Παροιμοιώδης και επίκαιρη η φράση του Λένιν. Που έλεγε «Για τον μαρξιστή δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επανάσταση είναι αδύνατο να γίνει χωρίς επαναστατική κατάσταση»

 

Είδατε εσείς, εν Ελλάδι, να υφίσταται έστω και μισό ίχνος επαναστατικών συνθηκών; Πουθενά και από κανένα. Η ουτοπία είναι το χαρακτηριστικό του αδιεξόδου κάθε αριστερού!

 

Με απλά λόγια αδυνατό να κατανοήσω τις μπαλοθιές αρκετών αριστερών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Οπως του Παναγιώτη Λαφαζάνη. Οπως του Θοδωρή Δρίτσα. Και όπως της Τασίας Χριστοδουλοπούλου. Το ήθος τους εξαιρετικό. Οι αυταπάτες τους επικών διαστάσεων!

 

Το ίδιο είχε συμβεί και με την συγκρότηση του ΠΑΣΟΚ. Οπου στην πρώτη φάση λειτουργίας της
πράσινης επέλασης, ο Ανδρεάς Παπανδρέου χρησιμοποίησε και αξιοποίησε προς όφελός του, όλες τις «επαναστατικές» φωνές, όλων των αποχρώσεων και όλων των προελεύσεων. Από τους τροτσκιστές μέχρι τους αναρχικούς. Στην δεύτερη φάση τους ξέκανε και στην τρίτη, με την ενθρόνιση στην εξουσία, όσοι παρέμειναν τους αφομοίωσε!

 

Ο κρατικισμός εξέπνευσε. Η προστασία εγκατέλειψε. Και ο συνδικαλισμός εξαφανίστηκε. Το μοντέλο της Κίνας όπου το (τάχα μου) κομμουνιστικό ιερατείο διάγει έντονο ερωτικό βίο με τον αχόρταγο, αχαλίνωτο καπιταλισμό, είναι το κυρίαρχο του πλανήτη!

 

Επομένως δύο τινά θα συμβούν. Είτε οι αριστερές φωνές θα σιωπήσουν και θα αφομοιωθούν . Είτε θα αποσπαστούν από τον μητρικό κορμό και θα συγκροτήσουν ένα δικό τους κόμμα. Η συνύπαρξη των εκσυγχρονιστών του αστικού καθεστώτος με τους ακλόνητους και «αμετανόητους» αριστερούς βλάπτει όλους. Και τους ίδιους και το κόμμα και την χώρα!

 

Αφού λοιπόν δεν υφίσταται ίχνος επαναστατικών συνθηκών. Αφού ο ΣΥΡΙΖΑ με τον αρχηγό του επιχειρεί να διαχειριστεί το υφιστάμενο καθεστώς. Κα αφού η συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων επιθυμεί να παραμείνει η χώρα, πάση θυσία, στην ευρωζώνη, τότε ο εκσυγχρονισμός είναι μονόδρομος!

 

Δηλαδή παρουσίαση και εφαρμογή ενός νέου παραγωγικού μοντέλου ανάπτυξης. Που θα βασίζεται στην λεγόμενη «ιδιωτική πρωτοβουλία». Χωρίς παραγωγή γιοκ φαί!

 

Δηλαδή πολεμική έφοδος εναντίον φοροδιαφυγής και φοροαπαλλαγής. Χωρίς περισσότερα έσοδα γιοκ στοιχειώδη κοινωνική πολιτική. Τόσο στην Υγεία όσο και στην Παιδεία!

 

Και δηλαδή «επανίδρυση» της κρατικής μηχανής. Χωρίς σύγχρονες υποδομές, χωρίς ευελιξία, χωρίς αξιοποίηση της τεχνολογία, γιοκ αποτελεσματική κεντρική πολιτική!

 

Ο κρατικοδίαιτος υπαλληλισμός. Ο κρατικοδίαιτος καπιταλισμός. Ο κρατικοδίατος συντεχνιασμός. Και ο κρατικοδίαιτος αριστερισμός και λαικισμός είναι οι παθογένειες που όλα αυτά τα χρόνια μετέτρεψαν την χώρα σε μπανανία, αποικία και σε πτυελοδοχείο του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε!

 

Πάνο μου, Τασία μου και Θοδωρή μου. Χωρίς ασταμάτητη δουλειά. Χωρίς επενδύσεις. Χωρίς φορολογικό πλάνο. Χωρίς αποτελεσματικούς μηχανισμούς. Και χωρίς σαρωτικούς εκσυγχρονισμούς το τέλος θα είναι πικρό, σύντομο και καταστροφικό!

 

Μπορείτε να σπρώξετε λιγουλάκι την χώρα προς την Δυτική Ευρώπη; Αν δεν μπορείτε και αν δεν συμφωνείτε, τότε το καλύτερο για εσάς και για την χώρα είναι να παραδώσετε τα υπουργεία σας από τώρα. Αφήστε την επανάσταση για τα εγγόνια!

 

 

 

Δ.Δανίκας

Υποθέτω βασίμως, λοιπόν, ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες θα διεξάγονται οι επαφές με τους απεσταλμένους της πρώην τρόικας και νυν Brussels group (ή Brussels sprouts αν σας αρέσουν...), για τις οποίες αγωνίστηκε σθεναρά η κυβέρνηση και πέτυχε να τις δεχθούν οι εταίροι, εντάσσονται στον αγώνα της για την αποκατάσταση της αξιοπρέπειας των Ελλήνων.

Ας δούμε μία από αυτές τις συνθήκες, εκείνη που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση. Οι εκπρόσωποι της πρώην τρόικας θα είναι κατώτατοι υπάλληλοι και δεν θα επισκέπτονται
αυτοπροσώπως υπουργεία και οργανισμούς για την εξεύρεση στοιχείων. Θα τα ζητούν από την αρμόδια υπηρεσία και θα τους αποστέλλονται στον χώρο διαμονής τους.

Δεν διευκρινίσθηκε αν αυτός ο χώρος θα είναι το δωμάτιο του ξενοδοχείου τους -στο οποίο θα μεταφέρονται άμα τη αφίξει τους με αστυνομική συνοδεία και θα παραμένουν υπό τη φύλαξη της Αστυνομίας μέχρι την αναχώρησή τους- ή αν, λ.χ., θα τους επιτρέπεται να παραλάβουν τα στοιχεία στην πισίνα ή το μπαρ του ξενοδοχείου. Αλλά είμαι βέβαιος ότι αυτές οι λεπτομέρειες θα διευθετηθούν στην πορεία...

Αν οι εκπρόσωποι της τρόικας τίθενται ουσιαστικά υπό περιορισμό όποτε επισκέπτονται την Αθήνα, αν δηλαδή τους στερείται η δυνατότητα να σταθμίσουν πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις από τις εμπειρίες που θα αποκτούν από την ελληνική πραγματικότητα, διερωτώμαι πώς θα κάνουν τη δουλειά τους.

Αν η «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνηση προτίθεται πράγματι να εφαρμόσει τέτοιους κανόνες, τότε γιατί οι εκπρόσωποι της τρόικας να μην κάνουν την ίδια δουλειά από το γραφείο τους στις Βρυξέλλες; Γιατί να σπαταλούν χρόνο και χρήμα για να έρχονται στην Αθήνα;

Επειδή, απαντώ στο ερώτημα παραπάνω, αυτό επιβάλλει η αξιοπρέπεια του Ελληνα! Ο αντίλογος, βέβαια, θα ήταν ότι μοιάζει με παλαβομάρα (πείτε το εκκεντρικότητα, αν σας τρομάζει η άλλη λέξη) να θεωρούμε «αξιοπρέπεια» το κρυφτό με την τρόικα και, επίσης, ότι είναι αναξιοπρεπής ως συμπεριφορά.

Ομως ο Υπαρκτός Ελληνισμός δεν φοβάται τις αντιφάσεις―στην πραγματικότητα, τις καταπίνει αμάσητες και τις χωνεύει εύκολα. Και, στο κάτω κάτω, εμείς αντιλαμβανόμαστε την αξιοπρέπεια ως κάτι συναφές με τη μαγκιά· και είναι μεγάλη μαγκιά -ίσως μάλιστα η κορυφαία- να ζεις με τα λεφτά των άλλων, δεν λέω...

Ωστόσο, θα ήταν λάθος αν νομίσουμε ότι αυτή η φορά είναι ίδια με την προηγούμενη. Αν νομίσουμε, δηλαδή, ότι το κρυφτό με την τρόικα (σ.σ.: έτσι τη μάθαμε, έτσι την αγαπήσαμε, έτσι θα τη λέω) και το κρυφτό με την πραγματικότητα είναι απλώς μια επανάληψη της εγγενούς γελοιότητας που έχουμε επιδείξει ώς τώρα στην αντιμετώπιση της κρίσης και στις σχέσεις με τους δανειστές μας.

Υπάρχουν διάφορα στοιχεία που πρέπει να συνυπολογιστούν και τα οποία εξάπτουν σε πολλούς την υποψία ότι, εδώ, μιλάμε για σχέδιο. Σχέδιο, το οποίο οδηγεί προς την έξοδο από το ευρώ, μέσα σε ένα κλίμα εθνικοαπελευθερωτικής, «εαμικής» κατά κάποιο τρόπο, έξαρσης.

Οσοι συμμερίζονται παρόμοιους φόβους επισημαίνουν ιδιαίτερα την απροκάλυπτη και συστηματική δαιμονοποίηση του Σόιμπλε και γενικώς των Γερμανών από το Μαξίμου.

Η τελετή στη Βουλή, με την οποία ανασυστάθηκε στη Βουλή η επιτροπή που θα εξετάσει ξανά το θέμα των γερμανικών οφειλών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν άφησε αμφιβολίες ότι επιδίωξη της κυβέρνησης είναι η όξυνση των σχέσεων με τη Γερμανία: και μόνο το γεγονός ότι ο Αλ. Τσίπρας έδωσε την καλύτερη ώς τώρα παράστασή του στον ρόλο του Ανδρέα Παπανδρέου το μαρτυρά.

Αν η κυβέρνηση εξετάζει πράγματι την ιδέα του δημοψηφίσματος, τότε η καλλιέργεια αντιγερμανισμού είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να το κερδίσει, καθώς με τα πρόσφατα ποσοστά αποδοχής του ευρώ από τους Ελληνες, η έκβαση του εγχειρήματος θα ήταν αμφίβολη.

Εξίσου ύποπτη είναι, κατά τη γνώμη μου, η στρέβλωση της πραγματικότητας που επιχειρείται μέσω της γλώσσας.

Αυτοί οι άνθρωποι αλλάζουν τα ονόματα των πραγμάτων και των καταστάσεων («βαφτίζουν το κρέας ψάρι», που είπε ο Γλέζος και επανέλαβε η Κωνσταντοπούλου...) και νομίζουν ότι έτσι αλλάζουν την πραγματικότητα.

Ως προς την ουσία της, αυτή είναι η τυπική συμπεριφορά των ολοκληρωτικών μαρξιστικών καθεστώτων. («Αν κάτι ξεχωρίζει τη Σοβιετική Ενωση από τις άλλες χώρες του κόσμου είναι η χαρά», είχε πει ο Στάλιν...)

Ολα αυτά, όμως, μπορεί να είναι αξιόλογα ως ενδείξεις, αλλά είναι πολύ λίγα για να πεισθεί κάποιος ότι υπάρχει σχέδιο. Πολλά από αυτά, π.χ. η αναζήτηση αξιοπρέπειας μέσα από τη σταλινική χρήση της γλώσσας, προκύπτουν από την αριστερή κουλτούρα τους.

Οπωσδήποτε όμως, το στοιχείο που υπερτερεί στην κυβέρνηση είναι η ασύλληπτη άγνοια των θεμάτων, των διαδικασιών, της διοίκησης του κράτους. Προσωπικά, δυσκολεύομαι να φαντασθώ πώς είναι δυνατόν τέτοιο τσίρκο να έχει από πίσω του και σχέδιο. (Εξάλλου, χρήσιμο είναι να θυμόμαστε πάντα ότι η «πρώτη φορά Αριστερά» είναι κυβέρνηση της ανέκαθεν βολεμένης Αριστεράς, όχι του ΚΚΕ...)

Αυτό που μάλλον συμβαίνει είναι ότι η αλλοπρόσαλλη τακτική τους στις διαπραγματεύσεις, η πλήρης άγνοια των υποχρεώσεων της χώρας, η συσσωρευμένη αδιαφορία χρόνων για τους θεσμούς στους οποίους ανήκει η χώρα και, βεβαίως, το γεγονός ότι οι περισσότεροι δεν ξέρουν τι πάει να πει δουλειά (εντούτοις, ξέρουν τι είναι Δημόσιο, αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα...) τους οδηγούν σε λάθη, τα οποία κλείνουν τον δρόμο μπροστά και, συγχρόνως, ανοίγουν τον δρόμο προς τα πίσω.

Παράγεται, λοιπόν, από το σύνολο των κινήσεών τους ένα σχήμα που θυμίζει σχέδιο, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι παρά οι αναγκαστικές συνέπειες των λαθών τους.

Το συμπέρασμα αυτό δεν είναι καθησυχαστικό.

Αντιθέτως, νομίζω ότι όποιος καταλαβαίνει τον Υπαρκτό Ελληνισμό και το φρενοκομείο του πρέπει να ανησυχεί περισσότερο.

Διότι στην Ελλάδα, όπως έλεγε ο κανονικός Καραμανλής, το αδιανόητο συμβαίνει όχι από συνωμοσία, αλλά από ***.

Παραλείπω τη γνωστή λέξη που δεν είναι σκόπιμο να επαναλάβω, διότι όλοι τη μαντεύουμε...



Σ.Κασιμάτης
kathimerini

Μου πέρασε την ιδέα, ως εκτίμηση επενδυτών, κορυφαίος εκπρόσωπος διεθνούς ενεργειακού ομίλου που παρακολούθησε το χθεσινό ενεργειακό συνέδριο. 

Η μόνη εξήγηση για τα μέτωπα «πολέμου» που ανοίγει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σε όλη την Ευρώπη είναι ίσως (βάσει σχεδίου) να προκαλέσουν με σκόπιμα επεισόδια την (έστω και εκ λάθους) απόφαση Ευρωπαίων αξιωματούχων για έξοδο της Ελλάδας και από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σκοπός η κομμουνιστική απομόνωσή μας στα Βαλκάνια.

Η εξήγηση είναι σαφώς τραβηγμένη από τα μαλλιά ακόμη και σε όποιον έχει παρακολουθήσει τον συνεχή εμπαιγμό του λαού κατά την διάρκεια της μεταπολίτευσης.

Ωστόσο η άποψη αυτή συνοδεύεται από επιχειρήματα στηριγμένα πάλι σε εκτιμήσεις επενδυτών και
επιχειρηματικών ομίλων (της ενέργειας, των υποδομών και της αξιοποίησης ορυκτού πλούτου) της Ευρώπης που ήδη τα μαζεύουν από την Ελλάδα.

Μεταφέρω την παραπάνω ερμηνεία μόνο γιατί δίνει αφορμή να ανασκαλίσω ανεξήγητες εμμονές και τοποθετήσεις της κυβέρνησης τις τελευταίες ημέρες.

Πρώτα απ΄ όλα τον ενορχηστρωτή  υπουργό Οικονομικών κ. Βαρουφάκη στο «πολεμικό» μέτωπο με την Γερμανία σε συνδυασμό με τις βολές προς την Γερμανία και την Ευρώπη του κ. Καμένου και του υπουργού Εξωτερικών κ. Κοντζιά και την σκυτάλη που πέρασε από χθες στον πρωθυπουργό κ. Τσίπρα, στον υπουργό Επικρατείας κ. Παππά, και τον υπουργό Δικαιοσύνης κ. Παρασκευόπουλο. Ενώ για να μην μείνουν έξω και οι Λενινιστές μπήκε στον κύκλο μέχρι και ο αναρμόδιος κ. Στρατούλης.

Με περιβάλλον δε τον θόρυβο αυτό κλιμακώνονται από χθες νέα μέτωπα με την Ευρώπη με αφορμή το χθεσινό ενεργειακό συνέδριο  στο οποίο ο κ Λαφαζάνης βάρεσε, ως Ελλάδα, τις καμπάνες εξαγγέλλοντας ότι  «...Η Ελλάδα δεν είναι ενεργειακός δορυφόρος καμιάς δύναμης. ...Η Ελλάδα δεν είναι εξαρτημένο πιόνι στο όνομα της δήθεν αναγκαίας διαφοροποίησης των πηγών ενέργειας. ...Η Ελλάδα αντιτάχθηκε στην πρόταση της Κομισιόν να ελέγχει εκ των προτέρων τις ενεργειακές συμφωνίες με τρίτες χώρες. ...Η Ελλάδα δεν θα γίνει ενεργειακό προτεκτοράτο ή ενεργειακή μπανανία.»

Δεν θα σχολιάσω (γιατί δεν αντέχει σχολιασμού) την τοποθέτηση του κ. Λαφαζάνη. Θα υπενθυμίσω όμως ότι και σήμερα η Ευρώπη θεωρεί την Ελλάδα ως ενεργειακό κόμβο στις Ευρωπαϊκές ενεργειακές ανακατατάξεις.

Αυτό συμβαίνει από το 1978 όπου, επί πρωθυπουργίας Κ. Καραμανλή, διεκδικήσαμε την διασύνδεσή μας με τους Ρωσικούς αγωγούς, και με τα ενεργειακά επεκτατικά σχέδια των Αζέρων μέσω του TAP.

Σχέδια που όμως (κατά την προσωπική μου γνώμη) θα ακυρωθούν προσεχώς προς μεγάλη χαρά των Αζέρων που δείχνουν σαν να το έχουν σκυλομετανιώσει με όσα βλέπουν.

Και από την επίθεση της κυβέρνησης προς την Ευρώπη με απειλές ότι θα τους στείλουμε, εξώδικα, αγωγές, μετανάστες, Τζιχαντιστές και όλα τα απόβλητά μας στην «άμυνα»  του ΣΥΡΙΖΑ για συσπείρωση των δυνάμεων απέναντι στην πολυσυλλεκτικότητα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Τα σχέδια άμυνας που διαφαίνονται ήδη είναι η Σταλινική διατήρηση του κρατισμού ώστε να αφαιρεθούν τα δικαιώματα... από άλλα κόμματα και ιδεολογίες.

Κυρίαρχο θέμα εδώ είναι ο κρατισμός ως χρήσιμος για τον πελατειακό στρατό στις εκλογές και ο μεταναστευτισμός για να εκβιάζουμε την Ευρώπη. Κάτι δηλαδή σαν πέρασμα μεταδοτικής ασθένειας...

Για τον κρατισμό ο κ. Κατρούγκαλος μεταβάλλει δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχους σε μόνιμους κρατικούς υπαλλήλους. Ανακόπτει (έμμεσα) την φυγή και συνταξιοδότηση των κρατικών υπαλλήλων υπουργείων και ΔΕΚΟ. Και προσλαμβάνει όσους έφυγαν για να ξαναφτιάξει την πελατειακή πίτα στο κράτος.

Για την μετανάστευση ο υπουργός Εξωτερικών κ. Κοτζιάς και ο κ. Πανούσης με το «εφεύρημα» του ατυχήματος... των χώρων συγκέντρωσης μεταναστών έδειξαν στην Ευρώπη την ελληνική δύναμη σε μεταναστευτική απειλή.

Για την συσπείρωση των χαχόλων ιθαγενών ξεκινούν θεάματα. Διώξεις που δεν θα ολοκληρωθούν. Εξεταστικές Επιτροπές που θα κλείσουν αντί να ανοίξουν θέματα... Φοροφυγάδες που δεν θα πληρώσουν αλλά δεν θα το μάθουμε ποτέ...

Ταυτόχρονα η κ. Κωνσταντοπούλου κερνάει νερατζάκι... τις καθαρίστριες στην Βουλή αλλά δεν αποκαλύπτει τις κρατικές λιμουζίνες των Βουλευτών του λαού... του ΣΥΡΙΖΑ.

Όταν έχεις από την μια μεριά όλα αυτά και από την άλλη την κυβέρνηση να ψάχνει να βρει κατάλληλο σουβλατζίδικο... για να συνεδριάζει, στην Αθήνα, η Τρόικα ώστε να μην δείχνει ότι είναι Τρόικα... μοιραίως επηρεάζεσαι από τα σενάρια συνωμοσίας που ακούς.

Διαφορετικά φεύγεις από την χώρα νύχτα για να γλιτώσεις και το γιουχάισμα.



Γ.Κράλογλου
capital.gr

 

Για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα παίζονται και μισθοί και δουλειά λόγω στάσης πληρωμών για πάνω από 4 δισ. ευρώ κρατικά φέσια (επιστροφές φόρων, προμήθειες) και σε χρωστούμενα κοινοτικά και δημόσια κονδύλια προς ιδιωτικές επιχειρήσεις. 

 

Αυτό δεν είναι στάση πληρωμών;

 

Πάει να περάσει στα ψιλά των αριστερών πανηγυρισμών ότι η  κυβέρνηση «Κοινωνικής Σωτηρίας» του ΣΥΡΙΖΑ με την άρνησή της να αναγνωρίσει υποχρεώσεις της χώρας (ώστε να πάρει άμεσα τα
δανεικά της τρέχουσας σύμβασης για να πληρώσει και τα χρέη Μαρτίου) στεγνώνει την αγορά από ρευστό και οδηγεί σε απόγνωση τον ιδιωτικό τομέα, ως «επάρατο» (με κρατικό φέσι των 4-4,5 δισ. στην πλάτη), βάζοντας σε κίνδυνο και τους εργαζόμενους σε ιδιωτικές επιχειρήσεις.

 

Γιατί οι πάνω από 10.000 επιχειρήσεις που διεκδικούν από το κράτος μέχρι και επιστροφή ΦΠΑ (περίπου 1 δισ. ευρώ) έχουν άμεση ανάγκη πάνω από 5 δισ. ρευστού για να αγοράσουν προϊόντα και (κυρίως)  πρώτες ύλες να κινήσουν τα μαγαζιά τους επειδή οι ξένοι προμηθευτές φοβούμενοι πιστωτικό γεγονός στην Ελλάδα ζητούν εδώ και 20 ημέρες μόνο μετρητά.

 

Οι προμηθευτές αυτοί (εκ των πρώτων οι Ισπανοί, οι Βέλγοι και οι Ολλανδοί) δεν δέχονται Τραπεζικές εγγυήσεις, ενώ οι Οργανισμοί Ασφάλισης Πιστώσεων δεν ασφαλίζουν ελληνικές πιστώσεις και οι ελληνικές Τράπεζες έχουν κλειστές αυτές τις κάνουλες.

 

Παρ΄ όλα αυτά η αριστερή κυβέρνηση «Κοινωνικής Σωτηρίας» του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει τα παγκοσμίου γελοιότητας παιχνίδια της με τους δανειστές προκειμένου να κρατάει «ψυχωμένους» τους οπαδούς της και αδιαφορεί για τις επιχειρήσεις που απασχολούν ιδιωτικούς υπαλλήλους ίσως επειδή δεν εμπίπτουν στο πρόγραμμα σωτηρίας...

 

Για τους υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα η κυβέρνηση Κοινωνικής Σωτηρίας έριξε μόνο το προεκλογικό ξεροκόμματο του κατώτατου μισθού των 751 ευρώ χωρίς βεβαίως να υπόσχεται και εργοδότες για να τον καταβάλλουν. Στο κάτω-κάτω δεν έχει καμία δουλειά με τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.

 

Άλλωστε η αριστερή κυβέρνηση Κοινωνικής Σωτηρίας και οι Κατρούγκαλοι έχουν ήδη επιλέξει αυτούς που θα συμπεριλάβουν στην «Σωτηρία»... Και στην «λίστα» αυτή δεν περιλαμβάνονται οι ιδιωτικές επιχειρήσεις.

 

Έτσι ενώ από την μία πλευρά υπόσχεται κατώτατο 751 ευρώ, από την άλλη με στάση πληρωμών στα κρατικά φέσια προς τον ιδιωτικό τομέα οδηγεί την αγορά σε απόγνωση αφού γνωρίζει πολύ καλά ότι ρευστότητα από Τράπεζες αποκλείεται μέσα στην σύγχυση που προκαλεί ο κίνδυνος πτώχευσης.

 

Το δε τραγικό και η εμφανής ειρωνεία είναι ότι το 2012 που υπήρξε και πάλι κίνδυνος πιστωτικού γεγονότος και οι ξένοι έκοψαν την πίστωση σε εισαγωγές προς την Ελλάδα το «σοφό» καθηγηταριό του ΣΥΡΙΖΑ ήταν εκ των πρώτων που μίλαγαν για κατάρρευση των μικρομεσαίων και εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων στο δρόμο.

 

Αντίθετα με το 2012, σήμερα επιτρέπουν στον Κατρούγκαλο να προκαλεί την κοινωνία και τους δανειστές μονιμοποιώντας 40.000 συμβασιούχους κρατικούς υπαλλήλους με το επιχείρημα ότι είναι με συμβάσεις αορίστου χρόνου...

 

Μονιμοποιεί 40.000 άτομα στο κράτος (σε μια περίοδο που πληρώνουμε όλοι τα χρέη της Ελλάδας με αίμα) θεωρώντας επουσιώδες θέμα την αξιολόγησή και την χρησιμότητά τους.

 

Το μόνο που μετράνε οι «ευαίσθητοι»... Μαρξιστες και Λενινιστές είναι  οι ψήφοι που υπολογίζονται επί τέσσερα για κάθε μονιμοποίηση.

 

Αυτή η άλλη Ελλάδα του ιδιωτικού τομέα (παρασιτική για τους αριστερούς) είναι προφανώς ανύπαρκτη για τον ΣΥΡΙΖΑ και ας απασχολεί πάνω από 1.000.000 εργάτες και υπαλλήλους, ενώ υπό προϋποθέσεις ανάπτυξης μπορεί να προσφέρει δουλειά και στους 1.500.000 ανέργους.

 

Σημειώνω τον χαρακτηρισμό παρασιτική Ελλάδα των ιδιωτών γιατί εάν άκουσαν καλά κάποιοι εκπρόσωποι του ιδιωτικού τομέα εκπαίδευσης (σε διάλογο με κυβερνητικούς παράγοντες) εκφράστηκε η άποψη πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα συνεχίσει να τρέφει τον παρασιτικό ιδιωτικό τομέα στην παιδεία...

 

Αλλά η Ελλάδα των ιδιωτικών επιχειρήσεων είναι υπαρκτή ως πειραματόζωο του Βαρουφάκη για να εξασκήσει τους κομματικούς αφισοκολλητές του ΣΥΡΙΖΑ στο «επάγγελμα» του καλωδιωμένου φοροπληροφοριοδότη...

Και σε αυτήν την Ελλάδα δεν χάθηκε ο κόσμος... αν στεγνώνει η αγορά από ρευστό για να παριστάνει η κυβέρνηση «Κοινωνικής Σωτηρίας» τον τσαμπουκά και ότι δεν έχει ανάγκη τις δόσεις της τρέχουσας σύμβασης και την Τρόικα.

 

 

 

Γ.Κράλογλου

capital.gr