώ αντιστοίχως.
Το εντυπωσιακό είναι ότι μολονότι την τριετία 2013-2015 (οπότε υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία), η ελληνική οικογένεια μείωσε λόγω κρίσης ενδεικτικά κατά 35% τα έξοδα που αφορούν σε αγορές βιβλίων και γραφικής ύλης και κατά 33% τις «οικονομικές μεταβιβάσεις για σπουδές στο εσωτερικό», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, οι περικοπές στα φροντιστήρια και στα ιδιαίτερα μειώθηκαν μόνο κατά 1,1% και 0,7% αντιστοίχως.
«Χάνουν την παιδικότητά τους και μπαίνουν σε καθημερινότητα ενηλίκου»
Μαθητές της Α΄ Δημοτικού με προβλήματα αϋπνίας; Δεκάχρονα παιδιά με κόπωση; Κι όμως, στους παιδοψυχολόγους παραπέμπονται σήμερα παιδιά με τέτοιου είδους «ενήλικα» συμπτώματα. «Τα τελευταία τρία χρόνια ιδίως, το πρόβλημα είναι πολύ έντονο», λέει στην «Κ» η ψυχολόγος με ειδίκευση στη συμβουλευτική γονέων Βεατρίκη Γληνού. «Προσωπικά έχω πολλά περιστατικά παιδιών ακόμα και Α΄ και Β΄ Δημοτικού που μου παραπέμπονται με αίτημα την ανακούφιση συμπτωμάτων όπως αϋπνία, νευρικότητα, κόπωση, ευερεθιστότητα. Αφού αποκλείσουμε παθολογικούς παράγοντες, παρατηρούμε ότι πολύ συχνά αποτελούν συμπτώματα στρες». Οπως λέει, πρόκειται για στρες που πηγάζει από το υπερφορτωμένο τους πρόγραμμα.
«Ιδίως στο δημοτικό, τα παιδιά μετά το σχολείο κάνουν δύο ξένες γλώσσες, δύο αθλήματα, δύο μουσικά όργανα. Χάνουν την παιδικότητά τους και μπαίνουν σε μια καθημερινότητα ενηλίκου. Τα παιδιά προσπαθούν να τα πηγαίνουν καλά σε πάρα πολλά πράγματα ταυτόχρονα, το οποίο τους προκαλεί στρες που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν. Προσπαθούν να είναι σωστά και να μην παραπονιούνται, αλλά αργά ή γρήγορα θα αντιδράσουν. Θα υπάρξουν εκρήξεις θυμού, άγχος, προβλήματα στις σχέσεις της οικογένειας. Μπορεί οι αντιδράσεις στη συνέχεια να γενικευθούν. Το παιδί να μη θέλει να πάει καθόλου σε δραστηριότητες, να βγάλει επιθετικότητα ή θυμό».
Οι ειδικοί απευθύνονται και μέσω της «Κ» στους γονείς, ζητώντας τους να αφήσουν ελεύθερο χρόνο στα παιδιά τους. «Δυστυχώς, βλέπουμε ότι οι γονείς δεν αναγνωρίζουν το πρόβλημα», επισημαίνει η κ. Γληνού. «Το μεγαλύτερο ποσοστό έχει άγχος να μπορέσουν τα παιδιά να ακολουθήσουν αυτό το πρόγραμμα, συγκρίνεται με άλλες οικογένειες, χάνεται μέσα σ’ αυτό. Εμείς ζητάμε να προσπαθήσουν να σχετιστούν με τα παιδιά τους. Λείπει η σχέση. Η επικοινωνία περιορίζεται στο “πότε θα διαβάσεις;”, “διάβασες;”. Οι γονείς δυσκολεύονται οικονομικά, έχουν άγχος και ενοχές και φόβο ότι αν δεν το κάνουν αυτό δεν θα είναι καλοί γονείς. Καλός γονιός, όμως, είναι αυτός που θα σχετιστεί με το παιδί του. Τα παιδιά θέλουν αγάπη και χρόνο να διασκεδάσουν και να χαλαρώσουν. Πρέπει να ακούσουν τις ανάγκες των παιδιών τους».
Οπως λέει η ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια Ερα Μουλάκη, η υγιής τεμπελιά είναι πολύ ενοχοποιημένη στην Ελλάδα. «Εχει βρεθεί ότι τα παιδιά χρειάζονται πολύ ελεύθερο χρόνο για να αφομοιώσουν αυτά που μαθαίνουν, αλλά και για να αναπτύξουν την αυτονομία τους και τη δημιουργικότητά τους. Ελεύθερος χρόνος σημαίνει αδόμητος χρόνος. Χωρίς κανόνες του ενήλικα. Το παιδί μπορεί και να βαρεθεί, αλλά δεν είναι χαμένος χρόνος. Είναι τότε που το παιδί μπορεί να “χωνέψει” πράγματα, να δημιουργήσει έναν εσωτερικό διάλογο». Ομως, ο τρόπος που χειριζόμαστε τον χρόνο των παιδιών μας αντανακλά τον τρόπο που μεταχειριζόμαστε και τους εαυτούς μας. «Είναι μια παθογένεια της κοινωνίας μας», συνεχίζει η κ. Μουλάκη. «Κι εμείς τρέχουμε χωρίς να σκεφτόμαστε τίποτα. Συνέχεια κάνουμε κάτι χωρίς να μένουμε ποτέ με τον εαυτό μας. Ως κοινωνία εστιάζουμε στην επιτυχία και όχι στην ευτυχία, στον στόχο και όχι στις συνθήκες που θα δημιουργήσουμε για να τον πετύχουμε. Κάπως έτσι, δεν έχουμε χρόνο να αγαπήσουμε το μάθημα, πρέπει απλώς να πάρουμε το πτυχίο».
Το σκανδιναβικά μοντέλα

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα παιδιά προσπαθούν να τα πηγαίνουν καλά σε πολλά πράγματα, το οποίο προκαλεί στρες που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν.
Η ψυχολόγος και ειδική παιδαγωγός Χρύσα Παπακυργιάκη θα αναφερθεί στα σκανδιναβικά μοντέλα εκπαίδευσης. «Εκεί ενισχύεται το ελεύθερο παιχνίδι γιατί θεωρείται φορέας μάθησης. Εδώ τα παιδιά θα παίξουν μπάσκετ, το οποίο όμως είναι οργανωμένη δραστηριότητα. Εμείς οτιδήποτε άλλο το βλέπουμε χάσιμο χρόνου. Και ανεβάζουμε συνεχώς τον πήχυ. Ομως σε όσες περισσότερες δραστηριότητες γράφουμε το παιδί, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να είναι καλό σε μία. Δεν μπορεί να ασχοληθεί με κάτι που του αρέσει πραγματικά ή ακόμα και να καταλάβει τι του αρέσει». Τι κάνουμε όμως πρακτικά; «Αποφεύγουμε να γράφουμε το παιδί μας σε περισσότερες από δύο δραστηριότητες και αποφεύγουμε κάθε είδους εξετάσεις στο δημοτικό εάν βλέπουμε ότι το παιδί ειναι στρεσαρισμένο. Ας δώσουν για διπλώματα π.χ. ωδείου ή καράτε στο γυμνάσιο και ας καθυστερήσουμε τα διπλώματα των αγγλικών για το λύκειο».kathimerini.gr
ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Ε΄ΕΛΜΕ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΟΛΙΓΟΜΕΛΗ ΓΕΛ
ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ Α΄ Ε.Λ.Μ.Ε. ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ- 15 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2018
H Α΄ Ε.Λ.Μ.Ε. Κορινθίας μαζί με το αντίστοιχο σωματείο εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης διοργανώνουν ημέρα ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ και σας καλούν να προσέλθετε μαζικά σε αυτήν την προσφορά ανθρωπιάς και αλληλεγγύης..
Εισαγωγή της θεματικής ενότητας Κυκλοφοριακή Αγωγή και Οδική Ασφάλεια στο Ωρολόγιο πρόγραμμα των Δημοτικών
Α. Διδακτικές ώρες της θεματικής ενότητας ανά Τάξη
Η διδασκαλία της θεματικής ενότητας θα πραγματοποιηθεί με ένταξή της στο Ωρολόγιο πρόγραμμα των Δημοτικών Σχολείων της Χώρας ως ακολούθως:
Α΄ Δημοτικού à Ευέλικτη Ζώνη του προγράμματος: 1 ώρα την εβδομάδα για το τρίτο (Γ’) τρίμηνο
του σχολικού έτους.
Β΄ Δημοτικού à Ευέλικτη Ζώνη του προγράμματος: 1 ώρα την εβδομάδα κατά την διάρκεια όλου
του σχολικού έτους.
Γ’ Δημοτικού à Ευέλικτη Ζώνη του προγράμματος: 1 ώρα την εβδομάδα για το τρίτο (Γ’) τρίμηνο
του σχολικού έτους
σχολικού έτους κατά την κρίση του υπεύθυνου εκπαιδευτικού που διδάσκει το μάθημα της Ευέλικτης ζώνης .
Ε’ και Στ΄ Δημοτικού àΔιάχυση της θεματικής ενότητας σε άλλα διδακτικά αντικείμενα όπως
Γλώσσα, Φυσικά, Τ.Π.Ε., Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή σε ενότητες συναφείς, κατά την κρίση του
εκπαιδευτικού, με την Κυκλοφοριακή Αγωγή και Οδική Ασφάλεια.
ΠΣΑΕΠ: Μικρά τα νούμερα προσλήψεων για τη β φάση προσλήψεων στην Α/θμια
Νικηφόρος Α. Κωνσταντίνου Πρόεδρος ΟΛΜΕ
Είχα την τιμή σήμερα να εκλεγώ στη θέση του Προέδρου μιας από τις μεγαλύτερες ομοσπονδίες του δημοσίου, της ΟΛΜΕ.Εύχομαι ο Θεός να μου χαρίζει υγεία, δύναμη και δημιουργία για το δύσκολο και απαιτητικό έργο υπηρέτησης όλων των συναδέλφων και του ελληνικού δημόσιου σχολείου.
Συνεχίζουμε ενωτικά και συναινετικά.
Νικηφόρος Α. Κωνσταντίνου
Πρόεδρος ΟΛΜΕ
Please wait...

