Σατραπεία.

Τετάρτη, 03 Φεβρουαρίου 2016 02:14

μέγεθος γραμματοσειράς μείωση του μεγέθους γραμματοσειράς αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
E-mail
Σχολιάστε πρώτοι!

Ένα από τα ωραιότερα ποιήματα του Καβάφη αφιερωμένο στους αυτόμολους Έλληνες στην εξουσία (και στο χρυσό;;;) του Αρταξέρξη (της εξουσίας). Διαχρονικό γιατί ο Αλκιβιάδης και ο κάθε Αλκιβιάδης είναιΣατραπεία. χαρακτήρες διαχρονικοί-ανθρώπινοι όπως άλλωστε και ο Αρταξέρξης-εξουσία-χρήμα.

Αφιερωμένο εξαιρετικά στους επώνυμους και διαπρεπείς (Πρωθυπουργό, Υπουργό Εργασίας κ.λπ.) αλλά και σε κάθε "ανώνυμο σύντροφο" που "πήρε το δρόμο για τα Σούσα".

Τι συμφορά, ενώ είσαι καμωμένος

για τα ωραία και μεγάλα έργα

η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα

ενθάρρυνση κ’ επιτυχία να σε αρνείται·

να σ’ εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες,

και μικροπρέπειες, κι αδιαφορίες.

Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις,

(η μέρα που αφέθηκες κ’ ενδίδεις),

και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,

και πηγαίνεις στον μονάρχην Αρταξέρξη

που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,

και σε προσφέρει σατραπείες και τέτοια.

Και συ τα δέχεσαι με απελπισία

αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.

Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει·

τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών,

τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε·

την Αγορά, το Θέατρο, και τους Στεφάνους.

Αυτά πού θα σ’ τα δώσει ο Αρταξέρξης,

αυτά πού θα τα βρεις στη σατραπεία·

και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις.

Διαβάστηκε 567 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 03 Φεβρουαρίου 2016 02:16

Κατηγορία Εκπαιδευτικά Νέα

Super User

E-mail Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.