Οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα συνεχίζονται σήμερα το απόγευμα στο υπουργείο Οικονομικών κάτω από το πρίσμα νέων δεδομένων που έχουν προκύψει τις τελευταίες ημέρες.
Όταν την Κυριακή ο Γ. Στουρνάρας έφευγε για το Eurogroup είχε στα χέρια του μια σημαντική συμφωνία με τους τροικανούς για τις τράπεζες, μια σπουδαία νίκη που επετεύχθη και χάρη στους τραπεζίτες που ανακοίνωσαν αυξήσεις κεφαλαίου και χάρη στην κυβέρνηση που επέμεινε στο αποτέλεσμα των stress tests της Blackrock.
Το δεύτερο δεδομένο ήταν ότι η κυβέρνηση ήλπιζε πως θα πάρει από το Eurogroup μια ανακοίνωση που θα αναφέρει ότι υπάρχει πρόοδος της ελληνικής οικονομίας. Αντί όλων αυτών των θετικών ειδήσεων που περίμενε η Αθήνα τα νέα δεδομένα τρομάζουν. Οι ομολόγοί του στρίμωξαν τον Στουρνάρα στις Βρυξέλλες . Μην αναγνωρίζοντας την τεράστια πρόοδο που έχει επιτευχθεί του έδωσαν τελεσίγραφο να κλείσει τη συμφωνία μέχρι την Κυριακή. Επικράτησε ασφαλώς η λογική του μαστιγίου παρά το γεγονός ότι η
Ελλάδα έχει κάνει θαύματα και περίμενε κάτι καλύτερο.
Σα να μην έφτανε το τελεσίγραφο οι δανειστές αντικατέστησαν τις απαιτήσεις τους για τις τράπεζες με νέες παράλογες απαιτήσεις. Δεν δέχονται να μοιραστεί το πλεόνασμα που μέχρι πρότινος αμφισβητούσαν, ανοίγουν ξανά θέμα μειώσεων μισθών, ζητούν εφαρμογή των συστάσεων του ΟΟΣΑ χωρίς να συζητάνε εναλλακτικές προτάσεις και γενικώς εμφανίζονται απίστευτα αδιάλλακτοι.
Το αποκορύφωμα ήταν η χθεσινή άκρως ειρωνική δήλωση του Β. Σόιμπλε ο οποίος απείλησε την Ελλάδα ότι δεν έχει δόση αν δεν κάνει τις μεταρρυθμίσεις που θέλουν και είπε ότι δεν δίνουν με το ζόρι λεφτά αν κάποιος δεν τα θέλει. Τόσο απλά αυτός ο άθλιος τεχνοκράτης πέρασε από «στεγνό σιδέρωμα» την Ελλάδα.
Υπό αυτά τα νέα δεδομένα ξεκινά λοιπόν ένα τριήμερο τρόμου μέχρι να κλείσει η συμφωνία που θα αποδεσμεύσει τα 10,1 δις ευρώ. Όμως, πολλοί αναρωτιούνται πλέον αν έχει νόημα να μιλάμε για μια συμφωνία όταν μπροστά μας βρίσκεται η Μεγάλη Σύγκρουση. Η μέχρι τώρα συμπεριφορά των ξένων δείχνει ότι δεν θέλουν να αφήσουν την Ελλάδα να ξεφύγει από τα νύχια τους. Θέλουν ένα ακόμη Μνημόνιο, έναν ακόμη σφιχτό εναγκαλισμό που όμως αποδεικνύεται θανατηφόρος.
Καλώς ή κακώς το ελληνικό πολιτικό σύστημα (κι εννοούμε όχι μόνο την κυβέρνηση) έχει επιλέξει έξοδο από τα Μνημόνια με μια έντιμη λύση για το χρέος. Όλοι αντιλαμβάνονται πως άλλα μέτρα δεν περνάνε ούτε από αυτήν ούτε από άλλη Βουλή. Πόσο μάλλον όταν αυτή η Βουλή είναι και… αριστερής πλειοψηφίας. Επομένως από τη μια έχουμε την εκπεφρασμένη στάση της απόκρουσης κάθε είδους νέου Μνημονίου. Από την άλλη, όμως έχουμε μια εμφανή προσπάθεια των δανειστών να συνεχίσουν να μας ελέγχουν με απόλυτο τρόπο. Δεν μας εμπιστεύονται; Θέλουν να διασφαλίσουν τα λεφτά τους; Η ουσία είναι ότι έχουμε δύο διαφορετικούς κόσμους που αναπόφευκτα θα οδηγηθούν σε σύγκρουση αργά ή γρήγορα.
Γι’ αυτό δεν έχει σημασία τι θα γίνει την Κυριακή και με τη δόση. Σημασία έχει το στρατηγικό αδιέξοδο που υπάρχει και που δείχνει το δρόμο της σύγκρουσης. Μην μας προκαλούν λοιπόν εντύπωση οι ανόητες δηλώσεις του Β. Σόιμπλε. «Λαγός» της επερχόμενης σύγκρουσης είναι κι αυτός. Εδώ ισχύει το «Ο Θεός βοηθός».