Κολίγοι της διανόησης που νομίζουν ότι έγιναν τσιφλικάδες των ελληνικών πανεπιστημίων διότι κατέλαβαν μία θέση σε αυτά την περίοδο των κομματικών, παχειών αγελάδων. Οι χειρισμοί μετά το σοκ που υφίστανται το Παν. Αθηνών και το ΕΜΠ, τα δύο πλέον εμβληματικά ΑΕΙ της χώρας, εκθέτουν τη θλιβερή νομενκλατούρα που εκτράφηκε μέσα στο σαρκίο της ελληνικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης τις τρεις προηγούμενες δεκαετίες.

ρεαλιστικά το πρόβλημα και να περισώσουν ό,τι σώζεται. Αντιθέτως, ζήτησαν αμέσως πολιτική λύση. Πιο λιανά; Ζήτησαν να εξαιρεθούν τα ΑΕΙ από τη διαθεσιμότητα, δηλαδή λύση σαν κι αυτές που υιοθετήθηκαν κατά κόρον την περίοδο της δημοσιονομικής ευδαιμονίας, όταν όλοι έπαιρναν (χρηματοδότηση, επενδύσεις, προσλήψεις), αλλά περισσότερο εκείνοι που είχαν ισχυρότερο δόντι στην κυβέρνηση! Την ίδια στιγμή στα ΑΕΙ, αμέσως μετά την έναρξη της απεργίας των διοικητικών, άρχισε να λειτουργεί η προσπάθεια ιδεολογικού καπελώματός της. Ποιοι ήταν οι ινστρούχτορες; Πανεπιστημιακοί που βρήκαν μία ακόμη ευκαιρία να κάνουν πόλεμο στην κυβέρνηση με πρόσχημα την «προάσπιση του δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου». Τριάντα χρόνια τώρα, όμως, αυτό το πανεπιστήμιο το έχουν καταντήσει θεατρική σκηνή αυθαιρεσίας, αναξιοκρατίας, κομματοκρατίας.