Please wait...
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Δευτέρα, 06 Απριλίου 2015 02:03
Προεδρικό Διάταγμα για την άσκηση επαγγέλματος Λογοθεραπευτών
Αρκετά σχόλια έχει συγκεντρώσει στη δημόσια διαβούλευση το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος «όροι και προϋποθέσεις άσκησης επαγγέλματος λογοθεραπευτών» καθώς τα σχόλια αν και ο αριθμός των άρθρων είναι μόλις 6 έχουν ξεπεράσει τα 100.Τα περισσότερα εξ αυτών αφορούν το άρθρο 1 που καθορίζει τα σχετικά με τη χορήγηση βεβαίωσης άσκησης επαγγέλματος. Συγκεκριμένα για τη χορήγηση βεβαίωσης άσκησης του επαγγέλματος του Λογοθεραπευτή απαιτείται:
α. Πτυχίο του Τμήματος Λογοθεραπείας της Σχολής Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Τ.Ε.Ι.) ή
β. Πτυχίο της αλλοδαπής στη Λογοθεραπεία αναγνωρισμένο ως ισότιμο και αντίστοιχο από τον
Διεπιστημονικό Οργανισμό Αναγνώρισης Τίτλων Ακαδημαϊκών και Πληροφόρησης (Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π.) με τα πτυχία της ημεδαπής ή
γ. Πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της αλλοδαπής στη Λογοθεραπεία αναγνωρισμένο από τον Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π. ως ισότιμο και όχι αντίστοιχο και άδεια άσκησης επαγγέλματος Λογοθεραπευτή στο εξωτερικό ή αποδεδειγμένη από ασφαλιστικό φορέα διετής (2ετής) τουλάχιστον κύρια επαγγελματική απασχόληση ως Λογοθεραπευτής στην ημεδαπή ή αλλοδαπή ή
δ. Πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της αλλοδαπής ή της ημεδαπής και μεταπτυχιακός τίτλος σπουδών στη Λογοθεραπεία της ημεδαπής ή της αλλοδαπής, διάρκειας τουλάχιστον ενός (1) έτους αναγνωρισμένος από τον Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π. ως ισότιμος και άδεια άσκησης επαγγέλματος Λογοθεραπευτή στο εξωτερικό ή αποδεδειγμένη από ασφαλιστικό φορέα διετής (2ετής) τουλάχιστον κύρια επαγγελματική απασχόληση ως Λογοθεραπευτής στην ημεδαπή ή στην αλλοδαπή ή
ε. Απόφαση αναγνώρισης Επαγγελματικών Προσόντων του Συμβουλίου Αναγνώρισης Επαγγελματικών Προσόντων (Σ.Α.Ε.Π.) σύμφωνα με τις διατάξεις του Π.Δ. 38/2010 (Α΄78/ Οδηγία 2005/36/ΕΚ).
Επίσης αρκετά σχόλια συγκεντρώνει και το άρθρο 2 των μεταβατικών διατάξεων που ορίζει πως:
1. Βεβαίωση άσκησης επαγγέλματος Λογοθεραπευτή χορηγείται κατ’ εξαίρεση σε όποιον μέχρι την έκδοση του παρόντος διατάγματος διαθέτει αποδεδειγμένη από ασφαλιστικό φορέα δεκαετή (10ετή) τουλάχιστον κύρια επαγγελματική απασχόληση ως Λογοθεραπευτής στην ημεδαπή ή στην αλλοδαπή.
2. Η άδεια άσκησης επαγγέλματος, τα αποδεικτικά των ακαδημαϊκών τίτλων και της επαγγελματικής απασχόλησης προσκομίζονται στην αρμόδια υπηρεσία, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 3 του παρόντος Προεδρικού Διατάγματος, μέσα σε αποκλειστική προθεσμία ενός (1) έτους από τη δημοσίευση του παρόντος.
Το υπό διαβούλευση Προεδρικό Διάταγμα
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 06 Απριλίου 2015 02:02
ΣΧΕΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ & ΠΟΛΙΤΩΝ: ΟΔΗΓΟΣ ΟΡΘΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 06 Απριλίου 2015 02:01
Ο βλακώδης ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897 που ονομάστηκε «ατυχής»!
Σαν σήμερα το 1897 η Ελλάδα κήρυξε τον πόλεμο στην Τουρκία. Ένα πόλεμο που κατέληξε σε βαριά ελληνική ήττα, η οποία πληρώθηκε πανάκριβα. Τα γεγονότα που είχαν προηγηθεί εκείνης της άστοχης απόφασης δυστυχώς κάτι μας θυμίζουν και ελπίζουμε ότι η ιστορία αυτή τη φορά δεν θα επαναληφθεί. Ο ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1987 είχε χαρακτηριστεί ατυχής. Όπως σωστά όμως είχε χαρακτηριστεί σ΄ ένα αφιέρωμα που είχει κάνει η εφημερίδα "Το Ποντίκι" ,ήταν βλακώδης. Διαβάστε το αφιέρωμα:
Η κυβέρνηση που προήλθε από την κήρυξη της πτώχευσης το 1893 είχε ως κύριο μέλημα της την αντιμετώπιση των τεράστιων προβλημάτων μπροστά στα οποία βρέθηκε η χώρα. Ωστόσο, το βασικό χαρακτηριστικό της κυβέρνησης Δηλιγιάννη ήταν ότι τα μέλη της αναλάμβαναν για
πρώτη φορά την ευθύνη τής διακυβέρνησης και συμπεριφέρονταν σαν μαθητευόμενοι μάγοι. Έλειπε η εμπειρία, που τουλάχιστον εκείνη την περίοδο ήταν καθοριστική, προκειμένου να δοθούν συγκροτημένες απαντήσεις στα σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπιζε η Ελλάδα.
Η νέα κυβέρνηση είχε επιπλέον να διαχειριστεί τις σχέσεις του ελληνικού Δημοσίου με τους ξένους ομολογιούχους. Για τον λόγο αυτό δημιουργήθηκε με νόμο μια ιδιαίτερη Οικονομική Αρχή, η οποία παρουσιαζόταν ως αυτόνομη και ανεξάρτητη, και ονομαζόταν «Διοικητικό Συμβούλιο της Υπηρεσίας του Δημοσίου Χρέους». Η κακή πρακτική αυτής της διαχείρισης και ο βλακώδης από τη μεριά της Ελλάδας ελληνοτουρκικός πόλεμος που μεσολάβησε το 1897, οδήγησαν τη χώρα στα χέρια του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου, μετά και την επιβολή της τεράστιας πολεμικής αποζημίωσης που αναγκάστηκε να πληρώσει η χώρα μας στην Τουρκία, η οποία ανερχόταν στο αστρονομικό για την εποχή και τις δυνατότητες μας ποσό των 4.000.000 τουρκικών λιρών.
Η Ελλάδα υποχρεώθηκε να λάβει ακόμα ένα δυσβάσταχτο δάνειο, με συνέπεια να εκχωρήσει αυτό που αρνιόταν πριν, τη διανομή των πλεονασμάτων υπεγγύων προσόδων, με απλά λόγια τις κρατικές εισπράξεις, κυρίως από τα μονοπώλια στο αλάτι, το πετρέλαιο, τον καπνό, τα σπίρτα και τα τραπουλόχαρτα... Εισπράξεις που απέδιδε η χώρα μας από τότε έως και το 1981, που μπήκαμε στην EOK! Το σκηνικό θυμίζει κάτι από το παρόν αφαιρώντας - ευτυχώς - τον επεισοδιακό ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Οι ομοιότητες είναι πολλές. Ακόμα και οι «επιτυχημένες»διεξαγωγές των Ολυμπιακών Αγώνων μοιάζουν να είναι σημαδιακές. Μια Ελλάδα υπό διεθνή οικονομική επιτήρηση. Όσο κι αν δεν είναι ευχάριστο, είναι ένα έργο που έχουμε ξαναδεί και στο παρελθόν. Σήμερα βιώνουμε τα πρώτα επεισόδια αυτής της «νέας εποχής» για τη χώρα.
Το Κρητικό Ζήτημα
Αφορμή για τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 υπήρξε το λεγόμενο Κρητικό Ζήτημα, το οποίο βάραινε εκτός των άλλων τις πλάτες της κυβέρνησης Δηλιγιάννη, που κλήθηκε να το αντιμετωπίσει. Η υπό οθωμανική κατοχή Κρήτη αντιμετώπιζε μια σειρά προβλημάτων που σχετίζονταν με τον πόθο της ανεξαρτησίας της, αλλά και τη διοίκηση της. Ο χριστιανοί Κρητικοί έφταναν το 8ο% του πληθυσμού του νησιού.
Τις εξελίξεις στο νησί παρακολουθούσαν από κοντά και οι Μεγάλες Δυνάμεις, μιας και αυτές συναρτούνταν με το λεγόμενο «Ανατολικό Ζήτημα». Η Σύμβαση της Χαλέπας, που είχε προηγηθεί, άφηνε πολλά άλυτα προβλήματα - τα περισσότερα εσωτερικής διοίκησης -, κυρίως, όμως, το ελλιπέστατο εκλογικό σύστημα, όπως επεσήμανε τότε και ο νεαρός πολιτευόμενος Ελευθέριος Βενιζέλος. Επρόκειτο για ένα σύστημα που αποσκοπούσε στην έξαψη των πολιτικών παθών, κι όπως εύστοχα τονίζει ο Βενιζέλος, «εις την κατάστασιν αυτήν συνεβάλετο το ισχύον ελαττωματικότατον εκλογικό σύστημα, καθ' ό το ήμισυ των βουλευτών ανανεούτο κατ' έτος, εκλεγόμενον υπό εκλεκτόρων, δημογερόντων καλουμένων, εκλεγμένων και τούτων δι' ελαττωματικώτατου και ανομοιόμορφου συστήματος όπερ έδιδεν χώραν εις πλείστα εκλογικά όργια, εξ' ού η εκάστοτε βουλή δεν εξεπροσώπει ούτε την γνησίαν, ούτε την ταυτόχρο-νον εκδήλωσιν της βουλήσεως της χώρας».
Ήταν προφανές ότι η Πύλη με αυτό το εκλογικό σύστημα επεδίωκε να ταπεινώσει τον κρητικό λαό εμπλέκοντας τον σε μια διαρκή εκλογική διαμάχη που συντηρούσε και ιδεολογικά χαρακτηριστικά, μιας και χωριζόταν σε φιλελεύθερους και συντηρητικούς. Σε νέα φάση μπήκε το Κρητικό Ζήτημα το 1895. με την τοποθέτηση στη διοίκηση του νησιού τού Καραθεοδωρή Πασά από τον Σουλτάνο. Την τοποθέτηση αυτή χαιρέτισαν οι χριστιανοί της Κρήτης με ενθουσιασμό. Ο Κάρα θεοδωρής, ωστόσο, βρέθηκε μπροστά σε μιαν οικονομική παρακμή που οφειλόταν στις σπατάλες του προηγούμενου Μαχμούτ Πασά. Ο περιορισμός της σπατάλης έπρεπε να αντιμετωπιστεί άμεσα με κατάργηση θέσεων και αργομισθιών, με μέτρα δηλαδή που έπλητταν τους Τουρκοκρητικούς κατοίκους. Οι μεταρρυθμίσεις του Καραθεοδωρή εξόργισαν τους Τουρκοκρητικούς, που βάλθηκαν να καταστήσουν αδύνατη τη διακυβέρνηση του νησιού. Άρχισαν να δολοφονούνται χριστιανοί πρόκριτοι και να σημειώνονται κάθε λίγο ταραχές.
Αντιμέτωπος με αυτή την κατάσταση, η οποία δεν μπορούσε να τεθεί υπό έλεγχο, παραιτήθηκε τον επόμενο από τον διορισμό του χρόνο, μιας και δεν μπορούσε να εφαρμόσει τις διοικητικές επί το πλείστον μεταρρυθμίσεις που είχε προτείνει. Ακολούθησαν δυο απόπειρες τοποθέτησης ενός Οθωμανού κι ενός χριστιανού καθ' υπόδειξη των Μεγάλων Δυνάμεων, δίχως αποτέλεσμα. Η κατάσταση ήταν έκρυθμη και οι Κρητικοί είχαν ξεσηκωθεί ζητώντας φανερά την αυτονομία τους.
Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, Ιταλία και Αυστρία έστειλαν από ένα πλοίο, προκειμένου να προστατέψουν τους υπηκόους τους. Με αυτή τη λογική θέλησε να στείλει ένα δικό της πλοίο και η Ελλάδα, ωστόσο εμποδίστηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις. Παρά ταύτα, μέσω ιδιωτικής πρωτοβουλίας, η Κρήτη λάμβανε βοήθεια από την Ελλάδα. Οι Δυνάμεις μετά από αυτές τις εξελίξεις προσπάθησαν να πείσουν τον Σουλτάνο Αμπντούλ Χαμίτ να δώσει περισσότερα προνόμια στην Κρήτη. Ο Σουλτάνος από τη μια δέχτηκε να είναι ο διοικητής του νησιού πάντα χριστιανός και να διορίζεται με τη σύμφωνη γνώμη των Μεγάλων Δυνάμεων, κι από την άλλη παρότρυνε τους ομόθρησκους του να προβαίνουν σε ολοένα και προκλητικότερες ενέργειες.
Ελληνοτουρκικός Πόλεμος
Τα πράγματα ήλθαν στο μη περαιτέρω όταν στις 24 Ιανουαρίου 1897 οι μουσουλμάνοι προέβησαν σε σφαγές χριστιανών στα Χανιά. Ο Δηλιγιάννης, παρά τη δεινή και αξιοθρήνητη θέση της χώρας, υπέκυψε πράττοντας επιπόλαια στη λαϊκή απαίτηση αλλά και στη δημαγωγική του κλίση, στέλνοντας ελληνικές ένοπλες δυνάμεις στο νησί, πράγμα που για την Πύλη σήμαινε αιτία πολέμου. Ενός πολέμου που θα έπρεπε να είχε αποκλειστεί λόγω αντικειμενικών συνθηκών. Χαρακτηριστικό της κατάστασης του στρατεύματος της χώρας, πέρα από την οικονομική διάλυση, ήταν οι οικτρές του ελλείψεις. «Ένοπλο συρφετό» αποκαλούσε ο στρατηγός και κατοπινός δικτάτορας Θεόδωρος Πάγκαλος τις ένοπλες δυνάμεις του κρατιδίου. «Η κατάσταση του στρατού ήταν οικτρά... Τα στελέχη του πεζικού, εκτός ολίγων, ήσαν τελείως αμαθή και ανίκανα. Η μεγίστη πλειοψηφία των ανωτέρων αξιωματικών απετελείτο από αγαθούς τύπους, των οποίων η στρατιωτική μόρφωσις περιορίζετο εις την τακτικήν της καταδιώξεως, ληστών, φυγόδικων και ζω-οκλεπτών... Αυτός ήτο ο στρατός, δια του οποίου η ανεκδιήγητος εκείνη κυβέρνησις, ενόμιζεν ότι θα νικήσει την Τουρκική Αυτοκρατορία...».
Η πρώτη τουφεκιά έπεσε στις 6 Απριλίου 1897 και οι συγκρούσεις τερματίστηκαν με την ταπεινωτική ήττα της Ελλάδας στις 8 Μαΐου του ίδιου χρόνου.
Τα ελληνικά σύνορα της εποχής εκείνης διέγραφε η μεθοριακή γραμμή που άρχιζε από την Άρτα και διέτρεχε έως τις νοτιοανατολικές πλαγιές του Ολύμπου. Οι Οθωμανοί παρέταξαν απέναντι στις ελληνικές δυνάμεις μια στρατιά που αποτελούσαν 121.500 στρατιώτες του πεζικού καπ.3θο ιππείς, υπό τη διοίκηση του Εμέτ Πασά και Γερμανών συμβούλων. Οι ελληνικές δυνάμεις αποτελούνταν από 54-000 πεζούς και 500 ιππείς, με επικεφαλής τον διάδοχο Κωνσταντίνο... Κατά τη διάρκεια των εχθροπραξιών, μόνο η ταξιαρχία του συνταγματάρχη Σμολένσκη κατάφερε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, κι ενώ ο Σμολένσκης έλαβε διαταγή από τον Κωνσταντίνο να κρατήσει το πέρασμα των Θερμοπυλών, προκειμένου να αντιμετωπίσει την προέλαση του τουρκικού στρατού στην Αθήνα, επενέβησαν οι Μεγάλες Δυνάμεις και μας έσωσαν από το ολοκληρωτικό φιάσκο!...
Είναι θλιβερό να διηγείσαι δυσάρεστα γεγονότα που θίγουν την εθνική μας αξιοπρέπεια, ωστόσο είναι και αναγκαία διδακτικό, ώστε, έστω και την ύστατη στιγμή, να λάβουμε τα κατάλληλα μαθήματα από την ίδια μας την Ιστορία. Μια αιτία για την οποία σύρθηκε τότε η Ελλάδα σ1 αυτό τον ανόητο πόλεμο ήταν και ο κομματισμός, αυτός ο καρκίνος της χώρας, που ακόμα και σήμερα κατατρώει τα σωθικά της πατρίδας μας, με δική μας πλέον - τεράστια -ευθύνη!
Η κυβέρνηση που προήλθε από την κήρυξη της πτώχευσης το 1893 είχε ως κύριο μέλημα της την αντιμετώπιση των τεράστιων προβλημάτων μπροστά στα οποία βρέθηκε η χώρα. Ωστόσο, το βασικό χαρακτηριστικό της κυβέρνησης Δηλιγιάννη ήταν ότι τα μέλη της αναλάμβαναν για
πρώτη φορά την ευθύνη τής διακυβέρνησης και συμπεριφέρονταν σαν μαθητευόμενοι μάγοι. Έλειπε η εμπειρία, που τουλάχιστον εκείνη την περίοδο ήταν καθοριστική, προκειμένου να δοθούν συγκροτημένες απαντήσεις στα σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπιζε η Ελλάδα.
Η νέα κυβέρνηση είχε επιπλέον να διαχειριστεί τις σχέσεις του ελληνικού Δημοσίου με τους ξένους ομολογιούχους. Για τον λόγο αυτό δημιουργήθηκε με νόμο μια ιδιαίτερη Οικονομική Αρχή, η οποία παρουσιαζόταν ως αυτόνομη και ανεξάρτητη, και ονομαζόταν «Διοικητικό Συμβούλιο της Υπηρεσίας του Δημοσίου Χρέους». Η κακή πρακτική αυτής της διαχείρισης και ο βλακώδης από τη μεριά της Ελλάδας ελληνοτουρκικός πόλεμος που μεσολάβησε το 1897, οδήγησαν τη χώρα στα χέρια του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου, μετά και την επιβολή της τεράστιας πολεμικής αποζημίωσης που αναγκάστηκε να πληρώσει η χώρα μας στην Τουρκία, η οποία ανερχόταν στο αστρονομικό για την εποχή και τις δυνατότητες μας ποσό των 4.000.000 τουρκικών λιρών.
Η Ελλάδα υποχρεώθηκε να λάβει ακόμα ένα δυσβάσταχτο δάνειο, με συνέπεια να εκχωρήσει αυτό που αρνιόταν πριν, τη διανομή των πλεονασμάτων υπεγγύων προσόδων, με απλά λόγια τις κρατικές εισπράξεις, κυρίως από τα μονοπώλια στο αλάτι, το πετρέλαιο, τον καπνό, τα σπίρτα και τα τραπουλόχαρτα... Εισπράξεις που απέδιδε η χώρα μας από τότε έως και το 1981, που μπήκαμε στην EOK! Το σκηνικό θυμίζει κάτι από το παρόν αφαιρώντας - ευτυχώς - τον επεισοδιακό ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Οι ομοιότητες είναι πολλές. Ακόμα και οι «επιτυχημένες»διεξαγωγές των Ολυμπιακών Αγώνων μοιάζουν να είναι σημαδιακές. Μια Ελλάδα υπό διεθνή οικονομική επιτήρηση. Όσο κι αν δεν είναι ευχάριστο, είναι ένα έργο που έχουμε ξαναδεί και στο παρελθόν. Σήμερα βιώνουμε τα πρώτα επεισόδια αυτής της «νέας εποχής» για τη χώρα.
Το Κρητικό Ζήτημα
Αφορμή για τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 υπήρξε το λεγόμενο Κρητικό Ζήτημα, το οποίο βάραινε εκτός των άλλων τις πλάτες της κυβέρνησης Δηλιγιάννη, που κλήθηκε να το αντιμετωπίσει. Η υπό οθωμανική κατοχή Κρήτη αντιμετώπιζε μια σειρά προβλημάτων που σχετίζονταν με τον πόθο της ανεξαρτησίας της, αλλά και τη διοίκηση της. Ο χριστιανοί Κρητικοί έφταναν το 8ο% του πληθυσμού του νησιού.
Τις εξελίξεις στο νησί παρακολουθούσαν από κοντά και οι Μεγάλες Δυνάμεις, μιας και αυτές συναρτούνταν με το λεγόμενο «Ανατολικό Ζήτημα». Η Σύμβαση της Χαλέπας, που είχε προηγηθεί, άφηνε πολλά άλυτα προβλήματα - τα περισσότερα εσωτερικής διοίκησης -, κυρίως, όμως, το ελλιπέστατο εκλογικό σύστημα, όπως επεσήμανε τότε και ο νεαρός πολιτευόμενος Ελευθέριος Βενιζέλος. Επρόκειτο για ένα σύστημα που αποσκοπούσε στην έξαψη των πολιτικών παθών, κι όπως εύστοχα τονίζει ο Βενιζέλος, «εις την κατάστασιν αυτήν συνεβάλετο το ισχύον ελαττωματικότατον εκλογικό σύστημα, καθ' ό το ήμισυ των βουλευτών ανανεούτο κατ' έτος, εκλεγόμενον υπό εκλεκτόρων, δημογερόντων καλουμένων, εκλεγμένων και τούτων δι' ελαττωματικώτατου και ανομοιόμορφου συστήματος όπερ έδιδεν χώραν εις πλείστα εκλογικά όργια, εξ' ού η εκάστοτε βουλή δεν εξεπροσώπει ούτε την γνησίαν, ούτε την ταυτόχρο-νον εκδήλωσιν της βουλήσεως της χώρας».
Ήταν προφανές ότι η Πύλη με αυτό το εκλογικό σύστημα επεδίωκε να ταπεινώσει τον κρητικό λαό εμπλέκοντας τον σε μια διαρκή εκλογική διαμάχη που συντηρούσε και ιδεολογικά χαρακτηριστικά, μιας και χωριζόταν σε φιλελεύθερους και συντηρητικούς. Σε νέα φάση μπήκε το Κρητικό Ζήτημα το 1895. με την τοποθέτηση στη διοίκηση του νησιού τού Καραθεοδωρή Πασά από τον Σουλτάνο. Την τοποθέτηση αυτή χαιρέτισαν οι χριστιανοί της Κρήτης με ενθουσιασμό. Ο Κάρα θεοδωρής, ωστόσο, βρέθηκε μπροστά σε μιαν οικονομική παρακμή που οφειλόταν στις σπατάλες του προηγούμενου Μαχμούτ Πασά. Ο περιορισμός της σπατάλης έπρεπε να αντιμετωπιστεί άμεσα με κατάργηση θέσεων και αργομισθιών, με μέτρα δηλαδή που έπλητταν τους Τουρκοκρητικούς κατοίκους. Οι μεταρρυθμίσεις του Καραθεοδωρή εξόργισαν τους Τουρκοκρητικούς, που βάλθηκαν να καταστήσουν αδύνατη τη διακυβέρνηση του νησιού. Άρχισαν να δολοφονούνται χριστιανοί πρόκριτοι και να σημειώνονται κάθε λίγο ταραχές.
Αντιμέτωπος με αυτή την κατάσταση, η οποία δεν μπορούσε να τεθεί υπό έλεγχο, παραιτήθηκε τον επόμενο από τον διορισμό του χρόνο, μιας και δεν μπορούσε να εφαρμόσει τις διοικητικές επί το πλείστον μεταρρυθμίσεις που είχε προτείνει. Ακολούθησαν δυο απόπειρες τοποθέτησης ενός Οθωμανού κι ενός χριστιανού καθ' υπόδειξη των Μεγάλων Δυνάμεων, δίχως αποτέλεσμα. Η κατάσταση ήταν έκρυθμη και οι Κρητικοί είχαν ξεσηκωθεί ζητώντας φανερά την αυτονομία τους.
Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, Ιταλία και Αυστρία έστειλαν από ένα πλοίο, προκειμένου να προστατέψουν τους υπηκόους τους. Με αυτή τη λογική θέλησε να στείλει ένα δικό της πλοίο και η Ελλάδα, ωστόσο εμποδίστηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις. Παρά ταύτα, μέσω ιδιωτικής πρωτοβουλίας, η Κρήτη λάμβανε βοήθεια από την Ελλάδα. Οι Δυνάμεις μετά από αυτές τις εξελίξεις προσπάθησαν να πείσουν τον Σουλτάνο Αμπντούλ Χαμίτ να δώσει περισσότερα προνόμια στην Κρήτη. Ο Σουλτάνος από τη μια δέχτηκε να είναι ο διοικητής του νησιού πάντα χριστιανός και να διορίζεται με τη σύμφωνη γνώμη των Μεγάλων Δυνάμεων, κι από την άλλη παρότρυνε τους ομόθρησκους του να προβαίνουν σε ολοένα και προκλητικότερες ενέργειες.
Ελληνοτουρκικός Πόλεμος
Τα πράγματα ήλθαν στο μη περαιτέρω όταν στις 24 Ιανουαρίου 1897 οι μουσουλμάνοι προέβησαν σε σφαγές χριστιανών στα Χανιά. Ο Δηλιγιάννης, παρά τη δεινή και αξιοθρήνητη θέση της χώρας, υπέκυψε πράττοντας επιπόλαια στη λαϊκή απαίτηση αλλά και στη δημαγωγική του κλίση, στέλνοντας ελληνικές ένοπλες δυνάμεις στο νησί, πράγμα που για την Πύλη σήμαινε αιτία πολέμου. Ενός πολέμου που θα έπρεπε να είχε αποκλειστεί λόγω αντικειμενικών συνθηκών. Χαρακτηριστικό της κατάστασης του στρατεύματος της χώρας, πέρα από την οικονομική διάλυση, ήταν οι οικτρές του ελλείψεις. «Ένοπλο συρφετό» αποκαλούσε ο στρατηγός και κατοπινός δικτάτορας Θεόδωρος Πάγκαλος τις ένοπλες δυνάμεις του κρατιδίου. «Η κατάσταση του στρατού ήταν οικτρά... Τα στελέχη του πεζικού, εκτός ολίγων, ήσαν τελείως αμαθή και ανίκανα. Η μεγίστη πλειοψηφία των ανωτέρων αξιωματικών απετελείτο από αγαθούς τύπους, των οποίων η στρατιωτική μόρφωσις περιορίζετο εις την τακτικήν της καταδιώξεως, ληστών, φυγόδικων και ζω-οκλεπτών... Αυτός ήτο ο στρατός, δια του οποίου η ανεκδιήγητος εκείνη κυβέρνησις, ενόμιζεν ότι θα νικήσει την Τουρκική Αυτοκρατορία...».
Η πρώτη τουφεκιά έπεσε στις 6 Απριλίου 1897 και οι συγκρούσεις τερματίστηκαν με την ταπεινωτική ήττα της Ελλάδας στις 8 Μαΐου του ίδιου χρόνου.
Τα ελληνικά σύνορα της εποχής εκείνης διέγραφε η μεθοριακή γραμμή που άρχιζε από την Άρτα και διέτρεχε έως τις νοτιοανατολικές πλαγιές του Ολύμπου. Οι Οθωμανοί παρέταξαν απέναντι στις ελληνικές δυνάμεις μια στρατιά που αποτελούσαν 121.500 στρατιώτες του πεζικού καπ.3θο ιππείς, υπό τη διοίκηση του Εμέτ Πασά και Γερμανών συμβούλων. Οι ελληνικές δυνάμεις αποτελούνταν από 54-000 πεζούς και 500 ιππείς, με επικεφαλής τον διάδοχο Κωνσταντίνο... Κατά τη διάρκεια των εχθροπραξιών, μόνο η ταξιαρχία του συνταγματάρχη Σμολένσκη κατάφερε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, κι ενώ ο Σμολένσκης έλαβε διαταγή από τον Κωνσταντίνο να κρατήσει το πέρασμα των Θερμοπυλών, προκειμένου να αντιμετωπίσει την προέλαση του τουρκικού στρατού στην Αθήνα, επενέβησαν οι Μεγάλες Δυνάμεις και μας έσωσαν από το ολοκληρωτικό φιάσκο!...
Είναι θλιβερό να διηγείσαι δυσάρεστα γεγονότα που θίγουν την εθνική μας αξιοπρέπεια, ωστόσο είναι και αναγκαία διδακτικό, ώστε, έστω και την ύστατη στιγμή, να λάβουμε τα κατάλληλα μαθήματα από την ίδια μας την Ιστορία. Μια αιτία για την οποία σύρθηκε τότε η Ελλάδα σ1 αυτό τον ανόητο πόλεμο ήταν και ο κομματισμός, αυτός ο καρκίνος της χώρας, που ακόμα και σήμερα κατατρώει τα σωθικά της πατρίδας μας, με δική μας πλέον - τεράστια -ευθύνη!
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 06 Απριλίου 2015 02:00
ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΡΟΠΟΥΣ ΒΑΦΗΣ…ΠΑΣΧΑΛΙΝΩΝ ΑΥΓΩΝ
Όσο και αυτό ακούγεται παράδοξο και όμως μια τουρκική εφημερίδα και συγκεκριμένα η Radikal, δημοσιεύει ένα άρθρο με το οποίο πληροφορεί το αναγνωστικό της κοινό που αποτελείται από μουσουλμάνους Τούρκους, το πως θα βάψουν τα πασχαλινά τους αυγά και τι χρώμα προτιμούν να είναι βαμμένα.
Η τουρκική εφημερίδα μάλιστα δίνει και πληροφορίες το ποτέ γιορτάζεται το Πάσχα στους καθολικούς, στους προτεστάντες και στους Ορθοδόξους, οι οποίοι κυρίως έχουν το πατροπαράδοτο έθιμο της βαφής των πασχαλινών αυγών βασικά με το κόκκινο χρώμα που συμβολίζει το αίμα του Ιησού Χριστού πάνω στον Σταυρό του Θείου Μαρτυρίου.
Αλλά τα πασχαλινά αυγά έχουν και άλλες παραδοσιακές «εμφανίσεις» στην σύγχρονη Τουρκία. Όπως
αναφέρεται, στις περιοχές των Λαζών που είναι εξισλαμισμένοι από τον δέκατο έβδομο αιώνα την περίοδο αυτή υπάρχει η παράδοση να βάφουν τα αυγά κόκκινα, μια παράδοση που έχει μείνει από την εποχή που ήταν χριστιανοί Ορθόδοξοι. Κόκκινα αυγά εμφανίζονται και σε άλλες περιοχές του Πόντου ακόμα και σήμερα εκατό σχεδόν χρόνια μετά την αναχώρηση των ελληνορθόδοξων Ποντίων. Μια άλλη πολύ συμβολική τουρκική παράδοση, (βλέπε σε προηγούμενο σχετικό άρθρο μας), αναφέρει ότι την περίοδο του Πάσχα των Ορθοδόξων κάνουν την εμφάνιση τους μέσα στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης και μάλιστα κοντά στο μέρος όπου αναφέρεται πως βρίσκεται η Κλειστή Πύλη, χρωματιστά κόκκινα αυγά!Όπως φαίνεται το Πάσχα των χριστιανών και εδικά των Πάσχα των Ελληνορθόδοξων, εξακολουθεί να εκδηλώνει την παρουσία του με διάφορους τρόπους στην άλλη πλευρά του Αιγαίου όπου κάποτε ήταν η μόνη κυρίαρχη θρησκεία.
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 06 Απριλίου 2015 01:59
Τι εορτάζουμε κάθε ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας;
Τι είναι Μεγάλη Εβδομάδα;
Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι η εβδομάδα πριν το Πάσχα (από την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ μέχρι το Μ. Σάββατο) και ονομάζεται «Μεγάλη», όχι γιατί έχει περισσότερες μέρες ή ώρες από τις άλλες εβδομάδες, αλλά γιατί τα γεγονότα όπου τελούνται και βιώνονται στους Ιερούς Ναούς είναι κοσμοσωτήρια για τον άνθρωπο!
Πώς βιώνεται ο λειτουργικός χρόνος τη Μεγάλη Εβδομάδα;
Η Εκκλησία από την μεγάλη της φιλανθρωπία, για να μπορέσουν όσο είναι δυνατόν περισσότεροι πιστοί να συμμετέχουν στις Ακολουθίες, επέτρεψε από την αρχή της Μ. Εβδομάδας, να ψάλλεται ο Όρθρος της επόμενης ημέρας. (π.χ. την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Δευτέρας).
Τι τελείται τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας;
Οι τέσσερις πρώτες ημέρες μας προετοιμάζουν πνευματικά για το θείο δράμα και οι Ακολουθίες ονομάζονται «Ακολουθίες του Νυμφίου».
Μεγάλη Δευτέρα (Κυριακή Βαϊων βράδυ):
Την Μεγάλη Δευτέρα κυριαρχούν δύο γεγονότα:
α) Η ζωή του Ιωσήφ του 11ου γιού του Πατριάρχη Ιακώβ, του ονομαζόμενου Παγκάλου, δηλαδή του
ωραίου στο σώμα και τη ψυχή. Ο Ιωσήφ προεικονίζει με την περιπέτειά του (που πουλήθηκε σκλάβος στην Αίγυπτο) τον ίδιο τον Χριστό και το πάθος Του.
ωραίου στο σώμα και τη ψυχή. Ο Ιωσήφ προεικονίζει με την περιπέτειά του (που πουλήθηκε σκλάβος στην Αίγυπτο) τον ίδιο τον Χριστό και το πάθος Του.
β) Το περιστατικό της άκαρπης συκιάς που ξέρανε ο Χριστός (Ματθ. 21, 18-22):
Συμβολίζει την Συναγωγή των Εβραίων και γενικά την ζωή του Ισραηλιτικού λαού που ήταν άκαρποι από καλά έργα.
Συμβολίζει την Συναγωγή των Εβραίων και γενικά την ζωή του Ισραηλιτικού λαού που ήταν άκαρποι από καλά έργα.
Μεγάλη Τρίτη (Μεγάλη Δευτέρα βράδυ):
Την Μεγάλη Τρίτη θυμόμαστε και ζούμε δύο παραβολές:
α) Των δέκα παρθένων (Ματθ. 25,1-13) που μας διδάσκει να είμαστε έτοιμοι και γεμάτοι από πίστη και φιλανθρωπία.
β) Των Ταλάντων (Ματθ. 25,14-30), που μας διδάσκει να είμαστε εργατικοί και πρέπει να καλλιεργούμε και να αυξήσουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα.
Μεγάλη Τετάρτη (Μεγάλη Τρίτη βράδυ):
Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα (Λουκ. 7,47), που μετανιωμένη άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο. Ψάλλεται το περίφημο τροπάριο (δοξαστικό) της Υμνογράφου Μοναχής Κασσιανής.
Μεγάλη Πέμπτη (Μεγάλη Τετάρτη βράδυ):
Την Μεγάλη Πέμπτη γιορτάζουμε 4 γεγονότα :
α) Τον Ιερό Νιπτήρα, το πλύσιμο δηλαδή των ποδιών των μαθητών από τον Κύριο, δείχνοντας για το ποια πρέπει να είναι η διακονία των πιστών στην Εκκλησία.
β) Τον Μυστικό Δείπνο, δηλαδή την παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας.
γ) Την Προσευχή του Κυρίου, στο Όρος των Ελαιών και
δ) την Προδοσία του Ιούδα, δηλαδή την αρχή του Πάθους του Κυρίου.
Μεγάλη Παρασκευή (Μεγάλη Πέμπτη βράδυ):
Την Μεγάλη Παρασκευή έχουμε την Κορύφωση του θείου δράματος, τελείται η «Ακολουθία των Παθών» και θυμόμαστε και βιώνουμε τα Σωτήρια και φρικτά Πάθη του Κυρίου και Θεού μας. Δηλαδή:
α) Τα πτυσίματα
β) τα μαστιγώματα
γ) τις κοροϊδίες
δ) τους εξευτιλισμούς
ε) τα κτυπήματα
στ) το αγκάθινο στεφάνι και κυρίως την
ζ) Σταύρωση και
η) τον θάνατο του Χριστού μας.
Μεγάλο Σάββατο (Μεγάλη Παρασκευή πρωϊ και βράδυ):
Το Μεγάλο Σάββατο το πρωϊ γιορτάζουμε:
α) την Ταφή Του Κυρίου και
β) την Κάθοδο Του στον Άδη, όπου κήρυξε σε όλους τους νεκρούς. Έτσι Μεγάλη Παρασκευή το πρωϊ (ημερολογιακά), τελούνται οι εξής ακολουθίες: Ακολουθία των Μεγάλες Ωρών και στις 12.00 το μεσημέρι της Αποκαθηλώσεως, δηλαδή την Ταφή Του Κυρίου από τον Ιωσήφ τον Αριμαθαίας και το Νικόδημο τον Φαρισαίο, μέλος του Μ. Συμβουλίου και κρυφό μαθητή του Κυρίου.
Την Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ (ημερολογιακά) ψάλλονται τα Εγκώμια και έχουμε την περιφορά του Επιταφίου!
Κυριακή του Πάσχα (Μ. Σάββατο πρωϊ και νύχτα από τις 12.00π.μ):
Το Μεγάλο Σάββατο (ημερολογιακά) το πρωϊ, έχουμε την λεγόμενη «1η Ανάσταση», δηλαδή το προανάκρουσμα της Αναστάσεως που μεταδίδουν οι ύμνοι και της προσμονής της λυτρώσεως όλης της κτίσεως από την φθορά και τον θάνατο!
Το Μεγάλο Σάββατο στις 12.00 (δηλαδή ουσιαστικά την Κυριακή), έχουμε την ζωηφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας, την ήττα του θανάτου και της φθοράς και την αφή του Αγίου Φωτός στον κόσμο από το Πανάγιο Τάφο.
Κυριακή του Πάσχα στις 11.00 π.μ. ή το απόγευμα, τελείται ο «Εσπερινός της Αγάπης», όπου σε πολλές γλώσσες διαβάζεται το Ιερό Ευαγγέλιο και διατρανώνεται παγκοσμίως η νίκη του θανάτου και η εποχή της Καινούριας Διαθήκης, της χαράς και της Αναστάσιμης ελπίδας.
Ποιο είναι το βαθύτερο νόημα των Παθών και της Αναστάσεως για όλους εμάς τους Πίστους;
Οι πιστοί βιώνουμε τα πάθη και την ανάσταση του Χριστού συμμετέχοντας ενεργά σε αυτά με «συμπόρευση», «συσταύρωση» και «συνανάσταση»! Ο Χριστός με την θέληση του (εκουσίως), έπαθε και ανέστη για να σωθούμε όλοι εμείς! Αυτό σημαίνει ότι δεν λυπούμαστε «μοιρολατρικά» για το Πάθος του, αλλά για τις δικές μας αμαρτίες και αφού μετανοιώνουμε ειλικρινώς μπορούμε την αντικειμενική σωτηρία που χάραξε ο Χριστός να την κάνουμε και υποκειμενική - προσωπική σωτηρία!
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 06 Απριλίου 2015 01:57
Το κόστος και η Δημοκρατία
Ολοι συμφωνούμε ότι η δημοκρατία είναι το καλύτερο πολίτευμα, απ’ όλα όσα γνωρίσαμε και δοκιμάσαμε μέχρι σήμερα. Δεν την προκρίνουμε διότι παράγει πάντα «σοφές αποφάσεις». Ξέρουμε ότι δημοκρατικώς αυτοκτόνησαν πολλές χώρες, όπως η Γερμανία του Μεσοπολέμου, ή οδηγήθηκαν σε μεγάλες καταστροφές, κάτι που ζήσαμε στην Ελλάδα με το δημοψήφισμα για την επιστροφή του Βασιλιά Κωνσταντίνου το 1920.
Η δημοκρατία είναι το καλύτερο πολίτευμα επειδή δεν μπορούμε να ξέρουμε το μελλοντικό κόστος ή όφελος των αποφάσεων και συμφωνήσαμε να τις μεταθέσουμε σε εκείνους που θα τις λουστούν.
Η δημοκρατία μπορεί να μην εξασφαλίζει «σοφές αποφάσεις» αλλά είναι απείρως πιο σοφή και δίκαιη από έναν δίκαιο και σοφό κυβερνήτη που αποφασίζει μόνος του.
Η δημοκρατία μπορεί να μην εξασφαλίζει «σοφές αποφάσεις» αλλά είναι απείρως πιο σοφή και δίκαιη από έναν δίκαιο και σοφό κυβερνήτη που αποφασίζει μόνος του.
Το «δίκαιο» είναι αυταπόδεικτο.
Το «σοφόν» δεν εξασφαλίζεται από αυτό που ευφημίζεται ως «σοφία του πλήθους», αλλά από το
συμφέρον·
συμφέρον·
γνωρίζοντας το κόστος ή το όφελος μιας επιλογής θα παραχθεί μια απόφαση που συμφέρει τους περισσότερους.
Ο λαϊκισμός ανθεί στα χωράφια της άγνοιας των ανθρώπων για το συμφέρον τους· όσοι, για παράδειγμα, είναι υπέρ της δραχμής, νομίζουν ότι θα έχουν περισσότερα λεφτά, ενώ στην πραγματικότητα θα έχουν παλιόχαρτα κι ας είναι περισσότερα.
Ο λαϊκισμός ανθεί στα χωράφια της άγνοιας των ανθρώπων για το συμφέρον τους· όσοι, για παράδειγμα, είναι υπέρ της δραχμής, νομίζουν ότι θα έχουν περισσότερα λεφτά, ενώ στην πραγματικότητα θα έχουν παλιόχαρτα κι ας είναι περισσότερα.
Ανθεί δε και όταν εξασφαλίζεται μετάθεση του κόστους των κακών επιλογών.
Η δημοκρατία, για παράδειγμα, που έφερε στα ΑΕΙ ο νόμος-πλαίσιο του 1982 ήταν επί της αρχής καλό πράγμα, αλλά είχε μια αναπηρία.
Οι εκλογείς ήξεραν ότι βρέξει χιονίσει οι φορολογούμενοι θα χρηματοδοτούν και τις κακές αποφάσεις τους και επομένως δεν είχαν κανένα κίνητρο να παράγουν καλές αποφάσεις. Οι φοιτητές (που είχαν μεγάλο βάρος στο εκλογικό σώμα) θα ψήφιζαν με βάση το προσωπικό όφελος καθηγητές που έβαζαν π.χ. καλούς βαθμούς, αλλά ήξεραν ότι ακόμη και αν οι εκλεκτοί τους τα έκαναν όλα μπάχαλο, οι ίδιοι δεν θα είχαν κανένα κόστος, αφού το πανεπιστήμιό τους δεν θα έκλεινε ποτέ.
Στο τέλος της ημέρας θα έπαιρναν ένα παλιόχαρτο που ονομάζεται πτυχίο, θα διαδήλωναν ως αδιόριστοι και κάποιος «φιλεύσπλαχνος» πολιτικός θα τους μονιμοποιούσε.
Η δημοκρατία παράγει τα χείριστα αποτελέσματα, δεν αναλαμβάνουν οι εκλογείς το κόστος των αποφάσεών τους.
Η δημοκρατία παράγει τα χείριστα αποτελέσματα, δεν αναλαμβάνουν οι εκλογείς το κόστος των αποφάσεών τους.
Ολοι ψηφίζουν με βάση το ιδιωτικό τους συμφέρον, αδιαφορώντας πλήρως για το συλλογικό.
Αυτό απέδειξε η «δημοκρατία των ΑΕΙ», συνδυασμένη με το πελατειακό κράτος.
Κατέστρεψε τα πανεπιστήμια αλλά όσο συνεχιζόταν η παραγωγή χαρτιών που οδηγούσε σε διορισμούς, ελάχιστοι ενδιαφέρονταν αν το ίδρυμα είναι υπό κατάληψη για 6 ή 8 μήνες. Υπήρχε όφελος για τους καταληψίες (αν κάποιος γίνει γνωστός μπορεί να φτάσει μέχρι την πρωθυπουργία), αλλά το αδιόρατο κόστος της κακής εκπαίδευσης μεταφέρεται σε ολόκληρη την κοινωνία.
Στον μπαχτσέ της νέας μας κυβέρνησης φύονται πολλές φαντεζί και τάχατες δημοκρατικές ιδέες.
Στον μπαχτσέ της νέας μας κυβέρνησης φύονται πολλές φαντεζί και τάχατες δημοκρατικές ιδέες.
Ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, Τάσος Κουράκης, στο διάλειμμα του αγώνα για κατάργηση του ΑΣΕΠ, ανακοίνωσε πως η κυβέρνηση σκέπτεται να αλλάξει τον τρόπο επιλογής των διευθυντών των σχολικών μονάδων:
«να εκλέγεται από τον σύλλογο των καθηγητών ο διευθυντής κάθε σχολικής μονάδας».
Θαυμάσια ιδέα, αρκεί οι εκλογείς καθηγητές να αναλαμβάνουν το κόστος και το όφελος των επιλογών τους.
Να αυτονομηθούν δηλαδή τα σχολεία και οι γονείς να τα επιλέγουν για τα παιδιά τους με κουπόνια εκπαίδευσης.
Οι καθηγητές θα πληρώνονται αναλόγως της προτίμησης των εκπαιδευόμενων.
Αν εκλέξουν κάποιον άχρηστο για διευθυντή, ουδείς θα προτιμήσει το σχολείο τους. Η εκπαιδευτική μονάδα θα κλείνει κι αυτοί να ψάχνουν για δουλειά.
Στέργει ο δημοκράτης κ. Κουράκης γι’ αυτή την έτι περαιτέρω διεύρυνση της δημοκρατίας στα σχολεία;
Π.Μανδραβέλης
kathimerini
Π.Μανδραβέλης
kathimerini
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Δευτέρα, 06 Απριλίου 2015 01:14
Η σιωπηλή πλειοψηφία και τα «παραμύθια της χαλιμάς» του ΣΥΡΙΖΑ
Καταλαβαίνω απόλυτα το γιατί τόσοι πολλοί συμπατριώτες μας όχι μόνο ψήφισαν Σύριζα, αλλά και τον στηρίζουν ακόμα μετά μανίας.Ακόμη και σήμερα, με δυο ολόκληρους μήνες απόλυτης μπαχαλοποίησης των πάντων, και με το φάντασμα της πτώχευσης να γελάει πάνω απ τα κεφάλια μας, έτοιμο να μας καταπιεί και να μας στείλει στις παλιές καλές πέτρινες εποχές.
Πρόκειται κυρίως για γονατισμένους από την κρίση ανθρώπους, που ποτέ δεν κατάλαβαν το τι έγινε και φτάσαμε στο γκρεμό.
Πρόκειται για άτομα απολιτίκ, που αν τα ρωτούσες πριν από μερικά χρόνια ποιος είναι ο υπουργός
Οικονομικών δεν θα ήξεραν, άσχετα αν θα ήξεραν απ έξω που και πότε τραγουδάει η Έφη Σαρρή…
Μετά όμως έγιναν κι αυτοί αγαναΧτιστές.
Σαν τη Βαλαβάνη και την φίλη της Ραχήλ ένα πράγμα…
Μια άλλη κατηγορία είναι βέβαια οι (πρώην Πασόκοι) δημόσιοι υπάλληλοι και οι οικογένειές τους, που μάσησαν από τα φληναφήματα του Αλέξη, υπερασπιζόμενα τη θεσούλα του, τη σφραγίδα, και το αραλίκι (πολλοί εξ αυτών περίμεναν και αυξήσεις…).
Όλοι αυτοί, και άλλες διάφορες υποκατηγορίες, στήριξαν και στηρίζουν τον Σύριζα, θεωρώντας μέσα στο ζαλισμένο τους μυαλό ότι ο κακός Σαμαράς δεν είχε άλλο νταλκά, αλλά κάθε μέρα ξυπνούσε και αναρωτιόταν πως θα πηδήξει τους Έλληνες, και όταν δεν είχε ιδέες έπαιρνε τηλέφωνο τον Σόιμπλε για να του δώσει μερικές.
Ή ότι τα έπαιρνε από τους φουκαράδες και τα έδινε στους κολλητούς του, με αποτέλεσμα εμείς να υποφέρουμε και οι δοσίλογοι της κυβέρνησης να μας κοροϊδεύουν, γελώντας εις βάρος μας.
Όσο υπερβολικό κι αν ακούγεται, εν τούτοις ισχύει, και το έχω ακούσει πάμπολλες φορές από κατά τα άλλα νορμάλ συνανθρώπους μας, που ΝΑΙ… και αυτοί ψηφίζουν.
Και μαντέψτε τι ψήφισαν.
Αυτοί λοιπόν όλοι είναι η περίφημη λαϊκή βούληση, ο περίφημος λαός, που έδωσε την περίφημη και νωπή λαϊκή εντολή στον Αλέξη (και στον Σκουρλέτη) ώστε να κοιτάξουν στα μάτια και στα ίσα τους δανειστές τοκογλύφους, και να … διαλύσουν τη χώρα.
Αυτοί είναι που έδωσαν φτερά στο τσίρκουλο που μας κυβερνά.
Στο όνομα όλων αυτών, ο Αλέξης βρίσκει την δικαιολογία που χρειάζονταν προκειμένου να εξυφάνει το παιδικό (άντε εφηβικό) του όραμα, ήτοι να μας κάνει Αλβανία του Ενβέρ, ή στη καλύτερη… Βενεζουέλα.
Προσφέροντας μας γιαλαντζί κομμουνισμό 30 χρόνια μετά την λήξη ισχύος του παντού στον πολιτισμένο κόσμο.
Ναι αλλά αν το καλοσκεφτούμε, οι ψηφοφόροι του Αλέξη είναι ελάχιστοι σε σχέση με τον πληθυσμό της χώρας.
Και αν ολοκληρωθεί το όραμα του Αλέξη, δεν θα πεινάσουν μόνο αυτοί οι αλαφροϊσκιωτοι που τον ψήφισαν, αλλά ολόκληρος ο πληθυσμός… αθώοι και ένοχοι μαζί.
Εκτός και αν ο Δρ Μπαρουφάκης βάλει σε εφαρμογή την ιδέα που του πρότεινα δημοσίως μέσω του ΦΒ, να ισχύει η δραχμή για τους Συριζαίους, και το ευρώ για όλους εμάς τους υπόλοιπους. Για να δουν τότε μερικοί μερικοί από πού και πως κλάνει το μπαρμπούνι, γι αυτό και είναι κόκκινο…
Αν το δούμε λοιπόν μπακαλίστικα, η Ελλάδα έχει περίπου 11 εκατομμύρια πληθυσμό.
Εξ αυτών ψήφισε το 65%, δηλαδή κάπου 7 εκατομμύρια.
Ο Σύριζα πήρε το 36% των ψήφων, δηλαδή περίπου 2.5 εκατομμύρια. Οι ψεκασμένοι του συγκυβερνήτη Πάνου ήταν κάπου 350.000.
Δηλαδή, επί ενός πληθυσμού 11 εκατομμυρίων, ψήφισαν την παρούσα κυβέρνηση περίπου 2.900.000 ζαλισμένοι. Ούτε καν 3 εκατομμύρια…
Άρα για ποια λαϊκή βούληση, και για ποια ισχυρή λαϊκή εντολή μιλάμε;
Εν ονόματι της οποίας η κυβέρνηση μας οδηγεί στα βράχια;
Και αλήθεια, δυο και κάτι μήνες μετά, πόσοι απ αυτούς συνεχίζουν να πιστεύουν στον Αλέξη, ο οποίος εκτός από την απελευθέρωση των λαθρομεταναστών και την κατάργηση των φυλακών υψίστης ασφαλείας, δεν πραγματοποίησε καμία άλλη υπόσχεση (ούτε τις διάσημες καθαρίστριες δεν επανεπροσέλαβε, άσχετα αν τις κάλεσε για κουμ κουάτ και κοζερί η Ζωζώ στη Βουλή);
Άρα, για να το κλείνω, η σιωπηλή πλειοψηφία ΔΕΝ ψήφισε τους μαθητευόμενους μάγους που πειραματίζονται στου κασιδιάρη (όχι του Σομαλού) το κεφάλι.
Άσχετα αν τους στηρίζουν οι Μπαλτάκοι, και τελευταία και οι καραμανλικοί(!!!).
Και άρα, αν επαληθευτούν οι Κασσάνδρες, και αν τελικά γίνει το χατίρι του Μπαρουφάκη και του Λαπαβίτσα και καταστραφούμε, και πάμε σε δελτίο τροφίμων και σε κυνηγητά στα πάρκινγκ των σουπερμάρκετ, δεν θα φταίει ο λαός, ούτε η πλειοψηφία του… θα φταίνε οι παραδοσιακοί ανισόρροποι του Σύριζα του 3%, και ένα δυο ακόμη εκατομμύρια παραπλανηθέντων.
Μια φαιδρή μειοψηφία του συνόλου.
Οι οποίοι θα ήταν σαφώς λιγότεροι αν ο Αλέξης ήταν έντιμος μαζί τους, και τους έλεγε προεκλογικά ότι σκοπεύει να μας επαναφέρει στη δραχμή (και στις φακές καθ’ εκάστην).
Εξάλλου το είπε και ο Χρυσόγονος, σε μια σπάνια στιγμή διαύγειας, ότι αν οι Έλληνες θέλανε έξοδο από την ευρωζώνη θα ψήφιζαν το ΚΚΕ, διότι (συμπληρώνω εγώ) άλλο Κουτσούμπας και άλλο Κωλοτούμπας.
Βέβαια ίσως και να πέφτω γενικώς έξω (συνέβη πολλές φορές), αφού σύμφωνα με μια τελευταία δημοσκόπηση που θα βγει αύριο, το 46,8% των Ελλήνων συμφωνεί με την πολιτική της κυβέρνησης, ενώ εκφράζουν κάποιες επιφυλάξεις για την «σκλήρυνση» της ελληνικής τακτικής.
Εδώ ισχύει το «βαράτε με κι ας κλαίω».
Και το πιο γελοίο όλων; Όσον αφορά στον Αλέξη Τσίπρα προσωπικά, το 48,6% δηλώνει ικανοποιημένο(!) με το έργο (ποιο έργο ρε παιδιά;) και τις προσπάθειες (ποιες προσπάθειες;) του πρωθυπουργού (ποιος πρωθυπουργός;).
Οπότε, δεν πα να λέω εγώ… ο κόσμος θέλει τζερτζελέ.
Γουστάρει να ζει με τον ίλιγγο του θανάτου!
Αυτά…
Strange Attractor
ΥΓ- Άκουγα σε δελτίο ειδήσεων σήμερα ότι ενώ ο Αλέξης ετοιμάζεται για μια μεγαλοπρεπή μνημονιακή κωλοτούμπα, ο Δραχμαζανης επιμένει στις ιδεοληψίες του, και του θυμίζει ότι ο λαός τους έδωσε σαφή εντολή για «έντιμο συμβιβασμό» με τους εταίρους!
Πότε έγινε αυτό ρε παιδιά;
Απ όσο κατάλαβα, ρήξη και σκίσιμο του μνημονίου, ή κατάργησή του με ένα και μόνο άρθρο υπόσχονταν ο Σύριζα, και άρα αυτό ήθελε ο λαός που τον ψήφισε.
Αυτή ήταν η εντολή του (και οι αυξήσεις, και η κατάργηση των φόρων, κλπ)
Πόθεν προέκυψε ο έντιμος συμβιβασμός, που τον ανακάλυψαν στην πορεία, μόλις δηλαδή έφαγαν τα μούτρα τους με την παρέα της Μέρκελ;
orthografos
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Δευτέρα, 06 Απριλίου 2015 01:13
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ - 60 δισ. ευρώ κόστισε στις τράπεζες η «πρώτη φορά αριστερά» - Μπράβο στον «σοφότερο λαό του κόσμου»
Ξεπερνά τα 60 δισ. ευρώ ο «λογαριασμός» για τις εγχώριες τράπεζες εξαιτίας του «εκτροχιασμού» της οικονομίας. Οι πρόωρες εκλογές, η αβεβαιότητα και η δυστοκία, δύο μήνες μετά τον σχηματισμό κυβέρνησης, στην ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων με τους εταίρους, τις έχουν οδηγήσει σε οριακό σημείο.Το τελευταίο διάστημα έχουν «χάσει» καταθέσεις περίπου 27 δισ. ευρώ, ενώ η χρηματιστηριακή αξία των συστημικών τραπεζών σημειώνει καθίζηση ύψους 12 δισ. ευρώ, αποτέλεσμα των μαζικών ρευστοποιήσεων κυρίως ξένων, αλλά και εγχώριων, επενδυτών. Παράλληλα οι ελληνικές τράπεζες έχουν (ξανά) αποκλειστεί από τη διατραπεζική αγορά, το κόστος του χρήματος έχει αυξηθεί σημαντικά εξαιτίας του ELA, ενώ η επιδείνωση των οικονομικών συνθηκών δημιουργούν νέο «κύμα» μη εξυπηρετούμενων δανείων.
Ωστόσο το μεγαλύτερο, με διαφορά, πρόβλημα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι τράπεζες είναι αυτό
της ρευστότητας. Σύμφωνα με εκτιμήσεις στελεχών τραπεζών, τον περασμένο Μάρτιο οι καταθέσεις μειώθηκαν -για πέμπτο συνεχή μήνα- κατά 3 δισ. ευρώ. Η μείωση έρχεται σε συνέχεια των απωλειών καταθέσεων κατά 7,6 δισ. ευρώ τον περασμένο Φεβρουάριο, κατά 12,2 δισ. ευρώ τον Ιανουάριο, ενώ κατά 4 δισ. ευρώ μειώθηκαν τον Δεκέμβριο του 2014.
Συνολικά από τα τέλη Νοεμβρίου μέχρι σήμερα οι καταθέσεις έχουν μειωθεί κατά 27 δισ. ευρώ, ενώ οι τράπεζες εκφράζουν την ανησυχία τους ότι αν δεν υπάρξει οριστική και ξεκάθαρη συμφωνία κυβέρνησης - εταίρων (η οποία μάλιστα θα συνοδευτεί από εκταμίευση σημαντικών κεφαλαίων προς την Ελλάδα) τότε η φθίνουσα πορεία των καταθέσεων θα συνεχιστεί.
Από το επίπεδο των 237 δισ. ευρώ που ήταν οι καταθέσεις του ιδιωτικού τομέα τον Δεκέμβριο του 2009, «κατέρρευσαν» στα 150 δισ. ευρώ τον Ιούνιο του 2012, εν συνεχεία ανέκαμψαν στα 165 δισ. ευρώ τον Σεπτέμβριο του 2014 (και μετά μια πολύ καλή τουριστική χρονιά) για να καταρρεύσουν εκ νέου στα 140,4 δισ. ευρώ τον περασμένο Φεβρουάριο, αποτέλεσμα της πολιτικής αβεβαιότητας και της δυστοκίας στη διαπραγμάτευση. Μεγάλο πλήγμα για τη ρευστότητα των τραπεζών, ύψους 10 δισ. ευρώ, αποτέλεσε η διακοπή των συναλλαγών τους στη διατραπεζική αγορά.
Δραματική είναι η υποχώρηση των τραπεζικών μετοχών, αποτέλεσμα της ανησυχίας των επενδυτών για την πολιτικοοικονομική αστάθεια, τη ραγδαία επιδείνωση των οικονομικών συνθηκών και τον κίνδυνο ενός ατυχήματος. Την περασμένη Πέμπτη η αθροιστική αποτίμηση της Εθνικής Τράπεζας, της Alpha Bank, της Τράπεζας Πειραιώς και της Eurobank διαμορφώνεται στα 11 δισ. ευρώ από 24,5 δισ. ευρώ που ήταν στο τέλος του περασμένου Οκτωβρίου και 38,6 δισ. ευρώ τον περασμένο Ιούνιο. Ηταν περίοδος διάχυτης αισιοδοξίας για τις προοπτικές της εγχώριας οικονομίας και για τους επενδυτές να «ποντάρουν» σε ελληνικό «κίνδυνο», εκτιμώντας ότι φτάσαμε στο τέλος της κρίσης.
Η δραστική επιδείνωση των συνθηκών στην οικονομία τροφοδοτεί μια νέα «γενιά» μη εξυπηρετούμενων δανείων. Οπως εκτιμούν στελέχη τραπεζών, έπειτα από μεγάλο διάστημα συνεχούς πτώσης του ρυθμού σχηματισμού νέων «κόκκινων» δανείων στο πρώτο τρίμηνο του 2015 σχηματίστηκαν νέες καθυστερήσεις ύψους άνω των 2 δισ. ευρώ.
Επιπλέον οι τράπεζες θα επιβαρυνθούν με 1 δισ. ευρώ από την αύξηση του κόστους του χρήματος που προκαλεί η μετάπτωση της ρευστότητας από την ΕΚΤ στον μηχανισμό έκτακτης ρευστότητας ELA, καθώς βαρύνεται με επιτόκιο 1,55% έναντι επιτοκίου 0,05% της βασικής χρηματοδότησης της ΕΚΤ.
Γ.Παπαδογιάννης
kathimerini
Γ.Παπαδογιάννης
kathimerini
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Δευτέρα, 06 Απριλίου 2015 01:09
Η χρεοκοπία μέσα στο ευρώ
«Κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου και των φορολογικών υποχρεώσεων, ούτε μπορεί ορισμένοι να δανειοδοτούνται πέρα και πάνω από τις δυνάμεις τους».Νόμιζα ότι το έλεγε για τον ελληνικό λαό ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παπάς, το ‘λεγε όμως για τους υπερχρεωμένους εκδότες.
Καλό είναι, αρκεί να το θυμίζει πότε-πότε και στους ψηφοφόρους του.
Σε αντίθεση με τη διαβεβαίωσή του ότι «ουδείς θέλει ατύχημα» με κατά τύχη έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, όλο και περισσότερα στελέχη της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα φαίνεται να «πειραματίζονται» με την ιδέα να μην πληρώσει η χώρα μια δόση.
Την αρχή έκανε ο Αλέκος Φλαμπουράρης, ακολούθησαν ο Βούτσης, ο Σκουρλέτης και πάει λέγοντας.
Η επανάληψη είναι εξαιρετικά πυκνή για να είναι τυχαία.
Η κυβέρνηση είναι φανερό και από τις δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ -παρά τις διαψεύσεις- όπως ο ευρωβουλευτής Κ. Χρυσόγονος («αν δεν βελτιωθεί η συμφωνία τον λόγο θα έχει ο λαός») ότι δεν είναι διατεθειμένη να εφαρμόσει τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου.
Η συμφωνία αυτή περιλαμβάνει το ασφαλιστικό, την αλλαγή στον ΦΠΑ αλλά και ζητήματα της αγοράς εργασίας που δεν έχουν εξειδικευτεί ακόμα.
Η κυβέρνηση λέει σε όλους τους τόνους, δια του υπουργού Οικονομικών, ότι θα εφαρμόσει εκείνα τα σημεία της συμφωνίας που θεωρεί συμβατά με το πρόγραμμά της.
Εάν δεν εφαρμόσει δεν θα πληρωθεί. Η ίδια υπολόγιζε ότι με την ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα να πληρώνει τις τράπεζες και με εκείνη να τις βάζει να αγοράζουν έντοκα γραμμάτια, το πρόβλημα θα ξεπερνιόταν ως τον Ιούνιο.
Τότε θα μπορούσε να αποφεύγει να πληρώσει δόσεις, κατά προτίμηση τη δόση του Ιουλίου στην ΕΚΤ, να ενεργοποιηθούν οι ρήτρες που κάνουν όλο το χρέος απαιτητό (cross default) και να επιχειρήσει -χρεοκοπώντας «μέσα στο ευρώ»- να θέσει το ζήτημα του χρέους.
Η γαλλικής έμπνευσης αυτή ιδέα δεν «περπατάει».
Καθώς η ΕΚΤ, «ψυλλιασμένη» από τις κυβερνητικές δηλώσεις, δεν «πιάστηκε» κορόιδο να πληρώνει ένα κράτος που μετά από 4 μήνες θα κάνει (προγραμματισμένη) στάση πληρωμών.
Έτσι, μια όχι ασήμαντη ομάδα μέσα στην κυβέρνηση, που πιθανά να καθορίζει και την πολιτική της, σκέφτεται να επιταχύνει το σενάριο του Ιουνίου συγχωνεύοντας τη φάση Α (συμφωνία «γέφυρα») με τη φάση Β (χρεοκοπούμε και ζητάμε επαναδιαπραγμάτευση του χρέους).
Η Ευρωζώνη δεν έχει μηχανισμό που να προβλέπεται στην περίπτωση χρεοκοπίας κράτους μέσα στο ευρώ.
Έτσι, ορισμένοι νομίζουν ότι αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε μία λύση στα πλαίσια του λεγόμενου κλαμπ των Παρισίων, όπου δανειστές κάθονται με τους πιστωτές και συμφωνούν στην αναδιάρθρωση του χρέους.
Το σχέδιο αυτό δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, για τον πολύ απλό λόγο ότι το ευρωπαικό νόμισμα μάς ανήκει μόλις κατά 2% και 98% ανήκει σε άλλους.
Δεν είναι ούτε το πέσο ούτε το ρούβλι.
Το χρέος των χωρών της ευρωζώνης δεν είναι κοινοτικοποιημένο.
Αν, δηλαδή, δεν πληρώσουμε το χρέος μας τότε, πολύ απλά, αυτό θα επηρεάσει τον Efsf που εγγυήθηκε με 29,5 δισ. το «κούρεμα» του 2012, το ισπανικό, το πορτογαλικό και το ιρλανδικό χρέος σε πρώτη φάση (κάτι βεβαίως που ονειρεύονται κάποιοι στον ΣΥΡΙΖΑ).
Για αυτό όταν κατά τα πρότυπα του κλαμπ των Παρισίων συμφωνήθηκε το 2012 το κούρεμα του ελληνικού χρέους Σόιμπλε και σία, διευκρίνισαν ότι αυτό γίνεται για πρώτη και τελευταία φορά.
Φυσικά ο ΣΥΡΙΖΑ έχει την πολιτική ικανότητα να παρουσιάσει σε ένα εκλογικό σώμα που αποτελείται κατά 40% από χρεοκοπημένους (που όμως αισθάνονται κυρίως αδικημένοι) ότι η χρεοκοπία είναι μία τεράστια νίκη. Και εκεί αρχίζει η πολιτική.
Τι θα κάνει η αντιπολίτευση;
Στην αντιπολίτευση λένε ότι δεν μπορούν να αποτρέψουν τη χρεοκοπία αν η κυβέρνηση οδηγήσει σε αυτήν.
Και όμως η εικόνα του Σαββατοκύριακου με την κυβερνητική πλειοψηφία να συνεδριάζει μόνη της στη Βουλή θα μπορούσε να είναι μία λύση αν και όταν τα κόμματα της αντιπολίτευσης εκτιμούν ότι η χώρα πλησιάζει στη χρεοκοπία:
Να αφήσει την πλειοψηφία μόνη της στο κοινοβούλιο αποχωρώντας από κάθε δραστηριότητά του.
Φυσικά οι εκλογές που δεν θα αργούσαν θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια νέα πλειοψηφία των δυνάμεων που θεωρούν την ΕΕ μια «συμμορία εκβιαστών», «εχθρούς», «σταυροφόρους της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας».
Τέτοιες εκλογές όμως θα γίνουν με τις τράπεζες κλειστές και με όλους τους Έλληνες να έχουν μπροστά τους τις συνέπειες. Ως το τέλος της διαδικασίας αυτής.
Τ.Τέλλογλου
protagon
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Δευτέρα, 06 Απριλίου 2015 01:08
Στροφή και από την Αυστρία: Αρχάριος ο Τσίπρας, έδωσε πολλές υποσχέσεις που δεν μπορεί να εκπληρώσει
Ενας από τους πιο θερμούς υποστηρικτές των ελληνικών θέσεων, ο καγκελάριος της Αυστρίας, στέλνει ηχηρά μηνύματα προς την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρας
Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Österreich καλεί τόσο την Ελλάδα όσο και το Eurogroup να δείξουν περισσότερη συναίνεση, ωστόσο, άφησε σαφείς αιχμές για τις προεκλογικές εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ.
«Δεν θα πρέπει εμείς οι Ευρωπαίοι να αφήσουμε να μας διαιρέσουν οι αγορές, που πολλές φορές είναι εναντίον μας και διεθνώς εξαιρετικά δικτυωμένες. Θα πρέπει να είμαστε πιο ευέλικτοι και καμιά φορά να επιτρέπουμε σε χώρες να παραβιάζουν τα κριτήρια του Μάαστριχτ, όταν μας διαβεβαιώνουν
με αξιοπιστία ότι χρειάζονται τα χρήματα για επενδύσεις στο μέλλον, χωρίς να ζητάμε την άδεια των αγορών» τόνισε ο καγκελάριος της Αυστρίας σημειώνοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση υποβάθμισε τα προβλήματα.
«Η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται ακόμη σε φάση μαθητείας, έδωσε υπερβολικές υποσχέσεις και ίσως να πίστεψε η ίδια ότι θα μπορούσε να τις εκπληρώσει» δήλωσε στην αυστριακή εφημερίδα.
Για τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είπε ότι δεν βρίσκει νόημα στις προσπάθειες που κάνει να αποδείξει ότι είναι επαγγελματίας, ενώ η ελληνική κυβέρνηση αρχάρια. «
Δεν λύνονται έτσι τα προβλήματα της Ευρώπης και των ανθρώπων στην Ελλάδα».
Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Österreich καλεί τόσο την Ελλάδα όσο και το Eurogroup να δείξουν περισσότερη συναίνεση, ωστόσο, άφησε σαφείς αιχμές για τις προεκλογικές εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ.
«Δεν θα πρέπει εμείς οι Ευρωπαίοι να αφήσουμε να μας διαιρέσουν οι αγορές, που πολλές φορές είναι εναντίον μας και διεθνώς εξαιρετικά δικτυωμένες. Θα πρέπει να είμαστε πιο ευέλικτοι και καμιά φορά να επιτρέπουμε σε χώρες να παραβιάζουν τα κριτήρια του Μάαστριχτ, όταν μας διαβεβαιώνουν
με αξιοπιστία ότι χρειάζονται τα χρήματα για επενδύσεις στο μέλλον, χωρίς να ζητάμε την άδεια των αγορών» τόνισε ο καγκελάριος της Αυστρίας σημειώνοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση υποβάθμισε τα προβλήματα.
«Η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται ακόμη σε φάση μαθητείας, έδωσε υπερβολικές υποσχέσεις και ίσως να πίστεψε η ίδια ότι θα μπορούσε να τις εκπληρώσει» δήλωσε στην αυστριακή εφημερίδα.
Για τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είπε ότι δεν βρίσκει νόημα στις προσπάθειες που κάνει να αποδείξει ότι είναι επαγγελματίας, ενώ η ελληνική κυβέρνηση αρχάρια. «
Δεν λύνονται έτσι τα προβλήματα της Ευρώπης και των ανθρώπων στην Ελλάδα».
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Δευτέρα, 06 Απριλίου 2015 01:07
Ακροβασίες, εκβιασμοί, επικίνδυνα παιγνίδια, αποπροσανατολισμός, ΧΩΡΙΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ - Εκλογές ΤΩΡΑ
Τελικά η κυβέρνηση δεν σταμάτησε ούτε μία στιγμή να εφαρμόζει την θεωρία των παιγνίων. Και την εφαρμόζει και προς τους εταίρους αλλά και στο εσωτερικό.
Μόνο που αυτό το διπλό παιχνίδι εμπεριέχει τεράστια ρίσκα που μπορεί να οδηγήσουν τη χώρα στην καταστροφή.
Καθώς κλιμακώνει τις απειλές προς τους εταίρους, εμπλουτίζοντας πλέον και με γεωπολιτικές ακροβασίες το ρεπερτόριό της.
Παίζει ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι στην κόψη του ξυραφιού, διακινδυνεύοντας παραδοσιακές συμμαχίες, καθώς και τον γεωπολιτικό προσανατολισμό της χώρας.
Εκβιάζει μέσω των φλερτ με τη Ρωσία και την Κίνα, θεωρώντας ότι θα υποχρεώσει εν τέλει τους δανειστές σε άτακτη αναδίπλωση και υποχώρηση προ του κινδύνου να χάσουν τον έλεγχο.
Πιστεύει ότι τους θέτει προ ενός διλήμματος που θα τους οδηγήσει σε υποταγή στις ελληνικές
επιδιώξεις.
επιδιώξεις.
Παίζοντας το παιχνίδι αυτό ικανοποιεί παράλληλα και τις πλέον ριζοσπαστικές ομάδες του ΣΥΡΙΖΑ, πιστεύοντας ότι έτσι θα εξασφαλίσει μεγαλύτερη ανοχή, ώστε να μπορέσει να υπερβεί τις κόκκινες γραμμές και να εγκαταλείψει τις προεκλογικές δεσμεύσεις.
Υπάρχει όμως και μία τρίτη στόχευση, προς την κοινωνία.
Υπάρχει όμως και μία τρίτη στόχευση, προς την κοινωνία.
Προς αυτήν επιχειρεί η κυβέρνηση να δώσει... θέαμα, από τη στιγμή που αδυνατεί να δώσει άρτο.
Έτσι πέφτουν στο τραπέζι εξεταστικές επιτροπές που στοχεύουν στην υπενθύμιση της ευθύνης των προηγούμενων κυβερνήσεων, ώστε να ενισχύεται η αίσθηση της έλλειψης εναλλακτικής λύσης, ακόμα και αν η κυβέρνηση δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες της κοινωνίας.
Όλες αυτές οι ισορροπίες όμως, από το παιχνίδι με τη φωτιά με Ευρωπαίους, Αμερικανούς, Ρώσους και Κινέζους, μέχρι τον αποπροσανατολισμό της κοινωνίας, αν δεν τους βγουν όπως νομίζουν και σχεδιάζουν, γεγονός πολύ αμφίβολο, εμπεριέχουν το κίνδυνο ακόμη και μίας εθνικής καταστροφής.
Και εδώ τίθεται το μείζον ζήτημα.
Έχει η κυβέρνηση τη νομιμοποίηση για να εφαρμόσει αυτή την πολιτική;
Γιατί δεν ψηφίστηκε για να οδηγηθεί σε ρήξη με την Ευρώπη,
δεν ψηφίστηκε για να δοκιμάσουν σε πρακτικό επίπεδο τις θεωρητικές τους γνώσεις διάφοροι καθηγητές,
δεν ψηφίστηκε για να αναζητήσει νέο γεωπολιτικό ρόλο για τη χώρα, για να θέσει σε δοκιμασία την ευρωπαϊκή πορεία της, για να αναδιατάξει τις συμμαχίες της.
δεν ψηφίστηκε για να δοκιμάσουν σε πρακτικό επίπεδο τις θεωρητικές τους γνώσεις διάφοροι καθηγητές,
δεν ψηφίστηκε για να αναζητήσει νέο γεωπολιτικό ρόλο για τη χώρα, για να θέσει σε δοκιμασία την ευρωπαϊκή πορεία της, για να αναδιατάξει τις συμμαχίες της.
Και φυσικά δεν ψηφίστηκε για να διευρυνθεί το χάος στην οικονομία,
να ενταθεί η ασφυξία στην αγορά,
για να εξαπολύσει νέα φοροεπιδρομή εναντίον όσων έχουν πληγεί τα τελευταία χρόνια.
να ενταθεί η ασφυξία στην αγορά,
για να εξαπολύσει νέα φοροεπιδρομή εναντίον όσων έχουν πληγεί τα τελευταία χρόνια.
Δεν ψηφίστηκε για να φέρει την πλήρη πτωχοποίηση, να απαξιώσει την εναπομείναντα επιχειρηματικότητα, να εξισώσει στο επίπεδο της εξαθλίωσης και όσους είχαν ακόμη διαφύγει της καταστροφής.
Δεν ψηφίστηκε για τις ιδεοληψίες του 4%.
Ψηφίστηκε επειδή πίστεψε ο κόσμος ότι είχε ένα σχέδιο δράσης και εναλλακτικές προτάσεις, αξιόπιστες, οι οποίες είχαν πολλές πιθανότητες να γίνουν δεκτές από τους εταίρους.
Η κυβέρνηση ψηφίστηκε για να χειριστεί με αξιοπρέπεια τις συζητήσεις τις διεθνείς σχέσεις της χώρας με την Ευρώπη,
για να προσπαθήσει να βελτιώσει τους όρους δανεισμού,
να διεκδικήσει ανάσες για έναν δοκιμαζόμενο λαό,
για να διορθώσει κοινωνικές αδικίες και
για να προσπαθήσει να διεκδικήσει τις προϋποθέσεις επανεκκίνησης της ελληνικής οικονομίας.
για να προσπαθήσει να βελτιώσει τους όρους δανεισμού,
να διεκδικήσει ανάσες για έναν δοκιμαζόμενο λαό,
για να διορθώσει κοινωνικές αδικίες και
για να προσπαθήσει να διεκδικήσει τις προϋποθέσεις επανεκκίνησης της ελληνικής οικονομίας.
Επειδή λοιπόν δεν έχει τη νομιμοποίηση να ρίξει τη χώρα στα βράχια,
να την βγάλει από την Ευρωζώνη,
να διακινδυνεύσει ένα πιστωτικό γεγονός,
να την καταστήσει μπαταχτσή,
να επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα, να την απομονώσει από τους συμμάχους της, ίσως η καλύτερη λύση θα ήταν να απευθυνθεί στον λαό.
να την βγάλει από την Ευρωζώνη,
να διακινδυνεύσει ένα πιστωτικό γεγονός,
να την καταστήσει μπαταχτσή,
να επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα, να την απομονώσει από τους συμμάχους της, ίσως η καλύτερη λύση θα ήταν να απευθυνθεί στον λαό.
Να ζητήσει νομιμοποίηση για τα παίγνια και τα ενδεχόμενα αποτελέσματά τους.
Άλλωστε πληθαίνουν οι φωνές, ακόμη και εντός του ΣΥΡΙΖΑ, που θεωρούν ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή.
Δ.Παπακωνσταντίνου
capital.gr
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Δευτέρα, 06 Απριλίου 2015 01:06
Μπλόφες νηπιαγωγείου
Nα σας θυμίσω ότι με την ανακοίνωση των ονομάτων των μελών της κυβέρνησης πολλοί φίλοι ξεχώρισαν τα τρία σοβαρότερα και ένιωσαν κάπως αισιόδοξοι. Μέσα σε 2 μήνες, ο πρώτος εξ αυτών διέλυσε τα πρότυπα δημόσια σχολεία ως «σχεδόν χιτλερικής εμπνεύσεως», ο δεύτερος ετοιμαζόταν να μπουκάρει στο Γκαίτε και ο τρίτος αφήνει μια παρέα αυτοαποκαλούμενους αντιεξουσιαστές να σπάνε την Αθήνα και να ρεζιλεύουν το κράτος.
Συνεπώς τι να περιμένουμε από τους υπόλοιπους για τους οποίους υπήρχαν βάσιμες αμφιβολίες;
Έχουμε κυβέρνηση που βρίσκεται παγιδευμένη στο χειρότερο συνδυασμό παγίδων που φυσικά
έστησε μόνη της.
έστησε μόνη της.
Ιδεοληψία, εθνολαϊκισμός, αστήρικτες υποσχέσεις, έρωτας με το πελατειακό κράτος, ανικανότητα και βερμπαλισμός, εσωτερικές έριδες, πίεση από τους δανειστές, άδεια ταμεία, και σύμμαχος ικανός να την εκθέσει.
Μόνο που το αδιέξοδό της βιώνει και ένας ολόκληρος λαός που την ψήφισε με προσδοκίες και τώρα σταδιακά την εγκαταλείπει. ΄
Ένας λαός που καθημερινά διαπιστώνει ότι οι θυσίες της προηγούμενης περιόδου πάνε στράφι και σήμερα βρίσκεται σε χειρότερη θέση από χτες.
Ένας λαός που δεν έχει ούτε ικανή αντιπολίτευση να απαγκιάσει.
Το «σχέδιο» της κυβέρνησης στηρίχθηκε αρχικά στη μπλόφα.
Σκέφτηκαν να εκβιάσουν τους εταίρους με την απειλή ενός grexit προκειμένου να πάρουν χρήματα χωρίς πρόγραμμα. Χρήματα για να τα διαθέσουν, όχι φυσικά στην καπιταλιστική ανάπτυξη, αλλά σε μισθούς, επιδόματα, συντάξεις και διορισμούς ώστε να θωρακίσουν το πολύχρωμο εσωτερικό μέτωπο.
Αλλά ακόμα και αυτήν την έπαιξαν λάθος.
Όταν μπλοφάρεις, πρέπει η γλώσσα του σώματος να πείθει τους αντιπάλους ότι έχεις χαρτί και το τιμάς. Αν θυμηθούμε τα όσα ευτράπελα διαδραματίστηκαν με πρωταγωνιστή τον κ. Βαρουφάκη, καταλαβαίνουμε ότι δεν έχουμε να κάνουμε με παίκτες ικανούς να κάτσουν σε σοβαρό τραπέζι.
Όταν διαπίστωσαν ότι η μπλόφα δεν έπιασε υποχώρησαν άτακτα, υπέγραψαν συμφωνία - μνημόνιο και βάλθηκαν εκ του προχείρου να προτείνουν μεταρρυθμίσεις που δεν τιμούν καμιά κυβέρνηση οποιασδήποτε χώρας. Γιατί απλά δεν προτείνουν τίποτα σοβαρό. Αντιθέτως παρουσιάζουν εισπρακτικά μέτρα και αριθμούς που προκαλούν το γέλωτα.
Σήμερα αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορούν να καταργήσουν τον ΕΝΦΙΑ και σκέφτονται αφορολόγητο της τάξης των 20.000 ευρό.
Παραδέχονται ότι η λίστα Λαγκάρτν δεν έχει ψωμί, όχι γιατί πράγματι δεν έχει, αλλά γιατί δεν διαθέτουν μηχανισμούς και ικανότητα για να το βάλουν στο χέρι.
Αναθεωρούν το 1,5 δις που θα έβρισκαν από την πάταξη του λαθρεμπορίου καπνού και καυσίμων και το κατεβάζουν στα 250 εκατομμύρια.
Τολμούν να υπόσχονται 270 εκ. από τη λοταρία των αποδείξεων σε μια χώρα που αγοράζει πια μόνο τα στοιχειώδη από καταστήματα που ούτως ή άλλως κόβουν αποδείξεις.
Σχεδιάζουν να εισπράξουν 350 εκ από δημόσιους διαγωνισμούς για τις ραδιοτηλεοπτικές άδειες χωρίς να λογαριάζουν ότι αυτές μπορούν να χτυπηθούν στο υποπολλαπλάσιο της αξίας τους.
Ψάχνουν το ταπεινό ποσό 725 εκ (μ αρέσει η ακρίβεια) στο ξέπλυμα μαύρου χρήματος, όταν προεκλογικά η πηγή αυτή παρουσιαζόταν ως η Αμάλθεια που θα έτρεφε τη χώρα.
Τέλος, ετοιμάζονται να πουλήσουν ότι και η προηγούμενη κυβέρνηση, όχι για την ανάπτυξη αλλά για να αποπληρώσουν τα χρέη.
Το σημαντικότερο;
Στραγγίζουν τα ταμεία ενώ είναι πολύ αμφίβολο αν θα μπορέσουν να κλείσουν τις τρύπες που δημιουργούν ακόμα και αν έρθουν σε συμφωνία με τους θεσμούς.
Ενδιάμεσα από όλες αυτές τις ολέθριες διακηρύξεις φροντίζουν να κινδυνολογούν με τη στάση εξωτερικών πληρωμών νομίζοντας ότι έτσι καθησυχάζουν τους πολίτες, εμπεδώνοντας το κλίμα ανασφάλειας και οδηγώντας την οικονομία σε απόλυτη ύφεση.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, δεν σταματούν να διορίζουν στα λόγια, να υπόσχονται δώρα και επιδόματα, να επαναφέρουν, πάντα στα λόγια, καταργημένους οργανισμούς και υπηρεσίες.
Τα μαγαζιά όμως δεν θα ανοίγουν τις Κυριακές, μπας και δουλέψουν με τον τουρισμό, και καταργείται το ελεύθερο ωράριο των φαρμακείων.
Το απόλυτο χάος.
Ο πανικός της κυβέρνησης φαίνεται και από τα δευτερεύοντα.
Εξεταστική επιτροπή για τα μνημόνια χωρίς την περίοδο 20042009, που βασικά μας οδήγησε στην πτώχευση, για να μην τα χαλάσουν με τους Καραμανλικούς στους οποίους προσβλέπουν αν στραβώσει η δουλειά, πολιτικά.
Αλλά τους θορυβεί και η άνοδος του εθνικισμού μέσω των παρελάσεων και των δραστηριοτήτων του σύμμαχου και σκέφτηκαν να την εξισορροπήσουν με την άδεια «αβλαβούς διέλευσης» κάθε πικραμένου που θέλει να διαδηλώσει ή να σπάσει.
Πολιτική νηπιαγωγείου.
Τα όσα παίζουν στις συνεδριάσεις της βουλής δε νομίζω ότι πρέπει να τα αναφέρω.
Είπαμε, κριτική και όχι κλοπή εκκλησίας.
¨Οποιος αναζητά βαθύτερα αίτια και σχέδια και στρατηγικές απλά κουράζει το μυαλό του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ στήριξε την ίδια του την ύπαρξη στην κατάκτηση της εξουσίας και όχι στη διαχείρισή της.
Αναλώθηκε στις κούφιες υποσχέσεις προκειμένου να πείσει συντηρητικούς πολίτες να τον ψηφίσουν και δεν φρόντισε να φτιάξει οδικό χάρτη διακυβέρνησης.
Όχι βέβαια κανένα ακριβή χάρτη, αλλά ούτε ένα σκαρίφημα για το πώς θα αντιμετωπίσει τα καυτά προβλήματα που τον περίμεναν. Χάρτη ήταν αδύνατο να φτιάξει στο μέτρο που δεν έχει ούτε τη θεωρία αλλά ούτε και τα στελέχη.
Θα περίμενε όμως κανείς από ένα κόμμα που επί 3 χρόνια ήταν στα πρόθυρα της εξουσίας να έχει φροντίσει τα στοιχειώδη.
Η κυβέρνηση αυτοδιαλύεται χωρίς εσωτερική πίεση αλλά μαζί της διαλύονται και τα όνειρα εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών που περίμεναν κάτι διαφορετικό από την «Αριστερά».
Και μόνο το γεγονός ότι επέλεξε ένα ακροδεξιό μόρφωμα ως σύμμαχο αρκεί για να αποδείξει τον ερασιτεχνισμό της.
Όταν τα πράγματα θα σφίξουν ποιος θα σταθεί πλάι της;
Αυτοί που τώρα τη στηρίζουν ιδιοτελώς θα είναι οι πρώτοι που θα ζητήσουν το κεφάλι της στο πιάτο. Η απέχθειά τους σε κάθε τι αριστερό είναι αδύνατον να κρυφθεί πίσω από το αντιμνημονιακό τους προσωπείο.
Είναι μάταιο έλλογες φιλοευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις να στηρίζουν αυτήν την κυβέρνηση και να την καλούν να εργαστεί προς όφελος των πολιτών.
Να την αντιμετωπίζουν ως πλανημένη και να δηλώνουν με κάθε τρόπο ότι πιστεύουν σε αυτήν.
Να της υποδεικνύουν μεταρρυθμίσεις που η ίδια ούτε θέλει αλλά ούτε φαντάστηκε ποτέ πως γίνονται.
Όταν ο κόσμος ξεσηκωθεί θα βρεθούν κι αυτές εκτεθειμένες.
Αντιθέτως πρέπει να βγουν και να πουν όλη την αλήθεια στους πολίτες.
Να καταδείξουν τα αδιέξοδα, να εξισορροπήσουν τον ανοικτό αντιευρωπαϊσμό, να αποκαλύψουν αυτά που ξέρουν.
¨Ότι η έξοδος από τα μνημόνια δεν είναι ένα ανέφελο ταξίδι.
Η χώρα έχει ακόμα πολλά να κάνει, το στρίμωγμα δεν τελείωσε απλά πρέπει να γίνει δικαιότερο, δίκαιο και όχι οριζόντιο.
Οι υψηλές συντάξεις πρέπει να μειωθούν για να ενισχυθούν οι χαμηλές, οι προνομιακοί μισθοί του δημοσίου να τελειώσουν.
Η αναδιάρθρωση των κρατικών υπηρεσιών δεν μπορεί να γίνει με τους συνδικαλιστές αλλά ενάντια σε αυτούς.
Το κράτος πρέπει να εκχωρήσει υπηρεσίες στον ιδιωτικό τομέα, να μειώσει τα έξοδά του για να μειωθεί η φορολογία που σκοτώνει την ανάπτυξη.
Η Παιδεία πρέπει να πάψει να υπάρχει μόνο για να συντηρεί τους διδάσκοντες.
Η ανεργία δεν μειώνεται με την αύξηση της κατανάλωσης εισαγομένων προϊόντων.
Τα χρήματα των εταίρων δεν προσφέρονται για πάρτι συντεχνιών αλλά για την ανάπτυξη με κριό την ιδιωτική πρωτοβουλία που θα αυξήσει τις εξαγωγές και θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας.
Η αξιωματική αντιπολίτευση αντί να δικαιολογεί τα πεπραγμένα της, πολλά εκ των οποίων δεν ήταν καθόλου δίκαια, καλό είναι να αναλάβει τις ευθύνες της.
Γιατί ο πανικός και η ανικανότητα οδηγούν και σε πτώχευση χωρίς grexit. Οδηγούν και σε grexit.
Έστω και αν δεν είναι μέσα στα σχέδια.
Ποια σχέδια;
Λ.Καστανάς
athensvoice.gr
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Δευτέρα, 06 Απριλίου 2015 01:05
ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ : Ήττες παντού, φωτιές παντού, αδιέξοδα παντού - Μόνη λύση οι εκλογές
Συγκρουσιακό σκηνικό στη διαπραγμάτευση με τους εταίρους, στην εγχώρια σκηνή αλλά και στο εσωτερικό της κυβέρνησης, τείνει να διαμορφωθεί τις τελευταίες ημέρες, με αποτέλεσμα οι πιθανότητες του αδιεξόδου να αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο και να πυροδοτούνται εκ νέου σενάρια πρόωρων εκλογών, τα οποία, πάντως, απορρίπτονται από στενούς συνεργάτες του πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα.Παρά τις προσδοκίες της κυβέρνησης ότι θα υπήρχε, ακόμη και την προηγούμενη εβδομάδα, σύγκλιση στο λεγόμενο Brusells Group ώστε να αρθεί η χρηματοδοτική ασφυξία στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, η απόσταση που χωρίζει την Αθήνα από τους εκπροσώπους των δανειστών παραμένει μεγάλη.
Ακόμη και κυβερνητικοί παράγοντες, που το τελευταίο διάστημα εξέπεμπαν μηνύματα
συγκρατημένης αισιοδοξίας, πλέον αναγνωρίζουν πως δεν πρέπει να αναμένεται ουσιαστική πρόοδος πριν από το Πάσχα και παραπέμπουν σε πιθανό Eurogroup μετά τις 12 του μήνα, αν και πληροφορίες αναφέρουν ότι η κυβέρνηση ενδεχομένως να μη ζητήσει τη σύγκληση έκτακτου συμβουλίου.
συγκρατημένης αισιοδοξίας, πλέον αναγνωρίζουν πως δεν πρέπει να αναμένεται ουσιαστική πρόοδος πριν από το Πάσχα και παραπέμπουν σε πιθανό Eurogroup μετά τις 12 του μήνα, αν και πληροφορίες αναφέρουν ότι η κυβέρνηση ενδεχομένως να μη ζητήσει τη σύγκληση έκτακτου συμβουλίου.
Στο μεταξύ, η κυβέρνηση συνεχίζει να θέτει ισχυρές «κόκκινες γραμμές». Συγκεκριμένα, απορρίπτει κάθε συζήτηση για εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στις επικουρικές συντάξεις και εμμένει στην προεκλογική της δέσμευση για επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και του κατώτατου μισθού.
Ετσι, πεδίο συμβιβασμού μπορεί να βρεθεί μόνον εάν οι σχετικοί όροι γίνουν αποδεκτοί από τους εταίρους και η Αθήνα κάνει μερικά βήματα προς τη δική τους κατεύθυνση στο δημοσιονομικό πεδίο και στις ιδιωτικοποιήσεις. Παρότι οριστικές αποφάσεις δεν έχουν ληφθεί, στο Μέγαρο Μαξίμου δεν απορρίπτεται το σενάριο της αύξησης του ΦΠΑ στα νησιά, αν και ο υπουργός Οικονομικών Γ. Βαρουφάκης έσπευσε να το αποκηρύξει, ενώ δεν έχει «κλείσει» ούτε το κεφάλαιο των ιδιωτικοποιήσεων παρά την αντίδραση του αναπληρωτή υπουργού Ναυτιλίας, Θ. Δρίτσα, για τον ΟΛΠ. Πάντως, ακόμη και εάν υπάρξει τελικώς προσέγγιση στη λίστα των μεταρρυθμίσεων, στην Αθήνα δεν πρόκειται να δοθεί κάτι παραπάνω από ένας «αναπνευστήρας» ρευστότητας μέσω της ΕΚΤ, υπό την αίρεση ότι το «πράσινο φως» θα το έχει ανάψει προηγουμένως το Eurogroup.
Παράλληλα με το ασφυκτικό πλαίσιο που διαμορφώνεται στις σχέσεις με τους εταίρους, κατακόρυφα θα ανέβει το αμέσως επόμενο διάστημα η ένταση και στην εγχώρια πολιτική σκηνή, ακυρώνοντας εκ των πραγμάτων κάθε προοπτική ευρύτερων συναινέσεων και συνεργασιών.
Η προγραμματισμένη για αύριο συνεδρίαση στη Βουλή για τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για την περίοδο 2010 - 2014, που εκ των πραγμάτων θα έχει ως κεντρικά πρόσωπα και τους κ. Αντ. Σαμαρά, Ευ. Βενιζέλο, δημιουργεί μια βαθύτατη διαχωριστική γραμμή μεταξύ της κυβέρνησης και της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, που δεν είναι ορατό πώς μπορεί μέσα στις επόμενες εβδομάδες να γεφυρωθεί.
Τέλος, όπως προαναφέρθηκε, εύθραυστες είναι πλέον οι ισορροπίες και στο εσωτερικό της κυβέρνησης, με πανθομολογούμενο το έλλειμμα του συντονισμού. Μάλιστα, περιπτώσεις όπως του κ. Γ. Πανούση και της κ. Ζωής Κωνσταντοπούλου κατά πληροφορίες αποτελούν απλώς την κορυφή του παγόβουνου. Οπως λέγεται, δύο υπουργοί του λεγόμενου «κοινωνικού» κύκλου επέδειξαν άρνηση συνεργασίας με τα τεχνικά κλιμάκια των θεσμών που βρέθηκαν στην Αθήνα σαφώς πέραν των ορίων που θα επιθυμούσε το Μαξίμου. Επίσης, δυσφορία λέγεται πως υπάρχει πλέον για ορισμένους χειρισμούς ακόμη και του κ. Γ. Βαρουφάκη, που όπως λέγεται, επιβαρύνουν αναίτια τη διαπραγμάτευση, παρότι το τελευταίο διάστημα ο υπουργός Οικονομικών έχει ουσιαστικά τερματίσει τις εμπρηστικές εμφανίσεις του.
Οι δύο εκδοχές
Οπως προαναφέρθηκε, το ανωτέρω σκηνικό έχει πυροδοτήσει εκ νέου σενάρια δημοψηφίσματος ή πρόωρων εκλογών, είτε με επιλογή του πρωθυπουργού, ή λόγω «πολιτικού ατυχήματος».
Σύμφωνα με το πρώτο σενάριο, εάν η διαπραγμάτευση με τους εταίρους καταστεί σαφές πως δεν είναι δυνατόν να ολοκληρωθεί, ο κ. Τσίπρας θα επιλέξει να προκαλέσει ο ίδιος εκλογές, προκειμένου να επανέλθει σε συζητήσεις με ρητή λαϊκή εντολή και σαφείς «κόκκινες γραμμές». Κατά πληροφορίες, μάλιστα, σχετικές εισηγήσεις έχουν ήδη υποβληθεί προς το Μέγαρο Μαξίμου.
Το δεύτερο σενάριο προβλέπει ο κ. Τσίπρας να καταλήξει σε έναν πρώτο συμβιβασμό με τους εταίρους μετά το Πάσχα και εν συνεχεία να κλείσει τη «μεγάλη συμφωνία» του Ιουνίου με τους εταίρους. Η συμφωνία, με βάση και την απόφαση του Εurogroup της 20ής Φεβρουαρίου, θα έχει θετικές πτυχές, όπως η μείωση του στόχου για τα πρωτογενή πλεονάσματα και ενδεχομένως η περαιτέρω διευθέτηση του χρέους.
Προεξοφλείται, όμως, πως θα συνοδεύεται από δέσμευση για «επώδυνες» -ειδικά για τον πολιτικό λόγο του ΣΥΡΙΖΑ- μεταρρυθμίσεις και πιθανότατα από νέα χρηματοδότηση προς τη χώρα, την οποία η αντιπολίτευση θα χαρακτηρίσει νέο μνημόνιο.
Σε μια τέτοια περίπτωση, ο κ. Τσίπρας είναι πολύ πιθανό να λύσει τον πολιτικό και εσωκομματικό γόρδιο δεσμό που θα έχει ανακύψει, είτε μέσω δημοψηφίσματος ή με πρόωρες εκλογές, που σε κάθε περίπτωση θα πραγματοποιηθούν με λίστα.
Κ.Παπαδίοχος
kathimerini
Κατηγορία
Πρωτοσέλιδα
Ετικέτες
Δευτέρα, 06 Απριλίου 2015 01:03
40 μέρες χωρίς πυξίδα
«Εχουν περάσει 9 εβδομάδες από τις εκλογές και δεν έχετε κάνει τίποτα». Με τον τρόπο αυτό Ευρωπαίος αξιωματούχος συνόψισε το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων κατά τη διάρκεια του Εuroworking Group (EWG) της περασμένης Τετάρτης στον Ελληνα ομόλογό του. Γεγονός το οποίο έχει δημιουργήσει πλέον την ανάγκη μιας πολιτικής απόφασης από τον ίδιο τον πρωθυπουργό.Μιας απόφασης που θα κρίνει το μέλλον της χώρας.
Πιάνοντας το νήμα από την απόφαση του Εurogroup της 20ής Φεβρουαρίου, όπου αποφασίστηκε η τετράμηνη παράταση του ελληνικού προγράμματος, η «Κ» προσπαθεί να παρουσιάσει τι έχει συμβεί από τότε. Συναντήσεις με τους μεγαλύτερους παίκτες της ευρωπαϊκής πολιτικής, παρουσιάσεις μέτρων, συζητήσεις με τους θεσμούς σε πολιτικό και τεχνικό επίπεδο, αλλά και σειρά διαρροών
εγγράφων και διαψεύσεων, συνθέτουν το σκηνικό των τελευταίων 40 ημερών.
Νωρίς το βράδυ της 20ής Φεβρουαρίου, ημέρα Παρασκευή, ολοκληρώνεται το Eurogroup κλείνοντας έναν κύκλο διαβουλεύσεων και ανοίγοντας έναν νέο, στον οποίο η Αθήνα θα πρέπει πλέον να παρουσιάσει μέτρα για να ξεκινήσει η ροή κεφαλαίων προς την οικονομία. Η τετράμηνη παράταση του υφιστάμενου προγράμματος είναι γεγονός. Η ελληνική πλευρά δεσμεύεται ότι δεν θα κάνει μονομερείς ενέργειες και ότι θα καταθέσει μία λίστα τις επόμενες μέρες για να πάρει και το τυπικό «πράσινο» φως. Μάλιστα, ο επικεφαλής του Eurogroup, Γ. Ντάισελμπλουμ, συμβουλεύει τον Ελληνα υπουργό Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκη, «να πάρει τη λίστα σοβαρά» και να συμπεριλάβει σε αυτήν πολλές δράσεις από το προηγούμενο πρόγραμμα.
Αγώνας δρόμου
Τρεις μέρες αργότερα η λίστα με τις γενικές κατευθύνσεις του κ. Βαρουφάκη φτάνει στις Βρυξέλλες. Εχει προηγηθεί μαραθώνια ανταλλαγή στοιχείων μεταξύ Βρυξελλών και Αθήνας για να μην «αποτύχει». Με την αποστολή της ξεκινάει ένας αγώνας δρόμου για να εξειδικευτούν τα μέτρα, ενώ η κυβέρνηση προσδοκά σε εκταμίευση δόσης εντός του Μαρτίου.
Πιάνοντας το νήμα από την απόφαση του Εurogroup της 20ής Φεβρουαρίου, όπου αποφασίστηκε η τετράμηνη παράταση του ελληνικού προγράμματος, η «Κ» προσπαθεί να παρουσιάσει τι έχει συμβεί από τότε. Συναντήσεις με τους μεγαλύτερους παίκτες της ευρωπαϊκής πολιτικής, παρουσιάσεις μέτρων, συζητήσεις με τους θεσμούς σε πολιτικό και τεχνικό επίπεδο, αλλά και σειρά διαρροών
εγγράφων και διαψεύσεων, συνθέτουν το σκηνικό των τελευταίων 40 ημερών.
Νωρίς το βράδυ της 20ής Φεβρουαρίου, ημέρα Παρασκευή, ολοκληρώνεται το Eurogroup κλείνοντας έναν κύκλο διαβουλεύσεων και ανοίγοντας έναν νέο, στον οποίο η Αθήνα θα πρέπει πλέον να παρουσιάσει μέτρα για να ξεκινήσει η ροή κεφαλαίων προς την οικονομία. Η τετράμηνη παράταση του υφιστάμενου προγράμματος είναι γεγονός. Η ελληνική πλευρά δεσμεύεται ότι δεν θα κάνει μονομερείς ενέργειες και ότι θα καταθέσει μία λίστα τις επόμενες μέρες για να πάρει και το τυπικό «πράσινο» φως. Μάλιστα, ο επικεφαλής του Eurogroup, Γ. Ντάισελμπλουμ, συμβουλεύει τον Ελληνα υπουργό Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκη, «να πάρει τη λίστα σοβαρά» και να συμπεριλάβει σε αυτήν πολλές δράσεις από το προηγούμενο πρόγραμμα.
Αγώνας δρόμου
Τρεις μέρες αργότερα η λίστα με τις γενικές κατευθύνσεις του κ. Βαρουφάκη φτάνει στις Βρυξέλλες. Εχει προηγηθεί μαραθώνια ανταλλαγή στοιχείων μεταξύ Βρυξελλών και Αθήνας για να μην «αποτύχει». Με την αποστολή της ξεκινάει ένας αγώνας δρόμου για να εξειδικευτούν τα μέτρα, ενώ η κυβέρνηση προσδοκά σε εκταμίευση δόσης εντός του Μαρτίου.
Στην κυβέρνηση αντιλαμβάνονται πλέον πως πρέπει μέχρι το τέλος του μήνα να εισρεύσει ζεστό χρήμα στα κρατικά ταμεία. Αλλά, όπως αποδεικνύεται, δεν ενεργούν με βάση αυτή την ανάγκη. Δεδομένου ότι δεν διαφαίνεται συμφωνία με την Ευρωζώνη άμεσα, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) φέρεται στις 27 Φεβρουαρίου να έχει ζητήσει εγγυήσεις από τις χώρες της Ευρωζώνης ώστε να χαλαρώσει τους όρους δανεισμού της Ελλάδας. Εγγυήσεις που δεν δίνονται.
Οι ημέρες περνούν, με το οικονομικό επιτελείο να επεξεργάζεται την εξειδίκευση των μέτρων. Στις 6 Μαρτίου, ο κ. Βαρουφάκης θα στείλει στον κ. Ντάισελμπλουμ 11σέλιδη επιστολή με τα μέτρα που προτίθεται να λάβει η Ελλάδα. Μεταξύ άλλων, η Αθήνα προτείνει να προσλάβει για μικρό χρονικό διάστημα ακόμα και τουρίστες ως μυστικούς φοροελεγκτές. Τα μέτρα δεν γίνονται δεκτά, και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι η Αθήνα δεν δουλεύει όπως θα έπρεπε.
Το Eurogroup που ακολουθεί στις 9 Μαρτίου είναι καθοριστικό. Ο κ. Ντάισελμπλουμ αναφέρει ότι «ξοδέψαμε τον χρόνο μας, δύο εβδομάδες τώρα συζητάμε ποιος θα συναντήσει ποιον, πού και με ποιο τρόπο». Και αποφασίζεται ότι τα τεχνικά κλιμάκια θα έρθουν τελικά στην Αθήνα τις επόμενες μέρες. Παράλληλα, η Ευρωζώνη καθιστά σαφές ότι εκταμίευση δόσης μπορεί να πραγματοποιηθεί μετά συνολική συμφωνία, η οποία θα πρέπει να εφαρμοστεί. Σταδιακή εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων θα σημαίνει και σταδιακή εκταμίευση δόσεων, με τη γνωστή μέθοδο των υποδόσεων.
Ομως ο κ. Βαρουφάκης αμέσως μετά τη λήξη του Eurogroup -σύμφωνα με Ευρωπαίο αξιωματούχο- δίνει τελείως διαφορετική εικόνα του τι έχει συμβεί. Σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ελληνα πρωθυπουργό, τον ενημερώνει ότι η τρόικα δεν θα έρθει στην Αθήνα και ότι μπορούμε να αναμένουμε ακόμα και εκταμίευση δόσης (των κερδών του Ευρωσυστήματος επί των ελληνικών ομολόγων), ίσως και μέχρι το τέλος της εβδομάδας.
Την ίδια ώρα, η Ευρωζώνη στέλνει σαφές μήνυμα στην Αθήνα ότι «λεφτά δεν δίνουμε χωρίς προϋποθέσεις». Στις 11 Μαρτίου ο επικεφαλής του EWG, Τ. Βίζερ, δηλώνει ότι η Ελλάδα έχει πόρους, αρκεί να χρησιμοποιήσει τα διαθέσιμα των ασφαλιστικών ταμείων, των νομικών προσώπων του Δημοσίου και των ΔΕΚΟ. Και μία ημέρα μετά, η κυβέρνηση προωθεί τροπολογία που διασφαλίζει ότι οι πιθανές απώλειες από ενδεχόμενη επένδυση των ταμειακών διαθεσίμων των ασφαλιστικών ταμείων σε ελληνικούς τίτλους, θα καλυφθεί από το Δημόσιο. Τροπολογία, όμως, χωρίς αντίκρισμα, αφού οι φορείς αυτοί δεν έχουν ακόμα επενδύσει τα διαθέσιμά τους σε κρατικούς τίτλους.
Οριακές εξελίξεις
Με την κατάσταση να αρχίζει να κινείται σε οριακές γραμμές, στις 13 του μήνα τα τεχνικά κλιμάκια των δανειστών έρχονται στην Αθήνα για να συγκεντρώσουν στοιχεία και να προχωρήσει η διαπραγμάτευση. Οι συναντήσεις, ωστόσο, είναι άκαρπες και στις 17 Μαρτίου συνεδριάζει το EWG μέσω τηλεδιάσκεψης. Η Τρίτη αυτή είναι μία ταραχώδης ημέρα. Από τη μία πλευρά το EWG ασκεί κριτική στην Αθήνα, καθώς διαπιστώνει δυστοκία στις τεχνικές συζητήσεις. Από την άλλη, διαρρέει στον Τύπο η επιστολή του επικεφαλής της Κομισιόν στην τρόικα, Ντ. Κοστέλο, προς την κυβέρνηση, στην οποία χαρακτηρίζει ως μονομερείς ενέργειες το νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση και τις λοιπές διατάξεις, καθώς και την πρόθεση της κυβέρνησης για τη ρύθμιση των φορολογικών χρεών.
Αμέσως η κυβέρνηση αντιδρά και καταθέτει το τελευταίο νομοσχέδιο, αν και δεν ήταν προγραμματισμένο να συμβεί εκείνη την ημέρα. Παράλληλα, ο εκπρόσωπος της Ελλάδας στο EWG, Ν. Θεοχαράκης, δηλώνει ότι δεν βρίσκει ποια η χρησιμότητα της τηλεδιάσκεψης και αναφέρει πως η συζήτηση θα γίνει σε πολιτικό επίπεδο. Αλλωστε, είχε καθοριστεί και η «μίνι» Σύνοδος Κορυφής για την Ελλάδα δύο ημέρες αργότερα. Ετσι, ο κ. Βίζερ κλείνει την τηλεδιάσκεψη λέγοντας ότι θα ενημερώσει τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για την κατάσταση και οι τεχνικές διαβουλεύσεις στην Αθήνα «παγώνουν».
Στις 19 Μαρτίου ξεκινάει η «μίνι» Σύνοδος και ολοκληρώνεται τα χαράματα της 20ής Μαρτίου. Ο κ. Τσίπρας «εκπαιδεύεται» για το πώς λειτουργούν οι θεσμοί και τι αναμένεται από αυτόν, όπως μεταφέρουν χαρακτηριστικά Ευρωπαίοι αξιωματούχοι. Χωρίς να λύσει το θέμα της ρευστότητας της χώρας που πιέζει ασφυκτικά, δέχεται σκληρή κριτική για την αντιευρωπαϊκή και αντιγερμανική του ρητορεία και για την «απαράδεκτη συμπεριφορά» προς τα τεχνικά κλιμάκια στην Αθήνα. «Οι θεσμοί δεν μπορούν να δουλεύουν από ξενοδοχεία. Είναι το μόνο μέρος του κόσμου όπου έχει πάει το ΔΝΤ και δεν του επιτρέπουν να δουλέψει σε υπουργεία» λέει ο επικεφαλής της ΕΚΤ, Μ. Ντράγκι, καθώς τα τεχνικά κλιμάκια βρίσκονται να συζητάνε μέσα σε σουίτες του ξενοδοχείου Χίλτον ανάμεσα σε στρωμένα κρεβάτια. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: Τηρήστε τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου. Και ο κ. Τσίπρας δεσμεύεται ότι θα την τηρήσει.
Ο λόγος στο Βερολίνο
Η συζήτηση μεταφέρεται στο Βερολίνο, με τον κ. Τσίπρα να επισκέπτεται την κ. Μέρκελ στις 23 Μαρτίου. Το συμπέρασμα της ελληνικής αντιπροσωπείας είναι ότι η καγκελάριος θα επιμείνει στην ανάγκη να τηρηθεί απαρέγκλιτα η δημοσιονομική προσαρμογή, αλλά όπως παρατηρεί καλά ενημερωμένη πηγή, ήταν σαφές ότι η κ. Μέρκελ «δεν θέλει με κανένα τρόπο να ανατιναχθεί η Ευρωζώνη στα χέρια της». Και για τον λόγο αυτό, μέχρι τον Ιούνιο θα υπάρξουν «αξιοπρεπείς συμβιβασμοί». Κάτι, όμως, που στην πράξη δεν επιβεβαιώνεται.
Σε συσκέψεις κομματικών και κυβερνητικών στελεχών όπου αναλύθηκαν η «μίνι» Σύνοδος Κορυφής και η συνάντηση του Βερολίνου, διαπιστώθηκε ότι ενώ πολλές φορές σε πολιτικό επίπεδο εκφράζεται η βούληση για έναν συμβιβασμό, στη συνέχεια στα τεχνικά κλιμάκια και στο Eurogroup υπάρχει «χαώδης απόσταση».
Με τις δύο πλευρές να μη συγκλίνουν στην πράξη, η ΕΚΤ στις 24 Μαρτίου διαρρέει πως έχει δώσει εντολή στις ελληνικές τράπεζες να μην αγοράσουν περισσότερα έντοκα γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου. Γεγονός το οποίο δημιουργεί πρόβλημα στην κάλυψη της έκδοσης της 8ης Απριλίου και επιτείνει το θέμα ρευστότητας που αντιμετωπίζει η χώρα.
Στην εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου, το EWG συνεδριάζει και ξεκαθαρίζει ότι το αίτημα της Ελλάδας για επιστροφή από τον EFSF του 1,2 δισ. ευρώ, είναι νομικά αδύνατο να ικανοποιηθεί στην παρούσα φάση. Παράλληλα, διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει ικανοποιητική πρόοδος στις τεχνικές συζητήσεις, αλλά αποφασίζεται να πραγματοποιηθεί Brussels Group άμεσα.
Παραμένουν οι πιέσεις
Ετσι, στις 27 Μαρτίου μεταβαίνουν στις Βρυξέλλες οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης όπου ήδη βρίσκονται οι επικεφαλής της τρόικας. Οι διαπραγματεύσεις κινούνται σε καλύτερο κλίμα από ό,τι παλαιότερα, αλλά οι πιέσεις παραμένουν. Στις Βρυξέλλες βρίσκονται και συνεργάτες του πρωθυπουργού, ενώ κατά περίπτωση πηγαίνουν και στελέχη της ελληνικής διοίκησης, όπως η Γενική Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων, Κατερίνα Σαββαΐδου. Στο περιθώριο των συσκέψεων κάποιοι από την ελληνική αντιπροσωπεία διαμορφώνουν συνθήκες σύγκλισης με πιο «χαλαρές συζητήσεις», ενώ η ελληνική πλευρά παρουσιάζει 26σέλιδη πρόταση με μέτρα, τα οποία όμως δεν γίνονται αποδεκτά στο μεγαλύτερό τους μέρος. Επίσης, αποφασίζεται ότι στις τεχνικές διαβουλεύσεις της Αθήνας, από την ελληνική πλευρά θα συμμετέχουν οι γενικοί γραμματείς των υπουργείων ώστε να γίνεται ουσιαστική συζήτηση μεταξύ των δύο πλευρών.
Στην Αθήνα, την περασμένη Κυριακή, ο κ. Τσίπρας ενημερώνει την Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ για τις εξελίξεις. Παρουσιάζει τις «κόκκινες γραμμές» και αναπτύσσει διεξοδικά τον «οδικό χάρτη» που συζήτησε με την κ. Μέρκελ στο Βερολίνο. Το ερώτημα που θέτουν κομματικά στελέχη στον κ. Τσίπρα είναι ποια θα είναι η αντίδραση της κυβέρνησης σε περίπτωση που δεν γίνουν αποδεκτές οι «κόκκινες γραμμές». Απάντηση προς το παρόν δεν υπάρχει.
Το Brussels Group έχει τελειώσει και την Τετάρτη 1 Απριλίου συνεδριάζει μέσω τηλεδιάσκεψης το EWG. Οι εκπρόσωποι των υπουργείων Οικονομικών της Ευρωζώνης ενημερώνονται για την πορεία των διαπραγματεύσεων, αλλά απόφαση δεν λαμβάνεται. Αίσθηση προκαλεί, ωστόσο, η τοποθέτηση του κ. Θεοχαράκη, ο οποίος ανεβάζει και πάλι τους τόνους στις σχέσεις των δύο πλευρών, υποστηρίζοντας ότι η καθυστέρηση στις συζητήσεις στην Αθήνα οφείλεται στην ανικανότητα των τεχνικών ομάδων των θεσμών.
Πλέον, κυβερνητικά και κομματικά στελέχη εκτιμούν ότι οι επόμενες εβδομάδες θα είναι κρίσιμες για την πορεία της κυβέρνησης και της χώρας, καθώς ο πρωθυπουργός και ο ΣΥΡΙΖΑ θα βρεθούν σύντομα μπροστά σε μεγάλα διλήμματα και ο κ. Τσίπρας θα πρέπει να λάβει σημαντικές αποφάσεις...
kathimerini.gr
Κατηγορία
Πρωτοσέλιδα
Ετικέτες
Δευτέρα, 06 Απριλίου 2015 01:01
Η ώρα της απόφασης
Κάποια στιγμή τα παραμύθια θα τελειώσουν και ο πρωθυπουργός θα πρέπει να αποφασίσει τι θέλει, ρήξη και δραχμή ή ευρώ με ένα νέο Μνημόνιο. Προσωπικά πιστεύω ότι θέλει πράγματι να μείνει η χώρα στο ευρώ.
Δεν πιστεύω πως ο ίδιος και το στενό του επιτελείο έχουν στο μυαλό τους ένα κρυφό σενάριο δραχμής και ότι απλά τώρα παίζουν το παιχνίδι της επίρριψης ευθυνών (το blame game που λένε οι Αγγλοσάξονες).
Αντιλαμβάνονται τι σημαίνει δραχμή, καταλαβαίνουν πόσο βαριά θα είναι η ιστορική τους ευθύνη,
γιατί ανάλογες αποφάσεις λαμβάνονται κάθε 40-50 χρόνια, και αν.
Πρέπει, όμως, να αποφασίσει ο κ. Τσίπρας.
γιατί ανάλογες αποφάσεις λαμβάνονται κάθε 40-50 χρόνια, και αν.
Πρέπει, όμως, να αποφασίσει ο κ. Τσίπρας.
Αν θέλει τη ρήξη ας την κάνει, αφού βεβαίως ρωτήσει με κάποιον τρόπο τον ελληνικό λαό. Εφόσον επιλέξει τον ρόλο ενός μεταμοντέρνου Αλιέντε έχει ήδη κάνει πρόοδο στη συγγραφή του αφηγήματος.
Αν κάνει τη ρήξη και χάσει μια εκλογική αναμέτρηση ή ένα δημοψήφισμα θα φταίνε οι «νταβατζήδες» και τα ισχυρά κέντρα της Ευρώπης.
Αν κερδίσει θα κληθεί να διαχειρισθεί μία κόλαση για 1-2 χρόνια, με συνέπειες που δεν μπορούμε να φαντασθούμε, γεωπολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές.
Είναι όμως η ρήξη μια γραμμή τέλος πάντων.
Είναι όμως η ρήξη μια γραμμή τέλος πάντων.
Αυτό που γίνεται σήμερα είναι ένα απερίγραπτο αλαλούμ και μια αμιγώς διπολική πολιτική που κάπου θα σκάσει.
Να το πούμε καθαρά.
Πάρα πολλά στελέχη, υπουργοί και σύντροφοι του κ. Τσίπρα θέλουν να κυβερνήσουν σαν να βρισκόμασταν στη δραχμή.
Είναι κάθετοι στις περισσότερες μεταρρυθμίσεις, που καλώς ή κακώς αποτελούν το ευρωπαϊκό ευαγγέλιο αυτή την ώρα, τους αρέσει να σηκώνουν το τηλέφωνο και να δίνουν εντολές για πράγματα που είναι εντελώς εκτός κανόνων της Ε.Ε., όχι απλά της Ευρωζώνης.
Δεν το κρύβουν οι άνθρωποι.
Σου λένε «καλύτερα στη δραχμή, να κάνουμε ό,τι θέλουμε», «καλύτερα στη δραχμή παρά να προδώσουμε όσα πιστεύουμε».
Ο κ. Τσίπρας προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο βάρκες που απομακρύνονται όλο και περισσότερο.
Ο κ. Τσίπρας προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο βάρκες που απομακρύνονται όλο και περισσότερο.
Εχει ένα οικονομικό επιτελείο που παίζει stratego και παίγνια διαπραγματεύσεων που δεν έχουν αρχή, μέση και τέλος.
Εχουν... τρελάνει οι άνθρωποι και τους τελευταίους φίλους και υποστηρικτές που είχε ο κ. Τσίπρας, αλλά και η πατρίδα μας. Τον έχουν πείσει πως η κ. Μέρκελ αποκλείεται ποτέ να μας οδηγήσει στη χρεοκοπία, ότι «θα μας δώσουν τα λεφτά την τελευταία στιγμή» και άλλα τέτοια.
Με τους χειρισμούς τους καθιστούν καθημερινά πολύ πιο δύσκολη τη θέση εκείνων που έχουν ειδικό βάρος και θέλουν να βοηθήσουν.
Δεν το καταλαβαίνει;
Πρόκειται για τον συνήθη πρωθυπουργικό εγωισμό του εκάστοτε ενοίκου του Μαξίμου που θεωρεί την παραδοχή ενός λάθους, έστω και αυτοκτονικού, ως αχρείαστη ένδειξη αδυναμίας;
Ποιος ξέρει...
Πάντως εδώ που βρισκόμαστε ο κ. Τσίπρας πρέπει κάποια στιγμή μέχρι τις 20-25 Απριλίου να πάρει τις αποφάσεις του.
Πάντως εδώ που βρισκόμαστε ο κ. Τσίπρας πρέπει κάποια στιγμή μέχρι τις 20-25 Απριλίου να πάρει τις αποφάσεις του.
Ο ένας δρόμος είναι να σχηματίσει μια γερή και συνετή ομάδα επαγγελματιών και να τελειώσει τη διαπραγμάτευση γρήγορα. Κατόπιν να μιλήσει με αλήθειες και να πει «αυτό είναι το deal που πήραμε, καλύτερο δεν έχει. Πάμε να το υλοποιήσουμε και θα κάνουμε όσα υποσχεθήκαμε μόλις πάρουμε τα πάνω μας».
Ο άλλος δρόμος είναι να επιλέξει τη ρήξη και να ζητήσει την έγκριση του λαού γι’ αυτό. Υποθέτει κανείς πως σε αυτή την περίπτωση ο κ. Λαπαβίτσας και κάποιοι άλλοι θα έχουν ένα σχέδιο και για το τι θα ακολουθήσει.
Ετσι όμως δεν οδηγεί πουθενά.
Ετσι όμως δεν οδηγεί πουθενά.
Η πραγματική οικονομία διαλύεται με γοργούς ρυθμούς. Το κράτος αποσυντίθεται.
Οσοι περίμεναν κάτι και δεν θα το παίρνουν θα αρχίσουν να μαζεύονται έξω από τα υπουργεία και η κοινωνία θα εισέλθει σε ένα βαθύ διχασμό.
Ο κ. Τσίπρας θα χάνει τον έλεγχο και θα παραμονεύει ο κίνδυνος της καθίζησης της κυβέρνησης και της χώρας, που θα γίνεται μη κυβερνήσιμη κάθε εβδομάδα που θα περνάει.
Βιάστηκε ο κ. Τσίπρας να γίνει πρωθυπουργός σε μία χώρα που έχει φλέγουσες εκκρεμότητες σε όλα τα μέτωπα, στην εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια, στη σχέση με τους δανειστές, στην υγεία, παντού.
Βιάστηκε ο κ. Τσίπρας να γίνει πρωθυπουργός σε μία χώρα που έχει φλέγουσες εκκρεμότητες σε όλα τα μέτωπα, στην εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια, στη σχέση με τους δανειστές, στην υγεία, παντού.
Και τώρα πλησιάζει η ώρα μιας απόφασης, που θα πάρει μόνος του γνωρίζοντας πως αν αυτή είναι καλή ή όχι δεν θα κριθεί από την επόμενη δημοσκόπηση, αλλά από την Ιστορία.
Α.Παπαχελάς
kathimerini
Α.Παπαχελάς
kathimerini
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Κυριακή, 05 Απριλίου 2015 02:09
Μαλλιά κουβάρια στο Παιδείας για τους Περιφερειακούς Διευθυντές Εκπαίδευσης
«Μαλλιά κουβάρια» έχουν γίνει εκεί στο Παιδείας για τους Περιφερειακούς Διευθυντές Εκπαίδευσης. Γι” αυτό τον λόγο καθυστερούν οι επιλογές και αναβάλεται κάθε λίγο η διαδικασία. Η ρήξη μεταξύ της ηγεσίας, σ’ότι αφορά στα πρόσωπα, είναι αναπόφευκτη. Κάποιοι επιθυμούν να επιβάλλουν τα «δικά τους παιδιά».
Στην Κρήτη, κάποιοι προσπαθούν να επιβάλουν πρόσωπο, που όχι μόνο δεν έχει τα απαραίτητα προσόντα, αλλά ούτε και την πρέπουσα ανθρώπινη συμπεριφορά… Ελπίζουμε να επικρατήσει η λογική.
Για τις 13 θέσεις Περιφερειακών Διευθυντών Εκπαίδευσης, έχουν γίνει 452!!! αιτήσεις.
Θυμόμαστε και τη φράση του υπουργού Παιδείας κ. Μπαλτά:
«Δεν έχουμε κανένα λόγο να διορίσουμε ανθρώπους που είναι στο ΣΥΡΙΖΑ» τονίζει η
ηγεσία του υπουργείου Παιδείας. Για να δούμε, έχουν την ίδια άποψη όλοι εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί οι πληροφορίες άλλα λένε…. Ελπίζουμε να μην υποκύψει στις κομματικές εντολές….
Σύμφωνα με πληροφορίες του youpress, υπάρχουν ενδιαφερόμενοι και σε άλλες περιφέρειες, οι οποίοι δεν διαθέτουν τα τυπικά, σε κάποιες περιπτώσεις ούτε τα ουσιαστικά, προσόντα και όμως επιμένουν ότι έχουν εξασφαλίσει την πολυπόθητη θέση, λόγω κομματικών περγαμηνών και…στηρίξεων…
Φανταστείτε τι θα γίνει για τις επιλογές Διευθυντών……
Για να δούμε τι θα αποφασίσει τελικά η ηγεσία του υπουργείου…..
Οι 13 Περιφερειακές Διευθύνσεις Εκπαίδευσης είναι:
- Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης με έδρα την Κομοτηνή και περιοχή αρμοδιότητας τους νομούς Έβρου, Ροδόπης, Ξάνθης, Δράμας και Καβάλας.
- Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας με έδρα τη Θεσσαλονίκη και περιοχή αρμοδιότητας τους νομούς Σερρών, Θεσσαλονίκης, Χαλκιδικής, Κιλκίς, Πέλλας, Ημαθίας και Πιερίας.
- Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Δυτικής Μακεδονίας, με έδρα την Κοζάνη και περιοχή αρμοδιότητας τους νομούς Φλώρινας, Κοζάνης, Καστοριάς και Γρεβενών.
- Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Ηπείρου, με έδρα τα Ιωάννινα και περιοχή αρμοδιότητας τους νομούς Ιωαννίνων, Άρτας, Θεσπρωτίας και Πρέβεζας.
- Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Θεσσαλίας, με έδρα την Λάρισα και περιοχή αρμοδιότητας τους νομούς Λάρισας, Μαγνησίας, Τρικάλων και Καρδίτσας.
- Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Ιονίων Νήσων, με έδρα την Κέρκυρα και περιοχή αρμοδιότητας τους νομούς Κέρκυρας, Λευκάδας, Κεφαλληνίας και Ζακύνθου.
- Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Δυτικής Ελλάδας, με έδρα την Πάτρα και περιοχή αρμοδιότητας τους νομούς Αιτωλοακαρνανίας, Αχαΐας και Ηλείας.
- Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Στερεάς Ελλάδας, με έδρα την Λαμία και περιοχή αρμοδιότητας τους νομούς Φθιώτιδας, Ευρυτανίας, Φωκίδας, Βοιωτίας και Εύβοιας.
- Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Αττικής, με έδρα την Αθήνα και περιοχή αρμοδιότητας το νομό Αττικής.
- Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Πελοποννήσου, με έδρα την Τρίπολη και περιοχή αρμοδιότητας τους νομούς Κορινθίας, Αργολίδας, Αρκαδίας, Μεσσηνίας και Λακωνίας.
- Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Βορείου Αιγαίου, με έδρα τη Μυτιλήνη και περιοχή αρμοδιότητας τους νομούς Λέσβου, Χίου και Σάμου.
- Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Νοτίου Αιγαίου, με έδρα την Ερμούπολη και περιοχή αρμοδιότητας τους νομούς Κυκλάδων και Δωδεκανήσου.
- Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Κρήτης, με έδρα το Ηράκλειο και περιοχή αρμοδιότητας τους νομούς Χανίων, Ρεθύμνης, Ηρακλείου και Λασιθίου.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Κυριακή, 05 Απριλίου 2015 02:08
ΝΕΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΤΟ 2018
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Κυριακή, 05 Απριλίου 2015 02:07
3o ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΒΑΛΑΣ: Διεθνής τηλεδιάσκεψη
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Κυριακή, 05 Απριλίου 2015 02:06
Στην αναμονή 40.000 δημόσιοι υπάλληλοι για τα εφάπαξ: Ποιους αφορά, ποια τα επόμενα βήματα
Η αναμονή για τους περίπου 40.000 που έχουν καταθέσει αιτήσεις από τον Σεπτέμβριο του 2013 και μετά εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα δύο χρόνια, καθώς στελέχη του Ταμείου θεωρούν ότι ακόμη κι αν ο νέος τύπος ανακοινωθεί άμεσα, τα πρώτα νέα εφάπαξ θα εκδοθούν μετά το καλοκαίρι.
Στο υπουργείο Εργασίας εκτιμούν ότι το δημοσιονομικό κόστος από τη μη εφαρμογή του παλαιού μαθηματικού τύπου, που θα οδηγούσε σε μειώσεις εφάπαξ από 35% έως και 80%, ανέρχεται σε 70 εκατ. ευρώ για το 2015. Στόχος της ηγεσίας της κοινωνικής ασφάλισης είναι ο νέος τύπος να μην οδηγήσει σε περικοπές, παρότι οι τελευταίες εισηγήσεις που δέχθηκε η Γενική Γραμματεία
Κοινωνικής Ασφάλισης αφορούσαν σε μειώσεις από 17% έως και 30%.Σύμφωνα με τον αναπληρωτή υπουργό Κοινωνικής Ασφάλισης Δ. Στρατούλη, ο νέος μαθηματικός τύπος θα λαμβάνει υπόψη το σύνολο των εισφορών που κατέβαλαν οι ασφαλισμένοι όλα τα χρόνια ασφάλισής τους, με ένα τεχνικό επιτόκιο «που θα αποτυπώνει την πραγματικότητα και δεν θα οδηγεί σε μειώσεις», σε σχέση με όσους πήραν εφάπαξ έως 31 Αυγούστου 2013.
Για την ώρα, το Ταμείο Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων εκδίδει εφάπαξ με το… σταγονόμετρο, σε όσους αποχώρησαν έως και 31/8/2013 και των οποίων οι πράξεις έχουν φτάσει στο Ταμείο από το Γενικό Λογιστήριο μέχρι και τον Μάρτιο του 2014. Πρόκειται για περίπου 2.000 περιπτώσεις για τις οποίες υπάρχουν δάνεια στο Ταμείο Παρακαταθηκών ή άλλες δυσκολίες.
Αλλωστε, αυτήν τη στιγμή τα μηνιαία έσοδα του ΤΠΔΥ από εισφορές υπολογίζονται σε 27 εκατ. ευρώ και αρκούν για την έκδοση περίπου 950 εφάπαξ. Ωστόσο, είναι σε εκκρεμότητα πάνω από 40.000 αιτήσεις. Το Ταμείο Πρόνοιας είχε πάρει τη διετία 2013-2014 σχεδόν 1,4 δισ. ευρώ για να καταβάλει εφάπαξ, ωστόσο τα χρήματα αυτά έχουν εξαντληθεί.
Βέβαια, εκτός από το θέμα του μαθηματικού τύπου που είναι σε εκκρεμότητα εδώ και μήνες, δεν έχει καταργηθεί και η λεγόμενη «ρήτρα μηδενικού ελλείμματος» με βάση την οποία καθορίζεται ο συντελεστής βιωσιμότητας του ΤΠΔΥ.
Ο αναπληρωτής υπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης απαντώντας στη Βουλή, σε ερώτηση του πρώην υπουργού Εργασίας Γ. Βρούτση, επανέλαβε ότι δεν θα υπάρξουν νέες μειώσεις σε συντάξεις, κύριες, επικουρικές ή και εφάπαξ, εντός του 2015. Την ίδια διαβεβαίωση άλλωστε, έδωσε και για τα θεμελιωμένα δικαιώματα αναφορικά με τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις.
Σύμφωνα με τις δεσμεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης στους εκπροσώπους των θεσμών πάντως, όλες οι παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό για το 2015, που αφορούν σε μη εφαρμογή παλαιότερων δεσμεύσεων (νέος τρόπος υπολογισμού των κύριων συντάξεων, ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στις επικουρικές, νέος μαθηματικός τύπος στα εφάπαξ) θα επανεξεταστούν μεσομακροπρόθεσμα, στο πλαίσιο μιας νέας ασφαλιστικής μεταρρύθμισης.
Μάλιστα, ο κ. Στρατούλης αποκάλυψε ότι «θα αποκατασταθεί ο λεγόμενος κοινωνικός πόρος, 3% επί των προμηθειών του Δημοσίου», προκειμένου να μην οδηγηθούν σε μειώσεις 60%-80%, οι δικαιούχοι μερισμάτων του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων.
Το Ταμείο ξεμένει από λεφτά τον επόμενο μήνα, και απαιτούνται περί τα 17 εκατ. ευρώ κάθε μήνα, έως το τέλος του χρόνου για να πληρώσει τις υποχρεώσεις του. Ο αναπληρωτής υπουργός υποστήριξε ότι πρόθεση της κυβέρνησης είναι να μην καταργηθούν οι λεγόμενοι «κοινωνικοί πόροι» ενώ είπε, πως οι πιέσεις των δανειστών αναφέρονται στο Ταμείο Νομικών και το αγγελιόσημο.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
