"Με όλο το σεβασμό στο πρόσωπό σας και στο θεσμό στον οποίο υπηρετείτε θέλουμε την βοήθειά σας στο εξής: υπάρχει ένας ποταμός με το όνομα «Βελάς» που διασχίζει το χωριό Αχινός στο Δήμο Στυλίδας και επειδή η παρούσα οικονομική κατάσταση του Δήμου δεν μας δίνει τη δυνατότητα να κατασκευάσουμε...
γέφυρα για την εξυπηρέτηση των πολιτών , θα θέλαμε τη δική σας βοήθεια, μήπως θα ήταν δυνατόν να βάλουμε μια στρατιωτική γέφυρα απ' αυτές που χρησιμοποιεί το Μηχανικό.Κύριε υπουργέ σας ευχόμαστε υγεία και δύναμη στο δύσκολο έργο σας, καθώς και προσωπική ευτυχία."ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

"Το κινητό του Αντώνη Σαμαρά δεν έχει αλλάξει. Παίρνει μηνύματα από τους πάντες και διαβάζει τα πάντα" σχολίασε ο ηθοποιός Ρένος Χαραλαμπίδης και συμπλήρωσε:
"Είναι ο πρώτος που είναι μες στην πραγματική ζωή. Ίσως να είναι παράξενο για την Ελλάδα, αλλά έχουμε έναν Πρωθυπουργό που έρχεται μέσα από την πραγματική ζωή"."Καταλαβαίνεις ότι είναι ο αρχηγός, έχει μια ωραία ηγετική διάθεση. Είναι χιουμορίστας δεν είναι χαβαλετζής σαν τον Τσίπρα" σχολίασε.Δείτε το βίντεο από την εκπομπή "Πρωινό Mou":

Σήμερα κλείνουν αισίως ογδόντα μέρες για τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ θα εύχεται κανονικά να φύγουν και να μην ξανάρθουν. Ο Σεπτέμβριος ξεκίνησε με την ανατροπή της κυβέρνησης «υπό το βάρος της λαϊκής πίεσης» στην ημερήσια διάταξη.

 

Τελικά, όμως, το «παλλαϊκό ρεύμα ανατροπής, αγώνα και κινητοποίησης» δεν ήλθε στο ραντεβού.

 

Οι κοινωνικοί αγώνες δεν ξεκίνησαν καν, τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια κατέβηκαν από τα οδοφράγματα, η πρόταση δυσπιστίας καταψηφίστηκε στη Βουλή, η ΕΡΤ εκκενώθηκε και η επέτειος
του Πολυτεχνείου βρίσκει τον ΣΥΡΙΖΑ με μοναδικό όφελος τη Θεοδώρα Τζάκρη.

 

Δεν το υποτιμώ αλλά δεν ξέρω αν αντισταθμίζει τις χασούρες στα άλλα επίπεδα.

 

Αυτή είναι αντικειμενικά η κατάσταση.

 

Ακόμη κι αν ο Αλέξης Τσίπρας μιλάει μετά το ναυάγιο της περασμένης Κυριακής για αυτοδυναμία στις εκλογές ή αν οι φίλοι του επικαλούνται κάποιες «μυστικές» ή «κυλιόμενες» δημοσκοπήσεις που θα έλθουν να αλλάξουν το κλίμα.

 

Δυστυχώς ή ευτυχώς, οι δημοσκοπήσεις αυτές θυμίζουν την περίφημη στρατιά του στρατηγού Βενκ που θα έσωζε το περικυκλωμένο από τους Σοβιετικούς Βερολίνο. Δεν ήλθε ποτέ διότι απλούστατα δεν υπήρχε.

 

 

 

Διότι η αύξηση των ψήφων δεν αλλάζει τα δομικά χαρακτηριστικά ενός κόμματος. Κι άλλωστε ούτε ο Τσίπρας ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίστηκαν ποτέ ότι είναι κάτι άλλο από αυτό που τόσα χρόνια ξέραμε ότι είναι.

 

Δεν προσπάθησαν καν να κρύψουν πως δεν είναι καινούργιοι «στην πιάτσα» – που λέει κι ο Βενιζέλος.

 

 

Είναι ακριβώς οι ίδιοι – με την προσθήκη μερικών φυγάδων από το χειρότερο ΠαΣοΚ.

 

Και τώρα από τους ίδιους αυτούς ανθρώπους, τι ακριβώς ζητάμε;

 

Να φτιάξουν, λέει, εναλλακτικό σχέδιο εξόδου από την κρίση ή συνολικό κυβερνητικό πρόγραμμα ή αξιόπιστη λύση για το Μνημόνιο ή συγκροτημένη μέθοδο αντιπολίτευσης.

 

Λυπάμαι αλλά τους ζητάμε να κάνουν πράγματα που δεν ξέρουν, που σίγουρα δεν μπορούν, που δεν είναι στις γνώσεις ή στη νοοτροπία τους κι ενδεχομένως ούτε καν τους ενδιαφέρουν.

 

Ακριβώς όπως ζητάμε από τον Τσίπρα να πάει στη Βουλή και να κατατροπώσει τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο όταν στερείται παντελώς όχι μόνο της εμπειρίας αλλά και της γνώσης για να το κάνει.

 

Διότι σε αυτό το επίπεδο, απέναντι σε έναν απόφοιτο του Χάρβαρντ και σε έναν καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου με συνολικά σαράντα πέντε χρόνια κοινοβουλευτικής πείρας, η αριστερή γενικολογία δεν αρκεί.

 

Χρειάζεται να ξέρεις κι ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έχει Εξεταστικές Επιτροπές.

 

 

 

Κι ότι ο ίδιος θα κάνει το μεγαλύτερο καλό στον εαυτό του αν πάψει να τις καλλιεργεί.

 

Διότι η «διαδικασία πολιτικής ωρίμασης» που του είναι τόσο απαραίτητη έχει μία και μοναδική προϋπόθεση: να συνειδητοποιήσει πόσο πολύ του λείπει η πολιτική ωριμότητα…

Του Γιάννη Πρετεντέρη

 

ΤΟ ΒΗΜΑ

Πώς οργανώθηκε η μυστική σύσκεψη λίγο πριν από τη λήξη του Εμφυλίου και οι ανησυχίες των ΤιράνωνΕξήντα τρία χρόνια μετά τη λήξη του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου και τα αλβανικά αρχεία παρέχουν σπάνιο αρχειακό υλικό για τις εξελίξεις της περιόδου αυτής. Το καλοκαίρι του 1949 και ενώ η τύχη του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου είχε εν πολλοίς κριθεί, η αλβανική κομμουνιστική ηγεσία επιχειρούσε με κάθε τρόπο να ανταποκριθεί στις αιτήσεις των ελλήνων κομμουνιστών και να βοηθήσει τον αντάρτικο αγώνα, σύμφωνα με τις υποδείξεις της Μόσχας και του Βελιγραδίου, αλλά χωρίς η βοήθεια αυτή να γίνει ευρύτερα αντιληπτή και να υπονομεύσει την ασφάλεια και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.
Και αυτό διότι από τις αρχές Απριλίου 1949 η ελληνική κυβέρνηση, με υπόμνημά της προς τις
Δυτικές Δυνάμεις, διατύπωνε την ανάγκη μιας κοινής συμμαχικής ναυτικής απόβασης στην Αλβανία με στόχο την εξόντωση των αντάρτικων βάσεων στο εσωτερικό της χώρας, πλην αυτό δεν έβρισκε δεκτικούς τους δυτικούς συμμάχους. Στην Αλβανία ήταν εγκατεστημένος μεγάλος αριθμός σοβιετικών αξιωματούχων ενώ σοβιετικά εμπορικά και στρατιωτικά πλοία εφοδίαζαν την Αλβανία και, στη συνέχεια, το αντάρτικο μέτωπο. Η Αλβανία εξακολουθούσε να αποτελεί την κύρια βάση ανεφοδιασμού στον αγώνα των ανταρτών.
Στα τέλη Ιουλίου 1949 και ενώ η απόφαση του Βελιγραδίου για κλείσιμο της μεθορίου με την Ελλάδα είχε ανακουφίσει σημαντικά τόσο την Αθήνα όσο και τη Δύση, η ελληνική κυβέρνηση επέμενε φορτικά στις θέσεις της για εισβολή στην Αλβανία. Τότε ακριβώς, και ενώ όλα έβαιναν δυσμενώς για τους έλληνες κομμουνιστές και η τύχη του Εμφυλίου είχε οριστικά κριθεί, ο αμετροεπής και αλαζών Νίκος Ζαχαριάδης ζητούσε πεισματικά από τους αλβανούς κομμουνιστές την κλιμάκωση της βοήθειας προς τους αντάρτες. Καινούργια στοιχεία που έρχονται στο φως της δημοσιότητας από τα αλβανικά αρχεία κάνουν λόγο για μυστικές συναντήσεις εκείνης της περιόδου μεταξύ των δυο κομουνιστών ηγετών σε αλβανικό έδαφος κατά μήκος της μεθορίου.
Μια τέτοια συνάντηση, η οποία για πρώτη φορά έρχεται στο φως από τα αλβανικά κρατικά αρχεία, είναι αυτή της 2ας Ιουλίου 1949 στην Κορυτσά. Υστερα από απεγνωσμένες εκκλήσεις του Ν. Ζαχαριάδη, και αφού είχε πρώτα φροντίσει να ενημερώσει τη Μόσχα, ο αλβανός κομμουνιστής ηγέτης Ε. Χότζα δέχτηκε τον Ν. Ζαχαριάδη σε μια άκρως μυστική συνάντηση στην Κορυτσά, ενώ βρισκόταν σε διακοπές στο Πόγραδετς. Η συνάντηση προετοιμάστηκε με απόλυτη μυστικότητα από αλβανούς αξιωματούχους της ασφάλειας, ενώ παρέστη ως διερμηνέας ο έλληνας Βορειοηπειρώτης, ανώτατος αξιωματούχος της Αλβανικής Ασφάλειας, Γιώργος Κώτσιας. Ο Ζαχαριάδης ζήτησε από τον Χότζα χωρίς περιστροφές να επιτραπεί η είσοδος των ελλήνων ανταρτών στην Αλβανία, να εξοπλιστούν και στη συνέχεια να προωθηθούν στο μέτωπο του πολέμου. Αυτό όμως εγκυμονούσε τεράστιους κινδύνους για την ίδια την Αλβανία και την ακεραιότητά της, αφού η ηγεσία των Τιράνων, μέσω ισχυρού δικτύου κατασκοπείας, είχε ενημερωθεί για τα σχέδια της Αθήνας.
Ο Ε. Χότζα ήταν κατηγορηματικός: «Οχι, εγώ σας εξόπλισα, εγώ και θα σας αφοπλίσω, και κανένα πόδι ελλήνων ανταρτών δεν θα εισέρθει επί αλβανικού εδάφους. Δεν επιθυμώ επ’ ουδενί μια ένοπλη σύρραξη μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας! Σε βοήθησα πολύ, πέραν του δέοντος. Γι’ αυτό ενημέρωσα και τον Στάλιν!». Υψωσε τη φωνή και χτύπησε το τραπέζι με τη γροθιά του. Τα λόγια αυτά μεταφέρει αυτήκοος μάρτυρας στη συνάντηση. Τον συντονισμό της παροχής βοήθειας προς τους έλληνες αντάρτες αλλά και τη διαχείριση του περίπλοκου ελληνικού ζητήματος στην Αλβανία είχε αναλάβει ειδική υπηρεσία με τον κωδικό «Επιχείρηση 10», υπό τον αναπληρωτή υπουργό Εσωτερικών Μιφτάρ Τάρε, ο οποίος διηγείται με κάθε λεπτομέρεια τα γεγονότα της εποχής.«Εσείς μας κρατήσατε ζωντανούς!»Είχαν προηγηθεί και άλλες συναντήσεις αλβανών υψηλόβαθμων αξιωματούχων με έλληνες κομμουνιστές, όπως εκείνη του Νοεμβρίου 1948 στα Τίρανα, στα πλαίσια των εργασιών του πρώτου Συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Αλβανίας. Προσκεκλημένοι των Αλβανών ήταν οι Γ. Ιωαννίδης και Β. Μπαρτζώτας. Οι έλληνες προσκεκλημένοι, μέσω επευφημιών, έλαβαν τον λόγο και εξύμνησαν τους αλβανούς κομμουνιστές, χωρίς να αναφέρουν επίσημα τη βοήθεια προς τους αντάρτες. Ωστόσο, σε κατ’ ιδίαν συναντήσεις και οι δυο τους εξέφραζαν την ευγνωμοσύνη τους για τη στάση των αλβανών κομμουνιστών. Ο επίσης έλληνας βορειοηπειρώτης διερμηνέας Χρήστος Βώκος, ο οποίος παρέστη στις συναντήσεις αυτές, μεταφέρει με πιστότητα τις ευχαριστίες του Μπαρτζώτα προς τους Αλβανούς: «Εσείς μας κρατήσατε ζωντανούς!».
Μετρήσιμος παράγοντας και ακανθώδες ζήτημα που περιέπλεκε ακόμα περισσότερο τα πράγματα και τις ήδη προβληματικές σχέσεις μεταξύ των δύο αδελφών κομμουνιστικών κομμάτων ήταν και η παρουσία των μουσουλμάνων Τσάμηδων, οι οποίοι είχαν καταφύγει στην Αλβανία στα τέλη του 1944 και αρχές του 1945.
Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία που τώρα έρχονται στο φως της δημοσιότητας (αρχεία που αποχαρακτηρίστηκαν πρόσφατα), στα τέλη Μαρτίου 1949 και ύστερα από (απερίσκεπτη) προτροπή των ελλήνων κομουνιστών ηγετών, οι οποίοι ζητούσαν την επαναπροώθηση των Τσάμηδων στην Ελλάδα και την επιστράτευσή τους δίπλα στον Δημοκρατικό Στρατό, σε αποκλειστική συνάντηση του Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Αλβανίας, το θέμα συζητήθηκε με την προσήκουσα προσοχή. Για την υπόθεση αυτή είχε ενημερωθεί, με τη σειρά του, και ο Τίτο με τον Στάλιν (σύμφωνα με τα γιουγκοσλαβικά αρχεία) από το 1947, πλην όμως ο Ε. Χότζα ήταν κατηγορηματικός: Η πλειοψηφία των μουσουλμάνων Τσάμηδων είναι αρνητική σε τέτοιο ενδεχόμενο και μόνον προβλήματα θα προκαλούσε μια τέτοια ενέργεια!Η στρατολόγηση των ΤσάμηδωνΣτη συνάντηση αυτή επικράτησαν δυο απόψεις: η πρώτη, η βιαία στρατολόγηση των Τσάμηδων και η αποστολή τους στο ελληνικό μέτωπο, και η δεύτερη, η επιλεκτική οικειοθελής επιστράτευση και αποστολή τους στο μέτωπο. Την πρόταση της βιαίας στρατολόγησης εξέφραζαν συγκεκριμένα στοιχεία της τσάμικης κοινότητας οι οποίοι διεμήνυσαν «να γίνει βίαιη στρατολόγηση και να ληφθούν κάποια μέτρα κατά των αντιδραστικών στοιχείων». Ως προς τη δεύτερη εκδοχή, μόνον τριάντα άτομα από τη συγκεκριμένη κοινότητα είχαν εκφράσει την επιθυμία να στρατολογηθούν και να αποσταλούν στο μέτωπο. Για την πρώτη εκδοχή ούτε καν έγινε κάποια συγκεκριμένη προσπάθεια, αν εξαιρεθούν δυο-τρεις μεμονωμένες απόπειρες βίαιων απαγωγών. Ετσι, ούτε η μεν ούτε η δε επιλογή καρποφόρησε. Στις εκκλήσεις αυτές των αλβανών και ελλήνων αξιωματούχων, οι τσάμηδες πρόσφυγες απαντούσαν ότι «δεν εμπιστευόμαστε τους Ελληνες, επιθυμούμε να μείνουμε στην Αλβανία ή, αλλιώς, αφήστε μας να πάμε στην Τουρκία, την Τσαμουριά δεν την αγαπούμε».
Χαρακτηριστικό είναι ότι οι αλβανοί παράγοντες τόνισαν ότι η όποια προσπάθεια να γίνει σε συνθήκες απόλυτου σκότους, «να μη φανεί το χέρι μας, όλα να γίνουν νύχτα!». Και ότι για όλα πρέπει να ζητηθεί η συγκατάθεση των Σοβιετικών. Μάλιστα, στη συνάντηση αυτή επικράτησε η άποψη να ληφθούν σκληρά μέτρα εναντίων των Τσάμηδων οι οποίοι διασύρουν το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας και αυτό να γίνει με απόλυτη μυστικότητα, «εν μία νυκτί», καθώς αυτοί είναι ξένοι υπήκοοι (!) Συζητήθηκε δε ένα πογκρόμ κατά των ταραχοποιών και αυτό αποτέλεσε το έναυσμα για ό,τι επακολούθησε μετά τις απηνείς διώξεις του τσάμικου στοιχείου από το κομουνιστικό καθεστώς της Αλβανίας, το οποίο διώχθηκε με την κατηγορία της κατασκοπείας υπέρ της Ελλάδας και των Ηνωμένων Πολιτειών.Το τέλος του δράματοςΚαι ενώ στην Αλβανία διαμορφωνόταν αυτό το σκηνικό, με τις διαβουλεύσεις για την προσεκτική στάση έναντι του ελληνικού ζητήματος και ιδίως για την ασφάλεια και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας και, παρά τις αμερικανικές κατηγορηματικές αντιρρήσεις για τις ελληνικές πρωτοβουλίες, η 9η Μεραρχία του Στρατού απέκοψε τη διάβαση του Πόρτα Οσμάν που ήταν η κύρια πύλη επικοινωνίας του Γράμμου με την Αλβανία και μπήκε στο αλβανικό έδαφος. Αυτό σήμανε και το τέλος του Εμφυλίου. Στις 28 Αυγούστου ο Νίκος Ζαχαριάδης έδωσε εντολή για γενική υποχώρηση στην Αλβανία από άλλη διάβαση, παρά τη σθεναρή άρνηση της αλβανικής ηγεσίας. Αυτή τη φορά η υποχώρηση ήταν οριστική. Ο Ελληνικός Εμφύλιος έκλεινε έτσι το τελευταίο κεφάλαιο.Ο κ. Σταύρος Γ. Ντάγιος είναι διδάκτωρ Ιστορίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
ΤΟ ΒΗΜΑ: 19/08/2012

Στις 11 Δεκεμβρίου δοκιμάζεται το περίφημο ρωσικό αντιαεροπορικό.
Στην τελική ευθεία για βολή είναι το περίφημο αντιαεροπορικό σύστημα S-300 από τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις στην Κρήτη.
Σύμφωνα με κυριακάτικη εφημερίδα, η ημερομηνία έχει «κλειδώσει» και την 11η Δεκεμβρίου έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί η πρώτη βολή του ρωσικού αντιαεροπορικού σε δυτική χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ.Η προσπάθεια ξεκίνησε προ διετίας, όταν τον Δεκέμβριο του 2011 ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός
Μιχ. Κωσταράκος, αποφάσισε πως όλα τα οπλικά συστήματα που διαθέτουν οι Ενοπλες Δυνάμεις θα πρέπει να εκτελούν βολές.Από την απόφαση δεν εξαιρέθηκαν οι S-300 και έτσι τον Ιούνιο του 2012 καθορίστηκε το χρονοδιάγραμμα όλων των απαραίτητων διαδικασιών. Ξεκίνησαν οι επαφές με τη Μόσχα και τον περασμένο Μάιο ομάδα Ρώσων τεχνικών μετέβη στην Κρήτη, όπου επιθεώρησε τα συγκροτήματα βολής του οπλικού συστήματος και την καλή λειτουργία του.Δύο μήνες αργότερα, οι Ρώσοι επιθεώρησαν την κατάσταση των βλημάτων και την ετοιμότητά τους προς χρήση.Στο μεταξύ, είχε ξεκινήσει να «τρέχει» η προμήθεια για την αγορά στόχου για τις ανάγκες της βολής, που τελευταίως έλαβε, μεταξύ άλλων, την έγκριση της αρμόδιας επιτροπής εξοπλισμών στη Βουλή, ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται η σύναψη συμφωνίας για τη διαρκή υποστήριξη του συστήματος. Πλέον όλα μοιάζουν έτοιμα και στο Πεδίο Βολής Κρήτης θα προσκληθούν να παρακολουθήσουν ακόλουθοι Αμυνας ξένων χωρών.
http://www.newsbomb.gr/ethnika/story/371182/proti-dokimi-ton-s-300-stin-kriti#ixzz2kx7CXFCg

Χολυγουντιανή υπερπαραγωγή, με σημειολογικές κινήσεις, όπως να αφήσουν την προκήρυξη στο σκοπευτήριο της Καισαριανής, εκεί όπου στην κατοχή οι ναζί εκτέλεσαν εκατοντάδες Έλληνες πατριώτες;

Συγκεχυμένη ιδεολογικο-πολιτική ταυτότητα, με το ένα πόδι να πατάει σε κομμουνιστικές βάσεις, και το άλλο στην αναρχία;

Όπως και να’ χει, η πρωτοεμφανιζόμενη οργάνωση Μαχόμενες Λαϊκές Επαναστατικές Δυνάμεις (ΜΛΕΔ), που ανέλαβε την ευθύνη για την δολοφονία των δύο χρυσαυγιτών στο Ν.Ηράκλειο, χρειάστηκε πάρα πολλά λόγια, και μια προκήρυξη δέκα οκτώ ολόκληρων σελίδων, για να πει όσα θα ανάφερε σε πολύ μικρότερο χώρο ένα μικρομεσαίου πολιτικού επιπέδου στέλεχος ενός αριστερίστικου γκρουπούσκουλου.

 

Κατά παράβαση, επίσης, της βασικής αρχής των παραδοσιακών τρομοκρατικών οργανώσεων, ο συγγραφέας -ή οι συγγραφείς- της προκήρυξης, δεν ανέφεραν κουβέντα για το επιχειρησιακό σκέλος.

 

Ανεξαρτήτως αυτού όμως, μόνο και μόνο ότι έστειλαν την προκήρυξη στο site, το οποίο ήταν ο παραλήπτης του βίντεο με τη δολοφονία των δύο χρυσαυγιτών -που το πιθανότερο είχε στείλει η ίδια η Χρυσή Αυγή- δείχνει ή σύγχυση ή ιδιαιτέρως περίεργες αντιλήψεις για το “όπλο της προπαγάνδας” και την “προπαγάνδα του όπλου”.Ουδέποτε στο παρελθόν στοιχειωδώς “αξιοπρεπής” τρομοκρατική οργάνωση θα δεχόταν να στείλει κείμενό της σε Μέσο Ενημέρωσης, το οποίο δέχθηκε τόσο έντονη κριτική -και μέσω των social media- κυρίως από αριστερό κοινό, με αφορμή την δημοσιοποίηση του βίντεο με τις εκτελέσεις.

 

 

Για να φτάσει η προκήρυξη με USB, στους παραλήπτες, και βέβαια στην Αντιτρομοκρατική, επινοήθηκε ένα Χολυγουντιανού τύπου σκηνικό. Η σακούλα με το USB αφέθηκε το απόγευμα του περασμένου Σαββάτου, δηλαδή μια ημέρα πριν την τεσσαρακοστή επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, οπότε ολόκληρη η Αθήνα αστυνομοκρατείτο από πρωτοφανώς μεγάλες δυνάμεις της ΕΛΑΣ, στο Σκοπευτήριο Καισαριανής. Όταν διαβάζει κανείς την προκήρυξη, με τις επανειλημμένες αναφορές στους συνεργάτες των Γερμανών, κατανοεί τον συμβολισμό της κίνησης να τοποθετηθεί η προκήρυξη εκεί όπου εκτελέστηκαν εκατοντάδες Έλληνες αγωνιστές από τους ναζί (όχι όμως, από τους Έλληνες δωσιλόγους). Στο Σκοπευτήριο, την ώρα που βρέθηκε η σακούλα, υπήρχε κόσμος. Δεν αποκλείεται επίσης, να τοποθετήθηκε εκεί, και πάλι ενώ παρών ήταν κόσμος.

 

 

Ο συντάκτης της προκήρυξης αρέσκεται ιδιαίτερα στην ιστορική αναδρομή και δείχνει, παρά τα αρκετά ορθογραφικά λάθη, να χρησιμοποιεί -σε οριακά ανεκτό επίπεδο πάντως- καλά την ελληνική γλώσσα. Κι’ αυτό σε αντίθεση με άλλες προκηρύξεις τα τελευταία χρόνια, που αποτελούσαν επίδειξη χουλιγκάνικης γλώσσας γηπέδων και “επαναστατικού κουτσαβακισμού”. Στην προκειμένη προκήρυξη, ο συντάκτης το αποφεύγει ως έναν βαθμό (ίσως επειδή πιθανώς είναι μεγαλύτερος σε ηλικία), αν και δεν καταφέρνει να ξεφύγει από την παγίδα φραστικών σχημάτων της “παιδικής αρρώστιας” του κομμουνισμού. Όπως, για παράδειγμα, ότιο λαός “θα τους ανοίγει (σ.σ. των εχθρών) τα κεφάλια με σφυρί, να τους κόβει προς παραδειγματισμό το χέρι με δρεπάνι”.Κι’ αν δεν γράφει κάτι τέτοιο για να προκαλέσει γέλωτα, τότε το κάνει με την ιδιότητα του γνήσιου προβοκατόρικου χαλκείου, που προορίζεται -συνειδητά ή ασυνείδητα- να εξυπηρετήσει την ανωμαλία και τα κάθε λογής παρακρατικά κέντρα, στα οποία και έχει εκπαιδευτεί.

 

Κατά τα λοιπά, προσπαθεί -άκομψα, και αποτυχημένα- να μιμηθεί τις προκηρύξεις των παλιών τρομοκρατικών οργανώσεων. Έτσι, ξεκινά με ένα τσιτάτο του πασίγνωστου ηγέτη των αναρχικών, στον Εμφύλιο της Ισπανίας, Χοσέ Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι Ντουμάνγκε. “Δεν πολεμάμε τον φασισμό μαζί με την κυβέρνηση, αλλά σε πείσμα της κυβέρνησης. Ξέρουμε ότι καμία κυβέρνηση δεν επιθυμεί πραγματικά την συντριβή του φασισμού γιατί η αστική τάξη είναι αναγκασμένη να προσφεύγει σε αυτόν κάθε φορά που βλέπει την εξουσία να της γλιστρά από τα χέρια”. Στη λογική αυτού του τσιτάτου άλλωστε, κινείται όλη η “ανάλυση” του συντάκτη για την κατάσταση σήμερα στην Ελλάδα. Βέβαια, αν και επικαλείται τον Ισπανό αναρχικό, σε πολλά σημεία φαίνεται μάλλον να δηλώνει “κομμουνιστής”. Και, ως γνωστόν, κομμουνιστές και αναρχικοί ουδέποτε φημίζονταν για τις “φιλικές” τους σχέσεις.

 

Η προκήρυξη, λοιπόν, κινείται στο εξής μήκος κύματος. “Η κοινοβουλευτική αστική δημοκρατία και ο φασισμός είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, δηλαδή διαφορετικές μορφές επιβολής του καπιταλιστικού συστήματος”. Μάλιστα, ο συντάκτης γράφει την πρόταση δύο φορές. Ειδικά μετά από ένα σημείο που ασκεί κριτική στην ελληνική Αριστερά, γράφει: “Αν είναι να πρέπει να ξαναειπωθεί, ας είναι”. Και ξαναγράφει τα ίδια. Δείγμα, όχι και τόσο “σοβαρού” προσώπου για να είναι ο ιδεολογικός-πολιτικός εγκέφαλος. Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, και αφού διακηρύσσει το γενικευμένο αντάρτικο, γράφει ότιστόχος πρέπει να είναι “η καθολική ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος στην Ελλάδα, η κατάλυση της αστικής δημοκρατίας και της οικονομικής δικτατορίας των αγορών που υπηρετεί”. Και προσθέτει: “Ο εμφύλιος έχει ξεκινήσει προ πολλού ως αόρατος, με σταθερές λάμψεις που υπενθυμίζουν την παρουσία του. Οι όχθες γίνονται πλέον διακριτές και ο καθείς ημών καλείται να πάρει θέση. (…) Ελάχιστη απάντηση το αίμα τους, μόνη δικαιοσύνη η λαοκρατία”.

 

Όσον αφορά τη δολοφονία των δύο χρυσαυγιτών, στην προκήρυξη αναφέρεται ότι έγινε ως “αντίποινα για τη δολοφονία Φύσσα”. Μάλιστα τονίζει ότι “η απροκάλυπτη δολοφονία Φύσσα ήταν το αίμα που ξεχύλισε το ποτήρι. Εντός της οικονομικής συγκυρίας, αντηχεί ως έναρξη του εμφυλίου ταξικού πολέμου. Ο άτυπος, αόρατος εμφύλιος πόλεμος που διεξαγόταν σε ήπια ένταση, πέρασε σε δημόσια σφαίρα με τον πλέον απροκάλυπτο τρόπο”.

 

 

Στην προκήρυξη “στοχοποιούνται”, αμέσως ή εμμέσως, πολλοί χώροι και πρόσωπα. Από τους πρώτους, είναι οι αστυνομικοί, τα “ένοπλα σκυλιά του καθεστώτος”. Σε πολλά σημεία της προκήρυξης, αναφέρεται ότι «μπάτσοι και φασίστες είναι τα οικόσιτα μαντρόσκυλα του κεφαλαίου», ότι υπάρχει “κάλυψη της αστυνομίας στις παρανομίες της ΧΑ”, και τέλος ότι “την ίδια μοίρα (σ.σ. με την ΧΑ) θα έχει και η αστυνομία”.

 

Επανειλημμένες αναφορές υπάρχουν στην “επικοινωνιακή εμπροσθοφυλακή της ΝΔ, τουςκαραφασίστες Βορίδη, Κρανιδιώτη, Γεωργιάδη, Δένδια, τους “υπερασπιστές της οικονομικής πολιτικής και σε πλήρη σύμπνοια, Προβόπουλο, Δασκαλόπουλο”, και στον “διορισμένο και εγκάθετο αναμεταδότη της πολιτικής της τρόικας, Στουρνάρα”. Ακόμα, ο συντάκτης θυμίζει πολλές φορές  “την ΕΠΕΝ και τονΒορίδη, τουςνεοδημοκράτες Κένταυρους και Ρέιτζερς και τους δολοφόνους του Τεμπονέρα”. Όσον αφορά άλλους χώρους, στους οποίους ασκείται έντονη κριτική “για την βία που ασκούν καθημερινώς, είναι τα ΜΜΕ … οι τηλεφωνικές απειλές των εισπρακτικών εταιρειών … τα ενεχυροδανειστήρια που πλημμύρισαν τις πόλεις με σύγχρονους μαυραγορίτες που καταφεύγει ο κόσμος εξαγοράζοντας την επιβίωσή του … τα Μέσα Μαζικών Μεταφορών που πετούν άνεργους όπως ο Θ.Καναούτης για ένα εισιτήριο”, κ.λ.π.

 

Εννοείται βέβαια, ότι η ΧΑ είναι στο στόχαστρο.Μεταξύ των άλλων, ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον “Τ.Μιχαλολιάκο, αδερφό του “φύρερ” με διασυνδέσεις στους επιχειρηματικούς κύκλους, νομικός σύμβουλος της ΠΑΕ Ολυμπιακός, που συνδέεται σήμερα με έναν σημαντικό χρηματοδότη της ΧΑ, τον εφοπλιστή Μαρινάκη. Παρουσιάζει θεάρεστο έργο ως συνήγορος στους Παπαδόπουλο, Κοσκωτά, Εφραίμ, Περίανδρο, Τσοχατζόπουλο και τώρα στον αδερφό του”. Την τιμητική του έχει και ο νυν βουλευτής Παναγιώταρος, “συνέταιρος του πράκτορα Βαβύλη”.

 

 

Γενικότερα για την ΧΑ, ο συντάκτης τονίζει ότι “στην Ελλάδα, χωρίς να απολεστεί ο αντικαθεστωτικός αγώνας, το ανατρεπτικό κίνημα πρέπει να προβεί στην υλική καταστροφή των υλικών υποδομών της ΧΑ και να επιτεθεί συντεταγμένα κατά των φυσικών προσώπων της. Σύσσωμης της ιεραρχίας, ηγετών, πυρηναρχών, μελών, στρατιωτών και κενταύρων”. Οσον αφορά τους δύο χρυσαυγίτες που δολοφονήθηκαν, στην προκήρυξη αναφέρεται ότι επελέγησαν σαν στόχοι  “συνοδοιπόροι”, επειδή “η εποχή της απενοχοποίησης έληξε, και όποιος τους προσεγγίζει είναι συνυπεύθυνος”. Καισε άλλο σημείο γράφει ο συντάκτης: “Οι “παραπλανημένοι” ψηφοφόροι, αυτή η συντηρητική λουμπεναρία με την αστική ηθική, πλέον δεν έχει κανένα άλλοθι. Το ίδιο και οι επιχειρηματικοί κύκλοι που στηρίζουν τις “αγαθοεργίες” τους”.

 

Αφού επίσης, σημειώνει ότι η Χρυσή Αυγή είναι “οι απόγονοι του Εφιάλτη, του Πήλιου Γούση, του Νενέκου, και των ταγματασφαλιτών και δοσιλόγων”, τονίζει ότι “θα εξοντωθούν και θα σταλούν σε νέες Πηγάδες τύπου Μελιγαλά και καμιά “δημοκρατική” αστυνομία δεν θα μπορέσει να τους προστατεύσει”. Είναι “Μια θαυμάσια ευκαιρία να ξαναγεμίσει η πηγάδα”, προσθέτει ο συντάκτης, για να καταλήξει ως προς την φυσιογνωμία του νεοναζιστικού κόμματος: “Η ΧΑ και να ήθελε δεν μπορεί να “σοβαρευτεί”. Φέρει τα κακέκτυπα του παραδοσιακού μιλιταριστικού φασισμού μέσα στο d.n.a. της αναλοίωτα. Η βία για αυτούς δεν είναι εργαλείο, αλλά αυτοσκοπός”.

 

Τέλος, για τον τρόπο που χρησιμοποιήθηκε για να κτυπηθούν οι δύο χρυσαυγίτες, γράφει ότι “οι σφαίρες των 9 χιλιοστών ήταν παραγγελία του βουλευτή τους (σ.σ. της ΧΑ) Μίχου, που είχε δηλώσει ότι “μόνο με σφαίρες θα μας σταματήσουν”. Στην προκήρυξη επίσης, γίνεται αναλυτικότατη αναφορά σε επιθέσεις της ΧΑ. Γεγονότα βέβαια, γνωστά σε όλους, που όμως, πιθανώς ο συντάκτης θεωρεί αναγκαίο να υπενθυμίσει, θέλοντας να πείσει ότι η “εκτελέσεις” των χρυσαυγιτών ήταν αιτιολογημένες. Όσον αφορά, ωστόσο, την πολιτική ουσία, δηλαδή ποιος ωφελήθηκε από τις δολοφονίες και εάν αυτές ήταν βούτυρο στο ψωμί της Χρυσής Αυγής και του παρακράτους, ούτε κουβέντα. Αντί αυτού, παρατηρεί: “Και όσο για τους δημοσιογράφους που μιλάνε ότι “πάγωσε η κοινωνία” από τις εκτελέσεις των δύο ναζιστικών αποβρασμάτων, δεν έχουν παρά να συγκρίνουν ποιες ήταν οι λαϊκές αντιδράσεις μετά τη δολοφονία του Φύσσα, όπου δεκάδες χιλιάδες λαού διαδήλωσαν στο Κερατσίνι, όπου η νεολαία συγκρούστηκε με τα ΜΑΤ και τους φασίστες συνεργάτες τους, ενώ δεν υπήρξε καμιά απολύτως αντίδραση για τις εκτελέσεις των δύο χρυσαυγιτών στο Ν.Ηράκλειο”.

 

 

Ενδιαφέρον είναι ότιτης προσοχής του συντάκτη δεν διαφεύγει το γεγονός των τραμπουκισμών της Χρυσής Αυγής στον Μελιγαλά. Βλέποντας την άνοδο των ποσοστών της, αναφέρεται στην προκήρυξη, “το οικόσιτο μαντρόσκυλο λυσσαμένο πλέον από την έξαψη δαγκώνει το χέρι του αφεντικού του. Τραμπουκίζει ομοϊδεάτες βασιλόφρονες και χουντικούς απογόνους ταγματασφαλιτών και ψηφοφόρων της ΝΔ και του ΛΑΟΣ” (προφανώς εννοεί τους τραμπουκισμούς της ΧΑ στον Μελιγαλά).

 

Την ίδια στιγμή ωστόσο, σημειώνει “οι φασίστες της ΧΑ υπήρξαν ανέκαθεν παράλληλοι συνοδοιπόροι και πολιτικοί συναγωνιστές της ΝΔ”, ενώ επιτίθεται τόσο σε ΝΔ, όσο και στο ΠΑΣΟΚ για ανοχή τους απέναντι στη ΧΑ. Οι πιο εκτεταμένες, σχεδόν αποκλειστικές αναφορές, όμως, γίνονται προς την κατεύθυνση της ΝΔ. Αλλά τα “σκάγια” παίρνουν σε μεγάλο βαθμό και την Αριστερά.“Ο Σαμαράς -γράφει ο συντάκτης- το θέλει ζωντανό (σ.σ. το φίδι του φασισμού) και δεμένο, μια να δείχνει αυτό “το κακό απ’ το οποίο μας φυλάει”, και μια την φτώχεια … Παράλληλα όχι στο άλλο άκρο, αλλά σε άλλο σύμπαν, η οπορτουνιστική κοινοβουλευτική αριστερά με την παράδοση των πολιτικώνδιώξεων,με τη συνήθεια της θυματοποίησης, μπέρδεψε το παρά πόδας και το έκανε πατερίτσα για το ειρηνικό πέρασμα στον σοσιαλισμό”.

 

Και, αφού σημειώνει ότι “σοβαρή Χρυσή Αυγή έχουμε και λέγεται ΝΔ”, καθώς και ότι “ηΝΔ είναι αυτή που στην ουσία έρχεται να λειτουργήσει το κοινωνικό-ταξικό κάτεργο” της κρίσης, καταλήγει: “Η ΝΔ κέρδισε τον επισφαλή Σύριζα στις εκλογές του ’12 παράγοντας διλήμματα εκφοβισμού και έχοντας σε μεγάλο μέρος την ίδια πολιτική ατζέντα με την Χρυσή Αυγή. (…) Η ΝΔ εκπροσώπείται -έχει επιλέξει για επικοινωνιακή εμπροσθοφυλακή- τουςκαραφασίστες Βορίδη, Κρανιδιώτη, Γεωργιάδη, Δένδια. Υπερασπιστές της οικονομικής πολιτικής και σε πλήρη σύμπνοια οι Προβόπουλος, Δασκαλόπουλος. Διορισμένος και εγκάθετος αναμεταδότης αυτής της πολιτικής της τρόικας, ο υπουργός οικονομικών Στουρνάρας”.

 

Όσον αφορά τις διώξεις κατά της ΧΑ και την προφυλάκιση μέρους της ηγεσίας της, η τοποθέτηση του συντάκτη της προκήρυξης είναι η εξής: “Το χτύπημα από την κυβέρνηση εναντίον του φασιστικού “μορφώματος” συντέλεσε στο να αποσυμπιεστεί η αμήχανη κοινωνική οργή, συντέλεσε στην καπηλεία και αφομοίωση του αντιφασιστικού κινήματος. Επίσης στην προσπάθεια υφαρπαγής κατ’ ιδίων όφελος της λαϊκής στήριξης”. Οι πολιτικοί ιθύνοντες λοιπόν, επιδόθηκαν στην κοινωνική δημαγωγία, στη μετατροπή του γεγονότος ως θαυμάσια ευκαιρία για την εκλογική ψηφοθηρία στην δεξιά πολυκατοικία, απότοκο του ενδοεξουσιαστικού ανταγωνισμού στο στρατόπεδο της αντεπανάστασης. Για την επιδεικτική πολεμική εξαγγελία μέσω της θεωρίας των δύο άκρων, της αποφασιστικότητας και βούλησης του αστικού πολιτικού κόσμου για αδυσώπητο πόλεμο εναντίον του ανυπότακτου προλεταριάτου. Πολέμου που θα εξασφαλίσει την ταξική ειρήνη, την απαιτούμενη πολιτική ομαλότηταπρος τέρψιν των αναπτυξιακών επενδύσεων”.

 

 

Την υπάρχουσα Αριστερά, χωρίς να κατονομάζει συγκεκριμένα πολιτικά κόμματα, ο συντάκτης της προκήρυξης, οπορτουνιστικά τα ανεβάζει, συμβιβασμένα με το σύστημα τα κατεβάζει. “Η οπορτουνιστική αριστερά, και όχι μόνον αυτή -γράφει- κομπορρημονεί σε διαλέξεις, σε ακαδημαϊκές ιστοριογραφίες και στο δια ταύτα παραμένει προσκολλημένη σε άνευρες καταγγελίες. Θεωρία δίχως πράξη είναι λόγια του αέρα”. Και σε άλλο σημείο, αφού αναφέρει ότι“η αριστερά ακόμα και αν επικαλείται τις αιτίες της αντίστασης για ευνόητους λόγους, δεν θα διστάσει να ταυτιστεί με την δεξιά, αν δει το θεμέλιο του κοινοβουλευτισμού να καταρρέει”, σημειώνει ότι “στην οικονομική συγκυρία της κατεχόμενης επιβίωσης που μας έχουν υποβάλει, κάθε πυροσβεστική ρητορική, αν δεν είναι αφελής ή θρασύδειλη είναι ύποπτη”. Ακόμα ότι “στην αφομοιωμένη στο σύστημα επίσημη αριστερά της καρπαζιάς που χρόνια τώρα μιλάει για “προβοκάτορες” και “σκοτεινά κέντρα της ανωμαλίας” και που δεν απέτρεψε ούτε αντιστάθηκε στο ελάχιστο στη χούντα, απαντάμε ότι ο ένοπλος αγώνας και οι εκτελέσεις φασιστών ήταν η πάγια πρακτική του λαϊκού και επαναστατικού κινήματος”.

 

Αντίθετα, εύσημα αποδίδονται στους αναρχικούς.“Σε αυτές τις δεκαετίες -αναφέρεται στην προκήρυξη- οι φασίστες μπαινοβγαίνουν στις τρύπες τους, χειραγωγούνται και ελέγχονται από το βαθύ κράτος. Σε αυτές τις δεκαετίες οι μόνοι που τους κυνήγησαν, που τους χτύπησαν μην αφήνοντάς τους να σηκώσουν κεφάλι, κλείνοντας τα γραφεία τους το ένα μετά το άλλο (Κεφαλληνίας, Σολωμού, Σωκράτους) ήταν αναρχικοί, αντιεξουσιαστές και ελάχιστες εξαιρέσεις αριστεριστών”.

 

 

Παρ’ ότι ο συντάκτης της προκήρυξης καταβάλει προσπάθειες να εμφανιστεί με “κομμουνιστικό” προφίλ, και όχι ως αναρχικός, και σε αυτό το πλαίσιο μάλιστα καταγγέλει την “ευρωενωσίτικη εξομοίωση του φασισμού και του κομμουνισμού”, καθώς και τον “αντικομμουνισμό και το δόγμα της κρατικής τρομοκρατίας”, υποβαθμίζει παντελώς τον παράγοντα μαζικό λαϊκό κίνημα. Μια βασική αρχή της Αριστεράς και ιδιαίτερα της κομμουνιστικής, που ακόμα και η 17Ν την είχε σεβαστεί δημόσια και απόλυτα μέσα από τις προκηρύξεις της. Πολύ περισσότερο, υπεραμυνόταν της αξίας του.

 

Ο συντάκτης λοιπόν, που έχει άπειρες αναφορές υπέρ των μεταναστών στο κείμενό του, και μάλιστα σημειώνει ότι η επίθεση κατά της ΧΑ ήταν “αφιερωμένη στην Ασία και στην Αφρική, σε κάθε μετανάστη που λοιδωρείται”, προχωρά σε ένα κρεσέντο αποθέωσης της βίας. “Ο ανταρτοπόλεμος -γράφει- είναι ο πόλεμος του λαού, είναι η πιο πολύτιμη παρακαταθήκη που μας έχει δωρίσει για να αξιοποιήσουμε η ιστορία. Οι αντιστεκόμενοι πρέπει να υπερκεράσουν και να υπερβούν κάθε οπορτουνιστική ρητορική που συντηρεί την ηττοπάθεια και την φυγομαχία. (…) Ως επαναστατικό προλεταριάτο που λαμβάνει θέση μάχης στην ταξική αντεπίθεση, οφείλουμε να ριζοσπαστικοποιήσουμε κάθε ενδιάμεσο αγώνα που αναδύεται, υπερβαίνοντας τα εκτονωτικά αντανακλαστικά χαρακτηριστικά. Να αυτοοργανωθούμε στην αντίσταση υπαγόμενοι προς την επαναστατική κατεύθυνση. Με καταδρομικές επιθέσεις στα κεφαλαιοκρατικά σύμβολα, δικτυώνοντας σταδιακά και εντείνοντας της εφόδους μας μέσω ενός συνεπούς ανταρτοπολέμου. Οικοδομώντας τις επάλξεις και οργανώνοντας τις απαραίτητες οπλαποθήκες, καταλαμβάνοντας νευραλγικές θέσεις της εξουσίας”.

 

Και, μεταξύ των άλλων, προσθέτει: “Για να καεί το μπουρδέλο η βουλή χρειάζεται βία που θα συντρίψει τους έμμισθους πραιτοριανούς ή τους εθελοντές προστάτες του κοινοβουλίου. (…) Για να βγούμε από την κρίση, από τον πόλεμο τον οποίο μας χτυπάνε κάθε μέρα, χρειάζεται βία, χρειάζεται ο αντίστοιχος κοινωνικός-ταξικός πόλεμος”. Η δε προκήρυξη καταλήγει με τα συνθήματα: “Φωτιά και τσεκούρι στους φασίστες”, κατά το “Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους, και “Πόλεμο στον πόλεμο των αφεντικών”, ένα σύνθημα που κατά κόρον ακούγεται στις διαδηλώσεις.

 

 

Η μοριοδότηση των προσόντων των υπαλλήλων και η κατάρτιση των σχετικών βαθμολογικών πινάκων, βασίζεται στα στοιχεία που απέστειλε η Διεύθυνση Διοικητικού στο υπουργείο Παιδείας, ενώ

όπως επισημαίνεται οι πίνακες αναρτήθηκαν στην ιστοσελίδα του ΑΣΕΠ για λόγους διαφάνειας.

Αφορά τους διοικητικούς που που βγαίνουν σε διαθεσιμότητα από το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το Πανεπιστήμιο Πατρών, το Πανεπιστήμιο Κρήτης και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, κατάρτισε το ΑΣΕΠ στην ιστοσελίδα του.