Οι συνάδελφοι με την εντυπωσιακή συμμετοχή τους, πολλοί από τους οποίους είναι προφανώς και ψηφοφόροι του δικομματικού σχήματος που κυβερνά, εξέφρασαν την ριζική διαφωνία τους στην ασκούμενη κυβερνητική πολιτική τόσο στα θέματα Παιδείας όσο και στην ουσία της γενικής πολιτικής, μιας και τα αιτήματα που τέθηκαν από όλες τις πλευρές του συνδικαλιστικού φάσματος ήταν καθαρά πολιτικά και «ακουμπούσαν» το σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής και όχι μόνο της Παιδείας.

Αξιοσημείωτο είναι ότι  στην απεργία και τις κινητοποιήσεις αυτή τη φορά συμμετείχαν πολλοί συνάδελφοι που είχαν αρκετά χρόνια να απεργήσουν. Αυτό σημαίνει πως συνειδητοποίησαν ότι «δεν πάει άλλο» με  την πολιτική που ασκείται και ξεκαθάρισαν με ποιανού την πλευρά είναι. Και αυτό από μόνο του είναι μεγάλο κέρδος για το Εκπαιδευτικό κίνημα.

Επίσης, από την αντίδραση των κρατούντων  στη συμμετοχή στις κινητοποιήσεις της πρώτης ημέρας, διαπιστώθηκε ξεκάθαρα ότι αυτό που τους τρομάζει είναι η μαζικότητα και το πάθος στη συμμετοχή της κινητοποίησης και όχι κατ’ ανάγκη ο πολυήμερος χαρακτήρας της.

Η κινητοποίηση αυτή προκάλεσε παράλληλα και αρκετές συζητήσεις στους κόλπους των καθηγητών τόσο σε επίπεδο Συλλόγου Διδασκόντων όσο και στις Γενικές Συνελεύσεις που πραγματοποιήθηκαν στις ΕΛΜΕ. Αναδείχτηκαν πολλά προβλήματα που ταλαιπωρούν την Εκπαίδευση και έγιναν κτήμα από μεγαλύτερη μάζα συναδέλφων.

Όλα τα παραπάνω θετικά από τις κινητοποιήσεις αυτών των ημερών πρέπει να κεφαλαιοποιηθούν από το Συνδικαλιστικό κίνημα με κάθε τρόπο. Πρέπει να μετατραπούν σε νέα δύναμη για τον κλάδο και σε ενίσχυση του Συνδικάτου. Δεν πρέπει να ξοδευτούν  αλόγιστα ή να καταστραφούν με λειτουργίες και προτάσεις αυτοκαταστροφικές.

Πολλοί από τους εισηγητές της νέας πενθήμερης απεργίας (από 23/9 έως 27/9) υποστήριξαν ότι η επιτυχία της πρώτης πενθήμερης ήταν η ίδια η πρόταση για την πενθήμερη σε αντιδιαστολή με την 48ωρη, μιας και έδινε προοπτική στον αγώνα.! Δηλαδή ισχυρίζονται ότι όλους αυτούς τους συναδέλφους τους κινητοποίησε μια πρόταση για πενθήμερη και όχι τα οξυμένα προβλήματα που έχει δημιουργήσει η ασκούμενη κυβερνητική πολιτική !!!

Πώς διαμορφώνεται η κατάσταση σήμερα;

$11.Η απεργία φθίνει συνεχώς, ιδιαίτερα από την Πέμπτη 19-9 (στην Α’ ΕΛΜΕ της Αθήνας στις 19-9 ήταν 31,4 % και στις 20-9: 29,9 %). Παράλληλα καμία ένδειξη δεν υπάρχει και τίποτα δε δείχνει ότι την επόμενη βδομάδα η απεργία μπορεί να αποκτήσει νέα δυναμική.

$12.Δεν υπάρχει πουθενά ένα σχέδιο με τα βήματα που πρέπει να κάνουμε, πώς προχωράμε, τι απαιτούμε και πότε μπορεί να υποχωρήσουμε.

Με βάση τα παραπάνω πιστεύω ότι το Εκπαιδευτικό κίνημα πρέπει σ’ αυτή τη φάση να κάνει ένα «φαινομενικά» βήμα πίσω. Πρέπει συντεταγμένα να αναστείλει την απεργία, ενώ παράλληλα να προωθήσει σ’ αυτή τη φάση άλλες κινητοποιήσεις (απογευματινά συλλαλητήρια – συναυλίες – ενημερώσεις κ.α.). Εξάλλου Κάθε αγώνας πρέπει να διεξάγεται με τους όρους και τη δυναμική που διαμορφώνονται. Απαιτείται λοιπόν από το Συνδικαλιστικό κίνημα να αναλύσει τα δεδομένα και χωρίς κραυγές και συνθήματα να χαράξει την πορεία και να δώσει προοπτική.

    Δεν πρέπει να οδηγήσει την απεργία να φυλλορροήσει.

Οι προτείνοντες την 48ωρη στο πίσω μέρος του μυαλού τους έχουν ουσιαστικά την «αγωνιστική» έξοδο επιτείνοντας τα προβλήματα.

Πρέπει να δοθεί η δυνατότητα να φανούν οι αδυναμίες του συστήματος και να επαληθευτούν στην πράξη οι καταγγελίες της ΟΛΜΕ και των ΕΛΜΕ για τις ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς και υλικό, για τη διάλυση της Τεχνικής Εκπαίδευσης.

Πρέπει να διατηρηθεί η ενότητα στον κλάδο και να απομονωθούν οι κραυγές που δημιουργούν μεταξύ μας αντιπαραθέσεις. Δεν μπορεί π.χ. να προσβάλλονται  συνάδελφοι οι οποίοι τις 2 πρώτες ημέρες της απεργίας «έκλεισαν» εντελώς το σχολείο τους και επειδή γύρισαν μερικοί την τρίτη ημέρα της απεργίας να χαρακτηρίζονται με σκαιότητα.

Πολλοί θα πουν ότι έτσι ξεπουλιέται ένας αγώνας. Όμως υπάρχει ένα αμείλικτο ερώτημα: Τι είναι αλήθεια επαναστατικό και προοδευτικό; Να συνεχίζεις έναν αγώνα χωρίς προϋποθέσεις επιτυχίας και να οδηγείς μαθηματικά ένα κίνημα σε ήττα μετά από έναν εξαιρετικό αγώνα στο όνομα του ίδιου του αγώνα ή να αναγνωρίσεις την κατάσταση που διαμορφώνεται ώστε με νέους όρους να προχωρήσεις στη συνέχεια μπροστά;

Η πραγματικότητα των επομένων ημερών θα επαληθεύσει την μια ή την άλλη άποψη.

Γεωργιάδης Θωμάς

Γραμματέας του Δ.Σ της Α’ ΕΛΜΕ Αθήνας

Εκπρόσωπος της Προοδευτικής Ενότητας Καθηγητών