Η κατανάλωση τριών ή τεσσάρων ροφημάτων με καφεΐνη την ημέρα μπορεί να επηρεάσει τον ύπνο και να επιβραδύνει την ανάπτυξη του εγκεφάλου παιδιών και εφήβων, προειδοποιούν επιστήμονες από την Ελβετία.                                                                                                                                                                                                                                         
Όπως γράφουν στην επιθεώρηση «PLoS One», η εφηβεία είναι η ηλικία της ταχύτατης ωρίμανσης του εγκεφάλου που έχει άμεση σχέση με την ποιότητα του ύπνου.                                                                                                                                                                                                                                         
Ωστόσο, αυτή διαταράσσεται από την υπερκατανάλωση καφεΐνης, με συνέπεια να επιβραδύνεται η ωρίμανση του εγκεφάλου.                                                                                                                                                                                                                                         
Η σχετική μελέτη πραγματοποιήθηκε σε αρουραίους, από ερευνητές του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Παίδων της Ζυρίχης, με επικεφαλής τον καθηγητή Νευροεπιστήμης Reto Huber.                                                                                                                                                                                                                                         
Ο δρ Huber και οι συνεργάτες του έδιναν επί πέντε ημέρες σε αρουραίους να πίνουν υγρά που περιείχαν μέτριες ποσότητες καφεΐνης, ενώ κατέγραφαν την ηλεκτρική δραστηριότητα στον εγκέφαλό τους την ώρα που κοιμόντουσαν. 

Μετά από συνεδρίαση της Συγκλήτου του Παντείου Πανεπιστημίου αποφασίστηκε η εισαγωγή διδάκτρων στο πρόγραμμα των μεταπτυχιακών σπουδών του.                                                                                                         

Το Πάντειο Πανεπιστήμιο ήταν μέχρι στιγμής από τα ελάχιστα Πανεπιστήμια που παρείχαν δωρεάν Μεταπτυχιακά Προγράμματα στους φοιτητές τους.                                                                                                         

Φαίνεται όμως, ότι στα πλαίσια των περικοπών της κρατικής χρηματοδότησης η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου έκρινε ότι δεν μπορούσε να λειτουργεί δωρεάν.                                                                                                         

Η οριστική απόφαση αναμένεται να επικυρωθεί από το Συμβούλιο του Ιδρύματος.

Πόσο εύκολο είναι να πέσεις θύμα hacking;                                                                                                                                                                               

Έρευνες έδειξαν ότι το 69% των συνολικών χρηστών του Internet πέφτει θύμα επίθεσης από hackers τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του. Προγράμματα anti-virus, επιλογή ισχυρών passwords και συχνές αλλαγές σε προφυλλάσσουν έως ένα βαθμό, ωστόσο δεν μπορούν να σου εξασφαλίζουν ότι είσαι προστατευμένος 100%.                                  

Σήμερα στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ, ΤΕΥΧΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ Αρ. Φύλλου 2490 στις 4 Οκτωβρίου 2013 διαβάζω στην σελίδα 7, Αριθμ. 10656, 
Κατανομή Οργανικών θέσεων Εκπαιδευτικού Προσωπικού στις Διευθύνσεις Δια Βίου Μάθησης (ΔΔΒΜ) της Γενικής Γραμματείας Δια Βίου Μάθησης του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ                                                                                                                                                                                                          
Έχοντας υπόψη:                                                                                                                                                                                                                                             
1. Τις διατάξεις της παρ. 14 του άρθρου 27 του ν. 4186/2013 (A΄ 193), «Αναδιάρθρωση της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και λοιπές διατάξεις»                                                         

Πάω στην παράγραφο 14:                                                                                                                                                                                                                                            
14. Στο εκπαιδευτικό προσωπικό των ΣΕΚ, ΙΕΚ, ΣΔΕ και ΚΔΒΜ του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων δύνανται να ανήκουν:                                                                                      
α) Εκπαιδευτικοί της δευτεροβάθμιας και της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης σε θέσεις που συνιστώνται με πράξη μετάταξης, η οποία εκδίδεται από τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων. 

 του Ανδρέα Ζαμπούκα

Γιατί, μικροαστέ, φοβάσαι το ιδιωτικό πανεπιστήμιο;

Πρώτα πρώτα, ας δούμε ποιος αντιπροσωπεύει τη φωνή της συλλογικής συνείδησης ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Τα κόμματα, οι ακαδημαϊκοί δημόσιοι υπάλληλοι, αρκετοί «επιφανείς» δημοσιογράφοι, οι απανταχού συνδικαλιστές και οι εκπρόσωποι των φοιτητικών παρατάξεων. Λίγο πολύ, αυτοί είναι οι «δυναμικοί» και «επίσημοι» εκπρόσωποι στην άρνηση, για απελευθέρωση των πανεπιστημίων και ίδρυση ιδιωτικών. Οι υπόλοιποι, γονείς, μαθητές, φοιτητές, καθηγητές μέσης εκπαίδευσης και ευρύτερη κοινή γνώμη συντηρούν μια γενικόλογη αντίδραση, που οφείλεται περισσότερο στην άγνοια και στην έλλειψη εμπιστοσύνης στο κράτος.

Ο εκπαιδευτικός εμπνέει!

“Αφιερωμένο σ’ όλους τους εκπαιδευτικούς επ’ ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας των Εκπαιδευτικών”

Του Νίκου Τσούλια

http://anthologio.wordpress.com

      Ίσως ο τίτλος του εν λόγω άρθρου να είναι πιο σωστός αν διατυπωθεί ως: Ο εκπαιδευτικός οφείλει να εμπνέει. Γιατί είναι βέβαιο ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο για μια άριστη κατά τη γνώμη μου διδακτική επιστήμη και τέχνη, αφού μόνο μια εμπνευσμένη διδασκαλία είναι πάντα άριστη διδασκαλία.

      Αλλά μπορούμε να ισχυριστούμε και κάτι πιο απλό. Αν μια διδασκαλία δεν είναι εμπνευσμένη, δεν μπορεί να είναι διδασκαλία, δεν μπορεί να ανοίξει δρόμους και μονοπάτια στη σκέψη των μαθητών και των μαθητριών. Ποια διδασκαλία όμως χαρακτηρίζεται ως εμπνευσμένη και πώς μπορεί να κατακτηθεί μια τέτοια διδασκαλία;

Καθηγητές Πανεπιστημίου Κρήτης: "Η Πολιτεία δεν τίμησε το συμβόλαιό της"

Να τοποθετηθούν δημόσια για τα προβλήματα που οδηγούν σε υποβάθμιση του εκπαιδευτικού, ερευνητικού και κοινωνικού έργου του Πανεπιστημίου Κρήτης ζητά ο ενιαίος σύλλογος των καθητητών του ιδρύματος στο Ηράκλειο από τους βουλευτές της Κρήτης. 

Με μια επιστολή που αναφέρεται στο σπουδαίο έργο και τις σύνοδες διακρίσεις που έχει πετύχει το ίδρυμα οι καθηγητές του Πανεπιστημίου καυτηριάζουν το ζήτημα της διαθεσιμότητας των διοικητικων υπαλλήλων καθώς επίσης τη συρρίκνωση του προϋπολογισμού και την μείωση του διδακτικού προσωπικού στοιχεία που δημιουργούν προβλήματα στην λειτουργία του ιδρύματος. Όπως τονίζεται οι ανάγκες σε προσωπικό για την στοιχειώδη διατήρηση των ακαδημαϊκών, εκπαιδευτικών και λειτουργικών του υποχρεώσεων είναι πολύ περισσότερες από το υπάρχον δυναμικό του. 

Η επιστολή καταλήγει καλώντας τους βουλευτές να πάρουν δημόσια θέση απέναντι στα ζητήματα αυτά στηρίζοντας ουσιαστικά και όχι μόνο στα λόγια το Πανεπιστήμιο. 

Η επιστολή των καθηγητών αναφέρει:

Αξιότιμα μέλη του Κοινοβουλίου.

Το Πανεπιστήμιο Κρήτης (Π.Κ.) στα 35 χρόνια λειτουργίας του τίμησε το συμβόλαιό του με την πολιτεία αλλά και την κοινωνία της Κρήτης. Αν και διέπεται από το ίδιο θεσμικό πλαίσιο με τα υπόλοιπα ΑΕΙ της Ελλάδας, ζει στις ίδιες κοινωνικο-πολιτικές συνθήκες και υπόκειται στους ίδιους περιορισμούς της εθνικής χρηματοδότησης, βρίσκεται σε μια εξαιρετικά τιμητική θέση στην παγκόσμια κατάταξη των Πανεπιστημίων.

Τα Τμήματα του Π.Κ. ενώ έχουν το 16-50% των διδασκόντων των αντίστοιχων τμημάτων σε άλλα ελληνικά ΑΕΙ, όχι μόνο εκπαιδεύουν τον ίδιο αριθμό φοιτητών αλλά δημοσιεύουν περισσότερες εργασίες ανά διδάσκοντα και με μεγαλύτερη επιρροή στην διεθνή επιστημονική κοινότητα.

Αυτό το παράδοξο για τα ελληνικά δεδομένα επίτευγμα δεν είναι τυχαίο. Από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του, το Π.Κ. βασίστηκε στην υιοθέτηση αρχών με προσήλωση στο στόχο της αριστείας, με στελέχωση που έγινε με γνώμονα την αξιοκρατία, με αποφυγή των πάσης φύσεως ευνοιοκρατικών συμπεριφορών (οικογενειακής, κομματικής ή άλλης μορφής), με σκληρή δουλειά και ορθολογική διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού και των οικονομικών και υλικών πόρων.

Με πρωτοβουλία καθηγητών του Π.Κ. ιδρύθηκαν το Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (Ι.Τ.Ε.), το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Βιολογίας Κρήτης (ΙΘΑΒΙΚ) (νυν τμήμα του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε)), το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, Κρήτης, το Αστεροσκοπείο Σχίνακα, οι Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης (Π.Ε.Κ.) εργαστήρια και κλινικές του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου (ΠΑΓΝΗ) με διεθνή ακτινοβολία. Εκατοντάδες ερευνητικά έργα, τα περισσότερα χρηματοδοτούμενα από διεθνείς οργανισμούς μετά από αυστηρή αξιολόγηση, έριξαν φως σε τοπικά, ελληνικά και διεθνή θέματα υγείας, παιδείας, περιβάλλοντος,, φιλοσοφίας, ιστορίας και οικονομίας, φέρνοντας εκατομμύρια ευρώ στην τοπική οικονομία, προσθέτοντας ανεκτίμητες υπηρεσίες στη γνώση και την επιστήμη, προσελκύοντας ως συνεργάτες επιστήμονες και φοιτητές από όλο τον κόσμο. Μπορεί κανείς λοιπόν βάσιμα να ισχυριστεί ότι η Κρήτη θα ήταν αρκετά διαφορετική αν δεν υπήρχε το Π.Κ. και όλη η επιστημονική κοινότητα που γεννήθηκε από αυτό.

Το Π.Κ. πάντα επιζητούσε την αξιολόγηση, πριν ακόμη τη θεσπίσει η Πολιτεία. Πριν 13 χρόνια το Π.Κ. ζήτησε από διεθνή επιτροπή επιφανών ειδικών (με πρόεδρο την κα Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ) να αξιολογήσει την κατάσταση και τις προοπτικές του Πανεπιστημίου και στα τέλη της 10ετίας του 2000 τα τμήματα του Π.Κ. ήταν τα πρώτα που υπέβαλαν φακέλους αξιολόγησης στην Αρχή ∆ιασφάλισης Ποιότητας (Α∆ΙΠ). Τα σχόλια των διεθνών επιτροπών αξιολόγησης, που είναι διαθέσιμα στο διαδίκτυο, μας καθιστούν περήφανους για τα επιτεύγματα αλλά και υπεύθυνους για τη συνέχιση αυτής της πορείας.

Η Παιδεία και η Έρευνα δεν είναι βάρος στην κοινωνία και την οικονομία αλλά η διέξοδος στα προβλήματα που ζει η χώρα μας και σ' αυτό η επιστημονική κοινότητα της Κρήτης έχει παίξει ένα πρωταγωνιστικό ρόλο με τη συνεργασία όλων των πυλώνων του Πανεπιστημίου ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονται φυσικά οι διοικητικοί υπάλληλοι, οι τεχνικοί και το έκτακτο διδακτικό προσωπικό,.

Μέχρι εδώ θα συμφωνήσουμε όλοι. Όμως η πρόσφατη απόφαση να τεθούν σε διαθεσιμότητα 49 διοικητικοί υπάλληλοι του Π.Κ. δείχνει ότι την Πολιτεία δεν την απασχολούν οι λεπτομέρειες όπως η αξιολόγηση, η αριστεία ή η διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού. Με λίγα λόγια είτε κάνει κανείς σωστά τη δουλειά του είτε όχι η ποινή είναι η ίδια.

Το Π.Κ. πλήττεται άμεσα από την απόφαση αυτή. Σύμφωνα με τα δεδομένα του, οι ανάγκες σε προσωπικό για την στοιχειώδη διατήρηση των ακαδημαϊκών, εκπαιδευτικών και λειτουργικών του υποχρεώσεων είναι πολύ περισσότερες από το υπάρχον δυναμικό του. Αυτό έχει καταγραφεί στη μελέτη που το Πανεπιστήμιο έχει ήδη υποβάλει στο Υπουργείο και η οποία βασίστηκε εν πολλοίς και στα συμπεράσματα εξωτερικών εμπειρογνωμόνων για την οργάνωση των ∆ιοικητικών Υπηρεσιών του Πανεπιστημίου. Αντιλαμβάνεσθε λοιπόν το τι σημαίνει η αποχώρηση πολύτιμων μονάδων προσωπικού του Πανεπιστημίου σε ένα Ίδρυμα που λειτουργεί όλο το 24ωρο και στο οποίο ο κάθε διοικητικός υπάλληλος έχει συγκεκριμένη αποστολή χωρίς δυνατότητα αναπλήρωσης. Οι αποφάσεις γενικού χαρακτήρα (οι οριζόντιες όπως συνηθίσαμε να τις ονομάζουμε) δεν αρμόζουν σε χώρους όπου οι ιδιαιτερότητες τείνουν να είναι ο κανόνας και στους οποίους η αριστεία είναι η κυρίαρχη ιδέα.

Συνοψίζοντας, το Π.Κ. τίμησε το συμβόλαιό του αλλά η Πολιτεία όχι. Η κοινωνία της Κρήτης αγκάλιασε το Π.Κ. από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής του παρέχοντας χώρο, πόρους και ηθική υποστήριξη. Αν εσείς οι εκπρόσωποί της θέλετε να ανανεώσετε την υποστήριξη αυτή, τώρα είναι η ώρα.

Σας ζητούμε να τοποθετηθείτε ρητά, κατηγορηματικά και δημόσια ενάντια στις ενέργειες αυτές του ΥΠΑΙΘ που σε συνδυασμό με τη νέα μείωση του Τακτικού Προϋπολογισμού και την έλλειψη ∆ιδακτικού Προσωπικού, οδηγεί σε υποβάθμιση του εκπαιδευτικού, ερευνητικού και κοινωνικού έργου του Π.Κ

http://www.prismanews.gr

Το πιο ταξικό εκπαιδευτικό σύστημα του κόσμου

Πήγα στην έκθεση του μεταπτυχιακού του γιου μου στην Πολεοδομία, στο UCL, ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια στη διεθνή κατάταξη. Οι περισσότεροι ξένοι φοιτητές είναι Κινέζοι, δεύτερη ξένη ομάδα είναι οι Έλληνες. Στο προπτυχιακό είναι λιγότεροι, αλλά πάλι σε μεγάλη αναλογία, όπως σε όλη τη Βρετανία. Είναι περίεργο πώς προσαρμόζονται σε ρυθμούς εντατικής δουλειάς, και το ευχαριστιούνται κιόλας, παιδιά που οι παλιοί συμμαθητές τους κλείνουν τα πανεπιστήμια στην Ελλάδα «κατά της εντατικοποίησης». Ή, μάλλον, δεν είναι περίεργο. Στην πραγματικότητα η μεγαλύτερη δυστυχία των νέων είναι η αδράνεια, και ξεφεύγοντας από το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα τη γλιτώνουν σε μεγάλο βαθμό.

Ναι, θα σας μιλήσω για τα παιδιά μου σήμερα, γιατί βαρέθηκα την υποκρισία. Το μεγαλύτερο παιδί μου τέλειωσε το Μετσόβιο κι έχασε ένα χρόνο λόγω καταλήψεων κι άλλον έναν επειδή δεν του αναγνώρισαν τα μαθήματα που έκανε στο Erasmus. Αρκετές φορές βρήκε τις μακέτες του κατεστραμμένες μέσα στην Αρχιτεκτονική, ακόμα και σχέδια στα κομπιούτερ χάθηκαν κάποια στιγμή, μαζί με τα κομπιούτερ. Το θέμα δεν είναι οι μακέτες του γιου μου, ή τα χρόνια που έχασε, είναι αυτά που χάνει το ΕΜΠ. Μαζί τα χάσανε, εν ολίγοις.

Με το μικρότερο αλλάξαμε τακτική. Από τη Β' Λυκείου πήγε στο Διεθνές Απολυτήριο, βρήκε την υγειά και τη χαρά του. Ήταν δυστυχής στο σχολείο, εκεί τον αλάλιασαν στη δουλειά και δεν παραπονέθηκε ποτέ. Από μέτριος μαθητής έγινε εξαιρετικός, πέρασε στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Μπορεί να κοστίζει κάτι παραπάνω από την Κομοτηνή, ας πούμε, αλλά προσφέρει σοβαρές σπουδές, και κυρίως τη χαρά της δουλειάς, την υπέροχη κούραση της εκπαιδευτικής προόδου.

Όσο και να πιεστεί οικονομικά η μεσαία τάξη, το τελευταίο πράγμα που θα κόψει θα είναι το ιδιωτικό σχολείο των παιδιών. Όλη αυτή την ταλαιπωρία με τις απεργίες και τις καταλήψεις και την ανοργανωσιά την τραβάνε οι φτωχότεροι, που δεν μπορούν να ξεφύγουν. Η αδικία αρχίζει από το Δημοτικό, με τις ώρες διδασκαλίας και άλλες λεπτομέρειες. Εξαιρετικοί δάσκαλοι, πολύ καλύτεροι απ' του καιρού μου, καταφέρνουν να είναι αναποτελεσματικοί γιατί δουλεύουν σα να βρίσκονται σε παράλληλους διαδρόμους με τα παιδιά, με το σχολείο, με τα ωράρια. Είναι πολύ παράξενο φαινόμενο, το οποίο ομολογώ σήμερα που λέμε αλήθειες, ότι αποφάσισα να μην το ξεδιαλύνω στην καμπούρα των παιδιών μου όταν το είχα αντιληφθεί, πάνε σχεδόν είκοσι χρόνια. Τα πήρα και τα έστειλα σε ιδιωτικό, το οποίο λειτουργούσε τρεις ώρες παραπάνω την ημέρα, δεν έκλεινε όταν οι δάσκαλοι είχαν συνέλευση (στο θέμα αυτό τα σχολεία είναι σαν τα τρόλεϊ) κι είχε θυρωρό και επιστάτη. Διότι το πρόβλημα που συζητείται τώρα με τους σχολικούς φύλακες είχε δημιουργηθεί αφότου οι επιστάτες καταργήθηκαν για οικονομία από τη δεκαετία του '80. Ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στ' αλεύρι, από τότε. Από κει και πέρα υπήρχαν ένα σωρό σχολικά προβλήματα με τα μαθήματα, με την ύλη, με τα συστήματα, αλλά τουλάχιστον υπήρχε η βάση, το σχολείο.

Όλο και περισσότερα παιδιά αυτή την τελευταία εικοσαετία έφευγαν έξω για σπουδές όχι επειδή δεν μπορούσαν να περάσουν στις Πανελλήνιες, αλλά επειδή είχε γίνει κατανοητό στη μεσαία τάξη ότι τα Πανεπιστήμια δεν λειτουργούν κανονικά. Η διαφορά της φοιτητικής ζωής στις ευρωπαϊκές και σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες με την ελληνική είναι ακόμα πιο μεγάλη από τη διαφορά ιδιωτικού-δημοσίου σχολείου. Αλλά κι εδώ, με τα διαλυμένα σχολεία και τα διαλυμένα πανεπιστήμια η διαφορά είναι τεράστια ανάμεσα στα παιδιά φτωχών και πλουσίων οικογενειών. Ό,τι δεν καλύπτει το σχολείο ή το πανεπιστήμιο το καλύπτει η οικογένεια, είτε με το δικό της μορφωτικό δυναμικό στις μικρές ηλικίες, είτε με ιδιαίτερα μαθήματα και άλλες μεθόδους που ξέρουν οι ήδη μορφωμένοι γονείς στις μεγαλύτερες. Κάθε απεργία, κλείσιμο, κατάληψη, αδικεί τους ήδη αδικημένους. Εγκλωβίζει τους ήδη εγκλωβισμένους. Δεν πρέπει να υπάρχει στον κόσμο πιο ταξικό σύστημα με τόσο αντιταξικό προπέτασμα. Μεγαλόστομες αριστερές διακηρύξεις καταδικάζουν αυτούς που δεν έχουν τα μέσα να ξεφύγουν από το δημόσιο σχολείο να παραμείνουν για πάντα κατώτεροι απ' αυτούς που τα έχουν. Το σχολείο, ο θεσμός αυτός που υπάρχει για να δίνει ίσες ευκαιρίες, έχει καταντήσει να τις καταργεί. Και μάλιστα στο όνομά τους, δήθεν για τη δωρεάν παιδεία, δήθεν για το καλό των παιδιών. Σα να μην έχουν γνωρίσει οι δάσκαλοι και οι καθηγητές ούτε έναν πραγματικό μαθητή στη ζωή τους, να μην ξέρουν ποιοι θα είναι τα θύματα των αποφάσεών τους.

Αυτή τη στιγμή ανέβαλαν τις εγγραφές των πρωτοετών στα Πανεπιστήμια. Καλοσύνη τους κιόλας, έδωσαν παράταση ως τις 15 Νοεμβρίου. Δεν φτάνουν λέει οι διοικητικοί υπάλληλοι, και ζητάνε συγγνώμη από τα παιδιά, αλλά δεν θα μπορέσουν. Να πάω εγώ να τους βοηθήσω; Προσφέρομαι εθελοντικά. Τα παιδιά μου τα φυγάδευσα, αλλά ξέρω κάτι άλλα που δεν μπορώ να τα φυγαδεύσω. Παιδιά που κατάφεραν να περάσουν με κόπο και στερήσεις, νοίκιασαν σπίτι, τα τρώει η πλήξη και η αμηχανία. Έχουν ενοχές, βράζουν στις αμφιβολίες, μήπως να τα παρατήσουν και να πιάσουν δουλειά; Ξέρω και παιδιά μεταναστών που πέρασαν μετά από χρόνια προσπαθειών και περιμένουν να πάρουν βίζα για σπουδές ζώντας μακριά από τους γονείς τους. Αυτά τα παιδιά την πληρώνουν την επανάσταση των πρυτάνεων και των υπαλλήλων.

Το σχολείο καταργεί τον εαυτό του, το Πανεπιστήμιο χλευάζει όσους κατάφεραν να το πάρουν στα σοβαρά. Και την πληρώνουν οι φτωχοί. Ντρέπομαι ν' αντικρίσω παιδιά που γνωρίζω, που τους έκανα μάθημα, τα ενθάρρυνα να σπουδάσουν, τα έπεισα ότι το αξίζουν, τα είδα να προσπαθούν, νόμιζα ότι θα μπορούσαν να χαρούν την επιτυχία. Ντρέπομαι για λογαριασμό των ξεδιάντροπων ΑΕΙ μας.

http://www.protagon.gr

Ο.Λ.Τ.Ε.Ε.: ΕΚΚΛΗΣΗ της UNESCO για τους ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ - Παγκόσμια Ημέρα των Εκπαιδευτικών

Στις 5 Οκτωβρίου 1966 η UNESCO έστειλε προς όλα τα Κράτη – Μέλη του Διεθνούς Οργανισμού τις «Συστάσεις» της, που αφορούσαν τη θέση (επίπεδο, status) που θα έπρεπε να έχουν οι εκπαιδευτικοί σε όλες τις χώρες. Από τότε, η 5η Οκτωβρίου καθιερώθηκε...
από την UNESCO ως η Παγκόσμια Ημέρα των Εκπαιδευτικών, με σκοπό να προβληθεί ο σημαντικός ρόλος που διαδραματίζουν στην παροχή ποιοτικής εκπαίδευσης σε όλα τα επίπεδα.