Please wait...
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 01:32
ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΜΕΤΑΤΑΞΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΑΠΟ ΚΛΑΔΟ ΣΕ ΚΛΑΔΟ
ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΜΕΤΑΤΑΞΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΑΠΟ ΚΛΑΔΟ ΣΕ ΚΛΑΔΟ
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 01:30
ΜΕΤΑΘΕΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΚΑΤΟΠΙΝ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 01:12
Τα τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ με τις χαμηλότερες βάσεις - Εισαγωγή με λιγότερα από 5.000 μόρια
Εκτός από τα υψηλόβαθμα τμήματα που συγκεντρώνουν και τα φώτα της δημοσιότητας υπάρχουν και τμήματα με αρκετά χαμηλές βάσεις εισαγωγής. Μέσα από μια πρώτη επεξεργασία των στοιχείων προκύπτει ότι η χαμηλότερη βάση εισαγωγής στις φετινές πανελλαδικές διαμορφώθηκε στα 3.539 μόρια για τους υποψηφίους της κατηγορίας 90% (Γενική Σειρά- ΓΕΛ/ΕΠΑΛ Β) και αφορούσε το τμήμα Διοίκησης Τουριστικών Επιχειρήσεων και Επιχειρήσεων Φιλοξενίας στην Ηγουμενίτσα.Κάτω από τα 5000 μόρια διαμορφώθηκε η βάση και σε άλλα τμήματα που σχετίζονται με τις τουριστικές σπουδές όπως είναι η Διοίκηση Τουριστικών Επιχειρήσεων στα Γρεβενά και τη Λευκάδα με βάση εισαγωγής 4.048 και 4.062 μόρια αντίστοιχα.
Όσον αφορά τα πανεπιστημιακά τμήματα η χαμηλότερη βάση εισαγωγής σημειώθηκε στο τμήμα
Ιταλικής Γλώσσας Θεσσαλονίκης με 5.597 μόρια ενώ χαμηλές βάσεις είχαν και τα τμήματα Γερμανικής Γλώσσας σε Αθήνα (6.636) και Θεσσαλονίκη (6.682).Αξίζει να σημειωθεί ότι τα πιο πάνω τμήματα απαιτούν εξέταση σε ειδικό μάθημα οπότε και δε συγκεντρώνουν τις προτιμήσεις πολλών υποψηφίων.
Οι χαμηλότερες βάσεις σε τμήματα χωρίς ειδικό μάθημα
Στα τμήματα που δεν απαιτούν εξέταση σε ειδικό μάθημα, η χαμηλότερη βάση εισαγωγής σημειώθηκε στο τμήμα Τεχνολογίας Ήχου και Μουσικών Οργάνων του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων με έδρα το Ληξούρι. Η βάση εισαγωγής για την κατηγορία του 90% ήταν 6.799 μόρια. Το Διοίκησης Επιχειρήσεων στην Κοζάνη είχε βάση 6.996 μόρια.
Όσον αφορά τα ΑΕΙ για ακόμη μια χρονιά το τμήμα Επιστημών της Θάλασσας στη Μυτιλήνη καθώς και το τμήμα Γεωγραφίας στην ίδια πόλη είχαν τις χαμηλότερες βάσεις εισαγωγής καθώς ο τελευταίος εισακτέος για το πρώτο τμήμα συγκέντρωσε 7.876 μόρια και για το άλλο τμήμα 7.648 μόρια. Τα δυο αυτά τμήματα εντάσσονται στο 2ο επιστημονικό πεδίο.
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 01:09
Είναι ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ. Μαυρίστε τους !
Έξι μόλις μήνες χρειάστηκε ο «άφθαρτος» Σύριζα για να διαλύσει τη χώρα, και έναν ακόμη για να διαλυθεί ο ίδιος στα εξ ων συνετέθη.Με τις πρώτες δυσκολίες, ήρθε η κωλοτούμπα, και με την πρώτη κωλοτούμπα ήρθε η αποσύνθεση. Με όλα τα λαοπρόβλητα στελέχη του να την κάνουν προς Δραχμαζάνη μεριά, αφού τώρα αυτός εκπροσωπεί την Ελπίδα, παρέα με την Κατάντια Βαλαβάνη και άλλους τέτοιου βεληνεκούς επαναστάτες. Σκόνη και θρύψαλα δηλαδή το όνειρο που περιμέναμε πως και πώς να ζήσουμε με την Πρώτη Φορά Αριστερή Κυβέρνηση.
Αποδείχτηκε εφιάλτης, και αντί για μια ευχάριστη βόλτα στο πάρκο, ζήσαμε … κατολισθήσεις.
Αντί να δούμε την Μέρκελ να χορεύει σαν αρκούδι, όπως υπόσχονταν ο Αλέξης, χορεύουμε εμείς καθημερινά από τους φόρους και τα χαράτσια που πέφτουν σαν χαλάζι. Οι οποίοι, άσχετα αν είναι αριστερής προέλευσης και άρα με επίκεντρο τον άνθρωπο, δεν παύουν να είναι φόροι… οπότε;
Οπότε ξαναψηφίζουμε μια από τα ίδια, που τώρα ξέρουμε τι είναι, ή πάμε κατά Δραχαμαζάνη μεριά και μεις, για να ξαναζήσουμε την προσδοκία της Επανάστασης, αγκαλιά με την δραχμή, τα συσσίτια, αλλά και την αξιοπρέπεια, μπας και αλλάξει επιτέλους αυτή η ρημάδα η Ευρώπη που γδέρνει τα όνειρά μας; Με μπροστάρη τον Στρατούλη;
Πριν όμως κατευθυνθούμε στην κάλπη, ας θυμηθούμε μερικά μόνο από τα άπειρα φληναφήματα που υπόσχονταν προεκλογικά ο Τσε Παπάρα, και τώρα ο Δραχμαζάνης:
1- Ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για όλους, και επίδομα ανεργίας για όλους τους ανέργους, και για όσο διάστημα παραμένουν άνεργοι.
2- Ακύρωση του μνημονίου, και άμεση επαναδιαπραγμάτευση των δανειακών μας συμβάσεων.
3- Αυξήσεις (σταδιακές) σε μισθούς και συντάξεις.
4- Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και των διοδίων.
5- Πάταξη της φοροδιαφυγής, νέο φορολογικό σύστημα, και πλήρης αξιοποίηση του ορυκτού μας πλούτου.
6- Ίδρυση νέων δημόσιων τραπεζών, για τους αγρότες και τους μικρομεσαίους, και χαμηλότοκα στεγαστικά για όλους.
7- Ακύρωση των νυν και μελλοντικών ιδιωτικοποιήσεων, και άμεση επιστροφή στον δημόσιο έλεγχο όσων οργανισμών, εταιριών κλπ (π.χ. Ολυμπιακή) πέρασαν σε ιδιωτικά χέρια.
8- Μείωση της τιμής των καταναλωτικών προϊόντων και αγαθών.
9- Επαναφορά των προηγούμενων εργασιακών σχέσεων (αποζημιώσεις, επιδόματα, μετενέργεια, κλπ).
10- Καταπολέμηση της ξενοφοβίας, του ρατσισμού, και των διακρίσεων λόγω φύλου, θρησκείας και εθνότητας.
11- Αποτελεσματική αντιμετώπιση του μεταναστευτικού.
12- Αφοπλισμό των ΜΑΤ.
13- 100.000 προσλήψεις στο δημόσιο.
Σας φτάνουν ή θέλετε κι άλλα;
Διότι υπάρχουν πολλά. Μόνο τον καρκίνο δεν είχε υποσχεθεί να θεραπεύσει ο Σύριζα.
Άλλη δουλειά δεν κάνανε οι συριζαίοι τρία ολόκληρα χρόνια, παρά μόνο μοίραζαν υποσχέσεις στον κάθε πικραμένο.
Και τελικά είδατε τι κατάφεραν…
Θέλετε να τους δώσετε μια ακόμη ευκαιρία;
Δική σας η απόφαση, δικό σας και το μέλλον.
Απλά αυτή τη φορά δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Δεν είσαστε ανυποψίαστοι.
Την είδατε την Πρώτη Φορά Αριστερά στην πράξη.
Νιώσατε στο πετσί σας τι σημαίνει αξιοπρέπεια.
Το συζητήσατε και στις ουρές των ΑΤΜ…
Γι αυτό… μαυρίστε τους μαυρογιαλούρους.
Κλείστε την θλιβερή αριστερή παρένθεση.
Για το καλό όλων μας…
Strange Attractor
orthografos
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 00:55
Χωρίς ένσημα
Είναι εξοργιστικό να εξαρτάται η δουλειά σου και το αν θα την έχεις από ανθρώπους που δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους.
Ακουγα τους παλαιότερους που έλεγαν ότι είναι πολύ βασικό να έχει κολλήσει ένσημα κάποιος προτού αναλάβει μια υπεύθυνη δημόσια θέση.
Εχουν δίκιο.
Σήμερα μας κυβερνούν, ως επί το πλείστον, άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει αγορά, πιάτσα.
Εχουν δίκιο.
Σήμερα μας κυβερνούν, ως επί το πλείστον, άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει αγορά, πιάτσα.
Ποτέ δεν αξιολογήθηκαν, ποτέ δεν ένιωσαν τον κίνδυνο της απόλυσης.
Το σχολείο και το πανεπιστήμιο ήταν χώρος πολιτικής δράσης.
Το «κίνημα» έγινε επάγγελμα και οι άνθρωποι με τους οποίους συναναστρέφονται κινούνται στο περιβάλλον μιας σίγουρης θέσης στο Δημόσιο ή το Πανεπιστήμιο.
Γι’ αυτούς προέχουν κάποιες ιδεολογικές εμμονές και το τι θα πει ο «χώρος». Το αν χάνουν από μία απόφασή τους τη δουλειά δέκα ή εκατό άνθρωποι λίγο τους αφορά.
Προσωπικά κατάλαβα πλήρως το μεγαλείο της ασχετοσύνης τους με την υπόθεση των capital controls.
Προσωπικά κατάλαβα πλήρως το μεγαλείο της ασχετοσύνης τους με την υπόθεση των capital controls.
Οι άνθρωποι που γνώριζαν εξήγησαν σε όλους τους αρμοδίους τις επιπτώσεις τους. Συνάντησαν άρνηση ή αδυναμία κατανόησης.
Οι κυβερνώντες πίστευαν ότι κανείς δεν θα επηρεασθεί, με το περίφημο επιχείρημα «και ποιος έχει τη δυνατότητα να τραβάει τόσα μετρητά τον μήνα. Σίγουρα όχι κάποιος από τους ψηφοφόρους μας».
Ολα περνούν μέσα από την πολιτική.
Υπάρχει απέχθεια για νούμερα, για τεχνοκρατικές αναλύσεις.
Το πιο ανησυχητικό;
Το μυαλό τους δεν μπορούσε να συλλάβει την καταστροφή που θα επέφεραν σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στους εξαγωγείς, στις τράπεζες, παντού.
Θέλω να είμαι δίκαιος. Αυτό που περιγράφω δεν συμβαίνει τώρα για πρώτη φορά.
Και άλλες κυβερνήσεις είχαν υπουργούς και κρατικούς αξιωματούχους οι οποίοι έκαναν καριέρα πηγαίνοντας πολύ γρήγορα από τα αμφιθέατρα στα κομματικά γραφεία, χωρίς να περάσουν ποτέ από το «πεζοδρόμιο».
Απλώς τώρα υπάρχει η ιδεολογική εμμονή, το –σχεδόν– μίσος για το επιχειρείν και την ιδιωτική πρωτοβουλία.
Εχουμε σε υπεύθυνες θέσεις πολιτικούς και κομματικά στελέχη που θεωρούν ότι οι περισσότεροι θα έπρεπε να εργάζονται για το Δημόσιο και οι υπόλοιποι να φορολογούνται αφόρητα για να μπορεί το σύστημα να στέκεται όρθιο.
Η κοινωνία στην απόγνωσή της τους εμπιστεύθηκε.
Στο τέλος της ημέρας, όμως, ο κόσμος θέλει δουλειές, δουλειές, δουλειές.
Και επειδή βλέπει ότι αποκλείεται να διορίσει ποτέ τα παιδιά του στο Δημόσιο, θα αρχίσει να καταλαβαίνει ότι ανάπτυξη με πολιτικούς σαν τους σημερινούς δεν πρόκειται να έλθει ποτέ.
Αυτή την ώρα, το πιο πειστικό αφήγημα που θα άκουγε ο Ελληνας πολίτης θα ήταν αυτό ενός αυτοδημιούργητου, μη «βρώμικου», μη κρατικοδίαιτου επιχειρηματία, που θα εξηγούσε πώς ξεκίνησε ο ίδιος από το μηδέν και θα έπειθε ότι και η χώρα μπορεί να κάνει το ίδιο.
Οι Ελληνες δεν δίνουν δεκάρα για κόμματα και ιδεολογίες, δουλειές θέλουν για τους ίδιους και τα παιδιά τους.
Α.Παπαχελάς
kathimerini
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 00:54
Βαλαβάνη: Αποχωρεί από τον «μνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ» - Παράθυρο συνεργασίας με Λαφαζάνη
Με σαφείς αιχμές προς τον Αλέξη Τσίπρα και συνεργάτες του για την χάραξη πολιτικής της κυβέρνησης και τον χαρακτηρισμό «μνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ», η Νάντια Βαλαβάνη με άρθρο της ανακοίνωσε την αποχώρηση της.Μάλιστα, η πρώην υπουργός δείχνει να αφήνει παράθυρο συνεργασίας με την Λαϊκή Ενότητα του Παναγιώτη Λαφαζάνη. Αναλυτικά το άρθρο της στην «Εφημερίδα των Συντακτών»: «Στο ανεμόδαρτο, μετά την υπερψήφιση του τρίτου Μνημονίου, πολιτικό τοπίο της χώρας κι εν μέσω ενός διεθνούς κραχ μ’ έντονο άρωμα από την παγκόσμια κρίση του 2009, το πώς συμπεριφέρεται πολιτικά ο καθένας μας έχει πολύ μικρότερη σημασία από το τι προσδοκούμε και τι μπορούμε να κάνουμε ως πολιτικό συλλογικό υποκείμενο. Ωστόσο, ο καθένας μας είναι ανάγκη να μιλήσει καταρχήν προσωπικά. Εκλέχτηκα βουλευτής με έναν ΣΥΡΙΖΑ που έδωσε στη χώρα μια κυβέρνηση που θα μπορούσε να είναι αυτό που έλεγε τ’ όνομα της: Κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας για απεμπλοκή της χώρας από τα μνημόνια και για δραστικό περιορισμό ενός χρέους που σήμερα καταβροχθίζει και την τελευταία ικμάδα της. Έτσι ώστε να μπορέσει να σταθεί σταδιακά στα πόδια της η μεγάλη εργαζόμενη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, να πάρουν αποφασιστική ένεση ζωής δεκάδες χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις και, προπαντός, να μείνουν στην Ελλάδα και να δώσουν τη μάχη για επιβίωση και παραγωγική ανασυγκρότηση οι νέοι, η πιο μορφωμένη γενιά που έχει ποτέ γαλουχήσει αυτός ο τόπος.
Στη διάρκεια του πρώτου 5μηνου αυτής της κυβέρνησης υπήρξαν πολλές ελπιδοφόρες στιγμές, όλες συνδεμένες με καταργήσεις ή καθυστερήσεις εφαρμογής ακραίων μνημονιακών ρυθμίσεων και με «μονομερείς» νομοθετικές πρωτοβουλίες ανακούφισης των ανθρώπων, υπεράσπισης του δημοσίου συμφέροντος, επανεκκίνησης της οικονομίας. Η κορυφαία πολιτική και κοινωνική μάχη, το συγκλονιστικό δημοψήφισμα που «έβγαλε» ένα τέτοιο αδιαμφισβήτητο ΟΧΙ «ωθώντας» εκατομμύρια ανθρώπους και προπαντός νεολαία στο προσκήνιο, σε μοναδικές στην πολιτική ιστορία του σύγχρονου κόσμου εκλογικές συνθήκες, με κλειστές τράπεζες, έδειξε με τον πιο καθαρό τρόπο τον δρόμο πού θα έπρεπε να βαδίσει η κυβέρνηση μια βδομάδα αργότερα, αντιμέτωπη με το «σφαγείο» των Βρυξελλών. Χάραξε ταυτόχρονα και τον οδικό χάρτη που καλούμαστε να βαδίσουμε όσοι αρνηθήκαμε να ακολουθήσουμε την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ στη στροφή της στον δρόμο του εξωραϊσμού του μνημονιακού καθεστώτος εκατοντάδων νόμων των τελευταίων πέντε χρόνων. Το σημερινό, πιο κρίσιμο σε όλη αυτή την περίοδο κυριαρχίας των μνημονιακών πολιτικών, σημείο καμπής δημιουργήθηκε από το γεγονός ότι αυτό το καθεστώς, αντί να αποδομηθεί, τσιμεντάρεται τώρα μέσω του πρόσφατα κοινοβουλευτικά «εγκεκριμένου» Τρίτου Μνημόνιου: Xάρη στον καταλυτικό ρόλο μιας κυβέρνησης ταγμένης στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν τώρα όλοι εμείς, για να σφραγίσει τις εξελίξεις, κόντρα σε ό,τι έχει δρομολογηθεί κυρίαρχα απ’ τον Ιούλιο, αυτό που εκφράστηκε στο συγκλονιστικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος; Τι πρέπει να κάνουμε πριν κλείσει, ανεπανόρθωτα για το λαό και ίσως για πολλές δεκαετίες, το ιστορικό παράθυρο που άνοιξε τόσο ώστε να περάσει από μέσα του η πρώτη κοινοβουλευτική κυβέρνηση της Αριστεράς, όποια κι αν ήταν η κατάληξη της;
Η πρώτη απάντηση σ’ αυτό σήμερα περνάει μέσα από τη διάταξη των πολιτικών δυνάμεων στο πλαίσιο των δρομολογημένων «εκλογών-express». Express, ακριβώς για να μην υπάρξει χρόνος ουσιαστικότερης συζήτησης, αλλά και κοινωνικών εξελίξεων που θα μπορούσαν να αποσταθεροποιήσουν το επιζητούμενο αποτέλεσμα: Με τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτη δύναμη, να «νομιμοποιηθεί» ένας μικρότερος ή μεγαλύτερος συνασπισμός κομμάτων που θα εγγυηθεί την εφαρμογή ενός προγράμματος που όλοι – δανειστές, απελθούσα κυβέρνηση και μνημονιακή «αντιπολίτευση» - ξέρουν ότι δεν είναι «βιώσιμο», άρα θα «αποσταθεροποιηθεί»: Στη χειρότερη περίπτωση, μέσω της λαϊκής απόγνωσης. Αντίθετα με το αφήγημα της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, κατά το οποίο τα λαϊκά στρώματα θα υποφέρουν κατά τι λιγότερο αν εφαρμόσει τις μνημονιακές πολιτικές το κόμμα που κατεξοχήν τις καταπολέμησε, οι δυνάμεις που «καταψήφισαν» μέσα κι έξω από τη Βουλή σε όλη τη χώρα το Τρίτο Μνημόνιο, δεν είχαν κάποιες διαδικασίες συνάντησης, διαλόγου και συνομολόγησης κοινών προγραμματικών θέσεων άλλων από το ίδιο το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η βασική αδυναμία χρειάζεται να ξεπεραστεί – αναγκαστικά όχι σε βάθος, αυτό μπορεί να γίνει μόνο μετεκλογικά – μέσα στις ελάχιστες μέρες πριν τις εκλογές. Μερικές θέσεις, λοιπόν, στο πλαίσιο ενός διαλόγου που πρέπει να παραγάγει αποτελέσματα μέσα στα επόμενα 24ωρα: Πρώτο, απευθυνόμαστε πολιτικά στο «όλον» ΟΧΙ, και όχι σε ένα μόνο, έστω και το πιο συνειδητοποιημένο, μέρος του. Απευθυνόμαστε ακόμα και σ’ αυτούς που ψήφισαν ΟΧΙ με επιφυλάξεις και φόβους: Σε συνθήκες κλειστών τραπεζών, κυριάρχησε ακόμα και σ’ αυτούς η ανάγκη αντίστασης σε ό,τι ισοπέδωσε εκατομμύρια ζωές. Αυτό είναι κυρίαρχα, από μεριάς των λαϊκών δυνάμεων, το ζητούμενο στην κοινωνική και πολιτική μετεκλογική κατάσταση. Δεύτερο, η προτεραιότητα προφανώς δεν είναι ένα λεπτομερές κυβερνητικό πρόγραμμα μιας αριστερής κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας. Το ρεαλιστικά ζητούμενο είναι μια ισχυρή αντιπολίτευση απέναντι στον κοινωνικό Αρμαγεδδώνα, ικανή να κινητοποιήσει με αποτελεσματικότητα λαϊκές δυνάμεις και να βοηθήσει ώστε να ενισχυθεί η πρωτοβουλία και η αυτενέργεια στο πλαίσιο κοινωνικών και πολιτικών αγώνων. Γι’ αυτό χρειάζεται περισσότερο να υπάρξει μια συνομολογημένη απ’ όλους κοινή κατεύθυνση. Τα υπόλοιπα μπορούν να βρεθούν μετεκλογικά μέσα από διαδικασίες σε βάθος. Τρίτο, εξαιρετικά σημαντική πρωτοβουλία υπήρξε η δημιουργία, σε ουσιαστικά προεκλογικές συνθήκες, της νέας κοινοβουλευτικής ομάδας της Λαϊκής Ενότητας. Αυτό έδωσε μεταξύ άλλων τη δυνατότητα να παρακαμφθούν «Χρυσή Αυγή» και «Ποτάμι» ως προς την τρίτη διερευνητική εντολή – όχι βέβαια για τη δημιουργία κυβέρνησης. Είναι φανερό ότι η Λαϊκή Ενότητα θα δώσει τον τόνο και θ’ αποτελέσει βασικό κορμό του εκλογικού σχήματος των δυνάμεων αντίστασης στην κυρίαρχη σημερινή πολιτική πριν και μετά τις εκλογές. Είναι όμως επίσης φανερό ότι στον χώρο του ΟΧΙ και στις ζυμώσεις για την πλατιά εκλογική έκφρασή του κινούνται ομάδες, κινήσεις και προσωπικότητες εκτός πλαισίου Λαϊκής Ενότητας. Όλος αυτός ο κόσμος, που εντάσσεται επίσης στις πιο ζωντανές δυνάμεις του ΟΧΙ, δεν είναι σωστό να κληθεί απλώς να «συμπορευτεί» σε παράλληλα, συνεργαζόμενα, σχήματα. Κατά τη γνωστή ρήση, είναι σαν να πετάμε μαζί με τ’ απόνερα της μπανιέρας και το μωρό, στη συγκεκριμένη περίπτωση την εξαιρετικά σημαντική εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ πριν τη δημιουργία του -ας πούμε- «ενιαίου», κόμματος. Δεν είναι δυνατόν «λιγότεροι» σήμερα απ’ ό,τι «χωρούσε» ο τότε ΣΥΡΙΖΑ, να μη «χωρούν», πολιτικά και κοινωνικά, σε μια νέα πολιτικοκοινωνική μετωπική ομπρέλα, που μπορεί να μετεξελιχθεί μετεκλογικά σε συνασπισμό. Η προτεινόμενη «συμπόρευση» όλων των υπόλοιπων σε σχήματα φτιαγμένα κυριολεκτικά στο πόδι δεν αποτελεί στοιχειωδώς σοβαρή αντιμετώπιση. Τέταρτο, προσωπική μου γνώμη, που έχω εκφράσει διαχρονικά σε δεκάδες άρθρα μου, είναι ότι η δυναμική του τότε ΣΥΡΙΖΑ στηρίχτηκε σε αποφασιστικό βαθμό στην αυτενέργεια και στην ανιδιοτελή προσφορά χιλιάδων ανένταχτων ανθρώπων. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία προέρχονταν από τη συρρίκνωση ή διάλυση αριστερών κομμάτων, οργανώσεων και κινημάτων της πρώτης μεταπολιτευτικής περιόδου, οι περισσότεροι αποσυρμένοι από την ενεργή πολιτική πάλη μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’90. Είναι φανερό ότι σε μια περίοδο – που πρέπει πάση θυσία ν’ αποφευχθεί η μετατροπή της σε «εποχή» αποστράτευσης, πρέπει να προσφερθεί ευρύ πεδίο αυτενέργειας όχι μόνο των μεγαλύτερων σε ηλικία, αλλά κυρίως αυτών που σφράγισαν με τον πιο καταλυτικό τρόπο το συγκλονιστικό ΟΧΙ: Των νέων ανθρώπων, του πιο μαχητικού, αλλά ταυτόχρονα πιο ευάλωτου σε κινδύνους αποστράτευσης λόγω απογοήτευσης, κοινωνικού στρώματος. Η παραπάνω σχετική εμπειρία υποβαθμίστηκε και υποτιμήθηκε στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ από το σύνολο των συνιστωσών του, ενώ το «ενιαίο» κόμμα λειτούργησε σαν χωνευτήρι των πάντων. Αυτό δεν πρέπει να επαναληφθεί. Ένα «χαλαρό» εκλογικό μετωπικό σχήμα δίνει τη δυνατότητα έκφρασης όλων χωρίς να γίνεται αναγκαστικός δεξιόστροφος ή αριστερόστροφος «κορσές», ενώ παραμένει ανοιχτό σε μια σε βάθος συζήτηση μετεκλογικά. Πέμπτο, αυτή τη στιγμή υπάρχουν σημαντικές οργανώσεις και άνθρωποι που φαίνεται ότι αποφασίζουν μια πορεία προς το κίνημα και τους αγώνες με ταυτόχρονη απόσυρση από εκλογικές και κοινοβουλευτικές διαδικασίες, στερώντας από ένα μετωπικό εκλογικό σχήμα ακόμα και τους εξαιρετικά αξιόλογους και καταξιωμένους στις τοπικές κοινωνίες βουλευτές τους. Πρέπει ν’ αγωνιστούμε ώστε να μην υπάρξουν τέτοιες πολύ σημαντικές απώλειες. Έκτο, αυτό δε μπορεί παρά να εκφραστεί και στις διαδικασίες. Είναι ακατανόητη η σπουδή που καταγράφεται σε βασικές επαρχιακές πόλεις για ζυμώσεις συγκρότησης ψηφοδελτίων - που είναι ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη, καθώς υπάρχει λίστα κι όχι σταυρός -, όταν ακόμα δεν έχουν ολοκληρωθεί διαδικασίες για το ποιο θα είναι το εκλογικό σχήμα. Όταν ο μνημονιακός πλέον ΣΥΡΙΖΑ κάνει εκλογές-express, η δική μας δύναμη είναι ν’ αξιοποιήσουμε τα λίγα 24ωρα που έχουμε ακόμα την πολυτέλεια μιας συζήτησης για το τι ακριβώς, πώς και με ποιους πάμε να το κάνουμε στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, το Ηράκλειο, τη Λάρισα, τα Ιωάννινα και σε κάθε γωνιά της χώρας, αντί να δημιουργούνται τετελεσμένα. Η Αριστερά πρέπει να είναι κοινωνικά χρήσιμη, αλλιώς δεν έχει λόγο ύπαρξης. Πρέπει όμως να είναι και έξυπνη. Και όσο το δυνατό πιο στενά συνδεδεμένη με τη ζωντανή, ρέουσα και σήμερα πιο πρωτότυπη απ’ οποιεσδήποτε επεξεργασίες και συλλήψεις του «κοινωνικού εργαστηρίου», πραγματικότητα».
Στη διάρκεια του πρώτου 5μηνου αυτής της κυβέρνησης υπήρξαν πολλές ελπιδοφόρες στιγμές, όλες συνδεμένες με καταργήσεις ή καθυστερήσεις εφαρμογής ακραίων μνημονιακών ρυθμίσεων και με «μονομερείς» νομοθετικές πρωτοβουλίες ανακούφισης των ανθρώπων, υπεράσπισης του δημοσίου συμφέροντος, επανεκκίνησης της οικονομίας. Η κορυφαία πολιτική και κοινωνική μάχη, το συγκλονιστικό δημοψήφισμα που «έβγαλε» ένα τέτοιο αδιαμφισβήτητο ΟΧΙ «ωθώντας» εκατομμύρια ανθρώπους και προπαντός νεολαία στο προσκήνιο, σε μοναδικές στην πολιτική ιστορία του σύγχρονου κόσμου εκλογικές συνθήκες, με κλειστές τράπεζες, έδειξε με τον πιο καθαρό τρόπο τον δρόμο πού θα έπρεπε να βαδίσει η κυβέρνηση μια βδομάδα αργότερα, αντιμέτωπη με το «σφαγείο» των Βρυξελλών. Χάραξε ταυτόχρονα και τον οδικό χάρτη που καλούμαστε να βαδίσουμε όσοι αρνηθήκαμε να ακολουθήσουμε την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ στη στροφή της στον δρόμο του εξωραϊσμού του μνημονιακού καθεστώτος εκατοντάδων νόμων των τελευταίων πέντε χρόνων. Το σημερινό, πιο κρίσιμο σε όλη αυτή την περίοδο κυριαρχίας των μνημονιακών πολιτικών, σημείο καμπής δημιουργήθηκε από το γεγονός ότι αυτό το καθεστώς, αντί να αποδομηθεί, τσιμεντάρεται τώρα μέσω του πρόσφατα κοινοβουλευτικά «εγκεκριμένου» Τρίτου Μνημόνιου: Xάρη στον καταλυτικό ρόλο μιας κυβέρνησης ταγμένης στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν τώρα όλοι εμείς, για να σφραγίσει τις εξελίξεις, κόντρα σε ό,τι έχει δρομολογηθεί κυρίαρχα απ’ τον Ιούλιο, αυτό που εκφράστηκε στο συγκλονιστικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος; Τι πρέπει να κάνουμε πριν κλείσει, ανεπανόρθωτα για το λαό και ίσως για πολλές δεκαετίες, το ιστορικό παράθυρο που άνοιξε τόσο ώστε να περάσει από μέσα του η πρώτη κοινοβουλευτική κυβέρνηση της Αριστεράς, όποια κι αν ήταν η κατάληξη της;
Η πρώτη απάντηση σ’ αυτό σήμερα περνάει μέσα από τη διάταξη των πολιτικών δυνάμεων στο πλαίσιο των δρομολογημένων «εκλογών-express». Express, ακριβώς για να μην υπάρξει χρόνος ουσιαστικότερης συζήτησης, αλλά και κοινωνικών εξελίξεων που θα μπορούσαν να αποσταθεροποιήσουν το επιζητούμενο αποτέλεσμα: Με τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτη δύναμη, να «νομιμοποιηθεί» ένας μικρότερος ή μεγαλύτερος συνασπισμός κομμάτων που θα εγγυηθεί την εφαρμογή ενός προγράμματος που όλοι – δανειστές, απελθούσα κυβέρνηση και μνημονιακή «αντιπολίτευση» - ξέρουν ότι δεν είναι «βιώσιμο», άρα θα «αποσταθεροποιηθεί»: Στη χειρότερη περίπτωση, μέσω της λαϊκής απόγνωσης. Αντίθετα με το αφήγημα της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, κατά το οποίο τα λαϊκά στρώματα θα υποφέρουν κατά τι λιγότερο αν εφαρμόσει τις μνημονιακές πολιτικές το κόμμα που κατεξοχήν τις καταπολέμησε, οι δυνάμεις που «καταψήφισαν» μέσα κι έξω από τη Βουλή σε όλη τη χώρα το Τρίτο Μνημόνιο, δεν είχαν κάποιες διαδικασίες συνάντησης, διαλόγου και συνομολόγησης κοινών προγραμματικών θέσεων άλλων από το ίδιο το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η βασική αδυναμία χρειάζεται να ξεπεραστεί – αναγκαστικά όχι σε βάθος, αυτό μπορεί να γίνει μόνο μετεκλογικά – μέσα στις ελάχιστες μέρες πριν τις εκλογές. Μερικές θέσεις, λοιπόν, στο πλαίσιο ενός διαλόγου που πρέπει να παραγάγει αποτελέσματα μέσα στα επόμενα 24ωρα: Πρώτο, απευθυνόμαστε πολιτικά στο «όλον» ΟΧΙ, και όχι σε ένα μόνο, έστω και το πιο συνειδητοποιημένο, μέρος του. Απευθυνόμαστε ακόμα και σ’ αυτούς που ψήφισαν ΟΧΙ με επιφυλάξεις και φόβους: Σε συνθήκες κλειστών τραπεζών, κυριάρχησε ακόμα και σ’ αυτούς η ανάγκη αντίστασης σε ό,τι ισοπέδωσε εκατομμύρια ζωές. Αυτό είναι κυρίαρχα, από μεριάς των λαϊκών δυνάμεων, το ζητούμενο στην κοινωνική και πολιτική μετεκλογική κατάσταση. Δεύτερο, η προτεραιότητα προφανώς δεν είναι ένα λεπτομερές κυβερνητικό πρόγραμμα μιας αριστερής κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας. Το ρεαλιστικά ζητούμενο είναι μια ισχυρή αντιπολίτευση απέναντι στον κοινωνικό Αρμαγεδδώνα, ικανή να κινητοποιήσει με αποτελεσματικότητα λαϊκές δυνάμεις και να βοηθήσει ώστε να ενισχυθεί η πρωτοβουλία και η αυτενέργεια στο πλαίσιο κοινωνικών και πολιτικών αγώνων. Γι’ αυτό χρειάζεται περισσότερο να υπάρξει μια συνομολογημένη απ’ όλους κοινή κατεύθυνση. Τα υπόλοιπα μπορούν να βρεθούν μετεκλογικά μέσα από διαδικασίες σε βάθος. Τρίτο, εξαιρετικά σημαντική πρωτοβουλία υπήρξε η δημιουργία, σε ουσιαστικά προεκλογικές συνθήκες, της νέας κοινοβουλευτικής ομάδας της Λαϊκής Ενότητας. Αυτό έδωσε μεταξύ άλλων τη δυνατότητα να παρακαμφθούν «Χρυσή Αυγή» και «Ποτάμι» ως προς την τρίτη διερευνητική εντολή – όχι βέβαια για τη δημιουργία κυβέρνησης. Είναι φανερό ότι η Λαϊκή Ενότητα θα δώσει τον τόνο και θ’ αποτελέσει βασικό κορμό του εκλογικού σχήματος των δυνάμεων αντίστασης στην κυρίαρχη σημερινή πολιτική πριν και μετά τις εκλογές. Είναι όμως επίσης φανερό ότι στον χώρο του ΟΧΙ και στις ζυμώσεις για την πλατιά εκλογική έκφρασή του κινούνται ομάδες, κινήσεις και προσωπικότητες εκτός πλαισίου Λαϊκής Ενότητας. Όλος αυτός ο κόσμος, που εντάσσεται επίσης στις πιο ζωντανές δυνάμεις του ΟΧΙ, δεν είναι σωστό να κληθεί απλώς να «συμπορευτεί» σε παράλληλα, συνεργαζόμενα, σχήματα. Κατά τη γνωστή ρήση, είναι σαν να πετάμε μαζί με τ’ απόνερα της μπανιέρας και το μωρό, στη συγκεκριμένη περίπτωση την εξαιρετικά σημαντική εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ πριν τη δημιουργία του -ας πούμε- «ενιαίου», κόμματος. Δεν είναι δυνατόν «λιγότεροι» σήμερα απ’ ό,τι «χωρούσε» ο τότε ΣΥΡΙΖΑ, να μη «χωρούν», πολιτικά και κοινωνικά, σε μια νέα πολιτικοκοινωνική μετωπική ομπρέλα, που μπορεί να μετεξελιχθεί μετεκλογικά σε συνασπισμό. Η προτεινόμενη «συμπόρευση» όλων των υπόλοιπων σε σχήματα φτιαγμένα κυριολεκτικά στο πόδι δεν αποτελεί στοιχειωδώς σοβαρή αντιμετώπιση. Τέταρτο, προσωπική μου γνώμη, που έχω εκφράσει διαχρονικά σε δεκάδες άρθρα μου, είναι ότι η δυναμική του τότε ΣΥΡΙΖΑ στηρίχτηκε σε αποφασιστικό βαθμό στην αυτενέργεια και στην ανιδιοτελή προσφορά χιλιάδων ανένταχτων ανθρώπων. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία προέρχονταν από τη συρρίκνωση ή διάλυση αριστερών κομμάτων, οργανώσεων και κινημάτων της πρώτης μεταπολιτευτικής περιόδου, οι περισσότεροι αποσυρμένοι από την ενεργή πολιτική πάλη μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’90. Είναι φανερό ότι σε μια περίοδο – που πρέπει πάση θυσία ν’ αποφευχθεί η μετατροπή της σε «εποχή» αποστράτευσης, πρέπει να προσφερθεί ευρύ πεδίο αυτενέργειας όχι μόνο των μεγαλύτερων σε ηλικία, αλλά κυρίως αυτών που σφράγισαν με τον πιο καταλυτικό τρόπο το συγκλονιστικό ΟΧΙ: Των νέων ανθρώπων, του πιο μαχητικού, αλλά ταυτόχρονα πιο ευάλωτου σε κινδύνους αποστράτευσης λόγω απογοήτευσης, κοινωνικού στρώματος. Η παραπάνω σχετική εμπειρία υποβαθμίστηκε και υποτιμήθηκε στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ από το σύνολο των συνιστωσών του, ενώ το «ενιαίο» κόμμα λειτούργησε σαν χωνευτήρι των πάντων. Αυτό δεν πρέπει να επαναληφθεί. Ένα «χαλαρό» εκλογικό μετωπικό σχήμα δίνει τη δυνατότητα έκφρασης όλων χωρίς να γίνεται αναγκαστικός δεξιόστροφος ή αριστερόστροφος «κορσές», ενώ παραμένει ανοιχτό σε μια σε βάθος συζήτηση μετεκλογικά. Πέμπτο, αυτή τη στιγμή υπάρχουν σημαντικές οργανώσεις και άνθρωποι που φαίνεται ότι αποφασίζουν μια πορεία προς το κίνημα και τους αγώνες με ταυτόχρονη απόσυρση από εκλογικές και κοινοβουλευτικές διαδικασίες, στερώντας από ένα μετωπικό εκλογικό σχήμα ακόμα και τους εξαιρετικά αξιόλογους και καταξιωμένους στις τοπικές κοινωνίες βουλευτές τους. Πρέπει ν’ αγωνιστούμε ώστε να μην υπάρξουν τέτοιες πολύ σημαντικές απώλειες. Έκτο, αυτό δε μπορεί παρά να εκφραστεί και στις διαδικασίες. Είναι ακατανόητη η σπουδή που καταγράφεται σε βασικές επαρχιακές πόλεις για ζυμώσεις συγκρότησης ψηφοδελτίων - που είναι ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη, καθώς υπάρχει λίστα κι όχι σταυρός -, όταν ακόμα δεν έχουν ολοκληρωθεί διαδικασίες για το ποιο θα είναι το εκλογικό σχήμα. Όταν ο μνημονιακός πλέον ΣΥΡΙΖΑ κάνει εκλογές-express, η δική μας δύναμη είναι ν’ αξιοποιήσουμε τα λίγα 24ωρα που έχουμε ακόμα την πολυτέλεια μιας συζήτησης για το τι ακριβώς, πώς και με ποιους πάμε να το κάνουμε στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, το Ηράκλειο, τη Λάρισα, τα Ιωάννινα και σε κάθε γωνιά της χώρας, αντί να δημιουργούνται τετελεσμένα. Η Αριστερά πρέπει να είναι κοινωνικά χρήσιμη, αλλιώς δεν έχει λόγο ύπαρξης. Πρέπει όμως να είναι και έξυπνη. Και όσο το δυνατό πιο στενά συνδεδεμένη με τη ζωντανή, ρέουσα και σήμερα πιο πρωτότυπη απ’ οποιεσδήποτε επεξεργασίες και συλλήψεις του «κοινωνικού εργαστηρίου», πραγματικότητα».
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 00:49
Η Ζωή ιδρύει το δικό της κόμμα!
Ετοιμη να ανακοινώσει την ίδρυση του δικού της κόμματος φαίνεται πως είναι η Ζωή Κωνσταντοπούλου μέσα στα επόμενα 24ωρα, με το μόνο που την καθυστερεί να είναι οι τελευταίες λεπτομέρειες.
Σύμφωνα με την «Εφημερίδα των Συντακτών», η Πρόεδρος της Βουλής αναμένει την θυροκόλληση διάλυσης της Βουλής και την προκήρυξη εκλογών. Από τη στάση της είναι φανερό πως ο νέος πολιτικός φορέας που θα ιδρύσει, θα συνεργαστεί με την Λαϊκή Ενότητα του Παναγιώτη Λαφαζάνη. «Αυτή η λύση φαίνεται να προκρίνεται, επειδή αφενός η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν επιθυμεί να ενταχθεί στη Λαϊκή Ενότητα υπό τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και αφετέρου επειδή αυτό το «χαλαρό» σχήμα μπορεί να προσελκύσει και άλλες οργανώσεις», αναφέρει η Εφημερίδα των Συντακτών, που διάκειται φιλικά στην πρόεδρο της βουλής. Μάλιστα, οι πληροφορίες θέλουν την κ. Κωνσταντοπούλου να προσεγγίζει το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς, Μανώλη Γλέζο. Σε επιστολή της προς τον κ. Γλέζο σημείωσε πως «οι δρόμοι της ελπίδας τους οποίους έχουμε βαδίσει αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχουν μονόδρομοι ούτε αδιέξοδα στη δημοκρατία και όσο ο λαός είναι ενεργός και όσο υπάρχουν εκπρόσωποί του αποφασισμένοι να μην τον προδώσουν», κάτι που μπορεί να εκληφθεί ως κάλεσμα στον νέο πολιτικό φορέα. Ποιοί θα μετέχουν στο νέο κόμμα Ζωής Σύμφωνα με πληροφορίες, στο κόμμα της Ζωής θα μετέχουν η Νάντια Βαλαβάνη, ο Παναγιώτης Ζαχαριάς και δεν αποκλείεται και ο Γιάνης Βαρουφάκης. Tο ερώτημα είναι τι θα γίνει με βουλευτές με τους οποίους διατηρεί στενές σχέσεις, όπως τη Ραχήλ Μακρή, τον Γιάννη Σταθά και την Αγλαΐα Κυρίτση. Η Ραχήλ Μακρή έχει ήδη υπογράψει την ιδρυτική διακήρυξε του κόμματος Λαφαζάνη.Ενα κόμμα με συνιστώσες Η Ζωή Κωνσταντοπούλου φέρεται να έχει προτείνει στην ηγεσία της Λαϊκής Ενότητας να δημιουργηθεί ένα οργανωτικό σχήμα, παρόμοιο με εκείνο του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το 2013, πριν "καταργηθούν" οι συνιστώσες. Δηλαδή, η κάθε οργάνωση που θα δεχτεί να συμμετάσχει στο εκλογικό μέτωπο, να εκπροσωπείται σε ένα κεντρικό όργανο από ένα ή δυο άτομα. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου βλέπει με δυσπιστία την ανάληψη της ηγεσίας του νέου εκλογικού σχήματος από τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και προτιμά να επιλεγεί η συλλογική ηγεσία.Γλέζος: Δεν υπάρχει μόνο ΣΥΡΙΖΑ και Λαϊκή Ενότητα – Μπορεί να δημιουργηθεί και κάτι άλλο Με μια σιβυλλική δήλωση που αφήνει πολλά παράθυρα ανοιχτά, έκανε ο Μανώλης Γλέζος από την Πάρο. Σε αυτήν αφήνει αναπάντητο αν θα κατέβει στις εκλογές και αν ναι, με ποιο κόμμα. Μάλιστα σημείωσε πως οι επιλογές δεν είναι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ και η Λαϊκή Ενότητα, λέγοντας χαρακτηριστικά πως «μπορεί να δημιουργηθεί και κάτι άλλο». Στον απόηχο της χθεσινής προτροπής του ο λαός να καταρτίσει τα ψηφοδέλτιά του, ο Μανώλης Γλέζος απαντά στο ερώτημα τι θα κάνει ο ίδιος, ως εξής: «Θα κάνω ό,τι αποφασίσει ο λαός.
Αν ο λαός αποφασίσει και πει ‘Μανώλη σε θέλω εδώ ή εκεί, εγώ θα το κάνω’».
«Έχω δείξει στην πράξη ότι πειθαρχώ στις αποφάσεις του λαού.
Εγκατέλειψα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ελληνική Βουλή για να έρθω εδώ, στ’ Απεράθου της Νάξου όπου βρίσκομαι τώρα και να εφαρμόσω την άμεση Δημοκρατία.
Μπορώ τώρα να την αρνηθώ;», αναρωτιέται στην αποκλειστική του δήλωση στο Real.gr.
Ερωτηθείς πάντως αν είναι οι πολίτες της Νάξου που θα αποφασίσουν για το πολιτικό του μέλλον, εκπλήσσει.
«Είπα στο τέλος της ζωής μου να τιμήσω τη μάνα μου που είναι από την Πάρο και τον αδερφό μου που γεννήθηκε εκεί και εκτελέστηκε από τους Ναζί», λέει, περιμένοντας από τους Παριανούς να του υποδείξουν τι πρέπει να κάνει.
Κληθείς να επιλέξει μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της Λαϊκής Ενότητας πάντως, αναρωτιέται αν αυτές είναι οι μόνες δύο επιλογές.
«Ίσως να δημιουργηθεί και κάτι άλλο», λέει.
«Θέλω να εφαρμοστεί επιτέλους το αξίωμα ότι όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό και ασκούνται από τον λαό», συνεχίζει, παραπέμποντας στον Καταστατικό Χάρτη που έχουν δημιουργήσει στ’ Απεράθου.
«Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό, ανήκουν στον λαό και ασκούνται από τον λαό», αναφέρεται σε αυτόν.
Σύμφωνα με την «Εφημερίδα των Συντακτών», η Πρόεδρος της Βουλής αναμένει την θυροκόλληση διάλυσης της Βουλής και την προκήρυξη εκλογών. Από τη στάση της είναι φανερό πως ο νέος πολιτικός φορέας που θα ιδρύσει, θα συνεργαστεί με την Λαϊκή Ενότητα του Παναγιώτη Λαφαζάνη. «Αυτή η λύση φαίνεται να προκρίνεται, επειδή αφενός η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν επιθυμεί να ενταχθεί στη Λαϊκή Ενότητα υπό τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και αφετέρου επειδή αυτό το «χαλαρό» σχήμα μπορεί να προσελκύσει και άλλες οργανώσεις», αναφέρει η Εφημερίδα των Συντακτών, που διάκειται φιλικά στην πρόεδρο της βουλής. Μάλιστα, οι πληροφορίες θέλουν την κ. Κωνσταντοπούλου να προσεγγίζει το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς, Μανώλη Γλέζο. Σε επιστολή της προς τον κ. Γλέζο σημείωσε πως «οι δρόμοι της ελπίδας τους οποίους έχουμε βαδίσει αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχουν μονόδρομοι ούτε αδιέξοδα στη δημοκρατία και όσο ο λαός είναι ενεργός και όσο υπάρχουν εκπρόσωποί του αποφασισμένοι να μην τον προδώσουν», κάτι που μπορεί να εκληφθεί ως κάλεσμα στον νέο πολιτικό φορέα. Ποιοί θα μετέχουν στο νέο κόμμα Ζωής Σύμφωνα με πληροφορίες, στο κόμμα της Ζωής θα μετέχουν η Νάντια Βαλαβάνη, ο Παναγιώτης Ζαχαριάς και δεν αποκλείεται και ο Γιάνης Βαρουφάκης. Tο ερώτημα είναι τι θα γίνει με βουλευτές με τους οποίους διατηρεί στενές σχέσεις, όπως τη Ραχήλ Μακρή, τον Γιάννη Σταθά και την Αγλαΐα Κυρίτση. Η Ραχήλ Μακρή έχει ήδη υπογράψει την ιδρυτική διακήρυξε του κόμματος Λαφαζάνη.Ενα κόμμα με συνιστώσες Η Ζωή Κωνσταντοπούλου φέρεται να έχει προτείνει στην ηγεσία της Λαϊκής Ενότητας να δημιουργηθεί ένα οργανωτικό σχήμα, παρόμοιο με εκείνο του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το 2013, πριν "καταργηθούν" οι συνιστώσες. Δηλαδή, η κάθε οργάνωση που θα δεχτεί να συμμετάσχει στο εκλογικό μέτωπο, να εκπροσωπείται σε ένα κεντρικό όργανο από ένα ή δυο άτομα. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου βλέπει με δυσπιστία την ανάληψη της ηγεσίας του νέου εκλογικού σχήματος από τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και προτιμά να επιλεγεί η συλλογική ηγεσία.Γλέζος: Δεν υπάρχει μόνο ΣΥΡΙΖΑ και Λαϊκή Ενότητα – Μπορεί να δημιουργηθεί και κάτι άλλο Με μια σιβυλλική δήλωση που αφήνει πολλά παράθυρα ανοιχτά, έκανε ο Μανώλης Γλέζος από την Πάρο. Σε αυτήν αφήνει αναπάντητο αν θα κατέβει στις εκλογές και αν ναι, με ποιο κόμμα. Μάλιστα σημείωσε πως οι επιλογές δεν είναι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ και η Λαϊκή Ενότητα, λέγοντας χαρακτηριστικά πως «μπορεί να δημιουργηθεί και κάτι άλλο». Στον απόηχο της χθεσινής προτροπής του ο λαός να καταρτίσει τα ψηφοδέλτιά του, ο Μανώλης Γλέζος απαντά στο ερώτημα τι θα κάνει ο ίδιος, ως εξής: «Θα κάνω ό,τι αποφασίσει ο λαός.
Αν ο λαός αποφασίσει και πει ‘Μανώλη σε θέλω εδώ ή εκεί, εγώ θα το κάνω’».
«Έχω δείξει στην πράξη ότι πειθαρχώ στις αποφάσεις του λαού.
Εγκατέλειψα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ελληνική Βουλή για να έρθω εδώ, στ’ Απεράθου της Νάξου όπου βρίσκομαι τώρα και να εφαρμόσω την άμεση Δημοκρατία.
Μπορώ τώρα να την αρνηθώ;», αναρωτιέται στην αποκλειστική του δήλωση στο Real.gr.
Ερωτηθείς πάντως αν είναι οι πολίτες της Νάξου που θα αποφασίσουν για το πολιτικό του μέλλον, εκπλήσσει.
«Είπα στο τέλος της ζωής μου να τιμήσω τη μάνα μου που είναι από την Πάρο και τον αδερφό μου που γεννήθηκε εκεί και εκτελέστηκε από τους Ναζί», λέει, περιμένοντας από τους Παριανούς να του υποδείξουν τι πρέπει να κάνει.
Κληθείς να επιλέξει μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της Λαϊκής Ενότητας πάντως, αναρωτιέται αν αυτές είναι οι μόνες δύο επιλογές.
«Ίσως να δημιουργηθεί και κάτι άλλο», λέει.
«Θέλω να εφαρμοστεί επιτέλους το αξίωμα ότι όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό και ασκούνται από τον λαό», συνεχίζει, παραπέμποντας στον Καταστατικό Χάρτη που έχουν δημιουργήσει στ’ Απεράθου.
«Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό, ανήκουν στον λαό και ασκούνται από τον λαό», αναφέρεται σε αυτόν.
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 00:40
Σοφία Δήμτσα: Να γιατί θέλουν εκλογές στις 20 Σεπτεμβρίου και όχι στις 27 [εικόνα]
Μέσω της προσωπικής σελίδας της στο Facebook, η δημοσιογράφος του Mega Σοφία Δήμτσα επιχείρησε να εξηγήσει τη σπουδή του ΣΥΡΙΖΑ να προχωρήσει σε εκλογές στις 20 και όχι στις 27 Σεπτεμβρίου. Η καλή δημοσιογράφος σημειώνει χαρακτηριστικά τα εξής: «Λοιπόν, για να εξηγήσουμε την πρεμούρα του ΣΥΡΙΖΑ να γίνουν οι εκλογές οπωσδήποτε στις 20 Σεπτεμβρίου και όχι στις 27: εάν οι εκλογές γίνουν στις 27 οι συνταξιούχοι θα έχουν εισπράξει τη 2η συνεχόμενη σύνταξη μειωμένη, από 2% έως 6% λόγω της αύξησης των εισφορών υγείας. Επίσης, μετά τις 20 Σεπτεμβρίου υπολογίζεται ότι θα αποσταλούν και τα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ! Καταλάβατε;;;».
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 00:33
Και αν η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι όπως φαίνεται;
Του Γ. Λακόπουλου Η ερώτηση ήταν από αυτές που υποβάλλονται περισσότερο για να υποβληθούν, παρά γιατί υπάρχει ιδιαίτερος λόγος: μπορεί να υπάρξει συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με το κόμμα του Λαφαζάνη; Αλλά η απάντηση που έδωσε η Όλγα Γεροβασίλη αιφνιδίασε: ‘εμείς δεν κλείνουμε τις πόρτες’. Αρκεί ‘ η ελάχιστη προϋπόθεση είναι να υπάρχει κοινός στρατηγικός στόχος, και οραματικός και ρεαλιστικός, για το μέλλον της Ελλάδας’.Για όσους δεν κατάλαβαν: προτού κατακαθίσει η σκόνη που σήκωσε η ανατροπή της κυβέρνησης από την ομάδα Λαφαζάνη, η πορτ παρόλ του Αλέξη Τσίπρα λέει ότι ο απερχόμενος πρωθυπουργός θα μπορούσε να συνεργαστεί μετεκλογικά με τον ανατροπέα του. Και το λέει τη στιγμή που οδηγούνται υποτίθεται στα μαρμαρένια αλώνια για μια αναμέτρηση του τύπου: ο θάνατός σου, η ζωή μου. Πως μπορεί να προκύπτει εκ των προτέρων περιθώριο μετεκλογικής σύμπραξης όταν το ένα κόμμα πάει στις εκλογές για να εφαρμόσει το Μνημόνιο και το άλλο για να το καταργήσει; Σε ποιο θέμα θα συνεργαστούν και με ποιο στόχο; Και γιατί μένει ανοικτό αυτό το θέμα από την πλευρά Τσίπρα όταν έχει κάθε λόγο να το κλείσει; Πως θα συνεργαστεί με αυτούς που θα έχει αποβάλει από τους κόλπους του ΣΥΡΙΖΑ; Πραγματικά πρόκειται για περίεργη απάντηση από τη μια πλευρά της διάσπασης κόμματος της Αριστεράς. Σαν να έλεγε στη δεκαετία του ’70 ο Χαρίλαος Φλωράκης ότι θα συνεργαστεί με το …ΚΚΕ εσωτερικού. Κι όμως τη στιγμή που υποτίθεται ότι οι δυο πλευρές σφάζονται, γίνεται λόγος για ενδεχόμενη συγκυβέρνησή τους. Τυχαίο; Μπορεί. Αλλά η απάντηση της Γεροβασίλη στο συγκεκριμένο ερώτημα ενισχύει μια υποψία που μπορεί να διατυπωθεί με ένα όχι και τόσο αφελές ερώτημα: και αν η διάσπαση στον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πραγματική; Αν είναι στημένη; Σε οτι αφορά τον Λαφαζάνη εννοείται- η περίπτωση της Ζωής είναι άλλη υπόθεση. Τσίπρας και Λαφαζάνης δεν είχαν ποτέ κακές προσωπικές σχέσεις- ούτε και τώρα έχουν ανταλλάξει προσωπικές κουβέντες.. Συμπληρωματικά λειτουργούσαν ανέκαθεν. Αν δεν τα έσπασαν λόγω της συμφωνίας με τους εταίρους,- οπως φαίνεται- αλλά πρόκειται για σχέδιο που κατέστρωσαν από κοινού για να αποφύγουν τη συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ ακριβώς λόγω της συμφωνίας; Είναι τρελό ακόμη και ως σκέψη; Ίσως. Αλλά περισσότερο από όλα θα ήταν σατανικό ως πολιτικό σχέδιο: κατεβαίνουμε στις εκλογές με δυο κόμματα , τα σαρώνουμε όλα και στη συνέχεια τα ξαναβρίσκουμε και κυβερνάμε με τον δικό μας τρόπο. Και, ειρήσθω εν παρόδω, ότι αυτό ο τρόπος δεν είναι καθόλου συμβατός με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωζώνη και τους κανόνες τους. Γι’ αυτό άλλωστε υπήρξε η μετεκλογική ένταση με την Ευρώπη. Τα ερωτήματα Δεν υπάρχει καμιά πληροφορία που να τεκμηριώνει αυτόν το συλλογισμό. Ποιος όμως μπορεί να αποκλείσει ότι μπορεί να προκύψει ακόμη και ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία, με δηλώσεις σαν της Γεροβασίλη; Δεν θα ήταν πιο λογικό να αποσαφηνίζει ότι είναι αδύνατη η σύμπλευσή τους, ακριβώς γιατί υπάρχει στρατηγική σύγκρουση στο θέμα της Ευρώπης; Γιατί η εκπρόσωπος δεν δίνει την πιο λογική και αναμενόμενη απάντηση, αλλά αφήνει να αιωρούνται σενάρια που κανονικά δεν θα έπρεπε να υπάρχουν; Από την αρχή της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ υπήρχαν ερωτήματα για την παρουσία του Παν. Λαφαζάνη στο υπουργικό συμβούλιο, καθώς δεν έκρυβε τις αντιευρωπαϊκές θέσεις του κόντρα στην κυβέρνηση που είχε ταχθεί υπέρ της Ευρωζώνης. Συνιστούσε παραβίαση βασικών κανόνων της πολιτικής ότι υπουργός -και όχι μόνο ένας- διαφωνούσε δημοσίως με τον πρωθυπουργό σε βασικά θέματα και παρέμεινε υπουργός. Κυβέρνηση με δυο γραμμές δεν νοείται. Κι όμως αυτή η κυβέρνηση λειτούργησε για έξι μήνες περίπου, χωρίς να τίθεται σε καμία περίπτωση θέμα απομάκρυνσης του Λαφαζάνη παρ’ ότι ζητούσε τα αντίθετα από αυτά που έκανε η κυβέρνηση. Ακόμη και όταν – ως υπουργός ακόμη- καταψήφισε στη Βουλή την κυβέρνηση στην οποία μετείχε δεν απομακρύνθηκε αμέσως από τη θέση του, όπως ήταν αναμενόμενο. Έφυγε με ανασχηματισμό μερικές ημέρες αργότερα -στα πλαίσια ανασχηματισμού- ενώ από την Κοινοβουλευτική Ομάδα δεν απομακρύνθηκε ποτέ. Αργότερα βέβαια έγινε γνωστό ότι η ίδια η κυβέρνηση μελετούσε και εναλλακτικό σχέδιο: την έξοδο από το ευρώ. Δηλαδή αυτό που ζητούσε ο Λαφαζάνης. Τι κερδίζουν Πέρα από τις γνωστές αποκαλύψεις για το « παράλληλο νόμισμα» και τις διατακτικές του Βαρουφάκη , εκτός από τις δραχμές που θα έκοβε ο Λαφαζάνης , με εγγύηση τα «μετρητά» της Τράπεζας της Ελλάδος, υπήρξαν και πληροφορίες για συσκέψεις στις οποίες συζητούσαν τις λεπτομέρειες της επιβίωσης εκτός ευρώ: από τη φύλαξη των κτηρίων και τον εφοδιασμό με τρόφιμα και καύσιμα που θα αναλάμβανε ο Καμμένος, μέχρι την κινητοποίηση του λαού για να προστατεύσει της κατακτήσεις του και ως την εθνικοποίηση των τραπεζών που θα έβρισκε κεφάλαια από άλλες πηγές, όχι και τόσο διαυγείς. Όλα αυτά σταμάτησαν τα ξημερώματα της 13ης Ιουλίου στις Βρυξέλλες όταν ο Αλέξης Τσίπρας αποδέχθηκε το τρίτο Μνημόνιο. Αλλά στις κομματικές διαδικασίες που ακολούθησαν οι δυο πλευρές έδειξαν να έχουν μόνο τακτικές διαφωνίες. Μάλιστα σε κομματικά ακροατήρια ο Πρωθυπουργός διαβεβαίωνε ότι οι στρατηγικοί στόχοι παραμένουν ίδιοι- χωρίς να προσδιορίζονται. Απλώς λόγω της κυβερνητικής υπόστασης του κόμματος οι χειρισμοί πρέπει να είναι διαφορετικοί. Συμφώνησαν μάλιστα να τα συζητήσουν όλοι μαζί στο συνέδριο . Από εδώ και πέρα τα πράγματα παίρνουν το δρόμο τους. Αυτό που φαίνεται είναι ότι το χάσμα μεγάλωσε και το διαζύγιο κατέστη αναπόφευκτο. Λογικό δείχνει. Αλλά αυτό που φαίνεται είναι η πραγματικότητα; Μήπως οι δυο πλευρές σκηνοθέτησαν τη ρήξη τους; Τι κερδίζουν; Πολλά, σχεδόν τα πάντα. Ο Αλέξης Τσίπρας θα εισπράξει στις εκλογές την Κεντροαριστερά που θέλγεται με την ιδέα να τον στηρίξει εφόσον απαλλάσσεται από τους ακραίους. Και ο Παν. Λαφαζάνης θα κρατήσει τις αντιμνημονιακές δυνάμεις, ως συνεπής και αξιόπιστος. Αν δεχτούμε ότι υπάρχει πράγματι ένα τέτοιο σενάριο και πετύχει, τότε η μετεκλογική συμπόρευση των δυο πλευρών- την οποία δεν αποκλείει η εκπρόσωπος του Τσίπρα- θα στηρίζεται σε τερατώδη πολιτική ισχύ. Θα ελέγχουν τα πάντα, θα έχουν τετραετή ορίζοντα χωρίς ενδιάμεσες εκλογές και προφανώς την ευκαιρία να επανεξετάσουν εκατέρωθεν τις θέσεις τους Μνημόνιο– που αναμένεται καταιγιστικό και ίσως ανεφάρμοστο. Τι σημαίνει το ενδεχόμενο να έχει βάση αυτό το σενάριο; Που μπορεί να οδηγήσει τις ελληνοκοινοτικές σχέσεις ένα κόμμα που καλλιεργεί συστηματικά τον αντιευρωπαϊσμό στη χώρα με αποτέλεσμα το καθόλου φιλοευρωπαϊκό 62 % δημοψηφίσματος; Γιατί ακριβώς μας προετοιμάζουν οι απαντήσεις της εκπροσώπου του Αλέξη Τσίπρα;
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 00:31
Αυτή θα είναι η υπηρεσιακή κυβέρνηση: ΥΠΕΞ ο Μολυβιάτης, Εσωτερικών ο Μανιτάκης
Τα πρόσωπα που θα στελεχώσουν την υπηρεσιακή κυβέρνηση αρχίζουν να διαρρέουν σιγά -σιγά καθώς η διαδικασία των διερευνητικών εντολών πλησιάζει στο τέλος της και αποβαίνει άκαρπη.
Σύμφωνα με πληροφορίες, Υπουργός Εξωτερικών της υπηρεσιακής κυβέρνησης θα είναι ο Πέτρος Μολυβιάτης, στενός συνεργάτης του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Αντίστοιχα, Υπουργός Εσωτερικών αναμένεται να οριστεί ο συνταγματολόγος Αντώνης Μανιτάκης. Ο κ. Μολυβιάτης υπήρξε ο εξ' απορρήτων του Κωνσταντίνου Καραμανλή όταν ήταν Πρωθουργός και Πρόεδρος της Δημοκρατίας, διετέλεσε επίσης και δύο φορές ΥΠΕΞ. Μία επί διακυβέρνησης Κώστα Καραμανλή και μία στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Παναγιώτη Πικραμένου .Ο κ.Μανιτάκης είχε οριστεί Υπουργός Εσωτερικών στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Παναγιώτη Πικραμένου, πριν τις εκλογές του 2012 και αμέσως μετά ορκίστηκε εκ μέρους της ΔΗΜΑΡ Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Τέλος, αναμένεται να οριστεί υπηρεσιακή Πρωθυπουργός η νυν Πρόεδρος του Αρείου Πάγου Βασιλική Θάνου και θα είναι η πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός στην ιστορία της Ελλάδας. Η ορκωμοσία της θα γίνει πιθανότατα την Παρασκευή από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο. Αν οι συνθήκες το επιτρέψουν μπορεί να ορκιστεί και Πέμπτη βράδυ, καθώς το πρωί της ίδιας ημέρας παραδίδεται και η τρίτη διερευνητική εντολή.
Την πληροφορία για τον Πέτρο Μολυβιάτη ανέφερε μέσω Twitter ο Πέτρος Κουμουτσάκος, στενός συνεργάτης του. Για την καρέκλα, του ΥΠΟΙΚ μετά τις πληροφορίες ότι αρνούνται – για διαφορετικούς λόγους – ο νυν υπουργός Ευκλείδης Τσακαλώτος και ο πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων Γιώργος Χουλιαράκης έχουν πέσει άλλα ονόματα στο τραπέζι. Από στελέχη των ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι προτείνονται ο πρώην υπηρεσιακός υπουργός Οικονομικών στην Υπηρεσιακή Κυβέρνηση Παναγιώτη Πικραμμένου και πρώην πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας Γιώργος Ζανιάς, αλλά και ο επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής Παναγιώτης Λιαργκόβας, ο οποίος φέρεται να συγκεντρώνει την έγκριση και μικρότερων κομμάτων. Για την θέση του υπουργού Εθνικής Αμυνας ακούγεται το όνομα του κ. Γιάννη Γιάγκου, πρώην αρχηγού ΓΕΕΘΑ, ενώ για εκείνη του υπουργού Δικαιοσύνης ο κ. Δημήτρης Παπαγγελόπουλος.
Σύμφωνα με πληροφορίες, Υπουργός Εξωτερικών της υπηρεσιακής κυβέρνησης θα είναι ο Πέτρος Μολυβιάτης, στενός συνεργάτης του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Αντίστοιχα, Υπουργός Εσωτερικών αναμένεται να οριστεί ο συνταγματολόγος Αντώνης Μανιτάκης. Ο κ. Μολυβιάτης υπήρξε ο εξ' απορρήτων του Κωνσταντίνου Καραμανλή όταν ήταν Πρωθουργός και Πρόεδρος της Δημοκρατίας, διετέλεσε επίσης και δύο φορές ΥΠΕΞ. Μία επί διακυβέρνησης Κώστα Καραμανλή και μία στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Παναγιώτη Πικραμένου .Ο κ.Μανιτάκης είχε οριστεί Υπουργός Εσωτερικών στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Παναγιώτη Πικραμένου, πριν τις εκλογές του 2012 και αμέσως μετά ορκίστηκε εκ μέρους της ΔΗΜΑΡ Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Τέλος, αναμένεται να οριστεί υπηρεσιακή Πρωθυπουργός η νυν Πρόεδρος του Αρείου Πάγου Βασιλική Θάνου και θα είναι η πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός στην ιστορία της Ελλάδας. Η ορκωμοσία της θα γίνει πιθανότατα την Παρασκευή από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο. Αν οι συνθήκες το επιτρέψουν μπορεί να ορκιστεί και Πέμπτη βράδυ, καθώς το πρωί της ίδιας ημέρας παραδίδεται και η τρίτη διερευνητική εντολή.
Την πληροφορία για τον Πέτρο Μολυβιάτη ανέφερε μέσω Twitter ο Πέτρος Κουμουτσάκος, στενός συνεργάτης του. Για την καρέκλα, του ΥΠΟΙΚ μετά τις πληροφορίες ότι αρνούνται – για διαφορετικούς λόγους – ο νυν υπουργός Ευκλείδης Τσακαλώτος και ο πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων Γιώργος Χουλιαράκης έχουν πέσει άλλα ονόματα στο τραπέζι. Από στελέχη των ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι προτείνονται ο πρώην υπηρεσιακός υπουργός Οικονομικών στην Υπηρεσιακή Κυβέρνηση Παναγιώτη Πικραμμένου και πρώην πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας Γιώργος Ζανιάς, αλλά και ο επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής Παναγιώτης Λιαργκόβας, ο οποίος φέρεται να συγκεντρώνει την έγκριση και μικρότερων κομμάτων. Για την θέση του υπουργού Εθνικής Αμυνας ακούγεται το όνομα του κ. Γιάννη Γιάγκου, πρώην αρχηγού ΓΕΕΘΑ, ενώ για εκείνη του υπουργού Δικαιοσύνης ο κ. Δημήτρης Παπαγγελόπουλος.
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 00:30
Ακόμα και Κούρδοι βουλευτές μάχονται στη μεγάλη επίθεση ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος
Τα νέα από το μέτωπο του νότιου Κιρκούκ, στο Ιράκ, όπου οι Κούρδοι Πεσμεργκά εξαπέλυσαν νωρίς την Τετάρτη μεγάλη επίθεση ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος, γίνονται όλο και καλύτερα.Όπως διαβάζουμε στο κουρδικό Rudaw, πολλά χωριά που βρίσκονται νότια της πόλης Κιρκούκ και κατέχονταν από το Ισλαμικό Κράτος απελευθερώθηκαν, με τους τζιχαντιστές να υφίστανται βαριές απώλειες σε νεκρούς και τραυματίες. Επίσης, πολλοί τζιχαντιστές πιάστηκαν αιχμάλωτοι.
Η επίθεση των Κούρδων Πεσμεργκά είχε την υποστήριξη των μαχητικών αεροπλάνων του
Συνασπισμού που ηγούνται οι ΗΠΑ. Τα μαχητικά βομβάρδισαν πολλά χωριά που ήταν οχυρωμένοι μέσα οι τζιχαντιστές και σκότωσαν πολλούς. Στη συνέχεια όταν οι Κούρδοι εισέβαλαν στα χωριά δεν βρήκαν αμάχους μεταξύ των νεκρών. Προφανώς είχαν προλάβει και είχαν εγκαταλείψει τα σπίτια τους.Το Ισλαμικό Κράτος αναγκάστηκε να υποχωρήσει τουλάχιστον 10 χιλιόμετρα από τη σφοδρή επίθεση που δέχτηκε.
Σημαντική πληροφορία, ότι στη μάχη παίρνουν μέρος εκτός από τους Κούρδους Πεσμεργκά, τον κουρδικό στρατό του ιρακινού Κουδριστάν, και πολλοί Κούρδοι εθελοντές αλλά και Κούρδοι βουλευτές, μέλη του περιφερειακού κοινοβουλίου του ιρακινού Κουρδιστάν.
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 00:29
ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΜΕΡΑ! Το PKK ανατίναξε αγωγό φυσικού αερίου στο Καρς
Κοντά στην πόλη Σαρικαμίς στην περιφέρεια του Καρς, ομάδα ένοπλων ανταρτών του PKK ανατίναξε αγωγό φυσικού αερίου.
Το δημοσίευμα που είναι έκτακτο σημειώνει ότι η ομάδα των τρομοκρατών που αποτελούνταν από περίπου 20 άτομα τοποθέτησε εκρηκτικά στον αγωγό και τον
ανατίναξε πριν από περίπου μία ώρα.
Ο αγωγός συνδέει το Καρς με την Τιφλίδα και το Μπακού (αφετηρία), η έκρηξη προκάλεσε πανικό στους κατοίκους της πόλης, όπως σημειώνεται και οι φλόγες έγιναν ορατές από χιλιόμετρα μακριά.
πηγη
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 00:27
Δεν έλειπε κανείς! Ξεκινάμε..
Δεν έλειπε κανείς από το σημερινό κάλεσμα του Βαγγέλη προς τους πολιτευτές όλων των νομών της Ελλάδας.Η αίθουσα συγκεντρώσεων της Συγγρού γέμισε ασφυκτικά από τους Υποψήφιους που έσπευσαν στην Αθήνα από κάθε γονιά της Ελλάδας.
Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον των πολιτευτών όλης της Ελληνικής επικράτειας ανεξάρτητα από το αν βρίσκονται ή όχι σε εκλόγιμη θέση, η συσπείρωση παλιών και νέων στελεχών και πάνω από όλα η αναγνώριση στο πρόσωπο του
Βαγγέλη του πατριωτισμού, της αγωνιστικότητας και της αγάπης για την Ελλάδα και την παράταξη, σηματοδότησαν σήμερα ένα δυνατό ξεκίνημα για την προεκλογική περίοδο με στόχο την ιστορική νίκη της Νέας Δημοκρατίας για την Ελλάδα.Την Παρασκευή ΞΕΚΙΝΑΜΕ…
Κατηγορία
Πρωτοσέλιδα
Ετικέτες
Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 00:25
Το τέλος του Πάνου Καμμένου
Στις 21 Ιανουαρίου 2012 ο Πάνος Καμμένος ανακοίνωσε τη δημιουργία του κόμματος «Ανεξάρτητοι Έλληνες» διακόπτοντας με αυτόν το τρόπο την πολιτική του διαδρομή με την Νέα Δημοκρατία που τον ανέδειξε.Στα 3 χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από τότε, ο Πάνος Καμμένος δηλητηρίασε όσο κανείς την Ελληνική κοινωνία με θεωρίες συνωμοσίας, με κατηγορίες για εθνική προδοσία, με υποτιθέμενες απόπειρες εξαγοράς Βουλευτών και άλλα πολλά. Είχε φορέσει τον μανδύα του «υπερπατριώτη». Αυτός μόνο πονούσε την Ελλάδα, όλοι οι άλλοι ήταν «προδότες» και
«δωσίλογοι».Πως τα έφερε όμως η ζωή, ο Πάνος Καμμένος να γίνει συγκυβερνήτης του τόπου & να αποκαλυφθεί σε λίγους μόλις μήνες σε όλους η πολιτική του υποκρισία. Μαζί με τον Τσίπρα, αφού πρώτα κατέστρεψε την οικονομία, έβαλε την υπογραφή του φαρδιά πλατιά στο 3ο μνημόνιο που περιλαμβάνει πολλαπλάσια δυσβάσταχτα μέτρα για τον Ελληνικό λαό, τα οποία και θα μπορούσαμε να είχαμε αποφύγει.
Υπέγραψε για να κρατήσει την καρέκλα του ΥΕΘΑ, αδιαφορώντας για την πολιτική του ασυνέπεια, ξεχνώντας ότι μόλις πριν μερικές εβδομάδες είχε δεσμευθεί πως αν η συγκυβέρνηση ΣΑΝΕΛ φέρει μνημόνιο, ο ίδιος θα παραιτηθεί και θα αποσυρθεί από την πολιτική.
Σήμερα ανά την Ελλάδα απλοί άνθρωποι, δικοί μας άνθρωποι, παλιοί νεοδημοκράτες, που είχαν πιστέψει δυστυχώς τα μεγάλα λόγια του Πάνου, επιστρέφουν μαζικά στην μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη. Τους καλωσορίζουμε.
Η δέσμευση του Πάνου Καμμένου ότι θα αποσυρθεί από την πολιτική αν φέρει μνημόνιο μπορεί να αθετήθηκε από τον ίδιο, αλλά είναι βέβαιο πως θα την κάνει πράξη ο Ελληνικός λαός.
Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες δεν θα υπάρχουν στην επόμενη Βουλή.
Κατηγορία
Πρωτοσέλιδα
Ετικέτες
Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 00:25
ΝΔ : Υπό διάλυση η κυβέρνηση και το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ
Για τη Νέα Δημοκρατία η εθνική συνεννόηση υπήρξε πάντα ένα εθνικό ζητούμενο. Με βάση αυτή την εθνική ανάγκη, ο Πρόεδρος του κόμματος και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Ευάγγελος Μεϊμαράκης κατέβαλε και καταβάλλει κάθε προσπάθεια, προκειμένου να εξαντληθούν όλες οι συνταγματικές πρόνοιες υπέρ της εθνικής συνεννόησης.Ο κ. Τσίπρας αποφάσισε εσπευσμένα εκλογές βάσει, όπως αποδεικνύεται, ενός προμελετημένου σχεδίου και έκτοτε κρύβεται, έχει εξαφανιστεί, δεν δέχεται να συναντήσει κανέναν αρχηγό κόμματος, ούτε τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης χάρη στις
ψήφους της οποίας έφερε συμφωνία και ψηφίστηκε στη Βουλή. Περιφρονεί το ίδιο το Σύνταγμα, αρνούμενος να λάβει μέρος ακόμη και στην υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών.Μετά από καθυστερήσεις και κωλυσιεργίες και καταιγιστική, καθημερινή προπαγάνδα επτά μηνών, ο κ. Τσίπρας ελπίζει τώρα ότι θα δοξαστεί κρυπτόμενος. Την ίδια ώρα, παρακολουθεί το κόμμα του να διαλύεται και μετατρέπει τη χώρα σε μια απέραντη Κουμουνδούρου.
Αν ο κ. Τσίπρας ήθελε την έγκριση του λαού για το τρίτο μνημόνιο, τότε έπρεπε, όπως άλλωστε ο ίδιος και τα στελέχη του είχαν προαναγγείλει, να το θέσει στην κρίση του λαού πριν αυτό ψηφιστεί στη Βουλή. Ο ίδιος ο απερχόμενος υπουργός των Οικονομικών κ. Τσακαλώτος (επίσης εξαφανισμένος), είχε δηλώσει ότι «η συμφωνία θα κριθεί από τον λαό».
Αντίθετα, προκαλεί εκλογές κατόπιν μνημονίου, ενός μνημονίου που ο ίδιος και οι διορισμένοι από τον ίδιο υπουργοί του «διαπραγματεύτηκαν», με αποτυχημένο, όπως αποδείχθηκε, τρόπο.
Κατηγορία
Πρωτοσέλιδα
Ετικέτες
Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015 00:23
Ετοιμάζουν μια από τα ίδια
Ως γνωστόν, η διόρθωση είναι πάντα χειροτέρα του λάθους.
Αυτό συνέβη και με την κυβερνητική εκπρόσωπο που – τώρα που αποκαλύπτεται το σχέδιο «υφαρπαγή ψήφου δια της διάσπασης» - έσπευσε να διορθώσει τον τίτλο της «Εφημερίδας των Συντακτών» σε συνέντευξή της.
Όπως είπε, «η φράση «δεν κλείνουμε τις πόρτες στο κόμμα Λαφαζάνη μετεκλογικά» δεν ειπώθηκε στη συνέντευξη».
Σπεύδοντας να προσθέσει πως «η συνέντευξη δόθηκε στις 20 Αυγούστου, η απάντηση ήταν επί ενός υποθετικού ερωτήματος, χωρίς αναφορά σε συγκεκριμένο κόμμα. Επισημαίνεται ότι στις 20
Αυγούστου δεν είχε ακόμα ανακοινωθεί ο νέος πολιτικός σχηματισμός».Σωστά. Αλλά όλοι γνώριζαν ότι επέκειτο η δημιουργία κόμματος από τα σπλάχνα του ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτό άλλωστε αναφερόταν και στην ερώτηση του δημοσιογράφου: «Υπάρχει περίπτωση να δούμε και συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με κόμμα που θα προκύψει από τα «σπλάχνα» του; Θα υπάρξει απεύθυνση για συνεργασία προς εκείνη την πλευρά;».
Και η απάντηση της κυβερνητικής εκπροσώπου:
«Μέσα σε ένα κόμμα μπορούν να συνυπάρχουν διαφορετικές στρατηγικές και να επιδιώκονται συνθέσεις και ζυμώσεις. Δεν μπορούν, όμως, να παρουσιάζονται σε επίπεδο διακυβέρνησης. Μπροστά στα υπαρξιακά για τη χώρα διλήμματα, οι κοινοβουλευτικές ομάδες που στηρίζουν την κυβέρνηση πρέπει να είναι συμπαγείς. Στο υποθετικό σενάριο που θέτετε, εμείς δεν κλείνουμε τις πόρτες. Προφανώς όμως, η ελάχιστη προϋπόθεση είναι να υπάρχει κοινός στρατηγικός στόχος και οραματικός και ρεαλιστικός, για το μέλλον της Ελλάδας».
Συμπέρασμα: Όσες διορθώσεις και αν γίνουν, η ουσία δεν αλλάζει.
Η ερώτηση ήταν συγκεκριμένη, αναφερόταν σε κόμμα «από τα σπλάχνα», άρα κόμμα Λαφαζάνη, που εμφανίστηκε αμέσως μετά.
Η απάντηση, όμως, ήταν συγκεκριμένη μόνο ως προς τη φράση «εμείς δεν κλείνουμε τις πόρτες» και ως προς την παρατήρηση «μέσα σε ένα κόμμα μπορούν να συνυπάρχουν διαφορετικές στρατηγικές και να επιδιώκονται συνθέσεις και ζυμώσεις».
Όλα τα υπόλοιπα, περί «κοινού στρατηγικού στόχου οραματικού και ρεαλιστικού», είναι εντελώς ασαφή.
Διότι θα ίδια έλεγαν όλοι μαζί και πριν από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου και μέχρι το δημοψήφισμα του Ιουλίου.
Οπότε, γιατί να μην ξαναδούμε μια από τα ίδια;
elzoni.gr
Κατηγορία
Πολιτική
Ετικέτες
Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015 18:04
Μεταθέσεις 3 εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης σε σχολικές μονάδες Σ.Μ.Ε.Α.Ε, σε ΚΕ.Δ.Δ.Υ και ΕΕΕΕΚ 2014-2015
Μεταθέσεις 3 εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης σε σχολικές μονάδες Σ.Μ.Ε.Α.Ε, σε ΚΕ.Δ.Δ.Υ και ΕΕΕΕΚ 2014-2015
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015 18:04
Ανακλήσεις Υποχρεωτικών μετατάξεων εκπαιδευτικών Δ/θμιας Εκπαίδευσης σε θέσεις εκπαιδευτικών στην Π/θμια Εκπαίδευση
Ανακλήσεις Υποχρεωτικών μετατάξεων εκπαιδευτικών Δ/θμιας Εκπαίδευσης σε θέσεις εκπαιδευτικών στην Π/θμια Εκπαίδευση
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ
Κατηγορία
Εκπαιδευτικά Νέα
Ετικέτες
 Η Ιταλική εισβολή - YouTube.png "Ελληνοϊταλικός πόλεμος")
