ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τώρα ο που πόλεμος έρχεται στην Ευρώπη -έτσι δεν είναι;- θα μπορούσαμε εξ αυτής της αφορμής να προβληματιστούμε λίγο για την πραγματική κλίμακα αυτών για τα οποία ερίζουμε και αντιδικούμε εδώ πέρα και να ρίξουμε λίγο τους τόνους, να λειτουργήσουμε ψύχραιμα, να συζητήσουμε, να αντιδικήσουμε νηφάλια.

Έξαλλος λόγος, υπερβολές πάνω στις υπερβολές, το τέλος του κόσμου το νομοσχέδιο, στα σκουπίδια το νομοσχέδιο, τερατούργημα το νομοσχέδιο! Τέλειο δεν είναι. Εδώ, όμως, είμαστε να

Εδώ, λοιπόν, έχουμε μία νομοθετική παρέμβαση που όντως έρχεται να ρυθμίσει ένα κενό, να ενοποιήσει μία διάσπαρτη νομοθεσία σχετικά με το ζήτημα της ρύθμισης του υπαιθρίου εμπορίου και των λαϊκών αγορών, να την κωδικοποιήσει και εν πάση περιπτώσει να ρυθμίσει μία κατάσταση η οποία μέχρι πρότινος όντως χαρακτηριζόταν και χαρακτηρίζεται από στοιχεία άναρχης ακόμα και έκνομης άσκησης εμπορικών δραστηριοτήτων με συχνά φαινόμενα συναλλαγής εδώ και εκεί, όχι παντού, κάτω από το τραπέζι. Είναι γνωστά φαινόμενα σε όλους, όχι άγνωστα. Και καλώς γίνεται αυτή η προσπάθεια νοικοκυρέματος, συμμαζέματος αυτού του νομοθετικού πλαισίου.

Για να είμαστε, λοιπόν, χρήσιμοι σε αυτή τη διαδικασία θα στηριχθώ εγώ προσωπικά σε μερικές παραδοχές προκειμένου να καταλήξω και στα δύο σημεία που εντόπισα που αποτελούν κατά κάποιο τρόπο «αγκάθια» μέσα σε ένα χρήσιμο και καλό, όπως είπαμε, νομοσχέδιο. Και κάτω από αυτό το πρίσμα, νομίζω ότι θα μπορέσουμε και να βοηθήσουμε -αυτοί τουλάχιστον που πραγματικά το εννοούμε και θέλουμε να βοηθήσουμε- τη νομοθετική διαδικασία.

Πρώτη παραδοχή: Οι λαϊκές αγορές λειτουργούν όντως προς όφελος του καταναλωτή λόγω καλύτερης προσβασιμότητας του καταναλωτή σε αυτές, εξοικείωσης του καταναλωτή με τον έμπορο ή τον παραγωγό και βέβαια λόγω χαμηλών τιμών. Κανείς δεν θέλει να καταλύσει ξαφνικά ή να διαλύσει τις λαϊκές αγορές. Προσπαθούμε να βελτιώσουμε το πλαίσιο λειτουργίας τους.

Παραδοχή δεύτερη: Πωλητές λαϊκών αγορών, είτε έμποροι είτε παραγωγοί, γενικώς δεν αποτελούν προνομιούχα τάξη. Να το δεχθούμε όλοι αυτό. Είναι μάλλον το αντίστροφο. Είναι ελεύθεροι επαγγελματίες, περισσότεροι βιοπαλαιστές, σε συνθήκες αρκετά σκληρού ανταγωνισμού αγωνίζονται περισσότερο για αξιοπρεπή διαβίωση παρά για πλουτισμό, με όλα τα προβλήματα της εποχής και τη μειωμένη κατανάλωση εκ μέρους των αγοραστών των προϊόντων τους και την προβληματική μετακίνηση σε πολλές περιπτώσεις και λόγω του κόστους των καυσίμων, αν θέλετε, αυτές τις μέρες και του προβληματικού καθεστώτος καταβολής των ασφαλιστικών τους εισφορών, ιδίως για τους εξ επαρχίας ορμώμενους που είναι ασφαλισμένοι στον ΟΑΕΕ, όχι στο ΙΚΑ, και επομένως πληρώνουν το δίμηνο 960 ευρώ, αρκετά περισσότερα από αυτά που πληρώνουν αυτοί που υπάγονται στις αγορές του κέντρου.

(ΑR)

 

(SM)

 

Η τρίτη παραδοχή είναι ότι το νομοθετικό πλαίσιο των λαϊκών αγορών και η συνολική κατάστασή τους πρέπει όντως να υποστεί μια ολοκληρωμένη νομοθετική παρέμβαση που ρυθμίζει την κατάσταση όπως την περιέγραψα. Εδώ και η πανσπερμία των νομοθετικών ρυθμίσεων θέλει κωδικοποίηση και οι έκνομες συμπεριφορές πρέπει να αντιμετωπιστούν και τα προβληματικά σημεία της λειτουργίας του συστήματος πρέπει να αλλάξουν, τα προβληματικά όμως σημεία.

Αυτό με οδηγεί στην επόμενη παραδοχή: Δεν λειτουργούν όλα τα συστήματα των λαϊκών αγορών με τον ίδιο τρόπο. Κατά κανόνα, έχω την αίσθηση, γιατί συζήτησα με ανθρώπους αυτής της αγοράς και εκπροσώπους τους αυτές τις μέρες, οι λαϊκές αγορές στην επαρχία λειτουργούν, θα έλεγα, με κάπως καλύτερες εγγυήσεις διαφάνειας από τις αντίστοιχες αγορές στο κέντρο. Πραγματικά είναι ομαλότερη εκεί η κατάσταση και μικρότερα τα προβλήματα, ιδίως ως προς το επίμαχο σημείο της τοποθέτησης των πωλητών, που πάει το Υπουργείο να ρυθμίσει με τη γνωστή κλήρωση, δηλαδή το ένα σημείο που θα το χαρακτήριζα ως αγκάθι.

Όντως είναι ένας τρόπος να αντιμετωπιστεί η ευνοιοκρατία και η αδιαφάνεια, όμως, αυτή δεν παρατηρείται στις περιφερειακές λαϊκές αγορές, κύριε Υπουργέ. Εδώ υπάρχει ένα ισχύον σύστημα βασισμένο στη μοριοδότηση από τη Γνωμοδοτική Επιτροπή του Προεδρικού Διατάγματος 51/2006, όπου σε περίπτωση που υπάρχουν περισσότεροι του ενός ενδιαφερόμενοι για την ίδια θέση. Γίνονται οι αιτήσεις, πραγματοποιείται η μοριοδότηση, όπου υπάρχει ισοβαθμία διενεργείται κλήρωση ενώπιον πενταμελούς επιτροπής με στελέχη της Διεύθυνσης Γεωργίας και Εμπορίου και της Πολεοδομίας και εκπροσώπων των φορέων των λαϊκών αγορών -και μπορεί να προστεθεί εδώ και ένας δικαστικός λειτουργός για να θωρακιστεί ακόμα περισσότερο το σύστημα ως προς της διαφάνεια της διαδικασίας- και η διαδικασία ολοκληρώνεται με έγκριση του αποτελέσματος από την Επιτροπή Ανάπτυξης του Περιφερειακού Συμβουλίου, δηλαδή την Περιφέρεια. Εδώ το σύστημα δουλεύει με διαφάνεια και δικαιοσύνη. Ίσως αυτό που δουλεύει δεν θα υπήρχε λόγος να το επιδιορθώσουμε, αλλά θα υπήρχε λόγος να επιδιορθώσουμε αυτό που δεν δουλεύει. Αυτή, νομίζω, είναι βασική λογική αρχή, όπως καταλαβαίνω.

Νομίζω ότι δεδομένης και της εξαγγελθείσης διαφοροποίησης του κυβερνητικού εταίρου αξίζει να προβληματιστεί το Υπουργείο. Μπορούμε, νομίζω, να φτάσουμε σε ένα σύστημα που να ικανοποιεί όλες τις πλευρές. Η διαφοροποίηση αυτή, βέβαια, εμένα με ξενίζει προσωπικά. Τη θεωρώ αδόκιμη, διότι μέχρι την Παρασκευή που ξεκίνησε η συζήτηση στην Ολομέλεια η θέση ήταν διαφορετική. Όμως, αυτή η κατάσταση πρέπει να ξεκαθαριστεί.

Δεν πρέπει να υπάρχουν στην Κυβέρνηση οι καλοί και οι κακοί.

Και το τελευταίο σημείο, κύριε Πρόεδρε, με την ανοχή σας για πολύ λίγο, είναι το ζήτημα της προσκόμισης βεβαίωσης ασφαλιστικής ενημερότητας σε περίπτωση χορήγησης ή ανανέωσης άδειας.

Εδώ νομίζω χρειάζεται μια διορθωτική παρέμβαση, όμως το Υπουργείο πρέπει να την κάνει σε συνέργια με το αρμόδιο Υπουργείο Εργασίας. Νομίζω ότι εδώ από το Βήμα θα μπορούσε να τοποθετηθεί ο Υπουργός και να κάνει μια θετική δήλωση πρόθεσης. Είναι δεδομένο το μεγάλο πρόβλημα χιλιάδων ελεύθερων επαγγελματιών που καταβάλλουν ασφαλιστικές εισφορές ή μάλλον δεν μπορούν να καταβάλλουν. Σας είπα για τα 960 ευρώ το δίμηνο που οφείλουν οι πωλητές στον ΟΑΕΕ. Εδώ, όπως καταλαβαίνετε, έχουμε να κάνουμε με πωλητές λαϊκών αγορών που πληρώνουν περισσότερες εισφορές για να έχουν πρόσβαση σε μια μικρότερη αγορά, δηλαδή την αγορά των επαρχιακών λαϊκών. Ένα μεγάλο ποσοστό δεν μπορεί να πληρώσει. Στο σύνολο το 60% περίπου των ελευθέρων επαγγελματιών αδυνατεί να καταβάλλει τις ασφαλιστικές του εισφορές, όχι βέβαια μόνο αυτοί των λαϊκών αγορών. Το υφιστάμενο σύστημα ρυθμίσεων, κατά γενική ομολογία, δεν εξυπηρετεί. Έτσι όπως είναι τα πράγματα τώρα πολύ φοβούμαι ότι θα έχουμε προβληματικές καταστάσεις ανθρώπων που θα προσέρχονται για να ανανεώσουν ή να πάρουν άδειες και δεν θα μπορούν να προσκομίσουν ασφαλιστική ενημερότητα. Να ξεκινήσει, λοιπόν, το Υπουργείο τη συζήτηση με το αρμόδιο Υπουργείο Εργασίας προκειμένου ενδεχομένως να βελτιωθεί το σύστημα ρυθμίσεων και έτσι να μπορέσουμε να φτάσουμε σε μία λειτουργική λύση.

Αυτές, νομίζω, οι δύο παρεμβάσεις θα μπορούσαν να γίνουν από το Υπουργείο καλή τη πίστει, προκειμένου να κατατεθεί ένα, όπως σας είπα, σχετικώς καλό και λειτουργικό νομοσχέδιο.

Σας ευχαριστώ.